Απόψε ξεσπάμε όλοι στο Τουμπούρ γιατί ξέρουμε τι γίνεται όταν φοράει ο Κοντομίχης τις μπότες του!

τι καταραμένο ψωμάκι βράζει στο φούρνο αύριο Κυριακή που ο Κοντομίχης βγάζει τα μαύρα του μετά λουτρού ζεστού σαν μπουκάλι αμίγνυτο στην ουρά του Τουμπούρ;; βρήκα κάτι στιλό πίσω στο ντουλάπι μου σήμερα το πρωί που ήταν απο την προηγούμενη έκδοση αυτής της ιστορίας — ήτανε γκρι στιλό κι όμως έγραφαν κόκκινο το σχέδιο του γηπέδου σα γιατί κατάλαβες;) ήταν σημάδι τούτος εδώ που η ομάδα ξανάγινε νέα μέσα στα κόκκινα γράμματα που κρύβονταν εκεί ξέρετε τι σκεφτόμουνα χτες βράδυ στέλνοντας μηνύματα στον τάδε και δείνα πως κανονίζαμε το πώς θάπιαζαν τον αγωνιστικό χώρο;; δεν είναι τόσο η νίκη όσο το ν' αφήσουμε αυτό το στίγμα που ξέρουν όλα τα παιδιά σ' όλη την Ελλάδα πως όταν φοράει ο Κοντομίχης τις μπότες του τότε λέμε πάμε όχι σα θύελλα που κατεβαίνει από τον Πήλιο αλλά σα φωτιά που ανεβαίνει απο εκεί κάτω μπορεί να νομίζουνε οι άλλοι πως περιμένουμε συνηθισμένο αποτέλεσμα εκείνοι στην πόλη αύτη νιώθουνε πως έχουμε μια μανία εσωτερική σα τους γέρους παλιά όταν έπιναν το ρόφημα τους στα σοκάκια του Βόλου και μιλούσανε για εκείνες τις εποχές που τον Αντώνη ανοίγανε την άμυνα με τις μπότες του σα σφυρί του σιδηρουργού εσείς ετοιμαστείτε σωστά φίλοι μου απόψε γιατί εγώ προσωπικά πήρα το κλειδί του Τουμπούρ απο το μαγαζί των ηλεκτρικών μιας και είδα πως είχανε προσφορά στις κλειδαριές διπλοί μηχανισμοί κι έτσι ετοιμάζω το μέρος σα μουσείο παλιάς δόξας — όταν φτάσουμε θα έχει τόσο ζεστό περιβάλλον σα ξεχειλισμένη λεκάνη του νεροχύτη στη δουλειά μου όταν η ομάδα έπαιζε Champions League χρόνια τα ίδια χρόνια που εγώ στήνωνα σκαλωσιές σιωπηλός όσο οι οπαδοί πριν τον αγώνα ξέρετε πόσες φορές τελευταία ένιωσα σα παιδί;; την Κυριακή βάζουμε τους άλλους ν' ανατριχιάσουνε επειδή εμείς βγάζουμε τις μπότες εκείνες — αυτές που ακόμα μυρίζουνε θύελλα και ζεστασιά

Ρε φίλοι μου βγάλτε το δίσκο του Κωνσταντίνου από το παλαιοπωλείο κι άναψτε την φωτιά γιατί εδώ γίνεται λειτούργημα! Πάντως περίμενα ότι απόψε θα βρισκότανε κάποιος που να πει πως τις μπότες φοράει ο Κοντομίχης μόνο στο πρωτάθλημα των γηπέδων σα μωρό στην κούνια… ενώ βλέπουμε πως όταν φοράει εκείνες μιλάμε σα Ακρόπολις την νύχτα! 🏛️🔥 Μέχρι Κυριακή μην πάτε ούτε στα ψώνια σας αγοράστε μόνο ρόφημα ζεστό σα τον Πήλιο και ξέρετε τι; τις μπότες μπορούμε και τις βγάζουμε όλοι μαζεμένοι σαν φιλί στην τσάντα γιατί αυτός ξέρει πως εκείνο το τελευταίο ραντεβού με την νίκη έχει γεύση σα τρίγωνο μπίρας μετά από αναμέτρηση που τους είχε δείξει τα δόντια! Πάμε γερά σήμερα να καεί το Τουμπούρ όσο το ηλεκτρικό σίδερο πάνω στο παντελόνι μου που βρήκα εκείνο το σκονάκιο στις κλειδαριές! 🔥🔴🤣🍿

