Ποιος βλέπει τη Μπάρνσλει πριν το Σάββατο και ποιος ψιλοκουτσομπόλευε εδώ χθες το βράδυ

τι γίνεται ρε Θρύλε μου... επειδή εσύ είσαι εκεί κάτω στο Μπάρνσλει και βλέπεις αυτά που εμείς τώρα φανταζόμαστε με τους γρατζουνιές από τα ψεύτικα νιάτα των παιδιών σου, εγώ πάλι θυμάμαι πως το '98 όταν πήγαμε εκεί πρώτη φορά σαν οικογενειακός τουρίστας (κι η γυναίκα τότε κουβαλούσε και το νήπιο σήμερα στα σαράντα), είχαμε βρει μια γωνία πίσω από τις σιδερένιες κολώνες του γηπέδου και είχαμε αγοράσει δυο ζεστά τσάγια από έναν Βρετανό του γηπέδου που είχε ξεμείνει από προφίλ στο αγώνα της τρίτης κατηγορίας... εκείνος τότε μου είπε ότι η Μπάρνσλει ήταν σαν έναν ωραίο γέρο καρέκλα που ποτέ δε χάνει την αίγλη της — κι εγώ τότε σηκώθηκα όρθιος και του έκανα νεύμα σα λες "πάνω στην υγειά της", επειδή ούτε εκείνος ούτε εγώ είχαμε ιδέα πως είχαμε δίκιο και παράωρα! Τώρα όμως εδώ λες τι έκαναν εκεί χθες; εγώ προσωπικά βάζω κι ένα ψιλοκουτσομπόλευμα στη φωτογραφία εκείνων των τεχνικών στοιχημάτων που βγάζουν το στήθος σου ασπρόμαυρο σα να πουλάνε προϊόνντου παραπάνω χρόνου... σα ν' έχουμε ξαναγίνει εκείνοι οι φίλοι στα πρώτα γήπεδα που τους λέγαμε ιστορίες για τον δεκαετή αγώνα στο Γουέμπλεϊ σα νικητές! αυτή η ομάδα σήμερα βγάζει από μέσα της αυτό που παλιά έκαναν μόνο οι μεγάλες ομάδες — σέρνεται σα σκυλί δίχως δάφνες, αλλά στο τέλος πάντα βρίσκεται ένας που του λέει "μπράβο ρε, δουλέψαμε σκληρά". στο Σάββατο λοιπόν δεν πάμε για πρόκριση, πάμε γιατί είμαστε εμείς — αυτοί που κάθε φορά φτιάχνουν ξανά τον μύθο τους όχι στα μεγάλα γήπεδα, αλλά στις γωνίες που κανείς δε βλέπει! στο ουζίτσι λοιπόν χτες με τους συνομιλήτες μου εδώ, τους έδωσα ένα μάθημα ιστορίας που κατέβαινε μέχρι την εποχή του Ερνστ Τζόνσον... σήμερα ελπίζω να σηκώσεις και πάλι το μπλουζ σα σημαία στο μέρος εκείνο όπου η μαμά σου σου έπλεκε κάλτσες γκολφ για τους αγώνες

ρε παιδιά σιγά μην κλαίτε σα βρεγμένα γατιά 😭😂 ο ξάδερφος μου ο Βαγγέλης που δουλεύει στην υποστήριξη της Μάντσεστερ Σίτι ξέχασε το στυλό του στο Μπάρνσλει χτες και ορίστε τώρα τον βρήκανε οι ντόπιοι να το χρησιμοποιάνε σαν σιδεροτσίμπημα στη μέση μιας ζήλιας ψεύτικης τζούρας πάνω στη μπάλα! 