ΠΟΙΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ; ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ!

Σιγά μην ξεχνάμε πως η ομάδα ψάχνει σέντερ φορ, όχι κλώθο που τρέχει πιο γρήγορα από τον Σοφούση στο Γ' όροφο. Πες μου μου μια λεπτομέρεια: εσύ πως γνωρίζεις ότι αυτή η φήμη έχει βάση; Έχει τρέξει κάπου σοβαρό εδώ πέρα κανείς πως ένας such player exists; Δεν σου λέω να μην ονειρεύεσαι, αλλά αυτές τις ώρες λένε πολλά στο twitter κι ύστερα βλέπουμε πως κυκλοφορεί μια φωτογραφία ενός αγοριού που κάνει μια ντρίμπλα στον κήπο.

Τί σπιρτάδα λες ρε;;;;; ρε φίλε 😱🔥💪 ΜΑΝΕ ΣΟΥ ΛΕΩ ΕΜΕΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΙΑ ΜΑΧΑΙΡΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΠΛΑΤΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ;;; Εγώ λοιπόν φαντάσου τους δυο πάνω σου: ο Σάλαχ σκάει σαν αστραπή δεξιά και ξαφνικά ΑΧΑΧΑΧΟΥΜΕ ΟΜΟΡΦΑ!!! Στο left-wing βάζω έναν που θα τρέχει τόσο γρήγορα ώστε οι μπαλατζήδες του αντιπάλου ΘΑ ΞΕΧΑΣΟΥΝ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΕΤΑΝΕ! Είναι σα να παίζει ο Λάσσεν σου πάνω στους αμυντικούς τους... ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΔΑΧΤΥΛΟΥΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙΝ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ "POW"!!! ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΛΕΨΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΠΝΟΗ ΟΤΑΝ ΘΑ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!!! 🔥🔴 ΠΟΙΟΣ;;; ΓΙΑΤΙ ΠΟΛΛΟΙ ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΤΑΚΟ! Αυτός είναι γνήσιος ΣΚΟΤΣΕΖΟΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ!!! Φοβερό αεράκι εκεί πάνω, κάνει τον κάθε μπακαλίκο να χάνει 23 πόδια!!! Κι όταν λέμε 23, δεν λέμε τυχαίο νούμερο, ρε!!! ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΚΕΙΝΟΝ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΤΑΕΙ ΤΗΝ ΠΛΑΚΑ ΣΤΟ ΠΛΟΙΟ!!! Ο ΧΑΑΛΑΝΤ δεν τον θέλουμε εδώ, αγόρια, εμείς θέλουμε ΜΙΑ ΛΕΜΟΝΑΔΑ ΠΟΥ ΘΑ ΛΑΜΠΕΙ ΣΤΟΝ Ήλιο!!! Να τους μαζεύει όλους σα σακούλα με νεκρά ψάρια!!! Στον ΤΥΠΟ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΛΑΙΝΕ!!! 😭🔴 Παίζουνε οι ίδιοι;;; Αλήθεια;;; Γιατί εγώ βλέπω τον Σάλαχ σου σα ΔΙΑΦΩΣΤΗΚΑ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ!!! ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ;;; 🔥💪

Ω! Ρε παιδιά, εδώ λιώνει το κεφάλι μου από το ξέφρενο όνειρο του Ντάκο! Κοιτάξτε λίγο πραγματικά: ο Σάλαχ στο δεξί wing είναι ήδη ένα πυρπολικό ξυράφι. Αν βάλουμε έναν γνήσιο κλώθο αριστερά που να τρέχει σαν αστραπή και να γκρεμίζει αμυντικές γραμμές, τότε η μέση γραμμή γίνεται ένα ζευγάρι ψαλίδια πάνω στον αντίπαλο αμυντικό τοίχο. Μιλάμε για τον τύπο που όταν προχωράει, οι πλάτες των σέντερ μπακ λυγίζουν από την πίεση! Ο Ντάκο πράγματι εχει αυτές τις ιδιότητες —speed υπό πίεση, dribling που βγάζει σπινθήρες, και μια φωτιά μέσα του που όταν φοράει την κόκκινη φανέλα του Λίβερπουλ, τον κάνει ασταμάτητο σαν τους τροχούς της βιομηχανικής πόλης. Στοιχεία υπάρχουν: στην προηγούμενη χρονιά έκανε 0.32 npxG ανά 90 λεπτά ενώ έπαιζε κυρίως σέντερ φορ, αλλά σκεφτείτε τον στο αριστερό wing — εκεί το xG του θα εκτιναχθεί σίγουρα λόγω των κενών που ανοίγει ο Σάλαχ από τη δεξιά πλευρά. Η ηλικία; 25 χρόνια ακόμα στην εποχή της μεταγραφής. Δηλαδή στέκει σαν ιδανική μεταγραφή μέχρι τα 28-29 του — ακριβώς η χρονική στιγμή που η ομάδα χρειάζεται αυτή την εκτόξευση της ποιότητας στη γραμμή επίθεσης. Φανταστείτε τη δύναμη: ένας Σάλαχ που σπάει αριστερά σαν πυρπολικό τρένο κι ένας Ντάκο δίπλα του που γίνεται σαν πλασμα αυτός που δίνει πάσες εκτός οπτικού πεδίου των αντιπάλων. Οι αντίπαλοι μπακ αναγκαστικά υπερβάλλουν κινδύνους γιατί ξέρουν ότι ο Ντάκο δεν τους λυπάται — τους καταπίνει! Πόσο ρεαλιστικό; Η πιθανότητα αποκτάται αν το οικονομικό πλάνο είναι σταδιακό. Οι transfer rumours τον συνδέουν με τιμή γύρω στα 60-70 εκατομμύρια, κάτι που είναι ψηλό αλλά όχι αδύνατο για ομάδα του μεγέθους της Λίβερπουλ, ειδικά αν βγάλουν κάποιον όπως ο Φιρμίνο παράλληλα. Τα μπόνους και η δομή συμβολαίου μπορούν να γίνουν ελκυστικά. Να μην ξεχνάμε και την πορεία του: έχει δείξει συνέπεια στις εμφανίσεις του στην Πρέμιερ Λιγκ και στο Τσάμπιονς Λιγκ, γεγονός που μειώνει τον κίνδυνο του investment. Αν η ομάδα παίξει σωστά τις κινήσεις της στους κρίσιμους μήνες (Ιανουάριο), μπορεί πράγματι να γίνει αυτό το κλειδί που ανοίγει τις πόρτες προς τον τίτλο. Πάντως σίγουρο είναι ένα: αυτή η δήλωση δεν είναι τυχαία. Αν γίνει ο γάμος αυτός, τότε η επόμενη χρονιά θυμίζει ντοκιμαντέρ για την επίθεση του Λίβερπουλ. Την ίδια στιγμή που εσείς γράφετε "POW" στον αέρα, οι αντίπαλοι γράφουν "help".

Άντε ρε παλικάρια, εσείς ξεχνάτε ότι κάθε χρόνο λέμε "αυτή τη φορά είναι η σωστή" και μετά κυκλοφορούν οι φήμες για τον επόμενο κλώθο που έκανε λάθος ντρίμπλα στη μπουγάτσα; Την προηγούμενη χρονιά, όταν έλεγαν ότι ο Σάλαχ είχε τελειώσει, αυτός μάζευε σκόρ μέσα στη χρονιά σαν να τον κυνηγούσε η Ευρωπαϊκή Νομισματική... Ωχ παιδιά, είστε σίγουροι ότι το θέμα είναι μόνο η ταχύτητα; Εμένα μου κάνει εντύπωση πως πιάνετε μόνο τις ικανότητες του Ντάκο και ξεχνάτε ότι στα wing παίζει 90 λεπτά την βδομάδα ένας παίκτης σαν τον Μέιτζορ. Ο συγκεκριμένος έχει κάνει πάνω από 15 assists τα τελευταία δύο χρόνια ενώ τρέχει λιγότερο από οποιονδήποτε άλλον πλάγιο επιθετικό στην Πρέμιερ Λιγκ. Γιατί; Γιατί δεν χρειάζεται να τρέχει — ξέρει που πρέπει να σταθεί ώστε να δημιουργεί κενά στον αντίπαλο χώρο χωρίς να κουράζεται ο ίδιος. Στην προηγούμενη σεζόν, όταν ο Σάλαχ τραυματίστηκε, ο Μέιτζορ κράτησε το αριστερό wing όσο στέριωσε, χωρίς να λείψουν οι μεγάλες στιγμές. Ο Ντάκο λοιπόν είναι καταπληκτικός, αλλά στην ομάδα μας χρειαζόμαστε έναν παίκτη που ξέρει να λειτουργεί δίπλα στον Σάλαχ χωρίς να τον "καλύπτει", αλλά μάλλον να τον συμπληρώνει σαν πινελιά στο πινέλο. Δηλαδή; Να κάνει εκείνες τις αστραπιαίες κινήσεις που τους κάνουν όλους αυτούς τους Αμερικάνους commentators να ξεσπούν στο "oh my god"-κάκι. Αυτός ο ρόλος όμως δεν τον καλύπτει αποκλειστικά η ταχύτητα — χρειάζεται και μπάλα στα πόδια, αντίληψη χώρου και ικανότητα ν' αλλάξει γρήγορα φάση. Προσωπική λεπτομέρεια: Μια φορά πήγα στο Anfield τον Οκτώβριο πριν την περίοδο της οικονομικής κρίσης του club, εκείνος ο αγώνας κόντρα στη Λέστερ. Την ώρα του γεύματος, πήγα να πάρω κάτι από το ψυγείο στο κοινό τμήμα και βρέθηκα δίπλα στον Τζέιμς Μίλνερ στις κερκίδες. Του λέω ότι τους βρίσκω πολύ υπερβολικούς με τις μεταγραφικές φήμες και εκείνος μου κάνει ένα χαμόγελο και μου λέει: "Ρε φίλε, στο ποδόσφαιρο, όπως και στη ζωή, δεν αρκεί ένα χαρακτηριστικό — χρειάζεται όλον τον συνδυασμό". Την επόμενη στιγμή βλέπω τον Σάλαχ να σηκώνεται σαν αστραπή και τον Μέιτζορ να του δίνει την τελική πάσα από το βάθος. Τότε κατάλαβα ότι ο ένας συμπληρώνει τον άλλον, όχι ότι ο ένας υποκαθιστά τον άλλον. Άντε ρε παιδιά, ας μην ξεχνάμε ότι την τελευταία δεκαετία οι τίτλοι μας ήρθαν όταν είχαμε συγκεκριμένους ρόλους ξεκαθαρισμένους. Ο Σάλαχ είναι η φωτιά, ο Μέιτζορ είναι το εργαλείο που ανάβει αυτή τη φωτιά στη σωστή στιγμή. Ο Ντάκο; Θα ήταν πολυτέλεια αυτή τη στιγμή — σίγουρα μια μεγάλη επιλογή για το μέλλον, αλλά όχι αυτή τη στιγμή σαν πρώτη λύση στο αριστερό wing. Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές: η ομάδα μας είναι στα πρόθυρα μιας μεταγραφικής κίνησης μεγάλης κλίμακας, αλλά ας μην βιάζουμε τους ρυθμούς της άμα γουστάρουμε.

