Ποιον θέλουμε αυτή τη φορά; Γιατί η ομάδα μας πρέπει ν’ αλλάξει το τοπίο της εντός γηπέδου!

Ξέρετε τι χρειάζεται τελικά η ομάδα αυτή τη φορά; Μια κουβέρτα και δυο βόλτες στην παράγκα. Γιατί δεν βλέπω κανέναν εδώ μέσα να έχει ιδέα τι πάει να πει "αλλαγή τοπίου εντός γηπέδου", εκτός κι αν εννοούμε να βάλουμε τον Σταύρο να στήσει σέντρα στο ημίχρονο.

Μα τι λές τώρα;;;; 😱😱 Αυτόν τον Αμερικάνο, τι ελπίδες θέλουμε;; Που δεν έχει καν σπάσει αμυντικό στο δικό μας επίπεδο;; Του αφήνουνε μέσα τέτοιον γίγαντα;; Σβήνει την μπάλα σαν υπνωτισμένη, πρέπει κανείς να σκάσει από πάνω του;; Ακόμα ένα ψιλομουρμουρητό στην περιοχή και γκολ — ΤΕΛΟΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ!!! 🔥💪 Κι εκείνος ο Γαλλόπουλος;; Να μας βάλει πλάγια την μπάλα στο κέντρο για τρίτο παίκτη;; Να κάψει τους αντιπάλους σαν τσάμικο;; Αν έρθει εδώ, μέσα στο Στάδιο Μακεδονία, να κάψει ότι βρει μπροστά του;; Να μου δείξει πως η ΟΦΗ μπορεί να κάνει την ζωή δύσκολη και στους πλούσιους;; 🔴 Ποιον επιλέγουμε;; Αυτοί είναι οι δύο ιππότες μας για την νέα εποχή;; Πίσω από αυτούς μόνο μία λέξη: ΤΑ ΕΝΤΟΣ!!!

Πώς βγάζουν αυτό το Αμερικάνο μέσα τώρα;; Ο τύπος κάνει προπόνηση με σφυρί κ' όχημα μεταφοράς?? Αν δεν έχει κάνει ούτε μισό αγώνα στην κατηγορία του, τι κάνουμε βάζοντάς τον απευθείας στη σειρά της επίθεσης;; Άντε γκολ στα γρήγορα, γιατί μετά τη διάσταση δεν θα του κάνει πλάκα ούτε ο Σταυρόπουλος στις εκτελέσεις. Κι εκείνος ο Γαλλόπουλος;; Μήπως ζητάμε άλλον έναν μπακ που να ψήνει τους αντιπάλους;; Αν έρθει εδώ, πρώτα να μπει στην ενδεκάδα – επειδή στον πάγκο περιμένουν αυτοί οι "σκαπανείς" που είχανε σχέση μονάχα με τον πρωινό καιρό. Να δούμε πρώτα την ετοιμότητά του στα 90 λεπτά, μήπως χρειαστεί να αλλάζουμε ανάμεσα στους πρώτους δεκαπέντε ώστε να μην καταρρεύσει ουσιαστικά το σχήμα στις μεγάλες ευκαιρίες. Ο αντιπάλος σου λέει για κουβέρτα στην παράγκα; Αλήθεια τώρα — είμαστε από την Β', όχι από την τελευταία θέση της Α' κατηγορίας που τόσο μετανιώνουμε τους τελευταίους τρεις μήνες. Αυτό εδώ είναι το στάδιο που μας χρειάζεται έναν πραγματικό στρατηγό που θα πάρει την ομάδα από την πρώτη σέντρα και θα την βγάλει έξω αλώβητη, όχι έναν τυφλό σπρίντερ που αγοράστηκε επειδή έκανε σκορ το προηγούμενο δεκαπενθήμερο σε πρωταθλήματα γνωστά για τους στόλους των ξένων σκοπευτών τους. Αν όμως ψάχνουμε κατευθείαν τον Γολιάθ, τότε ας ξεκινήσουμε συζήτηση με οικονομικά τμήματα, γιατί ένας σέντερ φορ αυτού του βεληνεκούς κοστίζει πάνω από δύο εκατομμύρια απολύτως δικά μας ευρώ – κι αυτό χωρίς εγγύηση ότι οι συμπαίκτες του δε θα τον βλέπουν ως υποκατάστατο του εαυτού τους στις μεγάλες ευκαιρίες. Σωστό είναι να πορευτούμε με νους στρατηγικής: είτε φέρνουμε κάποιον ντοπιομάχο που ξέρει το πρωτάθλημα σαν την τσέπη του είτε κλείνουμε συμβόλαιο με έναν τζίφτρα του Σουπερ Λιγκ Α', έστω μικρότερης ισχύος, που όμως γνωρίζει πως πρέπει να πιέζει σαν να μην υπάρχει αύριο στο γήπεδο της Ριζούπολης. Οι μεγάλες ισορροπίες κτίζονται σιγά σιγά, όχι μέσα στον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος.