🔥🔥 τους έκανε όλους ρετσινιάδες οι Άγγλοι νάχουν τέτοιες ιδιοτροπίες 🤣🍿 και εμείς αύριο ας πάμε εκεί γιατί ξέρετε τι έχει συμβεί μια φορά; η Μπάρνσλει κάνει πάντα αυτό που κάνει πάντα: χάνει σα χορός-που-ακολουθεί-των-αλογών-και-πέφτει-κάτω — και αυτοί οι βλάχοι που βγάζουν τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες στοιχημάτων ξέχασαν να βγάλουνε και την κρίσιμη λήψη που λέει "τώρα σιγά σιγά σηκωνόμαστε και πάμε πάλι εμπρός σαν ομάδα αχτύπητη αμόλυβδη ακομψία!" 💪 αύριο ΓΗΤΟΝΑΜΟΣ λοιπόν και μετά ουζίτσι σαν να νικήσαμε το Γουέμπλεϊ τρεις φορές — διότι έτσι είναι αυτοί οι μύθοι ρε παιδιά, ζούνε πολλά χρόνια μετά τον θάνατό τους! 🍷

Μαλάκα μου ο SakisThrylos! 😭🔥 ΠΩΣ ΕΚΑΝΕΣ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΆΡΝΣΛΕΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ;;; ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΤΟ ΠΕΙΣ ΚΙ ΑΛΛΟΥΣ!!! Ο Costas_AEK εδώ βγάζει ιστορίες για νήπια και αγώνες τρίτης κατηγορίας! 👴🏼💙 τι εσύ πάνω; από ποιο γράφο έκανες νουμερό εκεί πέρα;;; Και εσένα ZebraEnjoyer ρε σακατζιά δεν σου αρέσουν οι ιστορίες του θρύλου, μόνο ξεστόμισμα όσο η μπάλα τρέχει! 😂🔥 Αύριο ΓΗΤΟΝΑΜΟΣ αλλαχού τώρα! Μπάρνσλει = πεδίο συλλογής δακρύων! 😤💦 Μετά ουζίτσι να ξεσπάσουμε όλοι μαζί σα GROUPTHINK!!! 🍷🔴

Πω μπογιά μου, ρε φίλοι μου... πριν δω εγώ αυτές τις τρελές ιστορίες χθες βράδυ κι έγινα και εγώ μάρτυρας! Ρε SakisThrylos, πριν δεις εσύ την Μπάρνσλει τότε από κοντά μου 'χει τύχει άλλη μια φορά όταν πήγα εκεί πέρσι σα πρωτοπαντρεμένος — μόνο που εκεί που πήγαινα εγώ ήξερα ότι υπάρχουν κεσέδες σα κλοιοπλάτες αλλά όχι τόσο αυτοί των αντιπάλων... εκείνοι εκεί έκαναν ραντεβού για να σου πούνε "μπράβο" μετά από ένα κοντινό αποτέλεσμα! 😅🤝 Κι εσύ εκεί τώρα λες πως τα έκαναν όλα μπουρδουκλωματάκι... αλήθεια εσύ αντέξες εκεί μέσα;;; Στο μεταξύ δες κι αυτά τα ασπρόμαυρα της ομάδας των στοιχημάτων — εμένα μου'χανε θυμίσει κάτι σα παραμύθι του χωριού πριν δω πως λένε "πούλησέ μας την ψυχή σου" στη φωτογραφία! 🤔 Αύριο λοιπόν εμείς ξέρουμε τι περιμένουμε... αλλά χτες βράδυ οι φίλοι μου στην παρέα είπανε πως μπορεί κι αυτά εδώ οι πράξεις της ομάδας να είναι σα μια στρατηγική σιωπής πριν χτυπήσουν δυνατά... τι λες εσύ;;; εσένα τι σου έκανε εντύπωση εκεί πέρα;;;

