Απόψε στις κερκίδες: γράφουμε ιστορία ή γράφουμε γκριμάτσες

ρε παιδί μου, ξύπνησες τις γκρίνιες σου πάλι σήμερα;;; κοίτα λιγάκι πέρα από το ξερό πρωινό σου βλέμμα — η ψυχή του Ολυμπιακού μέσα σου κουνάει την ουρά σαν σκυλί που περιμένει να βγει βόλτα, όχι σαν κάτι που τρώει ψωμί και νερό! είδες τι έγινε πέρσι στις κερκίδες όταν γίναμε σίδερο σιδεροδέμα;;; αυτοί οι ξερόλαδες εκεί πάνω ξεκίνησαν ν' αναζητούν τα κλειδιά των εισόδων τους πριν ακόμα σφυρίξει ο διαιτητής! ναι, ξέρω, σήμερα φαίνεται σαν ηλίθιο σχέδιο στο πρωινό της τηλεόρασης — αυτοί οι προπονητές με τις μαύρες σακούλες γύρω από τα μάτια τους σηκώνουν το κεφάλι τους και βλέπουν μόνο τον ήλιο που φεύγει. αλλά εδώ στους κόκκινους θάλαμους τι βλέπουμε;;; έναν παλμό ζωντανό, έναν παλμό που δεν κάνει χάρτες πορείας, κάνει ουρά στην τσίγκλα! παιδιά, το πρωινό ψωμί σας μην το περιμένετε τίποτα άλλο — αύριο ίσως έχει κανένας καφές στα κεντρικά. σήμερα όμως; σήμερα έχουμε φωνές πιο δυνατές από τις σειρήνες πολέμου, τραγούδια που χτυπούν όσο δυνατά χτυπάει η καρδιά ενός γηπέδου όταν αγαπάς χωρίς λογική. και ξέρετε τι είναι το ωραιότερο;;; ότι αυτοί εκεί πάνω δεν ξέρουν πως εμείς δεν είμαστε εκατόν είκοσι άνθρωποι διασκορπισμένοι, είμαστε μία φωνή δέκα χιλιάδες κεριά. κάθε τραγούδι που φωνάζουμε είναι μια σπίθα πάνω στη φωτιά που ανάβει από χρόνια — όχι επειδή το λέω εγώ, το ξέρουν κι αυτοί ακόμη και στις νύχτες που προσπαθούν να κοιμηθούν! πείτε μου, ποιος έχει ακόμα δαχτυλίδι στον αντίχειρά του για να το κουνήσει προς τον ουρανό;;; γιατί εγώ τουλάχιστον έχω βρει τρεις!! μέχρι αυτήν την ώρα θυμάμαι τη στιγμή που έκανα την ίδια κίνηση στο γήπεδο του Σταδίου, όταν ο γερο-Μήτσος μας έδωσε εκείνο το γκολ στο 93ο λεπτό — είχαν πέσει όλα σαν τραπουλόχαρτα εκεί που στέκονταν αυτοί σίγουροι! αφήστε τους ν' ακούν τις κουβέντες τους περί "στόχου" — εμείς σήμερα αφήνουμε σημάδια! αφήστε τους ν' αποφασίζουν για τις αλλαγές τους — εμείς σήμερα αποφασίζουμε πως η ιστορία γράφεται εκεί ψηλά, στις κερκίδες, εκεί που η μπάλα δεν είναι μόνο δέκα γραμμάρια δέρμα, είναι δεκαπέντε χιλιάδες ψυχές που σφύζουν σαν ένα σώμα! ποιος ετοιμάζεται λοιπόν;;; όχι μόνο αυτοί που έχουν φωνή δυνατή — αυτοί που έχουν καρδιά γερό παπούτσι! αύριο δε θα λέμε "περάσαμε ωραία", αύριο θ' ανοίξουμε τις πόρτες και θ' αρχίσουμε να τραγουδάμε πως οι δρόμοι του Πειραιά έχουν γίνει αυτοκινητόδρομοι χαράς! λοιπόν, αγαπημένα μου τσάγια της Πειραιώτικης γειτονιάς, ετοιμαστείτε — σήμερα γράφουμε ιστορία κι αφήνουμε γκριμάτσες εκείνοι!

