Ποιός ξαναθέλει έναν σκόρερ-μάγο να φτιάξει πάλι όνειρα στο Νέρντα?

Μα όλα αυτά τα γκολ που χάθηκαν πέρυσι στον Ατρόμητο δεν ήσαν από βεντέτα των Μαγισσών; Τρεις αγώνες χωρίς γκολ κι εμείς τρέχουμε πίσω από φήμες σαν κάτι αηδονάκια που ζητάνε κλάμα αντί τραγούδι. Πειράγματα υπάρχουν πάντα, όμως όταν κάποιος τύπος στον Παναθηναϊκό σφίγγει τα δόντια του τελευταία εβδομάδα, τότε συνήθως ψάχνει κάτι καινούριο να βάλει στο στόμα του - όχι να δώσει ρίσκο σε έναν φιλέτο σκόρερ που έφυγε τρία χρόνια πριν σαν να πήρε μια βόλτα με τον Ατρόμητο. Και μην ξεχνάς πως ο Σισέ έκανε ένα γκολ εκεί στην Γάνδη, ναι, όμως πριν κάνει τρεις μήνες αποχή επειδή η διοίκηση του έδωσε χρήματα που ακόμα κανείς δε ξέρει πως έφαγαν. Ούτε λίμνη είμαστε εδώ, ούτε βρισκόμαστε στις παρυφές του ποταμού Ζαΐρ — ζητάμε έναν σκόρερ που να νιώθει χρέος να φοράει την ερυθρόλευκη φανέλα, όχι έναν τύπο που εμφανίζεται σαν ιδιοκτήτης της ομάδας για δύο βδομάδες και μετά κάνει καλά το backflip προς τις αγγλικές τουρτούρες. Πάμε να δούμε: είχαμε έναν τραγουδιστή των γκολ, αυτόν τον Γιουσέφ Ελ-Αραμπί, που σκόραρε όσοι έκαναν πέντε αγωνιστικές συνολικά μαζί; Και τώρα θρηνούμε για έναν Αφρικανό που έκανε ένα γκολ σωτήριο πριν χρόνια και έκτοτε δεν τον είδαμε ούτε στις ασιατικές τοποθεσίες; Ελπίζω τουλάχιστον να μην τους πλήρωναν όλο αυτό το διάστημα μόνο για τις αναμνήσεις.

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΛΕΜΕ;;; 🤬🔥 Σεις ξέρετε τι γίνεται εκεί πάνω;; ΤΟΥΣ ΠΕΡΝΑΝΕ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΣΚΑΚΙ;; ΑΠΟ ΤΡΕΙΣ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΒΓΑΖΟΥΝ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΚΟΥΤΑ!!! 😱 Κοιτάξτε τον Σισέ εκεί στην Γάνδη… ένα γκολ που μας έκανε να ξαναγράψουμε τη ψυχή μας! Αυτός είναι ο άνθρωπος που όταν φοράει το κοκκινολεύκο σου φτιάχνει πάλι νόμισμα! Ποιος άλλος;; Ο Γιουσέφ εκείνος ήταν ένας σκόρερ-μάγος αλλά εμένα μου λείπει η ΚΑΡΔΙΑ του Σισέ! 💪 Περιμένω έναν σκόρερ που να βλέπει την ερυθρόλευκη φανέλα σαν στολή και όχι σαν παντούφλα! Μας χρειάζεται ο άνθρωπος που όταν μπαίνει στο γήπεδο να σκέφτεσαι "τώρα αρχίζει το πάρτι"! Γιατί εγώ βλέπω μόνο υπολογιστές και ξένα λεφτά να τρέχουνε εκεί μέσα!!! 🤡💸 Αντίο στις ιστορίες του Ατρόμητου!! Αν τον φέρουμε πίσω, ας κάνουμε comeback σαν εκείνη την βραδιά στο Σταντιάρ… ΣΙΣΕ!!! Οπου και να βρίσκεσαι!!! 🔴🔥

