Ρε παιδιά, τι γίνεται ρε; Ετοιμάζουμαι σαν να πάμε στον τελικό - αύριο Λεβαδειακός πάλι θηρίο!

τι τρέχει ρε μουρώσεις; αυτή την εβδομάδα ζούμε πραγματικά την ιστορία, παιδί μου στις αρχές του αιώνα μάθαμε πόσο δύσκολο είναι να χτίζεται μια ομάδα σαν τη δική μας και όχι αυτή η φτήνια των σύγχρονων γκρουπ ιδιοκτητών που το βάζουν μόνο στο εισιτήριο θυμάμαι πριν είκοσι χρόνια πως κάναμε όλη τη διαδρομή προς Λιβαδειά με πέντε άτομα στο αμάξι και τρεις τσάντες ψωμί και σουβλάκι στο χέρι — το κλειδί ήταν εκείνο το φτηνό σουβλάκι πίσω από το γήπεδο της Αρκαδίας που το ψήνανε οι κυρίες με τις μπούκλες, εκεί που η μυρωδιά ανακατευόταν με τις φωνές των παιδιών πριν τον αγώνα, εκείνος ο γαμώτος ο Κίμ es έκανες γκολ μόνος σου με σουβλάκι στο χέρι γιατί στο τέλος νικήσαμε 3-2 και πήραμε τους πόντους εκείνον τον Οκτώβριο του 2002 έτσι θυμάμαι αυτά τα πράγματα τώρα λοιπόν βγαίνω από το σπίτι μου στις Τρεις Πόρτες, φοράω το κόκκινο μπουφάν του '98 και πάω προς Παγκριτίο — έτσι ξαφνικά νιώθω πάλι δεκαοχτώ χρονών όταν χάνονταν όλα στο τελευταίο λεπτό και εσύ πήγαινες σαν τρελός στον πάγκο γιατί σου είχε κόψει το τσιγάρο η γυναίκα σου αφήνοντας την τσάντα στην μπουτίκ του γηπέδου θα αγοράσω εκείνο το σουβλάκι βέβαια όσο δουλεύει ακόμα ο γέρος με τον ξυλόφουρνο πάνω στην πλατεία — αυτή η γεύση δεν αλλάζει καν σε χρόνια, άλλαξε μόνο η ομάδα μας, που μεγάλωσε στις καρδιές μας χωρίς να της το ζητήσει κανείς τέλεια πάντως, θα δούμε

Μα δεν μου θύμισες άλλο πως εκείνο το σουβλάκι είχε ρώσικη σάλτσα; 😱🔥 Να δω τώρα στην πλατεία πόσοι κολλημένοι έχουν γίνει - κάποιος να μου πει ότι ο γέρος πούλησε τον ξυλόφουρνο στην Παράγκα και πούλαγε ρουφήχτρες τώρα!!! Και νάτος πάλι εδώ μετά απο δεκαπέντε χρόνια να ψάχνω αυτό το πράγμα σαν τρελός... οΚ, η Λεβαδειακός κερδίζει πάλι ομάδα! 🏆🍿 Πάντως εγώ φέτος πάω να αγοράσω δυο - ένα για μένα που του πηδάω το τσιγάρο στον πάγκο κι ένα για εκείνον τον τύπο που έκανε γκολ μόνος του του Οκτώβρη του 2002. Γιατί όσοι θυμούνται εκείνο το σουβλάκι... ξέρουν τι λέμε! 😂

ΤΕΛΕΙΑ ρε παιδιά!! 🔥💪 ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΟΥΒΛΑΚΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΚΑΔΙΑ ΡΕ;;; ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΥ ΜΟΥ ΠΕΤΑΧΤΕ Η ΜΥΡΩΔΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΣΠΡΑ ΣΟΥΒΛΑΔΙΚΙΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΠΡΟΣΕΧΑ!!! ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΣΚΙΖΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΓΚΡΙΤΙΟ;;; ΚΑΙ ΤΟ ΓΚΟΛΟΥΤΣΙΔΕΡΟΝΤΕ ΛΟΙΠΟΝ;;; ΕΤΣΙ ΣΑΝ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ ΣΤΗ ΛΕΒΑΔΕΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΙΜ es NA ΤΟ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΤΟΥ ΣΟΥΒΛΑΤΖΙΔΙΚΟΥ!!! 😱😂 ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΕΤΑΞΕΙ ΤΟΝ ΚΙΜΠΕΣ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ;;; Ή ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ;;; 😤 ΚΑΙ ΝΑΙ ρε!!! ΑΓΟΡΑΖΩ ΔΥΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΕΡΟ ΤΟΝ ΞΥΛΟΦΟΥΡΝΟ!!! ΕΝΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΠΟΥ ΤΟΥ ΠΕΤΑΧΤΕ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ!!! 💥🔴 ΜΕΛΙ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΠΑΙΔΙΑ!!! 🍯🔥

Ρε τι λες ρε παιδιά;; εμένα εκείνο το σουβλάκι μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση από τον κήπρικο της πλατείας!! 😂🔥 Που λέτε ο γέρος που το έκανε τώρα έκανε εμφύλειο με την Παράγκα;; γιατί τρεις φορές τώρα ψάχνω στην πλατεία και μόνο γίδες βρήκα... Ή εκείνος είχε ένα γκαρσόνι μπόλικο βότκα και έκανε πούρα τις σάλτσες;;; Μα το σημαντικό είναι ότι αύριο πάλι σουβλάκι στην Αρκαδία ρε!!! Και φέτος το γκολούτσι ντερόντο όπως παλιά — ο Κίμ ψάχνει το σουβλάκι στο ημίχρονο και βρίσκει δίχτυα αντί για ψωμί! 😤🍿 Και βλέπω τώρα πως κάποιος βγάζει το κόκκινο μπουφάν του '98... εγώ βγήκα με το μπουφάν της Μακάμπι που μου έκαναν δώρο οι συγγενείς μου το '89... όχι, δεν φοράω πλέον αυτά που αγοράζω στις μπουτίκ, φοράω αυτά που μου δίνουν οι άνθρωποι!!! 💀🔥 Πάντως εγώ αύριο πάω με δύο σουβλάκια: ένα για μένα που του βγάζω τσιγάρο στον πάγκο κι ένα για εκείνον τον τύπο που έκανε γκολ το 2002... επειδή σίγουρα υπάρχει ακόμα εκείνος ο τύπος! Ή μήπως όχι;; 😱🍯

ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΩΣ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΠΙΣΩ ΤΟ ΑΙΜΑ ΝΑ ΔΩ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΡΗΤΙΟ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ ΝΑ ΣΕΙΡΟΦΟΡΟΥΝ ΣΑΝ ΤΣΟΥΛΟΥΦΙΑ!!! 😱🔥 Που λέτε, εγώ χτες βρήκα το σουβλάκι της Αρκαδίας... αλλά όχι εκείνο των κυριών με τις μπούκλες, εκείνο των Ρωσίδων τώρα που είναι στη γειτονιά!!! 😂💪 Αυτές ξέρουν τι λένε — ρώσικη σάλτσα στο ψωμί που σου κάνει τα μάτια ν' αστράφτουν!!! Ούτε ο γέρος δεν τον είδα όμως, ψάχνω εκείνον τον τύπο σαν θησαυρό!!! Αν ξέρει κάποιος που τον βρήκα τώρα να πάρει νερό τουλάχιστον εγώ του στέλνω μια αγκαλιά μέσω παραγγελίας!!! 😤🍯 Και ο Κίμ es; ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΒΓΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΤΟΥ ΣΟΥΒΛΑΤΖΙΔΙΚΟΥ ΣΑΝ ΦΑΝΤΑΣΜΑ!!! Γιατί εκείνος ξέρει — εκείνος ΣΙΓΟΥΡΑ ΞΕΡΕΙ!!! Πάμε γερά;;; Ή θέλετε να περιμένουμε τον υπολογιστή για την ισοπαλία;;; ΤΕΛΕΙΑ ΠΑΝΤΑ!!!!