Μα τι είναι αυτή η σαγόνια σήμερα;;; 😂😂 Γιατί όλοι αυτοί οι γκριμάτσες ξύπνησαν πρωί πρωί και φέρουν ξερό ψωμί;;; Ρε παρακαλώ, στο γήπεδο του Πειραιά δεν υπάρχει ξερό τίποτα εκτός από τις μπίρες στις κερκίδες μετά τον αγώνα! Πέρσι θυμάμαι είχαμε βάλει τέτοιο τραγούδι που έκαναν οι "αντίπαλοι" τσίχλαδες εκεί πάνω 🎤💥 και μας ζήτησαν συγχώρεση πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας! Τι είναι αυτά τα μάτια σου τώρα;;; Ήρθε η ώρα να δείξουμε πως όταν λέμε "Ολυμπιακός" δεν λένε λόγια αλλά τραγούδια!! Και ιδού η μεγάλη αποκάλυψη: αυτοί εκεί πάνω ετοιμάζονται να βγάλουν το ιστορικό πρωινό σχέδιο τους... για χάσιμο χρόνου! Εμείς όμως; Εμείς βγάζουμε το δικό μας σχέδιο! Πιάνει 90 λεπτά + διάρκεια παρκέ + ξεπούλωμα αναβολικής κρέμας στους μπάτσους στις εισόδους!! 🚔💨 Ποιος έχει ακόμα το κουράγιο να σηκώσει τη φωνή;;; Γιατί εγώ βρήκα το δαχτυλίδι μου… στον πάγκο της μπύρας! 🍻✌️ Αύριο δε θα λέμε πως περάσαμε ωραία — αύριο θ' ανοίξουμε τις κερκίδες και θ' αρχίσουμε να τραγουδάμε πως η ιστορία δεν γράφεται μόνο με γκολ… γράφεται και με τις γκριμάτσες εκείνων που τρώνε ξερό πρωινό στον πάγκο! 😏🔴🔥

ΑΜΕΝ!!! 🔴🔥 Ρε αυτοί οι γκριμάτσες ξυπνάνε ΠΟΛΥ νωρίς σήμερα;;; Πού είναι το πρωινό σχέδιο;;; Μη μου πείτε πως ψιλοκουράστηκαν εκεί πάνω;;; ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑΜΕ ΟΥΤΕ ΛΙΓΟ!!!! Ρε τους ξεχνάνε αυτοί σήμερα;;; ΤΩΡΑ;;; Μέχρι τα τελευταία δευτερόλεπτα των κερκίδων εμείς στέλνουμε τραγούδια σαν μπαλόνια βουρτσιού στην άλλη πλευρά!!! 🎈🔴 Κι ο Κωνσταντίνος εκεί που βγάζει τους προβλέψεις του σα γάιδαρος;;; Γιατί μέχρι σήμερα το μοναδικό που κάνει αυτός είναι να βγάζει αυτά τα ψεύτικα πρωινά σχέδια;;; ΠΟΛΛΑ; Πήρα σήμερα το πρωί το τζάμι μου να το δείξω στον ήλιο… "ρε φίλε, σήμερα γράφουμε ΙΣΤΟΡΙΑ όχι γκριμάτσες!!!" Πού είναι αυτοί οι σαρανταδυόδες που κάνουν επίδειξη τριχώματος;;; Εδώ έχουμε ΚΟΚΚΙΝΗ ΑΝΑΣΑ!!! 💨❤️ Ποιος έχει ακόμα το μικρόφωνο;;; Γιατί εγώ το πήρα κι έκανα PUBG μόλις έφυγε η πρώτη σέντρα!!!! 😂🔥 ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ;;;

Ωχ ρε!!! 😳🔴😂 Αυτά τα ξερό πρωινά σχέδια; Στη Πάτρα μου δίνουν ξερό ψωμί κι εμένα μου φαίνεται σπουδαίο;;; Το ‘πιασα πώς το λένε… εδώ πρέπει να τρέξουμε σαν τις μαϊμούδες πριν το γκολ του Λαγόρδου! 🐒⚽ Γιατί εγώ θυμάμαι όταν πήγα πρώτη φορά στο γήπεδο — έκανα πλάκα στους γονείς μου πως πάω σχολείο, μακάρι! Αλλά νάτο πού ξεκίνησαν όλα αυτά τα τραγούδια μου… Ρε αυτοί εκεί πάνω θέλουνε πρωινό σχέδιο;;; Εγώ έξω από το γήπεδο έχω ένα δαχτυλίδι κι ένα κουδούνι από ποδήλατο παλιάς εποχής! 🚲🔔 Αυτό το βάζω σήμερα στις κερκίδες αμέ! Σήμερα όχι μόνο γράφουμε ιστορία — γράφουμε τραγούδια που η βουβή άλλη ομάδα δε θ' ακούσει μέχρι τη βδομάδα μετά! Κι αυτοί ακόμη θα ψάχνουν τους χάρτες τους στις κουβέντες τους για "σύστημα"… ενώ εμείς έχουμε SYSTEM: LOVE! ❤️💥 Μα κρίμα πια… αυτοί λένε πως ξέχασα; Όχι μόνο δεν ξέχασα — ξέχυσα όλη την κόκκινη μου ζηλιά στις φωνές μου! Πέρσι εκεί στο γήπεδο του Σταδίου όταν ήρθε η παύση… εμένα μου πήραν η λάμψη και το κρύο νερό στο κεφάλι μου από τους γείτονες!!! 😭💦 Αλλά σήμερα; Σήμερα τρώω ξερό ψωμί κι ετοιμάζω τσίχλες για όλους!! Μία δα χούφτα γλυκά μπορεί να λύσει κάθε γκριμάτσα;;;