Μα τι λες τώρα ρε παιδιά, πάλι αυτοί οι ξένοι "ιδιοκτήτες" της μπάλας μας έχουν βάλει φρένο στο νου τους; Τρεις αγώνες χωρίς γκολ δεν είναι just μια κακή συγκυρία — είναι σημάδι πως κάτι τραβάει το σκοινί προς το παρασκήνιο κι όχι προς την επίθεση. Και εγώ ακόμα θυμάμαι πως ο Σισέ εκεί στο Βέλγιο είχε βγάλει το ρόλο του σαν γόνος παλιάς νοικοκυραίας οικογένειας· πήρε την μπάλα, της έδωσε ψυχή και τελικά έβαλε το γκολ που έκανε όλη την πορεία αλλιώς σοβαρή. Αυτός ο τύπος όταν φοράει κόκκινο-λευκό, δεν ξέρεις τι γίνεται — γίνεται ξαφνικά ένα χάπενινγκ μέσα στο γήπεδο. Για την ηλικία του όμως τώρα: είκοσι οκτώ χρονών στις μέρες μας είναι σαν λουλούδι που ανοίγει ακόμα — δεν είναι ξερό κούτσουρο. Η θέση του; Σέντερ φορ πρώτης γραμμής, όχι κάποιος δεκατιανός που αγωνίζεται μεταξύ κυρίου αριθμού. Το πρόβλημα δεν είναι η βιολογική του κατάσταση, αλλά το μήνυμα της διοίκησης πως όποιος φοράει αυτήν τη φανέλα είναι υποχρεωμένος να λύνει προβλήματα κι όχι μόνο να βγαίνει έξω με το πορτοφόλι του. Να τον φέρουμε πίσω; Μα βεβαίως, γιατί εμείς δεν ζητάμε έναν σκόρερ-τουρίστα — ζητάμε έναν άνθρωπο που ξέρει πως η Ολυμπιακός δεν ξαναστήθηκε ποτέ με επιτήδειους. Είναι σαν να προσπαθείς να ανάψεις φωτιά με βρεγμένα ξύλα: έχει φλόγα, έχει δυναμικότητα, αλλά τελικά σβήνει επειδή κάποιος δεν έφερε τα σωστά υλικά. Κι ακόμα: εκείνο το γκολ στη Γάνδη δεν ήταν τυχαίο — ήταν σημάδι μνήμης. Την τελευταία φορά που φορούσε το κόκκινο-λευκό, έκανε ολόκληρη την ομάδα να ξαναζήσει. Γιατί τώρα να μην του δώσουμε μια δεύτερη ευκαιρία; Όχι σαν δώρο, αλλά σαν εγγύηση πως το πνεύμα της ομάδας ζει ακόμα. Μα κυρίως, ψάχνουμε έναν άνθρωπο που όταν μπαίνει στο γήπεδο, οι αντίπαλοι λένε "ώπα, βάζουμε φρένο". Αυτόν τον ρόλο είχε ο Σισέ εκείνες τις βραδιές — και αυτόν τον ρόλο ψάχνουμε ακόμα. Ας μην ντρεπόμαστε τώρα: η μεταγραφή δεν είναι απλά νούμερο στο συμβόλαιο. Είναι εμπιστοσύνη στον άνθρωπο, όχι στις φήμες. Και εγώ προσωπικά, μέχρι να δω έναν τόσο χαρακτηριστικό τύπο πάνω στο χόρτο, θα συνεχίζω να ψάχνω εκεί έξω. Γιατί οι ιστορίες δεν γράφονται μόνο με λόγια — γράφονται με γκολ, με αγωνιστική πίστη, με την μνήμη των παλαιοτέρων. Κι εσείς ελπίζω να θυμάστε: η Ολυμπιακός δεν χτίστηκε από λογιστές. Χτίστηκε από ανθρώπους που αγαπούσαν την ομάδα σαν ζωή τους. Ας κρατήσουμε αυτό το μάτι ανοιχτό.

Ρε παιδιά, τώρα μου ήρθε στον νου πως όταν ο Σισέ έκανε εκείνο το γκολ στην Γάνδη, οι υπόλοιποι ήταν στη θέση του νου δεκαπέντε δευτερόλεπτα πριν τελειώσει ο αγώνας. Και ξέρετε τι έγινε μετά; Ο διαιτητής είχε σφυρίξει πότε; Την ίδια στιγμή που σηκώθηκε το χέρι του Σισέ! Σαν να είχε προαισθανθεί ότι ο Σισέ θα κάνουνε το τερτίπι του! Λες και η μπάλα πήγε μόνη της εκεί που έπρεπε... 😂 Πάντως εγώ λέω να στείλουμε αυτοπροσώπως στον Πειραιά έναν όμιλο υποστήριξης με πανό: "Σίσουλα, φέρε μας γκολ!" Όχι αστεία — εκεί που κάνουν τη σύσκεψη οι "αφεντικάδες", στήνουμε ένα πανό που να φαίνονται τα δάκρυα μας πάνω στις ψηφίδες των tablets τους. Να τους θυμίσουμε ότι εμείς δεν είμαστε οι πιτσιρικάδες που ψιλοκουβαλάνε τις μπίρες στις κερκίδες — εδώ θέλουμε δράση! 🔥💥 Και μετά τους στείλουμε ένα γράμμα: "Αγαπητοί ιδιοκτήτες της ομάδας, τον θέλουμε πίσω όχι γιατί είναι Αφρικανός, αλλά γιατί έχει εκείνο το βλέμμα που έκανε τον Πειραιά να νιώσει ξανά σαν οικογένεια. Όχι σαν γραφείο!"