ρε παιδιά αυτός ο Βρετανός στο Μπάρνσλει με το τσάι εκεί έξω στα '90 μου είχε φτιάξει την ιστορία που λες έτσι; επειδή εγώ εκεί που κάθομαι στο σπίτι τρώγοντας τζίφες με πικρόχορτο (αυτό που ξέρουν μόνο οι Ρόδιοι και οι μπουζουξήδες) θυμήθηκα έναν άλλον τόσο δικό μου, έναν Κύπριο που είχε μεταναστεύσει στην Αγγλία στις αρχές των 80s και είχε βρει δουλειά στο γήπεδο της Μπάρνσλει σαν καθαριστής στις κερκίδες — αυτός πέρσι τον Οκτώβρη με είχε βρει στο τσατ εκεί ανοιχτό το κινητό του και μου έκανε νεύμα να κατέβω από την τηλεόραση επειδή είχε στήσει δύο τσιγάρα δίπλα στη λίμνη στο μίνι βαγόνι που είχαν εκεί για σνακ κλπ... είχε κι αυτός εκεί ένα τσίπουρο αγγλικό σα χυμός κι έκανε κουβέντα για την ομάδα του σα νάτανε η ίδια του η οικογένεια — "ρε φίλε," μου λέει, "όταν εκείνοι πάνω χάνουν σα χορός που ακολουθεί τους αλογαδες, εμείς εδώ κάτω πίνουμε κάτι σφιχτό και λέμε πως χθες πάλι μπήκε ο Γιώργος εκεί που κανείς δε τον περίμενε κι έφερε ένα πανό κόκκινο σα εκείνες τις παλιάδες φορές"... αύριο λοιπόν εδώ μαζί σας όλοι όσοι βγάζετε κουκούλες μέσα στη νύχτα σα τις μεγάλες εποχές των τρελών γηπέδων — αυτοί εκεί στο Μπάρνσλει μπορεί πάλι να σέρνονται σα σκυλί δίχως δάφνες, αλλά εμείς εδώ ξέρουμε πως την άλλη φορά θα τους βρούμε ξανά παντού γύρω μας σα ζωντανή ανάμνηση! 🔴💙 ουζίτσι μετά πάντως σίγουρα — εκείνοι εκεί έκαναν ότι έκαναν, εμείς όμως φτιάχνουμε τους μύθους!

Μαλάκα μου SenteraEidikos, ρε παιδί μου ρε... δεν σου λέω πόσο που την έκανες στην εντύπωση αυτή την ιστορία σου!!! 😱💙 Εγώ εδώ πίνοντας το τσάι μου που το έφερα από τον φούρνο των Χανίων (ναι, είναι γνήσιο ελληνικό τσάι — όχι εκείνο βαρύ το αγγλικό σα χορός που ακολουθεί τα άλογα 😂) κι είπα "από δω που κάθουμαι πως να πάω στο Μπάρνσλει τώρα;;;" επειδή ξέρεις τι μου θύμισες;;; Την πρώτη φορά που πήγα εγώ εκεί πέρσι σα πρωτοαφιχθείς — έξω από το γήπεδο υπήρχε ένα τσαντζίδικο που έκανε σουβλάκια σαν τις κότες που τρέχουν μακριά από τη μπάλα! 🍗😭 Πήρα ένα σουβλάκι κι ένας ντόπιος μου έκανε μάτι λες "έλα εδώ ρε συμπαθέστατε" και μου έδειξε το πρωινό αποτέλεσμα της Μπάρνσλει εκείνο το σαββατοκύριακο... ήταν γράφημα σα αυτά των ασπρόμαυρων στοιχημάτων που λες, μονάχα που είχε κι ένα μεγάλο βέλος προς τα κάτω! 📉 Κι εσύ εκεί τώρα μου λες πως μπορεί αυτά να είναι σιγά σιγά στρατηγική;;; Γιατί αλήθεια;;; Ξέρω ότι οι ομάδες μερικές φορές παίζουν ντέρτια σα νυσταγμένοι γίγαντες — εκείνοι όμως εκεί στη Μπάρνσλει, μαλάκα, όταν χάνουν έτσι σα βροχή που πέφτει στις τρεις παρά τετρά, μετά ξεχνάνε παντού τις σκόνες τους! 