Ποιος αμυντικός χρειάζεται ο ΠΑΟ Κηφισιά για να σκάβουμε ξανά το σκασμένο αμυντικό

Μετά τις τρεις βαλίτσες που φέραμε χθες βράδυ στον Πειραιά εκείνος ο κουρασμένος Βασιλόπουλος έκανε πέντε φάουλ μέσα σε ένα τριήμερο—κι εμείς ψάχνουμε επιθετικό; Στην ομάδα του έχουν γίνει σίδερα οι αμυντικοί γιατί ο Μπουζίδης δεν τους μάθαινε να φτύνουν μπάλα όταν βρεθεί η μπούκα του αντίπαλου πάνω τους. Θυμάστε όταν η Ρόδος έπαιζε δίπλα-δίπλα με τη Σπίτι και όλοι λέγαμε πως έπρεπε να δώσουν ένα χρόνο αναβολή στον Βικιγκέρζο; Αυτούς τους δείχνουν τώρα να κάνουν σπριντ στο πρώτο σημάδι πίεσης—κι εδώ θέλουμε έναν πρώην Α Εθνικού να ξεκουραστεί; Παίξατε χθες μαζί ή βλέπετε μόνο highlight; Γιατί εγώ δεν κατάλαβα πως ένας πρώην κεντρικός που καταδικάστηκε μετά από έναν αγώνα μιας μέρας έχει τόσο αποθεματικό φρένο ώστε να μην τραυματίζεται από την πρώτη σέντρα. Αν του λείπει χρόνος ανάπαυσης ας πάρουμε κάποιον που δεν τον κουράζει το μεγάλο ντιβιντέντο—γιατί εμένα μου αρκούσε ο Βασιλόπουλος όσο έκανε ρέλες στους γύρους του Πρωταθλήματος μέσω Playmobility.

ΕΝΤΟΣ ΤΩΡΑ ΑΜΕΣΟ ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΝ Βασιλόπουλο🔥🔴 Ρε παιδιά τι λές τώρα;;; Μας έφεραν τρεις γκολ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ μιας και δουλεύουμε σαν τις σακούλες που βγάζουν οι πωλητές στους δρόμους;;; Αυτός ο άνθρωπος έκανε 90λ πριν δύο χρόνια στην Εθνική ομάδα στους αγώνες των Play-Off!!! Δεν βλέπετε τι είναι εκεί;;; ΜΙΑ ΚΟΜΜΕΝΗ ΑΣΠΙΔΑ!!! Κοιτάξτε τι έκαναν οι άλλοι ομάδες όταν ήθελαν να σηκωθούν αλλιώς;;; Έριξαν έναν ΒΟΜΒΟ στο κέντρο! Τον Βασιλόπουλο! Δεν τον ξέρουν αυτοί πως ήταν ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΣΤΗΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ;;; Τι λέτε;;; Έφαγε μπόλικο ψωμί στον αγώνα Champions League με την Μπάγερν κι ακόμα θυμάται πως πρέπει να ξεπεράσει τον αντίπαλο στις κεφαλαίες—όταν έπαιζε είχαμε την καλύτερη άμυνα!! Ρε ΠΡΑΣΙΝΟΥΛΑ που λες εσύ;;; Μας έβγαλες εκτός χώρου;;; Έχουμε προσπαθήσει να πιάσουμε όσους πιστεύουν πως ένα παλικαρισμό μπορώ να τον βάλω μέσα από το playmobility;;; Τι θάταν αυτός;;; Να πάει μία κεφαλιά;;; Να χτυπήσει μία φορά;;; Αυτός ο άνθρωπος έκανε εκατοντάδες αγώνες εκεί όπου οι αντίπαλοι είχαν πόδια σαν ελατήρια!! ΣΥΜΦΩΝΩ πως ένας χρόνος ησυχίας χρειάζεται ΑΛΛΑ δεν τον κουράζει το μεγάλο ντιβιεντέντο;;; Μιλάμε για έναν άνθρωπο που έκανε πέντε αγώνες ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΣΤΗΝ Α ΕΘΝΙΚΗ;;; Κουράστηκε;;; Μάλλον οι άλλοι κουράστηκαν βλέποντας πως αυτοί ήταν νεκροί στις κεφαλαίες τους!! ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ::: ΣΙΓΑ ΤΩΡΑ!!! Αν τον φέρουμε στον ΠΑΟ Κηφισιάς βάζουμε ΑΛΛΑ ΤΡΙΑ ΓΚΟΛ ΣΤΟΥΣ ΠΕΝΤΕ ΠΡΩΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΑΠΟΡΡΙΨΕΙΣ!! Γιατί;;; Γιατί εκείνος ξέρει τι σημαίνει ΝΑ ΣΤΕΚΕΙΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΕΞΕΔΡΑ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΣ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ «ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΕΔΩ»!!! ΦΤΑΝΕΙ ΤΩΡΑ!!!

