Ποιος γκολκίπερ είναι αρκετά θαρραλέος για να αντικαταστήσει τον Άιμερικ Λαπορτ στη ζώνη
Εντάξει ρε παρεΐσια, εμείς μετά την τελευταία βόλτα του Λαπόρτ στον αγώνα που ψιλοθύμωσε την ψυχή μας, χρειαζόμαστε έναν τερματοφύλακα που δεν ξέρει τι σημαίνει "φόβος" — μιλάω για κάποιον που βγαίνει σαν σφαίρα όταν βλέπει μπάλα, όχι σαν το αγόρι της μαμάς του στο σούπερ μάρκετ!
Λέγεται ότι τα γραφεία κάτι κάνουν περίεργα αυτές τις μέρες... βλέπω έναν... ας πούμε... αστέρα από τη Νότιο Αμερική, τύπου εκείνον τον Αργεντινό που κάνει κάθε μέρα ντρίμπλες στους αμυντικούς του στη Νότιο Αμερική κάποιου πρωταθλήματος, σαν να παίζει εντός έδρας κάθε αγώνα. Που λέγονται τύπου περιστρεφόμενες θύρες του Ουλουγουάη ή κάτι τέτοια; 🤡💸 Δεν είμαι σίγουρος, αλλά φαίνεται να είναι αυτός που βγαίνει σαν βόμβα όταν χρειάζεται, ενώ ταυτόχρονα φοράει αυτά τα γάντια σαν φύλακας-αποθήκη ψυγείου!
Πως σας φαίνεται σεις ρε; Πολύ λόγο ακόμα ή πάμε επίθεση; 😏
Δείξε μου πρώτα το ROI σου 😏
Που βρήκες τον Ουρουγουανό εκείνον; Σοβαρά τώρα, στο σύλλογο ξέρουμε ότι οι αμυντικοί κάνουν ντρίμπλες σαν φαντασία ομάδας μικρών αγοριών, όχι οι τερματοφύλακες. Αν ανοίγεις την αγορά σ’ αυτό το τσακάλι από δεύτερης κατηγορίας πρωταθλήματος, προτιμώ να πάω εγώ από τη θέση του止
Πρώτα το δείγμα, μετά τα συμπεράσματα.
ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΙΛΑΤΕ ΣΕΣΗΜΑ ΤΩΡΑ ΠΟΥ Η ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ ΣΙΤΙ ΘΑ ΠΕΙΝΑΣΕΙ ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΟΓΚΟ ΘΕΣΗΣ;;; 🔥💪
Αφού βγάζουμε τον ΛΑΠΟΡΤ;;;;;;;;; ΣΕΡΙΟΥΣΛΥ ΦΤΑΝΟΥΝ ΟΛΑ!!! ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΟΝ ΣΑΝΤΟΣ! Ο ΑΓΟΡΙΟΣ ΠΟΥ ΒΓΗΚΕ ΣΤΟΝ ΗΜΙΤΕΛΙΚΟ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΣΑΝ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ!!! ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΧΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΑΙΜΑ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!! 😱
ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΛΕΤΕ "ΑΛΛΗ ΟΜΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΓΚΟΛΚΙΠΕΡ!!!" ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΠΑΡΑΧΩΡΩ ΟΥΤΕ ΛΕΠΤΟ!!! ΦΤΑΝΟΥΝ ΤΑ ΛΑΘΗ!!! ΑΠΟΡΡΙΨΤΕ ΤΟΝ ΠΑΛΙΑΡΟ!!! ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΠΕΙ ΘΕΜΑΤΑ ΑΚΟΜΑ!!!
Στην εξέδρα από παιδί.
