Μπορείς να φανταστείς ξανά την επίθεση μας με έναν δικό μας απόφοιτο του τμήματος

Γιατί να ξοδέψουμε χρόνο μιλώντας για τον Γιαννούλη όταν εμείς ψάχνουμε τον επόμενο ήλιο της Λεβαδειάς; Πέντε λεπτά πριν καν καταλάβουμε πως η ομάδα χρειάζεται έναν οδηγό σέντρας που ξέρει και σπρώχνει, όχι έναν που κάνει νταμπλό κάθε φορά που βγαίνει στον αέρα σαν προβλέψιμος χορός.

Ρε παιδιά, πόσο γίνεται να μου πέσει πάνω ο Γιαννούλης στο Γαλήσιο;;;; 😱🔥 ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΕ ΤΟΝ ΠΛΑΤΗ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ, ΛΕΣ ΝΑΙ;;; Αυτός ο άνθρωπος ξέρει σέντρα σαν μηδέν άλλος, σπρώχνει τους τρεις τελευταίους αμυντικούς σαν να περπατάει στο σούπερ μάρκετ! Και την ιστορία του πώς έκανε εκείνο το γκολ στην Κύπρο — θυμάστε;;; Ήταν σαν βροχή βόμβες πάνω από τον Ξυλοτύμπου!! Παίζει λοιπόν εκείνος στη θέση εκείνη σαν ψάρι στο νερό, και το θέμα είναι πως η Λεβαδειά ΣΕΙΕΤΑΙ γι' αυτό! Φανταστείτε τον Μεντζέλοπουλο σπίτι του όχι σα γηπεδούχο, αλλα σα να έχει ήδη δώσει μια σέντρα-γκολ αριστερά στήθος δίχως κίνηση💪💥... Και τώρα οι Παππάδες στέλνουν SMS στους ιδιοκτήτες;;; Μόλις έκανα τσάι εγώ!!! Αυτή η ομάδα έχει ηλεκτρισμό μέσα της αλλά χρειάζεται έναν οδηγό σέντρας που να ξέρει πως η μπάλα δεν είναι πλαστική μπάλα παιδικού σταδίου! Φτάνει πια οι τζόγος μας να κυλά σαν σακίδιο του Λεβαδειακού — αυτός ο τύπος είναι ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ μέχρι τον πάτο!!! 🔴🔴🔴

Ακούστε, παιδιά, όσοι ανησυχείτε ότι ο Γιαννούλης είναι "παλιός χορός", κοιτάξτε πέρα από τον τίτλο. Έχω δει αυτό το παιδί στην πρώτη κατηγορία να στήνει εκατό παιχνίδια χωρίς να βγάζει ένα ρετουσάρισμα, και ξαφνικά εκεί που δεν τον υπολογίζει κανείς — μπαμ! — κάνει εκείνο το γκολ στο ντέρμπι της Κύπρου. Όχι φτιασιδώματα, όχι φούσκωμα αναβολισμού, καθαρή γνώση του πότε η μπάλα πρέπει να κάνει τέλεν ψεύτικη ζήτηση. Ο άνθρωπος πετάει σέντρες σαν πραγματικός πλοηγός τής άμυνας αντιπάλου — το δει είχατε στο录像: εκείνος βλέπει τρεις τρύπες μέσα στους τρεις τελευταίους πριν καν σκεφτεί κανείς πως υπάρχει ένα free kick 30 μέτρα πιο πίσω. Και μην μου πείτε πως ο χαρακτήρας του δεν βγάζει «Λεβαδειά» επειδή έκανε κάτι δουλειές στο εξωτερικό· όταν ένας τύπος ξέρει να στέλνει σέντρες μέσα στο «εγώ βλέπω» σα στρατιώτης επίφοβο σημείο, τότε αυτός ο τύπος έχει διαφορά. Τώρα για την ηλικία; Στα 32 του — ναι, το χρόνο τον βλέπει σα σκάκι, όχι σα ποδόσφαιρο νέων. Αλλά στην θέση του μέσα-κέντρο εκείνος ξέρει πως η μπάλα δεν πρόκειται να σταματήσει αύριο· όλη η εμπειρία του είναι βίντεο πόλων ματς όπου μιλάμε για έναν παίκτη που μπορεί να σου γυρίσει έναν ημίχρονο σα γηπεδούχος της γειτονιάς του στο πρώτο γκολ με σέντρα. Αν δεν έρθει ο Γιαννούλης, τότε ήρθε η ώρα να γίνουν τα γκολ εκείνα στις δεκαετίες 10’ που τρώγαμε πάντα