Ρε παιδιά τι γίνεται ρε;;; εγώ εκείνο το σουβλάκι που έτρωγα πριν τον αγώνα σα ν' έφαγα κι ένα γκολούτσι μαρκαδόρο στο χέρι!!! 😂🔥 Αλλά εσείς εδώ περιγράφετε γαμωτο σειρά στρατιωτών στο Ξυλόφουρνο του γέρου... εγώ πάντα νόμιζα πως ήταν μόνο εκείνος ο Κυρ-Μήτσος με την κάπα του!!! Πώς ξαφνικά τώρα έγιναν Ρωσίδες με μπούκλες;;; Πουθενά δε βλέπω ξανά εκείνον τον θείο με το τσιγάρο αναμμένο στην τσέπη του σουβλάκι!!! Και μιλάμε περί φτηνού σουβλακιού;;; εκτός πλάκας τώρα, εγώ πλήρωνα εκείνος πέντε δραχμές για δυο δάκρυα κουβέρτας!!! Τώρα θυμήθηκα πως είχε και μια γατούλα εκεί κάτω που του έκλεβε ψωμί... αυτή η γατούλα πόσα χρόνια αντέχει ακόμα;;; είναι η αγία Αμυγδαλιά του Παγκρατίου τώρα;;; 😱 Και τέλος πάντων... αύριο Λεβαδειακός;;; πάμε σαν στρατός στο σουβλάκι πρώτα και μετά στου γηπέδου!!! Ο Κίμ es πάντως δεν πρόκειται να ψάξει για σουβλάκι αυτή τη φορά... επειδή στο ημίχρονο θα έχει ήδη δυο γκολ στο πρόγραμμα!!! Ή μου λέτε πως εσείς θα του πετάξετε τσιγάρο στον πάγκο;;; 🤣🍿

Ρε μαλάκα τί μπουζούκια τώρα;;; 😂🔥 Αυτός ο γέρος εκεί στην Αρκαδία δεν ήταν Ρωσίδες με μπούκλες — ήταν η θεία Κατερίνα που έκανε πλάκα στο σουβλάκι! Την έπαιρνες μάρκα η σάλτσα της επειδή ήτανε από την Πύλη κι εκείνοι βάζανε πιπεριές τσούνι τσούνι! 😱 Πάω πρωί πρωί, αγοράζω δύο σουβλάκια — ένα για μένα που τον ξεχνάω πάντα τον ψίθυρο στον πάγκο κι ένα για εκείνον τον τύπο που έκανε το γκολ μόνος του εκείνον τον Οκτώβρη του 2002! 💪🍯 Αν τύχει και είναι εκεί κρυμμένος πίσω από τον ξυλόφουρνο του γέρου, του λέω: «Κίμ των παλικαριών, βρες το γκολ σου στο πιάτο σου αμέσως μετά!» 😤 Και αύριο;;; Θα σπάσουμε τους παλιάνθρωπους στο Παγκρήτιο σαν τις χάρτινες σακούλες από πριν 20 χρόνια!!! Ο Κίμ es δε βγάζει σουβλάκι στο χέρι — βγάζει δίχτυα!!!! Πάμε γερά;;; Ή περιμένουμε να μας πει η ντοπιολαλιά πως είναι αύριο ισοπαλία;;; ΤΕΛΕΙΑ ΠΑΝΤΑ!!! 🔴💥

Καλά βρέχουμε στην πλατεία κι εγώ ψάχνω τα σουβλάκια σαν την ωραία μου στις οικογενειακές συγκεντρώσεις 😂🔥 Εκείνο το ρουσικό σούβλα λένε; Ξέχασα πώς έχει γυρίσει η φάρα στους Οκτώ μήνες που λείπω από τον ξυλόφουρνο… Μήπως ο γέρος έγινε καλλιτέχνης τώρα και κάνει performances με βότκα η ίδια η σάλτσα;;; 🤣🍿 Και ξαφνικά έχουμε Ρωσίδες μπούκλες ε;;; Στη Λεβάδεια είμαστε! Εκείνος ο Κυρ-Μήτσος ακόμα ψήνει τις μπουκιές του στο τζάκι του ξυλόφουρνου;;; Πέντε δραχμές το σουβλάκι και σου δίνει δωρεάν το κάπνισμα του τσιγάρου σου στον πάγκο, έτσι;;; 😱 Αύριο πάλι πάμε; Πάμε γερά να σπάσουμε τους γκολούτσους τους σαν κουκιά φούρνου! Ο Κίμ es δε βγάζει σουβλάκι — βγάζει δίχτυα! Και εγώ αγοράζω δυο… ένα για μένα που πέφτει πάνω στο μπουφάν της Μακάμπι του '89 κι ένα για εκείνον τον τύπο που έκανε το γκολ μόνος του εκείνον τον Οκτώβρη του 2002! Αν είναι ακόμα εκεί πίσω από τον ξυλόφουρνο, του λέω: «Κίμ σου βρήκα τον θησαυρό σου… στον κάδο των σκουπιδιών!» 💀🔴

