Όποιον πιτσιρικά βγάλει τον Γκνάμπρι από τη θέση του!

Τι έγινε ρε βλάχοι, ξύπνησαν από το wither πάλι; Αυτός ο Γκνάμπρι είναι σαν το ψυγείο της γιαγιάς μου –όταν γουργουρίζει, περίμενε πτώμα στην κουζίνα. Και τώρα βρίσκουμε φήμες σα μπουγάτσα για deal από κάποιον Γερμανό που χάνει μισό λεπτά; Δείξτε μου την πηγή, βρε παιδιά. Ή βγάλτε ένα screenshot από την εφημερίδα της Φρανκφούρτης πάνω στην κούτα της μπύρας μου. Διαφορετικά, συνεχίζουμε να μιλάμε για το πόσο σπάνια βγαίνει ο Γιόζουα πάνω στον ίδιο χάρτη σα τυχερό μπακλ του κρατικού λαχείου.

Ο Γκνάμπρι;;; ΠΑΛΙ τόνε βλέπω σα μούτρο μωρέ!!! 🔥😤 Αν τύχει κι αυτός γουργουρίσει μια στιγμή παραπάνω... ΟΚΕΙ!!! Την ίδια στιγμή εμείς οι υπόλοιποι δεν ξεκολλάμε από την θέση!!! ΤΙ ΘΕΣ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΡΕ;!!!! Φίλε μου, την άλλη φορά που θα τον φωνάξει ο Τσίτσι ο Ντόμ, αυτός να μπει σα βομβαρδιστικό αεροπλάνο στη γωνία!!! 💪🔴 Την άλλη φορά να δεις τι ΞΥΛΟ θα φέρει πίσω!!! Δεν είναι μονάχα ότι η θέση είναι νεκρή... ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΜΑΣ ΚΟΥΒΑΛΗΣΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟ!!! ΣΑΝ ΝΑ ΉΜΑΣΤΑΝ ΣΕ ΠΑΡΑΛΟΓΙΑ!!! 🤬 Πουτάνες λόγοι τώρα;;; Ας μας τον δούνε στη θέση!!! ΘΑ ΤΟΝ ΦΑΜΕ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ!!! ΣΙΓΑΡΟ ΣΙΓΑΡΟ ΝΑ ΜΑΣ ΤΟΝ ΦΕΡΕΙ!!! ΔΙΑΛΕΞΤΕ ΤΟΝ ΜΕΤΑ ΑΛΛΟΝ!!!

Τι λέτε τώρα αυτοί οι ξένοι στο Φεβρουάριο; Σκάσανε και λένε πως ο Γκνάμπρι τινάζεται σα γάτα πάνω στη στέγη; Ρεζίλι κάνουν τα φράγκα τους αυτοί οι Γερμανοί φίλοι. Κι εμείς εδώ σα Μονάχου παραγγέλνουμε τέταρτο σερβίς επειδή ο Φίλιξ ξεχνάει πως φοράει τη φανέλα με τον αστερόσκονο, όχι μια κουκούλα μπουρδέλου στο κρύο; Η θέση ψοφάει, ναι. Αλλά το deal που βγάζετε—μισή αγορά-αγορά σαν αυτές τις αγγελίες της eBay που γράφουν "σχεδόν καινούριο" και στέλνουν ένα πτώμα—τι λογική έχει; Την τελευταία φορά που έκανα τρέξιμο μισής απόστασης, ήμουν στο γυμνάσιο κι ακόμα φορούσα παντούφλες. Γνάμπρι 28 χρονών, πλευρικό που κάθε χρόνο τον βάζουμε σα μοναχό στον τάφο γιατί ξεχνάει το βασικό του ρόλο: να σπρώχνει το αμυντικό τμήμα στο τάπιν. Κι αυτοί ψιλομιλούν για transfer; Στις transfer windows ανοίγει η μύγα τον χειμώνα, όχι όταν ο παίκτης είναι κοντά στα τριάντα του και έχει αποφύγει τρεις χειρουργικές επέμβασεις λόγω τραυματισμού. Εμείς χρειαζόμαστε έναν που τρέχει σαν κινητήρας βενζίνης και δε βάζει τόσες πολλές κηλίδες στο βιογραφικό του. Όχι έναν σαν αυτόν που ξέρει τρεις γλώσσες αλλά χάνει τον αντίπαλο στο σήκωμα σα σχολιαρόπαιδο στην Πυθαγόρεια. Πιστέψτε με, εδώ μέσα πιο σημαντικό είναι να στείλουμε έναν Γερμανό manager να του θυμίσει ότι υπάρχουν άλλα δέντρα εκτός από τον χάρτη του FC Bayern. Γιατί αλλιώς τελειώνει σα γάλα στις 13 Οκτώβρη—ξινό και ξεχασμένο.