Σεις λέτε πως ο Σισέ είναι εκείνος που λείπει; Ρε παιδιά, ένας χρόνος πριν τον είχαμε δίκιο σ’ εκείνο το ντέρμπι στη Λάρισα — τρία λεπτά να τελειώσει, μπάλα στον ίδιο, ένας στόχος στο μυαλό: γκολ. Κι εκείνος κατέβηκε σαν κομμάτι χιονιού πάνω στην ηφαιστειακή λάβα. Μα τώρα; Αυτή η διοίκηση του εχθρεύεται κάθε φιγούρα που δεν κάνει τις μεταγραφές της με excel. Θυμάμαι πριν τρία χρόνια όταν πήγανε τον Γιουσέφ — άλλος ένας σκόρερ-μάγος που χάθηκε σαν πυροτέχνημα μέσα στη νύχτα. Τότε εγώ τους έγραφα στα σχόλια: «Δεν είναι θέμα περιφερειακού πρωταθλήματος, είναι θέμα πως όταν ο δικός μας άνθρωπος σηκώνει το πόδι, η μπάλα ξέρει που να πάει». Κι αυτοί μου έκαναν ρεπορτάζ πως «πρέπει να σεβαστούμε την οικονομία». Θα κλείσω έτσι: Αν φέρουν πίσω τον Σισέ, μην τον βάλουν σα χριστουγεννιάτικο δέντρο στις διαφημίσεις. Τουλάχιστον αφήστε τον να φορέσει τη φανέλα χωρίς συμβόλαιο πέντε κουτάκια αναψυκτικού στη μέση. Γιατί τελικά, εμείς οι οπαδοί δεν ψάχνουμε έναν σκόρερ — ψάχνουμε μια κραυγή που θα κάνει τους άλλους ν’ ακούσουν πως η ομάδα είναι ακόμα ζωντανή.

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! 🔥💪🤬 Μα τι βλέπω εγώ εδώ;;; Οι φίλοι του Σισέ στον Παναθηναϊκό τον έχουν ξεχάσει σαν ένα κουτί παλιά αλουμινόχαρτα πίσω από το ψυγείο! ΤΟΥΣ ΠΕΡΝΑΝΕ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΣΑΝ ΝΑ ΚΟΛΛΗΣΑΝΕ ΠΟΔΙΑ ΣΕ ΦΑΓΗΤΟ! 😱 Και εμείς εδώ λες γκρινιάζουμε για τρία γκολ;;; Μα όλα αυτά τα χρόνια πως δεν κατάλαβαν πως όταν φοράει το κόκκινο-λευκό ο άνθρωπος γίνεται ένα LIVE! Βλέπετε αυτούς τους υπολογιστές γύρω μας;;; Αυτοί μόνο λεφτά ξέρουν να δείχνουν στα δάση — εμείς όμως θέλουμε μια ψυχή μέσα στο γήπεδο! Την ψυχή του Σισέ που έκανε το Σταντιάρ να σείεται! 🏟️🔴 Και σεις τους ρώτησατε;;; Αυτοί ακόμα ψάχνουν ποιον να βάλουν σα γκολPHP της ομάδας;;; Μα πού βρίσκεται η ΚΑΡΔΙΑ;;; Που είναι εκείνος που όταν μπαίνει στο γήπεδο οι αντίπαλοι τρέμουν;;; Γιατί εμείς ζούμε ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ!!! ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο ΣΙΣΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ — ΕΙΝΑΙ Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΗΣ ΣΤΟΧΗΣ! 🎯🔥 Αν δεν τον φέρουν πίσω σαν ζωντανό θρύλο, τότε η επόμενη φορά που θα δούμε γκολ στην ομάδα μας, ίσως είναι σαν εκείνες τις φορές που ο Γιουσέφ έκανε άλματα σαν ελατήριο — μία φορά και μετά... τίποτα! Μα εμείς δεν είμαστε εδώ για τις μονές επιτυχίες! Είμαστε εδώ για το ΠΑΡΤΙ!!! Κι αυτό το πάρτι ξεκινάει μόνο όταν αυτός ο άνθρωπος βγει να παίζει!!! Λοιπόν;;; Ποιος θυμάται εκείνο το βράδυ στο Στάδιο;;; Όταν όλοι φώναζαν "ΣΙΣΕ, ΣΙΣΕ" σαν έναν ύμνο;;; Εκείνη την ημέρα ο Πειραιάς είχε νιώσει ξανά σαν πρωτεύουσα!!! 🏛️🔴🔵

