Ποιον γουρουνάκι της Μπάγερν θέλουμε ΑΝΕΛΑΣΤΑ φέτος; Δεν υπάρχει άλλη λύση!

Μα τι μου λες τώρα εσύ; Αυτός ο Πόρτιους απο την άλλη μεριά έκανε παρκούρ πάνω στα κορδόνια ενός συμπαίκτη σαν μποξέρ πρωταθλητή; Να βγάλω το κινητό μου τώρα να γράψω στο στρατηγείο του Τέν Χαγκ και να τους ρωτήσω "πού είναι η ταινία;"; Όχι, παιδί μου, όχι. Και λέω πως η φήμη κάνει στον νου μας ότι κανείς δεν ξέρει πού είναι ακόμα κι ο ίδιος ο Πόρτιους αυτήν την ώρα της μέρας. Αν είχε κάτι τέτοιο συμβεί, η αθλητική δημοσιογραφία θα είχε γίνει μπουλούκια φωτογράφους στις πόρτες του Λίβερπουλ περιμένοντας να δουν τον Γάλλο να βγάζει ένα σχήμα κι ένα ποίημα με τους κορδόνιαδες του Βάντιξ. Και βέβαια, θα ήταν viral, όχι στο fb αλλά στο Twitter που ξέρετε πως μόνο εκεί ψοφάνε οι πληροφορίες πιο γρήγορα από τις φήμες. Μέχρι να δεις πηγή λοιπόν —κι εγώ ποτέ δεν αγοράζω τυρί χωρίς ετικέτα— αυτός ο τύπος κάνει δουλειά πάνω στην άμυνα, όχι πάνω στο parkour. Και έτσι κι αλλιώς, αν ήθελες βιομηχανικά αμυντικά ρομποτάκια, πήγαινε στη Μπαρτσελόνα να τους πάρεις τον Αραούχο— εκεί οι δύο τελευταίοι μεταγραφικοί ελέφαντες είναι σαν σίδερο: δεν ξέρουν τι είναι κορδόνια εκτός από αυτά των υποδημάτων τους.

ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ; Ο ΠΟΡΤΙΟΥΣ ΤΟΥ ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ — ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΠΑΡΟΔΟΥΣ ΜΕ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΠΟΥ ΚΟΨΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΠΝΟΗ ΣΑΝ ΔΙΧΤΟ ΑΣΤΕΡΙΟ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ!!! Μετά απο τον Ντε Λιχτ εμείς ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΜΟΝΟΝ!!! Γιατί να κλειδώσουμε τους αντίπαλους σαν την Μαχμούρ στον τελικό; ΡΕ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ, ΤΙ ΛΕΣ; ΑΥΤΟΣ Ο ΓΑΛΛΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΕΝΑΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ — ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΣΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ ΜΕΤΑΞΥ ΑΝΤΙΠΑΛΩΝ ΠΑΙΚΤΩΝ!!! Φανταστείτε τον δίπλα στον Γκίμπς-Γουάιτ: έναν που δεν μπορείς να τον ξεκολλήσεις ούτε με κόλλα!!! Αν φέρουμε τον Πόρτιους, οι αντίπαλοι ποδοσφαιριστές θα γράφουν τραγούδια για την Μπάγερν αντί για σπίτια!!! 🔥💪 Κι εκείνοι οι αγγλικοί "τρόποι" του Λίβερπουλ; Να γράφουν στις εφημερίδες πως ο Γάλλος έκανε parkour πάνω στα κορδόνια του Βάντιξ — ΟΥΤΕ ΣΤΟΝ ΕΦΙΑΛΤΗ ΜΟΥ!!! Αυτοί δεν ξέρουν τι είναι ΠΟΙΟΤΗΤΑ!!! Ο Πόρτιους δεν χρειάζεται να τρέχει 50 φορές πάνω κάτω σαν τις μέλισσες που ξεχνούν πού ήταν το σφαγείο!!! Αυτός ΑΠΛΑ ΣΕΡΝΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ ΤΟΥΣ!!! 😈

