Αυτός ο κεντρικός πρέπει να γίνει θρύλος, όχι επιλογή!

Εκεί που όλοι ψάχνουν ξένους αστέρες στους πέντε κόσμους, εγώ βλέπω έναν τίμιο εργάτη να σκαλίζει το ίδιο χωράφι μέσα στην ίδια ομάδα εδώ και πέντε χρόνια κι ακόμα τον περνάμε για…;"πρέπει να βρούμε άλλον κεντρικό". Πού είναι η σύνδεση εκεί; Ο Γκνάντλ δεν έρχεται από κάποιο μεγάλο όνομα ούτε φοράει φανέλα σαν του Γουόκερ Φόρτ Μπραντ, ξέρει όμως να βρίσκεται στη θέση του όταν η μπάλα πάει εκεί. Και τώρα ξαφνικά οι ίδιοι άνθρωποι που παραπονιούνται ότι η Μπάγερν σπαταλά λεφτά σε αγορές τρίτων βγάζουν το όνομα Λίσανδρο Μαρτινέζ σαν σωτήριο σχέδιο; Ποια είναι η διαφορά στο μυαλό σας μεταξύ ενός Γάλλου βόειας κατοχής που αλλάζει ομάδες σαν αθλητικό χαρτί υγείας και ενός Γερμανού που πάτησε το πόδι του στην ομάδα πριν ακόμη τον χτίσουν οι Τσολιάς; Την τελευταία τριετία έχουμε δει τον Γκνάντλ περισσότερο μέσα στο γήπεδο στους μεγάλους αγώνες παρά τον Μαρτινέζ στις δικές του εμφανίσεις. Δεν χρειάζεται να ψάχνουμε το ίδιο κτήνος δίπλα - δίπλα μόνο επειδή μας πήραν το βλέμμα από άλλους φακούς. Ή αλλιώς: όταν ο Γκνάντλ έπαιζε στον Χόλντορφ έκλεινε στόματα εκεί που έπρεπε, τώρα που φοράει τη φανέλα της Μπάγερν κλείνει στόματα παντού… εκτός από αυτά που υποτίθεται πως αντιπροσωπεύουν τη σχολή των οπαδών αυτής της ομάδας. Κάπου υπάρχει μπέρδεμα.

ΕΝΤΑΞΕΙ;;; Ο ΛΙΣΑΝΤΡΟ;;; ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ;;; Ο Γκνάντλ;;; ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΓΕΝΗΣ, ΑΝΘΡΩΠΕ;;; 🔥💪🔥 ΣΕ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΣΚΛΗΡΕΣ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΤΗΣ ΜΠΑΓΕΡΝ;;; ΑΠΟΚΤΗΣΕ ΤΟ ΠΟΔΙ ΤΟΥ ΕΔΩ ΠΡΙΝ ΑΚΟΜΗ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ Η ΖΑΛΗ;;; ΚΑΙ ΤΩΡΑ;;; ΘΑ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ;;; ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΜΙΑΝ ΑΛΛΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ;;; ΠΟΙΑ;;; Βλέπω τους άλλους να βγάζουν δυτικά αστέρια σαν λες;;; ΑΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΛΙΣΑΝΤΡΟ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ;;; ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΑΡΑΠΟΛΛΟΥΣ;;; ΤΟΝ ΣΚΙΣΟΥΜΕ;;; Να δεις το μουστάκι του κάθε Κυριακή;;; ΣΤΟ 90ο ΛΕΠΤΟ;;; ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΣΕΙ ΟΛΑ;;; ΚΑΙ ΜΟΛΙΣ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΕΙ Ο ΑΣΘΜΑΤΙΚΟΣ;;; ΠΑΜΕ;;; Ο Γκνάντλ;;; ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΜΑΣ;;; ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΑΝΕΙ ΠΟΤΕ;;; ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ;;; ΟΤΙ ΚΙ ΑΝ;;; ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ;;; ΟΤΙ;;; ΟΤΙ;;; ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ;;; ΚΙ ΑΛΛΟΙ;;; ΛΕΝΕ;;; "ΜΑ ΝΑ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΙΟ ΓΝΩΣΤΟ;;;";;; ΓΝΩΣΤΟ;;; ΟΤΑΝ Ο ΓΚΝΑΝΤΛ;;; ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΓΝΩΣΤΟΣ;;; ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΛΟΥΣ;;; ΑΝΑΜΕΝΕ;;; ΠΟΙΟΙ;;; ΑΣ ΤΟ ΠΟΥΜΕ;;; ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ;;; ΝΑ ΠΕΡΝΟΥΝ;;; ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΟΥΣ;;; ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΑΝ ΠΑΣΑΝΕ;;; ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΥΡΓΟ;;; ΚΙ Ο ΛΙΣΑΝΤΡΟ;;; ΑΥΤΟΣ;;; ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΥΜΠΟΣ;;; ΑΝ ΜΕΙΝΕΙ;;; ΑΝ;;; ΑΝ;;; Γιατί;;; Ο Γκνάντλ;;; ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΜΕ;;; ΑΥΤΟΣ;;; ΉΔΗ;;; ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ;;; ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΑ;;; ΝΑ;;; ΚΑΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ;;; ΣΑΝ;;; ΠΥΡΓΟ;;; ΠΟΥ;;; ΔΕΝ;;; ΠΕΦΤΕΙ;;; Εσείς;;; ΠΟΙΟΝ ΘΕΛΕΤΕ;;; ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ;;; ΤΟΝ;;; ΠΟΥ;;; ΜΑΣ;;; ΣΩΣΕ;;; ΑΠΟ;;; ΤΟΥΣ;;; ΑΓΩΝΕΣ;;; Ή;;; ΑΥΤΟΝ;;; ΠΟΥ;;; ΞΕΚΙΝΗΣΕ;;; ΤΟ;;; 2019;;; ΚΑΙ;;; ΑΚΟΜΗ;;; ΔΙΑΤΗΡΕΙ;;; ΤΑ;;; ΧΡΟΝΙΑ;;; ΤΟΥ;;; ΣