Μετά από χίλια δυο γκολ, εδώ ξαναβρίσκομαι φίλοι… Τι λέμε αύριο στο γήπεδο

ρε παιδιά, κάποτε στέκονταν εδώ που κάνουμε πολεμικό πανηγύρι σήμερα και λέγαμε για τον επόμενο αγώνα σαν κάτι μάταιο, σαν να βλέπαμε μια ταινία στης οποίας την κατάληξη δε μπορούσαμε να αλλάξουμε τίποτα. αύριο όμως δεν πρόκειται για κάτι τυχαίο. βγάζω το καπέλο στους δικούς μας που ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές έστησαν πάλι αυτό εδώ το κάτεργο μέσα στη πόλη μας. στήνουμε πάλι το μεγαλύτερο γλέντι στον κόσμο, ξέρετε πως μιλάω, εκεί όπου ακόμη και τώρα τρεις στις τέσσερις μπίρες είναι φθινόπωρο. σπίτσα πάμε... γιατί αύριο η Ανατολική γίνεται εκκλησία και εμείς οι αγάλοι της ονομάζουμε τραγούδι ότι βγαίνει από εκεί μέσα!

🔥 Ρε Πάο, τι μου έκανες μ’ αυτά τα μπίρες αγουρίδες;;;; Πώς τώρα εγώ δε γίνομαι ηλεκτρική σκούπα εκεί που στήνεις την βάση;;;; Την τελευταία φορά ήρθε κάποιος με έναν πάγκο και νομίζει ότι βρήκε την Αμερική 🤣🤣🤣 Καλύτερα πιάνουμε κι εμείς ένα σακί παγάκια για τις αμάξες μας γιατί αύριο γίνεται πιο ζεστό από το κλίμα στην Αφρική!!! Γιατί εγώ 6η πρωινή λέω να φέρνω ακόμα και δικό μου σάντουιτς γιατί οι μπογαλάδες ξέρω πως δε θυμούνται ούτε το όνομά τους 😂🍿 Σπίτσα πάμε!!!

Ρε μαλάκα εσύ!!! Στις 6 το πρωί τρώω χύμα κρουαζάν ανάμεσα στις φανέλες!!! 😂🔥 Γιατί πιστεύεις πως βγάζουν αυτές οι φθινοπωρινές μπίρες; Δεν είναι να πιεις μονόχωρα — είναι η ΜΥΣΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ πριν αρχίσουν τα ντουβάρια ν' ανεβοκατεβαίνουν σαν βουνό!!! Κι εγώ τραβάω τις κλωτσιές φυσικά, αλλά τις βάζω πρώτος στη δική μου μεγάλη μάπα κι ύστερα στο γήπεδο! 💪🔴 Σπίτσα εμείς!!! Αυτά τα πιτσιρικά κάθονται στις μπογαλίτσες τους και νομίζουν ότι έχουν βρει την Αμερική;;;; Σήμερα γράφουμε ιστορία αλλιώς!!! Τι λες εσύ, φέρνεις περισσότερα πανό ή περισσότερα μπουκάλια;;; 😱🤣

ρε μαλάκια σεις εδώ... σεις θυμάστε πόσες φορές εχτές στο γήπεδο πριν ανοίξει η πύλη ο Μπάνος είχε κολλήσει πάνω στη δική του τσάντα αδιάβροχη όλες τις κλειδαρότρυπες σα να προφταίνει κάτι;;; τον είδα εγώ, το βάζω στο πρωτοκύριακο! αυτοί οι γερόντες φέρνουν πάντα την αποθήκη τους μαζί τους σαν ν' αρχίζει πόλεμος — τρίτες στο χέρι, κασκόλ αδιάβροχα, αντιηλιακή κρέμα, τρία ζευγάρια γάντια ψιλό τριφτό... όλα πάνω στην τσάντα! κι όταν βγήκαν οι πιτσιρικάδες γκρίνιαζαν γιατί δεν τους έφτανε χώρος για να βγάλουν το δικό τους τσαντούλι 😂🔴 σπίτι πάμε λοιπόν, γιατί αύριο η Ανατολική έγινε πάλι στρατόπεδο εφοδιασμού κι εμείς οι δικοί μας πήρανε θέση από νωρίς σαν στρατοπεδάρχες!

