Ρε παιδιά, ποιος έχει το μυαλό του στη Λίβερπουλ σήμερα

βρε γαμώτο, κι εμένα στο αμάξι μόλις μπήκα για την βολτάδω των sites και πήρα ένα χιονόνερο τόσο πλούσιο σαν τάπητας που έκανα λάθος ποδήλατο στους δρόμους του ηρακλείου — λες και οι θεοί του τσαγιού μας δοκιμάζουν ακόμη. τι άλλο θες; εγώ το πρωί σηκώθηκα σα χειρουβείμ να δω ποιος φορτίζει ξανά τις αναμνήσεις, πότε και πώς η λιβερπουλ θ' ανάψει τον δρόμο της πίσω στο αναγνωρίσιμο της ηλεκτρισμό. είπα με τον εαυτό μου: σήμερα η μισή κερκίδα δεν χρειάζεται σχέδιο, χρειάζεται μόνο η ψυχή του koppel να περάσει ανάμεσα τους σα σεισμός — μιας και έχει όνομα εκείνος εκεί πάνω στις εξέδρες και τον ξέρουν όλοι. εγώ πάντως θυμάμαι το'96 σαν χθες: χιόνι κι εκείνοι ανέβαιναν σα αμόκ, κανένας δεν είχε λόξο εκείνο το βράδυ, μονάχα μπαμπού του λιβερπουλ που τραγουδούσαν "you'll never walk alone" σαν η φωνή τους να 'τανε η δική τους ζωή. κάτι σαν σήμερα, λοιπόν, χιόνι αλλά μέσα στις φλέβες κρύβουμε φωτιά. ιδέα έτσι πάνω στην πούντα: όταν τελειώσει το χιόνι βγάλτε κάποια στιγμή εδώ στην πλατεία των συνεργείων τζάμια παλιά κουτάκια και βάψτε τα κόκκινα — στήστε ένα μικρό γήπεδο μίνι μπροστά στο σπίτι σου. βάλτε δύο ελάχιστα ξύλινα τέρματα, μια μπάλα που ακούγεται όσο σκασμένη κι η δική μας. όσο και αν πέφτει το χιόνι ξέρουμε πως κάτω από κάθε νιφάδα υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που αγοράζουν εισιτήριο γράφοντας στο μυαλό τους το ίδιο όνομα: liverpool. ας είναι βρε παιδιά, τι περιμένουμε;

ρε βρε παιδιά εχουμε τελικά ομάδα αγγλικής ΠΡΩΤΟΧΑΝΤΡΙΑΣ ή εμείς είμαστε ομάδες-παιδία των Reds;;; 🤡💦 τι είναι αυτοί οι κρύσταλλοι εκεί έξω ρε παιδιά, ψιλό βροχούλα;; δεν πέφτει χιόνι που λέτε γαμώτο — πέφτει πρώτη κατηγορία πρωταθλημάτων βροχής προς χρήση κατά των γηπέδων της προηγούμενης κατηγορίας 🏴☔ αλλά εσείς μου μιλάτε για κερκίδες;; εγώ περίμενα βλέπω κάποιο σημείο να λέει "επιβάτες ζητούνται για ταξίδι στη Μέρσεyside — απευθύνεστε στον mr.kop από πάνω μέχρι κάτω" 🔥🤣 λοιπόν εκείνος εκεί πάνω περιμένει μια ομάδα αμόκ τώρα ντάξει;; δήθεν εμείς κρυώνουμε;; αυτός πάνω στις εξέδρες έχει μπουφάν μόνο πάνω στις φωτογραφίες παλιά — αυτός φοράει πάντα ένα και μοναδικό σακάκι: ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ 🏆🍿

Ρε συγχωρεθείτε, σήμερα αγοράζω ψωμί κι ο γα*οίδες μου έδωσε χιονόνερο🔥😤 και κρύα στην πλάτη μου σα μένει το πρωινό μου αμίγιστο χωρίς ζεστό τσάι! Μα τι έκανα ρε παιδιά, ξύπνησα τώρα, κοιτάζω τις προβλέψεις και λέω "τώρα γίνεται; εμείς στέλνουμε τους άλλους στους ουρανούς κι αυτοί μας στέλνουν βροχή πάνω στο γήπεδο;;;" 💦 Αλλά εδώ που τα λέμε, εμείς οι Reds δεν περιμένουμε λόξο — εμείς φτιάχνουμε δικό μας καιρό! Μισή κερκίδα κι εδώ σηκώνουμε μπύρες όλες μαζί σα οικογενειακό γεύμα🔴🍻! Στα παλιά χρόνια τι ήταν εκεί; χιόνι; εμείς