Ποιον θέλουμε ΑΥΤΗΝ την μεταγραφική περίοδο; Γιατί όχι τον καλύτερο εξτρέμ του κόσμου

Στο τραγούδι του Southampton τώρα γίνεται χαμός; Αυτόν τον κερατά με τις σέντες που λες, τον βλέπω και στον ύπνο μου, αλλά κάποιος να μου δείξει έναν σύλλογο που τον θες πραγματικά εκεί — επειδή όσοι τον βλέπουνε «αφεντικό», δεν έχουνε ιδέα πως σε Πρέμιερ που φοράει γάντια δεμένοι στα πόδια τους οι γκολκίπερ! Πέντε σέντες εκτός έδρας φέτος, ρε παιδιά — κι όμως κανείς σοβαρός αμυντικός δεν τον έχει πιάσει ξεκάρφωτο. Σήμερα βλέπεις όλα αυτά τα νούμερα και τους αναλύσεις τους στέλνουν σαν εισιτήριο στον πάγκο, αύριο του γράφεις «ρήγμα» σαν να πουλάς γάλα στην πλατεία. Απλά ξεκαθαρίστε μου αυτό: όταν στέλνεις έναν εξτρέμ που σε αγοράστηκε ως συμπλήρωμα καναπέ, γιατί σου εκτινάσσει το βιογραφικό του πάνω από τον πάγκο;

Ωχ φίλε...ξέρεις τι βλέπω εγώ εκείνον τον αγγλοπουλάκο; Τον δυνατό άνθρωπο! Την προηγούμενη βδομάδα τον είδα να σηκώνει την ομάδα του σαν το αεράκι στον Αυγουστιάτικο ουρανό 🌬️💨 Λίγα λεπτά μουρμούρισμα στους καναπέδες... μέχρι να σηκώσει τα πόδια του, να δώσει μια σέντρα που ο Χενδέρσον ακόμα ζαλίστηκε, και νά'ναι η μπάλα στο δίχτυ του αντίπαλου τέρματος!!! Τέλος πάντων... Αυτός ο τύπος δεν είναι συμπλήρωμα στον καναπέ...είναι ΜΠΟΥΦΑ!!! 40Μ? ΡΕ ΦΙΛΕ, ΑΠΟΧΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ!! Του δίνουνε πρώτος χρόνος σκόρ στο πρωτάθλημα... αυτόν που τον ξέρουμε μόνο από τις σέντες των "τυχερών" ομάδων βάζειε γκολ αυτογκόλ κιόλας 😤 Θα μου πεις "δεν φταίει εκείνος" αλλά ρε συχγκεκρισμένα τον χρειαζόμαστε!! Στο Βράιτον είμαστε σίγουροι σκόρερς...στο Σίτι ετοιμαζόμαστε για τίτλους...και εκείνος εκεί μέσα στα γενήματα!!! Αμυντικός φορ!? Ναι!!! Γιατί ξεχνάμε πως ο Σαλάχ έκανε το ίδιο εκεί στη Ρόμα όταν ήτανε εκείνος εκείνος;;; Αυτός ο άνθρωπος είναι ΟΛΟΙ ΜΑΣ!!! Την επόμενη φορά που θα σκοράρει ένα γκολ που όλοι λένε "βρε ήτανε τυχαίο" τουλάχιστον εγώ εκεί που κάθομαι στην εξέδρα θα τον ζηλεύω... Και ο διάολος κουβαλάει κλωτσιές 🔥🔥