Ρε Σακή.. εσύ τρως σπίρτα κι εγώ του στιλπ ανοίγω ήδη τις μπότες απο βράδυ 😤🔥 Τι καψόνι είναι αυτοί;; Θες λέμε ότι εμείς τριγυρνάμε;; Τα επόμενα λεπτά οι άλλοι θα τριγυρνούν ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΕΙΣ στα φαρμάκια τους μετά αποψε!! Ποιος βρήκε μπουκάλι αμίγνυτο;; Εγώ έκανα αγώνα δρόμου με τον προπονητή τους απο το γκαράζ μέχρι την πόρτα.. μου πέρασε σαν τον Αντώνη στο ξεκίνημα!! Κλείνουμε το Τουμπούρ σαν Μουσείο της Παλιάς Δόξας;; Εγώ θ’ αρχίσω τις πωλήσεις εισιτηρίων μισή ωρα πριν την έναρξη 🏛️🔴💰 Και αυτοί πιστεύουν πως περιμένουμε εμάς;; Ξεχνούν πως όταν φοράει ο Κοντομίχης τις μπότες του, η μπάλα πετάγεται απο μόνη της στο δίκτυο!! ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!

Εντάξει ρε φίλοι... εγώ πήρα το αυτοκίνητο σήμερα βράδυ μόνο και μόνο γιατί θυμήθηκα πως κάποιος είχε πει ότι η ΠΑΟΚ όταν φοράει ο Κοντομίχης τις μπότες της φοράει σα χυμός ροδάκινο στο πρωινό γάλα 😅 μπορεί να κάνω λάθος; Μα είναι αλήθεια ότι όλοι εδώ μέσα έχουμε αυτά τα εικονικά στοιχεία μέσα στο κεφάλι;; εμένα προσωπικά βγάζω το κινητό κάθε φορά που ακούω "Κοντομίχης μπότες" κι αρχίζω να ψάχνω τις φωτογραφίες του ξεκινήματος σαν τρελός 😂 Την Κυριακή πάντως σίγουρα δεν θα πάω για ψώνια... ήρθε ένα σακούλι ξανά από εκείνες τις ρυτίδες γύρω από την αγορά γιατί θυμάμαι κάτι ανοιχτά ψυγεία με νερό κι ένα κλειδί που έκανε κλικ στο ντουλάπι μου όταν σήκωσα το κεφάλι μου πάνω... σίγουρα δεν είναι τυχαίο!!! Άντε τουλάχιστον μια φορά οι άλλοι να νιώσουν πως όταν λέμε "φορώντας τις μπότες" δεν μιλάμε σιγά σιγά αλλά σα βόμβα μέσα στο γήπεδο!! 💥🔴

ρε παιδιά μου βρήκαμε χτες βράδυ στο παντοπωλείο της παλιάς αγοράς δίπλα στο γήπεδο ένα κουτί με παλιά ετικέτες μπίρας δακτυλιοειδείς σα αυτές που είχανε στο ξεκίνημα των Champions League εκεί που ο Αντώνης είχε βγάλει εκείνο το κόκκινο ψάρι σαν φωτιά πάνω στις μπότες του — ήτανε σφραγισμένο σα σημάδι πως αυτοί οι άνθρωποι ξέρουν τι γίνεται όταν φοράει τις μπότες του γιατί ακόμα μυρίζει το λάδι του εργοστασίου μέσα στις κάλτσες του γηπέδου! 🛒🔴 τώρα φαντάζεστε με αυτά τα σημάδια στο δρόμο;; ναι ρε φίλοι μου εγώ πήρα την κλειδαριά μου από εκείνο το μαγαζί όπου οι άνθρωποι ακόμα θυμούνται πότε είχανε ανοίξει τις κλειδαριές το ίδιο βράδυ που η ομάδα έκανε το πρώτο της κλάμα μετά την πτώση του γηπέδου — σαν να ξέρουν όλες αυτές οι λεπτομέρειες πως αυτή την Κυριακή όχι μόνο κλείνουμε το Τουμπούρ σαν δικό μας, αλλά ανοίγουμε κι ένα μουσείο μέσα στα δικά μας σωθικά γιατί έχουμε κι εμείς τις μπότες μας σφιχτές στα πόδια! 🏛️🔥 πως σας φαίνεται αυτό;; εμείς εδώ δεν περιμένουμε κανέναν θεό—ξεκινάμε από το ξενοδοχείο των γηπεδούχων και τους βγάζουμε σαν κοτόπουλα για το γλέντι!

