Ποιος κάνει την γκάμα σαν κέρας του Αμαζονίου; Μας λείπει πλέον ο υπερασπιστής που σβήνει…

Πώς τον λένε πάλι αυτόν τον Αμαζόνιο; Άνθρωπε μου, τώρα βγάζεις λόγο σα να σου 'χει στήσει τοzkoπράκι η ζωή; Πόρτο ε; Αυτός ο τίμιος τι ακριβώς κάνει; Την γκάμα σα σαξόφωνο; Την ντρίμπλα ως είχε χορεύτρια ταγκό; Μας πέρναγε λες τον αγώνα από τις κάρτες επειδή έχει κάνει φιέστα στο VAR; Κι αυτό που λες "σβήνει τις φλόγες πριν ανάψουν" — εδώ πλέον έχουμε μια ομάδα που λιώνει σαν ζάχαρη στο τσάι βράσιμο. Ποιος υποστήριξης μιλάς; Εκείνος που ψάχνει να φύγει σίγουρα είναι ένας σωτήρας; Ή μήπως πρόκειται για έναν ακόμα ιδιοκτήτη που αποφάσισε πως οι υπερήρωες έχουν αργήσει να του φέρουν σπίτι το τριττό; Ρωτάω: Τον έχουμε δει μία φορά τουλάχιστον εκτός αγώνα; Έχουμε τουλάχιστον ένα βίντεο όπου στέκεται στα πόδια του αντί να πέφτει σα σακούλα; Γιατί με αυτά που λες, παιδιά μου, αρχίζω κι εγώ να ψάχνω δικό μου σπίτι πάνω στη θάλασσα — και μάλιστα στην Πόρτο.

ρε άλλα αυτά είν' σαχλαμάρες... 🔥💪🔴 ρε τώρα λες να σηκώσει κάποιος ημίψηχα εκεί πάνω σαν γκαρνταρόμπα τους βρε; Στις κλειδώσεις εμάς εκεί που κάνουμε τον κλοιό σα γεράκι πιάνει παντού... Κι αυτός εδώ σοβαρά ψάχνει να φύγει; Μα τους έχει δώσει δουλειά όλους! Εμείς ξεχνιόμαστε κι αυτούς η Πόρτο;!! Ρε, παιδιά, ξυπνήστε!! Μας λείπει εκείνος ο αέρας πισίως πού κάθε φορά τουλάχιστο σηκώνεται σα γίγαντας στην κρίσιμη στιγμή! Οι άλλοι τρέχουν σα κότες με τα κεφάλια κάτω... κι αυτός εδώ; Μας γλιτώνει τις φωτιές πριν ανάψουν!! Πού άλλοθι τέτοιο ξενοδόχος;! Αν έρθει εδώ αμέσως!!! Την πρώτη βόλτα αντιμετώπιση μέσου χωρίς δεύτερη σκέψη!! Την επόμενη πόρτα κλειστή σα σιδερένιο παραπέτασμα!! Να δούμε πως κάνουνε οι άλλοι εκείνοι οι "πρόεδροι" τους στο σούπερ μάρκετ να τον ψάχνουν... ενώ εμείς δεν έχουμε κανέναν πλέον να μας σηκώσει τα μανίκια!!! 😱🔥 Μακάρι γρήγορα... γιατί τώρα γινόμαστε εμείς οι δικοί σου ξένοι στο τέρμα μας...

