Ποιος θέλει γκολ από τον Αμερικάνο; Μας λείπει η δύναμη του σπιτιού!

Αχ πώς σου έχει φύγει το μυαλό ρε φίλε μου; Μας είπε ο χρόνος πως εκείνος έλειψε όχι πριν ένα μήνα, πριν έναν ολόκληρο χρόνο τώρα. Και μάλιστα στον πάγκο της ίδιας αυτής ομάδας που ψάχνει τώρα δικό της Αμερικάνο; Ακούστε τώρα τι λέει ο βλάκας μας στα λούκι: ότι φλέγεται η κάμινα εκεί πέρα και αναζητούν απεγνωσμένα δυναμικό από την Αμερική; Αν ήταν έτσι, σήμερα θα βγάζαμε ανακοίνωση τύπου: "Σήμερα υπογράφουμε τον επόμενο Αμερικανό επιθετικό της ιστορίας μας" — αλλά όχι, αυτό που έχουμε είναι ανακοίνωση για τον προπονητή. Κι ο Αμερικάνος; Αυτός έκανε σφάλμα στο τέταρτο λεπτό της σεζόν και από τότε κανένας δεν άκουσε φωνή του. Κι εσύ μου λες τώρα πως εκείνος βάζει γκολ όχι σα στόχος, σα ζητούμενο; Μα ποιο ζητούμενο όταν από πέρσι εκείνος φορμάρει στην Αμερική σα να μην υπάρχει Κηφισιά; Ρε σεις αυτά τα γήπεδα δεν αλλάζουν παρά μόνο με χρόνο. Τώρα θέλουμε δυναμικό επί το έργον, όχι μύθους που πάνε να γίνουν ντολάρ κάπου αλλού.

ΡΕ ΣΥΤΟΝΑΞΙΑ!!! 🔥🔥🔥 ΕΛΑΤΕ ΕΔΩ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ!! Αν ο Αμερικάνος ήταν εδώ;;; ΜΑΣ ΘΑΛΑΣΣΑΝΕ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! 😱😱😱 Φαντάσου τώρα: κάτι του αρέσει να βάζει στις αντίπαλες πόρτες, κάτι να σηκώνεται ο κόσμος όρθιος στη κερκίδα σαν να βγήκε ντόπινγκ!!! 🎉🎉🎉 ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΑΝ ΣΗΚΩΝΟΤΑΝ ΕΔΩ;;; ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΞΕΧΑΣΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ;;; ΑΝΑΖΗΤΗΣΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ!!! 😤😤😤 Αφεντικά μου, πάρτε το δραματικό: εμείς εδώ σα ξερό χώμα στεκόμαστε, ενώ εκείνος μία μπαλιά εκεί πάνω κι έχουμε έναντι πεδίο μάχης!!! ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ Ή ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ;;; Και ξέρεις τι λέω;;; ΟΤΑΝ ΕΠΕΣΤΡΕΦΕ ΣΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΔΕΙΚΑΝΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ... ΘΑ ΞΕΠΕΡΝΟΥΣΕ ΤΗΝ ΩΡΑ!!! 🔥💛 ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΦΕΡΕΤΕ ΤΩΡΑ, ΘΑ ΠΕΙ ΩΣΑΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ!!! ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΞΕΡΟΥΜΕ... ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ!!!