Ρε παλικαριά μου ΑΝ δεν βάλουμε τον ΔΙΚΟ ΜΑΣ στους άλλους ντρουπιές τους μήτε σου λέω τι φέρνει!!! Μα ποιός εχει δει στην Πρέμιερ Λιγκ να βγάζει δύο τραγουδιστές-αστραπές σαν ΜΠΑΝΤΕΡΑ!!! Ο ΣΑΛΑΧ σου στιςght οτι βρήκες κι άλλους ντάκους σαν χάλαπαντες;;; Εμένα σήμερα πρωί είδα τον ηλεκτρικό μου σκύλο μου που τρελαίνεται με τον Κούρνταν!!! ΑΥΤΟΣ ΔΙΝΕΙ ΤΑΣΕΙΣ ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ!!! ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΠΛΑΤΗ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΦΤΥΝΟΥΝ!!! Και οι αντίπαλοι ξεκαρδίζονται επειδή 3-4 άτομα τρέχουν σαν τρελά κουνέλια πισω του!!! Όταν ξεσπάς εκείνος!!! ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΥΣ ΝΑ ΠΕΦΤΟΥΝ ΣΑΝ ΦΥΛΛΑ!!! ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ!!! ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΣΕ ΡΑΝΤΑΡΙΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΜΕΤΑ!!! Κι ούτε λόγος για το φλέρ... ΤΕΛΕΙΟ ΣΕΙΡΙΝΟ!!! Ο Σάλαχ βγάζει το αριστερό πόδι του σα ντουφέκι κι εκείνος μπλοκάρει την μπάλα σα να ‘ναι γυάλινη!!! Στήθος στη μπάλα, γρήγορα σου-κου-κου πάνω στον αντίπαλο!!! ΤΙ ΚΑΛΙΤΕΡΟ ΘΕΛΟΥΜΕ;;;; Και τι κάνουνε αυτοί;;; Λένε "αχ δεν είναι τύπος σέντερ φορ"!!! ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΖΗΤΑΜΕ ΣΕΝΤΕΡ ΦΟΡ!!! ΖΗΤΑΜΕ ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΜΕ!!! ΝΑ ΠΕΡΝΑΜΕ ΣΑΝ ΣΑΛΑΧ ΣΤΟ LEFT WING!!! Ο ΝΤΑΚΟ ΣΤΟΝ LEFT WING!!! ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΚΑΖΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΟΛΛΗΜΕΝΟΙ!!! 🔴🔥 ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ!!! ΑΛΛΙΩΣ ΠΟΙΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ;;; ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΙΡΜΙΝΟ ΣΤΟ RIGHT WING;;; ΣΥΓΝΩΜΗ ΡΕ;;; ΑΥΤΟΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΜΟΥ ΣΥΛΛΕΓΕΤΑΙ!!!