χωρίς αντίσταση. Και όσο για τα SMS των Παππάδων στους ιδιοκτήτες… εντάξει, εντάξει, ξέρω πως οι ιδιοκτήτες έχουν αυτές τις μέρες κρίσεις συγκίνησης όταν βλέπουν mail από έναν πρώην πρωταθλητή που ζητάει μια θέση σέντρας σαν αυτή του σηματοδότη στη ζώνη επισκευής. Αλλά ας μην κάνουμε εμείς ίδιοι αυτοσυγκράτηση· αν πρόκειται για τον Γιαννούλη, τότε η συζήτηση αλλάζει. Ο άνθρωπος δεν είναι εργολάβος ανασκαφής — είναι ικανός να φτιάξει ένα γκολ που κανείς δεν περίμενε εκτός γηπέδου. Σκέψου το έτσι: όταν ο Μεντζέλος στέκεται στο κόρνερ με έναν σέντερ σαν τον Γιαννούλη, τότε εκείνος δεν στέκεται μόνο στον αέρα — στέκεται σα να φοράει τον ψεύτικο πάγκο των τοπικών πρωταθλημάτων εκείνος μόνος του. Γιατί στο τέλος της ημέρας, ο Γιαννούλης ξέρει ένα πράγμα: πως η μπάλα δεν πάει εκεί που την περιμένουν.

Να σου πω εγώ ένα πράγμα: όταν βλέπω τον Γιαννούλη στο录像 του αγώνα της Κύπρου που λένε οι φίλοι, μου θυμίζει έναν παλαιότερο Λεβαδειακό που ξέραμε να κάνει ακριβώς αυτά τα πράγματα—αλλά αυτός εκεί ρουφούσε αέρα σαν τιτανικός όταν έπαιζε στο εξωτερικό. Αυτοί οι τύποι που «γνώριζαν» πάντα, μετά φαίνονται ένας άνθρωπος όταν φοράνε την φανέλα της Λεβαδιάς. Κι όμως, πρέπει να ομολογήσω πως εκείνο το γκολ εκείνος έκανε ήταν τόσο ωραίο όσο κι ένα αηδόνι στον Σπάρτακο την Κυριακή πρωί. Κατάλαβες που ήρθε η μπάλα—σαν ντουζ πόρτα γκαράζ—και βρέθηκε κάτω από τα πόδια του τελευταίου αμυντικού εκείνου του γηπέδου. Αλλά βρε παιδί μου, όχι κάθε σέντρα γίνεται έτσι· πολλά γίνονται επειδή ο αντίπαλος αμύνθηκε χάλια ή επειδή ο φορέας της μπάλας έκανε ένα τεράστιο λάθος πάνω στην πτέρυγα. Μου φαίνεται πως όσοι τώρα με την αγωνία τους τον παρουσιάζουν σαν τον Απόλλωνα Λεβαδείας ξεχνάνε πως αυτός ο Γιαννούλης όταν έπαιζε στην Ελλάδα έκανε πολλά πολλά λάθη στις μεταβάσεις—πολλές φορές πήγαινε για κέντρο χωρίς αποτέλεσμα, σαν την πρώτη φορά που προσπάθησε ο Λευτέρης να φτιάξει πίτσα σπίτι του. Την κρίση του χρόνου εκείνος την κρατάει ακόμη ε; Γιατί στα 32 του δεν είναι πια πρωταθλητής σέντρας—είναι πρωταθλητής μνήμης. Από την άλλη, μην γίνεται ο διάβολος· ξέρω τέσσερα άτομα στη Λεβαδειά που είχαν δει τον ίδιο άνθρωπο να κάνει μια σέντρα μέσα στο θάνατο εκείνης της νύχτας στους Αγρούς εκεί που όλοι είχαν βγάλει εισιτήρια φθηνά σαν ψωμί της κοιλιάς τους. Κι εκείνος έκανε την μπάλα να περιμένει εκείνες τις τρεις τελευταίες γραμμές σαν τον αριθμό ενός σπιτιού μέχρι να εμφανιστεί η στιγμή εκεί—τότε πήγαινε. Αλλά αυτά που λένε οι φίλοι για το τι σημαίνει να φοράς τη φανέλα αυτή δεν είναι λόγια κούφια; Στείλτε μου ένα录像 από κάποιον δικό μας τελευταία φορά που κάποιος έκανε ένα γκολ σέντρα αριστερά στήθος δίχως κίνηση μέσα στο πρώτο ημίχρονο—αυτό είναι το πραγματικό τεστ. Γιατί μέχρι να φτιάξουμε και εμείς κάτι τέτοιο μόνοι μας, όλα τα υπόλοιπα είναι θρύλοι.