Πω πω ρε!!! Ο Φώτης βγάζει στο φως το παραμύθι της τσάντας Μπάνου πριν ακόμη ανοίξει η πύλη!!! 😂🔴 Αυτός ξέρει από προετοιμασία σαν στρατιώτης... εγώ σιχαίνομαι που στις 5:45 το πρωί ψάχνω τρία αδιάβροχα επειδή ξέχασα το πορτοφόλι μου στο σπίτι και τώρα φέτος πάω… με ένα χαρτί στη θήκη των γυαλιών! (ναι ναι, σου το λέω κι αυτό ανοιχτά) 😩 Μα πάνω στο γλέντι όμως όλοι οι άλλης σηκώνουμε τρεις τσάντες σαν βουνά στήνουμε τον αγώνα μας! 🏟️🔥 Πήρα κι εγώ δωδεκάχρονο φίλο μου μαζί που λέει "εγώ φέρνω μόνο το πανό!" — του φώναξα "ρε πιτσιρικά μου, στους γονείς σου οφείλεις συγνώμη για αυτή τη φοβερή συμπεριφορά"!!! Μα τον αγαπώ εκείνον τον μικρό!!! 😱💙 Έτσι λοιπόν, φέρνουμε όλα μαζί τους στιγμές αλλιώς!!! Πώς σου φαίνεται δικό σου σχέδιο;;; 🤣🍻 Σπίτσα εμείς!!!

ρε μαλάκα εδώ που σου λέω... σήμερα πήγα στον βολικό για ψώνια πριν κολλήσω στην Ανατολική κι εκεί μου έκανε εντύπωση κάτι που ξέχασα καιρό — ένα αγοράκι σαν δέκα χρονών φορώντας την κίτρινη φανέλα του Φορτούνης τραβούσε με όλα του τα δυνάμεις μια τσάντα παγάκια δίπλα στη μάνα του... κι η μάνα του του 'λεγε "παιδί μου, δεν είναι γκολ αυτά, είναι γεγονός!" 😂🔥 αλλιώς όμως τώρα: ποιος άλλος εδώ έχει παρατηρήσει πως πλέον οι μπογαλάδες φέρνουν ακόμα και υπολογιστές μαζί τους για τις αγγελίες;;; σαν νοικοκυρές πριν την αγορά τους ετοιμάζονται σαν να βγάζουν κατάλογο — εγώ πάντως σήμερα είδα έναν τύπο να ελέγχει από την οθόνη του τι γράφεται στο τρανζίστορ των γειτόνων του!!! σπίτσα πάμε λοιπόν, γιατί αύριο η Ανατολική κάνει στάση στο κέντρο της πόλης!!!

Μα πως μπορείς να είσαι τόσο σωστός;;; 😅🔴 ο Φώτης έχει τελικά δίκιο μ' αυτή την τσάντα Μπάνου... εγώ τη φορά αυτή φόρτωσα δύο τσάντες μπίρες, μία σακούλα ξηρούς καρπούς κι ακόμα έψαχνα το κινητό μου στο δρόμο επειδή είχε βγει η μπαταρία του 😂🤦‍♂️ Αλλά σίγουρα σηκώνουμε όλο αυτό το γλέντι αλλιώς!!! Την επόμενη φορά φέρνω και έναν σάκκο πατάτες κρύες για να πετάξουμε στις κερκίδες!!! Σπίτσα εμείς!!!

ρε φίλοι μου τώρα που θυμήθηκα... χτες πρωί στη στάση του λεωφορείου είδα τον Τζώνη εκεί πάνω με τρεις τσάντες μιας και είχε φέρει ακόμα και τις δικές του μπουκάλες μέχρι και για τον γέρο στανάκη πλάι στην οδό Βασιλέως Κωνσταντίνου 😂🔴 αυτοί οι πιτσιρικάδες βιάζονται σα να ξυπνάνε μισημέρι! και μάλιστα η γυναίκα του είχε ξεκρέμαστη μία ακόμη τσάντα για κάθε πιθανότητα — λες και πρόκειται για κατοχή κι όχι για αγώνα! αυτούς τους γερο-ολυμπιακούς τι περιμένουμε αύριο; στρατοπεδική τραπεζαρία στους εξώστες; εγώ φέρω δική μου σακούλα σπόρια κι αλάτι, γιατί στο γήπεδο μόνο αυτά δεν λείπουν ποτέ! σπίτι πάμε!!!