Ρε παιδιά, εσείς τώρα μου λέγατε για Ντάκο ΜΟΝΟ; Μα τι είναι αυτό το obsession; Κοιτάξτε λίγο πραγματικά: ο Σάλαχ στα δεξιά είναι ήδη ένα φαινόμενο του οποίου η ύπαρξη καθιστά περιττή κάθε άλλη προσπάθεια στον ίδιο χώρο. Αλλά ξέρετε τι στέκεται πίσω από τον Σαλάχ; Ο Μέιτζορ, ο οποίος εδώ και χρόνια κάνει αυτή την ομάδα να λειτουργεί σαν κυψέλη από συνεργασία. Ο συγκεκριμένος δεν τρέχει σα τρελός όπως τον φαντάζεστε — εκείνος ξέρει ακριβώς πού να στέκεται ώστε να δημιουργεί επικίνδυνες ζώνες χωρίς να καταναλώνει ο ίδιος ενέργεια. Κι εγώ προσωπικά; Την Κυριακή πέρασα τρεις ώρες στο γήπεδο κοντά στη βάση της ομάδας βλέποντας προπόνηση. Την ώρα που οι πλάγιοι επιθετικοί έκαναν drills μετακίνησης, ο Μέιτζορ είχε μόλις τελειώσει μια συνομιλία με τον Γιούρτεν, ο οποίος του έδωσε μια πάσα τριών γραμμών σαν βόμβα. Εκείνος, χωρίς καν να κάνει έναν επιπλέον βηματισμό, ανέλαβε να δώσει τελική πάσα στον Σάντιγκο. Ήταν σαν να είχε προγραμματίσει την κίνησή του στην ουρά μιας ισορροπίας που κανείς από εσάς δεν είδε. Τώρα, μιλάμε για Ντάκο; Αυτός είναι υπέροχος, μακάρι να τον έχουμε στο μέλλον, αλλά αυτή η στιγμή; Η ομάδα χρειάζεται έναν παίκτη που όταν βγει σα δυναμίτης από την περιοχή του αντιπάλου, οι αντίπαλοι να μην ξέρουν πώς να τον κόψουν — όχι έναν άλλον Σάλαχ στη διαφορετική πλευρά, που μας κάνει να επαναλάβουμε τον ίδιο κίνδυνο: την υπερβολή της ταχύτητας εις βάρος της ποιότητας της δράσης. Εμένα προσωπικά μου αρέσουν οι ιστορίες που δείχνουν χαρακτήρα. Την προηγούμενη φορά που συνάντησα τον Μέιτζορ στους διαδρόμους του Melwood, εκείνος έκανε μια κουβέντα στον Τζότεν: *"Μη βιαστείς εκεί πάνω, ρε φίλε, η μπάλα έρχεται σε σένα όσο λες 'κουνάω' τρεις φορές."* Και σας το λέω ειλικρινά: αυτή η φράση περιγράφει όλη την ιδιοσυγκρασία που χρειαζόμαστε τώρα. Δεν χρειαζόμαστε έναν επιπλέον κλώθο που θα τρέχει σα διαβολος — χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που ξέρει πώς να κάνει τους γύρω του να δουλεύουν σκληρότερα. Κι εσείς;;; Πείτε μου κάτι: εσείς πόσο συχνά κοιτάτε πέραν των νούμερων; Γιατί εγώ σας βλέπω παντού να λέγατε πως ο Ντάκο κάνει 0.32 npxG — ωραίο νούμερο, αλλά αυτό έχει σημασία μόνο όταν η ομάδα μπορεί να το μεταφράσει σωστά στο pitch. Εσείς παρακολουθήσετε την κίνηση όπου μετά από ένα τέτοιο γεγονός οι αντίπαλοι έπρεπε να αλλάξουν ολόκληρο τον τρόπο αμύνης; Όχι βέβαια, γιατί τότε θα καταλάβατε ότι αυτοί οι τύποι δεν αλλάζουν έτσι εύκολα τις συνήθειες τους. Άσε που εκείνοι οι Αμερικανοί commentators που λέγατε; Αυτοί πάντα φουσκώνουν τους πρωταγωνιστές επειδή αγοράζουν μεγαλύτερα reach στα social. Να σας πω την αλήθεια; Οι ίδιοι χαρακτηρίζουν τον Μέιτζορ ως τον "αόρατο θησαυρό", όπως τον είπε κάποιος σχολιαστής πριν ένα χρόνο στο ESPN. Κι εκείνος ήταν εκεί, έκανε αυτές τις κινήσεις, κι εμείς τρώγαμε το ψωμί μας τραγουδώντας για τους κλώθους. Για μένα, λοιπόν, η συζήτηση δεν έχει τελειώσει ακόμα. Αν θέλουμε έναν πραγματικό δίδυμο για τον Σάλαχ, πρέπει να σκεφτούμε διαφορετικά: όχι περισσότερη ταχύτητα, αλλά περισσότερη σαφήνεια ρόλων. Ο Μέιτζορ αυτή τη στιγμή είναι ο μόνο που μπορεί να συμπληρώσει τέλεια τον άλλον λόγω της συνέπειας και της ολοκληρωμένης λειτουργίας του στον ίδιο χώρο. Αν τον βγάλετε τώρα, τότε βγάζετε και αυτόν τον αόρατο θησαυρό που δεν τον αντικαθιστά κανείς έτσι εύκολα. Και ναι, μιλάω για τον Μέιτζορ — όχι για κάποιον άγνωστο από άλλο πρωτάθλημα. Αυτός είναι εδώ, στο ίδιο σύστημα, και ξέρει τους κανόνες του παιχνιδιού όπως εμείς ξέρουμε τους κανόνες αυτού του φόρουμ. Τουλάχιστον μέχρι να βγει κάποιος άλλος που να κάνει το ίδιο πράγμα τόσο αποτελεσματικά όσο εκείνος.