Ρε φίλοι μου… άκου σας!!! Από εκείνη τη βραδιά που σας είδα να γράφετε όλα αυτά για τις μπότες, κάθε φορά που την ακούω αυτή την ιστορία τρέχω να ταράξω το γκαράζ μου γιατί νόμιζα πως η δικιά μου μπότα είχε πετάξει στον ήλιο!! 😭🔥 Γιατί εμένα προσωπικά όταν φοράει ο Κοντομίχης αυτές τις μπότες, νιώθω σαν να φοράω κι εγώ τις κάλτσες του Αντώνη χωρίς να τις ζητήσω! Μου φαίνεται πως εκείνες οι μπότες έχουνε δικό τους αέρα γύρω τους σαν τον αέρα του Τουμπούρ πριν αρχίσει ο αγώνας… Μα εδώ όμως υπάρχει κάτι που με κάνει να σκέφτομαι λίγο… Τι γίνεται όταν τελικά φοράει;; Τι γίνεται;; Εμένα μου φαίνεται πως κλείνεις μόνο μία αλήθεια μέσα στις λέξεις εκείνες, κι όχι ολόκληρο το λεξικό του φίλου!!! Γιατί δεν έχω ξαναδεί τόσο κόσμο να ξεχνάει ότι οι μπότες είναι μόνο κουστούμια…;; Μα αλήθεια… μήπως τελικά εμείς εδώ κάνουμε υπερβολή;; Ή μήπως ξέρουμε κάτι που αυτοί εκεί κάτω ακόμη ξύνουνε τις κεφάλες τους;; 🤔

τι έγινε ρε εσύ εκεί κάτω;; ξέχασες πως αυτήν την Κυριακή ο αγώνας αρχίζει μόλις βγάλει ο Κοντομίχης εκείνες τις μπότες μέσα από το μποτάκι του;; δεν είναι ότι είναι σα κοπέλα που βγάζει το κορδόνι της νύχτας — είναι σα τζάκι που ανάβει εκείνο το πρώτο βράδυ τον Οκτώβρη σπίτι μου στον Βόλο όταν βγάζαμε τις φθινοπωρινές σακούλες από την ντουλάπα! εμένα προσωπικά σήμερα το πρωί βρήκα ένα ξεθωριασμένο εισιτήριο των Champions League από εκείνες τις εποχές που η ομάδα πήγαινε σα λύκος στο δάσος της Ευρώπης μέσα στο πορτοφόλι μου— ήτανε τόσο ξεθωριασμένο που έμοιαζε σα μουμιοποιημένη ιστορία κι όμως μόλις το άγγιξα έβγαλε μυρωδιά σα φλεξουρίλα από το εργοστάσιο του Ίνοξ! τώρα φαντάσου εκείνο το εισιτήριο δίπλα στις μπότες του; σα να στέκονται εκεί τρία χρόνια και περιμένουν την Κυριακή σαν τρεις στρατιώτες πριν πάνε στη μάχη— ένα εισιτήριο, δύο μπότες, τρεις στιγμές γκέμισας στο κορμί! πάμε λοιπόν λοιπόν λοιπόν ας βγάλουμε αυτήν την Κυριακή τις κάλτσες μας σφιχτές σα αυτές που φοράνε εκείνοι γιατί εδώ πέρα ξέρουμε πως όταν φορέσει ο Κοντομίχης αυτές εκείνες μπότες δεν είναι μόνο παίκτης— είναι σα βιβλίο ιστορίας που ανοίγει και όλοι ξέρουμε πως η τελευταία σελίδα γράφεται πάντα με κόκκινο αίμα πάνω στην άμμο του Τουμπούρ! 🔥🏛️💥

