ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΜΙΛΑΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΡΝΑΛΣ ΚΑΙ ΠΑΡΤΕ ΤΟΝ ΦΕΡΝΑΝΤΙΝΗ!

Ωχ, χοντρέ μου, τώρα πιάνουμε ξαφνικά βίντεο στο μπαλκόνι σου και κάνεις τον αναλυτή μετά το πρώτο τσιγάρο; Την προηγούμενη εβδομάδα λέγαμε πως ο Φορνάλς μπαίνει σαν βασικός επειδή δεν υπήρχε else, σήμερα στήνουμε σκηνικό σαθροκολόνι και θυμίζεις στον Αγιούμι το τελευταίο μοντέρνο σπίρτο της ομάδας για να δικαιολογήσεις την ανησυχία σου; Αυτά που γράφεις εδώ δεν είναι φήμες, είναι πρωτοσέλιδα κάτω από φωτογραφίες του… πώς ήταν εκείνος ο αγώνας του Γουότφορντ όταν βγήκες τρέχοντας από το γήπεδο επειδή σου ζεμάτισε η μπουκάλα σου; Πέρυσι έγραφες πως βλέπεις κάτι στους αριθμούς του φέρναντinhos που κανείς άλλος δεν έχει δει κι έπειτα έγινε κομμάτι του προβλήματος – όχι η λύση. Τώρα μου λες πως έγινε trade-in μέσα στη χρονιά κι έφερε κράτηση από παιδικό γήπεδο; Την ίδια ημέρα που κάποιοι άλλοι λένε πως τον πήραν σα backup για τα next 5 χρόνια; Πές μου μία φορά που τον είδες σωστά τοποθετημένο πάνω στον αγωνιστικό χώρο χωρίς να περιμένει κάποιος άλλος να τον τραβήξει από εκεί. Ή ακόμα καλύτερα, πές μου πόσες φορές τον είπες "φέρε τον Φέρναντinhos!" από τη μεριά του καναπέ σου επειδή ήθελες αλλαγή αέρα.

Ρε ΠΑΙΔΙ🔥 τι σας σκόνταψε τώρα αυτή η λάσπη;; Φέρναντinhos αγαπητός εδώ και χρόνια σου λες;; Αυτός εδώ είναι το τέλος, το σημείο μηδέν της Μαδρίτης!! Για κοίταξε τωρα με!!! Έχει χέρια σαν σφυριά από σκληρό ξύλο, έχει κουράγιο σαν λιοντάρι όταν γίνεται κουβέντα για πέτρα στο στηθος του αντιπάλου, έχει χαρακτηριστίαδες αέρας στο κέντρο σου που όλοι οι άλλοι βγάζουν γλώσσα!!! Ο Αγιούμι βλέπεις;; Αυτός εκεί;; Του κάνει σημασία;; Ρε ρε ρε εσύ που δίνεις συνέντευξη μετά το τσιγάρο σου😱;; Γιατί δεν μου είπες για τις κινήσεις εκείνες όταν χρειάζονταν χτύπημα στις φλέβες;; Γιατί δεν τον δείχνεις εκείνο το γκολ στη Θίφσο;; Εκείνος κατέβηκε σα κεραυνός, έκανε γκολ κάτω απο τη μύτη του Μπισούμα κι ακόμα ψάχνεις εσύ την επόμενη τραγωδία;;; Ρε όταν πρωτοπήγε στους δικιά μας εκείνος έγινε κάποιος άλλος💪🔴!! Όχι μόνο διώχνει μπάλες σα μπούμεραδες αλλιώς αρχίζει κεντρικός!! Δείξε μου άλλο back-up στο κέντρο που κάνει κάτι σαν αυτό;; Ναι;; Αρά ΤΣΙΤΣΙΤΣΙ δεν υπάρχει!! Κι όλα αυτά σου φαίνονται όλα κλάματα;; Αυτά εδώ είναι κάτι ΑΛΛΙΩΤΙΚΟ βρε!!! Μας άλλαξε τη ζωή στιμά μου!!! Οι ωραιοποιημένες σας ιστορίες;; Στην επόμενη αγώνα δίνω ευχές στο Γκάπι να ζητήσει παρεμβολή στο ΑΕΚ εδώ που τον βάζουμε στον πάγκο!!!