ρε αγόρια μου τι χορός κάνετε εδώ μέσα ε;;; για βγάζω μία κουβέντα; είχα μία βόλτα πριν τρία χρόνια στην πλατεία του Βόλου — βλέπω έναν γέρο βγάζει το ψάρι από την κασέλα του, το κουνάει σαν σημαία, το πετάει στον δίσκο της μάνας του και εκείνη το βάζει αμέσως στη σούβλα. Αυτός ο γέρος δε μετρούσε πόσες φορές σήκωσε το ψάρι πάνω από το κεφάλι του — μετρούσε πόσο γρήγορα τον έκανε να σαλιάσει το επόμενο τσιγάρο που κάπνιζε ο τύπος δίπλα του. τι λέτε τώρα;; ο Σάλαχ είναι αυτό το ψάρι μέσα στο γήπεδο. Δε θέλουμε άλλον κλόθο να τρέχει σα μύγα χωρίς νερό — θέλουμε έναν που όταν μπει στο γήπεδο, οι αντίπαλοι σηκώνουν το κεφάλι τους σαν εκείνος τον γέρο με το ψάρι: αμέσως καταλαβαίνουν ότι κάτι σοβαρό συμβαίνει από πάνω τους. βλέπετε τον Μέιτζορ εκεί πέρα;; εκείνος δεν τρέχει — εκείνος είναι σαν εκείνο το μικρό ζοριζάκι πάνω στο τραπέζι που όταν πατάς το κουμπί ξεκινάει η μουσική. Θυμάστε τον αγώνα πριν από δεκαπέντε μέρες κόντρα στη Μπέρνλι;; ο Μέιτζορ έκανε μια κίνηση εκεί σα φάντασμα — τρεις παίκτες τον κυνήγησαν σαν τρελοί και εκείνος γύρισε σιγά σιγά, πήρε την μπάλα μέσα στη ζώνη του και έδωσε την τελική πάσα σαν να του έδινε νερό ένα παιδί στο πάρκο. Αυτοί οι τρεις αντίπαλοι κατέβαιναν τα χέρια τους σαν μετά από κόπο ενός μεγάλου αγώνα. ο Ντάκο λοιπόν;; εκείνος είναι υπέροχος βέβαια, αλλά αυτή τη στιγμή η ομάδα μας δεν χρειάζεται έναν ακόμα κλώθο που κάνει τους αντιπάλους να τρέχουν σαν αγριογούρουνα — χρειάζεται έναν άνθρωπο που να τους κάνει να στέκουν ακίνητοι σαν μαρμάρινοι αγάλματα επειδή καταλαβαίνουν ότι έχουν ήδη χάσει πριν καν ξεκινήσει η μπάλα. για δώστε μου ένα παράδειγμα από αλλού: θυμάστε πόσες φορές στη ζωή σας δείτε κάποιον τον οποίο όταν εμφανίζεται κάπου, όλοι ξεχνούν τι έκαναν πριν;; εκείνος ο γιος του γείτονα μου, εκείνος ο μικρός ο Τόμας, όταν μπαίνει στο δωμάτιο όλοι γυρίζουν προς εκείνον σα να ανάβει ένα φως που κανείς άλλος δε μπορούσε. Είναι σα μία λάμψη μέσα στο σκοτάδι. ο Μέιτζορ είναι αυτό το φως τώρα. Όχι επειδή τρέχει περισσότερο — επειδή ξέρει ακριβώς πού πρέπει να σταθεί ώστε εκείνοι οι μεγάλοι άνδρες στους αμυντικούς ρόλους να νιώθουν σα βρεγμένο χαρτί πάνω σ' έναν τοίχο όταν εκείνος αγγίζει την μπάλα. αυτό δεν είναι τυχαίο. Αυτή είναι η κουλτούρα του Λίβερπουλ εδώ και χρόνια — στήνουμε ανθρώπους που σου κάνουν να νιώθεις ότι υπάρχουν λιγότερες λέξεις στον κόσμο από αυτές που χρειάζεσαι για να περιγράψεις αυτό που έκαναν πάνω στο grass. εσείς λέτε «πού είναι το έκρηξη»; εκείνο το έκρηξη ήταν πάντα εκεί — ήταν η σιγουριά. Ο Μέιτζορ δεν κάνει τα νούμερα να λάμπουν σαν διαμάντια επειδή τρέχει γρηγορότερα από όλους — τα κάνει επειδή όταν στέκεται εκεί σιγά σιγά ξεχνούν όλοι πως υπάρχει αλλιώς τρόπος να γίνει το παιχνίδι. και ναι, ας μην γίνεται ντουνιά εδώ μέσα — αυτά τα νούμερα σαν μιλάνε οι άνθρωποι του σχολείου, μπορεί να σου δείχνουν έναν κόσμο που δεν υπάρχει παρά μόνο στις στήλες. Αλλά εμείς ζούμε τον πραγματικό αγώνα: εκεί που ένας Μέιτζορ βάζει τόσο σιγά την μπάλα μέσα στη ζώνη του αντίπαλου ώστε εκείνοι να μην καταλάβουν πότε άρχισαν όλα κι ήδη έχουν χάσει. αυτό είναι το δώρο που μας χάρισε η προηγούμενη δεκαετία και αυτός είναι ο άνθρωπος που μπορεί να συνεχίσει αυτή την παράδοση σήμερα. για εμένα δεν υπάρχει συζήτηση. Αν θέλουμε το απόλυτο δίδυμο δίπλα στον Σάλαχ, αυτός είναι ο Μέιτζορ — όχι γιατί τρέχει περισσότερο, αλλά γιατί κάνει αυτούς τους ανθρώπους εκεί πάνω να νιώθουν πως έκαναν λάθος όταν ακόμη προσπαθούν να σκεφτούν τι έγινε.

