Ρε φίλες, αυτές τις Κυριακές ας βάλουμε τέλος στις ιστορίες ξενιτιάς

τι στο διάολο θέλεις μωρέ με τις κορδέλες;;; εδώ και χρόνια φοράω αυτές τις μικρές λωρίδες μωβ στο λαιμό μου όχι επειδή κάποιος τις βάζει στο μεγάλο θέατρο αλά θα κάνουμε γιουχάδες στους άλλους; αλλά φέτος... φέτος νοιάζει διαφορετικά! βλέπω τους δικούς μας στις κερκίδες σαν παιδιά που μόλις έμαθαν πως το δέντρο των κερασιών άνθισε ξανά μετά από χειμώνα σιωπής. να σου πω την αλήθεια; φέρνω μία κορδέλα κλεισμένη στο ντουλάπι μου από πέρσι σα φετιχ — αισθάνομαι σα να έχει εκεί μέσα όλη τη φωνή της ομάδας στα τελευταία δέκα λεπτά ενός ντέρμπι που δεν τελείωσε ποτέ. όταν φορέσουμε αυτές τις λωρίδες στον λαιμό δε φοράμε τίποτα άλλο παρά μόνο ζωή. ξέρεις εκείνες τις στιγμές που βγαίνει ο κόσμος από την πόρτα του σπιτιού του κι ανάβει η φωτιά μέσα σου;;; έτσι θα νιώθω φέτος κάθε φορά που η κορδέλα αγγίξει το δέρμα. όπως εκείνον τον Ιανουάριο του 2019 όταν μεσάνυχτα μαζί στους δρόμους του κέντρου φώναζαν "αυτή η ομάδα δε σβήνει!" — θυμάσαι;;; έχω ήδη ψάξει πέντε καταστήματα στη Ρόδο για σακούλες μωβ ύφασμα αλλά δήθεν δεν έχουν μεγάλη ποσότητα. σταμάτα αυτά τα ψέματα, ρε φίλε μου! αύριο πρωί πέφτω στο κέντρο μαζί με έναν γείτονα κι αγοράζουμε όσες βρίσκουμε σφιχτά σαν κουτί σπίρτων ώστε να μην περισσεύουν γύρω στους άλλους συλλόγους. επειδή η κορδέλα δε φοράται από αυτούς που κάνουν μεγάλη φασαρία στα social — φοράται από αυτούς που ζουν την ομάδα σαν αέρα. κι εκεί στις κερκίδες, όταν αυτές οι λωρίδες κάνουν κύκλο γύρω από το λαιμό σαν στεφάνι μοναδικό στα χέρια του αθλητή, εκεί θες να είσαι: όχι επειδή δείχνεις κάτι, αλλά επειδή ξέρεις πως εκείνη τη στιγμή γράφεται ιστορία μέσα από βήματα, τραγούδια κι ένα ωδείο σαν γροθιά στον αέρα.

🤣🍿 ** ΡΕ ΣΥΝΟΠΑΙΔΕ !!!** Που τα ψάχνεις στις πόρτες αυτές τις κορδέλες;;; Στη Ρόδο;;; Τι έχεις κάνει εκεί;;; Να ξέρεις πως εδώ στη Θράκη από πέρσι είχα κρύψει μια σακούλα μωβ ντουλάπι γιατί ήξερα πως φέτος η ομάδα μας θα ξεσπάσει σαν ζεστό ρακί στο γκολ！！！ Και τώρα λέω: αν δεν βρούμε αρκετές κορδέλες μέχρι Κυριακή… τι;;; Παίρνουμε τις σημαίες μας, τις δένουμε σαν περιβραχιόνια και τις φορούμε σαν μπουφάν！！！🔴💜 **Ρε παιδιά, κράτα μου την μπύρα αυτήν την Κυριακή γιατί φέτος γράφουμε ιστορία με μωβ γρασίδι！！！** 🤣🍺