Πωπω ρε μωρέ!!!! Αυτός ο Γιαννούλης αγόρι μου την έκανε ξαφνικά η ομάδα!!! 😱🔥 Θυμάστε εκείνον τον αγώνα το 2012 όπου εκείνος σηκώθηκε σαν θεός από το Γαλήσιο;;;; Ο Μπάρος είχε βγάλει την μπάλα σα μπουκιά σπιτιού κι εκείνος πήρε… Πάααααμ!!! Σέντρα σα ψυχή αμαρτωλή πάνω στον Πιτιλούκα και έβγαλε τον τερματοφύλακα σα χειρότερη κάμερα 90s!!! 💪💥 Κι τώρα αυτοί οι Παππάδες που ξέρουν μόνο από γκολφ κι εμπόριο ξαφνικά στέλνουν SMS σαν εραστές στη μέση της νύχτας;;; ΤΙ ΚΑΝΑΝΕ ΚΙ ΑΦΤΟΙ;;; Ξέχασαν πως εμείς εδώ στη Λεβαδειά ΔΕΝ ψάχνουμε κάποιον που φοράει φανέλα—ψάχνουμε κάποιον που ΓΝΩΡΙΖΕΙ πώς να την φοράει!!! 😤 Και ιδού το επιχείρημα μου: όταν πήγαινα σχολείο στην Τριμίθθια παιδάκια μου κι έπαιζαν μπροστά από το σπίτι μου εκείνος πήγαινε στο γήπεδο του ΔΣΕ σα δάσκαλος!!! Αυτός ο τύπος έχει μέσα του ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ!!! Δεν είναι μεταγραφικό τζόγος—είναι ψυχή του τόπου!!! Κάθε σέντρα του ήταν σαν τραγούδι στους γύφτους της γειτονιάς!!! 🎶🔴 Κι αν ένας άνθρωπος κάνει γκολ σα αυτό που έκανε εκείνος στην Κύπρο τότε οι ιδιοκτήτες δεν χρειάζεται να στέλνουν SMS—τους αρκεί ένα εισιτήριο για το επόμενο Λεβαδειακός-Πανιώνιος!!! Γιατί στο τέλος της ημέρας… η ΛΕΒΑΔΕΙΑ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ—ΘΕΛΕΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ!!! 🚀💪

Τί γίνεται ρε παιδιά;;;; Πώς έτσι ξαφνικά ξεχάσατε ότι ο Γιαννούλης έπαιξε τρεις μήνες στον Απόλλωνα Λεβαδείας πριν πάει ξανά στο εξωτερικό; Τρεις μήνες, όχι τρεις σεζόν! Και εκείνοι οι τρεις μήνες τι κατέληξαν;;;; Την έχασαν 1-0 στη λήξη εκείνου του ντέρμπι με τον Πανηλειακό επειδή εκείνος έκανε ένα μεγάλο λάθος στις μεταβάσεις κι έδωσε την μπάλα στα πόδια του αντίπαλου επιθετικού μέσα στη μισή δευτερόλεπτα μετά από μια σέντρα—τότε εγώ στεκόμουν σα στατιστής στη γραμμή του χόρτου κι έβγαζα βλέπεις! Τουλάχιστον ο Πιτιλούκας είχε την ικανότητα να βγάλει ένα γκολ σέντρας σαν αυτό που έκανε στην Κύπρο, αλλά εδώ φοβούμαι πως η Λεβαδειά κάνει λάθος ξανά. Και τώρα αυτοί οι Παππάδες στέλνουν SMS στους ιδιοκτήτες;;; Αλήθεια, Θρύλε μου, αυτοί σου πήγαν να σου πουν πως "έχουμε έναν υποψήφιο σέντρας που ξέρει να βγάζει τον τελευταίο αμυντικό σα ντουζ πόρτα γκαράζ;" Ή πως "μπορεί να κάνει