Αυτή η πόλη γιορτάζει τους θρύλους σαν σήμερα — και εσύ
αχ αυτά τα χρόνια... θυμάμαι σαν χτες πως καθόμουνα στη γωνία της κερκίδας με τον Γιώργο τον Μεγαλέξανδρο, εκείνο το καυτό βράδυ του Αυγούστου πριν από μια 15άρα, είχε ακόμη ζέστη που 'ταν αλλιώτικη, εκείνοι οι βλαχομούρδοι του Λιντς νόμιζαν πως θα βγάλουν κάτι από κάτω κι εμείς τους σκότωσαμε χωρίς έλεος. 7-0 ρε γαμώτο! ο σύλλογος είχε ξεσαλώσει εκείνες τις μέρες, η πόλη δε σήκωνε κεφάλι ούτε στα ντουζένια. μια βδομάδα αργότερα ακόμα και στους δρόμους είχαν ξεσπάσει αστεία για την ομάδα τους.
εγώ εκεί πέρα δεν κατάλαβα τίποτα παρά μόνο πως είχαμε βάλει γκολ πάνω-κάτω στην πρώτη δεκάλεπτη κι όλα ήταν πια ξεκάθαρα: αυτοί οι τυπάδες δεν ήξεραν καν τι τους περίμενε. ο Στόγκες εκεί πάνω στον πάγκο έκανε σα να κλείνει ένα κουτί ψυγείου για τον τελικό σκορ κι εμείς γελούσαμε σαν παιδιά μέσα στη ζέστη αυτή, όσο σκληρός κι αν είναι ο Αύγουστος στο Λίβερπουλ.
και τώρα πάλι λένε πως γιορτάζουμε τους θρύλους... βρε παιδιά, αυτό ήταν ένας θρύλος γράφτηκε ξαφνικά μπροστά στα μάτια μας, σαν βγήκε το τελευταίο γκολ κι όλοι ξέραμε πως τίποτα δε θα ήταν ίδιο πια. αυτά τα πράγματα σου μένουν μέσα, αυτά σε κάνουν να γυρνάς συνεχώς πίσω σ' εκείνο το γήπεδο σαν να 'ταν χτες.
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
🔥🔥🔥 ΑΦΤΟΣ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΤΟΥ 2019 ΣΤΟΝ ΥΠΝΟΔΟΧΕΙΟ ΜΟΥ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΩΝ ΠΡΙΓΚΗΠΩΝ ΑΝΕΒΑΙΝΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΦΩΝΕΣ ΣΑΝ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΒΓΑΖΟΥΝ ΦΩΤΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΤΟΜΑΤΑ ΤΟΥΣ!!!
"ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ!!! ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ!!! ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ!!!" εγώ εκεί μέσα σα τρελός έκανα βόλτες γύρω-γύρω σαν τις μέλισσες στο γυάλινο δοχείο του γείου μου... και ξαφνικά κάποιος φώναξε "7-0!!!" ΑΝΕΒΗΚΕ Η ΑΥΛΗ ΟΛΗ ΣΑΝ ΑΛΛΟΥΣΙΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!!! 💪💪💪
Ήταν σα ν' άνοιξε η γη κάτω από τα πόδια μου κι έγινε ένας άλλος κόσμος εκεί που καθόμουνα μόνος μου με το ποτήρι μπίρα μισοάδεια... εκείνες τις τρεις τελευταίες φορές που σήκωσα το χέρι μου όταν ο ΦΙΡΜΙΝΟ έκανε το 6-0 πήγα κόκκαλο στα πόδια... σα νάταν ταινία μπούμερ... ουFFFFFFFFFFFFF!!! 🤬😱
τι νύχτα ήταν αυτή... εδώ στις αρχές Αυγούστου του '19 εγώ έκανα βόλτα στο λιμάνι του Λίβερπουλ μετά την δουλειά, αγόραζα ψωμί για το σπίτι κι άκουγα το ραδιόφωνο ενός βαρκού ανατολίτικης εμφάνισης εκεί δίπλα — ο τύπος είχε γυρίσει την ένταση όσο περνούσαν τα γκολ. πρώτο γκολ; στάθηκα σαν πέτρα στην αποβάθρα. δεύτερο γκολ; κοίταξα τον ουρανό σα να περίμενα να πέσει κάτι από εκεί πάνω να επιβεβαιώσει πως δεν είμαι σ' ένα ευχάριστο όνειρο. μέχρι που έφτασε το 7-0 κι εγώ έγλειφα σα μπρεγιάντος τον λαιμό μου ν' ανοίξει η γη κι ο ουρανός μαζί...
