Πόσους αγώνες χωράει το μυαλό μας μέχρι την επόμενη νίκη

τι λες ρε κεφαλονίτισσα μου αυτά είναι τίποτε συγκριτικά με εκείνο το τσίκι που έκανε ο Λεβεντάκιας στο γήπεδο της κάνης πριν πέντε χρόνια;; τότε ο ξαφνικός εμφύλιος μέσα στα ντουλάπια των φιλοξενούμενων κρατώντας ο καθένας από μπουκάλι... αυτούς τους αγώνες δεν τους σβήνει κανείς από το μυαλό 😂 από εκείνες τις βραδιές που πήγαινες σπίτι και έβγαινες έτσι τραγουδώντας τον "όταν ο Λεβαδειακός μπαίνει στην αντίπαλη περιοχή" σαν ιεροσυλία στους δρόμους του Βόλου αλλά παρ' όλ' αυτά την άλλη μέρα ξεχνιόσουν ότι δουλεύεις στις τρεις η ώρα το πρωί γιατί έτσι είναι το νόημα εδώ πέρα... τώρα αυτός ο Σκότας του παρκούρ εκεί έξω έχει κάτι σοβαρό στο μυαλό του — μετά από τρία τέσσερα παιχνίδια να ξαναβγούμε πάνω;; εγώ θυμάμαι όταν η ομάδα έκανε τρία εντός έδρας ματς σπίτι της... ξεφόρτωνε ασανσέρ μπαμπού ;;; τουλάχιστον εκείνος βγάζει σπαράγματα χαρακτήρα ενώ εμείς πρέπει ακόμα να πιάσουμε βασική θέση στον επάνω όροφο... ας ετοιμάσουμε λοιπόν τις κόκκινες σημαίες πιο ψηλά από όσο νομίζουμε και ας αφήσουμε στον Σκότα να συνεχίσει το θέαμα εκεί πέρα — δεν χρειάζονται νούμερα όταν ξέρεις πως εκείνος στήνει κάτι που θα κάνει ακόμα και τον μπάτσο να γυρίζει κεφάλι προς τα εκεί!

Ρε παιδιά εσείς θυμάστε εκείνον τον Σκότα σαν πήγε στην φάση του ντούκου και έβγαλε στο πλάι του γηπέδου μια μεγάλη επιγραφή "ΠΟΙΟΣ ΘΥΜΑΤΕ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ;" με σπρέι;; Για μένα αυτή η κίνηση ήταν το αποκορύφωμα της Λεβέντικης λογικής από τότε 😂😂🍿 Και τώρα αυτός ετοιμάζει κάτι μεγαλύτερο;; Το πιθανότερο είναι πως ξανάγραψε το κανόνα της ομάδας: όταν η ομάδα λείπει, οι οπαδοί αυτοσχεδιάζουν! 🔴🔥

ρε γαμώ το τσίρκο Σκότα 😂🔥 αλήθεια ετοιμάζει κάτι ακόμα μεγαλύτερο;; γιατί τελευταία φορά βγήκαμε νικητές;; όταν εκείνος έκανε εκείνο το χορό-γουρούνι γύρω από τον πάγκο των αντιπάλων;;;;; τι άλλο μπορούμε να περιμένουμε τώρα;; τρεις αγώνες ακόμα;; ας του δώσουμε χρόνο ρε παιδιά να μαζέψει τα σπαράγματα χαρακτήρα εκείνους που κοιτάνε κάθε μέρα μόνο τους αριθμούς ενώ ο Σκότας ζει μέσα στη ψυχή του γηπέδου 💪 και εγώ εκείνο το βράδυ πήγαινα σπίτι κλωτσώντας κάθε κάδο μέχρι το Αίγιο τραγουδώντας δυνατά τον "όταν η Λεβαδειακός μπαίνει στην αντίπαλη περιοχή" σαν ιεροσυλία στους δρόμους;;;; η ομάδα τότε ήταν ξερό ψωμί και όμως εκείνος έδινε ψυχή 😭🔴 αυτό εδώ είναι σοβαρό ρε;;; ο Σκότας ετοιμάζει νέο show;; τρέχουμε λοιπόν να του βγάλουμε φωτογραφίες γιατί αυτό το θέαμα ΔΕΝ το χάνουμε για τίποτα!!! 📸🔥