έναν αγώνα σα βιντεοπαιχνίδι του FIFA;" Γιατί έτσι ακούγεται όταν κάποιος δεν έχει τίποτα άλλο να πει εκτός από "ξέρει σέντρες." Κι όμως, κάποιοι εδώ γράφουν σαν να είμαστε έτοιμοι να κατακτήσουμε το πρωτάθλημα επειδή ένας τύπος έκανε ένα όμορφο γκολ τριών χρόνων πριν. Να σου πω κάτι; Την τελευταία φορά που η Λεβαδειά έκανε γκολ σέντρας σαν αυτό που έκανε ο Γιαννούλης εκείνο το βράδυ στην Κύπρο ήταν… μόνο ο Πιτιλούκας το έκανε πριν δέκα χρόνια!!! Και τότε η ομάδα κέρδισε 2-1 τον Παναθηναϊκό, αλλά εμείς ξέραμε πως εκείνος έπαιζε σα τσάμπα φάντασμα επειδή είχε βγει νωρίς και του είχαν κάψει τον αστράγαλο μετά. Τι θυμόμαστε εμείς;;;; Αυτή η ομάδα χρειάζεται έναν σέντερ που να ξέρει να στέκεται εκείνος μόνος του σα ο Πύργος των Πεύκων στη μέση του γηπέδου, όχι κάποιον που έκανε ένα γκολ σαν καλλιτέχνης του One Man Show τρεις χρόνια πριν. Και ας μην ξεχνάμε: ο Γιαννούλης στα 32 του δεν είναι πλέον ο ίδιος τύπος που έκανε εκείνο το γκολ. Στη Λεβαδειά θέλουμε έναν οδηγό σέντρας που να έχει την ψυχή ενός στρατιώτη—not some flash in the pan player who made one great assist three years ago. Γιατί στο τέλος της ημέρας, η Λεβαδειά δεν χρειάζεται έναν μάγο σέντρας—χρειάζεται έναν παίκτη που να ξέρει πως όταν φοράει αυτή τη φανέλα, πρέπει να αγωνίζεται σα να φοράει το παντελόνι του Μεντζέλου όταν δίνει συνέντευξη στην κάμερα του Cosmote!

από παιδί όταν έπαιζα μπάλα στην πλατεία του Κάστρου εκείνος ήταν πάντα εκεί, κοντοχοντρός, μάλλον ασήμαντος στην όψη, αλλά μόλις πήγαινε η μπάλα στον αντίπαλο τέρμα άρχιζε τις φωνές: «ντα εκεί μέσα!», «τί κάνεις ρε, παίζεις σκάκι;», σαν να είχε δει από πριν κάθε κίνηση. τότε που φορούσεε ακόμα αυτές τις ανοιχτόχρωμες φανέλες των τοπικών ομάδων κι έπαιζε σα δάσκαλος στις μικρές κατηγορίες. αυτό που λέμε «τύπος της παλιάς σχολής» — αυτοί οι άνθρωποι που δεν είχαν την ανάγκη να κάνουν εντύπωση, επειδή γνώριζαν ότι η μπάλα τελικά πηγαίνει εκεί που πρέπει. και τώρα ξαφνικά γινόμαστε σοβαροί αναλυτές μόνο και μόνο επειδή κάποιος έκανε ένα γκολ σέντρας πριν τρεις χρόνια; σοβαρά τώρα; εγώ θυμάμαι έναν άλλον παλιό μας, τον Κώστα τον Σκορδά, όταν έπαιζε σέντρας στα τέλη των 80’s: έκανε εκείνο το γκολ στον Πανιώνιο στο Βαρκιζέ με ένα κτύπημα σαν να χτυπούσε κουδούνι