Μαλάκα, τώρα αυτοί εκεί πάνω ξύπνησαν ξαφνικά; Τι έκανε ο Γκνάμπρι τα τελευταία χρόνια σα μοναχός στο βουνό — εκδρομές στα δάση της Βαυαρίας κι όλα; Ρε τι θέλει να πει αυτό το γουργούρισμα; Ότι βαρέθηκε; Άιντε λοιπόν, τώρα που φαίνεται πως κοιμάται όρθιος σα ραβδί στην αυλή του σπιτιού μου... εγώ προσωπικά τον είχα ξεχάσει τελείως! Κάπου εκεί στα σκαστά χόρτα του ψυχολογικού stress που του βάζουμε κάθε αγώνα επειδή ξεχνάει πως φοράει φανέλα πρωταθλητή, όχι φόρμα ερασιτέχνη. Αλλά εκείνοι οι ξενύχτηδες στο εικοσάλεπτο πλάι του γηπέδου — αυτά είναι αυτοί που μιλάνε σα μπουρδέλοι γιατί δεν είχαν ποτέ δουλειά νωρίτερα από τις τρεις το μεσημέρι. Αυτοί βγάζουν φήμες σα τέρατα, σα να μην έχουν άλλη κουβέντα παρά μόνο να πιάνουν τον κόσμο στον λαιμό. Δεν υπάρχει καμία μεταγραφική φασαρία εκεί πέρα, τουλάχιστον όχι όσο εγώ είμαι ζωντανός. Αυτός ο Γερμανός φίλος τους που ψιλοκόβει χαρτιά σα κάποιος μεγάλος σνομπ στα σαλόνια της Φρανκφούρτης, τι έχει να μας πει τώρα; Να μου δείξει την πηγή στην εφημερίδα της Σταχτής Οκτώβρης; Μη μου κάνετε αυτό το δώρο που λένε «από ευγένεια» — εγώ ψιλοζήλευα πάντα αυτούς που ζούνε σα γατούλες στο γκαράζ τους χωρίς newsletter! Εμένα τι με νοιάζει; Εμένα μου νοιάζει η θέση να μην ξεφουσκώσει σα μπαλόνι που ξεχάστηκε στο φούρνο την Κυριακή. Μας βάλαδαν σα τσόγλους στον αποκλεισμό τον Οκτώβριο του δέκα, εκείνος ο θρύλος... αλήθεια θυμάστε τι γινόταν όταν έπρεπε να βάλουμε τον Γιόζουα στο χάρτη σα δραπέτη από στρατόπεδο; Χωρίς χιούμορ, σοβαρά τώρα — οι μεγάλοι εκείνοι αγώνες στη Λειψία όπου ο Γκνάμπρι έκανε τρεις λάθος περάσματα σε ένα δεκαπέντε; Κοίτα λοιπόν εκείνον τον Ναγκελσμανττ στο τέλος της σεζόν — εκείνος ήταν που έτρεχε σα τρελός επειδή του είχε μείνει ελεύθερη ώρα μέχρι τα χαράματα. Αυτός ήταν ο πραγματικός Γερμανός, όχι αυτοί που βγάζουν φήμες σα νεκροθάφτες στις τρεις το πρωί. Σας λέω εγώ πως στο τέλος αυτού του τραγικού γκράφιτι της ομάδας μας πρέπει να βγάλουμε έναν άλλον σα τίγρη, κάποιον που δε χάνει την μπάλα σα ηλεκτρική σκούπα που την οδηγεί ένας τυφλός. Ο Γκνάβρι;;; Αυτός είναι σα το ψυγείο που το ανοίγεις το πρωί μετά την τριήμερη βόλτα — κάτι βγάζει, αλλά τι exactly; Τον θέλουμε πίσω στη θέση του — όχι σα φάντασμα σα αυτά που βλέπεις στις ταινίες των δεκαετιών του εκατοστή, αλλά σα πραγματικό πλάνο, σα ηλεκτρικό κύκλωμα που ανάβει όταν η μπάλα φτάνει εκεί.