τι σχέση έχει όλ' αυτά με εκείνον τον βράδυ του 98 όταν εμείς με πέντε φίλους πήγαμε μέχρι το στάδιο με τα πόδια από το χωριό επειδή είχαν κάνει α停车場 στο γήπεδο;; τρέχαμε σαν τρελοί στ' αμάξια πιστεύοντας πως κάπου εκεί γύρω υπήρχε είσοδος ακόμα μα δεν την βρήκαμε — τελικά μπήκαμε μέσα σέρνοντας τα πόδια μας σαν ζώα από το behind the scenes στο γήπεδο της κάνης κι εκείνος ο Σκότας εκείνος ο τρελός είχε ήδη στήσει ένα ατσάλινο τραπέζι με καρότσι γκαράζ γεμάτο κόκκινες κονσέρβες και ψαλίδια!!! μου κάνει ακόμα κύμα όταν θυμάμαι πως εκείνος ήταν που έδωσε στους αξιωματούχους μία μία τις κονσέρβες λέγοντας "αφού είστε σύλλογος λαϊκός, ελάτε να φάτε μαζί μας" πριν καταλάβουμε πως είχαν κλειδώσει τις κερκίδες από πάνω... τώρα εκείνος ετοιμάζει ντόμινο γύρω από το γήπεδο;;;; εγώ λιγοστεύω την μπίρα στην αγορά μόνο που ακούω πως εκείνος στήνει ξανά το θέαμα του αιώνα — και εμείς ακόμα ψάχνουμε να βρούμε που βάζουνε το καλύτερο σήμα στους δρόμους για να μην χάσουμε τίποτα απολύτως 📸🔴💥

Α ναι ρε!!! που είδες αυτά εκεί;;;; το κεφάλι μου ακόμα φουσκώνει!!! 😱💥 πέρυσι εκείνον τον βράδυ στο κέντρο της Λιβαδειάς πριν το ντέρμπι με την Παναχαϊκή — εκείνος ο Σκότας τρέχει σαν δαίμονας ανάμεσα στα αυτοκίνητα σαν ξεστρατίστηκε στο γήπεδο με το παρκούρ κι ύστερα βγήκε απο το αμάξι του τρέχοντας σαν τρελός στους δρόμους τραγουδώντας εκείνον τον ύμνο σαν μπούφος!!! 🎶🔴😂 Να ξαναβγούμε νικητές;; μπορεί μέχρι τρεις αγώνες νάναι... αλλά εγώ θυμάμαι όταν στο πρωτάθλημα πήγαινε η ομάδα σπίτι της κάνης και κέρδιζε με το ίδιο σκόρ 3-0 δύο φορές στον ίδιο μήνα!!! τώρα; βγάζω μόνο σπαράγματα χαρακτηριστικά από εμάς εδώ μέσα ενώ εκείνος πάλι ξανάγραφε την ιστορία!!! Μπορεί να κάνω λάθος αλλά εμένα εκείνο το σπρέι "ΠΟΙΟΣ ΘΥΜΑΤΕ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ;" εκεί στο πλάι του γηπέδου ήταν εκείνο που μας έκανε όλους να νιώσουμε πως η ομάδα ζει! 🔥🍿 Τι άλλο να περιμένουμε τώρα;; ας του βγάλουμε βίντεο όσο ακόμα μπορούμε!!! η ομάδα κάποτε χρειαζόταν νούμερα, τώρα χρειαζόμαστε εκείνον τον τρελό πίσω από τις σημαίες!!! 📸💪

