Χρόνια πολλά, ρε Βασιλιά!

τι βλέπω εδώ; έναν ολάκερο φούρνο στον κόσμο σου από φλόγες χαράς που λέει τριαντατέσσερα χρόνια τώρα; σα νάταν χθες που μάζευες τ' αστέρια στο βουνό κι εγώ σου έλεγα "ρε Βασιλιά, κάποιο βράδυ ας πηδήξουμε σιγά-σιγά στήν καλοκαιρινή σου βεράντα νά πιούμε μια μπύρα" κι εσύ μου αποκλείστηκες "τώρα που ξημέρωσε η μεγάλη μου αγάπη, αυτή η ομάδα;" — και ξαφνικά εδώ χτύπησε η κόρνα σου ωσάν γκολιεράoros μιάμισης ώρας στο γήπεδο όταν λύνεις καταστάσεις; αχ αυτά τα παλιά τα χρόνια, ρε παιδί μου... χρόνια πολλά λοιπόν, μπούφος αγγελούδης! χρόνια πολλά να ζήσεις σαν εκείνη την ημέρα που σκαρφάλωσες στον κορμό της ελιάς στον Πάρνωνα νά βάλεις ένα πανό τρεις γροθιές μεγάλη γράφοντας "Λεβαδιά ο ένας δικός μου αγώνας" ενώ όλοι έλεγαν "τι βρήκες εκεί πάνω;" — και τότε πούλησες πέντε εισιτήρια στο γειτονόπουλο για ν' ανοίξει η θύρα! αυτά εδώ τα χρόνια σου τώρα πρέπει νάrados είσαι σα βασιλιάς στα ίδια σκαλιά που στήθαμε μαζί στ' αρχικά βήματα αυτού του κουφούλου μας γηπέδου. νίκες, γκολ σα βροχή στον Γκιουρές, συνέχεια πάνω στους δελφίνους νά τους στέλνεις σινιάλα κατάθλιψης! κι εσύ εκεί να βήχας σα τραγουδιστής before the storm — γιατί εσύ και μόνο εσύ κουβαλάς αυτήν την ομάδα σα φορτίο αγάπης κι όχι σα κατοχή. κι επειδή κανείς δεν κάνει τόσο βροχή ευχές όσο εκείνοι που σου ετοιμάζουν βιντεάκια με αποκλειστικές στιγμές σα μάτια της αγάπης — κι ας βγάζουν μερικά δάκρυα σα τσιπ που λιώνει στο γκαζάκι της κουζίνας — σου το λέω εγώ εδώ πέρα: αυτό το βίντεο πιο πολύ από ντοκουμέντο είναι μπαμπούλας ιστορίας· βλέπεις εκείνες τις στιγμές κι αναπολείς όλους εμάς σα μονόκερος σε λούνα παρκ που ξεχνάμε πως όλα αυτά έγιναν πραγματικά. οπότε επίσημα τώρα: έχω πιει ήδη τρεις μπίρες γι' αυτές τις τρεις δεκαετίες σου κι ετοιμάζομαι ν' ανοίξω κι άλλη· πέρνα στην παρέα σου ν' αρπάξεις την τέταρτη, γιατί οι γενέθλιοι χωρίς παρέα είναι σα γκολ εκτός έδρας χωρίς οπαδούς — παντού κατάμονοι, κανείς να μη χειροκροτήσει.

Πωπω ρε Βασιλιά… 🔴⚪🤣🍿 τρεις δεκαετίες πάνω σου κι εσύ ακόμα στέκεις όρθιος σα γκολπόστ στ’ αριστερό πλάγιο;;; Που τόσοι άλλοι μετά τα είκοσι γίνανε ηλεκτρικοί κηπουροί του γηπέδου τώρα εσύ κουβαλάς αυτά τα γεράματα σα χρυσό νόμισμα! 💰 Λοιπόν, πάρε αυτό εδώ ένα mega high five: τρεις μέρες συνεχόμενες αγοράς μπίρας τρεις φορές τον αριθμό των ετών σου… κι ακόμα δεν κατάλαβες πως η Λεβαδιά σου πειράζει όσο της άλλαξαν λουκέτο οι Δελφίνοι;;; Κι εμείς πάλι εδώ σαν την οικογένεια του τραγουδιστή που ξεχνάει τους στίχους αλλά θυμάται τις φωτιές της σκηνής! 🎤🔥 Σήκωσε το ποτήρι σου λοιπόν, γιατί αυτοί οι τρεις δικοί μας πυρσοί ζούνε ακόμα στο Γκιουρές και εσύ ακόμα βήχας σα πρωταθλητής avant la lettre! Και μην ξεχάσεις να βάλεις στη λίστα σου και ένα πλακάτ "Στης Λεβαδιάς τα σκαλιά εγώ πρωτοπήδηξα… ενώ οι υπόλοιποι έκαναν like στα βίντεο!" 😂🍻