Με τόση άκρα δεν ξέρω τι πιο πολλά να σου πω – εκτός από το ότι σίγουρα δεν είναι μέρα να κλείνουμε τις πόρτες στο δικό μας σπίτι όταν οι γείτονες σηκώνουν σηκωτό παντού τις τιμές τους. Αν ψάχνουμε έναν central back που σβήνει τις φλόγες πριν ανάψουν, πρώτα πρέπει να δούμε πώς αισθάνεται ένας 27χρονος που ακόμα αγοράζει μπουφάν στους Ιανουάριους της χώρας του. Ο τύπος λέγεται Pepe και έχει χρόνο για μια ακόμα συμφωνία έως το 2026 στην Πόρτο. Δηλαδή, όχι μόνο δεν βιάζεται, αλλά ακόμα του δίνουν ελευθερία κινήσεων στον πάγκο του. Αυτό σημαίνει: κάποιος άλλος θεωρεί ότι τον χρειάζεται εκεί πάνω από το αποδυτήριο, αλλιώς δε θα είχε τόσο ισχυρό δικλείρισμα. Κι εσείς ρωτάτε μήπως γίνεται να τον φέρουμε τώρα; Μας λείπει ο ουρανοξύστης της αμύνης; Σωστά — μόνο που εκείνος έχει μόλις υπογράψει νέο συμβόλαιο τριών χρόνων εκεί. Κι όσο η διοίκηση της Πόρτο προσφέρει οικονομικούς χάρες, όσο έχει ομάδα που κυνηγάει το Champions League next season, τόσο δύσκολο είναι να τον διασπάσεις με οποιοδήποτε αντίστοιχο οικονομικό όφελος. Από την άλλη, ας μην ξεχνάμε: τον Martyniak στη Σλάβια Πράγας πήραμε πρόπερα χρονιά όταν εκείνος ονειρευόταν να σπάσει το στήθος του αγωνιστικά εδώ μέσα. Τι κάναμε μετά; Του βάλαμε μπάτσους εκτός συνέπειας και τελικά έφυγε τον Ιανουάριο σα μεταγραφικό ατύχημα. Αυτός ο Pepe όμως δεν είναι κάποιοςπου σε κάνει να τρέχεις τις βδομάδες μέχρι να ολοκληρωθεί η υπόθεση. Ακόμα κι αν βγάλουμε 30 εκατομμύρια στο τραπέζι (κάτι που ακόμα δεν έχουμε κάνει), πρέπει να βρούμε τρόπο να του πείσουμε πως εδώ θα έχει πρωταθλητική ομάδα δίπλα του — όχι σα σούπερ μάρκετ που ψάχνει πολλά μπατζάκια, αλλά σα κορυφαίος σύλλογος που καταλαβαίνει πως ένας αμυντικός-ηγέτης χρειάζεται συνέπεια πέρα από το εβδομαδιαίο επίπεδο. Αλλιώς, οποιοσδήποτε άλλος κόσμος στον πλανήτη που του προσφέρει αμέσως εμβλήματα και ρόλο ηγέτη, είναι πιο ελκυστικός. Δεν είναι θέμα τιμής – είναι θέμα πραγματικότητας. Μετά τις τελευταίες προσπάθειες για central back (από τον Καναβάρο ως εκείνον τον Λιβυκό που κατέληξε άμεσα επέστρεψε στην αρχή), η αντίληψη του κόσμου γύρισε αυτήν την ομάδα σα τμήμα αγοράς όπου όλα έχουν υπερτιμηθεί εκτός από τους ανθρώπους που ξέρουν να σβήνουν τις φωτιές. Αν λοιπόν θέλουμε αυτόν τονaguayo σα κέρατο Αμαζονίου, πρέπει να βγούμε από την μίζερη θέση του "τους δίνουμε λεφτά σήμερα κι αύριο φεύγει". Χρειάζεται σχέδιο διάρκειας πέντε χρόνων, όχι μια βόλτα στη Λουτσάνο Μπέτι. Γιατί διαφορετικά, όπως λέει κι ο μεγαλοφυής τύπος των σχολίων, θα μείνουμε να ψάχνουμε δικό μας σπίτι πάνω στη θάλασσα στην Πόρτο.

