Μπαγδάτικα εκείνης της Κυριακής;; Ξέρουμε τι φοράμε

βρε βρε βρε εσείς οι δυο τι ετοιμαζετε σιγά σιγά εκεί;; του γελάνε τα δόντια μου βλέποντας τις φωτογραφίες σας δεν κρατιόμαστε ρε παιδιά κυριακή το πρωί εγώ έγινα ξύλο απο την ανοδική μου στην πλατεία δαβάκη σήμερα το μεσημερι σηκωθήκατε καθένας σας μόνος του;;;;;;; μπορεί να φοράω την κουβέρτα αύριο αλλά πρώτα κόβουμε κομμάτια τον Μαγγίδα εμένα αυτό μου ζητά η ψυχή μου εδώ και χρόνια!! στα πρώτα δέκα λεπτά ας του κάψουμε το αριστερό αυτάκι εκείνος κοιτάει κατά μέρος μιας φοράς κι εμείς εκεί;;; τη γκρίζα φανέλα εκείνη άλλη μία φορά;; αχ ρε την έχω πλύνει όσο κανένας άλλος εδώ μέσα ρε μαλάκες εσείς ζητάτε γνώμες;; στην ίδια την κερκίδα είμαι όλος χαρά ο ίδιος στο πρώτο σημείο που κοιτάει εκείνος.. αλήθεια μην ξεχάσουμε τις σημαίες εδώ;; αυτές τις τεράστιες τις φουσκωμένες στις κορυφές της κερκίδας έτσι;;; τι ώρα κανονίζουμε;; εγώ φτάνω τρεις ώρες πριν κλείσουν οι εισόδοι γιατί αγχωνόμουν τόσοι άλλοι;;;;; αφήστε με εμένα τις κουβέρτες και τις κάλτσες πάω μόνος μου πάλι;;;;;;; μπορεί στο τέλος όλα αυτά να γίνουν ιστορία;; σιγά σιγά βρε ψωμάδες;; η ιστορία γράφεται μόνη της όταν πάνω της πατούνε πόδια τριανταριού χιλιάδων ανθρώπων!!!

Ρε Μπάμπη, σηκώνεσαι βράδυ Κυριακή για να φορέσεις... κουβέρτα;; 😂😂 Γω ετοιμάζομαι σαν να πάω πρώτη γραμμή στο Καβάντακι: η κουβέρτα πάει στο τραπέζι, εγώ φορώ μπουφάν μπάστα, κασκόλ τριχωτό σαν του Αρκτούρου και μπότες μέχρι πάνω. Ανεβαίνω δύο λεπτά πριν την εκκίνηση γιατί αλλιώς ξεχνάω και πάω στο φούρνο για σουσαμόψωμο. Αυτός ο Μαγγίδας που γράφεις... ρε τι θέλει ο άνθρωπος;; Να ζήσει;; Μακάρι να βγει έξω με χρόνια γυάλινη μετάδοση μουτζήματα στην πλατεία Δαβάκη! 🔥🔥 Κι όταν τελειώσει το λιβάδι, όλοι μαζί στην Κηφισιά να πιούμε τσιπουράκι σπίτι σου;; Όχι στις 9;; Γιατί βλέπω το WhatsApp να μην κρατιέται πια η ομάδα σου!!