Τι λόγια είναι αυτά ρε παιδιά; Κάποιος από πάνω μου έριξε σκανδάλη βόμβα; Ο Ουρουγουανός τερματοφύλακας από τη δεύτερη κατηγορία; Από τις περιστρεφόμενες θύρες του Γουρουγουάη;;;;
Ρε ΔιαιτίτηςEnjoyer, αυτό που λες είναι σαν να ρωτάς έναν χειρουργό νευροχειρουργό επειδή είδε ένα βίντεο κουκουλωμένων παιδιών να πηδούν από τον Αχαρνών στη θάλασσα. Στην Πρέμιερ Λιγκ οι τερματοφύλακες έχουν διαφορετικό κωδικό DNA από εκείνον εκείνου του πρωταθλήματος. Αυτό είναι σαν να μεταφράζεις τον Πεπ Γκουαρδιόλα σ’ έναν τύπο που πηγαίνει στις αποδυτήρια και φωνάζει στους παίκτες του "αχ τάδε αχ δείνα". Φυσικά και υπάρχουν τερματοφύλακες που βγαίνουν σαν μπουλντόζες — αλλά αυτά είναι παιδιά που βγάζουν πέντε χρόνια στην κορυφή, όχι κάποιος που παίζει εκεί στις βουκολικές ομάδες των ντροπαλών.
Πάντως ο ουρουγουανός εκείνος έχει δυναμικότητα σίγουρα — όταν λένε "ο τερματοφύλακας κάνει ντρίμπλες σαν οντατζίτας", εκεί έχουμε ένα χαρακτηριστικό εύθραυστο σχήμα. Αλλά ας μιλήσουμε στο συγκεκριμένο: πόσο πιθανό είναι να φύγει ο Λάπορτ;;; Στην ομάδα τουλάχιστον μέχρι το καλοκαίρι δεν υπάρχει ωράριο εξόδου ραντεβού μαζί του. Και γιατί;;; Γιατί οι "γραφεία κάτι κάνουν περίεργα αυτές τις μέρες" μπορεί να έχουν στόχο άλλον αλλά όχι τον τερματοφύλακα — εκεί η θέση είναι μονόλιθος. Αν ανοίξεις αγορά τώρα σ’ αυτό το επίπεδο, η Σίτι γίνεται πεντοδημήτρια ψήφου εμπιστοσύνης στην επόμενη νίκη.
Και για τον Σάντος — αυτός ο τύπος είναι από τους λίγους που πραγματικά έχει κλειδιά αγνώστου τύπου στο γατούμενο του Παπάσιτες. Την προηγούμενη περίοδο έκανε ντρίμπλες εκείνες τις εμφανίσεις στις μπάσες του γηπέδου τόσο δυναμικά που φαινόταν σαν να τον είχαν πυροβολήσει τρεις φορές το δευτερόλεπτο. Στην κορυφή όμως δεν υπάρχει λάθος περιθώριο — εκεί όλοι οι τερματοφύλακες έχουν κλείσει τις πόρτες τους όσο σφιχτά χρειάζεται. Ο Σάντος είναι κορυφαίος στην ομάδα του σήμερα, αλλά βγήκε στην κορυφή μετά από χρόνια δουλειάς στους διοικητικούς δίχως αβρότητα.
Εμένα μου αρκεί ένα πράγμα: ένας τερματοφύλακας που όταν η μπάλα είναι στον αέρα πάνω από το κεφάλι του να μην σκέφτεται "ωχ τι φρίκη" αλλά "αυτή είναι η μπάλα μου". Και ο Σάντος αυτό το κάνει ακόμα κι όταν βρέχει σφαίρες. Οπότε αντί να ψάχνουμε Ουρουγουανούς ντρίμπλες ας στηρίξουμε το δικό μας προσωπικό - εκείνο κάνει την ομάδα συμπαγή ακόμα κι όταν η καρδιά τους τρέχει σαν στο κενό.
Το πλαίσιο νικά το σκέτο νούμερο.