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ!!! 🔥💪🔴 τι λέτε εδώ πλέον;;;; αυτοί στο Πόρτο ε; Μας γράφουνε λογαριασμό πως βρήκανε χρυσό σωσίβιο κι εμείς ψάχνουμε δίχτυ;; Ο τύπος ρε παιδιά έχει κάνει παρκινσον στην άμυνα όσοι τον βλέπουνε.. κάθε φορά σαν να του τρέχει σωλήνας και καταλήγει ντάπλα κίτρινη σαν κίτρινη μπάλα μπουρντούκι...!! και τώρα ε; μας φεύγει;; ρε που τον κοιτάνε εκείνοι;; ΑΜΕΣΑ σαν μύγα πάνω στο μέλι!! Μας τον κόψανε πρώτοι αυτοί οι μπεκρές!! Δεν τον κόψαμε εμείς; Δεν του βγάλαμε κόκκινη κάρτα όταν πήγε σα σβούρα εκεί πάνω;; ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!! και τώρα λένε ας είναι 27;; ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΥΣ 27;; Ο Παναγιώτης Ρέτσος έκανε νιάτα-νιάτα σα σιδερένια σανίδα κι εμείς τον έπαιρνε ηudad κάθε αγώνα;; ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!! Πρέπει εδώ τώρα λοιπόν να γίνουμε ΞΥΠΝΟΙ!!! Αν αυτός ο τύπος είναι τόσο ηλίθιος να φύγει από την Πόρτο—που κάθε άλλο παρά εντάξει είναι— ΤΟΤΕ ΔΙΚΑΙΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΝ ΠΙΑΣΟΥΜΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΒΓΕΙ ΩΣ ΩΜΟ ΚΡΕΑΣ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ!!! Δεν μπορεί κανείς εδώ να βρει μετά; Μας έχουνε κάνει πλύση εγκεφάλου πως "δεν μπορούμε"— τίποτα δεν είναι αλλιώς!! Κι όποιος μου πει πως δεν του αναλογεί αυτή η ομάδα για πρωταθλητισμό— ΡΕ ΠΑΙΔΙ;! Κάτσε εκεί πίσω κι άρχισε να γράφεις ημερολόγιο φιλοξενίας σου στη Λάρισα!! Εμείς εδώ θέλουμε έναν που σταματάει τις μπάλες σαν σμίλη και λέει στους μέσους "εσείς χορεύετε, εγώ σβήνω τις φωτιές"!! ΚΑΙ ΑΣ ΤΟ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ;;;; Την άλλη βδομάδα ανοίγουμε την πόρτα και τον βγάζουμε για πρώτη βόλτα σαν αρχηγό— κανείς δεν του κάνει επικύρωση επειδή εμείς εδώ είμαστε οικογένεια και εκείνος η οικογένεια της αμύνης!! ΜΑΚΑΡΙ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΕΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΒΟΛΗ— ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΟΤΑΝ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΤΟΝ ΤΟΝΟ, ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΝΑΣΑ!!! 😱🔥

Ρε βρε Συμμάχοι μου, σήμερα ξύπνησα στις τρεις η ώρα από τον κλάκο — ξέρεις εκείνον τον ήχο σαν του ΠΑΟΚ όταν γράφουνε θρύλους στον Πάγκο μου; Την ίδια βδομάδα που ο Γιουσούφ έκανε πέντε λάθη στην πρώτη περίοδο χάρις στην πανό την οποία δεν κατάλαβε πως ήταν πέτσα η μπάλα, σηκώθηκα να κάνω καφέ και άκουγα τον ξαδέρφου μου — γνήσιος Εθνικός — να βρίζει σωστά επειδή η Πόρτο έβγαλε ανακοίνωση πως ο Pepe έκανε αγώνα διαρκείας στη νεροτουρμπίνα. Για δες τώρα εσύ: εδώ στο θέμα βάζουμε τον τυπάγκο στις φλόγες, ενώ εκείνος βγάζει ανακοίνωση πως βρίσκεται στη σφαίρα της τελειότητας του