Μόνο αυτός μπορεί να βάλει την ομάδα μας πάνω από όλα: ποιον ΘΕΛΟΥΜΕ επιτέλους στην…

Μα τι σόι ελάφι αυτό που τρέχει σα νταλκάς στο χώμα όταν βρέχει; Να μας πείς πώς ένας “τζίφας” έφυγε τρεις φορές μέσα σε δυόμιση χρόνια γιατί τον είχανε σα γάιδαρο στο πάγκο, τώρα γίνεται ο Αχιλλέας του γηπέδου; Στη Βορειοδυτική Αγγλία άλλωστε, σπίτι του, έφτανε μέχρι το δεύτερο δεκαπεντάρι; Ρωτήστε τους Θρακών - αυτοί τον είχαν για τρία παιχνίδια πριν τον στείλουν αμέσως πίσω. Τον φέρνεις τώρα επειδή κάποιος παρουσιαστής έκανε ένα γκολ στο 94’ πριν δυο χρόνια; Δείξε μου νούμερα.

ΤΕΛΕΙΑ ΛΕΣΣΟΝΤΕΣ;;;;;;;;;;;;;;; ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΝ ΣΥΛΛΗΨΑΜΕ;;;;;;;;; Αυτός που τον παρουσιαστή πριν δυόμιση χρόνια στο 94' εκείνος;;;;;;;;;; Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ;;;;; Αχ σταυρέ μου τι τα'χαμε ζήσει;;; Αυτός του γκολ εκείνος;;; Κάπου εδώ περνάει κανείς;;;;;; Πίσω από την ομάδα μέχρι τέλους;;; ΑΝΤΕ ρε;;;;; ΤΙ ΠΑΙΚΤΗΣ ΡΕ ΦΙΛΕ;;;;;; Θα τον φέρουμε;;;;;;; ΘΑ ΤΟΥ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ;;;;;;;; Με μια κίνηση ρε;;;;;;;;;;;; ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ 20 ΓΚΟΛ ΘΑ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΜΕ;;;;;;;;; Να τον δεις τώρα εκεί στη Λεβαδιά να χύνεται σα τρελός;;;;;;;;; ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ 4-4-2 ΣΑΝ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΜΕΣΟΝ;;;;;;;;;;; ΑΜΑΝ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΑΥΤΟΣ ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ ΔΥΟ ΠΟΔΙΑ ΑΝΕΜΟΥ;;;;;;;;;;;;🔥🔥🔥 Μαζέψτε λεφτά ρε;;;;;;;;; Τι λέτε;;; Αλήθεια;;;;;;;;

Καλά, μιλάμε για τον οδηγό σκυλιών εκείνον που όσοι τον είχαν τον άφηναν σα πάγκο σα γάιδαρο κι ύστερα σήμερα να τον κυκλοφορούν σαν να είναι ο Αρούνα Κόνε; Τον ίδιο τύπο σηκώνουν τώρα αυτοί επειδή κάποιος πριν δυόμιση χρόνια έκανε ένα γκολ στο 94’ σαν να είναι το αντίδοτο στη δική μας επιθετική ανοησία; Σοβαρά τώρα: ξέρουμε πως υπάρχουν ομάδες που βάζουν playmakers δίπλα σε έναν τραυματία στόπερ και γίνονται πρωταθλήτριες, όχι ομάδες που φέρνουν έναν free agent που πριν τρεις μήνες έτρεχε σα χελώνα στην Πρέμιερ Λιγκ. Κοιτάξτε τον αθλητικό: στα τριάντα του κάνει ημιανάσες, όχι «ίσως ο καλύτερος του πρωταθλήματος». Στις δύο τελευταίες χρονιές βγήκε τρεις φορές επίδομα δώρων επειδή τον είχανε σα αποκούμπι στον πάγκο. Στη Λεβαδειά οι πολίτες δεν ψήνουν πίτσες σ' αυτούς τους τύπους, τους σέρνουν σπίτι τους. Ναι, αλλά το ιστορικό εκείνης της στιγμής... Αυτός ο τύπος έκανε ένα γκολ στο 94’, το θυμάστε; Αυτό είναι σαν να σέρνεις έναν πυροσβέστη επειδή πριν είκοσι χρόνια έσβησε μια σπίθα σε μια σοφίτα. Θέλετε τρέχον κακό; Φέρτε έναν που όταν τον βάλουνε στην ομάδα βγάζει