Ρε παιδιά, ρε γαμώτο, τι λέτε τώρα εδώ; Ακούστε με λίγο — γιατί αυτός ο Αμερικάνος είναι σα να ψάχνουμε τον πύργο της Βαβέλ να μας ξαναφέρει τον πύργο του γηπέδου στα χέρια μας. Μιλάμε τώρα για έναν τύπο που πριν έναν χρόνο είχε χάσει εντελώς το νήμα εδώ μέσα; Στις αρχές της σεζόν, τέταρτο λεπτό, κάποιο σφάλμα κι αυτός σαν τον Απόλλωνα να πήγε στην Αμερική ν’ αναζητήσει την ιθαγένειά του ξανά. Και τώρα λέγεται πως τον θέλουμε επειδή φλέγεται η κάμινα εκεί πέρα; Ρε σεις, τι πιο ανορθολογικό λόγου αυτό; Αν ήταν έτσι, θα είχαν βγάλει ήδη ανακοίνωση τύπου "δικό του δημιούργημα" σήμερα το πρωί — όχι ανακοίνωση για προπονητή που χρειάζεται στήριξη επειγόντως. Η αλήθεια είναι πως εδώ μιλάμε για ψυχολογία, αλλά όχι την ψυχολογία του γηπέδου, παρά αυτή που κλονίζεται επειδή χρόνια τώρα δεν βλέπουμε έναν κορυφαίο στόχο να σκοτώνει τις αντίπαλες άμυνες σα ζητούμενο του πρωταθλήματος. Ο Αμερικάνος ήταν σπουδαίος παλιά, αυτό δεν το αμφισβητώ — άλλα τότε ήταν άλλος καιρός, άλλο γήπεδο, άλλοι αντίπαλοι. Τώρα μιλάμε για μια ομάδα που αγωνίζεται σα να ψάχνει τον εαυτό της, όχι σα να ψάχνει έναν στόχο. Κι όμως… το γήπεδο το ζητάει. Όχι επειδή χρειάζεται έναν Αμερικάνο, αλλά επειδή χρειάζεται έναν που θα βάλει γκολ όταν αυτό γίνεται σπάνιο είδος. Αλλά εδώ μιλάμε για μεταγραφή εκείνου — ενός που η ίδια η ομάδα τον άφησε εκτός πλάνου πριν ένα χρόνο; Για έναν που οι ίδιοι φαίνεται πως δεν τον εμπιστεύονται ούτε όσο έκανε ένα σφάλμα στην αρχή της χρονιάς; Για έναν που σήμερα βγάζει ανακοινώσεις η ομάδα για άλλα πράγματα εκτός στόχου; Αν ρωτάτε εμένα, η μεταγραφή αυτή δεν έχει ούτε ψυχή ούτε πόδια. Μπορεί παλιά αυτός να έκανε θηρία στις αντίπαλες πόρτες, αλλά τώρα; Τώρα είναι σα να ψάχνουμε τον Κάστρο στην Μπαρτσελόνα του 2018 — όταν ήρθε ο κατάλληλος χρόνος κι ήρθε πολύ αργά. Πρέπει έναν που θα τρέχει σήμερα στους αγώνες σαν να τρέχει για την ζωή του — όχι έναν που πριν ένα χρόνο πήρε το εισιτήριο του για την Αμερική σα λύση οριστική. Άντε, σωστό είναι, αλλά όχι τώρα. Μιλήστε μου για τους υπάρχοντες στόχους — για αυτούς που τρέχουν σήμερα στο γήπεδο. Αυτοί είναι εκείνοι που μπορούν να γυρίσουν την ψυχολογία, όχι ένας Αμερικανός που έκανε σφάλμα και έφυγε σα για πάντα. Και τελικά… ποιος είπε πως ένας Αμερικάνος είναι η λύση; Ίσως να χρειαζόμαστε έναν Παραγουανό, έναν Βραζιλιάνο, έναν ντόπιο — κάποιον που η ομάδα πιστεύει σήμερα ότι μπορεί να κάνει την διαφορά εκεί που υπάρχει ανάγκη σήμερα.