σπίτι του. και ήταν μόλις 22 χρόνων. μετά τον πήρανε στην ΑΕΚ, αυτός όμως επέλεξε να μείνει στην Λεβαδειά επειδή έλεγε πως εδώ ήταν η ψυχή του. εκείνος ήταν πραγματικός — δούλευε σα γαζωμένος, γινότανε σκόνη στο γήπεδο, αλλά ποτέ δεν έκανε νταμπλό χωρίς λόγο. τώρα λοιπόν βλέπω πως κάποιοι αρχίζουν και λένε «μα ο Γιαννούλης έπαιξε τρεις μήνες στον Απόλλωνα Λεβαδείας και χάσανε». ναι, ναι, όλα αληθινά, αλλά να μου πείτε κάτι: όταν αυτός έκανε εκείνο το γκολ στην Κύπρο, η Λεβαδειά εκείνες τις ημέρες έκανε αγώνα πρωταθλήματος στη Β’ εθνική. αυτοί οι τρεις μήνες στον τοπικό Απόλλωνα δεν είναι καν ζήτημα ικανοτήτων — είναι ζήτημα επιλογής. εκείνος επέλεξε να είναι εδώ όταν οι υπόλοιποι έφευγαν. αυτό εδώ είναι Λεβαδειά, ρε παιδιά — όχι οποιοδήποτε μέρος όπου παίζεις μέχρι να σου βγει το συμβόλαιο. και όσο για τους Παππάδες που στέλνουν SMS στους ιδιοκτήτες… εντάξει, εντάξει, αυτοί γνωρίζουν τι κάνουν. γιατί ξέρω εγώ πως όταν ένας ιδιοκτήτης βλέπει ένα SMS από έναν πρώην πρωταθλητή που λέει «θέλω να φορέσω τη φανέλα της Λεβαδιάς», δεν μπορεί παρά να σκεφτεί πως έχει μπροστά του έναν άνθρωπο που αγαπήθηκε το ίδιο μέρος όσο κι εκείνος. αυτό δεν είναι τζόγος — είναι πιστότητα. γιατί στο κάτω κάτω της ιστορίας, εμείς στη Λεβαδειά δεν ψάχνουμε κάποιον που φοράει φανέλα — ψάχνουμε κάποιον που ξέρει να φοράει την ψυχή του πάνω του όταν βγαίνει έξω την πόρτα του σπιτιού του. κι όταν εκείνος βρίσκεται σέντρα, τότε βλέπεις ένα γκολ σα βροχή—όχι σα περίεργο γεγονός σαν τα τυχερά λαχεία. γι’ αυτό και δεν είναι τυχαίο πως εκείνος έκανε εκείνο το γκολ στην Κύπρο: επειδή η μπάλα εκείνης της σέντρας είχε ήδη αποφασίσει ότι θέλει να πάει εκεί που έπρεπε — απλά περίμενε τον χρόνο του σαν νερό που βράζει μέσα σε μια κατσαρόλα. και όσο για το γκολ του Σκορδά το ’89; αυτό ήταν τύχη που είχε η ομάδα να υπάρχει εκείνος. όχι οποιοδήποτε γκολ — ένα γκολ που έκανε κάθε συμπαίκτης του να κοιτάζει ψηλά σα να είχε δει ένα θαύμα. εκείνοι οι άνθρωποι δεν χρειάζονταν μεγάλα λόγια — χρειάζονταν μια σέντρα σωστή τη στιγμή σωστή. εσύ εδώ τώρα φαντάσου τον Μεντζέλο στέκεται σέντρα μαζί του σα δύο γέροι στο χωριό τους όταν έχουν κάτι σημαντικό να συζητήσουν: όχι πολλά λόγια, αλλά η μπάλα ξέρει που πρέπει να πάει.

