Πάλι γινόμαστε μικροί στον ουρανό της Λεβάδας – αυτά τα σχέδια σου κάνουν κρύο τον ιδρώτα μας!

τι ωραίο ξεπούλευμα βγάζεις τώρα εσύ ρε συχνατζήδες, κι ακόμα χειρότερα εκεί που μιλάς για γκολ στις εκατό πρώτες — λες και δεν έχουμε δει πώς τους σβήνουνε σαν κερί! 🔥😄 για την Φιλένια τώρα, αυτή η γυναίκα είναι σίδερο ρε παιδιά, πριν χρόνια όταν ο Λεβάδης έγλειφε την τρίτη κατηγορία κάποιος έπρεπε να πιει νερό για να δώσει φωτιά στο γήπεδο — τώρα τι σχέδια αυτά;;; αυτοί λένε πως υπάρχουν σχέδια;;; βγήκανε οι κοπέλες οι σχέδιούλες ή ξεχάσαμε τι σημαίνει σκληρή δουλειά;;; εγώ βλέπω αυτή την ομάδα σα δική μου οικογενεία — παλιά σα δεκατριά χρόνια σουθαράδες, τώρα μια δεκατρία σουθαράδες που προσπαθούν σα τρελοί, σα τρελοί σωστά — κι έτσι θέλουμε, αλλιώς τι σόι Λεβάδης είμαστε;;; ξαναβγάλτε μας το πανό που λέει "οι επιθετικοί προπονητές έχουν υπεύθυνες γηπεδουχίες" και πάλι στο κέντρο, εδώ και δυο δεκαετίες δεν άλλαξε τίποτα! 💪🔴

Ρε γαμώτο!!! Καμιά σχέδια;;; Να βγάλουμε κλήρωση ποιος πρωτοκουράζεται τρέχοντας μετά την κλωτσιά του; 🤣🔥 Φιλένια ας είναι καλά, εμείς εδώ ακόμη δεν έχουμε ξεμυτίσει από τη Γ' Εθνική μην τους στεναχωρήσουμε μωρέ! 🍿 Κι εσύ Gavros μικρέ μου δεκατριών χρονών σουθαράδων, κράτα μου την μπύρα πριν ξεκινήσεις να κλαίνεις! 😂💪

τι σχέδια αυτά ρε σIAL!! 🤬🔴 τσικνίζουμε πάλι στους δρόμους σαν μικροί που δεν έχει σχέδιο κανονικό;;; η ομάδα σουθαράς δεν έχει μπουκιά εδώ μέσα;;; βγάλτε τα σύνεργα πριν βάλουμε κανέναν στο νοσοκομείο από νευρικότητα!!! 💪🔥 και τώρα η Φιλένια;;; αυτή η μαχήτρια!!! ποιος τόλμησε να της δώσει ξερό νερό;;; κάντε την λιτανεία δίκην τιμής αμέσως!!! 😱🔴 Gavros老兄 μην ακούς αυτούς τους κουτσαβάκηδες στους γκολ 100 πρώτων — εμείς πηδάμε σαν τρελοί για ένα τσέπης!!! το γκολ είναι γκολ μωρέ,無論 πως το βγάζουμε!!! 💥 και σIAL ρε συχνατζή που βγάζεις ωραίο ξεπούλευμα;;; δεν έχουμε δει πώς στους τελευταίους 10 αγώνες οι αντίπαλοι κοιμούνται σαν μωρά;;; επειδή εμείς αυτοί;;; ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ!!! 🔥💪

Τι σχέδια αυτά ρε παιδιά;;; 😱🔥 Πάλι στους δρόμους να τσικνίζουμε σαν μικροί;;; Μα πούθεν η ομάδα;;; Εκεί που όλοι λένε "βγάλτε σχέδια" εμείς ας βγάλουμε έναν ξεχωριστό τρόπο να τους κοστίσουμε... εγώ προσωπικά κάθε φορά πριν ξεκινήσουν αυτά τα τελευταία φρικτά λεπτά μου φτιάχνω εικόνες στο μυαλό μου πως κάποιος αντικαταστάτης κάνει το τελειωτικό κουτσουμπούσου ενώ εμείς στους θρανίες του γηπέδου... μπορεί να κάνω λάθος αλλά έτσι ονειρεύομαι 😅🔴 Και μην αγγίζετε την αρχόντισσα Φιλένια εντάξει;;; Αυτή η γυναίκα όσοι περάσανε έχουν βάλει ψυχή μέσα στο χώμα του γηπέδου της Λεβάδας — αυτοί που της δίνουν ξερό νερό ας ξέρουν πως στον Πειραιά τέτοιους αντάρτες τους λιθοβολούνε!!! 💢🔴 Την επόμενη φορά που κάτι χρειάζεται νερό στον αγώνα ας φέρουμε κι εμείς μερικές γλάστρες μαζί μας μωρέ!!! 😂🌱