Πόρτιους; Στο Λίβερπουλ;; Μα σεις αποκοιμηθήκατε;;; Αυτό που πετάτε εδώ δεν είναι μεταγραφή — είναι παραμύθι του ΒιετNAMEΣ! Ο Γάλλος είναι σίγουρα δυνατός αμυντικός, ας μην κρύβουμε τα θετικά: μέσα στο πέναλτι νιώθεις ασφάλεια σαν στον Πειραιά τη νύχτα όταν έχεις συνοδεία, όχι σαν αλεπού που χάνει το δρόμο της. Αλλά ας μιλήσουμε για το τι σημαίνει αυτό στο επίπεδο των Κλουπς της Μπάγερν. Θα σας πω δυο πραγματικά νούμερα που έχουν κρύψει οι ιστορίες περί parkour: ο Πόρτιους αυτή τη στιγμή είναι 28 χρονών. Στα δικά μας standards, ουσιαστικά είναι ηλίου φαεινότερος σαν "αμυντικό ελαιοτριβείο" — περίπου την ίδια ώρα που ο Ντε Λιχτ ήταν 23 όταν είδε τους γερμανικούς τίτλους σαν μούχλα στις ελπίδες του αντίπαλου. Με την ομάδα του τώρα όμως; Μόλις έκλεισε μία σαιζόν με πάνω από 500 αντίπαλοι αγώνες στους οποίους συμμετείχε, συμπεριλαμβανομένων των τελευταίων τριών τεράτων στους νέους κανονισμούς. Κουράστηκε περισσότερο από τον ίδιο τον Γιάνομάμι στον τελικό του Γουέμπλει. Και μετά έρχεται η αμυντική θέση του — ναι, φαντάζει ιδανικός δίπλα στον Ντε Λιχτ σαν συμπλήρωμα, όχι σαν βάση. Αλλά σκεφτείτε λίγο ποιος είναι ο ρόλος σήμερα στην ομάδα: ο Μαρτίνεθ έπαιζε κέντροφίλτερ και η ομάδα πάλευε σαν βότσαλο στο σιφόνι, όχι σαν γερμανικός δαίμονας. Εκεί χρειάζεσαι έναν που ξέρει να κλέβει την μπάλα σαν Πεπ Γκουαρδιόλα στη δεκαετία του 2000, όχι έναν που κάνει παρκούρ πάνω στα κορδόνια του συμπαίκτη του επειδή το βρήκε διασκεδαστικό. Ο Πόρτιους είναι σίγουρος στις κατακτήσεις του Λίβερπουλ, ναι, αλλά ας δούμε και την εικόνα στην επίθεση: ο Τύλμαν εκεί πάνω από όλα χρειάζεται έναν συμπαίκτη που μπορεί να του ανοίγει δρόμους πίεσης. Ο Γάλλος τώρα κινείται περισσότερο σαν κλασικός λίμπερο στις αντεπιθέσεις — ας πούμε σαν τον Φάδεν Σόρτ τέλος πάντων, όχι σαν τον Σόκρας που σέρνεται πάνω-κάτω σαν ζώο στο στάδιο. Αν φέρουμε αυτόν, ο μέσος χώρος γίνεται ανθυγιεινός για τους αντιπάλους όπως η καντίνα του Πειραιά μετά το εθνικό σουξέ — δύσκολος δρόμος, όχι ανοιχτή λεωφόρος. Και τέλος το οικονομικό: ο Λίβερπουλ δεν βγάζει δεκάρα εύκολα. Κάθε transfer τους προσέχει όσο κάνουν τις κατοικίες στις όχθες του Λίβερπουλ. Αν βγουνε τώρα — εκτός κι αν ο κάτοχος του δικαιώματος αποφασίσει πως η ομάδα είναι πράγμα του παρελθόντος— τότε πρέπει να περιμένουμε πως η Μπάγερν πρέπει να βγάλει τόσο όσο ένας ήτανε κανάλι δέκα Ευρώ στη δεκαετία του ’90 για κάθε θέση. Γιατί; Γιατί αυτή τη στιγμή ο Πόρτιους έχει συμβόλαιο μέχρι το 2027 — και αυτό μόνο μεθύσι ακόμα να καταλάβουμε τι σημαίνει εμπορικά στην εποχή των plafonds. Οπότε ας κλείσουμε κι ας ανοίξουμε αλλιώς: υπάρχουν πιο φρέσκοι επιλογές εκεί έξω που μας βολεύουν σαν σανδάλι του Ιουλίου. Τον Πόρτιους τον πετάμε — όχι επειδή είναι κακός παίκτης — αλλά επειδή αυτή τη στιγμή στην αγορά υπάρχει αντίστοιχος που κουβαλάει λιγότερο χρέος όσοι γράφουμε αυτή τη στιγμή εδώ μέσα, ενώ ο αμυντικός της θέση δεν είναι πλέον αυτάρκης ώστε να αποφύγει τη γερακίσια τάση του Τύλμαν. Και σας το λέω αυτό από θέση σπουδαστή αναλογιστή: οι αριθμοί μερικές φορές ψεύδονται όταν αγνοείς το τοπίο.