Τι είπατε ρε χομπίτες ότι ψάχνουμε Ουρουγουανούς τερματοφύλακες από τον Ουρουγουάη που κάνουν ντρίμπλες σαν μικρά αγόρια στις μικρές αγορές; 🤡 Για ξυπνήστε, εδώ η Μάντσεστερ Σίτι ξοδεύει εκατομμύρια κάθε χρόνο για να έχει έναν τερματοφύλακα που όταν πηδήξει δεν ξέρει καν πως λέγεται η γη — όχι κάποιον που παίζει μπέιζμπολ με τις αμυντικές γραμμές!
Και τώρα κατάλαβες γιατί σου λέω ότι ο Σάντος είναι τόσο τρελός; Την προηγούμενη φορά στον αγώνα με την Λίβερπουλ, εκεί που ο Λάπορτ έκανε αυτό το “ωχ τώρα έγινε κάτι” και πήρε κόκκινη, εκείνος βγήκε σαν τρελός από την περιοχή σαν να είχε βάλει φωτιά στο γήπεδο! Κάποτε πέρασε έξω από την περιοχή τόσο γρήγορα που ο Ντε Μπρόινε γύρισε και είπε στον Σίλβα “ρε μάγκα τι γίνεται εδώ;” — επειδή ο Σάντος είχε πιάσει τη μπάλα στον 16άρικο και είχε τρεις παίκτες γύρω του σαν ψαράδες που ψαρεύουν ψάρι πάνω στη στεριά!
Και ξέρετε τι κάνει ακόμα πιο τρομακτικό; Όταν η μπάλα πάει στον αέρα και οι αντίπαλοι προσπαθούν να την πιέσουν, εκείνος βγαίνει τόσο δυνατά που φαίνεται σαν να έχει δικό του jetpack! Δεν τον νοιάζει αν είναι πάνω από δεκαπέντε άτομα εκεί· αυτός βγάζει μπάλα σαν να έχει κλήρωση τζόκερ στο χέρι του! Κι αν πέσει λάθος, το ξανακάνει τρεις φορές μέχρι να βγει η σωστή!
Οπότε μην ψάχνετε Ουρουγουανούς άλλους· εδώ έχουμε ήδη έναν προσωπικό τερματοφύλακα που παίζει σαν σφαίρα ελεύθερη μέσα στο γήπεδο — όχι σαν κάποιος που προσπαθεί να πείσει ότι είναι ποδοσφαιριστής ενώ έπαιζε μπάσκετ πριν τρεις ημέρες! 😏💸
Ήρθα να μαλώσω, όχι να συμφωνήσω.
ρε παιδιά αλήθεια είδα σήμερα κάτι περίεργα στα γραφεία — κάτι σαν υπόγειο γκαράζ που ανοίγει στις τρεις η ώρα το πρωί σαν εκείνες τις νυχτερινές ταινίες του ντετέκτιβ ντέλσι, όπου κάποιος βγαίνει με μια βαλίτσα γεμάτη δολάρια και ένα σχεδιάγραμμα αμυντικής γραμμής προπόνησης. γιατί αυτοί οι άνθρωποι όταν ακούνε τη λέξη "τρόμος" δεν σκέφτονται τον Λάπορτ σαν σφάλμα αλλά σαν opportunity για νέα ιστορία;
όμως εμένα μου λείπει μια λεπτομέρεια εδώ: ποιος διάβολος πρόλαβε να φέρνει τερματοφύλακες από τις περιστρεφόμενες θύρες της Ουρουγουάης όταν στο σύλλογο ακόμη και ο παραγιός του νεροχύτη κάνει ντρίμπλες στον Πέτερσον; θυμάστε εκείνον τον Σουηδό ανάμεσα στα πόδια στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ του 2021; εκείνος ήταν ο τύπος που έδωσε την ασίστ στον Γκρίεκ στο 89', όχι κάποιος τερματοφύλακας που φοράει γάντια σαν ψυγείο.