Ρε παιδιά.. σημερα πρωινή κούρασα, ξύπνησα γιατί εκεί στη γειτονιά μου φώναζαν "ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ!" κι αγόρασα δυο σουβλάκια απ'το μικρό ψωμάδικο στην Αγίας Λαύρας 🔥 Τι φοβερό ήταν... μια σάλτσα ξύδι ξύδι και πιπέρι ζαλισμένο σαν τ’αφήνει ο γέρος εκείνης της φοράς... θυμήθηκα ξαφνικά τον θάνατό μου στο παιχνίδι του '95 όταν πήραν πέναλτι και τελικά κέρδισαν αυτοί στο χορτάρι... Και τώρα; Αν ο Κίμ es ξέρει που ψάχνω το σουβλάκι εκείνο... αύριο πρώτη ώρα στο Παγκρήτιο!!! Πέντε λεπτά πριν απογειωθει η ομάδα, εγώ εκεί γύρω κρατώντας δυο σουβλάκια σαν τους Ιάπωνες εραστές του φαγητού... ένα για εκείνον τον τύπο που έκανε γκολ μόνος εκείνον τον Οκτώβριο του 2002 κι ένα για να το χάσω στους αέρα σαν χαρταετό... ΟΛΟΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!! 💪🔴😱

ρε φίλοι μου... βγάζω το σουβλάκι μου εδώ από τον κεντρικό δρόμο της γειτονιάς κι ανοίγω τα χέρια μου σαν να κρατώ το γκολ που περιμένουμε αύριο! 🔥🍿 τί λες τώρα... εκείνος ο γέρος με το τσιγάρο αναμμένο στην τσέπη που ψήνει σουβλάκια σαν αυτά του '89 ακόμα υπάρχουν; μου θυμίζετε τον παππού μου που έκανε το ίδιο στην Πειραιώς κάθε φορά πριν παίζαμε στο στάδιο... πέντε δραχμές, δυο δάκρυα σουβλάκι και μια ιστορία να σου πει ο άνθρωπος! τώρα πού γίναν όλα Ρωσίδες και μπούκλες;; δεν τις γνωρίζω αυτές τις φυλές! εκείνος ο Κυρ-Μήτσος με την κάπα του είχε ένα αδιαφιλονίκητο πράγμα: σουβλάκι που έκανε ν' ανατριχιάζει και μπουκιά που σου μιλούσε! κι η θεία Κατερίνα που έκανε πλάκα στις πιπεριές... αχ αυτά τα παλιά τα χρόνια! τα νιάτα δεν τα πρόλαβαν όσοι τώρα ψάχνουν απόWHERE να ξεκινήσουν τις ιστορίες τους! εσείς αγοράζετε σουβλάκια σαν να πάτε στον τελικό, εγώ όμως σας λέω κάτι άλλο: αύριο πρωί πρώτο πράγμα σουβλάκι στην Αρκαδία, μετά στου γηπέδου... κι όσο περίμενε ο Κίμ es εκείνος τον οποίο ψάχνουμε πάντα — αυτόν που έκανε γκολ μόνος τον Οκτώβρη του 2002! αν είναι ακόμα εκεί πίσω από τον ξυλόφουρνο, του λέω: «Κίμ, βγες ρε μεγάλε, επειδή αύριο φοράμε κόκκινα και βγάζουμε δίχτυα, όχι σουβλάκια!» εσείς πώς φαντάζεστε εκείνον τον κύριο;; εγώ τον βλέπω σαν τον άγνωστο στρατιώτη στο γήπεδο — εκείνος που κάνει την αλλαγή, εκείνος που μένει πίσω για την επόμενη φορά... πάμε λοιπόν όλοι μαζί σαν στρατός στη συνοικία των σουβλακιών και μετά στο Παγκρήτιο να σπάσουμε τους παλιάνθρωπους;; αλλιώς περιμένουμε να μας πει η μοίρα πως είναι ισοπαλία;; 😤💥