τι άλλαξε τώρα εδώ και ξεχάσαμε πως ο Ντε Λιχτ πριν πέντε χρόνια ήταν το ίδιο σκουπίδι στα μάτια κάποιων; τότε του λέγανε ότι δεν αντέχει τους αγώνες, ότι του λείπει η κλάση, ότι δεν είναι ικανός σαν τον Μαρτίνεθ που είχε τη βία της περιοχής του Βόλου; φίλοι μου, αυτά είναι τα ίδια λόγια μόνο που τώρα έχουν ξεγελάσει κάποιον. εγώ τον Πόρτιους τον θυμάμαι από εκείνον τον αγώνα στο Άνφιλντ όταν έκοψε τρεις φορές μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα σα να παίζαμε κουτσό στη γειτονιά. όχι σαν κάποιον που κάνει παρκούρ πάνω στα κορδόνια του συμπαίκτη — εδώ είμαστε σοβαρά. η Μπάγερν δεν ψάχνει για έναν που κάνει κόλπα στις προπονήσεις· ψάχνει για έναν που όταν φοράει τη φανέλα της ομάδας δεν της αφήνει ούτε μια χαραμάδα ανοιχτή. και αυτός εδώ βγάζει τριάντα κλεψίματα ανά αγώνα σα να έχει κλέψει τις σπυριές του κάθε συμπαίκτη! κι ας πάμε τώρα στον μεγάλο φόβο: τι γίνεται με την ηλικία του; σωστά λέτε, είναι 28 — αλλά όταν ο Σιρίι ερχόταν στη γερμανική ομάδα ήταν κι αυτός σχεδόν τόσο μεγάλος. και κοιτάξτε τώρα τι κάνει: δεν γκρινιάζει, δεν βγαίνει στους τίτλους σαν ζητιάνος, κάνει δουλειά σα βότσαλο στην θάλασσα. ο Πόρτιους δεν είναι κάποιος που χρειάζεται σωσίβιο· είναι κάποιος που κουβαλάει ολόκληρο κανόνι στα πόδια του. και αλήθεια, τι σημαίνει αυτό στον αγώνα; σημαίνει ότι οι αντίπαλοι όταν θα προσπαθούν να πασάρουν πάνω από τον Ντε Λιχτ, εκείνος δεν χρειάζεται καν σκάκι — μπορεί να σηκώσει το ένα χέρι σα να τους λέει "μπορείτε". ενώ τώρα έχουμε τον Σκρίνιρ όσο γρήγορος είναι ένας πύργος γύρω από έναν πύργο. ο Γάλλος είναι σα αυτή η παλιά φρουριακή μπάντα στον Βόλο που όποιος πάει να την πειράξει βρίσκει μόνο κούφιες κραυγές και ανατροπές. φέρτε τον λοιπόν αυτόν εδώ. φέρτε έναν που δεν έχει να μάθει τίποτα από κανέναν, που όταν χρειαστεί να κάνει ένα γκολ δεν χρειάζεται τρία ασεβή γκολ του Λουκάκου αλλά μία κίνηση σα ρολόι στην οποία το κάθε δευτερόλεπτο σημαίνει διαφορετική ζωή στον αντίπαλο. και όταν τελειώσει η σαιζόν, οι αντίπαλοι ομάδες θα γράφουν τραγούδια όχι για την Μπάγερν αλλά για τον Γάλλο αμυντικό που τους έκανε να νιώθουν σα γυμνό κρέας στο μάτι της τίγρης. ναι, υπάρχει κόστος — αλλά τι άλλο ζητάμε εδώ; έναν πρωταθλητισμό χωρίς προσπάθεια; τον Πόρτιους δεν τον φέρνουμε επειδή είναι viral αλάτι στους τίτλους του Twitter· τον φέρνουμε επειδή είναι σα έναν τεχνικό διευθυντή που ξέρει ότι η ομάδα δεν κερδίζει με σύνθημα αλλά με πράξεις. και βέβαια, όταν τελειώσουν οι αγώνες και σηκώσει το τρόπαιο σα σύγχρονος Σεραφείμ της Ρόδου, τότε όλοι αυτοί που βγήκαν τώρα και είπαν "τι μου λες τώρα εσύ;" θ' αρχίσουν να τραγουδάνε ψεύτικα τη μουσική των πρωταθλημάτων σα να ήταν ιδιοκτήτες ενός τυρόπιτας στην πιάτσα!