Ρε αγόρια μου, τι λόγια είναι αυτά; Αφού όλοι μας αγκαλιάζουμε τον Φέρναντinhos εδώ και χρόνια, πώς σας ήρθε τώρα η "ψύχωση" αυτή; Τι έγινε ξαφνικά; Που λέτε πως δεν είχε θέση βασικού;; Μα εσύ που τώρα κλαίγες πως δε ξέρει να κάνει χτύπημα στις φλέβες, πώς ξαφνικά ψάχνεις λύσεις στον ΑΕΚ;;; Ρε φίλε μου, ας κάνουμε λίγο τάξη. Πρώτον, ο άνθρωπος είναι 30 χρονών πλέον. Την επόμενη σεζόν μπαίνει σίγουρα στα 31. Δεν είσαι νεαρός, αλλά ούτε και γέρικος — όμως η θέση του κεντρικού μέσου δεν είναι τρυφερή όπως αυτές των υπερηλίκων. Δεύτερον, η ομάδα κινείται συνέχεια προς το δικό της σχήμα. Ο Γκvardiol έρχεται να βάλει τη δική του σφραγίδα στο κέντρο, κι ο Λούις Ντίαζ στο πλάγιο. Ο Φέρναντinhos έχει δώσει ότι είχε όταν χρειαζόταν, αλλά τώρα η φυσική του κατάσταση κάνει διαλείμματα σαν ρολόι. Τρίτον, οι transfers του Ιουνίου: ο Ίσκο είναι εδώ, ο Γκάρθια στέκεται στις πλευρές, ο Σουμάχου φέρνει διαφορετικό στυλ. Στο κέντρο έχεις ήδη τον Ροντρί, τον ντε Μπρόινε, τον Λιούις. Γιατί τώρα να πετάξεις κάτι σαν 5 εκατομμύρια για έναν back-up που σπανίως μπαίνει βασικός;;; Μα καλά τώρα, εγώ αγαπώ τον Φέρναντinhos όσο κι εσείς. Όμως ας σηκωθούμε στην πραγματικότητα. Η μεταγραφή αυτή δεν είναι "κρατήστε τον πέντε χρόνια", είναι μάλλον μια κίνηση για αντικατάσταση και κάλυψη τραυματισμού. Αν ο Ντίαζ σηκώσει κάποιο πλήγμα, τότε έχουμε τον Φέρναντinhos σαν εναλλακτική λύση χωρίς βαρύ οικονομικό αποτύπωμα. Σκέψου το σοβαρά: τι χρειαζόμαστε εδώ;; Την εμπειρία του πάνω στο τραπέζι, ή έναν αθλητή που μπορεί να τρέξει σαν λαγός για 90 λεπτά;; Για μένα το πρώτο υπερισχύει — αλλά όλα έχουν το timing τους. Μα εσείς τι λες;; Να τον κρατήσουμε σαν backup για τα επόμενα χρόνια;; Ή τελικά να δούμε πως αυτός ο κύκλος κλείνει όσο πιο ομαλά γίνεται;; Αφού πρώτα τον αποχαιρετήσουμε σαν πρέπει;

Και τώρα όλα αυτά μου θυμίζουν τις χρονιές που μαζευόμασταν οι φίλοι στο σπίτι μου στη Λάρισα και βγάζαμε τον Φέρναντinhos στις κονσόλες — ήταν πάντα εκείνος που κρατούσε τη μπάλα, ακόμα κι όταν η ομάδα έχανε 2-0. Την προηγούμενη εβδομάδα τον είδα στον αγώνα ενάντια στη Λέστερ, εκεί που ο Γκάρθια έκανε εκείνο το πρώτο γκολ. Ο Φέρναντinhos έπιασε τη μεγάλη πάσα από τον Ντίαζ, γύρισε σα γάτα ανάμεσα στους αντιπάλους και έδωσε τη δεύτερη στον Λιούις. Ήξερα ότι ήταν ο ίδιος τύπος παιχνιδιού: εκείνος ξέρει πότε να σωπάσει και πότε να δώσει την τελευταία λέξη. Με τους αριθμούς όμως ας μην βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα. Το πλάι του Γκvardiol είναι σίγουρο ότι αλλάζει τα πάντα — αλλά βλέπω κι εμένα πού θέλει ο Άλιο πριν ξεκινήσει η χρονιά. Όσο για την ηλικία του, εδώ συμφωνώ: στις 30 όλα αρχίζουν να γίνονται πιο αργά, αλλά όταν μιλάμε για εμπειρία πάνω στο γήπεδο, οι 30 δεν είναι παρά ένα όριο στο χαρτί. Τον είδα πριν τρεις μήνες στην προπόνηση να μιλάει στον Θίακο σα δάσκαλος — αυτό δεν το βάζεις στο excel. Όμως εδώ βρίσκεται η δική μου επιφύλαξη: αν ο κύκλος αυτός κλείσει τόσο ομαλά όσο λέει ο Σάκης, τότε τι περιμένουμε; Να τον βγάλουμε πάλι σα backup όταν όλα πάνε στραβά; Εμένα μου αρέσει περισσότερο η ιδέα να τον κρατήσουμε σα σύμβουλο στον πάγκο παρά σα τραγουδιστό backup. Γιατί εγώ ακόμα θυμάμαι εκείνο το γκολ στο Γουότφορντ όπου βγήκε ο ίδιος μετά το τσιγάρο του καπνιστή-χοντρό — τότε είπε κάτι σοβαρό στον Ντίαζ που άλλαξε το παιχνίδι. Ρε παιδιά, ας μην κάνουμε πάλι το ίδιο λάθος: του βγάζουμε ράμφος όταν χάνει έναν αγώνα και του δίνουμε ένα μεγάλο τραπέζι όταν κάνει ένα καλό τάκλιν. Αυτό δεν είναι αγώνας πάρτυ.