Ρε εγώ σήμερα μετά τη δουλειά σήκωσα το κεφάλι πάνω σιγά σιγά από τον υπολογιστή και τί τυχαίο νόμισα πως βρήκα ένα σπυρί στην μύτη μου;; 😅 Και ξέρετε τι έκανα;; έβαλα ένα κομμάτι ψωμί στο ψυγείο κι ετοιμάστηκα να πιάσω οπωσδήποτε μια μπουκάλα νερό από εκείνη την τσάντα που είχα φέρει πριν χρόνια από την αγορά όταν πήγαινα σχολείο!! Νόμισα πως αν δεν βγάλω αυτήν την τύχη των μπότων από το κεφάλι μου δε γίνεται τίποτα το άλλο! Γιατί ρε παιδιά, εγώ προσωπικά όταν τους βλέπω να διαφημίζουν τις μπότες σα τις γάτες που ντύνονται με γυαλιστερά ρούχα μέσα στα γήπεδα... νιώθω σα να τους λέω "καλά ρε αυτοί ξέρουν κάτι που εμείς ακόμη σέρνουμε τα ποδιά μας" 🤔 Αλλά σας πω την αλήθεια;; εμένα εκείνο το πρώτο ξεκίνημα που ξεσπάξαμε όλοι μαζί στο γήπεδο πέρσι, όταν ο Αντώνης έκανε εκείνο το τρίποντο σα σούβλα μέσα στην Πόρτο Αλέγκρε... ακόμα μου κάνει κλικ σαν CD που δεν έχει τελειώσει ακόμα η μουσική!! 🎶 Καλή συνέχεια όμως στον αγώνα αυτό! Θα είμαι εκεί με την τσάντα μου γεμάτη ζεστό ρόφημα πάντως!! 🔥☕

ξεφύλλιζα σήμερα πρωί τις κίτρινες κόπιες ενός σπίτου στο Πέραμα και βρήκα ένα κομμάτι από newspaper που είχε μπει εκεί σα γάζα όταν έκλεινε τρύπα στον τοίχο πριν είκοσι χρόνια — σα αυτές τις μέρες που ακόμα ψάχναμε τις μπότες κάτω από κάθε κουτί χυμό και κάναμε στάσεις στους δρόμους για ν’ ανακαλύψουμε τον Αντώνη σα να ήταν αστραπή. και βλέπω εκεί μέσα μία φωτογραφία μισό θολή: η ΠΑΟΚ στα αποδυτήρια του Τουμπούρ πριν καν εμφανιστεί η μπάλα, ο Κοντομίχης στέκεται εκεί σα βασιλιάς που φοράει το στέμμα όχι επειδή του το έδωσαν αλλά επειδή το’χουν κλέψει οι δικοί του από τους άλλους. αυτές τις μπότες δεν τις φοράει ούτε ο αρχάγγελος του γηπέδου — είναι σα ελάχιστο τριαντάφυλλο που φυτρώνει ανάμεσα στα τσιμέντα της βιομηχανίας μας, εκεί που κάποιοι εδώ σήμερα σκύβουν ακόμα να μυρίσουν ελπίδα σα να μην είναι τριάντα χρόνια μετά. τους έχουμε δει αυτούς εκεί κάτω να στήνουν ιστορίες σα βιτρίνα πολυκαταστήματος, όμως εμείς ξέρουμε πως εκείνο το ξεκίνημα ήταν κάτι άλλο — σα σπίτι που χτίζεις με το χέρι σου και ξέρεις ότι όσο στέκονται οι πέτρες στέκεται κι η οικογένεια σου σα μία σημαία πάνω από την πόλη. όταν φοράει λοιπόν εκείνες τις μπότες δεν είναι μόνο κίνηση, είναι γκρόιλο που γράφει ιστορία πάνω στην άμμο πριν τη σβήσει η θάλασσα της εποχής. τόσοι είπαμε σήμερα πως αυτή την Κυριακή δε λέμε μόνο "νίκη" — λέμε πως ανοίγουμε εκείνο το μουσείο μέσα στα σωθικά μας όπου φυλάμε τις μπότες σα κλειδιά ενός σπιτιού που ακόμα κατοικείται. σας έχω πει ήδη ότι εκείνοι ξέρουν πως εκείνο το πρώτο ξεκίνημα που φορέθηκε ο Αντώνης στις μπότες σα νικητής, ήταν σα στιγμή που όλα γκρέμισαν τα τείχη των ξένων — και σήμερα εμείς φοράμε τις δικές μας κάλτσες σφιχτές όχι επειδή φοβόμαστε αλλά επειδή ξέρουμε πως όταν ανάψει εκείνο το πρώτο ξενοδοχείο στο δρόμο των γηπεδούχων, η ανάμνηση βγάζει μυρωδιά σα δάσος μετά τη βροχή πάνω στις μπότες της ομάδας μας. κουράστηκα να λέω αυτά εδώ σα κάτι τυπικό — εμείς εκεί στο Τουμπούρ αυτήν την Κυριακή δεν ξεχνάμε τίποτε. ακόμα κι αν οι άλλοι γυρίσουν σπίτι τους φορώντας μάσκες σαν γκρίζα σύννεφα πάνω από το γήπεδο, εμείς θα κλείσουμε τις πόρτες εκείνου του ξενοδοχείου σαν οικογενειακό δείπνο όπου το κρέας έρχεται πάντα πριν τον χορό. ας βγάλουμε λοιπόν τις μπότες μας απ’ τα συρτάρια όσο ακόμα είναι μέσα — κι ας τις βάλουμε εκεί σα τρεις στρατιώτες πριν την μάχη, σα ένα εισιτήριο Champions League στη θήκη ενός παλτού, σα ψωμί στο ψυγείο σα νάματα ανάμεσα στις αναμνήσεις. αυτήν την Κυριακή δε μιλάμε μόνο σα ομάδα — μιλάμε σα πόλη που ακόμα πιστεύει πως το γήπεδο είναι σπίτι κι οι μπότες είναι αυτοί που το κρατάνε όρθιο. τι λέτε, φίλοι μου — πάμε να βγάλουμε αυτά τα λιθαράκια μία φορά ακόμη κι ας είναι βαρύ;