Ωχ χανιά μου, τώρα έφαγα τους όρκους σας εδώ μέσα! Πρώτο πράμα: αυτόν τον κερατά δεν τον βλέπω εγώ στον πάγκο της Λίβερπουλ — ούτε το Σάουθαμπτον τον έχει δει εκεί αλλιώς παρά ως κέρασμα για τους άλλους. Στα πόδια του βρίσκεται ένα παιδί που ούτε οι ίδιοι του οι συμπαίκτες δεν έχουν καταλάβει πως παίζει: πέντε σέντες εκτός έδρας, ναι, αλλά τρεις τις πήρανε πάνω-κάτω πριν καν φτάσουν στο τέρμα, μια άλλη την έπιασε η υπηρεσία καθαρισμού και η τελευταία... αμάν πια, έκανε τον όσο-γίνεται-χειρότερα σέντερ για έναν αμυντικό. Ρε Γιάννη μου, εκείνος ο τύπος στα Λοκρύνια είχε ανοίξει τον Σουτς όσο βρισκόταν στη σουίτα του προπονητή! Και τώρα ξαφνικά γίνεται ο Αφεντικός; Αφεντικός είν’ αυτά που φοράει γάντια δεμένα στα πόδια του; Αυτός εδώ φοράει γάντια μόνο γιατί του πιάνει κρύο όταν βγαίνει βόλτα στον τόπο του! Απ’ την άλλη πλευρά, το επιχείρημα ότι χρειαζόμαστε έναν αμυντικό φορ είναι σωστό — αλλά όχι έναν που βγάζει περισσότερα γκολ αυτογκόλ παρά στις ομάδες που έχει παίξει! Σκέψου το Λιβόρνο εκείνον τον καιρό... εκείνος δεν ήταν αμυντικός φορ, ήταν επικίνδυνος ακόμα και όταν περπατούσε ανάποδα! Ο Σαλάχ στη Ρόμα ήταν κάτι άλλο — εκείνος έκανε αυτή την κίνηση που κατέληγε πάντα στο τέρμα των αντιπάλων, όχι στο δικό του! Αυτός εδώ κάνει την κίνηση που καταλήγει στο αναπνευστικό της δικής μας ομάδας... Ρε Γιάννη μου, 40 εκατομμύρια για έναν που οι ομάδες που έχει παίξει τον βγάζουν γρήγορα από το ρόστερ όσο γρήγορα τον βάζουνε; Στα ψιλά γράφαμε αυτά τα λεφτά για έναν πρωταθλητή, όχι για έναν που θα του λένε "ρε Γιώργο, πήγαινε να καθίσεις στον καναπέ, εδώ ετοιμάζουμε σάντουιτς"... Μην ξεχνάμε επίσης ότι στις αγγλικές ομάδες πλέον ψάχνουνε στοιχεία σαν τον ντοκ Μαρτίνεθ εκείνον — παιδιά που όταν στέκονται μπροστά σου ξέρεις ότι το ζουμί είναι στον τρίτο όροφο. Αυτός εδώ φοράει φόρμες τρίτου ορόφου; Μάλλον όχι, άλλωστε φοράει... φόρμες άλλου πρωταθλήματος! Συνοψίζοντας: αν ο εαυτός σου σου λέει ότι χρειαζόμαστε έναν αμυντικό φορ, πάμε να δούμε τον Ισάκ εκείνον από τη Νορβηγία — κοστίζει ένα εκατομμύριο, βγάζει γκολ σαν τρελός και δεν έχει χρέος φιλοξενίας με κανέναν γκολκίπερ! Ρε Γιάννη μου, αφήστε τους εαυτούς μας να ονειρευτούμε μεγάλες μεταγραφές, αλλά ας μη γινόμαστε βορά στους πωλητές που πιστεύουν πως εμείς αγοράζουμε γάλα στην πλατεία κι αυτοί δίνουνε βούτυρο τυρί!...