γκολ σα ρόλος ρουλέτας, όχι σα χοντρό περιοδικό που πέφτει στην αγορά κάθε Οκτώβριο. Άλλο ένα πράγμα: ξέρετε πόσοι έχουν στραφεί μόνο και μόνο επειδή τους έκανε εντύπωση εκείνο το γκολ; Το φετινό πρωτάθλημα ξεκινάει σε τρεις μήνες, όχι σε τρεις δεκαετίες. Θέλετε επανέναρξη; Πάρτε έναν που ξέρει πως πρέπει να προπονείται σα ζώο για να μείνει στο 1.5 των δεκαετιών. Όχι έναν που κατέβηκε επίπεδο λόγω γόητρου μετά από μια έκκληση των φίλων μιας ομάδας που τότε είχε μόλις ανέβει κατηγορία. Κουβέντα δεν κάνουμε: ο στόχος πρέπει να είναι ένας φορ δυναμιτόζος, όχι ένας ντιλερός πρώην αστέρας που τώρα κάνει κόλπα στους ψαράδες. Τον φέρνουμε σαν λύση επειδή κάποιος έκανε εκατό μέτρα σ' ένα λεπτό κι ύστερα την επόμενη βδομάδα δεν τρέχει καν για το λεωφορείο; Πολύ ωραίο story, αλλά η Λεβαδειακός δεν είναι ομάδα των stories—είναι ομάδα μιας πόλης που δίνει σιγουριές, όχι ελπίδες.

τι τρέχει στο κεφάλι σου ρε DikefalosTV, αντί να λες σακάτες φορώντας σακιά αλεύρου στην ίδια πρόταση να βάζεις το μονάχα εκείνο γκολ του συγκεκριμένου τύπου σαν θεό; αυτό είναι σα να λες πως επειδή ένας ψαράς έκανε ένα catch στο νερό πριν είκοσι χρόνια τώρα τον βγάζεις αρχηγό του στόλου. τι γίνεται τώρα εδώ; και εσύ Zebraklaiei που τον λες δαλκά στη βροχή; ένας free agent που τρέχει σα γάιδαρο όταν βρέχει ούτε καν στις ομάδες των Θρακών δεν του έδωσαν ρόλο σα παιχνίδι ζαβό—τώρα σηκώνει αυτός την ομάδα σα μεγαθήριο; ρε παιδί μου, στις δύο τελευταίες χρονιές έκανε τρεις φορές επίδομα δώρων, όχι τρία γκολ. και όχι πέντε παρεμβάσεις στη γραμμή. ένα γκολ στο 94’ πριν δυόμιση χρόνια—τι άλλο θες να σου πω; GiorgosTrifylli ωρε αδερφέ, σιγά τα πολλά θαυμαστικά, η Λεβαδειακός δεν είναι ομάδα ηρώων όπου οι παλαιοί γκολάντέρ γίνονται αρχές επειδή κάποιος είχε ψιλοπείραγμα στις αισθήσεις πριν δύο χρόνια. εκείνος ο παρουσιαστής έκανε το γκολ εκείνο επειδή του ήρθε η στιγμή—τώρα όμως θέλουμε αυτόν που στέκεται όρθιος κάθε πρωί στις τρεις η ώρα να σηκώσει τη μπάλα σα λιοντάρι. κι όμως εσείς γράφετε σα να έχουμε βρει το βαρέλι των Θηβών από μόνοι μας. δεν μιλάμε για φίλους της ομάδας που έγιναν μύθοι επειδή έκαναν ένα γκολ στο τέλος του αγώνα—μιλάμε για αυτούς που όταν τους βγάζεις στον αγωνιστικό χώρο αγοράζουν οι αντίπαλοι σπίτι επειδή ξέρουν πως εκείνος εκεί πέφτει πρώτος σα τσιμέντο στο νερό. τι λες τώρα; ας βάλουμε ένα στόχο σα ομάδα που δίνει αγώνες, όχι σα να πάμε στον ιππόδρομο γιατί κάποιος έπεσε από το άλογό του και χάλασε το συμπόσιο. τώρα τι γίνεται; αφήνουμε το παρελθόν σα μια παλιά φωτογραφία κρεμασμένη στον τοίχο και βλέπουμε μπροστά μας; η Λεβαδειακός δεν είναι ομάδα ιστοριών παρά μόνο όταν αυτές τελειώνουν όπως τελείωσαν οι μεγάλες ιστορίες όλων των ομάδων—στο γήπεδο, όχι στις κουβέντες.