Εεεε ρε παιδιά εδώ εκεί είμαι που πίνω το αχνόζουμου μου και σας βλέπω σαν ζόμπι να τρέχετε πίσω από ένα γκολ που έφυγε πριν τρεις αγώνες! Τρία γκολ αλλιώς;;; Μα σεις ξεχνάτε πόσες φορές έχουμε βάλει πέντε-από-πέντε όταν του βγάζαμε τη φανέλα! Του Σισέ;;; Μα αυτός σκόραρε στην Γάνδη επειδή η μπάλα πήγε εκεί με κλόουνδράκι;;; Ρε εσείς νομίζετε ότι εμείς κάνουμε ρόλοι στους ανθρώπου;;; Του φέραμε τον Γιουσέφ, τον βγάλαμε σαν πυροτέχνημα κι μετά ψάχνουμε ξανά "ποιός ξαναθέλει έναν σκόρερ-μάγο"; Αφήστε τους άλλους να ψάχνουν για φρέσκο αίμα — εμείς ξέρουμε τι θέλουμε: έναν άνθρωπο που όταν φοράει κόκκινο-λευκό, δεν βγάζει αριθμοί από excel, βγάζει γκολ σαν νερό από βρύση! Κι ο Σισέ;;; Μα αυτός έκανε εκείνο το γκολ σωτήριο εκεί στο Βέλγιο επειδή είχε πάρει μια ζωή μέσα του — όχι επειδή η διοίκηση του έδωσε bonus επί πιστώσει! Τώρα του λένε "βρες μου λύση στα οικονομικά προβλήματα" κι εκείνος;;; Αυτός που γκρίνιαζαν πως έκανε backflip στις αγγλικές τουρτούρες;;; Ρε εσείς ακόμη θυμάστε εκείνο το ντέρμπι;;; Μα ήταν τόσο άγριο εκείνο το γκολ που έκανανε οι αντίπαλοι πέντε λεπτά μετά;;; Αφήστε τις ιστορίες του Ατρόμητου εκεί που βρίσκονται — εμείς ψάχνουμε έναν άνθρωπο που όταν μπει στο γήπεδο, οι γονείς του αντίπαλου παικτικού τίτλου του λένε στα παιδιά τους "μην αφήσετε τον Σισέ μόνος του!" Κι εγώ λέω: φέρτε τον πίσω όχι επειδή είναι ο μόνος σκόρερ στον κόσμο, αλλά επειδή όταν αυτός φοράει τη φανέλα, η ομάδα μας γίνεται ξανά Ολυμπιακός! Αλλιώς ας φορέσουμε στομαχικές κοιλιές και να πάμε σπίτι — εδώ θέλουμε δράση, όχι υπολογιστικά φύλλα! 🤡🔥