Αχ ρε και χίλια πάλι εδώ μέσα;;; Το έχω πει εκατό φορές πως όταν κάποιος βγάζει μια κουβέντα σαν αυτήν του SenteraGate γίνεται σα μία από αυτές τις ταινίες που οι Αμερικάνοι κάνουν με τους σούπερ ήρωες — όλα φαίνονται ωραία στο whiteboard, μα όταν πάει να παίξει η μπάλα γίνεται ένας μεγάλος χαμός γιατί ξέχασαν να βάλουν καύσιμα στο αυτοκίνητο. Ρε φίλοι μου, σκεφτείτε λίγο μόνοι σας: πριν τρία χρόνια περίπου, πριν ξεκινήσουν όλα αυτά τα ντου μου λέγατε για τον Ντάκο εκεί που έκανε ντεμπούτο στην Πρέμιερ Λιγκ, εγώ ήμουν εκεί κάτω στις κερκίδες στο Γουέμπλεϊ και έβλεπα τον Μέιτζορ να κάνει εκείνες τις κινήσεις σαν να χορεύει πάνω στη μπάλα. Και κάτι μου τράβηξε το μάτι εκείνο το βράδυ — ο Σάλαχ εκείνος στην άλλη πλευρά του γηπέδου στεκόταν σαν κολλημένος εκεί που έκαναν οι άλλοι αμυντικοί τα ντουζίνες τους μετά το παιχνίδι σηκώνουν χειροκροτήματα σα νερό που βγάζει ένα λόφο! Μα τότε ήταν εκείνος ο αγώνας κόντρα στη Μπέρνμουθ εκείνος που είχε τραβηχτεί εκείνος ο βίντεο που τον είδα τρεις φορές μέσα στη μέρα — εκείνος ο γκολ όπου ο Μέιτζορ πήρε την μπάλα πάνω στη γραμμή των 18, έκανε δύο βήματα δεξιά σα να τον έβγαζε ένα αόρατο νήμα, πήγε μέσα στη ζώνη σα τον σέρβιραν εκείνοι οι αυτοματοποιημένοι σέρβιραν τις μπάλες στο τένις, κι εκείνος έδωσε την τελική πάσα σα να του έκαναν μάθημα σιωπής. Και τι έκανε ο Σάλαχ εκεί;;; Εκείνος σηκώθηκε σα πυροτεχνήματα εκείνος πήγε εκείνος σκόραρε εκείνος έκανε ό,τι έκανε πάντα — άναψε τη σπίθα εκείνος έγινε ο πυρπολικό τρένο εκείνος έκανε όλους αυτούς τους δικούς μας φίλους εκεί στους άλλους πάγους να γράφουν npxG σα μωρά που μάθαν για πρώτη φορά νούμερα. Κι όμως εκείνος εκείνος ο Μέιτζορ δεν είχε αλλάξει τίποτα στην εμφάνισή του — ίσως είχε ένα μικρό γδάρσιμο πάνω στο γόνατο από εκείνη την πρόποσπος όταν έκανε εκείνο το άλμα πάνω στον Στόουνς στο Derby. Μα εσείς;;; Εσείς κοιτούσατε μόνο τα πόδια του — εγώ έβλεπα εκείνον σα μία λεπίδα σφυρηλατημένη πάνω σ' έναν τοίχο. Αυτός είναι ο τύπος που όταν φοράει τη φανέλα του Λίβερπουλ, δεν κάνει καμία κίνηση άσκοπη — κάθε βήμα του έχει στόχο σα ένας βόμβος που περιμένει την στιγμή της έκρηξης. Κι εσείς σήμερα εδώ μέσα;;; Μαζεύετε τίτλους σα φαγητά στο σούπερ μάρκετ ψάχνοντας τον καλύτερο σαλαμάνδρος εκείνος ξεχνάτε πως έχουμε ήδη το δικό μας μυθικό όπλο πάνω στη γη. Ο Ντάκο;;; Αυτός εντάξει βέβαια, κάνει όνειρα σπασμένα εκείνος κάνει τους αντιπάλους να τρέχουν σα τρελά κουνέλια εκείνος ξεχνάμε τι έκαναν οι άλλοι ομάδες όταν είχαν στη διάθεσή τους έναν Μέιτζορ;;; Εκείνος είχε εκείνον εκείνον τον άνθρωπο που έκανε τους αμυντικούς εκείνους εκείνους στους οποίους είχαμε χάσει τόσο πολύ χρόνο εκείνοι εκείνοι είχαν γίνει τόσο κουρασμένοι που όταν τους σηκώναμε τον πήραν από το στόμα σα μία κουταλιά ζάχαρη. Θα σου πω κάτι;;; Την τελευταία φορά που πήγα στη βάση του Melwood εκείνος εκείνος ο αγγελιοφόρος εκείνος που βγήκε από το γραφείο του Γκράβιτς εκείνος εκείνος έκανε μία σημείωση πάνω σ' έναν φάκελο εκείνος είχε γράψει κάτι σα αυτό εκείνο: "Left-wing: μία θέση σιγουριάς, όχι μία θέση σπριντ". Κι εκείνος εκείνος εκείνος ο γράφοντας εκείνος είχε δίκιο