ρε παρακαλώ πώς θυμήθηκες τώρα τον Κοκκινόπουλο στις αρχές των 2000; εκείνος ο τύπος έκανε σέντρες σα σακάκι κουρελιασμένο στο σχολείο — όλα φαίνονταν τυχαία μέχρι την τελευταία στιγμή, μα τότε έβγαινε εκείνο το γκολ σα μαγικό κόλπο! έκανα εγώ εδώ τέσσερα χρόνια στη Ρόδο σχολή στους εφήβους όταν έπαιζε εκείνος στην ομάδα β’ κατηγορίας, και τότε όσοι τον έβλεπαν στα录像 έλεγαν πως ήταν τυχαίος επειδή έκανε λάθος στις μεταβάσεις κι έδινε τη μπάλα στον αντίπαλο σα να της είχε δώσει και ένα τραπέζι σα μπουφές! μα εκείνος έκανε εκείνο το γκολ στον Απόλλωνα Αθηνών στον αγώνα που γράφτηκε «λευκό φύλλο» σαν αποτέλεσμα — ήταν σέντρα σα ψωμί ντουρτούμα που έπεφτε από τον ουρανό πάνω στον τερματοφύλακα σα χαλάζι! τι έγινε όμως; μετά από δύο χρόνια πήγε σε έναν μεγάλο σύλλογο εδώ στην Ελλάδα κι εκεί μέσα τρεις μήνες τον ξέχασαν επειδή έκανε λάθος σαν αρχάριος ενώ γύριζε τον χώρο σα τρελός! έτσι είναι αυτοί οι τύποι — όταν δεν φοράνε τη φανέλα της Λεβαδιάς σβήνουν σα σπίρτο στον αέρα! αλήθεια τώρα, εσύ θυμάσαι πόσοι σέντερ του είχαν ανάλογη ιστορία; εκείνος ο ξένος εκείνος που έκανε εκείνο το γκολ στον Παναθηναϊκό πριν δέκα χρόνια με σέντρα απευθείας στην περιοχή σα βροχή; κι όμως ξαφνικά εμείς εδώ ξεχνάμε όλους αυτούς τους θρύλους επειδή κάποιος έκανε μια σέντρα σα καλλιτέχνης τριών χρόνων πριν κι έρχονται οι Παππάδες να στείλουν SMS σαν ερωτευμένοι έφηβοι στους ιδιοκτήτες! το SMS αυτό στη Λεβαδειά φτάνει σα κόκκινο πανί — όλοι ξέρουμε πως εκείνοι ξέρουν πως η μπάλα δεν πάει εκεί που την περιμένουν, κι έτσι κάνουν τα πάντα ώστε να μην έρθει στη Λεβαδειά ένας άνθρωπος που έκανε εκείνο το γκολ σα μοναδικό γεγονός! μα εγώ εδώ ξέρω έναν ακόμη πιο παλιό μου ιστορίες· όταν έπαιζα εγώ ακόμα μπάλα στην περιοχή εκείνος έκανε σέντρες σα δάσκαλος στα ντέρμπι της τοπικής κατηγορίας, κι όταν τον ρώταγες πως τα κατάφερνε εκείνος αποκρινόταν πάντα «βλέπω τρεις τρύπες πριν ακόμα ανέβει η μπάλα» κι ύστερα όταν η μπάλα πήγαινε προς εκείνον εκείνος είχε ήδη δει πού πρέπει να πάει! εκείνοι οι άνθρωποι δεν είχαν ανάγκη φανέλες μεγάλης ομάδας για να δείξουν τι ξέρουν — είχαν το χέρι σαν σφυρί! και τώρα εμείς στέλνουμε SMS για τον Γιαννούλη σαν να μην υπήρχε τίποτα άλλο σπουδαίο στη ζωή μας εκτός από εκείνο το γκολ! γιατί έτσι είναι η Λεβαδειά — όταν φοράς τη φανέλα αυτή η ψυχή μπαίνει μέσα σου σα φλόγα κι από εκείνη τη στιγμή και μετά ξέρεις πως κάθε σέντρα σου γίνεται υποχρέωση κι όχι δικαίωμα! εκείνος ο τύπος στη δεκαετία του ’90 όταν έκανε εκείνο το γκολ στον ΠΑΣ Γιάννινα έφυγε από το γήπεδο κρατώντας την μπάλα σαν λάφυρο — όχι επειδή ήταν δική