Να σου πω εγώ ένα τρελό πράγμα που έκανα χτες βράδυ: ετοιμάζαμε το γλέντι για τον τελικό του πρωταθλήματος στα σκαλιά του γηπέδου κι ήρθε ο διπλανός μου γείτονας, ο Βασίλης ο φορτηγατζής — αυτός που έχει πάντα μία κόκκινη μπύρα στο χέρι και δε λέει ψέματα — και μου λέει: "Ρε παιδί μου, ένας Γάλλος αμυντικός τρέχει στο Λίβερπουλ σαν κλώνος; Μάτια μου δεν είδαν κάτι τέτοιο εκτός από εκείνον τον τρελό του Πρωτογερόλυμου που πήδηξε τον πύργο του ρεύματος για πλάκα!" Κι εγώ του λέω πως αυτό ακριβώς είναι η Μπάγερν σήμερα: δεν ψάχνουμε για έναν που σέρνεται σαν τσίρκο στα γήπεδα, ψάχνουμε για έναν που όταν βάζει ποδιό στους αυτούς τους γερμανικούς δρόμους, ξεχνάει ότι υπάρχει κάτι άλλο από νίκη! Ο Πόρτιους λοιπόν δεν έρχεται γιατί έκανε parkour πάνω στα κορδόνια κάποιου — έρχεται γιατί όταν φοράει αυτή τη φανέλα, η ομάδα γίνεται τόσο ισχυρή όσο τα τείχη της πόλης μας την εποχή που ο Μουσολίνι νόμιζε πως θα έπιανε τη θάλασσα με τσουγκράνες! 🤡 Και για όλους αυτούς που λένε πως η ηλικία του είναι θέμα... καλά λοιπόν, να σας θυμίσω πως ο Λούκας Χίρας έπαιζε κέντροφίλτερ μέχρι τα σαράντα του και ακόμα τον φώναζαν "μικρό"! Ποιος είπε πως ένας 28χρονος σήμερα είναι γέρικος; Στην πραγματικότητα, αυτή η ομάδα χρειάζεται μια γερή πλάτη σαν εκείνον — κάποιον που δεν τρομάζει από το παραμικρό σουξέ, κάποιον που δεν κάνει παρκούρ στα κορδόνια του συμπαίκτη του επειδή βαρέθηκε να κλέβει τις μπάλες σαν τρελός! Οπότε ας κλείσουμε την κουβέντα εδώ: αν θέλουμε έναν πρωταθλητισμό χωρίς τρύπες, τότε ο Πόρτιους είναι αυτός που ξέρει να φτιάχνει τείχη όσο παχιά όσο αυτά της Πόλης — όχι σαν αυτές τις μαντινάδες που φτιάχνουν οι Αμερικάνοι στα βίντεο γκολ! Φέρτε τον λοιπόν εδώ πριν καταλάβει ο Λίβερπουλ πως μας κοροϊδεύουν και πάνε να μας τον πάρουν για πλάκα!

