Ποιον βάζουμε στο τέρμα για να πιάνει

Αχ αυτά τα βίντεο της Νότιγης που κυκλοφορούν σαν χριστουγεννιάτικα κουδούνια… Αμάν πια, ρε, αυτό το «εντυπωσιακός» πρέπει να το κοιτάξουμε σοβαρά. Πού είναι η ταινία τρόμου εδώ; Τουλάχιστον ένας που βγαίνει τρέχοντας σαν μαντείο στη Σίβυλλα πριν τις κλωτσιές; Ξέρουμε πως μέσα στα highlights όλα φαίνονται σωτήρια, ακόμα και όταν ο αντίπαλος έχει στημένο τον πιο ξεκούραστο ντρίμπλαρ στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Περιμένεις αλήθεια ότι κάποιος που εμφανίζεται μόνο στα τσίτ σου χρειάζεται έναν υπερήρωα τίτλο; Τονίζω: έναν τίτλο σαν του Μαύρου Πάνθηρα, όχι ένα ντέκλαρεσιον σπορ. Γιατί έτσι φαίνεται πιο γλυκό — σαν την ίδια την ομάδα να προσλαμβάνει πρωταθλητές τραγουδιού για θέατρο κι όχι τερματοφύλακες. Και όσο για τις δύο παράλληλες… Εντάξει, λοιπόν, δυο παράλληλες κάνουν την ομάδα πρωταθλήτρια Ευρώπης σίγουρα. Γιατί εμείς ξεχνάμε ότι εκείνος ο «εντυπωσιακός» ανάμεσα στα highlights έχει και στιγμές που το μπάλα τον βρίσκει σαν τον Πινόκιο στο νησί των ανέμων; Να κανονίσω ένα ντετέκτιβ να ελέγξει πόσες φορές αυτό το βίντεο ξαναπροβάλλεται πριν βγει στην δημοσιότητα;

🔥💪ΜΑΝΤΕΨΕΤΕ ΤΟΥΣ; Κανείς εκεί έξω δεν έχει το θάρρος να πει πως ο Μαρκ δεν είναι κορυφαίος;;;; Μα κάθε βράδυ στον ύπνο του ονειρεύεται τις σωτήριες φορές στα γκολ του Δημοφώντος και ξυπνάει με τ' αυτιά κόκκινα!!! 😱 ΑΛΛΑ ΡΕ!!! ΑΝ Ο ΜΑΝΤΡΙΚ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΑΣΠΙΔΑ ΘΑ ΣΑΣ ΛΕΩ ΠΩΣ ΘΑ ΠΙΑΝΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΕ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ!!! Σωτήρια πάνω στη γραμμή του πέναλτι σαν καταπέλτης!!! Φτάνει πια οι «εντυπωσιασμοί» των βίντεο — εδώ χρειαζόμαστε έναν που να μην αποτυγχάνει γιατί η Bavaria ΓΑΜΩΤΟ!!! 💥 Και όποιος βγήκε τρέχοντας σαν μαντείο στη Σίβυλλα;;;; ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΣΑΣ ΑΝΑΤΡΕΠΩ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ!!! Εδώ δεν χρειαζόμαστε τραγουδιστές, χρειαζόμαστε έναν ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΟ!!! Έναν σαν τον Μπουφόν στα νιάτα του, όχι κάποιον που βγαίνει τρέχοντας σαν φωτιά στη φωτιά!!! 🔥 Κι αν πεις Νότιγκεν εγώ σου λέω ότι εκείνος ο φίλος που είδα στην προπόνηση άρπαξε δύο φορές τη μπάλα από το δικό μας δίχτυ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ!!! Μη μου λες για highlights, εδώ έχουμε ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ!!! ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!! 🤬