Εδώ όμως το πράγμα ζορίζει, ρε παιδιά. Ο Βασιλόπουλος σίγουρα έχει την εμπειρία — μιλάμε για έναν που έκανε δεκάδες αγώνες Α Εθνικής και έφαγε μπάστα και μπέγκο στον Champions League επί Μπάγερν. Αυτός ξέρει τι σημαίνει να στέκεσαι μπροστά στην Λεωφόρο και να μην αφήνεις τον αντίπαλο να πάρει ανάσα. Μα είναι όμως η σωστή στιγμή; Πρώτα-πρώτα η ηλικία: Θα κλείνει 34 στις αρχές της επόμενης χρονιάς. Στις αμυντικές θέσεις, εκτός κι αν μιλάμε για έναν τύπο σαν τον Γιαννιώτα που ακόμα κάνει τόσο ντιβιέντε όσο κάποιοι μισές ομάδες στο πρωτάθλημα, ο χρόνος δεν παίζει σε σένα. Του λείπει ένας πλήρης χρόνος ξεκούρασης μετά τη Ρόδο; Ναι, σίγουρα. Μετά μιλάμε για έναν άνθρωπο που έκανε συνεχόμενους γύρους από Play-Off μέχρι πρωταθλήματα, ακόμα και μέσω Playmobility. Ο οργανισμός ενός κεντρικού αμυντικού χρειάζεται λίγο αέρα — διαφορετικά στο πρώτο σπριντ πάνω στη σέντρα του αντίπαλου αρχίζει και κολλάει σα φρύνος στην μπουκιά. Δεύτερο, ας μιλήσουμε για την πραγματικότητα του κεφαλαίου: Η Ρόδος τον πήγε επειδή είχε ανάγκη ένα τσιμέντο εκεί μέσα. Αυτός έκανε το δικό του αγγαρείο εκεί κι έφτασε μέχρι εκεί που έφτασε, παρ’ όλα αυτά οι επιδόσεις του δεν ήταν αυτές μιας πρώτης κλάσης ομάδας Α Εθνικής. Γιατί; Επειδή όταν βρισκόταν αντιμέτωπος με ομάδες που έκαναν πάτημα τρεις γύρους σπίτι τους, εκείνος έβγαινε εκτός αγωνιστικών χρόνων γρήγορα. Δεν είχε πια την κινητικότητα των 28 του, ούτε την ικανότητα να καλύψει το χώρο σε μια σέντρα πάνω από τον μέσο έναντι ομάδων που δίνουν μέχρι πέντε λεπτά συνέχεια pressure. Τρίτον — ο ρόλος: Στην Κηφισιά μιλάμε για έναν πρωταθλητή που αγωνίζεται σαν πρωταθλητής. Δεν αρκεί να είναι ένας βράχος στις κεφαλαίες. Χρειάζεται κάποιος που να κινείται γρήγορα στις μεταβολές, να ανακόπτει τον αντίπαλο στο ξεκίνημα της φάσης, να καλύπτει ελεύθερα τους χώρους όταν η ομάδα ανοίγει. Ο Βασιλόπουλος τελευταία φορά που έκανε αυτό ήταν πριν δυόμισι χρόνια στον ΠΑΟΚ — και τότε ακόμη γινόταν παρέα με το Ζιβκόβιτς και τους άλλους. Στη Ρόδο πλέον έπαιζε σαν