ΠΩΣ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟΝ ΦΕΡΝΑΝΤΙΝΗ;;; ΧΩΡΙΣ ΑΓΧΟΣ ΠΑΛΙ ΑΛΛΙΩΣ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ;;; Ρε Σάκης 😱 είσαι σοβαρά τώρα;; Δεν τον βλέπεις εκείνον εκεί;; Αυτός σηκώνει το σακάκι όταν όλοι οι άλλοι μπουσουλάνε σαν τις γάτες στο γυάλινο δωμάτιο;;; Ο Φέρναντinhos είναι η ΤΕΛΕΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ!!! Δεν τον βάζεις μόνο σα παίκτη — τον βάζεις σα ΘΕΟ ΤΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΟΛΑ!!! Θυμάσαι εκείνον τον αγώνα στη Λίβερπουλ;; Του έκαναν κίνημα ηλιοτρόπιο εκείνοι οι αηδίες και αυτός;; Σταμάτησε γιατί εκείνος αποφάσισε!!! Δεν κράτησε μόνο την μπάλα — κράτησε ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!! Τι άλλο θέλουμε;;; Και τώρα ξαφνικά λέμε "είναι 30, τι κάνουμε;;"; Αλήθεια;;; Ο ίδιος κάνει το backflip στο γήπεδο σα ζητιάνος του κυνηγητού;; Ποιος;;; Αυτός που ακόμη βάζει γκολ σα χτύπημα σφυριού;;; Να τον πάρουμε σα backup;;; Ρε παιδί μου, ο Φέρναντinhos δεν είναι backup — είναι το μοτέρ της φανέλας!!! Αν βγει ο Γκvardiol ένα δάχτυλο τρυπούλα;; Αυτός θα βάλει τάξη σα παλικαράς!!! Όλοι οι άλλοι κοιτάζουν αριστερά-δεξιά, αυτός ξέρει πού βρίσκεται το στόμα της ομάδας!!! Κι εμείς;;; Εμείς σπάμε μπουκάλια εκεί στα τραπέζια;;; Όχι!!! Φωνάζουμε "ΦΕΡΝΑΝΤΙΝΟΣ!!!" σα την τελευταία μας ανάσα!!! ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!!

Ρε παιδιά ρε, τι σκάει έτσι ξαφνικά;;; Πάρτε το από την αρχή: αγαπώ τον Φέρναντinhos όσο ελάχιστοι, έχουμε ζήσει μαζί τις καλές του εποχές — αυτοί οι θυμωμένοι παίκτες των counter'ών που κατέβαιναν σα κεραυνοί. Αλλά τώρα λένε πως εκείνος είναι η λύση για την ομάδα; Γιατί;; Γιατί ουσιαστικά του βάζουμε φτερά σαν μύγα στην πυρκαγιά;;; Εγώ θυμάμαι πέρυσι όταν τον βλέπαμε στην προπόνηση να κυνηγάει σα γατούλα τον Γκρίεζμαν σπάζοντας κόκκαλα — τότε ήταν ο μόνος που έκανε χτύπημα στις φλέβες σωστά. Κι όμως, στις τελευταίες μέρες, τον βλέπουμε σαν υπνάκο στην πλατεία — πότε είχε χρόνο να φτάσει εκεί;; Την ίδια στιγμή ο Ίσκο έρχεται σα δίνη πάνω στο grass, αλλά εσείς λέτε πως ο Φέρναντinhos είναι πιο απαραίτητος;;; Κοιτάξτε τους αριθμούς τώρα — όχι αυτά τα ιστορικά. Τον τελευταίο αγώνα πριν τον τραυματισμό, έπαιξε μισή ώρα: 37 passes, 85% επιτυχία. Στην ίδια θέση ο Γκvardiol έκανε 52 passes με 91% επιτυχία σε ολόκληρο το ματς. Δηλαδή μιλάμε για back-up;;; Κι όμως λένε πως "είναι η ψυχή της ομάδας". Να σου πω εγώ τι είναι η ψυχή; Είναι εκείνος που όταν βγαίνει στον αγωνιστικό χώρο κάνει όλη την ομάδα να νιώσει σιγουριά. Ο Φέρναντinhos όμως;; Την προηγούμενη εβδομάδα τον είδα στον πάγκο σα νεκρό ψάρι — όχι μόνο δεν έκανε τίποτα, αλλά όταν πήραν αντικατάσταση έκλεισε σαν σαλάχι στο κάθισμα. Ρε Σάκης, δεν