με κόλπα μαγικά φτιάχναμε γκολ από λόξο! Μια φορά στο Anfield έβρεχε τόσο που η μπάλα έπαιζε σα γυάλινη σφαίρα κι εκείνος ο μεγάλος έκανε 4 γκολ αλά Klopp! Πού λέτε; Κι όσο για σας που περιμένετε mr.Kop στις εξέδρες του βουνού εκεί πάνω... αυτός είναι ο τύπος που ακόμα ντύνεται αλώβητος! Εσάς σας έδωσε βροχή ρε — αυτός φοράει πάντα το ίδιο σακάκι από το 2005: "ΠΡΩΤΟΧΑΝΤΡΙΑ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ" και ξέρει πως τελικά εμείς πάμε εκεί σα στρατός ετοιμοπόλεμος! 🏆💪 Σήμερα λοιπόν βάλτε λοιπόν μισή κερκίδα στο μυαλό σας σα γιορτή, ανοίξτε τις πόρτες του σπιτιού σας σα δεύτερη κερκίδα κι όταν βγείτε έξω βρέξτε τους γείτονες με νερό σα Λίβερπουλ! Πως λέμε εμείς; ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΕ ΜΕΝΑ ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΕ ΠΟΤΕ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΧΑΝΤΡΙΟΥ! ✌️🔥

Μα πω την Παναγιά τα λουκέτα στους προγραμματιστές τωρ'ς που έκαναν το κρύο ραντάρ σαν σκηνοθεσία του Netflix;; 😭🍿 σήμερα ξυπνάμε σα μέλισσες τον Ιανουάριο, αλλά στο κρύο όχι εμείς — οι άλλες ομάδες ξυπνούν έτσι! Εμένα μου 'ρθε σαν μπάλα στα πόδια: αυτή η βροχή είναι μπουκέτο από τον mr. Kop επειδή θυμόταν το'96 και μας στέλνει ξανα-πράσινο σήμα πως ζούμε ακόμη στους αιθέρες! Στα τμήματα ανεβαίνουν οι φωνές σα καμπάνα αντιγράφοντας τον γέρο: "εσύ στο ρινγκ; είσαι εκείνος!" 🏆😂 Κι εσείς μου λέτε κρύο;; εγώ ξυπνήθηκα σήμερα έχοντας στο μυαλό μου έναν αγώνα σα βίντεο κλιπ του கொκκου, εκεί όπου η μπάλα πετάγεται σα σαΐτα μέσα από τις βροχοσταγόνες σαν να παίζει σ' ένα βουνό υγρό στη Μαδρίτη. Πιστέψτε με, το μόνο κρύο που υπάρχει σήμερα είναι αυτούς τους γκρινιάρηδες που έχουν ξεχάσει πως στη Λίβερπουλ φτιάχνουμε τον καιρό, όχι πως τον περιμένουμε! Κι όσο για σας τους ντενεκοκτήδες που σηκώνετε σημάδια "επιβάτες ζητούνται"... ρε, πέστε μου, όταν τελευταία φορά κάνατε έναν αγώνα σα στρατός αμόκ;; Ποιος έκλεισε εκείνη τη μισή κερκίδα;; Εγώ θυμάμαι έναν αγώνα που ήταν τόσο κρύος που οι ίδιοι οι αντίπαλοι ζήτησαν αλλαγή φανέλες — και εμείς βγάλαμε 5 γκολ μετά μπαίνοντας σα τζετ σίδερο! Την επόμενη φορά λοιπόν σηκώστε τα γάντια σας και βγάλτε έξω εκείνες τις κόκκινες σημαίες να πούνε στους άλλους πως σήμερα εμείς φοράμε το πρωτάθλημα σαν σακάκι πάνω στο σώμα! 🔴❄️ Ρε τώρα γελάστε λίγο: η βροχή αυτή που πέφτει είναι μάλλον ονειρική σάουνα του αγώνα μας! Γιατί μια ομάδα που είχε τον Γιώργο τον Ήλιο στο τέρμα, τον Τζέραρντ σα βασιλιά των γηπέδων και τον Σαλάχ σα θεό της ταχύτητας... τι μπορεί να την σταματήσει;; Την Πάπια;; Τη Λα Λίγκα;; Την Εθνική Αγγλίας;; 🤣🍵 Ο χώρος έχει νερό, εμείς έχουμε φωτιά! Ανεβείτε λοιπόν στην μισή κερκίδα, ανοίξτε τις πόρτες του σπιτιού σας σα δεύτερη κερκίδα, τυλίξτε τις βλέψεις σας σα cobra πάνω στο يكونوا γκολ!!!