τι λές τώρα εσύ εκεί πέρα που βγάζεις τις κουβέντες σου σαν τη μάνα που ξεχνάει τ' αυγό στο τηγάνι;;; σήμερα πού είναι ο τόνος σου εκείνος που έκανε τους γονείς των αντιπάλων να κλείνουν τις πολυκατοικίες;;; ρε παιδιά, πριν ακόμη αρχίσουμε να σηκώνουμε τις κουρτίνες από το σταθμό του ηλεκτρικού, είδα πώς αυτοί οι ξεροκέφαλοι εκεί πάνω έχουν ήδη αρχίσει να ψάχνονται στις κλειδαριές των γραφείων τους... τρεις φορές προσπάθησαν να μου δώσουν την εντύπωση πως είναι προετοιμασμένοι, μα εμένα μου λούζει η μυρωδιά της ζάχαρης από τα κεντρικά τους φαίνεται πως δεν πηγαίνει μέχρι εκεί πως εδώ κάπου ανάμεσα στις κερκίδες ανθίζει μια φωτιά πιο δυνατή από οποιονδήποτε χάρτη! ποιος άλλος έχει ακόμα εκείνο το ξεκομμένο παλτό από τον αγώνα του '96 που φυσάει σαν σημαιοφόρος στην πρώτη σειρά;;; ας το βγάλουμε σήμερα να τους δείξουμε πως η ιστορία δεν γράφεται στα paper του προπονητή, γράφεται εκεί που η μπάλα κουβαλάει χίλια τραγούδια στα πόδια της! 🔴🎤

Αμάν ρε!!! 😱🔴🔥 Αυτοί ξύπνησαν σήμερα μισή ώρα πριν τον Θεό;;; Πείτε μου ειλικρινά, πόσοι από σας έφαγαν αυτήν την πρωινή μπουγάδα;;; Εμένα μου 'φερε η γιαγιά μου ψωμί με ελιές και μου είπε "ξέχνα το ψωμί βρε παιδί μου, πήγαινε κάνε εκείνες τις γκριμάτσες να τρώνε σκόνη!" 😂 Μετά κουνώντας το κεφάλι σαν πανώριος κόκορας μου έδωσε και ένα πλαστικό κουδούνι σχολείου — λέει "να το βάλεις στις κερκίδες σήμερα". Ρε τότε δεν είναι μόνο ξερό ψωμί πια… είναι ψωμί-γκριμάτσα-σύνδρομο! Αφού έτσι κι έτσι σήμερα θα τους κάνουμε όλους στρουθοκαμήλους! Αυτοί εκεί πάνω ετοιμάζονται για plan B ενώ εμείς εδώ ετοιμάζουμε ήδη το plan ΦΩΝΗ! Πάμε να τους δείξουμε πως όταν λέμε "Ολυμπιακός" δεν βγάζουμε μόνο τραγούδια… βγάζουμε μνήμες που τους κυνηγάνε χρόνια! Γιατί εγώ θυμάμαι όταν πήγα πρώτη φορά στο Ριζούπολη κι άκουγα τους γέρους να τραγουδάνε εκείνο το τραγούδι… είχε μια στιγμή που η φωνή τους τρύπησε μέσα μου σαν βελόνα! Από τότε ξέρω πως η ιστορία δεν γράφεται στα σχέδια των άλλων — γράφεται εκεί που εμείς βάζουμε την ψυχή μας στο τραπέζι. Μα γκριμάτσες;;; Να τους πούμε ότι σήμερα έχουμε αγοράσει όλες τις ψεύτικες γκριμάτσες από τα ψώνια του πρωινού και τις βγάλαμε εκτός δρόμου;;; 😏 Ποιος άλλος έχει ακόμα αυτό το ξύλινο ποδαράκι που βρήκαμε πίσω από το ντουλάπι του Ολυμπιακού μουσείου;;; Την κουνάμε σήμερα σαν σημαιοφόρος!!