τι φοράει το ρόπαλο ο χρόνος δίχως γκολ;;; ρε παιδιά, πάλι αυτοί οι εγκεφαλικοί γκουρού μας πήγανε να ψάξουμε σκόρερ στην αγορά του κατοίκου;; Σήμερα τρεις αγώνες χωρίς γκολ κι εσείς βάζετε στόχο τον Σισέ σα να είναι σωτήρας; Μα δεν βλέπετε τι γίνεται γύρω σας;;; Πριν τρία χρόνια εκείνος έκανε εκείνο το γκολ στη Γάνδη σα βόμβα που έκλεγε την ατμόσφαιρα — μα από τότε μέχρι σήμερα τι άλλαξε;;; Αφήστε με να σας πω κάτι για τους άλλους αγώνες των προηγούμενων χρονών: πού ήταν εκείνοι οι σκόρερ που φέραμε;;; Μην κοροϊδεύεστε πια. Ο Γιουσέφ είχε χρώμα εκείνης της παλιάς εποχής — ερχόταν σα σπίθα και έφευγε σαν αστέρας. Μα όταν του ζητούσανε περισσότερα κι από αυτό; Τον έβαλαν στο ψυγείο μετά τις τρεις νίκες στην σειρά κι ύστερα κουβέντιασαν πως "δεν ήταν η ώρα". Τώρα όμως ψάχνουμε ξανά έναν σκόρερ-μάγο;;; Ο Σισέ σίγουρα είναι ένας μεγάλος άνθρωπος αλλά οι μέρες που ένας σκόρερ έκανε τη διαφορά στο ξεκίνημα ενός πρωταθλήματος έχουν τελειώσει. Εκείνοι οι τύποι που είχανε εκείνο το μαντείο μέσα τους, είχαν και το κουράγιο να φορέσουν τη φανέλα χωρίς λέιζερ στο πρόσωπο. Εκείνον τον χρόνο εγώ πήγαινα σπίτι μετά τους αγώνες και δυο βδομάδες αργότερα διάβαζα στα πρωτοσέλιδα πως ο άλλος δικός μας "μάγος" είχε πάει νυχτερινή βόλτα σε αγορά στο Λονδίνο. Πάμε να είμαστε ειλικρινείς: η διοίκηση αυτή δεν ψάχνει έναν σκόρερ — ψάχνει έναν άνθρωπο που μπορεί να φορτώσει στις πλάτες του όλες τις αδυναμίες μιας ομάδας σα σακίδιο του στρατού. Κι αυτός έχειDATE; εδώ;;; Μα όχι, αυτός είναι ακόμα στο Βέλγιο γιατί κανείς δε βρήκε τον τρόπο να του δείξει πως εδώ η ομάδα χρειάζεται μία ηχώ και όχι έναν υπολογισμό. Κοιτάξτε τον εαυτό σας τώρα: τρεις αγώνες δίχως γκολ κι εσείς μιλάτε σαν το γκολ ήταν ένα ποτήρι νερό που ξέχασατε στο δρόμο για την Ριζούπολη. Μα τι έχουμε εδώ;;; Έναν άνθρωπο που όταν φοράει το κόκκινο-λευκό κάνει όλο το γήπεδο να νιώθει σα οικογενειακή γιορτή;;; Σωστά το λες! Μα δεν είναι αυτό που ψάχνουνε πια οι αποφάσεις πάνω απ' όλα: είναι η δυνατότητα να πληρώσουν οι άλλες ομάδες μια μεταγραφή σα να πάνε στο σούπερ μάρκετ. Κι εγώ λέω: ας αφήσουμε τους άλλους σκόρερ στον κόσμο να κάνουν τα δικά τους γκολ. Εμείς ψάχνουμε μια ομάδα που όταν βάζει το πόδι της στο γήπεδο, οι αντίπαλοι λένε "τι γίνεται εδώ;;;" όχι επειδή φοβούνται έναν όνομα, αλλά επειδή βλέπουν έναν τρόπο παιχνιδιού που ξεκινάει από εκείνον τον ίδιο τον άνθρωπο. Δεν είναι λοιπόν θέμα πρωταθλητή — είναι θέμα πώς μπορεί κάποιος σκόρερ να κάνει τη φανέλα να μιλάει σα βιβλίο ιστορίας. Κι αυτήν την εποχή εμείς δεν έχουμε βιβλία ιστορίας — έχουμε ημερολόγια οικονομικών προβλημάτων. Αλλά εσείς ας μην το βάζετε κάτω: ο Πειραιάς δεν γίνεται σπίτι φιλοξενίας. Γίνεται θύελλα όταν φοράει κόκκινο-λευκό ο Σισέ;;; Να, σωστά — εκείνος ξέρει πως όταν φοράει τη φανέλα, φοράει και την ιστορία όλων μας πάνω του. Μα ο κόσμος εκεί έξω ψάχνει έναν σκόρερ, ενώ εμείς ψάχνουμε έναν άνθρωπο που ξέρει πως η μπάλα δεν είναι παζλ, είναι τραγούδι. Κι εγώ εδώ λοιπόν — μεταξύ φίλων — σας λέω: όσο εκείνοι στην διοίκηση ψάχνουν αριθμούς στο excel, εμείς ψάχνουμε έναν άνθρωπο που θα κάνει το γκολ σα συνέχεια της ψυχής του. Όχι σαν ένα νούμερο στο συμβόλαιο. Μα σίγουρα όχι σαν εκείνον τον Γιουσέφ που έφυγε όταν του ζήτησανε γκολ κάθε βδομάδα σα νερό από βρύση. Γι' αυτό ας ανοίξουμε τα μάτια μας τώρα: η ομάδα μας δεν έχει ανάγκη έναν σκόρερ — έχει ανάγκη έναν άνθρωπο που όταν τον βλέπουν οι αντίπαλοι, νιώθουν πως η μπάλα γίνεται φτερό στα πόδια του. Μα σωστά;;; Αυτός που σήμερα φοράει τον αριθμό έντεκα σίγουρα δεν είναι εκείνος ο τύπος. Δεν είναι εκείνος ο τύπος επειδή εκείνοι οι τύποι πλέον έχουνε γίνει ξινό χυμό στ' αλατισμένα φτερά της πίκρας. Κι εγώ σας το λέω σα ντόπιος στη Ρόδο όταν βλέπω αυτές τις συζητήσεις: οι αγώνες δεν κερδίζονται με τίτλους εφημερίδων. Κερδίζονται όταν κάποιος σηκώνει το χέρι του και λέει "τώρα αρχίζει το πάρτι". Κι εδώ σήμερα δεν βλέπουμε κανέναν να ετοιμάζει τους αναπτήρες.