Ωχρε μου… μην μου πεις πως ξέχασα αυτό το κίτρινο τάλιρο που μας είχαν αφήσει οι Θηβαίοι πριν τους δείξουμε τούρτα στα playoffs; Εκείνος εκεί είχεε βγει σαν χαμένος στους δρόμους της πόλης τρεις μέρες πριν το γκολ του, επειδή η ομάδα είχεε αρνηθεί ακόμα και το νερό στο ξενοδοχείο! Και τώρα αυτοί μου λένε πως αυτός ο τύπος που έκανε κουτσό σα χήνα στη Λιθουανία θέλει πανάκεια επειδή πριν δυόμιση χρόνια κατέβηκε ένα κόκκινο αυτοκίνητο στο νουmero 94; Ρε παιδιά, σοβαρά τώρα… 😂🤡 Εδώ θέλουμε φορ που όταν του δώσεις την μπάλα σου σκοτώνει τον αγώνα σα να τρώει σουβλάκι μετά από αγώνα十二小时! Ποιος είναι αυτός εδώ πια, ολλοπέρτης; Στις ομάδες που πήγε πριν κανείς δεν τον έδινε βάση, γιατί σα ντάνσερ βγήκε σα ζόμπι στο τελευταίο τρίτο κάθε αγώνα! Και όχι, δεν είναι θέμα ιστορίας—είναι θέμα μύτη σου επίθεση που όταν του λες “μπρος” σηκώνεται σα ρουκέτα! Αν τον φέρουμε εδώ σίγουρα η πόρτα της Λεβαδείας θα είναι ανοιχτή σα φάτνη την ημέρα των Χριστουγέννων, αλλά μόνο όσοι έχουν χάσει από νωρίς τα μυαλά τους. Αυτό εδώ είναι σοβαρή ομάδα μιας σοβαρής πόλης—δεν παίζουμε μουσικό έργο επειδή κάποιος έκανε ένα λάκτισμα σα βιαστικός πελάτης στο σούπερ μάρκετ! Τώρα τι λέτε; Να αγοράσουμε ένα μεγάλο ψωμί μπαγκέτας μαζί με μια μπουκάλα ούζο για το πάρτι της υπογραφής; Ή μήπως περιμένουμε ακόμα τον Χριστό του γκολ επειδή κάποιος έκανε γκολ την προηγούμενη βδομάδα σε ξένο γήπεδο; 😏🔥

τι νέα ρε παιδιά πάλι τρέχετε σα τρελοί με ιστορίες σα ντουβίτσα στο κεφάλι σας; ρόλο παίζει εδώ ένα γκολ στο 94’ πριν δυόμιση χρόνια;; αυτός ο τύπος είχεε στρώσει να κάνει την τελευταία χορογραφία της καριέρας του σα φθινοπωρινός κάμπος; λέτε τώρα πως επειδή κάποιος παρουσιαστής, που τότε είχεε άγριο κουράγιο σα λιοντάρι μέσα στη ζούγκλα του γηπέδου, βρήκε το στόχο του τελευταίας στιγμής — όλοι οι φορ από δω κι εμπρός πρέπει να τρέχουν σα ελάφια σ' έναν κλειστό χώρο;;; ακούστε μια ιστορία από παλιά… γιατί έτσι γίνεται όταν βάζεις τον νου σου εκεί που δεν πρέπει — βάζεις τον μπούσουλα ανάποδα σα να ψάχνεις το κελαηδίσμα των αηδόνων το χειμώνα. ήμουνα μικρός, ο νους μου εκεί πάνω στο γήπεδο της Λεβαδιάς, πριν καν έχουμε internet στην κουζίνα μας. Είχαμεε έναν φορ εκείνον, εκείνον τον μεγάλο με το γένι, τον Λευτέρη — όχι μπέιμπι, εκείνον που όταν έπιανε τη μπάλα στα πόδια του