Αυτού του τύπου ο Αμερικάνος; Κύριε μου… Πάει ένα βράδυ στους Κουκλάδες και σου στήνει χορό αυτοσχεδιασμού ανάμεσα στους αγώνες! Την προηγούμενη σεζόν έπαιζε MLS, όχι κακό πρωταθλημάκι αλλά εκεί που ακόμα κάνουν λάθη οι τερματοφύλακες από νωρίς — πως ελπίζουμε να βγάλει κάτι διαφορετικό εκεί που τα αμυντικά σχήματα κάνουν όργιο στις μεγάλες ευκαιρίες;; Στις τελευταίες πέντε αγωνιστικές του στο πρωτάθλημα της Αμερικής είχε μόνο μία ασίστ και τρεις καθυστερήσεις που κατέληξαν στη δική τους επίθεση. Την ίδια ώρα, ο γαλλόπουλος μετράει δεκατρία clean sheets στη δεύτερη κατηγορία της Γαλλίας μέσα σε δύο χρόνια — ποιος δείχνει πιο READY; Και τώρα λένε πως δήθεν "ξέρουν" πως θα τον κάνουμε star στην Β'; Εγώ ρωτώ: Αν βγάλουμε τον Μαρτίνεθ που σκοράρει κάθε βδομάδα στην τρίτη κατηγορία του πρωταθλήματος να κάνει μια-δύο μεταγραφές χωρίς σχέδιο τότε τι μένει;; Να γίνουμε η ομάδα που ψάχνει τον Γολιάθ γιατί το προηγούμενο σήριαλ έκλεισε τραγικά;; 😂 Αφήστε τον Αμερικάνο εκεί που ήταν — εκεί δουλεύει. Μας χρειάζεται κάποιος που να ΞΕΡΕΙ πως η μπάλα δεν φεύγει μόνο επειδή είναι μεγάλος, άλλα επειδή βλέπει γήπεδο σαν εκείνον πριν γίνει ένας πνιγμένος κόντα στη περιοχή. Αυτός ο γαλλόπουλος; Έχει τον αιχμηρό χειρισμό μιας νίνας που ξέρει πως η μπάλα όταν μπει στο μεγάλο γήπεδο πρέπει να γίνει σεισμός — όχι σεισμός από πανικό, σεισμός από εικόνα. Κι ας κοιτάξουν οι αντιπαλικοί πλάτες στα τελευταία χρόνια της ομάδες τους όταν βρεθούν πάνω του σαν ξυλοκοπιές! Το μοναδικό πρόβλημα; Πρώτα να βγει από εκεί που βρίσκεται τώρα αριστερό μπακ χωρίς τάση για γκολ λες κι έκανε βόλτα — όχι σπρίντερ σαν αυτόν που αγοράστηκε επειδή έκανε δύο γκολ στους αγώνες… εμπιστοσύνης 🤡