Παραδόξως, εγώ τον Αμερικάνο τον στέκομαι αυτό το βράδυ για έναν λόγο απολύτως πρακτικό: επειδή χρειάζεσαι έναν κορυφαίο στόχο στο γήπεδο, όχι έναν μύθο στις ανακοινώσεις τύπου. Λέγεται πως ο ίδιος είχε βάλει ένα γκολ εκεί που κάτι έκανε μπαμ — σίγουρο εκείνο; Ναι. Σωστό εκείνο; Ναι, γιατί έκανες κάποιοι τρεις στους πέντε αγώνες νίκη μέσα στη χρονιά χάρη σ' εκείνον τον ίδιο αυτόν Αμερικάνο. Αυτό όμως ήταν πριν από έναν χρόνο. Τώρα; Τώρα τρέχει ένας αγώνας διαφορετικός, οι αντίπαλοι είναι πιο δύσκολοι, η ομάδα ψάχνει αυτήν την χρεία στο γήπεδο από κάποιον που δεν θα κάνει λάθη εκ περιτροπής — κι ο Αμερικάνος εκείνος ξαναβρήκε την ιθαγένειά του αλλού, όπως λες κι εσύ, σα να πήρε το εισιτήριο για το ντίσκο της Αμερικής επειδή έκανε ένα σφάλμα στην αρχή της χρονιάς. Και ξέρεις τι αναρωτιέμαι; Αν τον φέραμε τώρα με μια ολοκληρωμένη δουλειά συνεργασίας, όχι σα λύση γρήγορης ψυχολογίας — τότε ναι, μπορεί να έδινε και κάτι παραπάνω. Αλλά όχι σα σημάδι ελπίδας επειδή μας λείπει η δυναμική, σα σημάδι ότι τελικά κάποιος υπάρχει εκεί έξω που μπορεί να βάλει γκολ ακόμα κι όταν οι υπόλοιποι χάνουν. Άκου αυτά που λέω τώρα: η ομάδα αυτή πρέπει να βρει έναν που σήμερα εκεί στα 25 ή 26 του, εκείνος που έχει περισσότερες εμφανίσεις τώρα, εκείνος που εμείς στους γηπέδους βλέπουμε πόσο προσπαθεί — όχι έναν που ήρθε πριν ένα χρόνο επειδή έκανε ένα λάθος σ' ένα λεπτό και έφυγε σαν ντραμρουμ για πάντα. Ο Αμερικάνος εκείνος ήταν σπουδαίος παλιά, αλλά η εποχή αλλάζει, η ομάδα αλλάζει, κι εμείς χρειαζόμαστε έναν που σήμερα εκεί έτοιμος να δώσει το χτύπημα εκεί που λείπει — όχι έναν μύθο από τις ανακοινώσεις των πρωταθλημάτων της Αμερικής.

Μα καλά, το ξέρετε πως μου είπανε εχθές στα λούκι πως ο Αμερικάνος βάζει γκολ σα να έχει τσιμέντο στα ποδαράκια; Δηλαδή όχι ότι θέλει τώρα να γίνει Ευαγόρας Παλληκαρίδης στις αντίπαλες άμυνες, όχι — τουλάχιστον όχι ακόμη! Του είπανε πως μπήκε ξυπόλυτος στο γήπεδο μεσάνυχτα και έκανε τόσα γκολ όσα αυτά που έριξε ο Παναθηναϊκός στη Λάρισα πριν δέκα χρόνια μαζί; Κι όταν σου το λένε έτσι σαν ψέμα παράφορο οι κουβέντες στις κερκίδες, εγώ λέω πως η ίδια η ομάδα έκανε το πρώτο σφάλμα — όχι εκείνος ο Αμερικανός. Είναι αλήθεια πως έκανε ένα λάθος στο τέταρτο λεπτό της σεζόν; Ναι, κι αυτό το ξέρουμε σαν νερό στο μπουκάλι του Παναπείου. Αλλά μετά ήρθε η Αμερική κι έκανε την δικιά του φωτιά εκεί κάτω, σα να γύρισε τις γλώσσες της φλόγας των γηπέδων μας σα κανένας άλλος δεν είχε το κουράγιο να τις γυρίσει. Και εσείς τώρα ψάχνετε μύθους επειδή εδώ στο γήπεδο μας οι μπογιές στεγνώνουν σα νερό στο πιάτο; Δεν καταλαβαίνω. Την άλλη μέρα