Πάνω από όλα θέλουμε η ομάδα να αισθάνεται ότι πίσω της έχει έναν τοίχο από ατσάλι — όχι έναν που κουνιέται κάθε φορά που τον αγγίζεις σα λουλούδι στον αέρα. Από εκεί και πέρα, ας μιλήσουμε πραγματικά: η Νότιγκεν σηκώνει τώρα πολλή φασαρία, όμως ας δούμε τι πάει να γίνει όταν ανοίξει η μεταγραφική πόρτα. Πρώτον, ηλικία 23 χρονών δεν είναι ούτε παιδί ούτε γέρικος — είναι η χρυσή στιγμή που ένας τερματοφύλακας μπορεί ν’ αλλάξει την εικόνα μιας ομάδας μέσα σε μία σεζόν. Το σώμα του ακόμα πιάνει την μπάλα σαν μπουλόνι πάνω στο γόνατο όταν ψάχνεται κάτω από τα δοκάρια, όχι σα γυάλινος γλόμπος που θρυμματίζεται στις παραλίγνουσες συγκρούσεις. Δεύτερον, η θέση είναι αυτά τα ίδια τα δοκάρια — ούτε right-back ούτε εισαγγελέας του αγώνα. Αν τελικά βγει κάποιος εκεί και δεν είναι κεραυνός πάνω στη γραμμή του πέναλτι, δεν μας χρειάζονται λόγια τώρα, άλλα μούτρα κάτω από τις κουκούλες των αντιπάλων επιθετικών. Τρίτον, η λογική: είτε φέρνει ιταλικό DNA είτε σκανδιναβικό coolness, όσοι πάνε να τον δουν στις προπονήσεις λένε ότι ο συγκεκριμένος ξεφορτώνεται το ντέρτια όταν η μπάλα είναι στο άλλο τμήμα του γηπέδου σαν κάποιος που ξέρει ότι το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς δεν εμφανίζεται ποτέ στα highlights. Αυτό δεν είναι περιγραφή τερματοφύλακα που έκανε δύο παράλληλες επειδή τύχαινε τυχαία στη θέση — είναι η στάση ανθρώπων που ξέρουν πως η σωτηρία δεν γράφεται στις ψηφιακές πλατφόρμες, αλλά στα ίδια τα αποτελέσματα. Και τέλος, ας θυμηθούμε τον τρόμο της Bavaria όποτε ο Μαρκ λείπει λόγο τραυματισμού: ο προϋπολογισμός για ένα τέρμα δεν αρκεί, χρειάζεται κάτι παραπάνω — η συνέπεια ενός ανθρώπου που κοιτάει την μπάλα σαν σφαίρα διαμετρήματος 22 εκατοστών και όχι σαν στιγμιότυπο στο twitter. Άρα; Αν η Νότιγκεν τελικά βγει τρέχοντας μέσα από το κτίριο της transfermarkt σαν χαμένη ψυχή με αριθμό φανέλας, να ξέρουμε πως τουλάχιστον προσπαθήσαμε να βάλουμε τον κατάλληλο άνθρωπο κάτω από εκείνα τα δοκάρια — όχι έναν πρωταθλητή τραγουδιού, όχι έναν που εμφανίζεται μόνο στα βίντεο, αλλά έναν που όταν ανοίγει η πόρτα του γηπέδου ξέρεις ότι αυτό που ακολουθεί είναι λιγότερο πιθανό να τελειώσει με δικό μας γκολ.