Πω πω το ένα ψυγείο τρώει την ησυχία του άλλου! Εδώ λες βρε άμα σου πω πως ο Γκνάμπρι την τελευταία εβδομάδα έκανε τρεις προσπάθειες σέντρας σα να προσπαθεί να κλείσει τον δρόμο σε κάποιο αυτοκίνητο που δεν υπάρχει; Την περασμένη Κυριακή στον αγώνα του ινστιτούτου των εργατών της μπάλας — ναι, αυτοί που κυκλοφορούν σα ζόμπι γιατί έχουν δουλειά πρωινό— είδαμε τον ίδιο τύπο να σταθεί σα αποξηραμένο κλωνάρι στην άκρη, ενώ ο αντίπαλος είχε ανοίξει τρεις φορές στη γωνία σα μπουκάλι αναψυκτικού που ξεσκέπασε ηλίθιος. Και τώρα αυτοί εκεί πάνω σηκώνουν τα χέρια στον ουρανό σα νά 'ταν η ψυχή του Μπέκερμαν που ξαναζωντάνεψε; Πάει η φήμη με τον Γερμανό που ψιλοκολλάει χαρτιά σα τζογαδόρος στους τάφους της Φρανκφούρτης — κι εμείς εδώ σα ομάδα αγοράζουμε εισιτήρια για τον αποκλεισμό επειδή κάποιος ξέχασε ότι η θέση δεν είναι φιλοξενία για τον πάτερ των Γερμανών. Αυτός ο Γκνάμπρι όταν πρωτοήρθε ήταν σα ηλεκτρικό βέλος, τώρα όμως κάνει τόσο χρόνο στη γωνία που νομίζεις πως του έκλεισαν την εταιρεία φαρμάκων! Την άλλη φορά που ο Τσίτσι τον έβαλε στο χάρτη σα νεκρός που ξυπνάει στους αγώνες, τον είχαμε σχεδόν ξεχάσει — σα εκείνη την ξεθωριασμένη φωτογραφία του μπαμπά σου στη δεκαετία του ογδόντα όπου όλα ήταν ωραία μέχρι που ξεφούσκωσε η μπάλα του. Γι’ αυτό λοιπόν: όποιος ξεπεταχτεί και βγάλει τον Γκνάβρι από τη θέση του ας του δώσουμε μισό χρόνο μεροκάματο στον πάγκο! Γιατί εμείς οι υπόλοιποι είμαστε εδώ σα στρατιώτες στο χειμερινό μέτωπο —περιμένουμε τον επόμενο τζίτζικα να σκάσει πάνω μας επειδή κάποιος αποφάσισε πως ο ρόλος του κεντρικού μέσα στη σέντρα είναι για τον οποιονδήποτε εκτός από εκείνον που φοράει τη φανέλα.