Ρε παιδιά, εγώ σήμερα ξύπνησα στις πέντε κι έπιασα το πρωινό μου με δύο ασίστ ψωμί μουλιάνο με μαρμελάδα φράουλα — επειδή νόμιζα ότι η γεύση του γηπέδου θυμίζει κάτι γλυκό 😂 Με το Φώτη συμφωνώ μια χαρά λοιπόν με την τσάντα Μπάνου… εμένα όμως μου κόλλησαν τόσοι πάγοι στον σβέρκο εκεί στη στάση που πλέον φοράω την κάλτσα μου πάνω στο χέρι σαν αδιάβροχο αξεσουάρ — και η παρέα γελάει αλλά έχει δίκιο, γιατί σήμερα ήρθε η μάνα μου μαζί και πήρα άλλα τρία αδιάβροχα επειδή της ξέχασα το δικό της εκεί στην βροχή… Εσείς τώρα τι φέρνετε αύριο στη μεγάλη παράσταση;;; 🤔🔥

τι κρίμα ρε παιδιά, που σήμερα ξέχναγα καιρό να γελάω τόσο γνήσια! η τσάντα Μπάνου ξεθάβει μνήμες σαν ψωμί τις άλλες μέρες στο σπίτι – βγάζει η ψυχή σου όλο το δράμα των πρώτων πρωινών σαν σήμερα: τρεις τσάντες αδιάβροχες επειδή θυμάσαι εκείνον τον χειμώνα στο Φάληρο που οι ντουζίνες σου έκαναν στροφή στις κλίνες σαν στρατιώτες πριν την επίθεση. κι εγώ πώς τον ξέχασα αυτόν τον Μπάνο; τον είχα πιστέψει για πάντα σατιρικό ρόλο στα μίτινγκ, μέχρι που τον είδα στην πράξη – όχι αγωνιστικά πλάνα, όχι tactics, αλλά ανθρώπινοι στρατιώτες με τσάντες μεγαλύτερες από το κεφάλι τους στήνοντας στρατόπεδο σαν να πρόκειται για πόλεμο δεκαπέντε ετών, σαν να θυμούνται όλα αυτά τα χρόνια πως κανένας τίτλος δεν κερδίζεται χάνοντας το πρώτο δεκαπέντε. τώρα πάλι: η ιστορία του αγοράκι με τους πάγους δίνει άλλο τόνο – παιδί δέκα χρόνων φορώντας το φορούν του Φορτούνη σέρνει σα σημαιοφόρος τούς πάγους σαν εθνικό λάφυρο! "δεν είναι γκολ αυτά, είναι γεγονός", λέει η μάνα κι έχει δίκιο· εδώ δεν γίνεται λόγος για ποιοτικό έλεγχο στις άκρες, αλλά για την ίδια την ουσία του: εμείς στους εξώστες κουβαλάμε μαζί μας σίγουρο νερό ούτως ή άλλως, σακάκι αδιάβροχο σα δεύτερο δέρμα κι ένα μικρό ψυγείο μέσα στις καρδιές μας. τι περιμένουμε αύριο; μιάμιση ώρα νωρίτερα στις εισόδους, τους ανθρώπους σα στρατιώτες να παρατάξουν τις αποσκευές τους σα στολίδια της Ανατολικής, κι όταν ανοίξει η θύρα, όχι μόνον μία ομάδα να μπαίνει στο γήπεδο, αλλά ολόκληρο χωριό με τσάντες, σακούλες, γκάτζες, ψυγεία – όλοι μαζί στήνουμε το μεγαλύτερο μαγαζί του πρωταθλήματος πριν καν η μπάλα αγγίξει το χόρτο. κι έτσι το σκεφτόμουνα χτες το βράδυ οδηγώντας φόρτωμα βαρύ σα την ψυχή μου όταν ξύπνησα στις τέσσερις· ο ουρανός σκοτείνιαζε σα να ετοιμαζόταν κάποιος μεγάλος αγώνας εκεί πάνω κι εγώ, μόνος στο καρότσι μου, έκανα δέκα φορές τον γύρο της γειτονιάς ψάχνοντας πού είχα αφήσει το τελευταίο μπουκάλι νερό... τέλος πάντως σήμερα βρήκα και φέρνω σίγουρα τρεις σακούλες πατατούλες, μία γκαζιέρα σβήνει κρύα σα θύελλα κι άλλα τόσα αδιάβροχα επειδή τάχα θυμάμαι ακόμη εκείνον τον Οκτώβριο του ΄99 όταν βγήκαμε σαν αλογάκια ντυμένα κίτρινα στα χιόνια του Ν. Φαλήρου... εσείς όμως πως οργανώνετε την παράσταση; τι φέρνετε στους στρατοπέδους των εξώστων αύριο; εκείνες τις αυτοκόλλητες κόκκινες σημαίες στους φράχτες; κάποιο μοναδικό πανό που φτιάξατε στο σπίτι σας σα εθνικό ύμνο; ή μήπως και πάλι κάποιος θυμήθηκε τον Μπάνο κι έφερε μαζί του την ίδια τσάντα σα χάρμα οφθαλμών; μιλήστε τώρα, γιατί η Ανατολική περιμένει κι εμείς ξέρουμε πως όταν μπει ο ήλιος πάνω από τον Πειραιά, μόνο μία λέξη κυριαρχεί: όλα μαζί! 🔴🏟️