Αυτή η φλόγα στον ουρανό δεν σβήνει ποτέ… Θύμισέ μου άλλη φορά γιατί είμαστε ακόμα εδώ!
θυμάμαι εκείνον τον Νοέμβρη στο Ναυτικό Μαρίνου, σούρθηκα ολόκληρος το γήπεδο σα νά 'μου αστροναύτης που πάτησε τυχαία πάνω σ' ένα γήπεδο ποδοσφαίρου— τι άλλη φορά ε; τότε ήταν ο Ανδρούτσος ακόμα νέος, μύριζε κέρατο από μπότες πρωινής προπόνησης κι έπαιζε μπάλα σα να 'τανε αυτόπραγμα γερό λαγός. πάλι εκεί γύρναγαν στα χέρια οι δυνατές μπίρες κρύες σαν θυμός του πατέρα μου όταν χανόμασταν από την ΑΕΚ, πάλι όλα μπορούσαν να γίνουν — κι έγιναν άλλωστε. σου ξαναφέρνει μνήμες όχι μόνο τα ίδια πλάσματα στους πυλώνες, μα κι εκείνον τον κοκκινόλευκο ουρανό πάνω από τις κερκίδες που σούφρωνε σα φωτιά κι εμείς όλοι μαζί σα μια οικογένεια γκαβότοι στο μονοπάτι πριν την κόλαση. γιατί εδώ είμαστε ακόμα σήμερα; γιατί κάποιοι γεννιούνται με τη φλόγα κι άλλους την πιάνεις στο σπίτι όταν σου δείχνεις το οικογενειακό κουτί της εποχής της μεγάλης νίκης επί Παναθηναϊκού κι όλα αλλάζουν εκείνην την ώρα. εσύ θυμάσαι τώρα εκείνη την ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη ή εγώ κάνω κήρυγμα σ' έναν τοίχο;😄
θυμάμαι το ντιπ στο μέσον του γηπέδου εκείνο απόγευμα που πηδούσαν ΟΛΟΙ σα ηλεκτρισμένα ψάρια κι ο ουρανός ήταν μιά μεγάλη κόκκινη σημαία πάνω απο την Κρήτη🔥 κάποιοι είχαν ξεστομίσει απο πριν πως ο Ανδρούτσος ήταν ακόμα ζόρικος σα αλέτρι αλλα εγώ δε καταλάβαινα τι σχέση είχε μέχρι εκείνης της στιγμής που τον είδα ν' αγγίζει μπάλα σα βόμβα έκπλυσης💪 όλα γύρω μου είχαν σβηστεί σα να μην υπήρχε τίποτα άλλο απο κείνον και την μπάλα εκεί στη μέση μαζεύοντας συνέχεια κόσμο σα σίφουνας😱 τέτοια ένταση ρώτησε με μετά ένας φίλος στον δρόμο προς την πόρτα πως δε σκοτώθηκα απο ξεσπάσιμο - ποιος ξέρει τι σημαίνει "σκότωσης" όταν ζεις αυτές τις στιγμές! τέλος πάντων... αλλιώς δε μπορούμε να ξεφύγουμε απο αυτήν την κατάρα
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
τι άλλαξε μετά από εκείνον τον αγώνα; τίποτα και όλα μαζί μαζί... θυμάμαι εγώ τότε που καθόμουν σ' εκείνο το πέτρινο σκαλί στο Ναυτικό Μαρίνου πριν ξεκινήσουν οι ομάδες, έτρωγα μία σουβλάκι μισοψημένο στη συντροφιά μιας παρέας από τον Ευαγγελισμό κι η μυρωδιά του κρέατος ανακατευόταν με τη ζέστη της πίστας από το μαγιό των παιδιών που είχαν τρέξει μέχρι πάνω στις κερκίδες· κάποιος έκλεινε τα μάτια του κι έκανε πως κρατάει κάτι αόρατο στα χέρια σηκωμένα πάνω στο κεφάλι σα στέμμα ψεύτικο χρυσάφι— εκείνος ο τίτλος ήταν εκεί ακόμα κρεμασμένος σαν αέρας πάνω απο όλα...
και βλέπεις τι έγινε μετά; ο Ανδρούτσος σταμάτησε να γίνεται αστέρι στον ουρανό γιατί φώλιασε μέσα στους κόλπους όλων αυτών εδώ• οι μεγάλες μπίρες ρολούσαν σα νερό κάτω απο τους πυλώνες όσο εκείνος έκανε το γκολ στη σέντρα σα να μην υπήρχε χρόνος καν πόλεμος καν κανείς δεύτερος γύρος κανε κι άλλο τσιγάρο να σβήσει· εγώ εκείνη την ώρα είχε δυνατότητα μεγάλη να σπάσει κι η φούσκα λες μου είπε στο αυτί να τινάξεις στον αέρα τα πάντα κτίζοντας παράλληλα έναν άλλον κόσμο από ιστορία κι αίμα... κι όμως ξέρεις τι; τώρα όταν κατεβαίνω στο γήπεδο βλέπω πάντα εκείνον τον ουρανό της Κρήτης στέκεται σα μεγάλη κόκκινη σημαία πάνω απο τις σημαίες μας— κι εμείς όλοι μαζί σα οικογένεια γκαβότοι στο μονοπάτι πριν την κόλαση λες δεν ξεχνιόμαστε ποτέ...
Άντε ρε παιδιά τώρα γίνεστε σοβαρά😂🍿
Θυμάμαι εκείνον τον αγώνα σα χτες... έφυγα απο το σπίτι μου φορώντας το αντίστοιχο μαγιό μου αλλα ξέχασα να βάλω αδιάβροχο στουρνάκι κιτρινιστό σα το αλουμινόχαρτο απο το σουβλάκι της_VALUEPro1974_ηλιοτρόπιο🌞🍔 μετά τράνταζα σα δέντρο τις φούστες των γυναικών της Βόρειας Κρήτης επειδή ο Άνδρουτσος έκανε εκείνον τον σουτ σα πύραυλος που ετοιμαζόταν χρόνια μέσα στη φούσκα του μπακάλικου της γειτονιάς μας!🚀
Κι όταν τελείωσε ο αγώνας τράβηξα τόσο δυνατά τη μπλούζα μου απο το κορμί που μου 'φαγε μισό κεφάλι— σα νά 'μου πάρθει η ψυχή μου απο την ίδια φλόγα του ουρανού που λες🔥 μόλις άρχισε να κρύβεται πίσω απο το βουνό της Σητείας🏔️
Και τώρα όλα αυτά που ζήσαμε τότε γιατί φαίνονται σα παραμύθια σα λέμε; Γιατί εγώ ακόμα πιστεύω πως εκείνη η μπάλα είχε δικό της μυαλό και έκανε roundhouse kick στον Πανθ... ααα ΟΚ προσέξαμε🤣😂
Τα meme είναι κι αυτά ανάλυση.