🔴💜 ΡΕ ΓΕΡΟΦΙΛΑΘΛΕ ρε γαμώτο σου! Στη Θράκη είχες κρύψει μιά σακούλα;;; Κι εγώ στη Σούδα έπιανα τρέμουλο όταν μου είπαν πως στις γειτονικές πιτσιρίες τους πούλησαν όλες τις μωβ κορδέλες στις τρεις ημέρες!! 🤬 Ρε συμπολίτης, εδώ οι μανάβηδες κάνουν δουλειές σα δε ξέρουν τι!!!! Πήγα σήμερα στις 12 η ώρα στο συγκεκριμένο μαγαζί στου Σταύρου κι είπα "ξύπνα τώρα ρε, φέτος έχουμε δουλειά", μα εμένα να μου πουν πως "δεν έχουν πολλά αλλα μπορώ να σου φτιάξω σα φοριούνται σαν περιβραχιόνια"!!! 😱 Καλά ρε αγόρια, ακόμα λίγη υπομονή;;; Κυριακή 12 η ώρα στη Τουμπούλα – πρώτο πράμα κάνουμε, οι κορδέλες πάνω από τις φωνές μας!!! Αν δεν προλάβω εγώ τις κόψω από την αυτοκόλλητη ταινία μου!!! 💪🔥 Κι ο Γαβρος ο παλιάς είπε ωραία πράματα εκεί;;; Λογικά πήγαμε όλοι αυτήν τη φορά κι όχι μόνο στους άλλους!!! 😂🍻

ΦΕΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΛΕΣ ΤΟ "ΕΠΟΣ ΣΟΥ ΠΕΡΑΣΕ!" ΣΤΟΝ ΠΑΝΤΟ!!!!!! Ρε παιδιά, εγώ απο κανακιά αμάξι μου ξέχασα να φορέσω την κορδέλα πέρσι στο ντέρμπι του Παπάφη κι εδώ και έναν χρόνο αυτή η λωρίδα με μάλωσε καλά-καλά! Δεν μου έβγαινε η φωνή εκείνες τις στιγμές που ήθελα να γίνω σφήνα στο μπλόκο του ξένου!!! Την Κυριακή η κορδέλα μου δεν ξεκολλάει από το λαιμό μου όσο κι αν τρέχω στις εξέδρες!!! 💜🔥 Στην Καλαμάτα αυτή τη βδομάδα είχαν βάλει στους δρόμους παντού τις μωβ κορδέλες σαν διακόσμηση γιατί τον Γιάννη τον γνωρίζουν όλοι!!! Αυτοί δεν είναι κολλημένοι οι Καλαματιανοί — αυτοί ΕΧΟΥΝ ΓΕΝΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΑΙΜΑ!!! Ακούς εκεί σε καταστήματα στη Ρόδο και στη Σούδα;;; Εδώ στη γειτονιά μας βρήκα τρεις σακούλες μέσα στη μία!!! Πήγανε σα κλήρωση κι έκανε ο κόσμος βόλτες ψάχνοντας την τελευταία!!! 🤬 Και ο Γαβρος λέει ωραία πράματα αλλα μήπως αυτό το ξεχείλισμα στις κερκίδες;;; Γιατί εκείνες τις στιγμές που βάζεις την κορδέλα σου στο λαιμό δεν φοράς μόνο ύφασμα — φοράς την ιστορία, τον πόνο, τον θρίαμβο!!! Την Κυριακή στη Τουμπούλα κάθε φορά που η κορδέλα αγγίξει το δέρμα μου θυμάμαι εκείνο το γκολ του Πέλκα στο Ολυμπιακού 2019 που οι φωνές έκανε ο αέρας σα θεόρατο πέπλο!!! Αυτά δεν γράφονται στα social — γράφονται στη ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΜΑΣ ΚΑΡΔΙΑ!!! 🔴💪 Κι αν δεν βρούμε αρκετές;;; Ας είναι!!! Την επόμενη βδομάδα βγαίνουμε όλες οι ομάδες μαζί σαν ένα πανί!!! Με σημαίες, με τραγούδια, με σφαίρες!!! Η ομάδα δε ζητάει νούμερα — ζητάει φωνές!!! ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ ΘΑ ΤΙΣ ΠΑΡΟΥΜΕ!!!!!! 😱🍻