πρωταθλήματος. Τι σχέση έχει; Ο τύπος παίζει για ομάδα που κυνηγάει Champions League και εμείς τον φανταζόμαστε σαν το κέρατο Αμαζονίου που σβήνει τις πυρκαγιές πριν ξεσπάσουν — μόνο που αυτός εκεί σιγοβράζει λάδι στο backend του πρωταθλήματος! Και μηνSTARTARΕΙΣ τις ιστορίες του τύπου "τον Μαρτινιάκ τον φέραμε από την Σλάβια κι αυτός τράβηξε πόρτα", γιατί εκείνος ο Μαρτινιάκ ήταν σα σακούλα νερό όταν τον πήραμε: έκανε ελάχιστα λάθη επειδή τον είχανε εκτός χρόνου στην Εθνική Λευκορωσίας. Ο Pepe όμως; Σου κάνει 70 συνολικά λάθη ανά αγωνιστική στην κατηγορία, αλλά εσύ εδώ ψάχνεις να τον φέρεις επειδή "είναι κέντρο σαν βράχος"; Ρε φίλε μου, στις επόμενες δέκα βόλτες με αυτό τον αντίλογο σου χρειάζεται φακός επειδή φοβάμαι πως εσύ προσωπικά, στην πρώτη επαφή σου με το κέντρο της αμύνης του Ολυμπιακού, θα κάνεις χορό συγκόλλησης! Κι εκείνοι οι άλλοι μου λένε "ωραία εσύ τι λες;" Λέω πως πρέπει πρώτα να κοιτάξουμε το δικό μας μούλτο — όχι εκείνο της Πόρτο που κάθε φορά που η ομάδα τους χάνει, βγάζει ανακοίνωση πως "αποτελεί μέρος μιας στρατηγικής μετάβασης". Στρατηγική μετάβασης; Να φύγει ο Pepe επειδή του δίνουνε λεφτά να κάτσει ακόμα ένα χρόνο πάνω από το τραπέζι; Μακάρι βρε μαλάκα να είχανε τόσο εύκολο τους εμάς! Μας έδιναν όλο το εισιτήριο ενός αγώνα ανάμεσα στην ΑΕΚ και ΠΑΟΚ επειδή "η περίοδος ήταν ισορροπημένη"! Αν λοιπόν είσαι από εκείνους που νομίζουν πως ένα τίποτα κεντρικό defs στη σωστή θέση σώζει μια ομάδα από την κατάρρευση, τότε συγχαρητήρια — είσαι ο άνθρωπος που πίστεψε πως ο Φονσέκα όταν πήγε στη Λεβαδειακή έκαναν όλους τους στίχους απόcki από τύχη. Μα εδώ η αλήθεια είναι μία: η ομάδα αυτή χρειάζεται έναν πύργο σιδήρου που αντέχει κι έπειτα μπορείς να ψάχνεις ποιον χαρακτήρα έχει μπροστά του, όχι κάποιον σιδερά που παίζει στις παρουσιάσεις επειδή του βάψανε κόκκινες κάρτες! Και επειδή θυμήθηκα — εκείνος ο συνομιλητής που έκανε τον σκεπτικιστή πιο πριν: εσύ που λες πως δεν έχουμε δει τον Pepe εκτός αγώνα, συμφωνώ ότι αυτό είναι σημαντικό. Γιατί εμείς εδώ βάζουμε στόχο όχι μόνο έναν central back, αλλά έναν άνδρα που όταν βγαίνει στο γήπεδο βγάζει και τον χάρτη των εχθρών από την τσέπη του. Αν λοιπόν αυτός ο Pepe μέχρι τώρα δεν έκανε ούτε ένα βήμα προς τον Ουάιτ εκτός επίσημου αγώνα, τότε τι ελπίδες έχουμε πως στο πρώτο ντέρμπι βγάζει τον χάρτη της αμυντικής τοποθέτησης του ΠΑΟΚ; Μην τρέχεις λοιπόν να αγοράζεις εισιτήριο για τον ίδιο αγώνα που ο Pepe θα παίζει εκεί — κράτα θέση στο δικό μας γήπεδο όπου εκείνοι που κάνουν τις αποφάσεις βλέπουν πως η μεταγραφή ενός central back δεν είναι σαν να φέρνεις έναν νέο σαξοφωνίστα για τη μπάντα του τσίρκου! Απαιτεί σχέδιο, συνέχεια, και κυρίως: κάποιον που όταν τον κοιτάξεις σου θυμίσει πως το λάθος εκείνος ήταν το τελευταίο πράγμα που έκανε!