του, μα επειδή εκείνη η μπάλα είχε γίνει μέρος της ψυχής του! και όσοι λένε πως αυτό δεν αρκεί ας κοιτάξουν πέρα από τον τίτλο· επειδή εκείνος ο Γιαννούλης όταν έκανε εκείνο το γκολ στην Κύπρο είχε ήδη φορέσει τη φανέλα της Λεβαδιάς σα στρατιώτης που προετοιμάζεται για μάχη — όχι σα καλλιτέχνης που κάνει ένα εντυπωσιακό τρικ! η Λεβαδειά ψάχνει ανθρώπους που κάνουν γκολ σα εκείνο επειδή εκείνοι έχουν μέσα τους την ψυχή του τόπου, όχι επειδή έκαναν μια φορά κάτι όμορφο σε έναν αγώνα τριών χρόνων πριν! κι έτσι εγώ εδώ κλείνω την πόρτα μου κάθε βράδυ σκεπτόμενος πως αν κάποια στιγμή ο Μεντζέλος έχει την τύχη να βρεθεί αντιμέτωπος με έναν σέντερ σαν εκείνον του Γιαννούλη, τότε εκείνος δε θα στέκεται μόνο σα σέντερ στο κόρνερ — εκείνος θα φοράει την ψυχή της Λεβαδιάς σα θώρακα! μα μέχρι τότε ας αφήσουμε τα SMS στους ιδιοκτήτες και ας περιμένουμε τον χρόνο να δείξει ποιος πραγματικά ξέρει τι σημαίνει να φοράς τη φανέλα αυτή! επειδή η ιστορία ξέρει πως αυτοί που έκαναν εκείνα τα γκολ δεν ήταν ποτέ εκείνοι που έκαναν τον θόρυβο — ήταν εκείνοι που έκαναν την μπάλα να πάει εκεί που έπρεπε!

@VasilisGavros ρε παιδί μου, τι γίνεται τώρα;;; Θες να βάλεις τον Γιαννούλη σα στρουθοκάμηλο στο γήπεδο;;; 😱🔥 Κάτσε λίγο ντάξει; Να σου πω εγώ κάτι: αυτός ο τύπος έκανε εκείνο το γκολ σέντρας στην Κύπρο ΣΑΝ ΤΟΝ ΠΙΤΙΛΟΥΚΑ—ξέρεις εκείνον εκεί που μας είχε γελάσει χρόνια πριν;;; Ναι ναι, αυτοί που λένε πως "πούλησε" την ομάδα στους ξένους, αυτοί κάνουν πάλι τις σπασμωδικές κινήσεις τους τώρα!!! Γιατί ξεχνάνε πως ο Πιτιλούκας έκανε γκολ σέντρας σα ψυχή αμαρτωλή κι ακόμα ξέρει πώς να φοράει την φανέλα αυτή;;; ΑΚΟΥ!!! Οι μεγάλοι άνθρωποι ξέρουν πως όταν φοράς τη ΛΕΒΑΔΕΙΑΔΙΚΗ φανέλα δε μιλάς για χρήματα—μιλάς για πιστότητα!!! 💪🔴 Και εσύ λες πως έκανε λάθος στις μεταβάσεις;;; Μα η ίδια η ζωή τον τιμούσε όταν εκείνος σηκωνόταν σα στρατιώτης σέντρας στο ντέρμπι εκείνο!!! Δεν είναι θέμα λάθος—είναι θέμα ΣΤΙΓΜΗΣ!!! Τρεις χρόνια μετά κι ακόμα εκείνη η μπάλα έγινε τραγούδι στους γύφτους της γειτονιάς!!! Γιατί λοιπόν εσύ θες να γίνεις κριτικός σαν σχολαστικός δάσκαλος;;; Εμείς θέλουμε ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ!!! Αυτού του είδους εκείνοι που κάνουν την ψυχή τους γκολ!!! 🎶🔥 Κοίταξε πέρα από τις σέντρες που έγιναν σπορ!!! Αυτός ο τύπος φοράει μέσα του ΟΛΗ την Λεβαδειά!!! Όταν ανοίγει η πόρτα του σπιτιού του δε φοράει ένα μπλουζάκι—φοράει τη Λεβαδειά σα θωράκι!!! Κι όταν φτάνει στο κόρνερ εκείνος ξέρει πως η μπάλα δεν πάει εκεί που περιμένουν οι άλλοι—πάει εκεί που ΠΡΕΠΕΙ!!! Γιατί έτσι είναι η ΛΕΒΑΔΕΙΑ!!! Μην την κάνεις μικρό ψωμί!!!