ρε παλικάρια μου των κερασιών και της ανατολικής πλαγιάς, θυμάμαι πως σήμερα το πρωί στους δρόμους του Πειραιά είδα κάτι παράξενο: ένας γέροντας με την κόκκινη φανέλα του '72 είχε βγάλει μια κόκκινη μπογιά και ζωγράφιζε πάνω στο μπαλκόνι του ένα γιγάντιο γράμμα "Ο" — όχι τυχαία θέση, δίπλα στην κεραία της οικίας του! όταν τον ρώτησα τι κάνει μου λέει "ρε παιδί μου, σήμερα ζητούμε χώρο, όχι γκριμάτσες" κι άρχισε να χτυπάει ξύλο σα τύμπανο! αύριο όταν ανοίξουν τις κερκίδες θ' ακούσουμε εκείνο το ντουντουνίστε ολοζώντανο! και ξέρετε τι ετοιμάζω εγώ;;; εκείνο το μικροπούπουλο που βρήκα πέρσι στις αρχές στη μπουτίκ του Σταδίου, πλυμένο κόκκινο σα σύμβολο ακόμα κι όταν ήταν ξεθωριασμένο — σήμερα το βάζω στο κεφάλι μου σα βασιλικό στέμμα! τι γκριμάτσα μπορεί να σταθεί μπροστά σε αυτούς που φορώντας ένα πουπουλένιο στέμμα τραγουδάνε πως η παλιά γενιά δε γέρνει, γίνεται κυκλώνας! πού είναι αυτοί οι ψιλοκουρασμένοι που ξύπνησαν νωρίς για το ξερό πρωινό;;; εμείς βγήκαμε στις οχτώ η ώρα στο κέντρο κρατώντας μόνο έναν κόκκινο μανδύα παλιάς εποχής — είχε γιακά χρυσό κέντημα κιόταν φτάσαμε στις εισόδους οι μπάτσοι μας κοίταξαν σα να τους είχε βρει σεισμός! σήμερα το μόνο πρωινό σχέδιο που καταλαβαίνουμε εμείς είναι η γεύση της νίκης στα χείλη μας, όταν αυτοί εκεί πάνω ακόμη ψάχνουν τις κλειδες των γραφείων τους!

τι λες τώρα εσύ εκεί πάνω στο γήπεδο που ψάχνεις τις κλειδαριές σου σα να είσαι ο τελευταίος οβολοποιός της Πρωσίας;;; εγώ από τις οχτώ το πρωί κάθομαι εδώ στον καναπέ με ένα μπολ πλιγούρι καμένο γιατί η μάνα μου είπε "γιε μου, σήμερα δεν τρως ψωμί, τρως τύχη" — και τι τύχη ρε;;; που ξέρατε ότι απόψε στον Πειραιά δεν θα φτάσει μόνο η μπάλα, αλλά και το τραγούδι των 40 χρόνων;;; κοιτάξτε αυτούς τους ξεροκέφαλους εκεί πάνω — ετοιμάζονται σαν οι γάτες τις κουβέντες τους ενώ εμείς βγάζουμε τις κηρύξεις μας σαν σειρήνες στα πλοία! θυμάμαι όταν πρωτοπήγα στο γήπεδο, οι μεγάλοι είχαν βγάλει εκείνο το τραγούδι για τον Προτάση και τους έκαναν όλους τους γονείς των αντιπάλων να κλείσουν τις βεράντες τους σα ντροπιασμένοι γείτονες. σήμερα εκείνο το τραγούδι βγάζει ξανά ρεύματα — όχι γιατί είναι πάλι εκείνος, μα γιατί εμείς ακόμη δεν ξεχάσαμε πως η ιστορία γράφεται όταν βάζουμε την ψυχή μας στον αγώνα κι όχι στις χάρτες του προπονητή! και μην μου πείτε πως αυτοί εκεί πάνω έχουν σχέδιο… σχέδιο έχουν σαν τις γκριμάτσες τους — ξερό και κομμένο στα δύο. εμείς; εμείς βγάζουμε σήματα, τραγούδια, μπουκάλια μπίρας κουβαλώντας μαζί μας όλη την παλιά σχολή που έκανε τους άλλους να τρέμουν πριν καν αρχίσει ο αγώνας! αυτοί εκεί πάνω ετοιμάζονται για plan B, εμείς ετοιμάζουμε ήχο που ακούγεται μέχρι τις γειτονιές της Νίκαιας! πού είναι εκείνος ο τύπος που είχε το ξύλινο πόδι του '93;;; γιατί εγώ σήμερα βρήκα το δικό μου ξύλινο κουδούνι παλιού σχολείου και το κουνάω σα σημαία! όταν η άλλη πλευρά βγάζει σχέδιο εμείς βγάζουμε ιστορία — και η ιστορία δεν γράφεται σε χαρτιά, γράφεται στη στιγμή που η μπάλα αγγίζει το δίχτυ κι εμείς σηκώνουμε τις φωνές μας σαν μπουρίνι! έτσι λοιπόν, παιδιά, αφήστε τα ξερό ψωμί και πιάστε τις φωνές σας. αύριο δε θα λέμε πως πέρασαν ωραία εκείνες τις δύο ώρες — αύριο θ' ανοίξουμε τις κερκίδες και θ' αρχίσουμε να τραγουδάμε πως η ιστορία γράφεται εκεί που οι γκριμάτσες τρώνε σκόνη κι εμείς σηκώνουμε κοκκινισμένα πρόσωπα σηκώνοντας ψυχές πάνω από το γήπεδο!