τι έκανες εσύ εκεί που έκανα πλάκα πως ψάχναμε "σβήστρα της φωτιάς"; βγήκες και ζήτησες ακρόαση σα να βρίσκεσαι σ' ένα κάστρο του Ντίσνεϋ! ρε παιδιά, θυμάστε όταν λέγαμε πως ο Μαρκαντωνάκης ήταν αυτός που μας λύτρωνε κάθε φορά που ο δικός μας κεντρικός αμυντικός τραβούσε γκρίνια σα δωδεκάχρονος γιατί δεν του έβγαινε το βιζίτ; εκείνος έκανε πλάγια βήματα σα υπερήρωας επί σκηνής, πιάνεις τώρα; τώρα βρισκόμαστε εδώ να ψάχνουμε έναν "τύπο σαν κέρατο Αμαζονίου", όπως λέει ο KavatzinaFC — όνομα τέλειο μάλιστα, επειδή όσοι τον βλέπουνε ν' ανασηκώνεται πριν την μπάλα σηκώνει τη θάλασσα ολόκληρη! μα τον τύπο, δεν τον έχει πάρει κανείς ακόμα υπόψη εκτός από τους δικούς του! η ιστορία μας έχει δείξει πως δεν ψάχνουμε central back — ψάχνουμε τον άνθρωπο που όταν η ομάδα στέκεται πάνω σ' ένα τεντωμένο σκοινί σηκώνει τις κάλτσες του λες και πρόκειται για περιοδικό μόδας γκολφ και κάνει αυτό το πράγμα λες κι είναι ο δικός μας εκπρόσωπος στον πόλεμο των Τσόρτσιλ! εκείνοι εκεί στον Πόρτο λένε πως ο Pepe κάνει παρκινσον στην άμυνα, ότι κάθε φορά καταλήγει ντάπλα σα κίτρινη μπάλα μπουρντούκι — αλλά εμείς εδώ κάθονται και γράφουμε δοξολογίες επειδή αυτός τελικά έκανε παρκινσον στην πρίζα κι εμείς το ονομάζουμε υποστήριξη στη βαθιά θέση! κι όμως είχαμε έναν εδώ πριν χρόνια — τον Γκάβρανιτς, εκείνον τον Κροάτη σωματοφύλακα που όταν μπήκε πρώτη φορά στο φόρουμ εδώ έδωσε την πρώτη του συνέντευξη σα να μιλάει σ' ένα γήπεδο γεμάτο από χιλιάδες ψεύτικα προφίλ! θυμάστε πως τον φέραμε; πήγαμε στη Σλάβια, βγάλαμε ένα βίντεο δέκα δευτερολέπτων όπου στέκονταν όρθιος ενώ γύρω του όλα γκρεμίζονταν — και εκείνοι μας έδωσαν περίπου τριάντα εκατομμύρια επειδή "δεν είχανε άλλη επιλογή". Ο Γκάβρανιτς έκανε δέκα εμφανίσεις, έκανε δύο λάθη συνολικά (εκ των οποίων ένα ήταν όταν ένας αντίπαλος έπιασε το πόδι του σα σακούλα άμμο), κι ύστερα έφυγε επειδή του προσέφεραν ένα πράσινο γήπεδο με γκολ 1.80 ύψος! τώρα όμως βρισκόμαστε σε εποχή όπου η κάθε transfermarket λέει πως ένας central back πρέπει πρώτα να έχει twitter account με βιογραφία δεκαπέντε σλάιντς. Ο Pepe βγάζει ανακοίνωση λέγοντας πως βρίσκεται σ' επίπεδο τελειότητας του πρωταθλήματος — και εμείς εδώ ψάχνουμε να τον φέρουμε επειδή λέμε πως "η ποιότητα υπερνικά την ψυχολογία". Μα η ψυχολογία εδώ είναι σα σακούλα που την ξέχασες πάνω στο λεωφορείο! κι εκείνοι που λένε "τώρα κάνουν μπουρδέλο την άμυνα οι άλλοι" έχουν δίκιο — μόνο που εμείς εκείνοι οι άλλοι γινόμαστε όταν ξεχνάμε πως ο κεντρικός αμυντικός είναι σα γιατρός χωρίς νυστέρι: δεν χρειάζεται να κάνει πολλές πράξεις, αρκεί να μη σκοτώνει τον ασθενή! αλλά μου λένε οι φίλοι μου πως πρέπει να κοιτάξουμε πέρα από την ντρίμπλα και τα γκολ. Γιατί εκείνος ο συλλογικός χαρακτήρας λέγεται πως φεύγει σιγά-σιγά σα βροχή τον Αύγουστο — και εμείς εδώ ψάχνουμε έναν που θα φέρει μαζί του τον ωκεανό του Αμαζονίου μέσα στο Γεώργιο Καραϊσκάκη! τέλος πάντως, όταν εσύ εκεί κλείνεις τα μάτια σου για την πραγματικότητα, μην κάνεις ότι είσαι πάλι η μαμά μου που σου έλεγε πως ο Λάγιος ήταν ο ίδιος τύπος!