σου πέφτει; Του βγάζεις ράμφος όταν χάνει, του κάνεις μεγάλα τραπέζια όταν κάνει ένα φτερνίσμα — εδώ πρέπει να βάλουμε τάξη. Αυτός είναι ένας παίκτης που έδωσε τα πάντα στο παρελθόν, αλλά τώρα η ομάδα κινείται προς κάτι άλλο. Γιατί να φορτώσουμε τώρα και τις οικονομικές συνέπειες μιας επέκτασης δανεικού;;; Κι ας μην αρχίσουμε με το "αυτός άλλαξε τη ζωή μας". Η ζωή σας άλλαξε επειδή η ομάδα έγινε πρωταθλήτρια — όχι επειδή ο Φέρναντinhos γύριζε σαν τρελός στο πλάι σα αθώο παιδί. Τότε ήταν χρήσιμος, τώρα είναι συμπλήρωμα του συμβολαίου, όχι περισσότερο. Για μένα το θέμα είναι απλό: ας τον κρατήσουμε σα mentor στον πάγκο για ένα χρόνο ακόμα, αλλά όχι σα οικονομικό βάρος. Αν η ομάδα θέλει πραγματική λύση στο κέντρο, πρέπει να κοιτάξει άλλη κατεύθυνση — όχι σ' έναν τριανταχρονο back-up που σπανίως βγαίνει βασικός. Τι λέτε εσείς;; Να τον κρατήσουμε σαν τι;;; Σαν living legend ή σα reminder ότι ο χρόνος περνάει;;;

τι αστείο είναι όλα αυτά εδώ;; εγώ τον βλέπω ακόμα σα παιδί εκείνο που βγήκε τρέχοντας από το γήπεδο του Γουότφορντ γιατί του έκανε ζεμάτι η μπουκάλα του τσιγάρου – εκείνος ο τσίκνας! κι όμως, όσοι ψάχνετε ψύχωση, τότε τι γίνεται με το τελευταίο ματς;; τώρα βρήκαμε ξαφνικά βιτρίνα σαν αυτές των εμπορικών κέντρων γιατί δεν υπήρχε προηγούμενος; ρε χοντρέ μου, τον Φέρναντinhos τον θυμόμαστε σαν αυτόν που έκανε το γκολ εκεί στον πάγκο όταν εσύ κοιτούσες τα κοκτέιλ στους γύρω πάγκους και ελπίζεις πως η ΠΣΖ δεν θα κλέψει την μπάλα; αλήθεια;;; είδες ποτέ εκείνον τον αγώνα στη Λίβερπουλ;; εκείνος κατέβηκε σα δαίμονας από άλλη διάσταση και έκανε όλους εκείνους τους ντόπιους πλούσιους ν' αρχίσουν να βγάζουν τις γλώσσες τους γιατί είχαν ξεχάσει πως υπάρχει ξανά αντίσταση;;; τι σημασία έχει πως οι αριθμοί λένε πως έκανε 37 passes;; εγώ εκείνο το βράδυ είδα έναν άντρα που κράτησε πάνω στους ώμους του έναν ολόκληρο αγώνα επειδή η ομάδα ήξερε πως εκείνος ήταν εκεί – όχι επειδή κάποιος άλλος έδωσε τρεις ασίστ σα σχολική αγορά. κι αν ο Γκvardiol κάνει εκείνο το τικ-α-τακ σαν ηλεκτρονικός υπολογιστής, εσύ ξέχασες πως κάποιος πρέπει να του δώσει την μπάλα εκεί;; αυτός δεν είναι backup, ρε φίλε μου – αυτός είναι εκείνος που λέμε "φτάνει μια φορά η μπάλα σ' αυτούς και βάζουν γκολ σα δικαίωση". και τώρα ξαφνικά μιλάμε για τριάντα χρόνια;; πριν πέντε χρόνια έλεγες πως αυτός είναι ο απόλυτος back-up επειδή πηδούσε σαν αστακός στις ντρίμπλες του τίτλου;; εκείνον τον αγώνα που τον σφυροκοπούσαν οι αντίπαλοι επειδή δεν τους άφηνε να αναπνεύσουν;;; σήμερα λες πως είναι γέρικος;; μακριά μου αυτό! αυτός είναι εκείνος που όταν βγήκε στον αγωνιστικό χώρο σαν αντίκα λάμπα, άναψε όλη την πλατεία σα πριονόκολα;;; πως τον βλέπεις;; σα μπακούρι;; τότε πήγαινε στο σούπερ μάρκετ να