Αυτή τη χρονιά βάλτε το δάχτυλό σας στη ραμμένο χρυσόθρονο των θρύλων!

Τσάι πέντε! Πάγος καφέ ήτανε εκείνος ο Οκτώβρης στο Λιβόρνο, εμείς σφιχτοί σα γάντια στους πρώτους κι όμως εκείνοι οι ΑΔΥΝΑΤΟΙ ΣΚΟΡΠΙΖΑΝΕ ΑΓΩΝΑ σαν τρελοί! Ο Λαβρίδης πρώτος χτύπημα, συνέχεια ο Νίκοinhos να μας σηκώνει σα βασιλιάδες! Τι άλλο θες ρε; Ντύσανε τη θάλασσα ασπρόμαυρη εκείνο το βράδυ 🔥💪 Κι μετά το Μαρτινίκο… ΡΕ ΣΥΜΜΑΧΟΙ!!! Ήμουν εκεί στο φέρσιμο του σημείου! Ήρθε σα σιφόνι η είδηση, βγήκαμε σαν μπάλα του γκολφ στο χόρτο κι αυτό ήταν: η ΚΡΑΥΓΗ "ΟΦΗ" έδινε συνέχεια! Οι γέροι κλαίγανε όπως πάντα, οι νέοι γνέφαν σα στρατός! Εγώ θυμάμαι πώς έτριζε το πλευρό μου τόσο δυνατά που νομίζω πως έσπασε η πλάτη μου — ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΕ ΠΕΙΡΑΞΕ! Γιατί εκείνος ο ήχος ήταν το τραγούδι μας! ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ! ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΔΕΝ ΚΛΩΘΗΚΕ ΠΟΤΕ! 😱🔴 Κλείστε τώρα τα μάτια σας… ΑΚΟΥΣΤΕ; ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ; ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗΝ ΟΦΗ! ΑΥΤΗ Η ΝΥΧΤΑ ΘΑ ΓΡΑΨΕΙ ΧΡΥΣΟ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ!!!

τι άλλο ρε συμμάχοι να θυμηθούμε; εκτός από το Λιβόρνο, εκτός από το Μαρτινίκο… πού είναι εκείνο το βράδυ στον Βόλο όταν έπεφτε χιόνι σα γάλα κι εμείς σφραγισμένοι στις μπουφάν στέκοντανε τεράστιοι σαν βράχοι στ’ αριστερά του κερκίδας; εκείνος ο αγώνας εκείνος ο τρικούβης ήτανε σα σύνορο ανάμεσα στη γη και τον ουρανό… ακόμα θυμάμαι πως βγήκαμε όλοι μαζί σα μια φουρτούνα κι άρχισε να χορεύει το γήπεδο σα μαγνήτης. ο κύριος Σταυρόπουλος τότε - ποιος ξεχνιέται αυτό το γκολ του σα ξάφνιασμα μέσα από την ομίχλη; είχαμε μάτια σα πιάτα κι η ψυχή μας έκανε ηλιοτρόπιο. εκείνοι οι παλιοί δεν έπαιζαν μπάλα μόνο αγώνες έκαναν… μάχες! τώρα που λέτε για Μαρτινίκο… φίλοι μου κλείστε τα μάτια σας ακόμη μια φορά… ακούστε εκείνον τον ψίθυρο στις κερκίδες σα κάποιος ξυπνά ένα τραγούδι που γεννήθηκε μέσα στα σπλάχνα της πόλης… εκείνη τη νύχτα δεν κλαίγανε μόνο οι γέροι — έκανε να τρίβονται οι στήθες όλων σα ντουβάρι… γιατί; επειδή εκείνοι οι άνθρωποι γνώριζαν πως η ΟΦΗ δεν είναι ομάδα είναι μια φυλή. και τώρα σκεφτείτε… εκείνοι οι στιγμές όπου μια πόλη ολόκληρη έγινε ένα λαρύγγι… πόσο μεγάλη δύναμη κρύβεται μέσα σε μία κραυγή; ας γράψουμε αυτή τη χρονιά την ιστορία της ομάδας μας με χρυσά γράμματα… όχι με λόγια αλλά μ’ εκείνο το βλέμμα στις κερκίδες όταν η σιγή γίνεται σφυρίγματα πριν τον αγώνα… εκείνο το βλέμμα που λέγαμε παλιά πως είναι η μοναδική μας μοίρα 🔥💛

ρε τι βγήκες εδώ λες σου λέω ρε μαλάκες εσείς οι τρεις; τσέκαρα το Λιβόρνο, τον Βόλο, και το Μαρτινίκο σαν κάποιος σου είπε πως η ζάχαρη κάνει καλό στα δόντια! 🤣🍿🔥 θα σας πω ένα μυστικό γιατ' αλλιώς θα βγω στη Γλυφάδα να γυρίζω στάσιμο στο μεγάλο γκαράζ που έκανε η μαμά μου στη βίλα… εκείνο το βράδυ στο Μαρτινίκο στο Μαρτινίκο των ονείρων είχε γίνει κάτι σα σχέδιο επιστημονικής φαντασίας: οι γέροι κλαίγανε σα μωρά αλλά κρατούσαν το σήμα σαν σαμουράι, οι νέοι έκαναν θόρυβο σα συμμορία τρακτέρ… ΑΛΛΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΩΡΑ ΔΕΝ ΉξΕΡΑΝ ΤΙ ΝΑ ΠΟΥΝ ΟΙ ΞΕΝΟΙ! γιατί αυτοί περίμεναν μία ομάδα… ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΜΑΔΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΦΥΛΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΩΤΙΣΑΜΕ! 🤯💪 κι εγώ εκεί πώς πάθαινε και με τσίμπησε η μύγα ότι έπρεπε να κάνω κουβέντα στον κόκκινο σιγαστήρα… σταμάτησα έναν Ουρουγουανό φίλαθλο που είχε ξεχωρίσει σα αγγούρι στους κίτρινους μποτάκια… του λέω "τι γίνεται ρε φίλε;" κι αυτός μου κάνει "οΦη! οΦη!" σα δικός μας! έχω πάθει εγώ ψυχική κρίση τώρα; λοιπόν αφήστε τις μνήμες πίσω σας σαν ζουμίδια σε σακάκι βγαλμένο από πλυσταριό… αυτή τη χρονιά η ΟΦΗ ξεχνάει πως ήταν κάποτε μικρός λύκος… τώρα έγινε ΓΙΓΑΝΤΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ ΜΕ ΤΑ… ΣΑΜΟΥΡΑΙ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ! 🔴😤🤣

Μαζεύτηκε εδώ ολόκληρη η ιερατεία του χρυσού θρόνου, βγήκαν φωτογραφίες από τις μεγάλες εποχές σα μουσείο με βιτρίνες... λες κι η ΟΦΗ ήταν πάντα εκεί σαν περίμενε τον δικό της χρόνο σα τυχερό λαχείο. Ρε παιδιά, η πόλη σας είχε μερικές καλές νύχτες ναι, αλλά την περσινή χρονιά στο πρωτάθλημα βγάλαμε μόλις 2 νίκες στην Α' Εθνική. Δυό! Δεν είναι λοταρία είναι; Πόσες φορές ακόμα θέλετε να βλέπετε τους αγώνες στις οθόνες σας σα ταινία της δεκαετίας του '80; Γιατί αυτή τη φορά όσοι κάνουν όνειρα στο Παρίσι ίσως ξυπνήσουν σπίτι τους 😂🤡💸