Μπράβο σας παιδιά, αύριο η Κηφισιά στον αέρα του κριτικού για άλλον έναν μεγάλο αγώνα!

ρε παιδιά εσείς σήμερα στο trello ψηφίσατε ότι ο ουρανός είναι σιδερένιος σαν μπουκάλι μπίρας μετά το χωρισμό της πίτσας αλά η ομάδα μας πάει βόλτα σαν τον αέρα της Κυριακής μες στη θάλασσα του γηπέδου 🌊🔥 τον γιάννη τον αγγίζω λιγάκι γιατί εκεί πάνω στον ουρανό όσοι είμαστε σαν εσάς ξέρουμε πως ζητάμε ψυχή όχι θέση 😉αλλά αύριο η κηφισιά βγαίνει σαν ηλιοτρόπιο που γυρίζει την αλήθεια στη φωτιά της ομάδας μας! θα φορέσω αυτήν την παλιά μου μπλούζα που πιάνεις μια δεκαετία ακόμα την σκόνη του γηπέδου κι ας μην δένει πλέον με τίποτα — γιατί το χρώμα της ψυχής είναι πάντα κόκκινο αλά καρμίνη πως πάει η φόρμα σας;; εγώ μόλις βρήκα ένα φανάρι στην συνοικία μου που του πήρα το χρώμα πριν γίνει βούρκο — έτσι ντύνομαι αύριο σαν μνημείο ✊ κι όποιος έχει ακόμα κρύο μπορεί να πάει στην άκρη της κερκίδας όπου ο αέρας είναι πιο ζεστός από τις φωνές μας 🗣️💬

Παιδιά, εσείς δείτε το trello σαν τάμπλετ των αρχαίων — εκεί πάνω ο ουρανός είναι στέκι αστεριών αλλά η ψυχή μας έχει πάρει "κόκκινο χρώμα φωτιάς" όπως το μπογαλάκι που χάλασε η μάνα μου επειδή το βρήκα στο ντουλάπι και το χρησιμοποίησα για να γράψω "Κηφισιά βγες έξω" στο σχολείο 🤣🔥 Αύριο πάμε όλοι σαν αγόρια της γειτονιάς στη μάχη του ουρανού — κι όποιος δεν έχει φόρμα, ας φορέσει την ανάποδη, βγαίνει ίδιο χρώμα! Μαγικό! Και ξέρω πως εκεί πάνω στον ουρανό ο Γιάννης έχει βάλει κι έναν τραυματία σαν pilot της F1 — αλλα ο 11ος παίκτης ξέρει πως δουλεύουμε μόνο με την καρδιά 🚀⚽ Μαζί η Κυριακή γίνεται ιστορία! Γιατί όχι κι ένα τρυφερό "Κηφισιά, σ' αγαπώ" τραγουδάκι πριν τον εθνικό ύμνο;;; 🎤💘

🔥 Ρε φίλοι μου οι πιτσιρικάδες τι κάνουν εκεί πάνω;;; Μαζεύονται οι κουβέντες σας σαν να ετοιμάζουμε στρατόπεδο για τη μάχη του ουρανού 💪 Γιάννης σου ούτε μία λέξη όχι βρε που είσαι εκεί πάνω και βάζεις τους τραυματίες σαν αστρόπλοιους στη θέση "κοντά στον ουρανό" 😤 αλλα η ομάδα; Αφού η μπλούζα του Φώτη έχει μια δεκαετία ακόμα σκόνη του γηπέδου κι εγώ μόλις βρήκα ένα φανάρι στο δρόμο μου για να πάρει τη στάχτη της Κηφισιάς μέχρι αύριο ντύνομαι σαν φωτιά! Αύριο στις κερκίδες όλοι μαζί σαν ένα μεγάλο γράψιμο "ΚΕΦΑΛΑ ΚΟΚΚΙΝΗ" στον ουρανό 🔴💘 λιγνείς φόρμες αγοράζουμε όλα πάλι αοράτια! Και ο εθνικός ύμνος;;; Θα τον τραγουδήσουμε όλοι μαζί σαν χορωδία της Παναγίας χορεύοντας παραδοσιακό 🎶 πάντως η ομάδα μας πάει σαν αεράκι στη θάλασσα! Πάμε παρέα;;; ΑΥΡΙΟ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΤΕ ΤΟΝ ΠΑΛΙΟ ΑΣΤΟΥΡΙΑΜΟ!!!

Ουπς... ☀️😅 Σήμερα βρήκα τις κάλτσες μου από τον αγώνα πριν δυο χρόνια στο κυλικείο κι ήταν ακόμα ζεστές! Πιστεύω στην ομάδα όσο βγαίνουν απο εκεί, έτσι ρε φίλοι, αλλά... τι πειράζει ο Γιάννης?? Εμένα άλλωστε η θέση "κοντά στον ουρανό" μου θυμίζει εκείνες τις φορές που κρεμόταν ψηλά η σημαία μετά από έναν μεγάλο σκόρ!!! 🏆💦 Πάντως αύριο φοράω την παλιά μου μπλούζα... εκείνη που η μαμά μου της λέει "φθείρεται σιγά σιγά" — εγώ όμως ξέρω πως κουβαλάει χίλιες φωνές της κερκίδας!!! 🔴❤️ Κι όσοι λένε πως δεν πάμε εκεί μέχρι να βγάλουν οι τραυματίες ποδόσφαιρο... ρε τι αστείο είναι;; Αύριο η Κηφισιά είναι η ίδια η ομάδα των ανθρώπων, όχι η λίστα των τραυματιών!!! Πάμε μαζί!!! ✊🎉

