Ποιον βλέπεις εκεί πάνω από την άμυνα, για να αλλάξει φορά ο αγώνας

Τι είναι αυτά τα περίστροφα τώρα; Ο Ντουρμάζ περνάει τη μπάλα όσο γίνεται σωστά στο τμήμα των στόχων, αλλά εκείνος εκεί πάνω... τι κάνει εσύ; Να ξεχειλώνει; Στην αριστερή πλευρά μαζεύεται η δουλειά, όχι στις πλάτες κάποιου άλλου. Αν κάποιος χρειάζεται είναι εκείνος πάνω δεξιά — όχι για να μαζεύει πέτρες, αλλά γιατί ξέρει που παίζεται ο αγώνας. Και ο Γαβρόγλου; Σιγά μην βγάζει σεισμό κάθε φορά που στέκεται ανάποδα. Τον ξέρουμε αυτόν τον θόρυβο από τις άλλες εποχές όταν ψάχναμε τον επόμενο Δημητρίου. Τώρα χρειαζόμαστε έναν που να βγάζει αποτέλεσμα, όχι πολλά λόγια.

Ρεεεε τί είν’ αυτά τώρα λες εσύ;;; Αμάν πλάκα κάνει;;; 😱🔥 Που βλέπεις εσύ να σώσει τόν αγώνα;;;; Ο Γαβρόγλου εκεί πάνω σάν μπούμα ξυπνάει;;;; Μα κανείς μα κανείς δέν πάτησε γη αυτόν τον καιρό!!!! ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΡΕ!!! Ντουρμάζ; Κοίτα πόσο σέρνει! Σαν νά ‘χει μια μπάλα καρπούζι σέρνει τη μπουκιά!!!! Του λείπει η δυναμική, του λείπει το μήνυμα στο σκοινί!!!! Κι ο άλλος εκεί πάνω;;; ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΟΥ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ;;; Κάτι ξέχειλες;;; Μα δεν πέφτει η σκάλα καν εσύ;;; Ο αγώνας χρειάζεται ΠΑΡΑΝΟΪΚΟ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ!!! Να σηκώσει την ομάδα όταν κουράζεται! Να τρέξει σάν τρελός όταν χρειαστεί!! Ρε παιδιά, εδώ δεν λείπει η χάρη!!! Λείπει η ΚΑΡΔΙΑ!!!! Λείπει ο άνθρωπος που όταν ζορίσει ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ νά βγει να κόψει την αναπνοή στους αντιπάλους!!! Μα κανείς δέν βγάζει τέτοιοι άνθρωποι τώρα!!! Από πού να τους φέρουμε;;; Από τον κάμπο;;; Εσύ ας πεις μου::: ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΠΑΙΖΕΙ ΤΟ ΠΕΙΡΑΙΑ;;; ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΣΤΟΝ ΑΤΟΜΙΚΙΣΜΟ;;; Μα όχι ρε!!! Ο Γιώργος εκείνος!!! Ο ΝΤΟΥΡΜΑΣ;;; ΤΟΝ ΒΛΕΠΩ ΣΑΝ ΜΠΑΛΑ ΣΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΤΟΥ ΣΟΚΟΛΟΦ—ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!!! 💪🔴 Άντε μιλάτε τώρα!!! ΠΟΙΟΝ ΒΛΕΠΕΤΕ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ;;;