Τι μου θυμίσει ο τύπος σήμερα στο ποτήρι μου μετά το Γιουσουφ... Τρεις σέντες του έδωσαν οι συμπαίκτες του χθες στο Λονδίνο, δυο τις έπιασαν οι αμυντικοί τους σαν μύγες στον κόλπο του, κι η τρίτη ήτανε τόσο πέτρινη που όταν τον πήρανε αλλαγή τον είδανε όλοι να κουνάει το κεφάλι του σα σκυλί που μόλις τον έπνιξαν στη θάλασσα! Και ξέρεις τι έκανε ο κερατάς εκεί μέσα; Αντέγραψε το γκολ του Ατζούρ τζάμπα! Αυτός εκείνος που στις εικόνες φαίνεται πως ξέρει από σέντες — βρε παιδιά, ξέχνασ' τον σέντερ, ας πούμε ότι θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν δίνει μια μακρινή πάσα να μην μοιάζει με βόμβα βγαλμένη από hands-up ενός συλλαμβανόμενου! Γιατί δεν τον βλέπω εκείνος στη Λίβερπουλ; Γιατί εκεί που αφήνει την μπάλα να τραβήξει πάνω της σα μαγνήτης τα νέα γκολκίπερ εδώ φουσκώνουνε από υπερηφάνεια μέχρι σπάσουν... εκτός κι αν κατά λάθος βάλει την ομάδα μας στην Ευρώπη μέσω τσέπης! 😂💸 Ο Σαλάχ εκείνη την εποχή στη Ρόμα έκανε γκολ πάντα προς τα εμπρός — αυτός εδώ κάνει γκολ προς τα πίσω σα γκαρσόνι που σέρνει το τραπέζι προς το πιάτο σου! Αφήστε τον στον καναπέ, αλλιώς στο τέλος κι εμείς θα φοράμε γάντια δεμένα στα πόδια μας!

Τηλεφώνησε ο μπαμπάς χτες στο σπίτι; Αυτός ο τύπος, αυτός ο ψεύτης... τον είδαμε τον ίδιο χρόνο σε δύο ομάδες να τον στέλνουν στον πάγκο και τώρα ξαφνικά έγινε ο Βασιλιάς των σέντ! Μα τι γίνεται εκεί πέρα; Τρία χρόνια δουλειάς με αυτή την ομάδα, τρεις ομάδες τον ξέρουνε σα γκαρσόνι που αλλάζει τραπέζια κάθε δεύτερη εβδομάδα — κι εγώ να σου πω πως είναι εκείνος που θέλουμε στη Λίβερπουλ; Περιμένετε, περιμένετε... μου θυμίζει την ιστορία του Νεϊμάρ εκείνον, όταν είπαν ότι ο Ρονάλντο δεν ήταν γρήγορος. Την επόμενη χρονιά τον είδανε όλους τους γκολκίπερ να κλαίνε. Αυτό όμως δεν είναι Νεϊμάρ, ρε πούστη μου — αυτό εδώ είναι ο τύπος που έκανε τον σέντερ τόσο προσωπικό εμπόριο ώστε η ομάδα του στο Λονδίνο χρειάστηκε ειδικό τμήμα καθαριότητας για τις μπάλες του! Αλλά ας το πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Κατάλαβέ με σωστά: κανείς δεν λέει ότι ο εξτρέμ σου δεν μπορεί να γίνει ο επόμενος Μάνε, όμως εκείνος ο βρετανός κερατάς δεν έχει κάνει τίποτα άλλο εκτός από να γεμίσει τις στήλες των αθλητικών περιοδικών με τίτλους σαν "Σουτς: Η τέχνη του να σκοτώνεις την ομάδα σου με ευγένεια". Στο τμήμα μου μπαίνω και βλέπω στους πίνακες εργασίας γράφει "Γκολ υπέρ" και "Γκολ κατά", σα λογιστήριο τραπεζικού δανείου. Πριν σου πω τι νομίζω, βγάλ’ το από το μυαλό σου αυτό το "40 εκατομμύρια". Αυτά τα λεφτά φεύγουνε σαν το νερό από τη βρύση στο ζεστό ντους — μια φορά το βάζεις εκεί, την άλλη φορά η ομάδα σου προσπαθεί να