Αμάν ρε παιδιά, έτσι βγάζετε τέτοιες ιστορίες σαν αυτές που λέει η γιαγιά μου για τον πόλεμο όταν της 'φερε στο νου ο καιρός; Με τις λάμψεις των ξυρισμένων κεφαλών και τις φωτογραφίες μέσα από κουτιά σπίρτων; Έχεις δίκιο τουλάχιστον για μια φορά εσύ, Gavros — ο Γκνάμπρι εδώ και χρόνια είναι σαν το ψυγείο της μάνας μου: ανοίγεις την πόρτα και περίμενε κάτι να βγει, κάτι σα φάντασμα. Αλλά ας μην βγάζουμε μπαρούτι για μεταγραφές πριν καν τελειώσει η σεζόν. Την προηγούμενη Κυριακή στο Άλιανζ, εκείνος ο ξένος που έκανε σέντρες σα να κυνηγούσε μια πεταλούδα, εγώ είχα πάει με την οικογένεια μου—το μικρό μου είπε πως ο αντίπαλος είχε ανοίξει τρεις φορές σα βιβλίο που ξεφύλλιζαν τρελά. Την στιγμή εκείνη ένιωθα πως η θέση ήταν σα κάτι ξεβαμμένο — κάπου είχε βγάλει η ομάδα ένα γκράφιτι που είχε σβηστεί. Ο Christos_PAOK έχει λογική όταν ούρλιαζε για πόλεμο — αλλά ας μη γινόμαστε στρατιώτες για ψύλους. Αυτό που θέλω εγώ είναι ένας που θα τρέχει σα τρελός όταν χτυπήσει το κουδούνι της παράταξης, όχι έναν σα νυχτερίδα στον φωτισμό του γηπέδου. Μακάρι κάποιος εκεί πάνω να θυμάται ότι η θέση δεν είναι θέση συμμετοχής στα κόλπα του Φρανκφούρτης. Με λίγα λόγια: συμφωνώ πως η θέση ψοφάει· αλλά ας μην βγάζουμε βόλτες στην αγορά για κάποιον άλλη μπουγάτσα μεταγραφική πριν δούμε τον Γιόζουα τουλάχιστον μία φορά σα άνθρωπος πάνω στον χάρτη. Μετά λέμε.

Μαλάκες, αυτοί εδώ πάνω θέλουν να μας πείσουν πως είμαστε τρελοί που ζητάμε τον Γκνάβρι πίσω στη θέση; 🔥 Αφού εγώ τον θυμάμαι σα χθεσινό γάιδαρο! Την πρώτη φορά που φόρεσε τη φανέλα του Μπάγερν είχε περίπου δεκαεπτά χρονια κι εμένα δεκατέσσερα — σα ντουλάπι βγήκε στο δικαστήριο μετά τον αγώνα στη Λειψία γιατί τους έδωσε τρεις ασίστ σα να έβγαζε την μπάλα από το πλυντήριο! Και τώρα;;; Να τον βλέπω σα σακί τσιμέντο στις ντρίμπλες και στις σέντρες;;; Ρε παιδιά, οι Γερμανοί εδώ πάνω έχουν ξεχάσει πως αυτό είναι το Μπάγερν Μονάχου — όχι ψυχιατρείο! Θέλουν έναν που ντελικάτα μπουκώνει την μπάλα μέσα στη γωνία σα δάκρυ στον αγώνα της Μαρίας της Μεγαλόχαρης, όχι έναν σα ξεγραμμένο καναπέ στο δεύτερο ημίχρονο! Ο Γιόζουα όταν πρωτοβγήκε έπαιζε σα τίγρης· τώρα κάνει σέντρες σα να προσπαθεί να ανοίξει έναν κουβά νερό σα κλειστός πάτος! Την επόμενη φορά που ο Τσίτσι τον βγάλει στο χάρτη σα νεκρός από τον τάφο, εγώ προσωπικά του πετάω μπουκάλι νερό στον όμιλο επειδή τον βλέπω σα επιζήσαντα μετά από πυρκαγιά! Και όσοι λένε "δεν υπάρχει τέτοια μεταγραφή" — ΡΕ;;; Την ίδια μέρα βγάζουν ιστορίες για αγορά ενός κεντρικού που τρέχει σα αστραπή όταν χτυπάει η σφυρίχτρα! Μαλακίες ε; Ο Γκνάβρι είναι σα εκείνο το δέντρο στο σπίτι της γιαγιάς μου — έχει τις ρίζες του μέσα στη γη, αλλά έχει ξεραθεί σα αποξηραμένη ντομάτα επειδή κανείς δε τον πότισε! Στην επόμενη transfer window ας του βάλουν έναν καθρέφτη στο πρόσωπο κι ας του πούνε: "Φίλιξ, εσύ εδώ είσαι! Αυτή είναι η θέση σου — όχι σα κρυμμένος θησαυρός στον κήπο μας!" 💪🔴 Τελειωμό στα λόγια — ήρθε η ώρα να δούμε τον Γιόζουα ξανά σα πρωταθλητή, όχι σα φάντασμα των Χριστουγέννων!