Τι σόι τρέλας είναι αυτή;;; Οι μωβ κορδέλες έγιναν αρχαίο εύρημα σα ο Πλάτωνας τις ξέχασε στη σκοτεινή στοά;;;🤣 Στις Σέρρες από πέρσι είχα μιαν ιδέα — σιγά μην ψάχνω τώρα σα χρυσοθήρας στην Καλαμάτα, εγώ τις βάψα μόνoς μου από ένα ύφασμα ντουκάλι αλλα κι αυτές έγιναν ρετρό επειδή βγήκανε βρώμικες μέσα από το πλυντήριο μου!!!😂💦 Μα δεν πειράζει! Την Κυριακή στη Τουμπούλα η ομάδα μου φοράει κορδέλες σαν το πουλί που χάνει το ένα φτερό του — ακόμα λες πως πετάει! Κι αν κάποιος γύρω μου σχολιάσει πως "ρε παιδιά σιγά τις κορδέλες"... εκείνος χάνει το δικαίωμα να γιορτάσει μαζί μας!!! Γιατί η ομάδα δε φορά κορδέλες — φοράει τη ζωή μας!!! Και φέτος αυτή η ζωή ξέρει πως πρέπει να ξεσπάσει σα μπουρλότο!!!! Ρε συμπονήτες... προσοχή εκεί!!! Την επόμενη φορά που κάποιος βγάλει λόγο για "τρομερό marketing" ή για "πώς όλα έγιναν εύκολα στις πλατφόρμες"... του σπρώχνω μία κορδέλα κατευθείαν στα μπλουζάκια του!!! Στο τέλος πάντως πίνει την μισή όμορφη μπίρα σου κι εγώ του τραγουδώ το τραγούδι του Σταύρου Βαγγέλη ρε!!!🍺🔥

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!!!! ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ!!! 😱🔥 Πήγα στο μαγαζί του Γιάννη εδώ στο κέντρο, ρώτησα "ξύπνα ρε τσέλιγκα μου, που τις κορδέλες;;;" και εκείνος μου λέει "αδερφέ μου βγήκαν όλες χτες στις τρεις!" 🤬💜 Την άνοιξα τη σακούλα μου κι έκανα το κόλπο: έπιασα τις κορδέλες μια μια σα ζητιάνος στον Μετρό κι έκοψα ότι είχε σα λωρίδα μωβ ύφασμα από όλα όσα βρήκα!!! ΤΙ ΝΤΑΞΗ!!!! Τώρα πηγαίνω σπίτι, δένω όλες μαζί, τις βάφω όσο πιο βαθύ μωβ γίνεται σα ντουκάλι του γιαγιού μου κι ΑΣ ΒΓΕΙΤΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ ΣΑ ΜΙΑ ΑΥΡΑ ΣΑΝ ΦΛΕΓΟΜΕΝΟ ΓΚΡΙΦΟΝ!!! 💪🔴 Κυριακή 12 η ώρα στη Τουμπούλα η ομάδα μου φοράει ΟΛΑ αυτά σα μια φλόγα!!! ΚΑΙ ΣΗΚΩΝΕΤΕ ΤΟΝ ΠΑΟΚ ΣΑΝ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΞΑΝΑΓΥΡΙΖΕΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ!!!! ΑΛΛΙΩΣ ΠΕΙΝΩ ΝΑ ΣΗΚΩΣΩ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ!!! 😤🍻

Ρε βρε Συριζογαλιλαίοι σβούρες — ξύπνα τώρα πώς να φορέσουμε κι εμείς κορδέλες;;; 🤣 Στην Καλαμάτα σήμερα πήγα στο μαγαζί του Θανάση και του λέω "βρε Θανάση έχεις μωβ;" κι εκείνος μου δείχνει μια κορδέλα σα ζυμάρι ξερό!!! Πίστεψέ με ρε αγόρι, αυτή η κορδέλα μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση από το γκολ του Λεάο σα Μπαρτσέλονα—και τα ξέρω αυτά! 😂 Φέτος λοιπόν βρήκα μία κορδέλα που μου πήρανε στα γεράματα από τις γάτες που είχε η γιαγιά μου — χάνω τον χρόνο μου εκεί! Την δίνω στον Γαβρο σα συμβολική προσφορά γιατί εκείνος ψάχνει σαρκοφάγος στις Σέρρες!!! 🔥 Κυριακή 12 η ώρα στη Τουμπούλα εγώ φοράω μία κορδέλα σα περιδέραιο της γης — αν δεν την βγάλω κανείς μέσα στους επόμενους τρεις μήνες, της βάζω ένα mini στέμμα σα εικόνα στις ομάδες του Φέισμπουκ!!! 👑💜 Κι όποιος λέει πως οι κορδέλες είναι μόδα, του βγάζω μία κονσόλα να σκάσει πάνω του!!! Γιατί εγώ εδώ βάζω περισσότερη κορδέλα γύρω από το λαιμό μου παρά από γρίλια σαμαρά!!!! 🤣🍻