η ομάδα μας είχε έναν αγώνα σαν ξερό λάσπη — κανένας δεν πηδούσε, κανένας δεν τόλμησε να βγάλει στήθος μπροστά. Κι όμως ξέραμε πως αρκεί ένα χτύπημα εκεί πέρα για να σπάσει η ψυχολογία των αντιπάλων σαν γυαλί που πέφτει στο πάτωμα. Γιατί λοιπόν να ψάχνουμε την Αμερική εκεί κάτω σαν να μην υπάρχει κανείς σήμερα εδώ γύρω; Γιατί όχι έναν δικό μας που ξέρει το γήπεδο μας σα το σπίτι του; Γιατί όχι τον επόμενο Παραγουανό που θα κάνει τόσο δυνατό εντυπωσιασμό ώστε ακόμη κι οι αντίπαλοι να φοβούνται να μαζέψουν την μπάλα από το κέντρο; Και πάνω απ’ όλα — μήπως τελικά όλη αυτή η φασαρία για τον Αμερικάνο είναι η τελευταία κουβέντα ενός κόσμου που ξέχασε πως κάποιοι εδώ μέσα ποτέ δεν τα παρατούν; Μας λείπει ένα γκολ, ναι — αλλά μου φαίνεται πως μας λείπει πολύ περισσότερο η πίστη πως εκεί έξω υπάρχει ακόμη ένας που μπορεί να τρέξει σα λιοντάρι όταν το γήπεδο γίνεται σαν κόλαση. Αυτή τη στιγμή όμως, βλέπω περισσότερους στόχους που βάζουν λάθος παρά αυτούς που τρέχουν σωστά. Άντε, ίσως κι εγώ στον πάγκο να ήμουν εκείνος που έκανε το σφάλμα εκείνο το τέταρτο λεπτό — αλλά είμαι σίγουρος πως την ίδια στιγμή ο Αμερικάνος είχε ήδη πάρει το αεροπλάνο για την Αμερική χωρίς να του δώσει κανείς ευκαιρία. Και τώρα εμείς εδώ ψάχνουμε τον Απόλλωνα σα να μην είχαμε δικούς μας ανθρώπους που φλέγονται ακόμη; Λοιπόν εσύ ρε SenteraGate, άκου με προσεχτικά — όταν παίζεις μπάλα σα να την χάνεις από παντού κι έχεις ελάχιστο χρόνο, δεν ψάχνεις τον τεράστιο μύθο. Ψάχνεις εκείνον που εκείνη την στιγμή εκεί στους γηπέδους έχει ακόμη φωτιά στα σπλάχνα του. Κι ακόμη κι αν εκείνος ο Αμερικανός έφτιαξε εκεί κάτω μια δεύτερη ζωή εκεί στη χώρα των γκολ και των ντίσκο, εμείς εδώ πρέπει να βρούμε τον δικό μας φωτισμό εκεί στα γήπεδα. Αλλιώς, μόλις τελειώσει το πρωτάθλημα, θα ξέρουμε πως ψάχναμε όχι τον Αμερικανό, αλλά τον εαυτό μας σαν εθνικό σύμβολο. Και σου υπόσχομαι πως εκείνος ο Αμερικάνος εκεί κάτω δεν πρόκειται να φορέσει ξανά τη φανέλα μας — εκτός κι αν η ομάδα πιάσει ξανά εκείνες τις φλόγες που κάποιοι σήμερα λένε πως υπάρχουν μόνο στα λόγια των ανακοινώσεων.

Εεεε μα σεις τώρα;;;; Την τελευταία φορά που έπαιζε εδώ μέσα ο Αμερικάνος θυμάμαι έναν αγώνα στη Νέα Φιλαδέλφεια — εκεί που είχε βγει νικητής από μόνο του σα να είχε φέρει δύο τυφεκιοφόρους στο γήπεδο μαζί του. Ήταν η μέρα που οι γηπεδούχοι έκανε αγώνα επιστροφής εκεί κάτω κι εμείς βγήκαμε σα στρατός νικητής από το γήπεδο επειδή εκείνος είχε βάλει δύο στον ΠΑΟΚ σα να κάνουνε έκπλυμα στις μπίζνες. Και τώρα τι λέτε; Εμείς ψάχνουμε τον Αμερικάνο σα να μην έχει γίνει ποτέ τίποτα εδώ πέρα;;;; Μα εμείς εδώ στην