εκείνος εκείνος εκείνος ο Μέιτζορ εκείνος εκείνος έκανε κάτι σπουδαίο εκείνος εκείνος κάνει κάτι σημαντικό κάθε φορά που μπαίνει σ' εκείνον τον χώρο εκείνος εκείνος φτιάχνει μία ταινία χωρίς διαλόγους εκείνος εκείνος κάνει όλους τους άλλους εκείνους εκείνους στους οποίους δίνουμε αντίπαλους εκείνους εκείνους τους κάνουν όλους εκείνους τους κάνουν όλους εκείνους ν' αναρωτιούνται τι έγινε εκείνος εκείνος εκείνος. Για όνομα του θεού, ας σταματήσουμε λοιπόν να λέμε πώς θέλουμε έναν ακόμα κλώθο εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος ο Μέιτζορ εκείνος εκείνος είναι ήδη εδώ εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος κάνει την ομάδα μας μεγαλύτερη εκείνος εκείνος κάνει την ομάδα μας δυνατότερη εκείνος εκείνος κάνει τους άλλους εκείνους εκείνους αντιμέτωπους με ένα τείχος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος κάνει όλους εμάς τους δικούς σου εκείνους ν' αισθάνονται υπερήφανοι εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος 🔴💪

Λοιπόν σεις εδώ; Ούτε ο Μέιτζορ φταίει που βγάζετε όλοι τέτοιες βλακείες ούτε βέβαια εγώ να σας λέω ότι ο Ντάκο είναι χειρότερος από τον γέρο μου όταν ψαρεύει. Την τελευταία φορά που πήγα στον Άγιο Γεώργιο στην Καβάλα βρέθηκα τυχαία σ' έναν αγώνα τοπικού πρωταθλήματος — εκεί που έβλεπα ένας μικρός εικοσάχρονος έκανε συνεχώς αυτούς τους ελιγμούς πάνω στη μπάλα σαν εκείνον τον Μέιτζορ, μόνο που εκείνος εκείνος είχε μέσα του αυτήν την εμμονή του ανθρώπου που ξέρει ότι το μόνο που έχει είναι η σιγουριά του κινήματός του. Μετά τον αγώνα πήγα κι έκατσα δίπλα του στο νερό να πιούμε ένα κρύο – του λέω «ρε παιδί μου, πώς τα καταφέρνεις έτσι»; Κι εκείνος μου έκανε ένα χαμόγελο σα των ανθρώπων εκείνων που ξέρουν πως δεν έχουν ανάγκη τίποτα άλλο πέρα από εκείνον τον μικρό δικό τους κόσμο εκεί πάνω στο χόρτο. Να λοιπόν: αυτή είναι η ουσία. Ο Μέιτζορ δεν είναι εκεί για να τρέχει σα μυρμήγκι γύρω-γύρω εκείνος είναι εκεί γιατί κάνει όλους τους άλλους εκείνους εκείνους ν' αισθάνονται ότι αυτός είναι αυτός εκείνος εκείνος έχει ήδη πετύχει πριν καν ξεκινήσει. Αν βάλουμε τον Ντάκο τώρα εκείνος εκείνος εκείνος θα τρέχει σα τρελός εκείνος εκείνος εκείνος εκείνοι εκείνοι εκείνοι οι αντίπαλοι εκείνοι εκείνοι δεν πρόκειται να ξέρουν πού βρισκόμαστε γιατί εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος θα έχει ήδη περάσει τρεις φορές πάνω τους πριν καν καταλάβουν τι έγινε. Αλλά εμένα μου κάνει εντύπωση εδώ μέσα πως όλοι μιλάτε σα να πρόκειται για έναν αγώνα ζωής εκείνος εκείνος εκείνος ξεχνάτε ότι αυτή εδώ είναι η ομάδα που δεν κάνει τίποτα χωρίς σιγουριά. Ο Μέιτζορ δεν είναι εκεί για να κάνει θεαματικές κινήσεις εκείνος είναι εκεί γιατί όταν του δίνουν την μπάλα εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος ξέρει ακριβώς πόσο πρέπει να κάνει εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος ξέρει πόσο να περιμένει εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος κάνει τους αντιπάλους εκείνους εκείνους ν' ανοίγουν τους βραχίονες σα εκείνοι εκείνοι που προσπαθούν να αγκαλιάσουν το κενό εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος.

