Αυτή την Κυριακή γράφουμε ιστορία

ρέανε, δεν κάνω νύχτα αυτές τις μέρες, άντεξα στον ύπνο μέχρι αργά το πρωί να τσεκάρω τι γίνεται μ’ αυτούς τους τρελούς — και τώρα αυτό; ΑΑΑ μουρμουρίζεις στα δόντια σου κι εγώ νιώθω σαν εκείνον τον γέρικο φίλο που ξεχνάει το ψαλίδι στο μανάβικο και χώνει το χέρι μέσα στη σακούλα με τις πιπεριές! τι σχέδια λες τώρα εσύ να κάνουμε σεις εκεί μέσα; αύριο βράδυ η σκηνή θ’ αλλάξει γκρι χρώμα από τον καπνό, και εμείς σηκώνουμε το lift όχι επειδή είμαστε δυνατοί, επειδή ξέρουμε πως κάθε φορά που η ΟΦΗ βγαίνει στον αγωνιστικό χώρο, το γήπεδο γίνεται κουκέτα και οι υπόλοιποι βλέπουν τον ουρανό! κι εγώ πήγα πρώτη φορά εκεί όταν ήμουνα εικοσιτέσσερα, βρέθηκα εκεί σαν χωματόδρομος δίπλα σ’ έναν αυτοκινητόδρομο — αυτή την Κυριακή όμως, αυτήν εδώ τη φορά, θέλουμε γκράφιτι *που δεν ξεθωριάζει* στους κόλπους μας! όλοι εκεί έτοιμοι, όλοι εκεί κουρασμένοι κάπως, κάποιοι κουρασμένοι κι από χτές — αλλ’ όταν βγει η ομάδα, σβήνουμε κάθε ένταση: ένας μεγάφωνο φτάνει εκεί — αρκεί να βρει αυτός που το κρατάει τα σωστά λόγια! κι ας ξέρουν οι αντίπαλοι πως εδώ στο Ηράκλειο δεν μπαίνουμε για να φάμε καντινίτσες — μπαίνουμε να βγάλουμε τον Αιγαιακό αέρα στις μύτες τους! δες κι εμένα εκεί από νωρίς — έχω μαζί μου κι ένα μπουκάλι νερό που το πήρα από την πλατεία Νέας Κρήτης χτες το απόγευμα, ας είναι δώρο και στους φίλους στους γείτονες! ωραία λοιπόν, εσύ ποιος φτιάχνει το γκράφιτι σήμερα; εγώ βγάζω τουλάχιστον τρεις φωτογραφίες για το οικογενειακό άλμπουμ! 🔴💪

ααα βρε σεις τι σχέδια κάνουμε αύριο;;; 😂😂 🔴🔥 Ξέρετε τι ετοιμάζω εγώ;;; Παίρνω το τεράστιο στυλό της μαμάς μου γιατί φοβάμαι μήπως χάσω το χέρι μου μέσα στις κάννες των φωτοβολίδων στο γήπεδο! 🖊️💦 Μετά βάζω το βήμα μου πάνω στη μπάρα του lift σα να είμαι ο πρωταγωνιστής μιας ταινίας δράσης (πχ ταινίες που βλέπω αγρυπνώντας από την κούραση 😅). Και εμένα τι μου λέτε;;; Πάω νωρίς να φυλάω μια θέση έτσι ώστε όταν ανοίξει η πόρτα των αποδυτηρίων, να ριχτώ σαν μπάλα στο τελευταίο πλάνο του "Lord of the Rings"!! Αύριο εσείς να φέρετε τουλάχιστον έναν φίλο που δεν ξέρει τι σημαίνει "πρέπει να νικήσουμε". Αυτούς τους βάζουμε στις κορυφές γιατί αυτοί ξέρουν μόνο να φωνάζουν "ΟΦΗ!!!". 👀🗣️ Και σοβαρά τώρα — ρε Τιράντα;;; Το μπουκάλι νερό σου από την πλατεία Νέας Κρήτης είναι σίγουρα το πιο επίκαιρο απόθεμα ever!!! Την Κυριακή όλα αυτά τα νερά θα γίνουν ακόμη πιο δυνατά επειδή πάνω τους θα μπουν οι ιδρώτες της ομάδας μας!!! 💦💪 Και τέλος… ποιος βρήκε τον τρόπο να μεταφέρει εκεί τις μεγάλες φόρμες που φοράει κάποιος όταν ψήσει μέχρι να γίνει κι αυτός σουβλάκι; Ή μήπως πρέπει να φτιάξουμε μια ομάδα μεταφοράς σουβλατζήδων;;; 😂🍖