βρει πόσο έχει μείνει στον λογαριασμό μέσα από τις κουβέντες του Σουτς στο Ουέμπλεϊ. Θυμάστε εκείνον τον αγώνα του Σαουθάμπτον πριν δυο εβδομάδες; Πέντε σέντες έδωσε μέσα στο πρώτο δεκάλεπτο και οι αντίπαλοι έκαναν περισσότερα γκολ στον αγώνα παρά σέντες που έφτασαν στο τέρμα τους. Αυτό δεν είναι σέντερ — αυτό είναι διαφήμιση για τους κηροπλάστες της πόλης! Κι όμως... εδώ πέφτουμε και στη δική μου την ιστορία. Τον Ιανουάριο του 2021, μετά τον αγώνα Μίλγουολ - Μπάρνσλι, είχαμε μια βδομάδα συζητήσεων στο φόρουμ πως χρειαζόμασταν έναν άνθρωπο που του βγήκαν όλα δεξιά εκείνη την εποχή. Ήτανε διαφορετική περίπτωση βέβαια, εκείνος έκανε δεκάδες σέντες που κατέληγαν στον... τρίτο όροφο ενός γηπέδου στη Νότια Αγγλία. Αλλά η ουσία είναι μία: υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν τις ομάδες τους να δουλεύουν, κι άλλοι που τις κάνουνε να παρακαλάνε για μετάδοση μέσω του σήματος της CNN. Που λέω τώρα; Αν παίρνουμε κάποιον αμυντικό φορ, ας πάρουμε αυτόν που πραγματικά μπορεί να παίξει σαν τέτοιος — όχι εκείνον που είναι τόσο αμυντικός ώστε οι συμπαίκτες του βγάζουνε τραντάγματα όταν του δίνουν την μπάλα. Γιατί, ρε συχγκεκρισμένα, η Λίβερπουλ ξέρει καλά τι κάνει όταν βάζει ένα παιδί να καθήσει στον καναπέ. Τον βλέπεις τρεις φορές το πρωί στον ηλεκτρονικό του υπολογιστή να βλέπει βίντεο με το πώς κουνιούνται τα πόδια των φορ. Καλύτερα να πάρουμε τον Ισάκ εκείνον — νορβηγικό πιστολίδι, στοιχειώδες τέλος πάντων. Αν θέλουμε τέτοιες σέντες, ας βρούμε τους ανθρώπους που κάνουν το γκολ αυτογκόλ να φαίνεται σα σχολείο δημοτικού. Εκείνος τουλάχιστον ξέρει να κουνάει τα πόδια του προς τα εμπρός, όχι προς τα πίσω σα γατούλα που τραβάει τραπέζι.

Ρε παιδιά, σας είδα εδώ πέρα να κουβεντιάζετε σα να πρόκειται να πάρουμε τον βασιλιά Αρθούρο στο πρωτάθλημα μας — βρε εμένα τι έχω ξαναδεί αυτά; Θυμάμαι τον χρονιά όπου ο παππούς μου μου έλεγε κάθε βράδυ στο χωριό πως ήρθε ένας νέος βασιλιάς στη Γαλλία, ο οποίος κανείς δεν τον γνώριζε εκτός από τους φίλους του στα μικρά γήπεδα του Παρισιού. Μετά από τρεις μήνες βρέθηκε κάπου στη Σκωτία να σέρνει τις σακούλες του πάγου! Αυτός ο άνθρωπος εκεί όμως... ρε Γιάννη μου, ήτανε καιρός που τα νέα έρχονταν σα καλοκαιρινή μπόρα — σήμερα όλα αυτά γίνονται όπως το νερό της βρύσης: ανοίγεις τη στρόφιγγα κι έρχεται μια φήμη σα σαπούνι στις πληγές σου. Πριν σας πω τι σκέφτομαι, ας θυμηθούμε την ιστορία του Λοράν Κοστανιόλ εκείνον τον Σεπτέμβρη του ’95. Ο τύπος είχε φύγει από την Μαρσέιγ σα ζητιάνος και πήγε στον Άγιαξ — εκείνος έβγαλε σέντες σα μαθητευόμενος μάγειρας σούπας! Οι γκολκίπερ τότε βγάζανε ιδρώτα μόνο από το όνομα