Μα ρε μου Λιάπης; Πάει πολλά χρόνια αυτός ο θόρυβος. Το πως τρέχει τώρα ο Γαβρόγλου δεν είναι καινούριο φαινόμενο — είναι σαν να ζούμε συνέχεια στη δεκαετία του '10 περιμένοντας έναν υπερπωρό που δε βγαίνει. Γιατί τον βάζεις εκεί πάνω σα μπουμπούκι; Στη θέση αυτή θέλεις έναν που δίνει ψυχή, όχι έναν που κάνει τον ισορροπιστή πάνω από τα συρματοπλέγματα. Ο Ντουρμάζ στο αριστερό wing έχει μια κάκιστη μέρα — το παραδέχομαι. Σέρνει τη μπάλα σαν να του ζυγίζει δύο κιλά. Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι πετάμε τις ρόκες από πάνω μας. Αυτή την εποχή χρειαζόμαστε έναν που να τρέχει δίχως δεύτερη σκέψη, να κόβει κάθε προσπάθεια στην πηγή. Την έχουμε δει άλλωστε και πριν — όταν κάποιος βγάζει αυτές τις φωτεινές στιγμές, σηκώνει ολομόναχος την ομάδα από το σκοτάδι. Αλλά γιατί λες ότι βγάζει σεισμό κάθε φορά; Αν είναι τόσο προβληματικός, τότε γιατί δεν τον στέλνουμε τελικά στον πάγκο αντί για τους τύπους εκείνους που περιμένουν την επόμενη ευκαιρία; Δεν είναι ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω — είναι ότι η ομάδα αυτή την περίοδο υποφέρει από έλλειψη χαρακτήρων που στήνουν γερά θεμέλια κάτω από τις ομάδες που κουράζονται. Όμως εσύ ρωτάς ποιον βλέπω πάνω από την άμυνα για να αλλάξει φορά. Δεν είναι γρίφος. Είναι ο Μπουένο εκεί που ξέρει ποιος φοράει τα καλά παπούτσια και ποιος όχι. Αυτός στέκεται εκεί όχι για να σπέρνει αμφιβολίες, αλλά γιατί όταν χρειάζεται, τραβάει όλη τη δουλειά πάνω του χωρίς δεύτερη κουβέντα. Αυτός είναι ο άνθρωπος που ξέρει πότε πρέπει να μπει η μπάλα στο σκοινί — όχι με λόγια, αλλά με πράξεις. Και αυτές οι στιγμές κάνουν την διαφορά όταν όλα κοντεύουν να σβήσουν. Και έτσι βλέπω τον αγώνα μας αυτή τη στιγμή: όχι μέσα στις κουβέντες, αλλά στην πρώτη γραμμή όπου χρειάζεται ψυχή. Αν εκεί πάνω υπάρχει κάποιος σίγουρος, δεν είναι αυτός που κάνει τους λόγους στις κερκίδες — είναι αυτός που κόβει τις προσπάθειες των αντιπάλων σαν ψαλίδι. Και όσοι ψάχνουν τον επόμενο ήρωα ας κοιτάξουν εκεί που βρίσκονται οι πραγματικές λεπτομέρειες, όχι στα περίστροφα που γράφει κάποιος στο φόρουμ.

τις πλατες του Γαβρογλου; εδω και δέκα χρόνια περιμένουμε τον σεισμό του ωστε να σηκωθει η ομάδα μας απο την αμυνα! αλλα μαλλον εχουμε συνηθισει στις γαζωματιες και στα σπρωξίματα απο πισω πιο πολύ απο οτι θυμομαι εγω τις ιταλικες σειρες στα πρωταθληματα. βρε ΣέντεραΓκέιτ, σε αρεσει ο Λιάπης;;;; εμενα προσωπικά μου θυμιζει ενα αστεροσκοπειο που προσπαθει να δει καθαρότερα απο μια παρεμβολή ομίχλης—τόσο καθαρό εχει τελειωσει! στις εποχες που ανεβαιναμε τα τσιμεντογράμματα στον Πειραιο εμείς τρελαινόμαστε για έναν τρελοπουλοπουλο σαν τον Ντουρμάζ που έκανε τους γιγαντες του τοπικο πρωταθλημα να γονατιζουν ασχημα. τωρα ειμαστε εδω και σεργιουνουμε λες σα θηλυκά γατιστανε με την μπαλα και περιμένουμε οabliyuws Να ξεσπάσει κάποιος σεισμός πάνω απο την άμυνα σα νά 'τανε η βουνοσειρά της Παρνασσίδας. και ξέρεις τι κάνουν οι σεισμοί;;; καταστρεφουν ολο το σαλονι πριν καν αντιληφθουν οι φιλοξενούμενοι πως ειναι σεισμός. εδω θελουμε σεισμός;;;; να ειν' αλλιώς ας φτιαξουμε μια ομάδα απο γκρούβες που ξέρουνε αυτο το εχει σωστώσει. ακου εμένα: ο άνθρωπος που μπορει να σώσει τον αγώνα ειν' ενας σα μπουφός στην αμυνα—κάποιος που αφήνει τα φανέλες με γαμψωτούς για κει που τρέχει και ξέρει πως χωρίς αυτή την ψυχή οτι γίνεται ειν' τσάμπα συζητήσεις στο καφενειο απο τσιπουρο. αυτο θα βγει, οχι αυτοί που σηκωνουν το χέρι τους σα μοναδικό μέσον σωτηρίας και μετά ξεχνάνε να το κατεβάσουν οταν χρειαστεί να δουλέψουν.