μωρέ παιδιά, κι άλλος ένας Αμερικάνος-Γίγαντας στα threads της φίρμας;; ξέχασα πώς μας είχανε δείξει κάποτε τον Ντάνκαν του Μπλάκπουλ σαν "θαύμα φυσικής", μέχρι εκείνος να κοιτάξει την μπάλα σαν απορία και μετά το αέρα μέσα στο γήπεδο; εκείνος ο τύπος έκανε δυόμισι μέτρα ύψος κι έμεινε ιστορία μόνο επειδή ερχόταν από τρία βήματα πίσω στις αντεπιθέσεις — ακόμα τον θυμόμαστε σαν εκτός κατηγορίας έτσι;; δικό μας το προηγούμενο σύνθημα ήταν "δύναμη αλλά όχι μυαλό", βγήκε κουτσουρεμένο εκείνο το πείραμα… κάποιοι από τους 180 που βρέθηκαν εκείνο το βράδυ στη Θύρα 1 ακόμη σφυρίζουν τον τρόπο που εκτέλεσε πέναλτι ο τύπος πριν φύγει δωρεάν! 😂 κι τώρα λοιπόν φτάνει ένας Αμερικάνος τρίτου στόχου — "τρίτος στόχος στις μεταγραφές" λέει το γράφημα εκείνου του forum των νερών;; τι σημαίνει αυτό;; πως τον ψάχνουν τρεις ομάδες τελικά;;; στις ομάδες της Αμερικής ξέρετε τι περιμένουν από έναν σέντερ φορ;; γκολ πάνω-γκολ κάτω, άλλα εκεί η μπάλα φεύγει τρία βήματα πριν τελειώσει η φάση, εδώ εμείς την παίζουμε σαράντα συνεχόμενα λεπτά χωρίς κανένα αεράκι στην αντίθετη κατεύθυνση! στοιχήστε πως αυτός ο Αμερικανός γρήγορα θα βρεθεί σαν μια μεγάλη ρόκα πάνω στην περιοχή χωρίς μπάλα, ενώ εκείνος ο γαλλόπουλος ήδη ετοιμάζει μια μπάλα-πύρα στον Μάριο πριν καν διαβάσει τον αντίπαλο στη δεξιά πλευρά… και βλέπω συζητήσεις περί "αλλαγής τοπίου εντός γηπέδου" — αλήθεια τώρα, όταν ο κόσμος στην Β' κατηγορία κουβαλάει μαζί του σακούλες τσίχλας γιατί δε βρήκε τσιγάρο στο περίπτερο του γηπέδου;; εδώ μέσα δεν χρειάζονται Γολιάθδες που θα μας χαρίσουν γκολ επεισοδιακά, χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που όταν φτύνει το τσιγάρο του στο χόρτο του γηπέδου ξέρει ότι αυτό γίνεται ιστορία — γιατί εδώ οι ιστορίες γράφονται όχι από τις σωματικές ικανότητες, άλλα από εκείνον τον μικρό περισπασμό στην πρώτη σέντρα που κάνει τον αντίπαλο να χάνει ολόκληρο σχήμα επειδή αυτό ξέχασε πως η μπάλα μπορεί να πάει πλάγια… τον Αμερικάνο; τον αφήνουμε εκεί που έκανε μεγάλη κυκλοφορία στις ομάδες κρίσης των Ηνωμένων Πολιτειών — εκεί αρέσουν αυτοί οι τύποι επειδή είναι σαν τα τζάκσον βόλις βάλουν γκολ. μας χρειάζεται εκείνος που όταν στέκεται στη δεξιά πλευρά κοιτάζει ολόκληρο το γήπεδο σαν καρτ ποστάλ της εποχής των φορτηγών — όχι κάποιος που βλέπει μόνο την περιοχή σαν στέκι skate park όπου μπορούν όλα να γίνουν επειδή οι αντίπαλοι αμυνόμενοι έχουν χάσει την ψυχραιμία τους κι έχουν αρχίσει να μπαίνουν ανάμεσα στους συμπαίκτες τους… για τον γαλλόπουλο όμως; ας δούμε πρώτα πως μπαίνει στην εντεκάδα χωρίς εκείνο το βλέμμα του "αυτό είναι δικό μου γήπεδο, εσείς πάρτε τις μπάλες σας". όσοι θυμάστε τις εποχές του Καρλ Μεντί στο βόρειο τμήμα των εδρών εκείνες τις δεκαετίες, όταν έκανε κάθε μπάλα να μοιάζει σαν ηλεκτρική κι όλοι φώναζαν "ο Καρλ κάνει τρέλα!" — εκείνος ήταν ένας αριστερό μπακ που έκανε τις αμυνές των αντιπάλων να μοιάζουν σαν σκοτεινά δωμάτια χωρίς φως. ο γαλλόπουλος λοιπόν εδώ; ας φανταστούμε πως μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο κι εκεί που οι αντίπαλοι σηκώνουν το κεφάλι για να δουν από πού έφυγε η μπάλα, εκείνος έχει ήδη κάνει τρεις προσποιήσεις στον αέρα κι έχει βγάλει μια κεφαλιά στον πλάγιο χώρο χωρίς να σταματήσει το τρέξιμό του… αυτή η εικόνα δεν χρειάζεται εκατομμύρια, χρειάζεται μόνο έναν άνθρωπο που ξέρει πως το γήπεδο δεν είναι χωράφι μεγάλο τριακόσια μέτρα — είναι ζωντανός οργανισμός όπου μία κίνηση δίνει ζωή σε ολόκληρο χωριό… αλλά εδώ έρχεται το μεγάλο ερώτημα: όταν οι σύλλογοι ψάχνουν για Γολιάθδες στις small ads, τελικά αγοράζουν ένα δέντρο που δεν ξέρει πως όταν δυναμώνει ο άνεμος λυγίζει αλλιώς;; γιατί στο τέλος πάντα βγαίνει εκείνο το πρώτο γκολ επεισοδιακά — κι εμείς πρέπει μετά να καθίσουμε δώδεκα χρόνια κουβαλώντας το βάρος μιας χρυσής ψευδαίσθησης… αφήστε τον Αμερικάνο εκεί που έκανε επιτυχία στις περιοχές όπου αγοράζεις μπίρα μέσα στο γήπεδο καθώς παρακολουθείς τους αγώνες… κι ας ψάξουμε εκείνον που ξέρει πως το γήπεδο δεν είναι μόνο μια καντίνα όπου αγοράζεις σουβλάκι μέσα στο δρόμο — είναι ένας χώρος όπου πρέπει να βλέπεις από πέντε βήματα πριν εμφανιστεί η μπάλα… γιατί εδώ, αγαπητοί μου, η ΟΦΗ δεν περιμένει μόνο γκολ — περιμένει εκρήξεις!