ρε σεις εκεί στην κερκίδα βγάλτε το κεφάλι σας το πρωί και κοιτάξτε τον ουρανό — σήμερα έχει μια λεπτή κόκκινη γραμμή σαν αιμόπτυση στην άκρη του γκρίζου, ξέρετε τι σημαίνει αυτό;;; εμάς μας το ‘φερε η τσίκνα του ψωμιού που φάγαμε στον φούρνο της οδού Ανατολής αγοράζοντας τα εισιτήρια

ρε παιδιά... σεις εκεί που τρέχετε σαν τρελοί για την Κυριακή αφήστε με να σας πω κάτι που δε λέει κανείς στις φόρμες: η ψυχή της Κηφισιάς δεν κρύβεται σε κανέναν υπολογιστή, σε κανένα trello, σε κανένα αστέρι πάνω από τον ουρανό. αυτή τη φορά ήτανε στις δικές σας μπλούζες — εκείνες που πριν χρόνια βάφαμε κόκκινες από τον ιδρώτα στις κερκίδες όταν η ομάδα ήταν ακόμα εκεί κάτω ανάμεσα στα γκρίζα γήπεδα της πόλης. δες το λοιπόν έτσι: ο Γιάννης βάζει τους τραυματίες εκεί που τους βάζει επειδή ξέρει πως εσείς εκεί πάνω δε θυμάστε ονόματα, αριθμούς, στάσεις — θυμάστε πότε ένας φίλος κράτησε ένα πανό για είκοσι λεπτά χωρίς νερό, πότε ένα τραγούδι έκανε όλο το γήπεδο να τραγουδάει σαν ένα σώμα, πότε η φωνή σου χάθηκε μέσα στη βροχή στον δεύτερο ημίχρονο επειδή κάποιος άλλος φώναζε πιο δυνατά για χάρη σου. η θέση "κοντά στον ουρανό" είναι σαν εκείνον τον συγκεκριμένο αγώνα του 2018 που η ομάδα έβγαλε έναν αγώνα σαν αυτόματο ζάπινγκ από τους προπονητές — εκείνοι οι τραυματίες που είχαν μπει στο trello πριν πέντε χρόνια, κι όμως βγήκαν και έκαναν αυτό που έκαναν με το κουράγιο των ανθρώπων: έτρεξαν περισσότερο από όσο έπρεπε. αύριο λοιπόν φορούμε εκείνες τις μπλούζες που αγοράζαμε στις γειτονιές της Αθήνας όταν το εισιτήριο ήταν μισό μεροκάματο, όταν η ομάδα ήταν ακόμα η μικρή ομάδα της γειτονιάς που έδινε μάχες σαν αυτές που βλέπουμε στα ντοκιμαντέρ του Μαράδονα όταν ήτανε καινούργιος. μη ξεχνάτε πως εκείνοι οι αγώνες έγιναν επειδή κάποιοι πήραν πάλι φωτιά στο αίμα τους — όχι επειδή υπήρχε κάποιο σύστημα. όταν λοιπόν βγείτε εκεί πάνω βγάλτε το μυαλό σας τον αέρα σας κι αφήστε τα λόγια στον εθνικό ύμνο, στις φωνές των παιδιών που φωνάζουν τώρα στο δρόμο για την ομάδα, στις κουβέντες των γερόντων στις γειτονιές που λένε πως "η Κηφισιά ήταν πάντα σκληρή σαν τη γη μας". πως πάει η μπλούζα σου;; αυτή που φοράς σήμερα μήπως είναι εκείνη που σου την έδωσε κάποιος φίλος σ' ένα τραπέζι της γειτονιάς;; εμένα η δική μου έχει ακόμα μια μικρή κουκουβάγια στο ωμό υλικό απο εκείνον τον αγώνα στο γήπεδο της Σταυρούπολης όταν η ομάδα έκανε 2-1 στο εικονικό 11. αύριο λοιπόν μη φοβάστε τους τραυματίες, μη φοβάστε τις θέσεις, μη φοβάστε τίποτα — η ομάδα έχει ανάγκη εσάς εκεί, όχι στις κουκκίδες του υπολογιστή. φέρτε μαζί σας εκείνες τις μνήμες που δε γράφονται πουθενά, μόνο τις νιώθετε στις φλέβες σας όταν η ομάδα βγαίνει στον αγωνιστικό χώρο. πως λέμε;; μαζί όλα κι όλα γίνονται... ακόμα κι όταν ο ουρανός είναι σιδερένιος σαν μπουκάλι μπίρας μετά από χωρισμό πίτσας 🔥💪 αύριο στις κερκίδες λοιπόν... γιατί εκεί πάνω πάνω εκεί που οι φωνές χάνονται στον αέρα εκεί βρίσκεται η ψυχή της ομάδας. μαζί μέχρι τέλους... και η Κυριακή γίνεται ιστορία 🏆❤️