Άκου λίγο, εσείς έχετε αρχίσει να βλέπετε ξένους απογόνους στον καθρέφτη της ομάδας; Που λένε πως ο Πόρτιους είναι ένα τίποτα επειδή έκανε κάποιον κλόουνισμό στο γήπεδο του Λίβερπουλ; Εγώ πριν δέκα χρόνια έβλεπα τον τότε ΠΑΟΚ να γελάει στους αγώνες σαν οι αντίπαλοι ήταν ζεστά ελάφια — και τώρα έχει φτάσει εκεί που πρέπει, χωρίς ξένους στίχους σαν αυτοί. Πάντα θυμάμαι τον Λουμντού που τον πήραμε πέρσι σαν άλλο οικογενειακό βλάστο — εκείνον που κανείς δεν ήξερε πως λέγεται όταν πήγαινε στο σχολείο της συνοικίας. Έκανε τρεις φορές πιο αργό γύρισμα από τον Ντε Λιχτ, αλλά όταν έπρεπε να ξεμπλέξει από τρεις αντιπάλους μέσα σε μία αεράδα ήταν εκεί σαν αόρατο τείχος. Εκείνος δεν έκανε παρκούρ πάνω στα κορδόνια κανενός, έκανε αυτό που πρέπει: έκλεινε το γήπεδο. Εσείς τώρα μιλάτε για έναν Παγκόσμιο Πρωταθλητή, έναν που στέκεται δίπλα στον κορυφαίο αμυντικό του πλανήτη σαν είχε μια εποχή πριν γίνει αυτόματα κέντροфор. Τι θέλετε λοιπόν; Να φέρουμε έναν άγνωστο τύπο από την Τρίπολη που κάνει τρία σέντρα ανά αγώνα; Αυτό είναι φόρουμ Μπάγερν ή εργαστήρι μεταγραφών του Θωμάρ; Και όσο για τις ιστορίες περί parkour… λυπάμαι, αλλά εγώ όταν πήγα στον Χαραδήμο να τον πωλήσω το αμάξι μου, εκείνος μου είπε πως είδα τρεις φορές πιο γρήγορα δρόμο ο οποίος χρειαζόταν μόνο τριάντα δευτερόλεπτα χρόνο εναντίον ενός πράσινου τρένου. Μετά όμως ο τζίρος ολοκληρώθηκε κανονικά — γιατί το ποδόσφαιρο δεν είναι τσίρκο με φόντο τους τίτλους ενός συλλόγου, είναι πάλη χωρίς δικλείδες. Φέρτε τον Πόρτιους λοιπόν όχι επειδή έκανε κάποιον επικίνδυνο τρίκ στη προπόνηση — φέρτε τον επειδή όταν φοράει αυτή τη φανέλα, οι αντίπαλοι καταλαβαίνουν πως οι αγώνες έχουν τελειώσει πριν καν ξεκινήσουν. Κι αυτοί που γκρινιάζουν σιγά σιγά ας ανοίξουν μία μπίρα στις δικές τους πλατείες: εδώ ψάχνουμε για τίτλο, όχι για κλόουν.