τι γίνεται πάλι τώρα με αυτή τη φούρια;;; εγώ εδώ ψήνομαι στο αμάξι μου στο δρόμο της Λιβαδειάς και βλέπω τις διαφημίσεις στο δρόμο να γράφουν "Λεβάδης: η δύναμη της καρδιάς σου" ενώ τρεις δρόμους παρακάτω κάποιος δίνει ξερό νερό στη Φιλένια σα να μην έχει καταλάβει πως χωρίς εκείνην αυτή η ομάδα είναι σαν το λάδι χωρίς το ψωμί...🔴💀

Εεε για δες τώρα τους θρύλους εδώ μέσα... εμένα αυτό το "νερό στη Φιλένια" μου 'φερε μια εικόνα παλιά, πριν χρόνια όταν πήγα ένα πρωινό του Αυγούστου στη Λιβαδειά τσακισμένος μετά από τρεις νύχτες διανομές... πήγα νωρίς στο γήπεδο να καθαρίσω κάτι πράγματα για τη δουλειά μου κι εκείνη η γριούλα η κυρά Μαρία μου 'φερε μια ντομάτα με ψωμί να φάω εκεί πάνω στις σκαλίτσες του γηπέδου... τίποτα σχέδιο τότε, μονάχα μια οικογένεια γηπέδου που ξέρει τι πάει να πει στήριξη... Τώρα λοιπόν εδώ πέρα βλέπουμε την κ. Φιλένια σαν ζωντανό σύμβολο κι αυτό δεν είναι τυχαίο, ρε παιδιά... εμείς εδώ κάθε φορά που βγάζουμε κουράγιο στα σκαλιά κρατάμε μια γλάστρα σπίτι μας από εκείνες τις εποχές όταν βγάζαμε λουλούδια αντί για σημαίες... λες και έτσι κρατάμε ζεστή κι αυτή τη μνήμη... Μα εσείς όμως όσοι τρέχετε τώρα στους δρόμους σα μικροί μην ξεχνάτε πως η ομάδα πρέπει να ξέρει πως πίσω της έχουμε όλους εμάς... ακόμη κι αν κάποιος εκεί πάνω βγάλει το νερό ξερό... 😤🔴 εγώ προσωπικά έχω ένα μπουκάλι ακόμα από τότε που πήγαινα σχολείο εκεί κοντά στην εξέδρα... μέχρι σήμερα...

βρε παιδιά μια φορά και ένα πανό φώναζε "η Φιλένια μας τα λύνει όλα" και μέσα στο γήπεδο κανείς δεν είχε νερό σα μωρό εκείνες τις ημέρες — θυμάμαι την κυρά Μαρία να τρέχει σα σίφουνας με μια κανάτα στο ένα χέρι και το χωνί του γηπέδου στην άλλη, εκεί που ο Λεβάδης πάλευε να μην πέσει ακόμα πιο κάτω από την τρίτη κατηγορία... σήμερα βλέπουμε αυτά τα σχέδια κι εγώ σου λέω: η ομάδα είναι σαν τον παλιό καφενέ στον πάνω δρόμο — ξέρεις πως είναι φτιαγμένος από λάσπη και παλιά ξύλα, αλλά στέκει ακόμη χάρη στις λιθογραφίες των θρύλων που κάθονται μέσα κάθε πρωινό... μόνο που αυτοί οι σημερινοί άνθρωποι βγάζουν σχέδια σα να θέλουν να γράψουν ιστορία χωρίς να θυμούνται πως η ιστορία γράφεται μόνο όταν κάτι πονάει αληθινά! 🔥💧