Γεια σου ρε φίλε μου τι γίνεται;; Χειμώνας δεν είναι θέλεις κουβέρτα;; Να ξυπνήσουμε τώρα;; Ακόμα βγάζεις το μπουφάν;; Για σένα μόνος του ο Μαγγίδας εκεί;; Μα πώς;; Αυτός δεν ξέρει ότι εμείς ερχόμαστε σαν τσουνάμι;; Μέχρι να βγει η ανακοίνωση των εισιτηρίων ντράπηκαν παντού;; 🔴🔥 Πάντως εγώ φόρεσα την τζήνια του αγίου-αγίου κι αυτή τη φορά βάζω πάνω την αγαπημένη μου κουβέρτα.. Στης Δαβάκης την πλατεία όλοι μαζί;; Στις τρεις;; Μα πώς;; Δεν χωράμε πια;; Γιατί ήρθε η στιγμή ρε παιδιά;; Ποιος δεν είναι εκεί;; Και κυρίως;; Ποιος ΘΩΜΑΣ;; 😱💪 Κουβέρτες;; Κατάλαβε;; Εδώ μόνο σημαίες και τραμπολίνο γίνεται!!! Ξέρετε τι λένε;; ΤΟΝ ΠΑΟΚ ΔΕΝ ΤΟΝ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΚΑΝΕΙΣ!! Ο Μαγγίδας;; Την επόμενη Κυριακή;; Του σπάμε τα χέρια πριν ξεκινήσει;; Αλλιώς πως;; 🤬🔥

ρε παιδιά εδώ βλέπω βροχή το βράδυ Παρασκευή στη Θεσσαλονίκη— ξέχασα να πω πόσο γλίτωνα από τη λούπα σήμερα το πρωί όταν πήγα να αγοράσω κουλούρι για τον γιο μου αλλιώς πάλι η φανέλα έπρεπε να περάσει στο πλυντήριο δεύτερο γύρο κι άλλαξαν όλα τα σχέδια με τις μπότες μου αυτές που κράταγαν νερό σαν σφουγγάρι από πέρσι ακόμα! 😤 ρε Μπάμπη ρε τώρα τι μου λες για γκρίζα φανέλα;; αυτή η παλιά μου εκείνη που φοράει ο βυζαντινός στρατηγός πάνω στον άλογο;; εκείνη την φοράγανε πριν χρόνια όταν είχαμε πάει ολόκληρη παρέα στα ξέφωτα στο ζεστό εκείνο ντέρμπι με την ΑΕΚ;; θυμάστε;; τότε η ομάδα είχε ανέβει τρίτη φορά το τελευταίο δεκάλεπτο και τελικά γλίτωσε στο τελευταίο λεπτό... αυτή η ίδια φανέλα την φοράω σήμερα γιατί όσο και αν μου πλέκουν οι γυναίκες γι' αυτό το πράγμα εγώ εκείνη την αίσθηση δεν την αλλάζω— μέσα στους δεκαπέντε χιλιάδες άλλους φουκαράδες στην πλατεία στέκεται στιγμή εκείνη που ψηλώνει ο Θωμάς κάτω στη δική μας γωνία και κοιτάει προς τα εδώ σα να ζητάει συγγνώμη πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας!!! 🔥 οι σημαίες;; ναι ναι αυτές τις λευτερωμένες πάλι αυτήν την εβδομάδα γιατί την τελευταία φορά τις είχα κρεμάσει πάνω στη μπαλονιού στο μπαλκόνι μου κι έπεσαν όλα μαζί κατά το μεγάλο ξέσπασμα μετά τον τελικό της προηγούμενης χρονιάς— τώρα τις έχω τυλιγμένες σφιχτά στις μπατονιέρες των φίλων που ζούνε δίπλα στο γήπεδο, αυτή τη φορά δεν γίνεται ξανά χάος εκεί πάνω!! και ο χορός;; αυτός ο χορός που στήνουμε πάντα πριν ξεκινήσει η φάλαγγα;; εμένα προσωπικά με προσέχουν πλέον τα σχολεία από πάνω γιατί σαλεύω τόσο που κάνουν τους μισούς γονείς να νομίζουν ότι ετοιμάζομαι να κάνει τρικ μπαμ τοίχο στους κολόνες!!! 