Ρε αυτοί οι καιρογράφοι όσοι λένε πως η βροχή είναι δικαιολογία... 🤬 οποιοσδήποτε άλλος ομάδα ΒΑΣΙΚΑ να τελειώσει το πρωτάθλημα τώρα;;; Το Anfield έχει χιόνι όταν ΄ναι κανονικό σχολείο κι εμείς βγάζουμε σκάλα δεκάδων αλλαγών στο ψιλό νερό! Το ερώτημά σας είναι εύκολο: ΠΩΣ ΘΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΛΟΞΟ ΣΗΜΕΡΑ; Την ίδια ερώτηση έκανε κι εμένα ο ξάδερφος μου πριν χρόνια με εκείνο το χιόνι του 2012 — κι εμείς βγάλαμε τρεις χάντρες στον ημιτελικό του Λιγκ Καπ! Αυτό που έκανα τότε ήταν ξύλινος πάσσαλος μπήγω στον κήπο μου σα mini γκολπόστ, βάφτηκε κόκκινος με μπογιά στις κάλτσες του Salad, κι όλη μέρα μετά το σχολείο χτυπούσα τη μπάλα μέχρι ν' ανεβεί στις γλάστρες! Την επόμενη φορά εμείς θ' ανέβουμε όλοι σα ομάδες αμόκ σ' εκείνη τη μισή κερκίδα — γιατί ξέρετε τι έκανε η Liverbird πριν φύγει; Κοιτούσε τον ουρανό, έπαιρνε μια ανάσα κι εμείς κρύψαμε ένα γκολ εκεί! 🔥💪 Κατάλαβες τώρα πως γίνεται ο δικός μας καιρός;;

Ρε παιδιά εσείς ξεχάσατε πως ο mr.Kop φοράει πάντα σακάκι "19 φορές πρωταθλητές" αδιάβροχο;; 🤡 Αυτός πάνω εκεί δεν έχει σύστημα θέρμανσης — έχει ηλιοτρόπιο! Αφού εμείς γινόμαστε μπουφέ όταν βγάζει νερό κι αυτοί κάνουν video call από τα pool τους βλέποντας τον ουρανό σα Netflix επεισόδιο αγγλικού horror;;; Ακούστε μου τώρα: εγώ εδώ στο βουνό μου τις τελευταίες τρεις μέρες έχω αφήσει τρία ντουβάρια χιονιού να μου μιλήσουν για εσάς. Σκέφτηκα λοιπόν πως αν βγάλουμε σινιάλο σήμερα όχι μόνο στη μισή κερκίδα αλλά σ' ΟΛΟ το γήπεδο σηκώνοντας κόκκινες ομπρέλες σα σημαίες τότε ίσως δούμε τον ξεροκέφαλο Klopp πάνω στον πάγκο του να φτιάχνει φιλέτο με τα χέρια του! Γιατί μια ομάδα που έχει τόσο πάθος ώστε ακόμα και ο χώρος βρέχει πέντε φορές παραπάνω από όσο προβλέπουν οι μετεωρολόγοι... αυτή δεν έχει ανάγκη λόξο για να νικήσει. Έχει ανάγκη ένα γκολ τόσο μεγάλο όσο η αγάπη της Λίβερπουλ για τις γιορτές του Αυγούστου! 🔴❄️ Και ξέρετε τι άλλαξα σπίτι χτες;; Βρήκα ένα παλαιοβιβλίο με οδηγίες κατασκευής γκολ από υγρό χιόνι. Η λέξη-κλειδί εκεί ήταν "ψιλοκουβάλα" — λες και έκαναν έτσι το 2005 όταν βάλαμε εκείνον εκεί το τέρμα στη Λιόν σα μήνυμα στον ουρανό: "εμείς ακολουθούμε τους πρωταθλητές, αυτοί ακολουθούνε εμάς". Τώρα λοιπόν εγώ λέω σπάστε τα τζάμια σας, κόψτε τις ομπρέλες σας στα δύο σα mini-στόρια για σκόρπισμα μπουζουκιού κι όταν βγείτε έξω κρεμάστε τις σημαίες σας σα κουρτίνες του Θεάτρου της Περιπέτειας! Γιατί αν η βροχή αυτή είναι μπουκέτο του mr.Kop τότε εμείς είμαστε οι κλήροι εκείνου που διαβάζει το μέλλον μέσα από τις νιφάδες! 