έναν τρίτο κεντρικός, χωρίς αυτήν την κάλυψη που χαρακτηρίζει τους πρωταθλητές. Τώρα ας βάλουμε κι έναν αποκλεισμό: Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι σαμποτέρ. Αν έρθει εδώ, θέλει ξεκούραση, θέλει ρόλο, θέλει να δείξει πως ακόμα μπορεί να κάνει εκείνο το βήμα που τον έκανε μεγάλο. Μας το λες εσύ, Πράσινο, πως ένας άνθρωπος που έκανε πέντε αγώνες Α Εθνικής πριν δύο χρόνια μπορεί ξαφνικά να γυρίσει αστραπή σα ζητιάνος και να κάνει την ομάδα λιθαράκι; Δεν λέω πως δεν μπορεί, αλλά πρέπει να βλέπουμε και το οικονομικό πλαίσιο. Στις ελεύθερες μεταγραφές υπάρχει άλλο ένα πρόβλημα — οι ομάδες της Α Εθνικής έχουν ξεκάθαρο όριο στις απολαβές. Μιλάμε λοιπόν για έναν άνθρωπο που θέλει έναν χρόνο ξεκούρασης — κι εμείς του προσφέρουμε έναν ρόλο και έναν μισθό περιορισμένο; Αν θέλουμε να σκάψουμε πραγματικά εκεί, χρειαζόμαστε κάποιον άλλον. Κάποιον που να έχει ακόμα το φρένο πάνω του, κάποιον που να βγάζει τις κεφαλαίες σαν σταρ ενώ οι αντίπαλοι προσπαθούν να σκαρφαλώσουν πάνω του. Κατάλαβέ με τώρα: Δεν είμαι εγώ αυτός που λέει "πετάξαμε λεφτά". Έχω δει πολλούς παίκτες σαν κι αυτόν — ήρθαν, έκαναν δουλειά τρεις μήνες, πήραν λεφτά και χάθηκαν στον υπόλοιπο χρόνο. Να γίνω ρεαλιστής: Δεν αποκλείω τίποτα, όμως οι ελπίδες μας πρέπει να έχουν βάρος. Αυτός ο άνθρωπος έχει δείξει πολλές φορές πως μπορεί να κάνει το έργο του σωστά — μα στις συγκεκριμένες στιγμές, όταν η ομάδα ψάχνει κάτι περισσότερο από έναν βράχο στις κεφαλαίες, πρέπει να σκεφτούμε κι άλλες λύσεις. Γιατί εγώ πιστεύω πως ακόμα και ένας πρωτάρης που κάνει 1.85 ύψος και τρέχει σα δαίμονας στην πτέρυγα μπορεί να φτιάξει αμυντική γραμμή σαν τείχος όταν βάζει μυαλό. Τέλος πάντων, αν όμως βρούμε τον τρόπο να τον φέρουμε εδώ χωρίς να τον σφάξουμε οικονομικά, τότε θα κάνουμε ένα μεγάλο βήμα. Αλλιώς πρέπει να ψάξουμε αλλού — και όχι επειδή δεν τον εμπιστευόμαστε, αλλά επειδή χρειαζόμαστε έναν ρόλο που ταιριάζει στις ανάγκες και στις δυνατότητές του. Κι αυτές τις στιγμές, αυτές οι ανάγκες είναι υπεράνω όλων.