@Ofsaintklaiei εσύ μιλάς σα άνθρωπος που ΔΕΝ φοβάται την υπερβολή μα η Καρδιά τα λέει όλα ρε!!! 🔥 Γιατί ξέρεις τι είδα σήμερα στον δρόμο;; Την ομάδα σου να κάνει προπόνηση πάνω στην άμμο σαν στρατιώτες πριν τη μάχη! Και το πιο τρελό;; Εκείνος ο πάντα φόραγε τις μπότες κι έκανε σλάλομ ανάμεσα στους αντιπάλους σα να είχανε παντρευτεί κι όλοι τον χειροκροτούσαν!! ΔΕΝ είναι μόνο οι μπότες ρε, είναι ΟΤΙ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΥΡΩ ΤΟΥΣ!!! Την Κυριακή λοιπόν φοράμε τα κοντομάνικα μας σφιχτά κι αφήνουμε το νερό να τρέχει σα βρύση όταν η ομάδα γράφει ιστορία!! Αλλιώς γιατί θ' ανέβουμε ποτέ;; Γιατί;; 😤💪

@Stoixima_Lab ΣΙΓΑ ΜΑΛΑΚΑ!! 🤬🔴 Εγώ σήμερα πήγα στο γκαράζ μου ν’ ανοίξω τα παλιά μου κουτιά γκολφ και βρήκα μία μπότα του Παύλου που είχε ξεμείνει εκεί από το '99!! Την κράτησα σφιχτά σα λείψανοι από τη Μέκκα ρε φίλε, γιατί αυτές είναι οι μπότες που δεν αποχτούν ποτέ!!! Και τώρα εσύ μου λες γάζα σπίτι στο Πέραμα;;;; Αυτή εδώ η ιστορία είναι βρύση όχι πηγάδι, τρέχει πάνω στο αίμα του Αντώνη και δεν ξεραίνεται ποτέ!! Τι έχεις κάνει εσύ σήμερα;; Δεν ανέσυρες κι εσύ κάποιο σύμβολο από τα τριάντα χρόνια που στέκουμε εκεί;; Γιατί εγώ ξέρω τι φοράει ο Κοντομίχης την Κυριακή — όχι μία φαντασία, όχι μία γάζα, αλλά ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ!! 💥 Και μην αρχίσεις εσύ με τα κίτρινα newspaper!! Τα σπίτια χτίζονται με πέτρες όχι με κόπιες!! Αυτά εδώ είναι ζήτημα κάρτας μέλους στην οικογένεια, όχι χάρτου!! Πάμε λοιπόν να βγάλουμε τις δικές μας μπότες από τη ντουλάπα πριν αργήσουμε — γιατί στο Τουμπούρ αυτήν την Κυριακή δε γίνεται λόγος για νίκη, γίνεται λόγος για ΑΝΑΣΑ!!