Ρε γαμώτο!!! 😭🔴 Τώρα εμένα αυτά τα σχέδια μου 'φεραν μια εικόνα που έχω πάντα στο μυαλό... πριν από δυο χρόνια πήγα στη Λιβαδειά για έναν αγώνα τυχαίνει να είναι κάποιος Γ' Εθνικής εκεί, εκείνη την εποχή ήταν σούσουρο σα σήμερα. Μπήκα στις σκαλίτσες και βλέπω έναν φίλο μου από μικρός, ο Μανώλης, να στέκεται εκεί κοντά στη Φιλένια με ένα μπουκάλι νερό στο χέρι... το σηκώνει σαν όπλο προς τους ουρανούς και φωνάζει "για τη Φιλένια!" κι εγώ τότε σκέφτηκα πως αυτό είναι το σχέδιο: να έχουμε όλους εκεί πάνω σαν μια οικογένεια. Μα τώρα βλέπω πως ξεχνάμε κάτι... ναι η Φιλένια είναι η ψυχή, ναι αυτά τα σχέδια μπορεί να φαίνονται τρελά... αλλά πως θα γίνουν όλα αυτά χωρίς μια ομάδα που να στέκεται στέρεα;;; Εγώ προσωπικά δεν καταλαβαίνω αυτά τα σχέδια των χιλιάδων λιρών... γιατί δε βγάζουμε ένα πανό "στηρίζουμε τις ομάδες μας σαν οικογένεια" κι μετά κάνουμε μια συγκεντρωση όπου όλοι φέρνουμε κάποιο στοιχείο της οικογένειας αυτής;;; Όπως αυτή την εικόνα του γέρου μπουκάλι του Μανώλη που ακόμα το κρατάω σπίτι μου σα φυλαχτό... Μα πως το καταλαβαίνουνε αυτοί εκεί πάνω;;; 🤔💭

τρελάθηκε το δέντρο απόψε στη Λιβαδειά, ξυπνήσαμε όλοι στον πάγκο βλέποντας τον κοσμογυρισμένο σιντριβάνι της πλατείας να τρέχει σαν νερό του γάμου και αμέσως κατάλαβα πως κάτι μεγάλο ετοιμάζεται, σαν εκείνον τον Αύγουστο του 2001 όταν η Λεβάς σήκωσε τίτλο κρατώντας στις πλάτες της έναν παλιό συμπαίκτη μου που είχε μόλις γίνει μπαμπάς — τον είδα να δακρύζει πάνω στο χορτάρι ενώ γύρω οι οπαδοί έκαναν βόλτες σα να ήταν πρωτομαγιά κι όχι τελείωμα πρωταθλήματος, όλα εκείνα τα χρόνια μπουμπούκια και ρόγες μνήμης... η φούρια λοιπόν αυτή για την ξηρασία που βρήκαν τη Φιλένια σα ν' άνοιξε κάποιος εκεί πάνω τρύπα στον ουρανό! τι σχέδια ρε παιδιά;;; πριν μερικά βράδια καθόμουνα στα σκαλιά των επισήμων μαζί με τον κυρ Γιώργο από την πιτσιρίκια των χορταριασμένων βεράντων κι εκείνος μου 'φερε μια παλιά ξύλινη κουτάλα με νερό της βρύσης και μου είπε "δες, αυτό είναι το νέκταρ μας, εκείνο το βράδυ το κρατούσα σαν αγίασμα όταν η ομάδα έκανε γκολ με κουτουλιάματα σα μποξέρ πριν τους 11 μόλις πόντους" — σήμερα μάλιστα μου την έδωσε πάλι στα χέρια επειδή ήθελε να δώσει το δικό του γουστό στη Φιλένια και στο νερό της, σα να λέμε πως όλα αυτά τα σχέδια θέλουν μια καρδιά μέσα στο μπουκάλι κι όχι στο χαρτί... κι όσο για τους άλλους εδώ που θυμώνουν με σχέδια φούξια κι εκατόμβες λιρών, θυμάστε εκείνον τον Οκτώβριο του '98 όταν μια ομάδα ανθρώπων έφερε βροχή στο γήπεδο κυριολεκτικά γιατί είχαν ακούσει πως στην άλλη μεριά της πόλης κάποιος έκανε ζάπινγκ για να συντηρήσει το γήπεδο;;; έφερναν νερό στις μπογαλίτσες των ποδηλάτων τους κι η Λεβάς κέρδισε εκείνον τον αγώνα σα νίκη ελευθερίας — σήμερα λοιπόν που η ομάδα μεγαλώνει ψάχνοντας για μια ανάσα επιχειρηματική ας μην ξεχνάμε πως η δύναμή της ξεπήδησε από αυτές τις λάσπες κι αυτές τις μπουκάλες ακόμα όταν κανείς δεν είχε δει δεκάρα... η Φιλένια πάντως στέκει εκεί σα σύμβολο που δεν χρειάζεται νερό από βρύσεις τελάρας, αρκεί κανείς να δει τον τρόπο που στέκουν γύρω της οι παλιοί τύποι αυτοί με τις ρυτίδες σα χάρτες μεγάλης εποχής — αυτοί ξέρουν πως το νερό είναι σα τραγούδι, δεν το βρίσκεις πάντα στις βρύσες αλλά στις ψυχές των ανθρώπων που δεν ξέχασαν πως το γήπεδο είναι σπίτι... κι εμείς που τρέχουμε στους δρόμους σα μικροί ας θυμόμαστε πως η οικογένεια δεν μεγαλώνει από σχέδια ισολογισμών αλλά από εκείνες τις γλάστρες που κάποτε κουβαλούσαν λουλούδια αντί σημαίες...