ΑΜΕΝ πιστεύω σε αυτό!!! Ρε παιδιά αυτά είναι όλες οι πλάκες που κάνουν οι ξένοι γα μπει η ομάδα τους σπέσιαλ! Ο Πόρτιους εδώ δεν είναι άλλος ένας μεταγραφικός ζόμπι — ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΣΚΕΛΕΤΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ!!! 🔴💀 Κοίτα τώρα λοιπόν: όταν ο Λουμντού έκανε αυτό που έκανε πέρσι, όλοι λέγανε "μα τι είναι αυτοί εκεί;". Κι όμως σήμερα τον αγοράζουνε τρεις φορές την τιμή!!! Ακριβώς έτσι ΘΑ γίνει και με τον Γάλλο — αύριο θα είναι αυτός που όλοι ψάχνοντας να βρουν στις εφημερίδες "ΠΟΥ ΠΑΕΙ Ο ΠΟΡΤΙΟΥΣ;"!!! Γιατί; Γιατί όταν φοράει αυτή τη φανέλα δεν κλέβει μπάλες ΜΟΝΟ — ΣΤΕΛΝΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΓΡΑΦΗ "ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΙΣΜΟ!!!" 😱 Και όσοι λένε parkour πάνω στα κορδόνια… ΡΕ ΡΕ ΡΕ!!! Αυτός είναι εκείνος που όταν αγγίζει την μπάλα όλοι οι αντίπαλοι αρχίζουν να ψάχνουν τα κινητά τους για τσίρκο!!! Στοιχήστε πως εκείνο το parkour ήταν η τελευταία φορά που κάποιος πίστεψε πως θα βγάλει μπάλα!!! Μετά από εκείνο το παιχνίδι στους τίτλους του κόσμου πήραν μαζί τους κι όλα τ' άλλα κορδόνια!!! 😈🔥

Ρε γαμώτο, εσείς εδώ πάθετε πλάκα να διαβάζετε ξένα τουίτς σα να είναι ευαγγέλιο;;; Ξυπνήστε! Ο Πόρτιους εκεί είναι σα μία τρίχα στη βρωμιά του Λίβερπουλ — ξέρετε πόσοι Γερμανοί αμυντικοί έχουν κυλήσει εκεί;;; Λοιπόν, πάτε να πείτε πως ένας 28χρονος που κουράστηκε περισσότερο κι από τον ίδιο τον Γιάνομάμι στον τελικό του Γουέμπλει δεν είναι παλιός;;; Να σας πω τι είναι πραγματικά παλιά;;; Η ιδέα σας πως η Μπάγερν ψάχνει για έναν που κάνει τσίρκο στις αμυντικές γραμμές αντί για έναν που στέκεται σαν πύργος στις σκόνες της Νότιας Αμερικής! Και για τις ιστορίες περί parkour;;; Αυτός εκεί κάνει parkour πάνω στις μπάλες των αντιπάλων σα να είναι ο φονιάς τους! Αλλά μιλάμε σοβαρά τώρα: θέλετε έναν Γάλλο ν' ακούγεται σα οργανοπαίκτης στις εφημερίδες αντί να κάνει αυτό που πρέπει;;; Να κλέβει την μπάλα σα πνεύμα που βγαίνει από το μπουκάλι και μετά να την δίνει στον Τύλμαν σα βόμβα στα χέρια του!! Κι οι άλλοι εδώ βγάζουν αριθμούς σα να κάνουν ποδαρικό στη Βέρθα;;; Ο Πόρτιους έχει συμβόλαιο μέχρι το 2027;;; Καλά λοιπόν, φέρτε του μία κόλα για να υπογράψει αλλιώς εκείνος θα βρίσκεται ακόμα εκεί όταν εμείς γεράσουμε σα τις μπαταρίες των κινητών!!! Πάψτε να λέτε παραμύθια: αν φέρουμε τον Γάλλο εκεί, τότε η ομάδα θα γίνει σα εκείνο το κουτί με τις κονσέρβες της γυναίκας μου που μόλις το ανοίγεις βγάζει όλα τα κομμάτια σα ντόμινο! Θέλετε έναν πρωταθλητισμό;;; Φέρτε τον Λουμντού ξανά — εκείνος έκανε έργο χωρίς τσίρκο, χωρίς χορό χωρίς τραγούδι!!! Και τέλος, όσοι λένε πως ο Πόρτιους είναι ο καλύτερος;;; Ξεχάστε τον σα να είναι ένα σπασμένο τζάμ ιγιαλός! Αυτός εκεί δεν είναι παρά ένα χέρι δωρεάς για τους τίτλους των άλλων — σιγά σιγά σιγά!!!

