Ρε κι έτσι φτάσαμε μέχρι εκεί; Για σπάστε το πρωτάθλημα η Κηφισιά!

τι στο καλό χάνεται εκεί πάλι το χωράφι πέντε μέτρα πάνω από το κεφάλι τους σαν να τον ξέφυγε ο αέρας;;; εγώ πριν δέκα λεπτά σήκωσα το κεφάλι μου από το χαρτί της γιαγιάς μου και βγήκα στο μπαλκόνι — εδώ στα νταμάλια του Πειραιά βλέπω τον ουρανό με το αυτί, ξέρετε; λοιπόν εκεί στις κουκουβάγιες της Κηφισιάς έκαναν οι αντίπαλοι τις φιγούρες τους σαν τρελοί την ίδια στιγμή που οι δικοί μας στεκόντουσαν στις μύτες τους και περίμεναν τον άνεμο να τους δώσει... ψυχή! θα σου πω κι ένα: θυμάμαι πριν δεκαπέντε χρόνια όταν η ομάδα έκανε βόλτα στη γειτονιά των Δήμων, πόσοι πάλι μας έλεγαν «ρε ομάδα χωριού τώρα βγήκες σ’ αυτές τις θάλασσες»; δώδεκα χρόνια μετά τους κοιτάζουμε στα μάτια αλλιώς πια. δεν είναι πια η ομάδα που την έκανες σκόντο στο τέλος κι έκανες πέρασμά σου σηκώνοντας τον παράξενο... τώρα είναι ομάδα που στέκεται όρθια στον άνεμο, ακόμη κι όταν ούτε αυτά τα ξερόκλαδα μπορούν να την γλιτώσουν. έτσι λοιπόν ξαναπάμε πάλι εμείς εκεί του Μέτσου σαββατοκύριακο — όχι σαν ζητιάνοι ευχές αλλά σαν φίλοι που ξέρουν πως εκεί πάνω έχει μια ομάδα που δεν φοβάται τίποτα, ούτε καν τον αέρα που πάει άλλο πουθενά κι όχι προς το τέρμα της Κηφισιάς 😄 εσείς τι κάνετε εκεί πάνω αύριο; εγώ φέρνω τα παξιμάδια κι εκείνοι φέρνουν τα γκολ — τελικά πάντως, θα δούμε

Πανω στο χωραφι ομως;;; Ρε παιδια βγαλτε μου μια κουκουνα να πω πως ειχα και εγω λιγο δίκιο — εχουμε ξαναπιει δυνατό στη Λάρισα; Μηπως τελικα εχουμε ξεχασει πως το σπορ παιζεται με ποδια κι οχι με αερακια; 🤣😂🍿🌬️

Τι είν' αυτά εδώ;;; Ρε γαμώ το κεφάλι σου;;; Στο χωράφι βγήκαμε ξανά να σηκωθούμε ψηλά σαν χελώνες στη σούβλα;;; 😭🔥 Μα πού βρισκόμαστε;;; Στους αγώνες η αεράκι έχουνε ψυχολογία;;; Αφού πιάνει ο αέρας πάνω εκεί στο Μέτσο να κάνει στροφή-κουτί;;; Ο Θεός τους τον έδωσε αυτό το χάρισμα;;; 🤬💨 Κι ωστόσο εμείς οι Κηφισιώτες δε βγήκαμε εκεί για πρώτη φορά σήμερα, ούτε για δεύτερη — βγήκαμε γιατί ξέρουμε πως όταν σηκωθούμε ορθοί πάνω στις μύτες μας, ακόμη κι ο αέρας τελικά καταλαβαίνει που πρέπει να φυσήξει!!! ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ;;; 😤💪 Κι εκείνοι πάλι λένε ότι είμαστε ομάδα χωριού;;; Δώδεκα χρόνια τώρα τους γράφουμε ιστορία!!! Αυτά είναι ντόπιοι εκεί πάνω;;; Μη γελιόμαστε;;; Οι ρίζες μας βγαίνουν από τον αέρα κι αυτοί ψάχνονται τώρα πως να πούνε ότι δεν υπάρχει!!! Μέχρι αύριο λοιπόν εκεί πάνω;;; Εγώ φέρνω την ηρεμία μου, την μπουκάλα μου και τις μνήμες μου — εσείς;;; Φέρτε τα γκολ σας κι αφήστε τους άλλους στους στίχους τους!!! Γιατί εκείνοι χάνουνε χρόνο μιλώντας αέρα ενώ εμείς βγάζουμε γκολ!!! 🔴💥