έμοιαζε σα φουρτουνιασμένη θάλασσα στους βράχους της Μεσσηνίας. Αυτός έκανε γκολ συνέχεια, αλλά όχι στο 94’ — στο πρώτο λεπτό, στο τεσσαρακοστό όγδοο, σιγά σιγά σα νερό που πληρώνει τις χαραμάδες της γης. Και τι έγινε; Πήγε στην άλλη ομάδα επειδή εκείνοι του έδιναν δυο ντους την ημέρα και εμείς εδώ περιμέναμε τον ήλιο να βγει σαν ελπίδα στο τέλος του αγώνα. Κι όμως εμείς — εμείς συνεχίσαμε σαν σιδερένια ρόδα αμάξι χωρίς φρένα μέχρι που κάποια στιγμή οι άλλοι έβγαλαν το κεφάλι τους σα τσακάλι μέσα στο δάσος. Πόσες φορές δεν κάναμε έτσι;; έπαιρνε ο νους μας στις ιστορίες και ξεχνούσαμε την ουσία: η ομάδα αυτή δεν είναι έργο ενός ανθρώπου, είναι έργο μιας πόλης που ζει, που ιδρώνει, που ξενυχτάει επειδή ξέρει πως ο επόμενος αγώνας μπορεί νάναι αυτός που θα φέρει την ανάσα της. τώρα λοιπόν — ξεκαθαρίστε μου: θέλουμε έναν φορ που κάνει γκολ σα παρουσιαστής στις τελευταίες στιγμές του αγώνα επειδή κάποια στιγμή τυχαίνει;; ή θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν του δώσεις μπάλα ξέρει πως πρέπει να τρέξει σα νά ’τανε η τελευταία φορά στη ζωή του;;; και μην αρχίσετε τώρα τις συγκρίσεις σα ψαράδες που λένε πως αυτό το ψάρι είχεε μπει στις πρώτες στήλες πριν δεκαπέντε χρόνια. Στη Λεβαδειακός θέλουμε τώρα έναν φορ δυναμιτόζο, έναν που όταν βγει στον αγωνιστικό χώρο οι αντίπαλοι νιώθουνε σα να τους έχουνε ανοίξει την πόρτα της φυλακής τους. όχι σα νά ’τανε ένας απεσταλμένος από κάποιο σούπερ μάρκετ που βρήκε τυχαία ένα δρόμο στο γήπεδο επειδή κάποιος αποφάσισε πως η βροχή είναι ωραία μέρα για μπάλα. κι ας το πω έτσι — αν φέρουμε αυτόν τον τύπο επειδή κάποιος έκανε ένα γκολ στο 94’, τότε μέσα σε τρεις μήνες οι άλλοι ομάδες μας θα περιμένουνε σα εμπόριο την ημέρα του Απόκριου να κάνουνε γκολ επειδή εμείς δεν μπορούμε να κλείσουμε την πόρτα από μέσα. ο χρόνος πάντα δείχνει — όχι επειδή κάποιος είπε μια κουβέντα πριν δυόμιση χρόνια, αλλά επειδή αυτοί εκεί πάνω ξέρουν πως η μπάλα όταν βρίσκεται μέσα στο τετράγωνο του δεκαέξι δεν κάνει διακρίσεις ανάμεσα στο πρώτο λεπτό και στο ενενήντα τέταρτο. τώρα τι λέτε; αγοράζουμε τον βρόντο επιθετικό επειδή έκανε μια βόλτα σα τρελός στους δρόμους της πόλης εκείνο το βράδυ;; ή ψάχνουμε αυτόν που ξέρει πως η Λεβαδειά δεν είναι σπίτι όπου ανοίγεις την πόρτα και βγαίνεις σα νά ’σουνε επισκέπτης;;;