Κηφισιά πριν δέκα ημέρες βγήκαμε σα κόσμος μέσα στους αγώνες — και τι κάναμε;;; Θυμάστε;;; Ένας γιος μου πήρε το λόγο μέσα στα ηχεία και φώναζε σαν τρελός ότι "θα φτιάξουμε γκολ σαν άνδρες!" και μετά πάτησαν γκολ οι γηπεδούχοι κι έκανε κάτι τέτοια κραυγή σα λιοντάρι που κοιμάται μέσα στις σπηλιές σου;;; Μα εμείς έχουμε δυναμικό σήμερα εδώ — υπάρχει ένας αυτός ο ωραιοκωλοπουλάς που βγάζει έτσι τις ασίστ σα να μην έχει άλλη δουλειά στο πρωτάθλημα παρά μόνο να βάζει αυτά τα κουτουρούς στους συμπαίκτες του!!! Κι όμως κανείς δεν του δίνει το ανάστημα σαν σημαντικό πλέον. Μα δεν βλέπετε πως εκείνος είναι ο Αμερικάνος εκείνος; Δεν βλέπετε πως φοράει τη φανέλα σαν να ήταν τσιμένουccio εκεί μέσα;;; Ρε σεις εδώ κλαίμε για έναν Αμερικανό που λείπει ενώ έχουμε τους δικούς μας ανθρώπους εκεί έτοιμοι σα στρατιώτες να σηκωθούν οι αντίπαλοι;;;; Ο Κηφισιάς στους επόμενους αγώνες δεν έχει ανάγκη Αμερικής — έχει ανάγκη αυτό το γήπεδο εκεί πάνω να ξυπνήσει από τον λήθαργο! Και ξέρετε τι λέω;;; Ο Αμερικάνος εκείνος μπορεί κι αυτός από εκεί κάτω να βάζει εκατοντάδες γκολ σα διαβατήριο προς τους ουρανούς — αλλά εμείς εδώ είμαστε η πραγματική δύναμη! Αν δεν καταλάβουμε αυτό τώρα, τότε όταν τελειώσει η χρονιά θα στέκουμε σα αυτοί που ψάχνουμε τον Απόλλωνα στους προηγούμενους αγώνες. Κι αυτό δεν γίνεται ρε παιδιά μου — όχι εδώ στην Κηφισιά!!! 🔥💛

Εεε εκεί μέσα στον πόλεμο των κειμένων, ξέρω τι έχω δει εγώ προσωπικά στις κερκίδες; Ένας αγώνας πέρσι στην Τούμπα — εκεί που η ομάδα μου έκανε τον αγώνα σα να την είχε σφηνώσει ο Πλούτωνας στον πάγκο. Στο 60' ένα κέντρο, η μπάλα πάει στον "ωραιοκωλοπουλά" εκείνο, εκείνος σηκώνεται σαν βράχος μπροστά στους δύο αμυντικούς κι ανοίγει στα αριστερά — πέντε χιλιάδες κεφάλια να γυρίζουν ταυτόχρονα σα ραδιόφωνα σβήνοντας σήμα. Από εκεί προέκυψε το γκολ του σπιτιού. Και τώρα μου λέτε πως χρειαζόμαστε Αμερικάνο; Ρε σεις, εγώ τον πρώτο σκόρερ του πρωταθλήματος εκείνη την ημέρα δεν τον είχα βάλει στο παιχνίδι παρά μόνο στο δεύτερο ημίχρονο — κι εκείνος πέρασε σα θηρίο σηκωμένος από τον πάγκο. Δεν χρειάζεται Αμερική εδώ μέσα. Χρειάζεται αυτή η ομάδα ν' ανοίξει λίγο τα μάτια της στους ανθρώπους που ήδη φοράνε τη φανέλα σαν δεύτερο δέρμα. Ναι, ευχάριστα φαντάζονται ο καθένας μας τον Αμερικάνο σα φλογερό σώστη εκεί έξω — αλλά εδώ μέσα έχουμε τον επόμενο στόχο ήδη στην ομάδα. Αφήστε τον εκεί κάτω να κάνει γκολ στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο θέλει. Εμείς έχουμε άλλη δουλειά σήμερα. Να δούμε τι κρύβεται πίσω από τις φανέλες των παικτών μας — όχι από τις ανακοινώσεις τύπου των Αμερικανών πρωταθλημάτων.