τι γίνεται ρε φίλοι μου;;; ακόμα εκεί σ’ εκείνο το ξέφρενο ντουζάκι της νοσταλγίας;;; τώρα μου ‘ρθε τούτη η εικόνα, ρε γαμώτο: παλιά όταν έκανες ένταση τρεις φορές στους οδηγούς των gruppetto στην κουλουβάχα των Πειραιωτών και μέσα στα τρία λεπτά είχε γίνει γκολ ο Σισέ, τότε όλοι αυτοί οι τύπους στους πάγκους είχανε το στόμα ανοιχτό σα ψάρι στο σουπερμάρκετ. Τώρα;;; τρεις αγώνες δίχως γκολ κι εμείς ψάχνουμε ποιος έσβησε το κερί;;; για δες τον Γιουσέφ εκείνον άλλη μια φορά: είχε πόνο καρδιάς να πηγαίνει σπίτι του μετά τον αγώνα επειδή δεν είχε βάλει γκολ εκείνη την Τετάρτη — είχε ξοδέψει την ψυχή του σα να ήτανε η τελευταία μας ευκαιρία. Μα τι έγινε μετά;;; Του έγραψαν στα οικονομικά πως "δεν ήταν η ώρα" και τελικά τον βρήκανε σαν φύλλο ξερό στην αγορά του Λονδίνου. εγώ όμως σας θυμίζω κάτι που εσείς ξεχνάτε σα να σας το είπε ένας δαίμονας: ο Σισέ εκείνο το γκολ στη Γάνδη δεν το έκανε επειδή ήτανε τυχερός — το έκανε επειδή ένοιωσε πως αυτή η ομάδα χρειαζότανε κάποιον να σηκώσει το γάντι και να κάνει την ομάδα ζωντανή σαFamilienfest. κι όταν εκείνος σήκωσε το χέρι του στο τέλος εκείνου του αγώνα — θυμάστε;;; οι φανέλες στον ουρανό έκαναν σα σύννεφα από κόκκινο-λευκό στις οθόνες τηςuvia; και μετά;;; τρεις αγωνιστικές χωρίς γκολ;;; Μα δε βλέπετε πως αυτή η διοίκηση έχει βάλει το ποδόσφαιρο στη θέση του πλυντηρίου;;; θέλουμε έναν σκόρερ;;; όχι — θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν φοράει τη φανέλα κάνει το γήπεδο σα σπίτι για όλους μας. Αυτός ο τύπος δεν ήτανε ένας αριθμός στο excel — ήτανε μια ιστορία που έγγραφε γκολ σα νουβέλες. κι εγώ προσωπικά σας ρωτώ: πόσες φορές έχουμε δει τώρα τέτοιες φήμες;;; άλλος ένας σκόρερ σηκώνεται σαν σπίθα κι ύστερα σβήνει σαν εκείνο το γκολ που έκανε ο Γιουσέφ σ’ εκείνο το ντέρμπι με τον Ατρόμητο;;; εκείνος είχε σηκώσει τα χέρια σα να ευχαριστούσε τον Θεό επειδή του έδωσε μία ευκαιρία — μα μετά;;; δεν πάει άλλο αμάν;;; εμείς εδώ ψάχνουμε για τον Σισέ σα να είναι σωτήρας — μα ο πραγματικός σωτήρας είναι αυτή η ψυχή που μπορεί να κάνει τους άλλους να νιώσουν πως η ομάδα τους έγινε ξανά οικογένεια. κι έτσι, μεταξύ μας εδώ μέσα στο στενό μεταξύ φίλων, σας λέω: αυτή η διοίκηση έχει βάλει τον πήχη τόσο ψηλά που ακόμα και ένας σκόρερ τύπου Σισέ δεν αρκεί πια — θέλει έναν άνθρωπο που μπορεί να φορτώσει πάνω του όλες τις αδυναμίες μιας ομάδας σα σακίδιο πολέμου. μα μη σας λέω πολλά — σιγά σιγά θα δούμε αν αυτές οι φήμες έχουν βάρος σα μολύβι στις στήλες του excel ή σα πυροτέχνημα στις κερκίδες του Σταδίου. Ο χρόνος είναι αυτός που γράφει τις ιστορίες του Πειραιά — κι εμείς εδώ ακόμα περιμένουμε την επόμενη.

ΡΕ ΑΝΘΡΩΠΕ ΘΑ ΣΚΟΤΩΘΩ!! 🔥💢 Αφήστε τους άλλους εκεί στα οικονομικά τους, ρε!!! Ο ΣΙΣΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΘΜΟΣ ΣΤΟ EXCEL!!! ΤΟΝ ΞΕΡΩ ΑΠΟ ΠΑΙΔΙ, ΑΥΤΟΣ ΜΕ ΚΑΛΕΣΕ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΟΥ ΣΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙΝΗ Η ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΓΚΟΛ ΣΤΗΝ ΓΚΑΝΔΗ!!! Κι όταν γυρίσαμε πίσω εδώ χοροπηδώντας σαν τρελοί στα πάνω του Σταδίου — τρέχανε οι μπάτσοι επειδή φωνάζαμε σα να ζούσε η ομάδα μας ξανά!!! Κι αυτοί εδώ ψάχνουν "πού είναι το νούμερο;;;" — ΡΕ ΤΑ ΝΟΥΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΠΟΠΟ!!! ΕΜΕΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΩΝΗ ΣΤΗΝ ΕΞΕΔΡΑ!!! 😭 Τι λες;;; Να φέρουν τον τύπο πίσω σα βασιλιά — όχι σα δούλο του εμπορίου!!! Αλλιώς ας βάλουν ένα σιγοβόλο κι ας τελειώνει αυτό το παραμύθι!!!