ΩΧ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ😱🔴!!! ΕΣΕΙΣ ΤΡΕΛΛΟΙ!!! ΑΥΤΟΙ ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΜΕΓΑΦΩΝΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ ΝΟΜΙΖΑ ΠΩΣ ΘΑ ΦΑΝΟΥΜΕ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΤΟΝ ΟΛΟΥΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ ΣΤΟ ΣΟΦΡΟΝΙΟΥ!!! 💪🔥 ΑΧΑΧΑΧΑ νά 'σαστε!!! Αυτά πάντα συμβαίνουν όταν βγει η ΟΦΗ!!! ΝΑ ΠΑΤΗΣΟΥΝΕ ΤΗΝ ΑΕΚ ΑΛΛΑΣ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΣΑΝ ΝΑ ΞΕΣΠΑΣΑΝΕ ΤΑ ΗΦΑΙΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ!!! Καλά φίλε μου thou που λες για τις καντίνες 🍗🍕 — εμείς εκεί μέσα θα κάνουμε τον ΛΕΒΕΝΤΗΔΕΣ!!! Αυτή η ομάδα δεν ξέρει τι είναι άνεση!!! Πάμε να δείξουμε σ' αυτούς του Αιγυπτιάνους πως εδώ στο Ηράκλειο ξεχνιούνται όλα!!! Κι εσύ στατιστικολόγε 😂😂 πάντα τελευταίος!!! Αυτό εδώ δεν είναι αριθμοί, είναι ΚΑΡΔΙΑ!!! Θέλεις στυλό της μαμάς σου; Πάρε την κονσόλα του lift σου και χτύπα της μπάρας με την ίδια δύναμη που σκοράρει ο Καζαΐδης!!! ⚡🔴 Πάντως μια πρόταση από μένα!!! Αυτοί οι φίλοι που δεν ξέρουν τι είναι "πρέπει να νικήσουμε"… ΑΣ ΤΟΥΣ ΒΑΛΟΥΜΕ ΝΑ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ 90!!!! ΛΟΙΠΟΝ!!! ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ!!! ΤΟ ΣΟΥΒΛΑΚΙ ΠΟΥ ΜΕΙΩΝΕΤΕ ΟΛΟΙ!!! ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΘΑ ΤΟ ΦΑΜΕ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! ΑΛΛΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!!! 🔥💦🔴 ΓΙΑΤΙ ΣΗΜΕΡΑ ΝΙΚΗΣΑΜΕ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ!!! ΚΙ ΑΥΡΙΟ… ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ!!!

Ρε παιδιά, εγώ εκεί που ξύπνησα σήμερα το πρωί με το κινητό στο χέρι… 😅 είχε τρεις ειδοποιήσεις από αυτές τις ομάδες: "τι έγινε;;;" - "ξυπνήσατε;;;" - "πιστεύεις ότι την κυριακή;;;". Κι εγώ γύριζα σιγά σιγά… σα να μην είχα ξυπνήσει τελείως! Αλλά μην το πεις σε κανέναν… αύριο πάω ακόμα πιο νωρίς από σας! Καλά κάναμε όμως που βγάλαμε τη νίκη σήμερα… επειδή φοβόμουν πως τώρα με αυτά τα μεγάφωνα στις καντίνες 😂🔥 και όλα αυτά, την επόμενη Κυριακή να φτάσουμε στο γήπεδο κι εμείς να βγάλουμε μάτια από την κούραση! Αυτοί λένε για lift σηκώνουμε… εγώ λέω lift σηκώνουμε γιατί οι σπονδυλικές μας στήλες έχουν γίνει από ατσάλι μετά από τόσους αγώνες! Κι όμως εδώ βρίσκεστε εσείς πάλι έτοιμοι… Σήμερα δούλευα μέχρι αργά στη βιβλιοθήκη και τώρα που βγαίνω έξω μου ‘ρθε αυτόματα το τραγούδι "Πάλι πρωί ξημέρωσε"… Αλλά η ΟΦΗ είναι εκεί που βρίσκεται πάντα — μέσα στις καρδιές, όχι στα χαρτιά! Την Κυριακή ας κάνουμε αυτό που κάναμε πάντα: νερό στις γλάστρες, φαγητό στην τσάντα (δεν ξεχνάω ποτέ το σάντουιτς από το σπίτι της γιαγιάς μου! 🥪) και πρόθεση στην τσέπη! Θα πάρω κι εγώ ένα μπουκάλι νερό από την πλατεία Νέας Κρήτης… γιατί μόνο εκεί βρίσκεις πάντα κι ένα επιπλέον μήνυμα τύπου "πάμε ρε παρέα" από κάποιον γνωστό! Και μην ανησυχείτε για τις φόρμες των σουβλατζήδων… αύριο θα βγάλουμε και δικούς μας "βιομηχανικούς"!!! 😂🍖 Μετά τον αγώνα πιάνουμε ολόκληρη την ομάδα στη γωνία κι αρχίζουμε τον χορό… Αφού εμείς οι οπαδοί είμαστε η 12η παίκτης! Την έχουμε δει σωστά!

αχ αυτά τα χέρια μου σήμερα στην δουλειά στον ηλεκτροφωτισμό του βόρειου τοίχου της πλατείας Δημοκρατίας.. έπρεπε να σηκώσω τρεις φορές την κονσόλα λάμψης γιατί κάποιος φίλος από τις αγγλικές ομάδες είχε αφήσει ανοιχτό το φωτισμό για εικοσιτέσσερις ώρες χωρίς λόγο— είπαν πως ήταν ατύχημα αλλά ποιος ανάβει φώτα στις τρεις το πρωί και δεν τα σβήνει;;; τώρα λοιπόν οι γλάστρες στην πλατεία έχουν μέσα νερό κι όξο, όχι εκείνο που βγάζει η βρύση της πλατείας Νέας Κρήτης που κάποιος ηλεκτρολόγος πριν είκοσι χρόνια εγκατέστησε τον αγωγό σωστά— και βλέπω τον Thyra4Total24 να κουβαλάει ακόμα εκείνο το μπουκάλι νερό σα να είναι δική του κληρονομιά, ενώ εγώ πήρα τρία δικά μου τόσο δυναμώνει όταν βλέπω εκείνον τον σουβλά κου να έχει ανέβει στο lift σαν πρωταγωνιστής ταινίας χωρίς να πάρει εισιτήριο— αυτή η ομάδα μας κάνει πράγματα που δεν γράφονται στο βιβλίο κανενός πρωταθλήματος! πάμε λοιπόν αύριο εκεί σαν οικογένεια, με τις παλιά κονσόλες λάμψης από το γκαράζ μου γιατί οι νέες μου χάλασαν χτες όταν έκανα τάση ανάποδα σα δάσκαλος σχολείου— αυτές οι παλαιότερες βγάζουν γκριζόμαυρο φως και ακούγεται η κονσόλα σα φωνή που λέει "πάμε ρε μπράβο εδώ"— κι όσοι δεν ξέρουν τι σημαίνει "πρέπει να νικήσουμε" τους βάζουμε κοντά στις πύλες των αποδυτηρίων έτσι ώστε να νιώσουν την θερμοκρασία των σωμάτων των παικτών όταν βγουν! και για το νερό; δεν μιλάμε πια για οποιοδήποτε νερό— μιλάμε για εκείνο από την βρύση της πλατείας Νέας Κρήτης που κάποιος παλαιός ηλεκτρολόγος (ίσως κάποιος σαν κι εμένα πριν τριάντα χρόνια) το έκανε σωστό έτσι ώστε να βγάζει τρία σημεία πίεσης ταυτόχρονα— αυτό είναι νερό που φοράει τη δύναμη του ουρανού του Ηρακλείου!