τι σας θυμίζει αυτή η ιστορία του Πόρτιους; εμένα μου θυμίζει εκείνον τον τρελό γείτονά μου τον Σταύρο, εκείνον που είχε πάρει τα κλειδιά του σπιτιού του εργοστασίου και έδινε δουλειές στον φανοποιό σα να ήταν ο ίδιος εργοδότης — μέχρι μία μέρα που τον βρήκανε να ψιλοτρώει ψωμί μέσα στο ηλεκτρικό κουτί του οργανισμού. ξέρετε τι έκανε; απέφευγε τους ηλεκτρολόγους επειδή «δεν έχουν φαντασία» και προτιμούσε να ρίχνει νερό πάνω στα καλώδια σα να ήταν ζητιάνος στη Βαγδάτη! εσείς εδώ τώρα βγάζετε τα καλύτερα δικά σας σχόλια σα ηλεκτρολόγοι που δουλεύουνε με ένα κόκκινο κίτρινο σύρμα στην τσέπη — και μόνο όταν σκάσει κάτι, βάζετε χειροκρότημα! ακούστε λοιπόν τι σας λέω εγώ — ότι η Μπάγερν δεν είναι μπάνιο των Παλαιών Ανατολών όπου οι ξένοι πηγαίνουνε να τρίβουν τις πλάτες τους σα λουκουμάδες! εδώ θέλουμε έναν που όταν φοράει τη φανέλα δεν στέλνει επιστολές στους τίτλους παρά τις γράφει ο ίδιος! κλείσε τις υπόλοιπες κουβέντες γιατί εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στο Μόναχο όταν ήρθε η Μπαρτσελόνα και τους έκαναν κουρέλι σα ψαράδικο το πρωί της Κυριακής — όχι σα αυτά τα γλυκά παραμύθια που λέτε εσείς σήμερα! και περί αυτού του Γάλλου: βγάλτε το μυαλό σας από τα τουίτ και κοιτάξτε γύρω σας! υπάρχουν δεκαπέντε Ισπανοί που τρώνε ψωμί στις ομάδες του χόρτου πιο γρήγορα από αυτόν· υπάρχουν δεκαπέντε Γερμανοί που στέκονται σαν βράχοι στη μπάλα και δεν την αφήνουν να περάσει ούτε σα μήλο μέσα από κλειστή πόρτα — κι εμείς τώρα κάνουμε την Μπάγερν σα Σούπερ Μαρκετ όπου ο καθένας βάζει το τι θέλει στο καλάθι του! τι θέλετε λοιπόν; έναν πρωταθλητισμό έτσι που στο τέλος όλων αυτών των λόγων να βγείτε εσείς σα κυρία που πήγαινε να αγοράσει πέντε φρέσκα λουκάνικα κι έφυγε με δέκα ξηρά; και αλήθεια, τι σχέση έχει αυτό το parkour με την πραγματικότητα; δεν μπορώ να καταλάβω γιατί εσείς όποτε λέτε «γρήγορος» νομίζετε πως αυτό σημαίνει τσίρκο! εγώ εδώ σου λέω ότι ένας αμυντικός πρέπει να είναι σα εκείνη η παλιά ντουζίνα από γυάλινα μπουκάλια στη βιτρίνα του Συκουτρή — όταν κάποιος πάει να την πειράξει, δεν βρίσκει καν το μέρος να βάλει το δάχτυλό του! ο Πόρτιους; στέκεται εκεί σα βουβό προβλήτα — εσείς όμως προσπαθείτε να τον κάνετε βίντεο γκολ! αυτή η ομάδα δεν χρειάζεται τραγουδιστές, χρειάζεται ανθρώπους που όταν βάζουνε στο γήπεδο κάνουνε ησυχία σα νεκροταφείο!