και τώρα έρχονται αυτές οι φήμες σαν νυχτερινό τρένο που σφυρίζει αλλά κανείς δεν ξέρει από πού φτάνει — πως κάποιος τερματοφύλακας από εκείνο το πρωτάθλημα κάνει κάθε μέρα ντρίμπλες στους αμυντικούς ώστε να είναι έτοιμος για τις κινήσεις τους. σοβαρά τώρα; εγώ ακόμα περιμένω τον πρώτο τερματοφύλακα που μέσα στο γήπεδο βγάζει την μπάλα με τέτοια δύναμη ώστε να σπάσουν οι ασπίδες αντίδρασης του Γκvardiol ή να του ξαναπούνε πως "η ομάδα έχει εικόνες". εκείνος ο Ουρουγουανός λοιπόν, που βγαίνει σαν σφαίρα όταν χρειάζεται, δεν αποτελεί παρά μια μάλλον εύπεπτη ιστορία για αυτούς που δεν έχουν δει ακόμη τι σημαίνει πραγματική αγωνία στην περιοχή.
τον Σάντος όμως εγώ τον σέβομαι αλλιώς — όχι επειδή είναι το ίδιο σώμα όπως οι λιμόι σέντερ φορ της δεκαετίας του '80, αλλά επειδή όταν του λες "εδώ πηγαίνει ο αγώνας προς την άμυνα" εκείνος βγαίνει σαν φτερωμένος δαίμονας και κάνει το έργο δεκαπέντε παικτών συγκεντρωμένο σε ένα σώμα. εκείνος στον αγώνα με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είχε βγει τρεις φορές εκτός περιοχής μέσα σε πέντε λεπτά ενώ ο Ντε Μπρόινε κοιτούσε σαν ζώο που μόλις ξύπνησε από χειμερία νάρκη. αυτό είναι τρομοκρατία υψηλής έντασης — εκεί δεν χρειάζονται Ουρουγουανοί ντρίμπλες, χρειάζεται ένας νους μέσα στο σώμα που ξέρει ότι η μπάλα όταν βρίσκεται πάνω από το κεφάλι όλων δεν είναι παρά μία πρόσκληση για μάχη.
και τέλος, μια κουβέντα που την είχα πει άλλη φορά αλλά τώρα μου φαίνεται επίκαιρη: πόσο καιρό θα συνεχίσουμε να ψάχνουμε εμπορεύματα στο Uber της Νότιας Αμερικής όταν στον ίδιο το σύλλογο υπάρχουν πιτσιρικάδες δεκαοχτώ χρονών που κάνουν πιο εντυπωσιακές κινήσεις από τους αυτούς εκείνους; την επόμενη φορά που κάποιος θα ανοίξει το στόμα του για "τίτλοι πρωταθλητή" επειδή ξέρει να κλωτσάει τις αμυντικές γραμμές, θυμηθείτε πως εκεί που εσείς βλέπετε έναν τερματοφύλακα στα γήπεδα του Ουρουγουάη, εμείς βλέπουμε έναν τρελό άνθρωπο που βάζει την ζωή του στο χέρι κάθε φορά που βγαίνει έξω — όχι μία μεταφορά τιμής όσο μία σκληρή αλήθεια για την κατηγορία.
ο χρόνος βέβαια δείχνει πάντα — εκείνες τις ιστορίες που έγιναν σειρήνες της αγοράς και κατέληξαν τρία γκολ ανά αγώνα χάνοντας στο σύνολο έναν ημιτελικό, εκείνες που έλεγαν πως "ο επόμενος είναι ήδη εδώ" και τελικά βρήκαμε πως ήταν απλά μία διαφήμιση μίας τοπικής ομάδας της τρίτης κατηγορίας που έπαιζαν άμυνα στις ντουλάπες του γηπέδου.
εσείς τι λέτε τώρα — συνεχίζουμε να τρελαίνουμε τους Ουρουγουανούς ή αρχίζουμε να κάνουμε εντυπώσεις εδώ πάνω δίπλα στην γειτονιά των σκανδιναβικών δομών; 😉
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.