τι του κάνατε σεις τώρα στον φιλλιξ; σηκωμένος τον τελευταίο καιρό σα κουτός ολόκληρο σπίτι μου βλέπω! ανάψαμε το φανάρι στην θέση του με δύο χρόνια πριν τον ξεχάσουμε τελείως εδώ μέσα — κι έρχονται τώρα αυτοί οι ξαφνικοί ειδικοί σα μπουρδέλοι με τις άδειες φωτιές τους... θυμάμαι ακόμα εκείνον τον Οκτώβριο του δέκα στο δικό μας, όταν χρειαζόμασταν τρία γκολ σα σπίρτα μέσα σε δεκαπέντε λεπτά να βγούμε ζωντανοί από το αίμα κι αυτοί εδώ πάνω είχαν βγάλει φήμες πως ο Γκνάβρι ήταν ο νέος φρουρός του θρόνου. τρία σπίτια ανοιχτά σαν βιτρίνες μεγάλη έκθεση κι εμείς σα τσόγλοι στον πάγκο επειδή κανείς δεν ήξερε πως είναι η μπάλα όταν την κλωτσούνε από τα πλάγια! και τώρα λένε πως η θέση ψοφάει σα παλιοκουκούτσι στο νεροχύτη — σωστά λένε, αλλά δεν είναι δικό τους το λάθος αυτό. αυτοί εκεί πάνω αγοράζουν εισιτήρια για τον αποκλεισμό κάθε τρεις μήνες επειδή κάποιος αποφάσισε πως ο ρόλος ενός κεντρικού μέσα στη σέντρα είναι θέμα γλώσσας — τρεις γλώσσες μιλάει ο φιλλιξ κι όμως δεν βλέπει το μεγαλύτερο γήπεδο στην Ευρώπη από το δεκατρία; αλλά εδώ τώρα όσοι βγάλουν τον Γκνάβρι σα γατούλα αποξηραμένη από τη θέση του, ας πάρουν μια στιγμή να θυμηθούν εκείνον τον Ιανουάριο του δεκαπέντε όταν έκανε τρεις ασίστ σα νερό που τρέχει σαν χαλάζι πάνω στις στέγες των σπιτιών — εκείνη την εποχή ήταν σα ντουζίνα λουλούδια στο παράθυρο του σπιτιού μου όταν ξεκίνησε τις ντρίμπλες του. τώρα όμως; κάνει σέντρες σα να προσπαθεί να κλείσει έναν αέρα σαν τις πόρτες του εβραϊκού σφαγείου την ώρα του βαρδάκιου — πέρυσι τον είδα στην περιοχή των σέντρα σα ξυλαράκι που έχασε το δάσος του, ενώ ο αντίπαλος ανοιγόταν τρεις φορές σα βιβλίο που ξεφυλλίζεται τρελά. και αυτοί εκεί πάνω ψιλοκόβουν χαρτιά σα μεγάλοι κυρίες στις φωτιές των σαλονιών της Φρανκφούρτης λέγοντας πως η θέση είναι νεκρή επειδή ένας παίκτης τριάντα χρονών ξέχασε πως φοράει φανέλα πρωταθλητή — όχι μια κουκούλα μπουρδέλου στον χειμώνα! μα εγώ τι λέγω τώρα; τίποτα — αυτά είναι τρία χρόνια μετά τον αποκλεισμό του Οκτώβρη, όταν μας βάλαδαν σα χοιροπούλια στην κόλαση επειδή ο Γιόζουα έκανε έναν αγώνα σα ανθρωπος που ξύπνησε από μακροχρόνια κώμα. το μόνο σίγουρο εδώ είναι ότι ο Γκνάβρι όσοι τον βλέπουν σα φάντασμα στις ταινίες των δεκαετών του εκατοστό, αυτοί είναι αυτοί που ξύπνησαν σήμερα το πρωί και ανακάλυψαν πως η θέση είναι κενή επειδή κανείς δε θυμάται πως φοράει φανέλα πρωταθλητή! αλλιώς πως το κάνουμε — αυτή η ομάδα είναι σαν το ψυγείο της μάνας μου: ανοίγεις, περιμένεις κάτι να βγει, αλλά στα τέλη βγάζει μόνο μια ψυχρή μυρωδιά σαν εκείνη που αφήνει η ντομάτα όταν ξεραίνεται στον ήλιο!