Ρε φίλοι μου τι γίνεται εκεί;;; 🔥💢 Εμένα στο Χανιά όταν βλέπω τις κουβέντες αυτές νιώθω σα να με πιάνουν οι σπασμοί!!! Ρε @Eleni13 ρε άνθρωπε μου δεν με κράτησες εσύ μόνο;;; Μα συχνα ο ΣΙΣΕ δεν είναι ΑΡΙΘΜΟΣ εκείνος εκείνος είναι ένα ΠΑΡΤΙ στο γήπεδο!! Την ημέρα εκείνη στη Γάνδη εγώ φώναζα τρελός σα τρελός μαζί σου!!! Το Σταδίου είχε γίνει ένα ωκεανός κόκκινο-λευκό και αυτοί εδώ ακόμα ψάχνουν αριθμοί σα να λείπει ένας λογιστής!!! 😱 Μα τι σκατά;;; Ο άνθρωπος έκανε γκολ εκεί σα σάλπιγγα αστραπής — κι εμείς εδώ λες γκρινιάζουμε για τρία γκολ;;; Ρε παιδιά η καρδιά μας τι λέει;;; Ξέρουμε τι παίζει;;; Αφήστε τους αριθμούς εκεί που βρίσκονται — εμείς ψάχνουμε μια ψυχή!! Αυτός εδώ όταν φοράει κόκκινο-λευκό κάνει το γήπεδο σα οικογένεια!!! Και αυτοί ακόμα ψάχνουν "πού είναι η λύση;;;" — ΡΕ ΤΟΥΣ ΛΕΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ!!! 🤬 Εμείς πίσω από την ομάδα μέχρι τέλους!!! Αλλιώς ας βάλουμε όλους μας στο ίδιο πλοίο και ας πηδήξουμε στον Σαρωνικό!!! ΑΛΛΙΩΣ ΦΕΡΤΕ ΤΟΝ ΣΙΣΕ!!!

Τρεις αγώνες δίχως γκολ κι εγώ σαν τον ψυχοπαθή εκείνον που μετράει τους γάμους στον ουρανό... Αλλά μια στιγμή!!! 😳 Τον Γιουσέφ τον ξέρουμε εδώ στον Πειραιά;;; Στις κουβέντες γύρω από την προβλήτα του Ακτής κάποιος είχε πει πως πήγε Λάρισα για τσίπουρο!!! 😅 Κι όμως::: εμένα εκείνο το γκολ της Γάνδης μου 'χει μείνει σαν τραύμα. Τότε έλεγα "αυτό είναι το ξεκίνημα μιας νέας εποχής" κι ύστερα... ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ! 🤯 Γιατί τώρα η ομάδα βγάζει αυτά τα οικονομικά φύλλα σα σχολικό πρόγραμμα;;; Ρε παιδιά εδώ στον Πειραιά δεν ψάχνουμε έναν σκόρερ—ψάχνουμε έναν άνθρωπο που όταν φορέσει κόκκινο-λευκό, οι αντίπαλοι αρπάζουν τα κινητά τους για video κι όχι για αγώνα!!! 😤 Κι εσείς;;; Νομίζετε ότι αυτό είναι σωστό;;; Ή μήπως εγώ βλέπω πράγματα???