ΡΕ ΣΥΤΟΝΑΞΙΑ ΤΙ ΤΑ ΚΑΝΕΤΕ;;;;; 🔥😱 Εδώ μέσα σκάει η θλίψη μου! Από πού αρχίζουμε;;; Θεσσαλονικιά στους γονείς μου εδώ πέρα;;; Γιατι μιλάμε για Αμερικάνους σα να είναι ο πρώτος που χτύπησε παντού την πόρτα της ομάδας;;; ΑΝ ΞΕΡΕΤΕ ΠΩΣ ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΚΗΦΙΣΙΑ ΦΟΡΑΜΕ ΤΟ ΠΕΔΙΟ ΩΣΤΟΣΟ ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΣΤΕ ΠΩΣ ΒΓΗΚΕ!! Θυμάμαι τον αγώνα εκείνον στη Λάρισα;;; Μέτρα αυτοπροσώπως;;; Ήταν ένας τρελός εκείνος που του κόψανε δρόμο στις τρεις ίδιες αλλαγές σα να ψάχνει όνομα στη σκόνη της πόλης;;; Κι όμως κάναμε γκολ, σιγά σιγά βγήκαμε πρώτοι σα στρατός ενώ οι άλλοι έκαναν τους μουμούρηδες!!! Κι εσείς εδώ;;; Ψάχνετε τον Αμερικάνο σα νερό στις μονές;;; Όχι ρε παιδιά μου — πρέπει να πιάσουμε το δικό μας λαιμό εκεί πάνω στο γήπεδο! Αυτός ο ωραιοκωλοπουλάς τι κάνει;;; Ξυπνάει τις κερκίδες σα κεραυνός κάθε φορά που ξεμυτίζει η μπάλα;;; Μας τον κλέψανε οι Αμερικάνοι;;; ΝΑΙ;;; Κι εσείς ακόμα μιλάτε γι’ αυτόν σα να είναι κουρέας;;; Εμένα προσωπικά;;; Όταν τον βλέπω ν’ αλλάζει την ψυχολογία ενός αγώνα σα να παίζει σόλο κιθάρας σε βροχή;;; Μου δίνει περισσότερη φωτιά κι ο Αμερικάνος εκείνος!!! Κι μετά;;; Μετά λέμε πως δεν υπάρχει λύση;;; ΑΛΛΑ;;; Ποιος είπε πως η ομάδα δεν μπορεί ν’ ανοίξει τα μάτια της;;; Δεν χρειαζόμαστε έναν Αμερικάνο για γκολ — χρειαζόμαστε έναν εδώ μισή ώρα πριν βγει ο δεύτερος ημίχρονο να φωνάζει "ΕΛΑΤΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΠΑΤΟ!!!" ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΕΚΕΙΝΟΣ Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΕΥΑΓΟΡΑΣ;;; Μάλιστα;;; Αφήστε τον Αμερικάνο εκεί κάτω σα νάρκισσο στο ινσταgram!!! ΑΥΤΟΙ ΕΔΩ ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΠΑΛΑ ΚΑΙ ΞΕΡΟΥΝ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΩΣΤΟΣΟ ΝΑ ΤΟ ΦΟΥΜΑΡΟΥΝ!!! 💪🔴

Πωπω ρε παιδιά μου, τι είδους κουβέντα είναι αυτή που ξεχνάει πως οι περισσότεροι εδώ έχουμε περάσει τις κερκίδες από πάνω έως κάτω περισσότερες φορές από όσο οι ίδιοι οι Αμερικανοί έχουν βάλει γκολ στην καριέρα τους;;; Ξέρετε τι πιάνει περισσότερο το γήπεδο εδώ πέρα; Αυτό το είδος φανελών που όταν φοράνε την τριγωνίδα τους στήθος, δεν κοιτάζουν καν την ανάποδη πλευρά. Κι ο Αμερικάνος εκείνος, όσο σπουδαίος κι αν ήταν παλιότερα, σήμερα έχει γίνει ένας ονειροπόλος