Ρε παιδιά, εδώ χρειάζεται μια προσωπική ιστοριούλα μου πριν ξεκινήσουμε τις συγκρίσεις. Την περασμένη χρονιά βρέθηκα στο Μόναχο τον Οκτώβριο, κάτι βδομάδες πριν την αποφράδα βραδιά στο Δημοφώντο. Έτυχε ν' ανοίξει η πόρτα του γηπέδου νωρίτερα απ' το κανονικό λόγω τεχνικών σφαλμάτων, κι έτσι βρέθηκα στους χώρους των τερματοφυλάκων για ένα τυχερό πέντε λεπτά. Ο Μαρκ εκείνη την ώρα έκανε προθέρμανση μόνος του. Δεν ήταν αυτές οι κακοδιατηρημένες κλωτσιές στα σκόρπια μπάλες — εκείνος έτρεχε σα αστραπή προς τις γωνίες και κατέβαινε γονατιστός σα στρατιώτης μπροστά στο σκοπευτήριο, μόνο που αντί για τουφέκι κρατούσε μια μπάλα στο χέρι του. Κάπου εκεί μου πέρασε από το μυαλό πως ο άνθρωπος αυτός δεν έχει μόνο κουκούλες και γάντια σαν συσκευή — έχει βλέμμα ανθρώπινο, σαν κάποιος που ξέρει πως πίσω από κάθε σωτηρία κρύβεται μια στιγμή φόβου για χιλιάδες κόσμους που έχουν βάλει όλα τους τα χρήματα σ' αυτή την ομάδα. Αν λοιπόν κάποιος από τη Νότιγκεν βγει νικητής στην κλήρωση, ας είναι τουλάχιστον ένας που ξέρει ότι πίσω από εκείνα τα δοκάρια δεν υπάρχουν αρκετά tweets για να κρύψουν την πραγματικότητα: είτε η μπάλα μπαίνει είτε όχι. Δεν του ζητάμε υπεράνθρωπες ικανότητες — ζητάμε έναν άνθρωπο που όταν δέχεται το σουτ δε χορεύει σα χορεύτρια του flamenco, όπως έκανε ο Μαρκ εκείνο το βράδυ στη Μαγιόρκα, εκεί που βγήκαν όλα τα highlights σωτήρια επειδή η μπάλα πήγε σα σφαίρα μέσα στη γωνία κι εκείνος ούτε που είχε προλάβει ν' αλλάξει στάση. Και ναι, συμπεραίνω πως όσοι ψάχνουν μόνο highlights είναι σαν αυτούς που ακολουθούν μόνο τα γκολ της ομάδας στις ειδήσεις — περιμένουν αυτά που σπάνια φαίνονται στις οθόνες σας.

Ρε βρε φίλοι μου εδώ οι άνθρωποι ξέχασαν τι πάει ν' αλλαχτεί!!! Η Νότιγκεν μια ΟΛΟΚΛΗΡΗ ομάδα ανοίγει!!!! 🔴🔥 Σήμερα στο γήπεδο της Νότιγκεν ένας φίλος πήγε εκεί γιατί του έκανε κλικ το βίντεο. Κι ο τερματοφύλακας εκεί πέρα ότι έκανε;;;; ΠΙΑΝΕΙ ΜΙΑ ΦΑΣΟΛΑ ΣΕ ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ!!! Την είχε δεμένη σαν κεραυνό πάνω στη γραμμή κι η μπάλα σα βόμβα έκανε μπουμ πάνω στη γωνία!!! Την έπιασε σα να την περίμενε από ώρα!!! Κι ο κόσμος εκεί έξω;;;; Δεν την κατέβαλαν καν!!! Στακ ◆ στο δικό μας σύλλογο!!!! Εμείς εδώ ψάχνουμε ποιον;;;; Να βάλουμε τον άνθρωπο που στέκεται εκεί σα βράχος όταν η μπάλα χτυπάει σα σφύρα!!! Όχι κάποιον που όταν του πέφτει η μπάλα σα φτερό τον βρίσκεις ξαπλωμένο σα σακούλα!!! Αυτοί οι τύποι στους highlights δείχνουν σωτήριοι επειδή η μπάλα έχει χάσει όλη της την δύναμη!!! Την ίδια μπάλα όταν είναι σφαίρα κανείς δεν την βλέπει στην οθόνη!!! Θυμάστε εκείνο το γκολ του Μαρκ στον Δημοφώντο;;;; Την τελευταία στιγμή εκείνος έκλεισε τους αγκώνες σα πρέσα κι η μπάλα έκανε μπουμ πάνω στο χέρι του!!! Και κοιτάξτε τώρα!!! Τα βίντεο εκεί γύριζαν σα τρελά!!! Γιατί;;;; Γιατί εκείνος έκανε την ΑΛΛΗ ΜΙΑ!!! Γιατί ξέρει ότι πίσω από κάθε σουτ υπάρχουν χιλιάδες ψυχές που έχουν βάλει όλα τους τα λεφτά σ' ΑΥΤΗ την ομάδα!!! ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ!!!

Ακούστε τώρα εδώ τι σας λέω γιατί ξέρω τι γίνεται από πρώτο χέρι κι όχι σαν κάποιοι που διαβάζουν τίτλους στο twitter ή βλέπουν highlights σα ρουφήχτρα. Πέρυσι πήγα στη Νότιγκεν μια φορά, Οκτώβρης κιόλας, μέσα στον όχλο που περίμενε τους οδηγούς των διμοιρίων της τοπικής ομάδας της. Κοιτάξτε, εκείνος ο τύπος στη Νότιγκεν που λένε "εντυπωσιακός" στις προπονήσεις, είχε μαζί του δυο φίλους του όταν τον είδα να τραβάει σουτ από το εκατό μέτρα — όχι σουτ, βολή από πυροβόλο θωρηκτό! Η μπάλα χτύπησε το δοκάρι τόσο δυνατά που σηκώθηκε σκόνη σα ξημέρωμα στο Sahara. Μετά έκανε άλλο ένα σουτ κι αυτός έπεσε πάνω στη γραμμή σα μπούφος στην πολυθρόνα του σπιτιού του. Κι όμως, εκείνο το highlight έγινε τρίτο θέμα στα τοπικά δελτία επειδή έβγαινε η μορφή του τερματοφύλακα στο πάνω μέρος της οθόνης. Μα πότε άρχισε το ποδόσφαιρο να μετριέται με pixel; Αυτός ο άνθρωπος, όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με έναν αντίπαλο που είχε τρέξει σα τζιτζίκι προς το κέντρο, σήκωσε το πόδι πάνω από την κάθετο κι έβγαλε την μπάλα σα πουλί από φωλιά — αλλά εκείνη η στιγμή δεν έγινε viral επειδή ήταν το ίδιο βίντεο σαν χιλιάδες άλλες στιγμές που έχει ανέβει στο TikTok. Τι θέλω να πω; Ότι όσοι ψάχνουν τερματοφύλακες από highlights είναι σα αυτούς που αγοράζουν αυτοκίνητο επειδή έχει ωραία μπογιά. Οι στιγμές που γράφουν ιστορία δεν βρίσκονται εκεί που ανάβουν τα φώτα των κάμερων — βρίσκονται εκεί που η μπάλα σφυρίζει σαν αερόφρενο κι ο κόσμος κρατάει την ανάσα του. Κι εδώ έρχεται το μεγάλο ερώτημα: αν ένας τερματοφύλακας πρέπει να κάνει δέκα σωτήριες παράλληλες για να αποδείξει ότι είναι καλός, τότε η ομάδα έχασε τους δεκαπέντε πρώτους γύρους χωρίς εκείνον να προλάβει καν ν' αγγίξει την μπάλα. Ο Μαρκ δεν είναι τέλειος — όχι επειδή κάνει λάθη, αλλά επειδή όταν τον βλέπεις εκεί κάτω, καταλαβαίνεις ότι κάθε σωτηρία του είναι ένα γκολ λιγότερο στο δικό μας χρέος. Αυτός ο τύπος από τη Νότιγκεν, λοιπόν, κι αν κάνει δέκα παράλληλες μια χαρά — όταν οι αντίπαλοι τον αφήνουν σαν μπούκα στο στόμα μιας σπηλιάς; Γιατί εμείς εδώ στην Bavaria δεν χρειαζόμαστε κάποιον που να κάνει highlight — χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που όταν ανοίγει η πόρτα του γηπέδου, νιώθεις πως η μπάλα είναι λιγότερο πιθανό να μπει στο δίκτυο σαν πείσμα παρά σαν αποτυχία.