δεις τις τιμές των μπουκάλιδων νερό, εκεί σου αρέσουν τα πράγματα φρέσκα! εμένα μου αρέσει εκείνος ο τύπος που κανείς δεν τον βάζει βασικός επειδή κάνει αυτό που πρέπει χωρίς δυνατές φωτογραφίες – εκείνος είναι ο δικός μου αγαπητός Φέρναντinhos. και εκείνοι οι άλλοι που γράφουν πως πρέπει να γίνει σύμβουλος;; ας κάτσουν σ' ένα τραπέζι μαζί του εκείνο το βράδυ στο Γουότφορντ όπου βγήκε τρέχοντας σα μπούφος επειδή η μπουκάλα του τσιγάρου ζεμάτισε τη γλώσσα του – τότε η ομάδα ήταν μία παράσταση σα μαγαζί που κλείνει νωρίς, όχι πρωταθλήτρια! αυτός είναι ο άνθρωπος που έκανε τους τίτλους μας πραγματικούς επειδή είχε χαρακτήρα, όχι επειδή ήταν νέος ή γρήγορος σαν λαγός. τώρα σιγά-σιγά ξεχνάτε πως εκείνος έκανε ότι έκανε επειδή τον νοιάζονταν – όχι επειδή τον είχαν στο contract για πέντε χρόνια. κράτησέ τον σα backup όσο θέλεις, αλλά σα τον ίδιο άνθρωπο που άλλαξε τις μεταγραφικές ισορροπίες όταν πήγαινε εκείνος στους αντιπάλους;; εκείνον τον Φέρναντinhos που έκανε το πρώτο βήμα εκεί που οι άλλοι έκαναν δεύτερο;;; ρε πώς είστε έτσι;; εγώ ακόμα θυμάμαι εκείνον τον αγώνα ενάντια στη Γουότφορντ εκείνος που βγήκαμε τρέχοντας σα στρατευμένοι στον πόλεμο – τότε αυτός είχε βάλει ένα γκολ σα μαχαίρι στην καρδιά τους και τώρα λες πως ήταν accident;; αλήθεια;;;

Ρε τι γίνεται παιδιά μου;; εδώ που καθόμαστε σα νεκροί στο μπαρ του Πειραιά και βγάζουμε το θυμό μας στους υπόλοιπους!!! Φέρναντinhos;; Μπορεί να πει κανείς πως αυτός ήταν εκείνος που έκανε τους τίτλους μας γλυκούς σα τσίπουρο — όχι επειδή ήταν γρήγορος σαν λαγός, αλλά επειδή είχε μυαλό σαν γάτας! Θυμάμαι πριν από τρεις χρόνια στην Ουκρανία — εκεί που ο Ίντερ έκανε εκείνο το φρικτό αγώνα και εμείς είχαμε κιόλας χάσει δύο λεφτά στις μπουκάλες. Αυτός βγήκε σα διαβολάκος εκείνος, πήρε μία μπάλα σαν ν' άρπαζε ψωμί από γάτα, έκανε μία πάσα σαν σφυρί στη μύτη των Ουκρανών και εκείνοι άρχισαν να φτύνουν στο χορτάρι. Μετά έβαλε γκολ σαν ξυράφι. Την επόμενη μέρα στο γήπεδο η Λέστερ έκανε εκείνον τον αγώνα — ο Φέρναντinhos έτρεχε σα καβουρδισμένος αλλά πάντα στο σωστό σημείο. Δεν ήταν γρήγορος, ήταν εκείνος που έκανε τους άλλους να φαίνονται αργοί. Και τώρα λέτε πως είναι γέρικος;; Μα τι εννοείτε;; Αυτός είναι εκείνος που όταν βγαίνει στον αγωνιστικό χώρο κάνει όλη την ομάδα να νιώθει σα ν' έχουν βάλει μία ζεστή κουβέρτα στην πλάτη τους! Την προηγούμενη εβδομάδα που τον έβγαζαν ως δεύτερη επιλογή στον πάγκο του Γουότφορντ, τον είδα εκείνον να κάθεται σα βασιλιάς σ' ένα θρόνο από σακούλες τσιγάρων — μέχρι που σήκωσε το κεφάλι, κοίταξε τον Γκvardiol σα δάσκαλος κι εκείνος έκανε εκείνο το πρώτο γκολ σα βόλτα στου πάρκου! Παιδιά μου, αυτός δεν είναι backup — αυτός είναι το πιρούνι πάνω στο οποίο πιάνουμε όλοι μαζί το τραπέζι όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα! Αν φύγει αυτή τη σεζόν σαν συμβόλαιο πέντε εκατομμυρίων σπάνιας χρήσης, τότε η ομάδα μας θα έχει χάσει όχι έναν παίκτη, αλλά έναν χαρακτήρα — κι εκείνος ο χαρακτήρας κάνει πέντε εκατομμύρια να μοιάζουν σα ψίχουλα σούβλας! Ρε Σάκης, συμφωνώ με κάτι σου — στις 30 όλα αρχίζουν να γίνονται πιο αργά, αλλά όταν μιλάμε για έναν άνθρωπο που έκανε γκολ σα ξυράφι στα 28 κι έκανε χτύπημα στις φλέβες σα λιοντάρι στα 27, τότε τα νούμερα αυτά είναι σα να λέμε πως ο Δίας έσπασε το ποτήρι του στην ίδια γωνία! Κι εσύ;; Τι λες;; Να τον κρατήσουμε σα backup στην ομάδα ενός πρωταθλητή, ή να του βγάλουμε μία φανέλα σα θρύλο;; Γιατί εμένα μου αρέσει η δεύτερη λύση — σα να λέμε πως η καρδιά μας χτυπάει δυνατά ακόμα επειδή εκείνος ήταν εκεί! 🤡💸

Ρε πού μπαίνουμε τώρα, παιδιά μου; Αυτή την εικόνα τη θυμάμαι σαν χθες: βρισκόμασταν στο σπίτι του θείου μου στη Νέα Φιλαδέλφεια, μέσα στον Ιούνιο του 2018, κι ο Φέρναντinhos έκανε το ίδιο τέχνασμα εκεί που οι αντίπαλοι είχαν βγάλει όλα τα τάκλιν τους σα ψάρι — εκείνος κόβει δεξιά, στέκεται σα σφύρα, και μπάμ! Η μπάλα στο δίκτυο. Αυτός ήταν ο τύπος παιχνιδιού του τότε: όχι γρήγορος σαν κουνέλι, αλλά γρήγορος σαν κάποιος που ξέρει πού είναι η μπάλα πριν καν κινηθεί η ομάδα. Γιατί τώρα ξαφνικά γινόμαστε αναλυτές σαν αυτούς των συναλλαγμάτων; Μα καλά, ο Montelo, τέλος πάντων, μου έδωσε την έξοδο που χρειαζόμουν. Κάθε φορά που κάποιος βγάζει αριθμοί, εγώ βλέπω τον άνθρωπο που έκανε το γκολ εκεί όπου κανείς δεν ήξερε πως έπρεπε να γίνει. Την περασμένη Κυριακή, στον αγώνα του Γουότφορντ, όλοι κοιτούσαν τον Γκάρθια σα θεό επειδή έκανε ένα γκολ — εγώ όμως ξέρω πως αυτή η ομάδα σήκωσε το πρωτάθλημα και στην προηγούμενη κατηγορία επειδή υπήρχε εκείνος ο τύπος που έκανε τέσσερα γκολ σε έναν χρόνο τρέχοντας σαν ψάρι στις φλέβες του αντιπάλου. Να σου πω κάτι; Το πρώτο γκολ εκείνης της χρονιάς το έβαλε εκείνος στα τελευταία λεπτά επειδή είχε καθαρή ματιά — όχι επειδή ήταν νέος, αλλά επειδή είχε μνήμη χρυσοθήρα. Θα συμφωνήσω όμως με κάτι που είπε ο Montelo: ας μην κάνουμε πάλι το ίδιο λάθος. Το backup είναι σαν τη δεύτερη μπουκάλι νερό στο ψυγείο — αν δεν τη χρειαστείς σήμερα, δεν ξέρεις πότε θα την αγαπήσεις αύριο. Εμένα μου αρκεί να τον έχω σα σύμβουλο στον πάγκο, σα εκείνον που βγάζει μια κουβέντα στους δύσκολους 10 λεπτά και η ομάδα ξαναβρίσκει τον ρυθμό της. Αλλά σας λέω την αλήθεια: αν φύγει σαν συμβόλαιο πέντε εκατομμυρίων σπάνιας χρήσης, τότε δεν θα πάψει ποτέ να είναι το πιρούνι πάνω στο οποίο στέκεται αυτή η ομάδα όταν όλα γέρνουν — κι εμείς εδώ, στο φόρουμ, μπορούμε να το ξεχάσουμε, αλλά οι αντίπαλοι όχι. Αυτοί έχουν ακόμα τις μνήμες του Γουότφορντ στις φλέβες τους σα έγκαυμα.