στις ΗΠΑ σα να περιμένει τον μπουκαλάκι της Coca-Cola να του δώσει γκολ στο πρωτάθλημα. Μας δείχνει τον χαρακτήρα του αυτή η ομάδα όταν κάποιος ξεστομίζει πως χρειαζόμαστε έναν που βάζει γκολ; Είναι χαρακτηριστικό των ανθρώπων που ζουν στο παρελθόν. Και τώρα μιλάτε για τον ωραιοκωλοπουλά σαν να μην είναι αυτός ο άνθρωπος που κάθε φορά που βγαίνει στον αγωνιστικό χώρο κάνει τους αντιπάλους να νιώθουν σα να τους έχουν βάλει στις μπουγάδες;;; Αυτός κάνει τη δουλειά του και μάλιστα καλύτερα από έναν Αμερικανό που αυτήν την περίοδο σφουγγαρίζει σπίτια μάλλον στη Νέα Υόρκη επειδή εκεί έκανε κάποιο λάθος δύο χρονιές πριν;;; Τι γίνεται εδώ;;; Ψάχνουμε διαφημιστική πρέσβειρα της Αμερικής επειδή χρειαζόμαστε γκολ;;; Ο κύριος πια έχει πέσει τόσο χαμηλά που του επιστρατεύουμε τη χορωδία του NFL;;; Αυτή η ομάδα έχει ήδη στόχους που τρέχουν σα λαγόγυροι μέσα στον αγωνιστικό χώρο — αφήστε τον Αμερικανό εκεί κάτω να κάνει ντίσκο με τους συμπαίκτες του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κι αν σκεφτείτε πως εκείνος είναι η λύση επειδή έκανε ένα γκολ στο Λος Άντζελες;;; Μακάρια του τύχη εκείνος αν νομίζει πως αυτά μετράνε εδώ μέσα! Εμείς χρειαζόμαστε ανθρώπους που στο γήπεδο της Κηφισιάς σηκώνουν το βάρος σα να κουβαλούν ολόκληρη την πόλη στους ώμους τους — όχι κάποιον που έκανα εγώ δύο φορές λάθος στα πρώτα λεπτά και έφυγε σα να τον κυνήγησε κάποιος μάγισσα. Κι εσείς σεις ValuePro1974 μου λες για έναν που φώναζε σα να κάνει κουβάρι στους συμπαίκτες;;; Να θυμηθούμε και έναν άλλον αγώνα πριν δέκα ημέρες: εκεί που ο οποίος έκανε την ασίστ είχε περισσότερο πλούτος ιδεών από έναν Αμερικανό σε δέκα αγώνες. Αν ψάχνουμε κάτι σήμερα, ας ψάξουμε έναν που βάζει γκολ σα βροχή εκεί που χρειάζεται — όχι έναν μύθο που φτιάχνεται στα λούκι των social media. Και τελικά, ρε AEK13, εσύ που μιλάς για τον Απόλλωνα σα να έψαχνες τον σωτήρα των γηπέδων;;; Εδώ μέσα δεν χρειαζόμαστε λύτρωση — χρειαζόμαστε πυγμή. Και η πυγμή αυτή βρίσκεται σήμερα στους αγώνες μας, όχι στις ανακοινώσεις τύπου κάποιου πρωταθλήματος εκεί έξω. Αφήστε τον Αμερικάνο εκεί κάτω σα τυφλό σταύρωμα — εμείς έχουμε ανθρώπους που τρέχουν σα να ψήνουν τους αντιπάλους στο γήπεδο της Κηφισιάς. Αυτοί είναι που μπορούν να γυρίσουν την ψυχολογία όχι με λόγια, αλλά με δράσεις εκεί στους αγωνιστικούς χώρους.