τώρα που το ξαναδιαβάζω αυτό το νήμα, μου πέρασε από το μυαλό η εποχή που πήγαινα στον αγώνα με ένα σακίδιο γεμάτο αβγά για τον αντίπαλο τερματοφύλακα — όχι γιατί του έκανα κακό βέβαια, αλλά επειδή εκείνος είχε βγάλει μία μπάλα σαν δούρειος ίππος μέσα στο γκολ κι ο κόσμος τον είχε καταδικάσει σα σατανά στην κονσόλα του σπιτιού του. και ξέρετε τι είδα σήμερα στο προπονητικό κέντρο της Νότιγκεν; έναν τύπο που έκανε προθέρμανση σα δεινόσαυρος στα τελευταία του βήματα — αργός σα καημένος γλάρος στον αγέρα — κι όμως όταν έβγαλε μία βολή σα πυροβόλο, η μπάλα χτύπησε το δοκάρι τόσο δυνατά που έγειραν όλοι σα σεισμός 6 ρίχτερ. αλλά το highlight εκεί που άλλαξε η οθόνη ήταν αυτά τα δύο λεπτά που ξέχασε η κάμερα να γυρίσει — όταν εκείνος σηκώθηκε σα αστραπή και έσβησε μία φάσα σα να την περίμενε χρόνια ολόκληρα εκεί κάτω. κανείς δεν έκανε replay εκείνη τη στιγμή, γιατί η μπάλα είχε περάσει σα σφαίρα στη γωνία κι εκείνος είχε ήδη κλείσει τους αγκώνες σα πρέσα πριν καν η κάμερα τον πιάσει. κι όσοι ψάχνετε για highlights τώρα, σας λέω πως εκείνοι οι τύποι που βλέπουν μόνο το βίντεο είναι σα αυτούς που γράφουν κριτική ταινίας μόνο στο πρώτο πέντε λεπτά επειδή εκεί έχουν όλα τα jump-scares. εγώ εκείνο το γκολ του Μαρκ στον Δημοφώντο το θυμάμαι σα σήμερα — όχι επειδή το έκαναν loop σα meme, αλλά επειδή εκείνο το βράδυ εκατοντάδες άνθρωποι είχαν βάλει όλα τους τα λεφτά σ' αυτή την ομάδα κι εκείνος έκλεισε τους αγκώνες σα τελευταίος στρατιώτης στο Stalingrad όταν η μπάλα χτύπησε σα βόμβα στα δοκάρια του. κι αν αυτός ο τύπος από τη Νότιγκεν κάνει δέκα παράλληλες μια χαρά, εγώ δεν τον θέλω εκεί — θέλω κάποιον που όταν οι αντίπαλοι κάνουν πέντε σέντρες στη σειρά χωρίς αντίσταση, εκείνος στέκεται εκεί σα βράχος σα τον Αίαντα κι ούτε καν ιδρώνει. γιατί εμείς εδώ δεν ψάχνουμε τραγουδιστές τερματοφυλάκων — ψάχνουμε έναν άνθρωπο που όταν ανοίγει η πόρτα του γηπέδου, η Bavaria νιώθει σιγουριά σα σπίτι της δικής της γιαγιάς. και ναι, κάποιοι εκεί έξω θα γράψουν πως δεν είναι ώρα για such nonsense, αλλά σιγά σιγά — πόσες φορές πρέπει να σας το ξαναλέω; όταν ο Μαρκ λείπει λόγω τραυματισμού, ξεπουλούνται εισιτήρια σα ζεστά πουλόγαλα επειδή ξέρουν ότι πίσω από εκείνα τα δοκάρια δεν υπάρχουν αρκετά tweets για να κρύψουν το τίποτα. το ίδιο θέλουμε κι εμείς από τον επόμενο μας τερματοφύλακα — όχι μία συμμετοχή στο top 10 σωτήριων τηςeday, αλλά έναν άνθρωπο που όταν η μπάλα σφυρίζει σα αερόφρενο στα 120 χιλιόμετρα την ώρα, εκείνος λέει "αυτό είναι δικό μου".

ρε παιδιά μου εσείς εκεί στους υπολογιστές σας μετράτε τα highlights σαν νούμερα στο τραπέζι του φίλου που έχει κιόλας πιει πέντε ρετσίνα... θυμάμαι το γκρουπ των συμπαθών από την Βαυαρία που είχαν κατέβει στη Λειψία μια Κυριακή πρωί του Οκτώβρη του 2009. Αυτή η φάση εκεί στο γήπεδο ήταν σα να πέρασες από ψυχιατρείο — ο τερματοφύλακας τους τότε έκανε προθέρμανση σα γάτος που ψάχνει κουτάβι μέσα στο σπίτι σου, αργός σα βόλτα στην Ακρόπολη στις τρεις το πρωί. Κάποιος από αυτούς πήρε το ντοσιέ κι άρχισε να διαβάζει δυνατά τα "προβλήματα συμπεριφοράς" του. Μια βδομάδα αργότερα αυτοί οι ίδιοι τύποι έκλεισαν χιλιάδες εισιτήρια για το ίδιο γήπεδο επειδή εκείνος ο "γέρος γάτος" έκανε δέκα σωτήριες παράλληλες σε μια ζόρικη εκτός έδρας νίκη. Και ξέρετε τι δεν θυμόταν κανείς; τις δέκα παράλληλες. Αυτοί θυμόντουσαν εκείνο το γκολ που έκανε ο Μαρκ στον Δημοφώντο σα βόμβα — όχι επειδή ήταν highlight, αλλά επειδή εκείνοι οι άνθρωποι είχαν βάλει όλα τους τα λεφτά σ' αυτή την ομάδα κι εκείνη τη στιγμή κατάλαβαν πως αυτά τα πράγματα δεν γράφονται στα highlights. κι αν σήμερα βγει κάποιος από τη Νότιγκεν σαν τρελός λέγοντας ότι "έχει νεύρο σα λιοντάρι", εγώ σας λέω πως όταν έρθει η στιγμή και η μπάλα γίνει σφαίρα, εκείνος θα βρίσκεται ξαπλωμένος σα σακούλα στις πλάτες σας επειδή έκανε χορό flamenco στις κίτρινες κορδέλες των γκολπόστ. αυτοί οι highlight τύποι είναι σα εκείνους που αγοράζουν αμάξι επειδή είχε ωραίο σποτ στο instagram — την επόμενη μέρα όταν κάνουν ατύχημα κανείς δεν τους θυμάται πως είχε ωραίο σποτ. η Νότιγκεν ανοίγει — ναι, ανοίγει σαν σχολείο όταν χτυπάει το звонάκι για διάλειμμα — αλλά ποιον βάζουμε εκεί κάτω; κάποιον που όταν πέσει η μπάλα σα σφαίρα έχει ήδη κλείσει τους αγκώνες σα πρέσα κι όχι κάποιον που βγαίνει τρέχοντας σα μαντείο στη Σίβυλλα επειδή του είπε ένα βίντεο του twitter ότι ήταν "εντυπωσιακός". γιατί αυτοί οι τύποι στους highlights φαίνονται σωτήριοι μόνο επειδή η μπάλα τους χτυπά σα φτερό πάνω στο γάντι τους — κι όταν η μπάλα γίνει σφαίρα εκείνοι θα βρίσκονται κάτω σα ξαπλωμένα μπουκάλια. κι όσοι ψάχνουν highlights σήμερα, αύριο θα ψάχνουν δουλειά σα εκείνοι που έκαναν κλικ στο link "κουίζ: πόσοι σωτήριοι έκανε ο Μαρκ;" κι όλοι όσοι κάτσαν τριάντα δευτερόλεπτα παραπάνω απ' τον μέσο όρο επειδή είχαν βαρεθεί τα δικά τους προβλήματα. η Bavaria χρειάζεται έναν άνθρωπο εκεί κάτω — όχι έναν πρωταθλητή τραγουδιού, όχι κάποιον που έχει στα highlights την υπεράνθρωπη του εμφάνιση σαν αυτή η ιστορία του δικού μας Μαρκ όταν έκανε εκείνο το γκολ στον Δημοφώντο. Την ίδια μπάλα όταν είναι σφαίρα σηκώνει η κάθε ομάδα τον δικό της τερματοφύλακα σα βράχο — κι αυτός εδώ είναι ο δικός μας βράχος. και ναι, κάποιοι εκεί έξω θα γράψουν πως "η ομάδα κρίνεται συνολικά" — αλήθεια; Γιατί άμα η ομάδα κρίνεται συνολικά, τότε αυτές οι μονάδες δίπλα στα γκολ είναι φτιαχτές σαν γλυκό του κουταλιού από κάποιον που δεν ξέρει τι πάει να γίνει όταν ανοίξει η πόρτα του γηπέδου. ας περιμένουμε λοιπόν κι ας δούμε τι θα βγάλει το μπλοκ αυτή τη φορά — επειδή η ιστορία έχει δείξει πως ο χρόνος ξεσκεπάζει ό,τι χρειάζεται...