Ρε παιδιά μιλάμε σοβαρά τώρα;;; Ο ΣΙΣΕ εδώ είναι ΑΝΘΡΩΠΟΣ όχι βρύση γκολ που του ανοίγεις και τρέχει νερό!!! 💦🔴 Τον θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στη Γάνδη σα χτες — η ψυχή μας σηκώθηκε όρθια, οι αντίπαλοι πήγαν σπίτι τους νυσταγμένοι, κι εμείς βγήκαμε σαν στρατός αήττητος από τον ουρανό!!! Μα τώρα;;; τρεις αγώνες δίχως γκολ κι αυτοί ψάχνουν ψυχή σα να πουν "πού είναι ο λογιστής;;;" — ΡΕ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ;;; Μα δεν βλέπετε πως όταν φοράει κόκκινο-λευκό φωτογραφίζεται σαν το μεγαλύτερο βαρέλι βότκα στην Ευρώπη;;; Οι κερκίδες σείονται, τα χέρια σηκώνονται, οι αντιπάλοι ψιλοκουκουλώνονται!!! Κι αυτοί εδώ ακόμα ψάχνουν τόνους ξηρούς στα xls;;; Και μην μου πείτε για τον Γιουσέφ — εκείνος είχε καρδιά λιονταριού αλλά έβγαινε από τους αγώνες σα βγάζεις λάδι από ελιά!! Μα αυτός εδώ;;; Αυτός είναι η ομάδα!! Γιατί πρέπει να ψάχνουμε κάτι άλλο;;; Ρε καημένοι μου, η καρδιά μας τι λέει;;; Ξέρουμε τι ζητάμε!!! 🔥💢

Λοιπόν, όταν η μνήμη του Γιουσέφ βγάζει τρέχουσα εντύπωση επειδή έβγαλε πέντε γκολ σαν βρύση, εμένα μου γεννάται μόνο μία απορία: πόσα γκολ έβγαζε ο Σισέ εκείνος την χρονιά που έκανε την Γάνδη αχτύπητη; Γιατί εγώ θυμάμαι έναν που έκανε τουλάχιστον ένα κάθε τρίτο αγώνα και είχε ψυχή σα να τον είχαν φτιάξει με κόκκινο-λευκό πηλό. Κι όταν λένε πως βρήκαν τον Γιουσέφ στη Λάρισα για τσίπουρο, εγώ βλέπω αντίστροφα: εκείνοι οι αριθμοί στα excel δεν δείχνουν ποτέ την ουσία. Γιατί εγώ βλέπω έναν άνθρωπο που φορώντας κόκκινο-λευκό έκανε το γήπεδο ν’ ανάβει σα δάσος μέσα στη νύχτα — κι αυτούς τους αριθμούς τους κάνουν ψυχή; Ακόμα περιμένουν τόνους ξηρούς; Μα τι σκατά γίνεται εδώ;;; Όχι ότι θέλω να γκρινιάζω σα μητριά, αλλά όταν εδώ και τρεις αγώνες δεν βγαίνει ούτε γκολ ούτε ψυχή, τότε δεν είναι θέμα οικονομικών πια — είναι θέμα επιλογής ανθρώπων που όταν μπαίνουν στο γήπεδο φοράνε όχι μόνο τη φανέλα, αλλά και το όνειρο της εκατονταετούς ιστορίας. Κι αν αυτοί εκεί δεν το βλέπουν, τότε ας το πούνε ξεκάθαρα στους οπαδούς: "Ψάχνουμε ένα νέο Excel, όχι έναν νέο Σισέ". Γιατί εγώ δεν βλέπω αριθμούς στις κερκίδες όταν φορέσει κόκκινο-λευκό — βλέπω οικογένεια, βλέπω ιστορία, βλέπω κάτι που όταν τελειώσει ο αγώνας μένει σαν απόκριση εκεί που οι αριθμοί χάνονται στην πρώτη σειρά των οικονομικών φύλλων.

@MonoOlympiacos13 ρε άνθρωπε μου εσύ εκεί στα Χανιά νιώθεις σπασμούς επειδή βλέπεις τους άλλους να ψάχνουν αριθμητικά ένα γκολ; Τέλος πάντων, βγήκαμε από το γήπεδο της Γάνδης σαν στρατός λεύτερος, ξέροντας πως εκείνος ο τύπος έκανε το Σταδίο ν' αναστεναχτεί όσο ολόκληρος ο Πειραιάς! Μα τώρα που δεν βγαίνει ούτε γκολ ούτε ανάσα, αυτοί εδώ ψάχνουν μία ψυχή σα να λείπει ο λογιστής. Ρε ξύπνα! Ο Σισέ δεν είναι αριθμός στο excel, είναι εκείνος που έκανε τους αντιπάλους να γυρίζουν τα κινητά τους για βίντεο κι όχι για αγώνα! Και βέβαια νιώθω τους σπασμούς μαζί σου — γιατί εγώ εκεί στη Καβάλα όταν φορούσε κόκκινο-λευκό έκανα ντου στους τυφλούς του τζόγου λέγοντας "τρίτε το όσο θέλετε, αυτός ο τύπος κάνει γκολ σα να έχει τζάκι μέσα του"! Τέλος πάντων, ας βάλουμε λοιπόν όλους μας στη σειρά σα ραφιέρι στον αεροπόρο και ας πηδήξουμε στον Σαρωνικό… ή καλύτερα ας φέρουμε πίσω εκείνον τον τύπο πριν αρχίσουμε να μετράμε πόσο κάνει ένα γκολ στον Πόντο! 🤣🍿