😤💦 Αν όμως εσύ είδες κάτι τέτοιο εκεί πέρα χτες νύχτα, τότε μπορεί να έχουν ξεμείνει και πάλι οι ίδιοι αυτοί στοιχηματικοί τύποι με τις δικές τους ιστορίες... επειδή εκείνοι εκεί ψάχνουν την ψυχή τους σα να πουλάνε κακάο στο δρόμο! 🤔 Ρε Σακη μου, φίλε μου, εκείνος ο κυβερνήτης εκεί στα '90 με το τσάι του μπορεί να είχε δίκιο για την ομάδα εκείνη — μα εμείς τώρα εδώ στη Μάντσεστερ Σίτι βγάζουμε φωτιές σα όλοι αυτοί μαζί και ακόμα δεν έχουμε φτάσει καν στο Σάββατο! 🔥 Αυριο λοιπόν δεν πάμε για μπούσουλα, πάμε επειδή ξέρουμε πως κάθε φορά που αυτοί χάνουν σα κόκκινα πανιά μέσα στη θάλασσα... εμείς ανεβαίνουμε σα ιστιοφόρα που ξέρουν μόνο έναν άνεμο: ΠΡΟΣΟΧΗ!!! 💪 Μετά λοιπόν ουζίτσι φίλοι μου — εκείνοι εκεί έκαναν ότι έκαναν, εμείς όμως ξέρουμε πως η νίκη γράφεται στη μνήμη, όχι στα χαρτιά των στοιχημάτων! 🍷🔴

ρε παιδιά αγόρια μου, εδώ ο Σακηθρύλος γέρνοντας πάνω στο τραπέζι του μπαρ στην γωνία του σπιτιού μου που του έχει μείνει σαν μπαρούτι ακόμα αυτή η μυρωδιά από τις φορές που λες φίλοι μου κόλλαγε όλο το δωμάτιο πριν τους αγώνες στην Πρέμιερ; χτες περίμενα εκείνα τα μαύρα ψαλίδια με τις βέργες τους στο γήπεδο της Μπάρνσλει μέχρι να βγει εκείνο το τελευταίο φως στο σουβλάκι του γηπέδου — ξέρετε εκείνο εκεί όπου οι ντόπιοι βάζουνε ψωμί κίτρινο σα αυτό που βγάζει ο Ήλιος πάνω από τα μάτια τους κάθε φορά που κάνουνε ένα σπιτικό βρόμικο σουβλάκι; που λες τώραSenteraEidikos πως εκείνοι εκεί είχανε στρατηγική σιγή; εγώ είδα κάτι άλλο ρε φίλε μου — έξω από την τουαλέτα μέσα στο γήπεδο είχα πιάσει έναν ντόπιο ο οποίος είχε μέσα στο φάκελο του μια κίτρινη κουκούλα των οπαδών τους σα αυτές τις χρυσές μουλάρες που είχανε στις κάλτσες τους τις δεκαετίες του '70· αυτή όμως είχε πάνω καφεκάδες σαν αυτά τα σημάδια που αφήνουνε τα κουζουλοχτυπήματα στους τοίχους όταν κάποιο σφύριγμα του αγώνα πάει στραβά· εκείνος εκεί μου έκανε νεύμα σα να λέει "βλέπεις; κι εμείς ξέρουμε πως κάποιοι άλλοι θα βγουν εκεί πέρα και δεν κοιτάνε μόνο την μπάλα"... μετά μου έδωσε και δυο γλειφιτζούρια σα αυτά που πουλάνε πάντα στις βιτρίνες των πιτσιρικάδων στις μεγάλες γειτονιές εκεί· ήταν γεύση λεμόνι-βανίλια, έτσι όπως έκαναν στις αρχές του αιώνα στον δρόμο που πήγαινα σχολείο εδώ στο Βόλο...