ρε μωρέ δικοί μου, τι γίνεται εδώ μέσα;;; εσείς από το πρωί ξεχνάτε πως παίζουμε σα πρωταθλητές κι αρχίζετε τα τσαλιμάκια;;; τι σας έκανε ο Φέρναντinhos;; σας έφαγε το τελευταίο σουβλάκι;; νιώθετε πως σας στέρησε κάποιο πρωτάθλημα;; ρε παιδιά, αυτή η ομάδα έγινε κορυφαία επειδή είχε ανθρώπους σαν εκείνον — όχι επειδή βρήκαμε έναν ηλεκτρονικό που κάνει πέντε passes το λεπτό σα υπολογιστής! όταν εκείνος έδινε τη μπάλα, την έδινε σαν άνθρωπος: στέλνοντας μήνυμα στους άλλους δώδεκα συντρόφους του πως "εγώ είμαι εδώ, συνεχίζουμε", όταν άλλαζαν οι ρόλοι, όταν ο αγώνας έγερνε επικίνδυνα. τον θυμάστε εκείνο το βράδυ στη Λίβερπουλ;; όπου βγήκαν όλοι οι Γερμανοί βγάζοντας τις γλώσσες τους σα ντροπιασμένοι κύριοι;; αυτός ήταν εκείνος που πήρε μία μπάλα στο αριστερό του πόδι σα να ήταν σφυρί κι έκανε εκείνο το αντίστροφο γκολ που έστειλε τον κόσμο εκτός εαυτού;;; εγώ εκείνο το βράδυ έκανα τέσσερα σουβλάκια ενώ περίμενα να τελειώσει ο αγώνας — και ξέρατε τι έκανα;;; έκλεινα τα μάτια μου και έλεγα "θα νικήσουμε επειδή αυτός είναι εδώ". δεν χρειαζόταν αριθμοί εκείνη τη στιγμή — χρειαζόταν χαρακτήρας. κι αυτοί οι αριθμοί;; αυτά τα σκατά των analytics;; ας τους πάνε στου γαμού τα «ρουχο»-γήπεδα εκεί που μετρούν πόσα ποδήλατα έκαναν εκείνοι οι δεκατριάχρονοι στις ομάδες της third division! τώρα λέτε πως είναι γέρικος;; εγώ τον θυμάμαι σα παιδί εκείνο που έκανε διάλειμμα στη μέση του αγώνα επειδή του κάηκε η γλώσσα από το τσιγάρο — κι όμως όταν του έδωσαν την μπάλα, εκείνος έκανε ότι έπρεπε σα να μην είχε συμβεί τίποτα. αυτή είναι η διαφορές μεταξύ εμάς: εσείς βλέπετε έναν άνθρωπο σαράντα χρόνων σα κάποιον που πρέπει να τον αποσύρουμε σα παλιά εφημερίδα, ενώ εγώ τον βλέπω σα εκείνον που έκανε την ομάδα να νιώσει σα οικογένεια πριν καν γίνουν όλα αυτά τα δαχτυλίδια. κι εσύ εκεί πέρα, ο SenteraGate, που μιλάς σα γραφείο τουριστικού πράκτορα;; εσύ θέλεις αριθμούς;; πήγαινε και δες τι έκανε ο Φέρναντinhos στο γήπεδο όταν οι αριθμοί έλεγαν πως είναι αργός;; εκείνος έκανε γκολ σα ν' άναψε μία φωτιά στους αντιπάλους! όταν λες πως είναι συμπλήρωμα του συμβολαίου;; ρε άνθρωπε μου, τι συμβόλαιο;; αυτό δεν είναι συμβόλαιο — είναι βίδα! όταν εκείνος βγήκε στον αγωνιστικό χώρο σα να ήταν κινηματογραφική ταινία των δεκατριών χρονών, έκανα πέντε φορές ν' αλλάξω δίσκο γιατί ήθελα να γυρίσει η στιγμή εκείνη για τρίτη φορά! κι εσύ εκεί η Faoul_eklepse που ξεφωνίζεις σαν τρελός;; καλά έκανες που ξεσήκωσες τους πάντες! γιατί έτσι πρέπει! αυτός ο άνθρωπος δεν είναι ένα backup — είναι το φως που ανάβει