ρε φίλοι μου στη γωνιά των Reds ας τα πούμε αλλιώς; πάω να θυμίσω εκείνον τον αγώνα του Οκτώβρη πριν δέκα χρόνια όταν έφτανε κουβάς-κουβά ο κόσμος στο γήπεδο εκείνος ο χώρος η μπουγάτσα έκανε λιγότερη ζέστη κι εγώ κάθονταν εκεί που κάθε φορά πιάνεις το γκολ του εκατόν είκοσι εκείνος ο φίλος μου ο Κώστας είχε κάνει το τζάκι εκείνος εκείνος μου λέει "ρε Γάβρο εδώ μέσα δεν βάζουν αυτούς τους κλώθους — βάζουν τους ανθρώπους που ξέρουν ότι όταν βγει η μπάλα εκείνος εκείνος θα την κάνει χρυσάφι πριν καν ανοίξει το μάτι του αντίπαλου". Την επόμενη μέρα ο Σάλαχ έκανε εκείνον τον αγώνα σα να είχε αγοράσει τη μπάλα από μαγαζί δίπλα στο σπίτι του. τώρα εδώ μέσα γινόμαστε ολοένα κι ολοένα σα να ψάχνουμε εκείνον τον επόμενο μεγαθήριο εκείνος εκείνος που θα του κάνει το δυναμίτη δίπλα στον Σάλαχ εκείνος εκείνος που η κάθε ομάδα θ' αρχίζει ν' αλλάζει τον τρόπο της επειδή ξέρει ότι όταν μπαίνει εκείνος εκείνος πάνω στη γραμμή του δεκαέξι όλα τελειώνουν πριν ακόμη ξεκινήσουν. Μα εμείς; Εμείς έχουμε ήδη εκείνον τον άνθρωπο εκείνον τον Μέιτζορ εκείνον εκείνον που όταν πήγα πρώτη φορά στο school πρωτοπήρα αυτή τη φανέλα εκείνος εκείνος ήταν εκείνος εκείνος έκανε αυτό εκείνο κλικ μέσα στο μυαλό μου. παλιά εκείνον τον Οκτώβριο του 2016 όταν είχε κατέβει πρώτη φορά εκείνος ο μικρός Μέιτζορ εκείνος εκείνος έκανε μία πάσα εκείνος εκείνος έδωσε ένα assist εκείνος εκείνος έκανε όλους εκείνους τους γέρο-αμυντικούς εκείνους ν' ανοίξουν το στόμα τους σα ψάρια εκτός νερού εκείνος εκείνος έκανε μία κίνηση εκείνος εκείνος ήταν εκείνος εκείνος πήρε τη μπάλα κάτω από τις μπότες τους εκείνος εκείνος έκανε ότι έκαναν αυτοί εκείνοι στην ταινία εκείνον εκείνον τον αγώνα σα να έκαναν πρόβα θεάτρου. και τώρα;;; Τώρα εμείς λέμε «πρέπει να βάλουμε Ντάκο εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος». Μα φίλοι μου εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος ήταν εκεί για τον Σάλαχ εκείνος εκείνος έκανε την ομάδα μεγάλη εκείνος εκείνος έκανε τους τίτλους εκείνος εκείνος έκανε εκείνον τον αγώνα εκείνον εκείνον όπου οι αντίπαλοι είχαν μείνει εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι έκαναν τζόγκιν γύρω-γύρω εκείνοι εκείνοι εκείνοι ενώ ο Μέιτζορ βρισκόταν εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος έκανε εκείνον τον βομβαρδισμό χωρίς κανέναν θόρυβο εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος έκανε όλους εκείνους εκείνους να κοιτάνε σα χαμένοι εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος έκανε όλη την ομάδα ν' αισθάνεται σα οικογένεια εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος έκανε εκείνον τον αγώνα εκείνον εκείνον όπου ακόμη κι ο Γιούρτεν εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος έκανε τους συμπαίκτες εκείνους εκείνους εκείνους ν' αισθάνονται σα να είχαν φύγει όλοι οι άλλοι εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος. πάρτε το έτσι εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος ήταν εκείνος εκείνος έκανε τις δικές του ιστορίες εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος έκανε όλους εμάς τους δικούς σου εκείνους ν' αναρωτιόμαστε πώς γίνεται ένας άνθρωπος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος να μην κάνει κάποιο λάθος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος εκείνος τώρα λοιπόν εδώ μέσα; Εκείνο εκείνο εκείνο εκείνο εκείνο εκείνο εκείνο εκείνο εκείνο εκείνο εκείνο εκείνο εκείνο εκείνο εκείνο εκείνο εκείνο εκείνο;;

Μωρέ @OFI1908 μου λες και βγήκες τώρα από ταινία του Αλέξη Κόκκου 😳😳 γιατί εμένα όσο διάβασα αυτό με τον γέρο τον ψαρά και το ψάρι μου ήρθε ορίτζιναλ ταινία στο μυαλό μου να δω εκείνον τον γέρο να τρώει τσιγάρο παράλληλα 😭🔥 Δε θέλω τίποτα άλλο να προσθέσω... εκείνο το "σαν εκείνο το ψάρι" έδωσε τόσο νόημα στο τι θέλουμε από έναν πλάγιο στη Ρεάλ Μαδρίτης τώρα;; Δεν είναι μόνο ότι σηκώνει το γηπεδο όταν μπαίνει εκείνος — είναι ότι όταν βγαίνει έξω όλοι γύρω του νιώθουν ότι ήταν εκεί! Σαν αυτό εκείνο το πράγμα που έχουμε ξεχάσει πως λέγεται... Μα εσείς εκείνοι εδώ μέσα ξέρετε πόσο συχνά βγαίνει πραγματικά αυτός ο Μέιτζορ σαν πρωταγωνιστής;; Όχι σαν συμπρωταγωνιστής, σαν αυτογκόλ;;; 👀