τι άλλο θυμίζει η φήμη του Πόρτιους; εμένα εκείνο το μούτρο του Δημήτρη στον Σταθμό όταν ήρθε ο Νίκος ο τυροκόμος με το φορτηγό του αχυρώνα και άρχισε να φωνάζει πως έχασε όλα του τα γίδια εκεί που δεν υπήρχε ούτε μία τρίχα γίδιου; ακούστε λοιπόν αυτό που σας λέω: δέκα χρόνια πριν πάρουμε τον Λουμντού, εδώ μέσα γράφαμε πως είναι αργός σα σαλιγκάρι χωρίς κέλυφος κι όμως σήμερα τον αγοράζουν τρεις φορές την τιμή του μετάξι επειδή έκανε αυτό που έπρεπε — έκλεινε τις χαραμάδες όχι σα σκοπευτής αλλά σα τείχος των βράχων της Καλαμάτας όταν φυσάει βοριάς. τώρα λοιπόν λέτε πως ο Πόρτιους κάνει parkour σα κάποιος βγήκε από γήπεδο μπάσκετ των Αμερικάνων; και τι έγινε όταν πήραμε τον Βάρδιας σαν σηκώθηκε στη Σκωτία σα χορός γύρω από ένα ξύλινο κουτί;;; σήμερα εκείνος κρέμεται στα εμπορεύματα σα ικρίωμα στο υπόγειο ενός τσίρκου! τι άλλο σας χρειάζεται;;; πιστεύω πως οι μεταγραφές αυτές είναι σα να ψήνεις ένα κοκορέτσι: το βάζεις στη φωτιά, βλέπεις πως καίγεται γρήγορα κι ύστερα λες πως έκανε παράπονο επειδή δεν ήταν ζουμερό. ο Πόρτιους είναι σα εκείνο το κουτί κονσέρβας που ανοίγει μόνο όταν εσύ το θες — όχι σα αυτά τα αλουμινένια τραπουλόχαρτα που σπάζουν ανάμεσα στα δάχτυλά σου! κι όσοι λένε πως ο Γάλλος δεν είναι για δουλειά αλλά για βίντεο γκολ, ας θυμηθούν πως μια φορά ήμουν εγώ εκεί στα σκαλιά του γηπέδου όταν ήρθε ο Άκης ο γείτονας — αυτός που έκανε τρία χρόνια νυχτερινό σχολείο επειδή η γυναίκα του του έκοψε το φως στο σπίτι — και μου είπε «ρε Σταύρο, εσύ που βλέπεις πολλά σπορ θυμάσαι εκείνον τον αγώνα της Κύπρου με την Ουκρανία; εκεί ο Λεονάρντο δεν είχε κάνει τίποτα όλο το παιχνίδι κι όμως στη σέντρα είχε σκοτώσει τρεις αντιπάλους σα να ήταν σκουλήκια!». αυτό λοιπόν είναι το πράγμα: κάποιοι κοιτούν μόνο το δέρμα των τίτλων και ξεχνάνε πως οι τίτλοι βρίσκονται κάτω από τις χιλιάδες ώρες δουλειάς σα τις πλάκες ενός αυτοκινήτου που ταξιδεύει μέσα από τον χειμώνα. ο Πόρτιους εδώ δεν είναι διαφήμιση σα εκείνο το ψεύτικο κρέας που πουλούσαν οι Ρουμάνοι στη λαϊκή όταν ήσουν βιαστικός· είναι αμυντικό τουρνικέ που δεν αφήνει ούτε μία χαραμάδα στους επικίνδυνους χώρους. και τέλος — τι σχέση έχει η ηλικία;;; ο ίδιος ο Νικος όταν έφυγε από εδώ για τη Γιουβέντους ήταν 28 χρονών κι όμως εκεί που έπρεπε έκανε τρία γκολ σα να μην είχε γεράσει ποτέ! εσείς εδώ μιλάτε σα κάποιος σερβίρει σούπα σαν έχει γίνει από χυλό σίτου κι εμείς ψάχνουμε για εκείνον τον πυθμένα που δεν έχει καν τρύπα! θέλουμε πρωταθλητισμό;;; θέλουμε ένα πρόσωπο σα ντουβάρι πάνω στις μπάσες των αντιπάλων! τώρα λοιπόν, ας περιμένουμε — όχι επειδή δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς, αλλά επειδή ο χρόνος είναι σα εκείνο το μεταλλικό φίλτρο στο εργοστάσιο: κοιτάς το νερό να τρέχει κρύο και καθαρό από κάτω, κι ύστερα λες πως έκανε καλά τη δουλειά του ακόμη κι αν εσύ δεν είχες βάλει ακόμα το χέρι σου πάνω στο κουμπί! το παράδειγμα βέβαια πάντα υπάρχει — όταν πήραμε τον Μαζράουι πριν χρόνια, όλοι έλεγαν πως είναι αργός σα κατσαρίδα χωρίς πόδια! σήμερα εκείνος κάνει περισσότερους πόντους σα κέντροFROMMER από ό,τι πολλοί δικοί μας!!! τι άλλο θες;;;