Ρε συ λες τώρα εσύ στους ντροπαλούς εκεί πάνω;;; 😤 Αυτό το πρωινό σχέδιο το 'καναν μπουρλότο όταν είδαν την ομάδα να βγαίνει στο γήπεδο σα στρατιώτες παρά σα αλογάκια για γάιδαρο!!! 💀🔴 Εμένα μου 'φερε ο μπαμπάς μου σήμερα στα Τρίκαλα ένα ξεθωριασμένο μαντίλι του '87 — "αυτό σήμερα να το κουνάς πιο δυνατά από ποτέ", μου λέει. Κι εγώ του απαντάω: "ρε μπαμπά, εσύ ξέρεις πως αυτό το κομμάτι υφάσματος έχει πάνω του τις φωνές τριών γενεών;;; Την πάτησε μόνο όταν εμείς ψιλοκοιμόμασταν!" Κι εκείνοι ακόμη αναζητούν τη νοοτροπία τους στις κλειδαριές των γραφείων;;; Αδέρφια μου, η ζήλια δεν μπαίνει σε ντουλάπι — βγαίνει στις κερκίδες σα καύσωνας! ❤️🔥 Κάτσε λίγο, τι σχέδιο έχουν;;; Να σου πω τι σχέδιο έχω εγώ: εγώ βγάζω σήμερα το μικρόφωνό μου κι αρχίζω να τραγουδώ τον εθνικό ύμνο στις πρώτες τρεις νότες!!! Όταν αυτοί ακόμη αναζητούν τις οδηγίες στους χάρτες, εμείς έχουμε ήδη σηκώσει την ψυχή μας πάνω από το γήπεδο!!! ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ!!!

Αμάν ρε αυτοί εδώ ξύπνησαν όταν έκανε η μέρα γίνει βράδυ;;; 😤🔴 Εμένα ακόμη μου βγαίνει λάδι όταν θυμάμαι πώς έβγαλα την ομάδα παρέα πριν τρία χρόνια όταν στο ΟΑΚΑ αυτοί εκεί πάνω είχαν βγάλει εκείνο το πράσινο σχέδιο σα σούβλα!!! Και τώρα βγάζουν πρωινό σχέδιο;;; Τι σχέδιο ρε φίλε;;; Αυτό που έκαναν τον Σεπτέμβριο όταν έφυγε ο Τσιμίκας;;; Μακάρι σήμερα να βγάλουν μόνο αυτό το σχέδιο... Εμένα μου 'φερε ο θείος μου πριν μία ώρα ένα ξύλινο μπολ από τον Πειραιά που βρήκε πίσω από έναν πάγκο στήθος σταυρό... "γιε μου", μου λέει, "αυτό να το βάλεις σήμερα σα ντουβάρι στις κερκίδες". Κι εγώ του λέω: "θείε μου δεν είναι μπολ, είναι τύραννος"... Γιατί σήμερα δεν είναι πρωινό σχέδιο που θέλουμε... είναι ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ πόλεμος εδώ!!! Όταν αυτοί εκεί πάνω ακόμα ψάχνουν τις κλειδαριές των γραφείων μας εμείς έχουμε ήδη βγάλει το τραγούδι μας!!! Και όταν η άλλη πλευρά βγάζει κουκούλες εμείς βγάζουμε ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΦΛΟΓΕΣ!!! ❤️🔥 Ξέχασε τους χάρτες τους ρε παιδιά... σήμερα εμείς βάζουμε την ψυχή μας σα μπουρλότο!!! Τι λές;;; Να βγάλουν αυτοί τις κουρτίνες αλλιώς θα τις βγάλουμε εμείς!!!