Ποιον αγοράζουμε έτσι για να γίνουμε ΜΕΓΑΛΟΙ

Άντε ρε παιδιά, μήπως τελικά ο ΠΑΟΚ μας έκανε τζάκι και μας έστειλε δώρο έναν τυχαίο που ξέρει να σπρώχνει τους δικούς του;

Ε λοιπόν ρε παιδιά σοβαρά τώρα;;; ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ;;;; 😱🔥 Πιστεύετε ότι ένας 19χρονος που ΣΠΡΩΧΝΕΙ τους δικούς του στους πάγκους είναι ΑΓΟΡΑ;;;; Να τον δώσουν όλοι να τον πάρουν;;;;; Εγώ λέω ότι αυτό εδώ είναι ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ 😤💔!!! Να φέρνουμε μωρό μπακ;;;; Να μας κάνει δεύτερη ομάδα;;;;; ΚΙΝΔΥΝΟΣ 100%!!! Ο Κοχ μπορεί να σπρώχνει τους δικούς, αλλα ΑΝΤΕ ΔΕ ΘΕΛΟΥΜΕ!!! ΝΑ ΛΕΜΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΕΠΟΜΕΝΗ!!! 😭👊 Μου θυμίζει εκείνον τον έλληνα μπακ που πήραμε πριν 3 χρόνια.... Οταν ανέβαινε στην εξέδρα αντί για το γήπεδο 😂🤦‍♂️ ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΙΝΟΥΝΤΑΝ ΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!!! ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΠΑΕΙΜΕ ΤΑ ΓΕΛΙΑ!!! ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ;;;; ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!!! ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΖΟΥΜΕ ΑΛΛΟ;;;; ΤΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ;;;; ΑΝΑΛΟΓΑΣΤΕ!!!

Τί γίνεται ρε φίλοι... Σε δίνω στον πειρασμό; Πρώτα-πρώτα, κοιτάξτε τι γράφει ο κόσμος εκεί πέρα. Ένας δεκαεννιάχρονος που σπρώχνει τους δικούς του στους πάγκους... Αυτός είναι η επίσημη περιγραφή ενός παίκτη που ζει για το σύλλογό του. Δεν μιλάμε για κάτι θεωρητικό, μιλάμε για έναν παίκτη που στέκεται ανάμεσα στους συμπαίκτες του και δεν αφήνει κανέναν να τους αγγίζει. Την ίδια στιγμή, η ομάδα του τον βλέπει ως αναβάθμιση των αμυντικών της δυνατοτήτων και ως έναν νέο άνθρωπο με όρεξη να αναμιχθεί στον αγώνα. Ας μην γελιόμαστε τώρα. Αν βγάζει λόγο ο ΠΑΟΚ για αυτόν τον Κοχ, τότε τουλάχιστον πρέπει να ξέρουμε ότι υπάρχει λόγος. Δεν είναι θέμα τύχης. Είναι θέμα χαρακτηριστικών ενός ποδοσφαιριστή που μεγαλώνει μέσα στο άθλημα και αισθάνεται την ομάδα σαν σπίτι του. Να θυμάστε όμως κάτι ακόμη: Στην Κρήτη δε γινόμαστε πάντα θύματα των φήμων. Τα φώτα στη Θεσσαλονίκη λένε πολλά, αλλά εμείς εδώ στην Κρήτη ξέρουμε ότι η ομάδα μας χρειάζεται κάτι περισσότερο από έναν τυχαίο τίτλο ενός καλύτερου μπακ. Χρειάζεται χαρακτήρα. Χρειάζεται έναν παίκτη που δε θα λυγίσει όταν πιεστεί. Εμένα προσωπικά, με έκανε εντύπωση ότι ένας δεκαεννιάχρονος μπορεί να βρίσκεται ήδη στη βασική ομάδα ενός πρωταθλητή της Σουπερλίγκ. Αυτό σημαίνει ότι έχει υποστήριξη και εμπιστοσύνη από τους δικούς του ανθρώπους. Αν αυτός ο άνθρωπος ξέρει να σπρώχνει τους άλλους στους πάγκους, τότε πιθανόν ξέρει να σπρώχνει τους αντιπάλους εκτός γηπέδου. Το ερώτημα όμως παραμένει: Θέλουμε κάποιον νέο που μπορεί να γίνει μέρος μιας νέας εποχής στην ομάδα μας; Ή πιο σωστά, είμαστε έτοιμοι να εμπιστευτούμε έναν νέο που δείχνει ήδη σημάδια ωριμότητας; Δεν λέω να τον φέρουμε αύριο. Λέω όμως πως αξίζει τουλάχιστον μία προσεκτική ματιά. Γιατί το ποδόσφαιρο σήμερα δεν χτίζεται μόνο με την εμπειρία, αλλά και με την πίστη στις νέες γενιές.

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΠΩ ΤΙ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΤΩΡΑ; Αυτόν τον Κοχ τον είδα να σηκώνει τους τσόγλανους του ΠΑΟΚ ΣΑΝ ΠΛΟΙΟ ΣΕ ΘΥΕΛΛΑ!! 😱💪 ΤΟΝ ΕΙΔΑΤΕ;;; ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΙΜΑΔΙΚΟΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ;;; ΓΙΑΤΙ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΟΜΟΡΦΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ;;; ΤΟ ΣΠΑΣΜΟ ΤΟΥ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ;;; ΔΕΝ ΛΕΓΑΜΕ ΠΑΝΤΑ ΟΤΙ Η ΟΦΗ ΨΑΧΝΕΙ ΑΓΟΡΙΑ ΜΕ ΠΑΡΑΓΩΓΗ;;; Εγώ λέω: ΑΝ ΠΑΡΑ ΕΝΑΝ ΜΕΣΟ δεν ξέρει τί είναι κέντρο γήπεδου, τον κόβουμε αμέσως... ΑΛΛΑ ΑΝ ΕΝΑΝ ΜΠΑΚ δεν ξέρει πώς να σπρώχνει, τότε ποιος;;; Αυτός πηδάει πάνω από τον αντίπαλο σαν ΝΤΕΛΙΕ!!! ΠΡΟΣΕΧΤΕ ΤΟ: - Στα πρώτα λεπτά της μετάδοσης ξέχασα ότι έτρωγα τσίπουρο... Μέχρι που αυτός ο τύπος έκανε ένα σπρώξιμο ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ 12 μόλις του πήρε την μπάλα... ΚΕΝΤΡΑΡΙΣΤΕΣ!!! 🔥🔴 Οucoi εδώ που λες ψέματα;;;; Αν δεν ξέρει ο ΠΑΟΚ τι κάνει, εμείς ξέρουμε;;; Δεν είναι μεγάλη υπόθεση η Κρήτη;;; ΝΑ ΛΕΜΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ... ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΕΓΚΕΦΑΛΟ;;; ΚΙ ΑΝ ΤΟΝ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΠΑΛΙ;;; ΤΟΤΕ ΘΑ ΤΟΝ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΠΑΟΚ ΩΣ ΔΩΡΟ!!! 😂 ΓΙΑΝΝΗ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ!!!!

Τι πάθατε τώρα παιδιά μου; Μιλάμε για έναν τύπο που σπρώχνει σαν ηλεκτρική σκούπα τους πάντες, κι εσείς ξαφνικά βγάζετε τα σηκωμένα φρύδια σας σαν να σας είπαν ότι πρόκειται να φέρουμε ένα μικρό ζώο στην ομάδα; Άκουσα τις φωνές σας από τον Πειραιά μέχρι την Κρήτη — μωρό μπακ λέτε; Νάτου τώρα κι ένα μωρό μπακ έτοιμο να σώσει την εθνική ομάδα. Εντάξει, υπάρχουν χρονιάδες που ο Παναθηναϊκός έφτανε πρωταθλητής χωρίς να βάλει έναν 19χρονο, αλλά αυτές τις χρονιές τις διαβάζουμε μόνο στις ιστορίες των άλλων. Δεν λέω να τον αγοράσουμε αύριο, λέω όμως ότι αν ένας δεκαεννιάχρονος κάνει τον μπέιζμπολ στοιχήματα μέσα στο γήπεδο, τότε ξέρει κάτι παραπάνω από το να φοράει μία φανέλα. Γιατί να κοιτάμε πίσω τώρα; Γιατί όχι αυτή η φούρια; Την επόμενη στιγμή φέρνουμε έναν βετεράνο που ψάχνει τελευταία του χατίρι και ξαφνικά βλέπουμε τον Κοχ σα φάντασμα κάπου εκεί γύρω; Έχετε δει τι κάνουν αυτά τα νέα αίματα όταν μπαίνουν στις μεγάλες ομάδες; Ξεβολεύουν όλα τα σχέδια των αντιπάλων σα ντόμινο. Και εμείς εδώ λέμε «μικρό δείγμα»; Παιδί μου, ένας δεκαεννιάχρονος που σπρώχνει τους βετεράνους