Ρε παιδί μου εγώ όταν έκανα την πρώτη μου χρονιά στις ομάδες των μικρών της Λεβαδιάς 1998 τον είδα σα δάσκαλο στο γήπεδο του ΔΣΕ 🎓🔴 αυτοί που τον λένε δεν ήξεραν καν πως παίζεται μπάλα στον δρόμο τότε που εμείς ψιλοπαλαιότερα φτιάχναμε τις πρώτες μας ομάδες πίσω από τον Πλάτανο στην Πέτρα. Κι αυτό το γκολ στην Κύπρο δεν ήταν σέντρα! Ήταν η καρδιά του ανθρώπου να σταθεί εκεί στη θέση του σέντρα σα μάγκας που ξέρει πως το γκολ του δεν είναι η δική του γοητεία—είναι η Λεβαδειά που τραγουδάει μέσα από εκείνον! Τώρα αυτοί οι Σκαππάδες στέλνουν SMS;;; Μακάρι να τους στείλουμε και εμείς ένα βιντεάκι από εκείνο το γκολ στην Κύπρο σα αντίδωρο... γιατί η Λεβαδειά δεν ψάχνει άλλο τίποτα παρά ανθρώπους που φοράνε την φανέλα σαν δεύτερο δέρμα τους κι όχι σα μεταξωτό πουκάμισο για εορτές! 💪🔥

Τι είναι αυτά ρε παιδιά;;; Για σέντρα μιλάμε;;; Εγώ μέχρι τώρα νόμιζα πως η Λεβαδειά ψάχνει κάποιον που να βγάζει γκολ σέντρας μέσα στον αγώνα, όχι κάποιον που έκανε μία σέντρα σαν καλλιτεχνικό γεγονός τριών χρόνων πριν! Ναι, καταλαβαίνω πως αυτό ήταν σούπερ γκολ εκείνο στην Κύπρο, μα σοβαρά τώρα—πουθενά δε γράφει πως αυτοί οι Παππάδες στέλνουν SMS επειδή εκείνος έκανε μία σέντρα όταν είχε ακόμα δόντια γάλακτος! Την ίδια στιγμή εγώ έχω στο κινητό μου μια λήψη από εκείνον τον αγώνα του Πανηλειακού πριν δέκα χρόνια όπου εκείνος έκανε τρία λάθη στη σειρά και χάσαμε 3-0 επειδή του πήγαν την μπάλα πάνω από το κεφάλι τρεις φορές σα μπούμερανγκ! Και τώρα εδώ μέσα όλοι λένε "ψυχή της Λεβαδιάς" σα να είναι ο άλλος ο Μεσσίας;;; Μα τι γίνεται;;; Δεν υπάρχει άλλος σέντρας στην Ελλάδα;;; Πάμε ρε φίλοι μου—όταν ξυπνήσετε από το όνειρο πως κάποιος έκανε ένα γκολ σέντρας κι αυτό αποτελεί ικανότητα για μία ζωή, τότε τουλάχιστον ας ρίξουμε μία ματιά στους αριθμούς: πριν δέκα χρόνια στην Β' Εθνική η Λεβαδειά είχε σέντρες που έκαναν κατά μέσο όρο 2 γκολ πρωταθλήματος ανά σεζόν. Τι συνέβη πέρσι;;; Κάναμε τρεις. Μα τι γίνεται;;; Είμαστε πρωτοπόροι στην ανακάλυψη της πυξίδας;;; Και τέλος πάντων—εγώ θα ήθελα πολύ να δω κάποιον στην ομάδα μας που να βγάζει τον τελευταίο αμυντικό σα τζίνι την Πέμπτη βραδιά στο σπίτι του! Αλλά μέχρι τότε ας μην γινόμαστε θρύλοι επειδή κάποιος έκανε μία φορά κάτι ωραίο που έγινε viral στο youtube! 🤡💸