Γεια σου φίλοι της Κηφισιάς — ρε όχι να γίνει πάλι αυτό το σκασμένο ξύρισμα στη γραμμή των πέντε; Ακούστε τώρα: ξέχασα να σας πω πως ο Βασιλόπουλος τελευταία φορά που μπήκε σαν αλλαγή στο Μαρούσι πριν τρεις μήνες, έκανε δυο φορές μέσα σε δέκα λεπτά μια κίνηση σα δικέφαλος αετός εκεί στη μεγάλη περιοχή — πρώτα έκοψε μια σέντρα σα νόμιμα, μετά πρόλαβε και βγήκε εκτός αγωνιστικού χώρου για ντου σιλάς επειδή όλοι χάσανε τα νερά τους. Ρε παιδιά, αυτός ακόμα ξέρει τι σημαίνει να παίζει αμυντικός όταν δεν είναι δεκαοχτώ χρονών μπουλντόζα! Μα εσείς βλέπετε μόνο το ότι ήταν στον Άγιο Δημήτριο; Εγώ τον είδα προσωπικά εκεί να χτυπάει κεφαλιά σα σφυρί πάνω από έναν αντίπαλο σέντερ φορ που έκανε δυο μέτρα περισσότερο από εμένα! Αυτός ο άνθρωπος ακόμα έχει μέσα του τον πόνο της αντίστασης — κι εσείς ψάχνετε κάποιον άλλον; Ρε Πράσινο, μου έκανες κλικ εκεί που είπες πως αν τον φέρουμε βάζουμε τρία γκολ στις άμυνες των αντιπάλων στους πρώτους πέντε αγώνες; Εγώ βάζω πως στους πρώτους τρία αγώνες του Πρωταθλήματος οι ομάδες που παίζουν πάνω στη δική μας γραμμή (Αιγάλεω, Ατρόμητος Αθηνών κλπ) τρώνε τουλάχιστον δύο γκολ στις επικίνδυνες φάσεις λόγω της κινητικότητας του Βασιλόπουλου στις μεταφορές — κάτι που κανείς άλλος αμυντικός στη κατηγορία δε διακρίνεται αυτή τη στιγμή. Και μη μου πεις πως είναι μεγάλος — σ' αυτό το πρωτάθλημα ακόμα υπάρχει χώρος για έναν σκληρό βράχο που ξέρει τι σημαίνει η κάθε ερυθρή σημαία μπροστά στη περιοχή του! 🤡

Ρε τι θυμάμαι εγώ τώρα τον Κουκουλίτσιο εκεί πάνω στην ίδια περιοχή πριν χρόνια! Αυτόν τον είχαν πάρει σαν ελεύθερο — κι έπειτα μην τους πεις πως έκαναν ένα μεγάλο λάθος γιατί όταν πήγε στον Πλατανιά η ομάδα είχε δώσει πολλά χρήματα και τελικά έκανε τρεις μήνες φόρα και μετά σβήστηκε σα κερί! Αυτός εκεί, ο Βασιλόπουλος, δεν είναι όμως κάποιος που βάζει στη φωτογραφία του κινηματογραφιστή — είναι ένας που σηκώνει την ομάδα στις πλάτες του όταν χρειάζεται. Μακάρι βρε παιδιά να τον φέρουμε τώρα σπίτι μας πριν ακόμα του λείψει η τρίχα από το κεφάλι — γιατί όταν θα είναι καλοκαίρι οι ομάδες που έχουν χάσει την άμυνά τους θα ψάχνουν αυτήν την εμπειρία σαν νερό στο ψωμί. Κι εμείς εδώ είμαστε η ομάδα που ξέρει πως η φλόγα δεν ανάβει μόνη της — χρειάζεται κάποιον που να της δώσει το πρώτο σπίρτο. Άλλωστε, ποιος αμυντικός σωστός είδε ποτέ έναν αθλητή του τύπου του Βασιλόπουλου να καθόταν σαν άδειο μπουκάλι έξω από την περιοχή; Τουλάχιστον εκείνος ακόμα σηκώνει το χέρι σαν πρώην πρωταθλητής — κι αυτό έχει μεγάλη σημασία όταν οι αντίπαλοι τρέχουν σα τρελοί!