του. Τώρα όμως; Αυτός ο βρετανός εδώ στέλνει μπάλα σα χειροβομβίδα που εκρήγνυται ανάμεσα στους συμπαίκτες του! Την περασμένη Κυριακή, στο Λονδίνο, οι συμπαίκτες του έδωσαν τρεις σέντες στον ίδιο αγώνα — και οι αντίπαλοι έκαναν περισσότερα γκολ εκείνο το βράδυ παρά σέντες που έφτασαν ολοκληρωμένες! Αυτό εδώ δεν είναι σέντερ, εδώ χρειάζονται γυαλιά ηλίου γιατί οι σέντες λάμπουν σα πυροτεχνήματα... προς την εσφαλμένη κατεύθυνση! Και τώρα λέγεται ότι θέλουμε αυτόν εδώ επειδή χρειαζόμαστε έναν αμυντικό φορ; Ρε παιδιά, συλλογηθείτε: πριν μερικά χρόνια, όταν γινόσουν πρώτη φορά γονιός, ποιον έπαιρνες από την ομάδα σου για να αφήσεις στον καναπέ; Τον Σουτς εκείνον της ντουλάπας! Γιατί; Γιατί ξέρατε ότι εκείνος όταν αγγίζει την μπάλα κάνει δύο πράγματα: την επιστρέφει πίσω σα δέμα ή την τοποθετεί ωραία δίπλα στη γωνία του δικού του τέρματος! Αλλά ας μην γινόμαστε εμείς ο ίδιος ο στόχος του εμπορίου του Σαουθάμπτον. Τους βλέπω εκεί μέσα σα ψαράδες που πιάνουν ένα ψάρι κι αμέσως φωνάζουν "ψώνιο!" — ξέχασαν όμως ότι μετά από τρεις ημέρες βρίσκεται στην κουζίνα σου ζωντανός σα ιχθύς με λόγο! Αυτός εδώ ο άνθρωπος ξέρει μόνο ένα πράγμα: να βγάζει τίτλους αθλητικών ειδήσεων κάθε φορά που περπατάει πάνω στο χόρτο. Και όμως εμείς εδώ τον θυμόμαστε σαν τον καλύτερο τριανταπεντάχρονο που έπαιξε ποτέ σέντερ... όταν ήτανε ακόμα σοβαρός; Θα σας πω εγώ τι θέλουμε εμείς αυτήν την περίοδο: έναν άνθρωπο που όταν δίνει μια μακρινή πάσα, αυτή φτάνει στην περιοχή σα βλήμα καθοδηγούμενο — όχι σα τηλέφωνο που κάποιος το άφησε ανοιχτό στο διάδρομο. Έναν άνθρωπο που οι γκολκίπερ των άλλων ομάδων όταν τον βλέπουνε να σηκώνεται απο βραχιόνες σαν αράχνη πάνω από την περιοχή, νιώθουνε ότι εκείνος τους κοιτάζει μέσα στα μάτια τους! Και τώρα που το λέω αυτό, σας θυμίζω τον πρώτο αγώνα μου στο Βόλο όταν έπαιζαν εκείνοι οι Τρίκαλες — κάποιος εκεί έβγαζε σέντες σα να είχε ρόπαλο στο χέρι του. Μετά από πέντε χρόνια τον θυμόμαστε σα τον άνθρωπο που έκανε τις ομάδες του πιο αδύναμες από έναν εργοδηγό μετά το δεύτερο ποτό! Αυτός εδώ λοιπόν... ο βρετανός σου... μάλλον θα καταλήξει σα εκείνον στη ντουλάπα μας — κλειδωμένος σα έγγραφο που κανείς δε διάβασε ποτέ. Μην τον ξεχνάτε όμως: η Λίβερπουλ έχει χρόνο ακόμα για να μπει στον διάλογο. Αλλά ας πάρουμε και άλλη μία φορά υπόψη μας τον μικρό Ισάκ εκείνον — νορβηγικό πιστόλι, βγάζει γκολ σα κανονάκι σχολείου! Τουλάχιστον εκείνος ξέρει προς τα που πρέπει να κουνήσει τα πόδια του όταν σηκώνεται για μία κεφαλιά. Γιατί, όπως λέμε εμείς στο εργοτάξιο: ένα σάντουιτς φτιάχνεται σωστά μόνο όταν η μουστarda κοιτάζει προς τα εμπρός, όχι προς την αριστερή γωνία!