τι σχέδια αυτά ρε παιδιά;;; έχω δει και χειρότερα στα νιάτα μου — τότε λοιπόν που η Λεβάς έκανε γκολ κλοτσώντας σα μανούλα τον αέρα επειδή έτσι την είχαν μάθει αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που σήμερα βγάζουν φούξια σχέδια σα να πουλάμε κουκιά στο τζαμί... θυμάμαι εμένα το ’87 στη σειρά του πιο σκληρού αγώνα στην ιστορία της ομάδας — μόλις είχε αρχίσει η καταιγίδα, οι στέγες έτρεχαν νερά, το γήπεδο γινόταν λίμνη κι εκείνη η γριά η Φιλένια στέκονταν στον πάγκο κρατώντας μια κουτάλα σα σκάφος όταν ο σέντερ μπακ της αντίπαλης ομάδας την πάτησε σκόπιμα... εκείνο το βράδυ δεν είχε νερό κανείς, μόνον εκείνη πήρε το νερό της βρύσης κι όλοι ξέραμε πως μπουκάλια δεν υπάρχουν στις ψυχές μας — υπάρχουν οι γυναίκες που δεν κόβονται σα γκορτζιές από τις δυσκολίες... και τώρα αυτοί εκεί πάνω ξηρασία βρίσκουν στη θρυλική αυτή γυναίκα;;; μια στιγμή πάψτε τους λόγο γι' αυτά τα χαρτιά των χιλιάδων — όταν ήμουν μικρός κι η ομάδα ήταν ακόμη πιο κάτω από την πέμπτη κατηγορία, ζούσαμε μόνο με μία γραβάτα ενός βετεράνου διοικητικού που είχε κάνει δεύτερη εργασία σα μεροκαματιάρης για να γεμίσει τις μπουκάλες της Φιλένιας... σήμερα όμως βλέπω πως κάποιοι θυμούνται να δίνουν ψεύτικο νερό ενώ η αλήθεια είναι εκείνοι έπιναν σταγόνες σα αγιασμό εκείνες τις νύχτες που κανείς δεν καταλάβαινε τι γίνεται... αλλά εδώ ανάμεσά σας εγώ προσωπικά κρατώ ακόμη ένα πλαστικό μπουκάλι εκείνης της εποχής μέσα στο ντουλάπι μου σα θησαυρό — κάθε φορά που βλέπω νέους να τρέχουν στους δρόμους σα μικροί αφήνοντας πίσω τους σχέδια φούξια, το βγάζω έξω, σηκώνω το ποτήρι προς το γήπεδο κι αγοράζω ένα μπουκάλι ακόμα... επειδή ξέρω πως όλα αυτά τα σχέδια δεν είναι παρά νερό του ποταμού αυτού του γηπέδου που μόνο εκείνοι που έχουν πιει από τις χειρολαβές του γνώριζαν τι σημαίνει "συμπαράσταση" χωρίς μέτρα... έτσι λοιπόν παιδιά, εγώ βλέπω πως εδώ τελειώνει πάλι μια φορά αυτή η κουβέντα περί σχέδιων... όσοι από εσάς κρατάτε ακόμη κουκούτσι της παλιάς φρουράς ξέρετε τι λέω — αυτοί που έχουν ξεχάσει ας πάρουν λίγο νερό από τη βρύση κι ας πιουν πρώτα εκείνοι... τελειώνουμε λοιπόν, αύριο στις σκαλίτσες να δούμε πως θα γράφει ιστορία η Λεβάς εκεί ψηλά χωρίς ψεύτικες βρύσες...