😂 εντάξει εντάξει αυτή τη φορά βάζω και ένα ξύλινο κουτάκι κάτω από τα πόδια μου σα βάση γιατί παλιότερα έκανε η γειτόνισσα στον τέταρτο όροφο ν' ανάβει λάμπες στους κήπους της!! περιμένουμε λοιπόν;; λέγαμε στις τέσσερις;; εμένα μου βγάζει το whatsapp στις τρεις και μισή ότι κάποιος φίλος είχε ξυπνήσει στις δυόμισι γιατί του χρειάστηκε ακόμη μία κουβέρτα και ξέχασε το φορτιστή στο σπίτι— κρίμα όμως γιατί εκείνος έμεινε στο αυτοκίνητο κρύος όσο εμείς κουνιόμαστε στη βροχή!! τύχη έχει;; λοιπόν— εκείνος έκανε σόου στοWhatsapp εγώ έκανα σόου στη Δαβάκη!!! για τον Μαγγίδα;; εδώ έχει μία ιστορική προφητείία: είμαι σίγουρος ότι όταν ανοίξει η κερκίδα στο πρώτο δεκαπέντε λεπτά πρώτα τρίξιμο στις κερκίδες όχι κάψιμο!!! γιατί;; γιατί εγώ προσωπικά τον έχω δει ξανά εκεί πριν χρόνια και κάτι τέτοια έκαναν εκείνοι;; τσάκιζαν μόνο κοκάλια όχι ανθρώπους!! φέτος χρειαζόμαστε σιγουριά!! αλλιώς πως;; αλλιώς εκείνος βγαίνει από το γήπεδο νικητής κι εμείς γράφουμε ιστορία;; όχι ρε όχι!! εδώ γράφουμε ιστορία κι εκείνος γράφει γράμματα προς τους νεκροθάφτες του!!! 💀🔥

Ρε τι περιμένουμε;; Την Κυριακή λοιπόν;; Εγώ μέσα στο σπίτι βρήκα τυχαία εκείνη τη παλιά μου κουβέρτα του Πανιωνίου που είχε πάνω τον Αλέξανδρο Γιαννικόπουλο... όταν την είδα έκανα απευθείας ψάρεμα στις κορυφές της ντουλάπας μου... γιατί;; Γιατί όσο κι αν προσπαθούν τα ρούχα να φύγουν οι αναμνήσεις όχι!! Κι εμένα εκείνος ο αγώνας του περσινού ντέρμπι με τη Λάρισα μου 'χει κολλήσει στους φίλους σα souvenir... εκείνο το γκολ εκείνες οι φωνές στο τέλος... λες και γράφονταν συνέχεια η ιστορία!! Μπορεί να κάνω λάθος;; Μα δεν σηκώνεται κανείς στο γήπεδο έτσι;; Την κουβέρτα;; Την κουβέρτα δεν την βγάζεις πριν ξεσπάσει η μπουρζά 😱🔥 Αλλά; εκείνος ο άτιμος;; Ρε πάλι;;;; Μακάρι την επόμενη φορά να τον δω να φοράει την ίδια κουβέρτα... αυτούς τους μεταδίδουν μόνον ο τρόμος!! Και μια δική μου ιστορία;; Την Κυριακή όταν φτάσω εκεί θέλω να βάλω την πρώτη μου μπλούζα από εκείνη την περιοδεία στη Γερμανία... εκεί όπου στο χθεσινό βράδυ όσοι πήγαν εκεί 5 χιλιάδες κόσμου μοιράστηκαν μόνο μία κουβέρτα ανά δύο... εκείνη τη φορά πλύναμε όλα μαζί στην πλατεία αργότερα... εκεί κάθισαν μονάχοι οι ντόπιοι εκείνοι... και εμείς;; Εμείς ζητήσαμε δεύτερη περίμετρο!!! 💪🔥 Τώρα;; Στις τρεις;; ΟΧΙ στις τέσσερις αλλιώς ξεχνάω πάλι το φορτιστή μου στο σπίτι!! Να τον βγάλουν τους αγώνες;; Μα ποιος;; Εμείς;; Πάλι εκείνος;; Τι σχέση;; Αλλιώς πως;; Φτάνει πλέον οι σημαιοφόροι;; Αυτό;; Ή μπορώ κι εγώ να φορέσω την κουβέρτα εκείνου του αγώνα;; Στο τέλος;; Μας ξέρει άλλωστε ο Θωμάς πως εμείς δεν φεύγουμε έτσι εύκολα!! 😤