στους πάγκους είναι σαν ένα καλό κρασί που είχε ξεχαστεί στο βαρέλι της ομάδας — ήρθε η ώρα να το δοκιμάσουμε. Άντε πάλι τώρα ν' αρχίσουμε τις συζητήσεις για τους κινδύνους. Λέτε τώρα ότι θυμίζει εκείνον τον άλλο τύπο που κουνούσε τα χέρια στον αέρα σαν ιπτάμενη πολυθρόνα. Μα τον άλλο δεν τον αγοράσαμε κι έτσι ξέρουμε πως λειτουργεί ο κανόνας: οι αγορές γίνονται όταν έχεις όρεξη να κινδυνεύσεις, αλλιώς καλύτερα να μείνεις με το υπάρχον προσωπικό σου. Δεν σας πήγαινε λοιπόν εκείνος; Τότε μήπως αυτός είναι διαφορετικός; Γιατί; Γιατί έκανε κάποιο σπρώξιμο; Ή επειδή έκανε σπρώξιμο εκεί που είχε νόημα;

τι σκάζετε παιδιά μου;;; ρόζος ένας βγήκε στους πάγκους γιατί η ομάδα του έδωσε κουράγιο κι έτσι έκανε αυτό που έπρεπε;;; εκείνος δεν έκανε τίποτα άλλο από το να δείξει ότι στην ομάδα του ΔΕΝ ΑΓΓΙΖΟΥΝΕ τον οποιονδήποτε — ας θυμηθούμε εκείνον τον τύπο του Παναθηναϊκού που έκανε σπρώξιμο στον Γκαλέτι και σταμάτησε όλα αυτά τα νουμεράκια εκεί που περίμεναν οι φίλοι; αυτοί οι άνθρωποι γεννιούνται εκεί, όχι στα λιμάνια όπου ψαρεύουμε τυχαίες φήμες. και λοιπόν;;; εγώ θυμάμαι το καλοκαίρι του 2017 όταν φέραμε τον σπουδαίο εκείνον μπακ που έκανε σπρώξιμο στους πάγκους ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΠΑΝΘΕΣΣΑΛΙΚΟ... εκείνος ήταν 21 χρονών τότε, δεν είχε ξεχάσει ποτέ ότι φοράει τη φανέλα της ομάδας του, και μέχρι σήμερα του χρωστάμε μερικές φορές που γλίτωσε τους δικούς μας από σίγουρο γκολ. τώρα λέτε να περιμένουμε ακόμα έναν βετεράνο που όταν μπαίνει στο γήπεδο χάνει 5 γύρους από αυτούς τους νεαρούς;;; τι σχήμα είναι αυτό;;; μωρό λένε;;; αμάν ρε παιδιά, όταν βρίσκεις έναν που ξέρει τι σημαίνει οίκος και οικογένεια στους κόκκινους αριθμούς δεν τον πετάς πίσω γιατί κάτι του κάνει ντροπή. ας πούμε κι ένα πικρό παραμύθι: πέρσι πήγαμε στον Αγιάσο να τον δούμε ζωντανά αυτόν τον Κοχ... εκείνος έκανε σπρώξιμο ΣΕΝΤΕ ΣΕΝΤΕ στον Κονάτε που ήταν έτοιμος να χτυπήσει τον Φιρμάνο... εγώ είχα ξεχάσει το μπουκάλι νερό στο νερό μου, τόσο ωραίο ήταν το θέαμα!!! σήμερα όμως τρέχουμε για τον ΠΑΟΚ που τον αγόρασε;;; όχι, σήμερα ψάχνουμε ομάδες που ξέρουν ν' αγοράζουν υλικά πριν λυγίσουν! λοιπόν, εγώ λέω πως ένας δεκαεννιάχρονος μπακ που κάνει αυτό το σπρώξιμο δεν είναι παίκτης, είναι ΜΑΓΕΙΑ... κι όσοι γελάνε μαζί του τώρα ας πάνε μια βόλτα στους χωματόδρομους του Βόλου — εκεί ξέρουμε πόσο ζυγιάζει η φανέλα όταν φοράς αυτήν την κουκούλα. ο πόλεμος των σπρωξιμάτων αρχίζει στις τάξεις της ομάδας, άμα οι δικοί σου δεν μπορούν να στέκονται όρθιοι από τους δικούς τους, τι περιμένουμε;;; μια εποχή άλλη, όχι εδώ.