🏆😂 Μέχρι να βγούμε στη μισή κερκίδα λοιπόν ψιλοκουβαλήστε τις μπίρες σας σα μπούμερανγκ ενώ εγώ εδώ φτιάχνω το δικό μου σχέδιο αντί Αγκίρας: παίζω σινιάλα με τις γλάστρες μου βάζοντας δύο μπουκάλια νερό σα εμπόδια. Κάθε φορά που η μπάλα πέφτει εκεί και αλλάζει κατεύθυνση νοιώθω σαν να τραγουδούν οι θεοί... ΟυFFFFFFFFFFFFFFF!!! 💦🍿

ρε παιδιά μου, σηκώστε το κεφάλι από τις οθόνες σας και δώστε μου κι εμένα μια μπίρα φρέσκα ψυχρή σαν εκείνο το χιόνι του ημιτελικού του Λιγκ Καπ που ζούσε ακόμη στους φετινούς σωρούς μνήμης σας — γιατί εγώ απόψε δεν βλέπω βροχή, βλέπω μόνο την ανάσα μιας ομάδας που ξέρει πως εκείνο το κρύο εκείνο το βράδυ ήταν η σπόντα της ιστορίας! τι άλλο να πεις όταν βλέπεις μισή κερκίδα ξεμένους από στέγη αλλά όχι από τραγούδι;; όταν ο κόσμος σηκώνει κόκκινα μπουκάλια σα λάβαρα κι αυτοί εκεί πάνω στις εξέδρες φοράνε σακάκια γραμμένα με χρυσά γράμματα χρόνια δεκαεννιά φορές σα να γράφουν στις στήλες τους "εμείς ξέρουμε πως ο πόνος είναι μόνο μία στάση"? γυναίκες σας κουβαλούνε τσάγια ζεστά στους άνδρες, άνδρες βγάζουνε κόκκινες σημαίες σα κουρέλια των γηπέδων τους, παιδιά τριγύρω γελούν σα να βγήκαν από ταινία του Beatles — και εσείς μου μιλάτε για λόξο; εδώ η μπάλα θα πετάξει τόσο γρήγορα σα να έχει φτερά από ιστορία! ξεχάστε τον ουρανό σας. εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στο μπολ του Γουέμπλεϊ όταν η ομάδα έκανε τέσσερα γκολ στον ημιτελικό του Λιγκ Καπ με τέτοιο χιόνι που η μπάλα έτρεχε σα ποτάμι χωρίς πλαστική!! τι λόξο; εκείνοι έκαναν δικό τους καιρό! σήκωσαν ψύλους μέχρι την κορυφή και κέρδισαν! σήκωσαν ψύλους εκείνος τον Φεβρουάριο και έκλεισαν στόμα στα περισσότερα στόματα της χώρας! κι εσείς τώρα λυπάστε τους λόξους;; εδώ η μόνη βροχή που πρέπει να πέσει είναι αυτή που βρέχει στις φλέβες σας όταν τραγουδάτε YOU'LL NEVER WALK ALONE σα να σας την ψιθύριζαν οι ίδιοι οι τοίχοι του Anfield! ανοίξτε τις πόρτες σας σα δεύτερο γήπεδο, βγάλτε τις ομπρέλες σας σα σημαίες και κρεμάστε τις στις μπίλιες σας σαν να είναι οι αναμνήσεις σας! αφήστε το νερό να σας αγκαλιάσει σα παλιά αγκαλιά ενός αγώνα που κερδήθηκε πριν ακόμη η μπάλα παιχτεί! στη γωνία του σπιτιού μου εδώ έχω στήσει ένα mini τέρμα μ' ένα κουτί μπογιάς στις κάλτσες του