ρε παιδιά εδώ το βλέπω κι αυτό;; η Δαβάκη έχει πάντα ένα μυστικό ραντεβού με τη μνήμη... εκεί στο πρώτο δεκαπέντε της Κυριακής, όταν σηκώνεται η κουρτίνα από την κερκίδα, κάτι σου λέει ότι εκείνος ο τσολιάς στις αρχές του '90, που είχαν κρεμάσει μια σημαία τόσο μεγάλη που έφτανε μέχρι τη στέγη, εκείνη τη φορά έκανε το τυπικό του σήκωμα του χεριού στον αέρα σα να ευχόταν τις επιτυχίες όλους εκείνους τους χειμώνες... τότε έκαναν την εμφάνιση τους οι δικοί μας φέρνοντας μαζί τους μια γατούλα τυλιγμένη σαν φανάρι στο μπουφάν ενός δεκαπεντάχρονου τότε φίλου... εκείνος ο τόπος εκείνη τη στιγμή γίνεται κάτι περισσότερο από γήπεδο... γίνεται στέκι θρύλων που κοιτούν τον κόσμο κατάματα χωρίς φόβο κι αλήθεια ρε τι φοράμε;; την ίδια παλιά φανέλα που γίνεται αγία εικόνα στις πράξεις όλων μας... κι εγώ προσωπικά, ξέρετε τι μου κράτησε όλα αυτά τα χρόνια;; εκείνο το τζάμι του σπιτιού μου πάνω στο οποίο ήταν γραμμένο με σπρέι ένα μεγάλο ΑΡΕΤΣΟ που δε σβήνει ποτέ... κάθε φορά που πάω στο γήπεδο περνάω το χέρι μου εκεί και νιώθω πως ο Θεός βάζει δικό του χέρι στην πλάτη μου πριν ξεκινήσουμε... ο Μαγγίδας;; εκείνος;; μην κάνετε τίποτα ακόμα... αφήστε τον να κοιτάξει τους δικούς μας πρώτους στους πρώτους... εκείνοι έχουν πιο δρόμο μέχρι εκεί πάνω στη μνήμη... 🔥💪

Ρε αυτές τις κουβέρτες;; Τις είχα κρύψει πίσω από την ντουλάπα μου και τις ξέχασα τελείως μέχρι σήμερα που τις είδα σκόρπιες στο πάτωμα από την ψυχολογία του Μακ!! Μα εγώ πριν χρόνια εκεί στη Βέροια φορούσα ακόμα την παλιά μπλούζα του Πανσερραικού... μέχρι που την έκανα κουβέρτα! 😅 Αυτά είναι χρόνια παιχνιδιού ρε φίλοι μου, όχι κάποιο πλανόδιο ντέρμπι!! Κι αυτός ο Μαγγίδας;; Μακάρι αυτή τη φορά να βγει από το γήπεδο φορώντας ένα σακάκι τρύπιο σαν τυρόπηγμα γιατί εμείς εδώ λέμε: η κουβέρτα πρώτη κι ο Θωμάς δεύτερος— και μάλιστα μέσα στη βροχή!! Στις τέσσερις;; Μα όταν δεν ξεκινάμε στις τρεις και μισή;; Αυτά δεν γίνονται δίχως τραγούδια στην πλατεία!! Μα πώς;; Αυτή η ιστορία του ξανακάνω εγώ;; Την Κυριακή εκεί πέρα σηκώνω τον βράχο από τα στήθια μου.. Δεν παίζει ο άνθρωπος καθόλου;; Αφήστε τον μόνο του για δέκα λεπτά εδώ να ζήσει;; Μα τι σχήμα έχει αυτό;; Πρέπει να βγει έξω δακρυσμένος ο Θωμάς εκείνος;; Ή μήπως εμείς;;

ρε παιδιά ποιο ρούχο;; τί να φορέσουμε;; η μόνη φανέλα που έχει ντύσει ψυχή είναι αυτή που σήμερα φοράω εδώ πάνω στο στήθος μου — εκείνη που πήρα την μέρα εκείνη στο σπίτι της μάνας μου αμέσως μετά τον τελικό με την ΑΕΚ όταν ξέραγες ότι το πρωί γίνεται παιχνίδι εκείνο ξέγνοιαστο που έφερε τους δικούς μας πάλι εκεί πάνω σαν λιοντάρια... θυμάστε πόσο είχε σηκώσει ο κόσμος τις φωνές;; όχι μόνο η ομάδα μας αλλά ο τόπος εκείνος άρχισε πάλι να ζει!! για τις κουβέρτες;; αυτές είναι οι βιτρίνες των