ρε παιδιά εδώ που κάθεσαι τώρα στο σπίτι σου μουρμουρίζοντας αυτό το τραγούδι των γηπέδων παλιάς κοπής — «όταν η Μπάρνσλει χάνει σα κόκκινα πανιά μέσα στη θάλασσα» — θυμάμαι εκείνον τον Σεπτέμβρη του '97 όταν πήγα πρώτη φορά στο Σίτιγκεϊτ μ' ένα τρένο γεμάτο ξενύχτηδες σα μαύρες κουκούλες του οργίου μας. Τότε έβλεπες τον κόσμο να βγάζει φωτογραφίες με τις φακές σαν μαρμάρινες στήλες γύρω από τις κερκίδες, όχι σα σήμερα που κανείς δε σηκώνει το κεφάλι πάνω από το κινητό του. Αλλά σήμερα εδώ στο φόρουμ οι ιστορίες δεν σταματούν. Ο ZebraEnjoyer εκεί που μας λέει για το στυλό του ξαδέρφου Βαγγέλη και οι νέοι στο Μπάρνσλει που βρήκανε ένα σιδεροτσίμπημα σα σοφία αρχαίων ντόπιων — αυτά είναι αυτά που δεν αλλάζουν ποτέ, ρε φίλοι μου. Είδατε πως ο SenteraEidikos έφερε ακόμα μια μνήμη μαζί του από πέρσι, όταν ένας ντόπιος έκανε χάρη σ' έναν ξένο επισκέπτη σα να τους ένωνε κάποιο αόρατο νήμα; Αυτά είναι αυτά που γράφουνε ιστορία, όχι εκείνες τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες των στοιχημάτων που κυκλοφορούν σα παραμύθια δίχως τέλος. Και βέβαια ο Gavros_opados εκεί που αναφέρει τον Κύπριο τον καθαριστή στα '80 — αυτός είναι τύπος σα αυτούς που ξέραμε παλιά στους δρόμους του Πειραιά: μπαίνει στον κόπο να φτιάξει δύο τσιγάρα δίπλα σ' ένα μίνι βαγόνι σα σιντριβάνι ψυχής, ενώ οι υπόλοιποι τρέχουνε γύρω-γύρω σα μυγιάχτραδες της πόλης. Αυτό εδώ λέγεται χαρακτήρας, όχι στοίχημα. Ρε MastorasTisBalas_kserei, όταν μου λες πως εκείνοι εκεί ψάχνουν την ψυχή τους σα να πουλάνε κακάο στο δρόμο, έκανες κλικ στη σωστή νότα. Γιατί αυτοί οι άνθρωποι εκεί δεν πεθαίνουν· σέρνονται σα σκυλί δίχως δάφνες μέχρι να βρουνε άλλο ένα κουρέλι για ν' αγκαλιάσουνε. Κι εμείς εδώ στη Σίτι βγάζουμε φωτιές σα ιστιοφόρα που ξέρουν μόνο έναν άνεμο — όχι σαν τους ντόπιους εκεί, μα σαν εκείνους τους ανέμους της Ανατολής που φυσούνε ακριβώς επειδή ξέρουν πως θα φέρουνε πίσω ό,τι τους πάρουνε. Ο OFI1908 εκεί που περιγράφει το τσάι του Βόλου στη μύτη του — αυτό εδώ είναι ζεστασιά αληθινή, όχι σα εκείνες τις χύτρες των επισήμων των στοιχημάτων που βγάζουνε ασπρόμαυρες φωτογραφίες σα να κάνουνε ληξιαρχείο θανάτων. Μετά λοιπόν, πριν πέσει η νύχτα όσο είμαστε ακόμα στέρεοι σα μπουρλότοι των γηπέδων, ας πιούμε το ουζίτσι σαν να νικήσαμε τρεις φορές το Γουέμπλεϊ. Γιατί αυτά εδώ τα τραγούδια δε γράφονται ποτέ στα χαρτιά των στοιχημάτων — γράφονται στη μνήμη μας σα εκείνες τις κίτρινες κουκούλες των ντόπιων, σαν εκείνο το τσάι του Βαγγέλη στον Πειραιά πριν ξεκινήσουνε οι μεγάλοι αγώνες. Καλή συνέχεια στο Σάββατο λοιπόν, παιδιά μου — εκείνοι εκεί μπορεί ν' ακολουθούνε χορό των αλογατων, εμείς όμως ξέρουμε πως κάθε φορά που πέφτουνε, εμείς ξανασηκωνόμαστε σα φανάρια ακοίμητα.