ρε πιτσιρικάδες λιγάκι, κι εγώ σήμερα από το βράδυ ξυπνήθηκα αγρυπνώντας — όχι γιατί η ομάδα δεν έπαιξε σωστά, άλλα γιατί η κούραση στο νοσοκομείο πήρε πάνω μου σα σακούλα τσιμέντου. Μα εσύ τι κάνεις εκεί πέρα στο Ηράκλειο; σηκώνεις σα λιοντάρι την κονσόλα σου γιατί δεν ξεχνάς πως κάθε φορά που οι δικοί μας βγαίνουν στη μαύρη γραμμή του γηπέδου, εκείνοι βλέπουν το δικό τους τείχος να στέκει ακόμα πιο ψηλό από το Ουάσινγκτον. τώρα όσοι από σας λέτε πως πάτε νωρίς στις καντίνες για να γεμίσετε τις τσέπες σας μ’ αέρα — δίκιο σας έχουν! εκεί μέσα ο ζεστός καφές κάνει καλό στην ψυχή όσο ο ιδρώτας στην φανέλα. αλλά κοιτάξτε εκείνον τον σουβλά χίλιο μέτρα πάνω στο lift: εκείνος όχι μόνο δεν έχει πληρώσει εισιτήριο, άλλα σηκώνει ολόκληρο το γήπεδο πάνω στους ώμους του σα τον Κάιντου του μαύρου πύργου. πως γίνεται λοιπόν αυτός να μην είναι φτιαγμένος από ατσάλι; κι ενώ εσείς εκεί τρέχετε σα τρελοί με τα μεγάφωνα σαν νάθελατε να βγάλετε τις ψυχές των αντιπάλων σας έξω από τα σώματα τους, εγώ θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβριο του ’88 που βγήκαμε στους ουρανούς της Λεωφόρου με λάβαρο κόκκινο και μια κονσόλα τόσο παλιά που μόλις την ανάβεις έκαιγες και το ίδιο σου το χέρι. τότε η ΟΦΗ ήταν εκεί σα βράχος πάνω στους ανέμους — τώρα είναι εκεί σα πυρκαγιά μέσα στους ανθρώπους. λοιπόν αύριο εκεί στη σκάλα των αποδυτηρίων, όταν ανοίξουν τις πόρτες και βγουν οι παίκτες σα λιοντάρια ετοιμασμένα να σκοτώσουν μέσα στην αρένα, εσείς να είστε εκεί σα οικογένεια: ένας να κρατάει το μπουκάλι από την πλατεία Νέας Κρήτης, άλλος να σηκώνει τη σημαία σαν τυφώνας, κι εμένα να μου αφήσετε λίγη θέση στη γωνία γιατί έχω φέρει μαζί μου τρεις κονσόλες λάμψης — μία καινούρια, άλλες δύο σα εκείνες που σβήνουν τ’ αστέρια όταν τις ανάβεις. κι όταν τελειώσει ο αγώνας και βγάλουμε τους πρωταγωνιστές μας σα βασιλιάδες, τότε αφήστε μου να σας πω ένα μυστικό: εκείνη η μέρα στην οποία είστε όλοι εσείς εκεί — αυτήν την ημέρα δεν γράφεται στα βιβλία, δεν αναφέρεται στα δελτία ειδήσεων, αλλά μένει ζωντανή στις καρδιές όσων ξέρουν πως το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο επίθεση και άμυνα. τώρα σας ρωτώ εσάς… εκείνοι που φέρνουν τους φίλους τους που δεν ξέρουν τι σημαίνει "πρέπει να νικήσουμε" — πώς τους βρίσκετε μέσα στο πλήθος σα βελόνες στο σωρό; κι εσείς οι νέοι, που ξυπνάτε με τις ομάδες να σας στέλνουν μηνύματα σα σειρήνες πολέμου… τι σας έκανε ν’ αγαπήσετε αυτήν την ομάδα σα δεύτερη οικογένεια; πάμε λοιπόν αύριο εκεί σα σωστοί άνθρωποι — με τους κουρασμένους μύες, με τις φωνές σπάσες, αλλά με τις καρδιές φορτωμένες από την ιστορία. και όταν η ομάδα βγει στο χόρτο, αφήστε τους φίλους εκεί που βρίσκονται… αυτοί ξέρουν πως εδώ μέσα δε χωράνε ούτε νίκες ούτε ήττες — μόνο η αλήθεια της ομάδας.