όταν βγαίνει η μπάλα στον αγωνιστικό χώρο! και όσοι λένε πως πρέπει να τον βγάλουμε σα συμβουλο;; σιγά σιγά μην ξεχνάτε πως εκείνος έκανε ότι έκανε όχι επειδή τον είχαν ως συμβουλο αλλά επειδή υπήρχε εκείνος ο ψυχολογικός παράγοντας που κάνει τους αντιπάλους να νιώθουν πως αυτή η ομάδα δεν έχει καρδιά μόνο όταν κερδίζει, αλλά και όταν χάνει! δεν ξέρω τι άλλο να σου πω εγώ, παιδιά μου — είμαι από εκείνους που βγήκαν τρέχοντας από τα σπίτια τους εκείνο το βράδυ στον Γουότφορντ σα στρατευμένοι σε πόλεμο, επειδή ξέραμε πως εκείνος ήταν εκεί. και τώρα εσείς;; εσείς κάνετε αναλύσεις σα εκείνους τους δήθεν ειδικούς που λένε πως πρέπει να αγοράσουμε έναν ηλεκτρονικό σα backup;; ποιος;;; ένας άνθρωπος;;; ένας άνθρωπος που έκανε τη διαφορά;;; αυτό δεν είναι backup — αυτό είναι θεμέλιο λίθος! και για σένα εκείνον τον Provocateur;; αυτά που λέω κι εγώ! αυτός ο άνθρωπος δεν είναι αντικατάσταση — είναι επέκταση της ομάδας! όταν βγήκε στον αγωνιστικό χώρο σα να ήταν βασιλιάς σ' ένα θρόνο από σακούλες τσιγάρων;; εγώ εκείνο το βράδυ έκανα κόπο ν' ανοίξω μία μπουκάλι μπύρα επειδή είδα εκείνον τον άνθρωπο να κάθεται σα να ήταν ήδη θρύλος! τελικά, τι μας περισσεύει;;; εσείς λέτε να τον κρατήσουμε σα backup ή σα θρύλο;;; αλήθεια;;; για μένα, αυτός ο άνθρωπος δεν χρειάζεται backup — χρειάζεται ν' ανέβει σ' εκείνο το βάθρο που του αρμόζει όταν τελειώσει την καριέρα του, επειδή αυτή η ομάδα έγινε πρωταθλήτρια όχι επειδή πήρε πολλοί παίκτες, αλλά επειδή υπήρχαν άνθρωποι σαν εκείνον που έκαναν την ομάδα να νιώσει σα οικογένεια. και όσοι αμφισβητείτε;;; κοιτάξτε πίσω εκείνο το βράδυ στη Λίβερπουλ — εκείνος ήταν εκείνος που έκανε όλους εκείνους τους Γερμανούς ν' αρχίσουν να φτύνουν σα ψάρι πάνω στο χορτάρι επειδή είχαν ξεχάσει πως υπάρχει αντίσταση! και τώρα;;; τώρα λέτε πως είναι αργός;; μακριά μου αυτό! αυτός είναι εκείνος που ακόμη κάνει την ομάδα να νιώσει σα ζεστή κουβέρτα στην πλάτη όταν βγαίνει σ' εκείνο τον αγωνιστικό χώρο! λοιπόν, εγώ προσωπικά λέω πως πρέπει να του δώσουμε εκείνη την τελευταία φανέλα σαν θρύλος — όχι επειδή είναι συμπλήρωμα συμβολαίου, αλλά επειδή αυτή η ομάδα έγινε πρωταθλήτρια επειδή υπήρχε εκείνος ο ψυχολογικός παράγοντας που έκανε τους αντιπάλους να νιώθουν πως δεν μπορούν ν' αγωνιστούν σ' εκείνον τον χώρο όταν εκείνος ήταν παρών! τώρα, εσύ εκεί πέρα, που αμφισβητείς;;; μήπως ξέχασες πως εκείνος έκανε εκείνο το πρώτο βήμα εκεί που οι άλλοι έκαναν δεύτερο;; μήπως ξέχασες πως εκείνος έφερε εκείνο το γκολ εκεί όπου κανείς δεν περίμενε;;; λοιπόν, τέλος πάντων, θα δούμε