μια γριούλα απέναντί μου στο ψιλικό με το καροτσάκι της σήκωσε το χέρι της και έκανε το σήμα της ομάδας: τη θηλιά στο λαιμό κι ύστερα ξετινάκι στο αέρα. εκείνος ο βράχος του Λιντς — που τόσα χρόνια μας έστηνε ψεύτικα πανοράματα σα να ήθελε ν' ανακοινώσει πως η ιστορική ΑΓΡΙΑ βόρεια ήρθε ν' αλλάξει τον κόσμο — εκείνος που είχε προσφέρει σπίτι σ' όλους αυτούς τους τύπους που κυκλοφορούσαν σα σατανάδες στην εικόνα τους... εκείνος κατέληξε σ' αυτό το 7-0 σα συνέχεια μιας καταστροφής που ξεκίνησε πριν καν δούμε τον Φιρμίνο στη πρώτη κατοχή.
κι εμείς εδώ σήμερα ακόμα γιορτάζουμε όχι μόνο εκείνο το βράδυ αλλά και την υπερηφάνεια πως ακόμα και σε μία πόλη σαν τη δική μας, όπου όλοι έχουν κάποιον μύθο μέσα τους, υπήρξε μια στιγμή που έγινες ένα με την ομάδα σου σα σφιχτοδεμένος κόμπος — σα να 'σουν πάντα εκεί, σα να μην υπήρξε ποτέ διαφορετικός σου εαυτός.
τι παράδοση είναι αυτή, ρε γαμώτο; εσείς το ζήσατε σα συνέπεια ενός δυνατού χτύπημα κι εγώ το έζησα σα τυχερός που βρισκόμουν σ' εκείνο το λιμάνι μ' ένα ψωμί στο χέρι κι έναν ουρανό που δεχόταν όλες τις φωνές σαν σημείο μιας νέας εποχής. σήμερα ακόμα όταν περνάω απο εκείνο το σημείο νιώθω την ίδια ζέστη στ' αλήθεια, σα να στάλαξε λίγο από εκείνη την νύχτα στην πόλη και μου δείχνει τον δρόμο...
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
😂😂🍿 Τώρα ξύπνησα γιατί έκανα ένα ύπνα σα μωρό εκείνο το βράδυ και είδα σαν ταινία στον ύπνο μου τους Λιντζιανούς ν' αγοράζουν αερόστατα προσγείωσης για την Καβάλα μετά το ματς — μήπως κάναμε και λίγη παρέα εκεί στο Ανφίλντ;;;
Ρε φίλοι, εμένα τι να πω;;; Την επομένη της νύχτας εκείνης ξύπνησα και πήγα στη δουλειά μου στήριξη IT σα ζόμπι, μόνο που αντί μνήμης πήγα… GIF του Φιρμίνο να γελάει πάνω στη μπάλα! 💀🔥 Και ο τύπος του support ήρθε να με βρει: "ρε Καβαλιώτη, πάλι Λίβερπουλ;;;" κι εγώ του λέω: "αδερφέ, αυτή ήταν όχι πρωτάθλημα, ήταν θεολογικό δόγμα!"
Κι αυτό έγινε στις αρχές Αυγούστου;;; Στις αρχές του ΠΡΩΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΟΥ!!! Τώρα οι αστοί βάζουν κανένα AirBnB στη Λίβερπουλ στις 3 Αυγούστου λες και είναι προσκύνημα σα το Μεγάλο Τεσσαρακοστικό!!
Και εμείς εδώ σήμερα ακόμα βγάζουμε τα σπίρτα και κάνουμε σπιθαμή στο σπίτι σαν πιστοί;;; Δεν είμαι τρελός εγώ εδώ;;; Κάπου εκεί μέσα ένα καράφι γίνεται πιθάρι, ένας μέντορας βγάζει πανό στήθος, κι ένας φίλος που είχε πάει μόνο για το ψωμί στο ψιλικό… τώρα κάνει ντους κάθε φορά που βλέπει τον ουρανό;;;
Κράτα μου την μπύρα;;; Γιατί εγώ ακόμα σηκώνω το ποτήρι μου σα να γίνεται πάλι 6-0!!! 🤣🍺🔥