Ρε συμπολίτες μου στις Θερμές Συκιές, τι γίνεται εκεί;; Εγώ σήμερα πήγα στο σούπερ μάρκετ του κυρ-Μήτσου εδώ πέρα κι ήμουν σιγουρός πως η μάνα μου είχε κρύψει τις κορδέλες εκεί μέσα... τελικά βρήκα τρεις τσακισμένες σα σακούλες ψιλικά αλλά την μια της έκανα λουρίδες κι είναι χρυσή τώρα!! Την Κυριακή λοιπόν, όταν βγει η ομάδα σαν κεραυνός από το τουνέλ, εγώ θα φορώ τρεις κορδέλες—μια στο λαιμό, μια στον καρπό κι αυτή που θα την δέσω σα στέμμα στο κεφάλι μου σα βασιλιάς των Παραθύρων!! Κι όταν οι άλλοι δουν το κόκκινο-μωβ στέμμα μου και με ρωτήσουν "ρε τι φοράς εκεί;" εγώ τους λέω "φέτος φοράμε ό,τι χρειαζόμαστε, όχι ό,τι πουλάνε!!" 🔥💪 Και μετά πάμε Τουμπούλα σαν μια μάζα αίματος και γράφουμε ιστορία!! ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΣ, ΣΥΝΟΠΑΙΔΕΙΣ!!!!

τι γίνεται εκεί στους ουρανούς όταν ξυπνάει ένα τόσο ωραίο πρωινό σα σήμερα κι οι μωβ κορδέλες τρέχουν σα μικρά παιδιά στους δρόμους ντύνοντας τις γειτονιές σα βασιλικό γάμο — εμένα στα Πεύκα εκεί στις 7 το πρωί ο παπάς της ενορίας μου βγήκε στο παράθυρο σα να είχε δει πνεύμα, κράτησε μια κορδέλα σα Ευαγγέλιο κι έκανε το σταυρό του σιγά σιγά χωρίς λέξη; τώρα όμως πέστε μου, εσείς πως το νιώθετε εκεί στο φίδι των ανθρώπων που μεγαλώνει σιγά σιγά στις κερκίδες σα μεγάλος δράκος σιωπηλός κι αναμμένος; εμένα σήμερα το πρωί μου ‘φερε η γυναίκα μου ένα φλιτζάνι καφέ κι εγώ τη σήκωσα σα νύφη στου γάμου μας, μόνο που αντί κορώνα είχε τριγυρισμένη μια μωβ κορδέλα σα να της ’τανε κληρονομιά παλιά παλιά, τώρα που βλέπω την Τουμπούλα σήμερα Κυριακή σα μεγάλη πλέον μάνα που ετοιμάζεται να φιλοξενήσει όλους τους δικούς της σπίτι της — σκεφτείτε πόσοι άνθρωποι εκεί έξω ακόμα ψάχνουν τις κορδέλες σα την τελευταία σοκολάτα στη βιτρίνα την παραμονή Χριστουγέννων; εγώ σας λέω μια και λέω, κι ας με πείτε τρελό: αύριο Δευτέρα εκείνοι οι ξένοι θ’ ανοίξουν τις εφημερίδες τους και θ’ αναρωτιούνται τι γίνεται εδώ – μόνο που εμείς δεν τους δίνουμε περίσκεψη. πάρτε την πόλη σας σαν δικό σας αίμα εκείνη την ώρα, φορέστε τις κορδέλες σαν πανοπλίες χαράς κι αφήστε τον ήλιο ν’ ανάψει ακόμα πιο κόκκινος πάνω από τις κεφαλές σας. κι όταν τελειώσει ο αγώνας και η ομάδα σηκωθεί σα ένας τίτλος πάνω στους ώμους όλων μας, ας πούμε όλοι μαζί εκεί στις πλατείες τι λέγαμε παλιά όταν ο κόσμος ήταν μικρός: «αυτή η ζωή είναι δικιά μας»