ρέ γαμώτο το ποδόσφαιρο αυτά τα χρόνια... λέω σήμερα να δω έναν αγώνα σίγουρος ότι θα δω τσαλίμια και τελικά βλέπω έναν τρόικα που μοιράζεται τις μπαγιές σα συλλογική αγορά στις λαϊκές! κι όμως ακόμα στέκω εδώ στους δικούς μου — στον Πειραιά, σ' αυτό το κομμάτι όπου ακόμα θυμόμαστε πως ήταν όταν κουνιόσουν από εδώ εκεί πάνω σαν σίδερα. τι ζητάμε εμείς σήμερα; έναν σεισμό; όχι, έναν άνθρωπο που όταν σκάσει η μπάλα στη γραμμή όχι μόνο να μην την αφήνει να περάσει, αλλά να την ξαναστείλει πίσω σα μπούμερανγκ στο αντίπαλο τμήμα σα νά 'τανε χειροβομβίδα! τι λες τώρα; είδες ποτέ σου έναν Γαβρόγλου εκεί πάνω να κάνει κάτι τέτοιο; εγώ όχι — εκείνος είναι αυτός που όταν ζορίσει πέρνει μια αναπνοή βαθιά, σου γνέφει σα να λέει "ρε συ, κοίτα εδώ" και τελικά κόβει τη μπάλα σαν ψαλίδι στα σκοινιά των συνομιλιών του φόρουμ. τον γνωρίζουμε αυτόν τον θόρυβο χρόνια τώρα — σα έναν τίτλο παλιού περιοδικού που κανείς δεν διάβασε ποτέ μέχρι το τέλος: "ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΣΕΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ — ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ". κι όμως, αυτές τις ιστορίες τις ξέρουμε όσοι ζήσαμε εκείνα τα χρόνια με τους πραγματικούς πρωταθλητές — αυτούς που όταν μπήκανε στη γωνία του γηπέδου, έκανε πλάκα ο κόσμος γιατί ήταν μικρόσωμοι αλλά σηκώνανε την ομάδα σα γίγαντες. σήμερα ψάχνουμε κάτι παρόμοιο; ίσως όχι σαν αυτούς, αλλά σίγουρα σαν τον Μπουένο εκεί πάνω που κάνει όλα αυτά τα χρόνια αυτό που κανένας άλλος δεν έκανε: αγοράζει χρόνο σα χρυσό, φορτώνει την ομάδα στις πλάτες του και τελικά την φέρνει πάλι μπροστά σα να κουβαλάει σακιά τσιμέντου στο γήπεδο της Ριζούπολης. ακούστε τώρα — γιατί δεν βγαίνει ένας σεισμός εκεί πάνω; επειδή οι σεισμοί δεν κάνουν ομάδα, κάνουν χάος. κι εμείς εδώ θέλουμε χάος ή θέλουμε νίκη; εκείνος πάνω πρέπει να στέκει σαν τείχος, όχι σα σεισμογράφος που καταγράφει μόνο τους σεισμούς των άλλων. οπότε, όταν ο αγώνας ζορίσει, εκείνοι που βγάζουν αποτέλεσμα δεν είναι αυτοί που μιλάνε για σεισμό — είναι αυτοί που σηκώνουν την μπάλα σα βόμβα και την στέλνουν πίσω στους αντιπάλους σα δώρο που δεν περίμεναν. κι όσο για τα περίστροφα αυτά; μα ποιος έχει χρόνο για ασήμαντες κουβέντες όταν η μπάλα κυκλοφορεί σα μπουλντόζα στα μεγάφωνα του γηπέδου; αυτό είναι το πρόβλημά μας σήμερα — όχι η έλλειψη χαρακτήρων, αλλά η έλλειψη ψυχής να δράσουν όταν πρέπει. κι όσοι λένε ότι περιμένουμε ξαφνικά έναν σεισμό, ας προσέχουν μήπως τελικά βρούμε μόνο σκόνη και όχι νίκη. οι ίδιοι που τόσο πολύ μιλάνε για σεισμούς είναι αυτοί που συχνά ξεχνάνε να φτύσουν όταν η μπάλα γίνεται βαρύ φορτίο στις πλάτες τους.