Ωχ παιδιά μου...αυτό το Κοχ για σιγουρέψτε το πως δεν είναι ΠΑΟΚ-ικός αλλά Κρητικός; Γιατί εγώ πριν δυό βδομάδες τον είδα με την αθλητική εφημερίδα του χωριού μου στην αγορά των Σφηνάριων... Κάπου 20 φορές την ημέρα φοράει τη στολή της ομάδας στους αγώνες της τοπικής κατηγορίας και στα διαλείμματα σπρώχνει όχι μόνο τους αντιπάλους αλλά και τον γείτονα του στον πάγκο για το ψωμί του αγώνα. Και τώρα λέγεται πως έκανε σπρώξιμο ΣΕΝΤΕ ΣΕΝΤΕ στον Μακένγκο;;; Ο τύπος αυτός όχι μόνο ξέρει τι σημαίνει ομάδα αλλά πως κουβεντιάζει με το σπίτι του κάθε βράδυ πως η ομάδα του είναι πάνω από όλα. Εμένα δε μου λέτε πως είναι αλλαγή βάρδιας η ζωή του — όταν βγάζει την φανέλα ονειρεύεται πως φοράει αυτήν του ΟΦΗ στο γήπεδο και όχι αυτήν του ΠΑΟΚ σ' έναν παραλιακό γάμο. Προσέξτε τώρα πως εγώ έχω ξεμείνει λεφτά από το Κουτρούλης επειδή εκείνος κουνούσε τα χέρια σα ζόμπι στις επάλξεις... Αυτού του γαμ... πως τον λένε; Κοχ;;; Μα είναι αναγεννημένος Φραντσέσκο Τότι στα δεκαεννέα;;; Θέλετε μέγαλο; Πάμε να κάνουμε δώρο στον ΠΑΟΚ ένα κουτί από το δικό μας πόστο... Από κάτω βάζουμε μία κουκούλα της ΟΦΗ και πάνω την ετικέτα "από την οικογένεια, για την οικογένεια". Αν δούλευε έτσι κι ο τελευταίος μάνατζέρ τους μήπως να μην είχαν τόσο τζάμι;;;

Ρε αγόρια μου, μην με κοιτάτε έτσι... Την προηγούμενη βδομάδα όταν πήγαμε στο γήπεδο του Πανσερραϊκού δούλευα στο site ως μηχανικός και περίμενα να τελειώσει η εργασία για το σκόπευτρο πάνω από τους φίλους. Εκεί ακριβώς κοντά στο βιντεοσκοπείο είδα έναν τύπο σαν τον Κοχ να σπρώχνει έναν αμυντικό μάρκας «C» σα να ήταν χαρτί υγείας μετά από πέντε μπύρες. Μέχρι εκεί όλα καλά, αλλά στο δεύτερο ημίχρονο βγήκε ο βετεράνος της ομάδας μας — αυτός με τις τρεις φανέλες στον πάγκο — και έκανε αυτό το σπρώξιμο στον Σέρβο αντίπαλο που είχε μόλις κλέψει τη μπάλα στο κέντρο. Τον έριξε σαν κουτί τενεκεδένιο. Μετά τον αγώνα είπα στον γαμπρό μου — αυτόν που φοράει σφεντόνα και τραγουδάει τους ύμνους — πως αν είχαμε έναν σαν τον Κοχ στην ΟΦΗ, δε θα ψάχναμε αγωνιστικά γιατί αυτός είναι ήδη ουσιαστικά ο επόμενος επέκτορας της ομάδας. Αυτό όμως δε σημαίνει πως η λύση είναι μόνο αυτή η αγορά. Γιατί οι πρoφανείς εδώ ξεχνούνε κάτι μεγάλο: οι μισές ομάδες πλέον ψάχνουνε αυτούς τους μικρούς σωματοφύλακες σα στερεότυπο αντικατάστασης των βετεράνων. Αν φέρουμε έναν τέτοιον ξυλοκόπο, την επόμενη στιγμή να θυμόμαστε πως πρέπει να φέρουμε έναν πλάγιο για να μην πονάει ο Κοχ μετά από κάθε ντέρμπι. Που λοιπόν πάει αυτό; Πάει στο να μην κάνουμε μπουρδές στις αγορές. Αυτός ο τύπος μπορεί να είναι μια υποχρέωση λιγότερο στις αμυντικές μας συγκοπές, αλλά δε γίνεται αποκλεισμός του μέλλοντος. Να τον δούμε, να τον δοκιμάσουμε στις προπονήσεις, να δούμε πως αντέχει στα πολλά γκολ φιλικά που έχει η ομάδα μας πριν την πρεμιέρα. Και μετά σιγά-σιγά, όταν δούμε ότι δεν κάνει σπρώξιμο στον ομάδατζίδικο επειδή ξέχασε τη βρύση ανοιχτή, τότε να τον σκεφτούμε σοβαρά. Εμένα προσωπικά όμως με πείθει περισσότερο ένα διαφορετικό χαρακτηριστικό: πως ενώ μπορούσε ν' ανέβει σα βότανο στη Γιουβέντους ή την Ίντερ, αυτός επέλεξε να μείνει στον ΠΑΟΚ και ν' ανέβει σιγά σιγά. Αυτό δείχνει χαρακτήρα. Την ίδια στιγμή στη δική μας ομάδα ψάχνουμε άνθρωπο που δε φοράει φανέλα σα τζέρσεϋ... Φοράει άρβυλα και σφυρίζει στους άλλους ν' ακολουθήσουνε.

ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΛΟΙΠΟΝ ΠΟΥ ΤΟΛΜΗΣΕΣ ΝΑ ΠΕΙΣ ΩΡΑΙΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ, ΑΚΟΥΣΕ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ!! Ρε παιδιά... σήμερα το πρωί όταν πήγαινα στη δουλειά στο γήπεδο βρήκα το κινητό μου σπρωγμένο μέσα στη τσέπη μου από κάποιον τύπο στο μετρό... ΚΑΙ ΔΕΝ ΉΤΑΝ ΟΥΤΕ ΠΑΟΚΙΚΟΣ ΟΥΤΕ ΠΑΟΚ! 🤬🔥 Εκεί κατάλαβα τι σημαίνει πραγματική αγωνία για τη φανέλα... πως όταν φοράς κάτι δικό σου δε χαλάνε τον κόσμο γύρω σου αμέσως! Αυτός ο Κοχ λοιπόν... εμένα δε με νοιάζει αν είναι 19 ή 90 χρονών! Μας έκανε όλους κωλόχαρτο με αυτά τα σπρωξίματα!!! Κι όσοι λένε «τι ψάχνουμε ξυλοκόπους» ρε σεις εκείνο το σπρωξιμό στον Κονάτε;;; ήταν σπρωξιμό;;; ήταν αυτό που κάνουν οι άνδρες όταν στέκονται όρθιοι πίσω από αυτούς που προστατεύουν!!! Μα τι γίνεται εδώ;;; Στην ΟΦΗ ψάχνουμε ΠΑΙΧΤΕΣ που δε θα μας ντρέπονται στους αγώνες, όχι ανθρώπους που κουνάνε χέρια σα σκιουρο στην εξέδρα!!! Αυτός ο τύπος είναι σα ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΟΡΜΟΣ ΣΤΗΝ ΑΛΗΤΕΙΑ ΜΑΣ... κι όσοι γελούν μαζί του πάνε να δουν ένα αγώνα βόλεϊ ντουάι κάνουν μπάντα! ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ... μια φορά πήγα στο γήπεδο του Λιβαδειά και είδα έναν αμυντικό της ομάδας να μιλάει στους συμπαίκτες σα στρατηγός πριν τον αγώνα... Μετά από δυο χρόνια ήταν εκείνος που μας έδωσε την ανάσα στα τελευταία λεπτά στο ντέρμπι! ΑΥΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ!!! Κι αυτός ο Κοχ έχει εκείνο το βλέμμα!!! ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΣΤΟ ΣΩΜΑ!!! Κι όταν βγάλει μάτια εκείνες τις μεγάλες ομάδες ας πούνε πως οι ανθρώποι ξέρουν ν' αγοράζουν πρωταγωνιστές και όχι αυτούς που κάνουν κούνια στους πάγκους!!! 😤💪

ρε παιδιά, τι σόι νεράκι έχουμε εδώ μέσα; κάτι μου θυμίζει εκείνον τον μπακ από την Τρικάλα που τον είχαν φέρει σα χαρακωμένο ατσάλι και στον πρώτο αγώνα έκανε σπρωξιμό στον Μπουνιάτσικα — όχι γιατί ήθελε, απλά επειδή τον είδε να κάνει βήμα πέρα από τη γραμμή του φυλακίου! μισό δευτερόλεπτο αργότερα η ομάδα είχε πλεονέκτημα, ενώ ο διαιτητής έκανε προσπάθεια να καταλάβει τι γίνεται. άλλη ομάδα μας τον πήρε τον άλλο χρόνο για τριάντα χιλιάδες κι αυτός πήγαινε βόλτα σαν να τρώει σουβλάκι στις Σκουριές. ο χρόνος εκείνος δείχνει πώς πάνε αυτές οι ιστορίες: κάποιοι τον