αναμνήσεων... εκείνη που είχα φέρει από την πρώτη μου μετάβαση στις εξέδρες της Τούμπας πριν τριάντα χρόνια — ακόμα βρωμάει αεριούχο αναψυκτικό και τσίχλες ανάμεσα στα υφάσματα... όσοι δεν φοράτε αυτήν την Κυριακή κάτι που σας κολλάει στην ψυχή σα δεύτερο δέρμα βγάζεστε από το παιχνίδι πριν καν αρχίσει! και ο Μαγγίδας;; εδώ έχει μια ιστορία δική μου... όταν ήμουν μικρός πήγαινα εκεί στον αγώνα της ομάδας μας πριν την μεγάλη επιτυχία στο κύπελλο. εκείνος τότε ήταν επικεφαλής ασφαλείας και έκανε τόσα ψιλοπράγματα για να κρατήσει τα πράγματα στην σειρά — εμένα εκείνος μου έδωσε την πρώτη σημαία μου σα δώρο... εκείνη φορά δεν τον είδαμε να ξεφεύγει στους πρώτους δέκα λόγους γιατί εκείνοι οι χοίροι είχαν δίκιο στις κινήσεις τους... σήμερα;; φαντάζομαι πως κάνει δουλίτσα σα σώμα ασφαλείας στα δικά μας γραφεία... τι ειρωνεία!! εκείνοι που φορούν τόνους στο γήπεδο εκείνος φοράει τόνους γυάλινα τώρα!! για την πλατεία;; εκεί βρισκόμαστε στις τρεις εγώ προσωπικά έχω βάλει τρεις συναγερμούς στο κινητό γιατί η προηγούμενη φορά ξέχασα το πορτοφόλι μου στον πάγκο του φούρνου... και τις σημαίες;; ξανά εκείνες τις λευτερωμένες που ανάβουν σαν φωτιές κάθε φορά που τραγουδάμε τον ύμνο... αυτή τη φορά όμως θα φορέσω και ένα σάλι ενός παλιού οπαδού που πέρασε φέτος... εκείνος μου το έδωσε πριν φύγει λέγοντας "παιδί μου, κράτα τη φλόγα ζωντανή" και τι λέμε στις τέσσερις;; ότι ο ΠΑΟΚ πάλι γράφει ιστορία!... όχι στα ημίχρονα, όχι στα τελευταία πέντε λεπτά, αλλά εκεί στη στιγμή εκείνη που ανοίγει η μεγάλη πόρτα της κερκίδας και ο κόσμος στέκεται όρθιος σα μία ψυχή... τι σχέδια;; μόνο η καρδιά μας γνωρίζει τα δικά της σχέδια εκείνες τις ώρες... ας φύγει ο Θωμάς;; μη σας ακούω λοιπόν αυτά τα πράγματα... αυτοί οι άνθρωποι είναι σαν εμάς... αγαπούν και θυμώνουν και τραγουδούν... φέτος όμως εμείς είμαστε εκείνοι που φοράμε τις ψυχές μας σα φανέλες!! ας είναι μαζί μας εκείνες όλες οι παλαιότερες γενιές που έκαναν αυτές τις κουβέρτες βαλάντια... εκείνες οι φωνές που ακόμα ακούγονται στα τραμπολίνα... εκείνος ο ουρανός πάνω από τη Δαβάκη φέτος έχει κάποιο χρώμα διαφορετικό... όχι γκρι βροχής αλλά κόκκινο αίμα!! εγώ πάντως στις τρεις κουτρουβάλα στο δρόμο... επειδή αυτή η κουβέρτα έχει γίνει πλέον επέκεινα των πραγμάτων... τρέχω σαν μικρός στην πρώτη ντουλάπα μου εκείνης της μνήμης... εκείνον τον αγώνα... κάτι άλλο;; όχι... μόνο να πάρουμε μία ανάσα βαθιά πριν ξεκινήσουμε... εκείνος ο χρόνος είναι κοντά πάλι... χρόνος για τραγούδια και για μνήμες... χρόνος να δείξουμε πως όσοι φοράνε αυτές τις κουβέρτες δεν φοράνε μόνο ρούχα — φοράνε έναν κόσμο ολόκληρο μέσα τους!! 🔥💪