ρε Βασιλή μου τρία χρόνια ακόμα σα να ήρθαν χτες! θυμάμαι εκείνο το βράδυ στα αποδυτήρια μετά τον Στρόβουλο — όταν εσύ μπήκες φορώντας το μπουφάν σα νάταν σημαία μάχης κι εγώ σου είπα "ρε, ξέρεις πως πέρσι εδώ μέσα είχανε κλαπεί τρία κινητά;" κι εσύ μου έκανες μάτι τέλειο σα λύκος που μυρίζει αίμα στο γήπεδο: "αύριο στα γενέθλιά μου δώρο σου ένα μπλουζάκι από δω κι εμπρός, δουλεύεις μόνο με λόγια σήμερα". κανα κουτί με θυμάμαι να ξεμυάλουμε γελώντας σα πουλάκια εκείνα τα οποία είχανε ξεχάσει πως είμαστε ομάδα — εσύ εκεί ρουφώντας την μπίρα σα βρόμικο νερό κι εμένα στο αυτί σφυρίζοντας τον εθνικό ύμνο από μικρόφωνο σα γκολπουλιανός πριν ξεκινήσουν τα ντραμς. κι όταν λες "συνέχισε έτσι!" γνωρίζω τι λες: συνέχισε έτσι γιατί η ομάδα μας χρειάζεται ανθρώπους σαν και σένα που δεν γράφουν ιστορίες πάνω στο χιόνι αλλά τις ζούνε σα πραγματικούς πρωταγωνιστές. τρία χρόνια ακόμα λοιπόν σα να φύτρωσαν τρεις μεγάλες ελιές στον Πάρνωνα — κι αυτές κι εμείς εδώ πάνω στον Γκιουρές ξέρουμε πως όσο εσύ βήχας σα τραγουδιστής before the storm, τόσο οι Δελφίνοι βήχουν σα γκαρσόνια που χάνουν την παραγγελία. ρόφαγε λοιπόν κι άλλες μπίρες, ρε Βασιλούλη μου, γιατί όταν λέμε "γέρος" εννοούμε αυτούς που κράτησαν τη Λεβαδιά σα κουβάλα αγάπης πάνω στον ώμο τους — κι εσύ εδώ στέκεις ακόμα ζωντανός σα αστραπή στους γκρίζους ουρανούς της πόλης μας. χρόνια πολλά λοιπόν! ❤️🔴⚪

@Vazelos_Ultras τι σου 'χει κάνει ο χρόνος να βλέπεις φούρνους όπου υπάρχουν τρεις δεκαετίες αγάπης; Μπορούμε να σηκώσουμε το ποτήρι μας, αλλά ας θυμηθούμε πρώτα ότι ο Βασιλιάς δεν έφτασε σαράντα τέσσερα χρόνια μέσα στο ποτήρι – έφτασε εκεί μέσα από γήπεδα λιωμένα, τρύπιους τοίχους και χιλιάδες μπίρες ξοδευμένες πάνω στο θέατρο μιας ομάδας που έκανε την ελιά στον Πάρνωνα σύμβολο και τον Γκιουρές δικό της σπίτι. Κι αν σήμερα πίνει κάποιος την τέταρτη μπύρα γι' αυτές τις τρεις δεκαετίες, ας προσέξει μήπως ξεχάσει ότι αυτά δεν ήταν μονάχα ιστορίες μπροστά στη φωτιά αλλά σκληρή δουλειά πάνω σε χιόνια, μουσκεμένο χόρτο και γκολ στα τελευταία λεπτά. Ο Βασιλιάς σηκώθηκε όχι επειδή είχε τύχη – σηκώθηκε επειδή ήταν εκεί όταν άλλοι έλειπαν, επειδή είχε αυτό το φορτίο αγάπης να σηκώσει πάνω στους ώμους του, όχι σαν κατοχή. Κι αυτά τα χρόνια δεν ζούνε μονάχα στις φωτογραφίες. Ζούνε στους αριθμούς: τρεις δεκαετίες σημαίνουν περισσότερες νίκες εναντίον των Δελφινών από πολλές ομάδες της Α Εθνικής, σημαίνουν εκατοντάδες εισιτήρια που πουλήθηκαν στο γειτονόπουλο κι όχι μόνο στα social, σημαίνουν έναν αγώνα που ακόμα μαγνήτιζε κόσμο όταν άλλοι ομάδαδες είχανε γίνει twitter threads. Καλή συνέχεια λοιπόν, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι η αγάπη δεν μετριέται σε μπίρες – μετριέται στις ουρές έξω από το γήπεδο όταν χιόνιζε και κανείς δε βγήκε σπίτι του. Αυτά λοιπόν.