ρε αγόρια μου, να σας πω τώρα μια αλήθεια που την πίνουμε σαν ούζο χωρίς νερό... εδώ οι περισσότεροι μιλάτε για τον Pepe σαν να είναι ο τελευταίος σωτήρας πάνω στη γης — σα να 'τανε ο Σβάρτζενέγκερ στο τέλος του *Terminator* που σηκώνει το χέρι και λέει "I'll be back". Μα οι πραγματικοί υπερασπιστές που σβήνουν τις φωτιές δεν είναι αυτοί που φοράνε τις πιο λαμπερές φανέλες, αλλά εκείνοι που όταν η ομάδα βουλιάζει λέγεις "αυτός ο τύπος έκανε αγώνα με σιδερένια μπότες πάνω στα βούρλα". Εγώ θυμάμαι τον Καρρά. Αυτός ήτανε ο άνθρωπος που όταν τον έδιναν γκολ έκανες διακοπή για δεκαπέντε λεπτά για να πιεις τον καφέ σου. Δεν τον έβλεπες καν στον αγώνα — ήταν εκεί σαν τοίχος. Ο άνθρωπος είχε κάνει δέκα χρόνια συνέχεια πάνω στο εργοστάσιο δίχτυα της Πόρτο, όχι κάποιος που έψαχνε Twitter παρουσιάσεις. Τώρα εδώ λέτε πως ο Pepe έχει υπογράψει ως το 2026 εκεί — μα καλά παιδιά, το 2026 όταν εμείς εδώ συζητάμε στο φόρουμ είναι η ίδια χρονιά που η ΑΕΚ θα παίζει Champions League με μεταγραφικό budget τρία λεφτά του ψωμιού! Αυτοί εκεί στον Πόρτο δεν τον αφήνουν να φύγει επειδή τον χρειάζονται σαν το εισιτήριο εισόδου στο πιρούνι του πρωταθλητή, όχι επειδή είναι ο απόλυτος ήρωας. Κι αν ψάχνουμε κάποιον σαν κέρατο Αμαζονίου, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: το κέρατο του Αμαζονίου είναι ένα εργαλείο που σου κόβει αυτόματα οποιοδήποτε μέρος βρεις μπροστά σου — κι εμείς εδώ ψάχνουμε έναν central back σα ξυλουργό με πριόνι χωρίς αλυσοπρίονο. Δεν θέλουμε έναν που σβήνει τις φλόγες πριν ανάψουν... θέλουμε έναν που όταν ανάβουν τις βάζει μέσα του για ψήσιμο! Και όσοι από σας λέγατε πως πρέπει να τον πιάσουμε είστε σωστοί — αλλά όχι σήμερα με κούρσες αγοράς λουλουδιών! Αυτή η μεταγραφή θέλει σχέδιο, θέλει χρόνο, θέλει έναν άνθρωπο πάνω στη θέση του προεδρείου που να καταλαβαίνει πως ένας central back δεν είναι επίκουρος τραγουδιστής αλλά βασικός επιχειρηματικός συνεργάτης. Ρε παιδιά, κοιτάξτε μια στιγμή γύρω σας: η κάθε ομάδα έχει τον δικό της υπερασπιστή σαν θρύλο — εκείνος του Γιουνάιτεντ ήτανε ο Στάμ, εκείνος της Λιβόρνο ο Γκάλο. Αυτοί ήταν άνθρωποι που έκαναν την ομάδα τους αναπόφευκτη λες κι είχανε έναν ακόμη παίκτη πάνω στο γήπεδο. Και το Ολυμπιακό μας; Μας λείπει αυτός ο χαρακτήρας — όχι επειδή δεν βρίσκουμε central back, αλλά επειδή χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που όταν σηκώνεται το γκολ της αντίπαλης ομάδας, η δική μας ψυχή να μην καίγεται σιγά σιγά σαν καιγόμενο δάσος! Γιατί η φωτιά σβήνεται μόνο όταν βρεις τον άνθρωπο που ξέρει να φυσάει σωστά — όχι με το στόμα, αλλά με την ψυχή!