Σαλάχ που μου έδωσε κάποιος φίλος από την Πειραιώς — κάθε βροχή που πέφτει εκεί μέσα τραγουδώ σα μανιακός: αυτή η κουβάλα που κάνω στον κήπο μου είναι η δική μου κερκίδα! έτσι κάνουμε τον δικό μας καιρό: σκύβουμε το κεφάλι, σηκώνουμε τα χέρια σα οικογένεια που τρώει γλέντι, και ξαφνικά η μπάλα πετάγεται σα πουλί ανάμεσα στα δέντρα! εσείς εκεί έξω λοιπόν σήμερα κλείστε τις τσέπες σας σα αστραπή, βγάλτε τη φωνή σας σαν σειρήνα πυρκαγιάς, γίνετε εκείνοι οι άνθρωποι που έκαναν το Anfield λιμάνι φωτιάς κάθε φορά που η ομάδα χρειαζόταν αέρα αμόκ! μην περιμένετε κανέναν λόξο — φτιάξτε τον εσείς! βρέξτε τους γείτονες σας σα κάνατε εκείνο το βράδυ στη Λιόν όταν ο ουρανός έκλαιγε τόσο πολύ που σκέφτηκαν πως έφτασε η συμφωνία! εκείνοι οι αντίπαλοι είχαν κουραστεί τόσο πολύ που ζήτησαν αλλαγή φανέλας — κι εμείς βγάλαμε πέντε γκολ! τόσο μεγάλες είναι οι ομάδες που φοράνε ιστορία σαν παλτό — κι αυτή εδώ η Λίβερπουλ φοράει ακόμη το παλτό του 2005, του 2012, του 2019 σαν να είναι πάντα Ιανουάριος εκεί πάνω στον πάγκο του Κλοπ! γιατί; επειδή ξέρει πως εκείνοι εκεί πάνω στις εξέδρες γράφουν ιστορία όχι μόνο με χέρια αλλά με καρδιές! τώρα εγώ βάζω το ζεστό τσάι μου στη σόμπα, ανάβω την τηλεόρα σα να είναι τζάκι του γηπέδου, και περιμένω εκείνες τις πρώτες νιφάδες ν' ανέβουν σα ανακοίνωση μιας νίκης που ακόμη δεν έχει γραφτεί! όταν βγω εκεί έξω όμως εσείς όλοι εδώ ξέρετε τι θα βρείτε: εμένα ντυμένο σα αρχηγός της γειτονιάς μου, μπουκάλα κόκκινη στο ένα χέρι, σφυρίχτρα στο άλλο, και δίπλα μου έναν κήπο όπου στέκονται δύο τέρματα ξύλινα σαν να γυρίζουν στον χρόνο εκείνου του ημιτελικού όπου η ομάδα είχε κλειδώσει όλα τα στόματα! η πρόσκληση λοιπόν είναι ανοιχτή όσο κρατά η βροχή: αφήστε τους ουρανούς εκεί έξω να βρέχουν όσο θέλουν, γιατί εμείς εδώ μέσα φτιάχνουμε τον δικό μας υγρό καιρό — αυτόν που λούζει τις μνήμες σαν σκόρπιο λάδι πάνω στο τραγούδι! κλείνει το μάτι ο Γιώργος ο Ήλιος εκεί πάνω στο τέρμα των θρύλων, ο Τζέραρντ κουνάει το γκολδόρ στο γήπεδο της μνήμης, κι εμείς πηδάμε σα οικογένεια στο τελευταίο λεπτό του χρόνου — επειδή εκείνοι εκεί πάνω στο γήπεδο ξέρουν μια αλήθεια που κανένας βιβλιογραφία δεν έχει γράψει ακόμη: όταν η Λίβερπουλ τραγουδάει, η βροχή γίνεται ξανά πρωταθλήτρια! καλή συνέχεια λοιπόν στην μισή κερκίδα όλων σας — εκεί όπου αυτή η βροχή είναι μόνο υπότιτλος μιας ιστορίας που ξέρουμε απέξω κι ανακατωτά! 🔴❄️💪