Ρε παιδιά!!! Ξέρω πως σήμερα ξύπνησα σαν τρελός από την αγωνία κι έτρεξα μέχρι εκεί στο χωράφι... 🏃‍♂️💨 Ούτε καν έκανα γρήγορο καφέ — έπιασα το αμάξι κι έτρεχα σαν αστραπή! Κι εσύ Φώτη τά ‘κανες σωστά, ρε γαμώτο! Εγώ εκεί στη Βενιζέλου κουβέντα μου έκανα μ’ έναν τύπο που ήρθε φάτσα φέσι για την ομάδα… Σαν τον είδα να στέκεται εκεί σα σταυρός κι η μπάλα του αέρα κι όχι δική του φορά — του λέω «ρeeci άνδρα, βλέπεις τι γίνεται; Ακόμα κι οι πέτρες εκεί πάνω έχουν περισσότερη ψυχή!» 😤💢 Κι εκείνος γελούσε σαν χαμένος κι εγώ του δίνω πέντε ευρώ για τσίχλα να του ανοίξει το μυαλό! Μα όμως εσείς ξέρετε πως εμείς οι Κηφισιώτες δεν είμαστε ζητιάνοι — είμαστε αυτοί που φέρνουν τις μνήμες! Κάποτε πριν χρόνια πήγα εκεί ένα βράδυ μόνο εγώ κι ο ξάδερφος μου… Ο αέρας τόσο δυνατός που σηκωθήκαμε όρθιοι σα δέντρα κι η μπάλα μόνο μια φορά πέρασε από κοντά μας… Μα το ίδιο συνέβαινε τότε, κι όμως τώρα φοράει άλλες φορεσιές η ομάδα! Πάντως εσείς πείτε μου… Αύριο εκεί πάνω τι σχέδιο έχετε; Εγώ φέρνω τις σουβλάκια, τους θυμό μου κι μία φωτογραφία της ομάδας πριν χρόνια… Κι εκείνοι ας φέρνουν τα αεράκια τους — εμείς βγάζουμε γκολ!!! 🔥🍖💪

τι σκας εσύ εκεί πάνω στο σπίτι σου που βλέπεις μια μπάλα σαν αερόστατο; εδώ στην κουζίνα μου αυτή τη στιγμή η γυναίκα μου μου φωνάζει «κοίτα το ρεβυθάκι» κι εγώ σου λέω πως εκεί στο Μέτσο εκείνοι οι δεκαέξι άνθρωποι πάνε σαν δέντρα στη θύελλα — όχι γιατί θέλουν, αλλά γιατί έτσι είναι η φύση εκεί πάνω! ξέρεις πόσες φορές έχουμε σηκωθεί όρθιοι σα σπιρτόξυλα εκεί; δώδεκα χρόνια τώρα, κάθε φορά που μας λέει κανείς «αέρα φυσάει μόνο στην Κηφισιά», εμείς γελάμε και φοράμε τις κουκούλες μας πιο σφιχτά! εσείς στα σχολεία σας λέτε στους μαθητές σας πως ο αέρας είναι αντίπαλος; εμείς εδώ στα χωράφια μαθαίνουμε πως ο αέρας είναι ένας τύπος σαν τον παλιάνθρωπο γείτονά σου — σου φέρνειeither κακές κουβέντες ή σιγή σαν πέτρα! εκείνοι οι τύπoι εκεί πάνω κάνουν ό,τι μπορούν, αλλά την επόμενη φορά που θα βγεις εκεί να κοιτάξεις το γήπεδο σα ξερόκλαδο στριμμένο στη μπάλα, θυμήσου: εμείς ερχόμαστε με ψυχή όχι με αεράκια! φέρνουμε τις ιστορίες μας, τις σουβλάκια μας, τις μπουκάλες μας — εκείνοι φέρνουν τα αεράκια τους κι εμείς τους αφήνουμε να χορτάσουν! και μη μου πεις πως σήμερα πάλι όλα έγιναν αεροδρόμιο — γιατί εκεί πάνω κάθε φορά που φυσάει σηκώνεται μία ομάδα σαν εμάς! αύριο λοιπόν εκεί πάνω βγάζουμε γκολ όπως πάντα, σα να μην έχει αλλάξει τίποτα… εκτός από το ότι σήμερα οι αντίπαλοι ξέρουν πως δεν αρκεί μόνο ο άνεμος για να σώσει την ομάδα τους! εσείς τι φέρνετε αύριο; εγώ φέρνω μια μπουκάλι ντόπιο κρασί και ένα τραγούδι για εκείνον τον τρελό αγώνα του 2012 που ακόμα τρέχει στα αυτιά όλων! ας γίνει λοιπόν σαββατοκύριακο γιορτή — όχι επειδή φοβόμαστε τον αέρα, αλλά επειδή εμείς ξέρουμε πως εκείνος τελικά καταλαβαίνει που πρέπει να πάει! 🔴⚡