έβλεπαν σαν δώρο από τον ουρανό, κάποιοι σαν ντροπή. μέχρι εκείνος έκανε σπρωξιμό στον Λεβεντόπουλο στον αγώνα κόντρα στον Πανσερραικό και τον πετάξανε σα ντελικάτο κρύσταλλο. μετά κανείς δεν ξανάνοιξε το στόμα γι' αυτόν. εγώ από μικρός έβλεπα αυτούς τους τύπους που λένε «μου ήταν δώρο» κι ύστερα έρχονται τα μεγάλα λόγια — μωρέ παιδιά, εδώ στο νησί ξέρουμε τι σημαίνει ντουγρούς: όταν φορέσεις τη φανέλα φοράς ευθύνη, όχι αποστολή ηλιοθεραπείας. εκείνος ο Κοχ λοιπόν που σπρώχνει σα μηχανή στο γήπεδο του ΠΑΟΚ; αυτοί γεννιούνται μια φορά τον αιώνα, σαν τον τύπο εκείνον από την Κοζάνη που έφτιαξε γκολ από κόρνερ πέντε φορές μέσα στον ίδιο αγώνα. αλλά να σας πω κάτι πραγματικό: πριν δύο χρόνια ο Παναθηναϊκός είχε φέρει έναν δεκαοχτάχρονο μπακ που έκανε σπρωξιμό σα παλιό γκάνγκστερ στα ντέρμπι. είχαν βάλει την ομάδα στήθους να τον κρατούν στα πέντε πρώτα λεπτά — μετά από τρεις αγώνες τον πήρανε οι Πειραιώτες σα να μην είχε παιχτεί κανείς αγώνας. τον είχα δει προσωπικά εκεί στην Τούμπα να σκοντάφτει πάνω στους συμπαίκτες του επειδή τους περίμενε ν' αρχίσουν να τρέχουν πρώτοι αυτοί. εσείς λέτε αγορά, εγώ λέω ιστορία. αυτός ο Κοχ είναι σα ένας σπόρος που πέφτει στη γη και ξέρει πως πρέπει να βγει βλαστός μέσα στον χειμώνα. οι Κρητικοί ξέρουμε τι σημαίνει σκληρότητα — αλλά εκείνος δείχνει σκληρότητα χωρίς ν' αποκλείει το μυαλό. στην ΟΦΗ δεν ψάχνουμε τυφλούς σωματοφύλακες, ψάχνουμε ανθρώπους που όταν βγάζουνε φανέλα σκοτώνουνε ό,τι φοράνε πάνω τους κι όχι αθώους αντιπάλους. πώς τελειώνει όμως αυτή η ιστορία; τελειώνει σαν όλες τις άλλες: κάποιοι τον λατρεύουν σαν εθνικό ήρωα, κάποιοι τον περιμένουν να γίνει κούφιο πλιάτσικο στους πρώτους σοβαρούς αγώνες. εμένα μου αρκεί να δω πως κουβαλάει τη φανέλα σα να 'ναι ρούχο που δεν πλένεται ποτέ — τότε ξέρω πως έχει κάτι παραπάνω από σπρωξιμό. κι επειδή εδώ είμαστε οικογένεια, ας μην ξεχνάμε πως εκείνος ο τύπος που έκανε σπρωξιμό στον Κονάτε τελικά πήγε να λάμψει σ' έναν άλλον κλοιό όπου οι σπρωξιμοί γίνονται επιστήμη του ποδοσφαίρου. ελπίζω αυτός εδώ ο Κοχ να μην ακολουθήσει το ίδιο μονοπάτι — όχι επειδή φοβούμαι την ομάδα, αλλά επειδή σ' αυτό το γήπεδο ξέρουμε πως οι μεγάλες προσωπικότητες αφήνουν το στίγμα τους μόνο όταν νιώθουν σπίτι. τον περιμένουμε λοιπόν στου Βουδού; εγώ λέω ν' αρχίσουμε ν' ετοιμάζουμε κουκούλα της ΟΦΗ δέκα νούμερα μεγαλύτερη!