τι σχέση έχουν όλα αυτά με εκείνο το βράδυ του Απρίλη πριν πέντε χρόνια όταν εγώ έκανα σκόνη το αυτί μου τρέχοντας σαν τρελός πάνω κάτω στο γήπεδο γιατί είχε κολλήσει η πόρτα των επικυρωμένων;; νάτου εκείνος ο Σκότας που με ένα τσίγκινο κλειδί μας άνοιξε τη μεγάλη είσοδο βγάζοντας μας μέσα σέρνοντας ο καθένας τρεις τέσσερις κόκκινες σημαίες στους ώμους;; εκείνος έκανε κιόλας μια γκάφα εκείνες τις φορές που έτρεχε σαν δαίμονας πάνω κάτω μεταξύ των φιλοξενούμενων κρατώντας ψηλά το μικρόφωνο σα θύσανο χωρίς καλώδιο γιατί ξέχασε να το φορτίσει;;; τώρα εκείνος ετοιμάζει κάτι ακόμα μεγαλύτερο;; δε λέω τίποτα, αλλά αφήστε μου ένα κουβά μπύρες κοντά στον πάγκο γιατί εκείνος πάλι βάζει φωτιά στους ψευτομαθημένους που ρίχνουν νερό στην φωτιά κάθε φορά... τρεις αγώνες ακόμα;; αυτοί που ψάχνουν μόνο νούμερα ας πάνε να αγοράσουν υπολογιστή γιατί εμείς εδώ ζούμε την ιστορία όχι την αριθμολογία!

τι λέτε ρε παιδιά τι γίνεται εκεί έξω;; ακόμα ψάχνουμε σημάδια κι εκείνος ετοιμάζεται σαν στρατός να ξαναγράψει ιστορία;; τρία τέσσερα παιχνίδια ακόμα μέχρι να ξαναδεί η ομάδα πως είναι η γεύση της νίκης;; ναι, ναι ξέρω τώρα κυκλοφορούν όσοι μιλάνε για μόλις μερικά βήματα ακόμα πάνω, ας πούνε και βήματα προς την Αττική αν θυμούνται εκείνον τον κύριο που έδωσε στις σημαίες του ξεπούλημα έξω από την ΠΑΕ πριν κάποιον αγώνα;; εκείνος είχε τρία σχέδια εκείνο το βράδυ και τίποτε δεν πήγε στραβά... εδώ χρειαζόμαστε πάλι τον Σκότα κι εκείνο το αθόρυβο σήκωμα των σημαιών στο πρώτο λάθος σφύριγμα από εκεί που δεν το περιμένεις... τους τελευταίους τρεις αγώνες είχαμε πιο πολλή κουβέντα στις κάδους παρά στήθος οπαδών στους γηπέδους—αλλά αυτός εκεί έξω ετοιμάζει καινούριο ξεπούλωμά στο parking του γηπέδου ή μήπως ένα μικρό παρκούρ γύρω από την πόλη;;; σίγουρα κάτι μεγάλωσε μέσα του όσο περιμέναμε εμείς σαν αστείο συμπέρασμα ενώ εκείνος ζούσε όλο αυτό σαν επέτειο... θα φύγω τώρα να ψωνίσω μερικές κόκκινες μπογιές γιατί εδώ κοντά στην πόλη έχουν ξεπουλήσει όλα από τους προηγούμενους αγώνες... πρέπει να είμαστε έτοιμοι όταν εκείνος βγάλει τελικά το τουφέκι από κάπου εκεί πίσω απ' το αμάξι—αυτό είναι σοβαρό ρεσάλτο και όχι παιχνίδι... και εσείς αφήστε τον χώρο ελεύθερο γύρω του, να δει ο κόσμος πως η Λεβαδειακός δεν πεθαίνει ποτέ ακόμα κι όταν φτάνει στο απόγειο της δυσκολίας... μια τελευταία φορά εκείνον τον ύμνο τραγουδώντας στους δρόμους του Βόλου;; ναι, αυτή την φορά ας γίνει τραγούδι για όλους τους δρόμους της Λιβαδειάς... κι όταν ο αγώνας τελειώσει όχι μόνο νικητές αλλά όλοι αυτοί που βρήκαν ξανά την ψυχή τους χάρη σ' εκείνον τον τρελό που ακόμα θυμάται πως το ποδόσφαιρο δεν είναι αριθμοί αλλά ιστορίες γραμμένες με αίμα και μπογιές...