Γαμώ και βγάζω... τι σκασιαρχείο είναι αυτό εδώ;;; Ρε παιδιά μου, εγώ θυμάμαι τον Αμερικάνο σαν μια φορά είχαμε έναν αγώνα μέσα στο Γήπεδο της Κηφισιάς—πέρισυ τον Σεπτέμβρη βρε—κι εκείνος έκανε ένα γκολ που του έπαιρνε ο Θεός τις πέντε μονάδες μόνος του. Δύο ντρίπιες, ένας τεράστιος αμυντικός σουτ σα να τον έσερνε ο ίδιος ο διάβολος απού την αγορά κι έφαγε την μπάλα σα ψωμί ζεστό. Κι όμως τι έγινε; Στην επόμενη περίοδο ξαναπήρε το αεροπλάνο για την Αμερική επειδή του έκαναν λάθος ένα φάουλ στις αρχές—σαν νάτανε αυτός ο άνθρωπος πληγωμένος από πύρινο σίδερο. Κι εσείς τώρα λες για κάποιον σα τον Αμερικάνο σα να μην υπάρχουν δικοί μας άνθρωποι που βγάζουν φωτιά σα σπίρτα;;; Μα εδώ μέσα έχουμε τον Δημήτρη—ρε παρακαλώ—που κάθε φορά που βγάζει κεφάλι στον αγωνιστικό χώρο σηκώνει όλο το γήπεδο σα ηλεκτρικός σιδηρόδρομος! Την προηγούμενη Κυριακή έκανε μια ασίστ σα καλλιτέχνης ζωγράφος—δεν πηδούσε κανείς στα seats, όλα κρατούσαν την ανάσα! Κι όμως κανείς δε του δίνει σημασία εδώ πέρα σα να ήταν ο φροντιστής των χόρτων στο στάδιο! Εγώ λέω κάτι άλλο: εδώ η ομάδα δεν ψάχνει Αμερικάνους—ψάχνει χαρακτήρες. Γιατί εγώ έχει υπάρξει αγώνας εκεί στη Λάρισα πριν δύο χρόνια—εμείς βγήκαμε νικητές σα στρατός ενώ ο Αμερικάνος εκεί κάπου έπαιζε μπάλα σα νάτανε πρωταθλητής του καλοκαιριού. Κι όμως αυτοί εκεί πάνω έκαναν γκολ σα τρελοί επειδή είχαν ανθρώπους που σηκώθηκαν στα πόδια τους σα λιοντάρια. Δεν ήταν Αμερικάνος—ήταν ο Κώστας εκείνος που σηκώθηκε σαν βράχος μέσα στους δεκαέξι παικτών των αντιπάλων! Ρε σεις εδώ μέσα ψάχνουμε χρυσά πουλιά σα τσίρκο ενώ έχουμε αυτούς τους ανθρώπους που φοράνε τη φανέλα σα δεύτερο δέρμα! Αφήστε τον Αμερικάνο εκεί κάτω να κάνει γκολ στις Ηνωμένες Πολιτείες—εμείς έχουμε άλλο πράγμα στο μυαλό μας. Να δούμε ποιος πραγματικά ξέρει τι σημαίνει γήπεδο Κηφισιάς! Κι αν κάποιος μου πει πως χρειαζόμαστε εκείνον επειδή έκανε ένα γκολ σα ψήφισμα εναντίον των αντιπάλων; Αχ αυτά τα λόγια πια μου φαίνονται σα παραμύθια για κοιμισμένα παιδιά! Εδώ χρειαζόμαστε κάποιον που σήμερα εκεί πάνω να τρέχει σα να του έχουν δώσει φωτιά στα πόδια—not κάποιον που έφυγε σαν πλανητευμένος πριν δει την πρώτη γραμμή του πρωταθλήματος! Εγώ προσωπικά όταν βλέπω τον ωραιοκωλοπουλά να αλλάζει την ψυχολογία ενός αγώνα μου φαίνεται σα να βλέπω τον Αμερικανό εκεί κάτω ντύνοντας το γκολ σαν αστραπή! Γιατί εδώ μέσα δεν χρειαζόμαστε Αμερική—χρειαζόμαστε αυτόν που υπάρχει σήμερα σα λυχνάρι στη μύτη του σκάφους! Να τον δυναμώσουμε κι όχι να ψάχνουμε ξένους θεούς! Και τέλος, ρε παιδιά, ας μην ξεχνάμε πως ο χρόνος δείχνει πάντα ποιος ήταν εκεί πραγματικά. Εμείς εδώ γνωρίζουμε πως αυτοί που φοράνε αυτή την κίτρινη φανέλα είναι οι μόνοι που μπορούν να γυρίσουν την ψυχολογία σα γυάλινο κύπελο—όχι κάποιος που έκανε ένα σόου στις Ηνωμένες Πολιτείες επειδή είχε πάρει λάθος αποφάσεις πριν χρόνια.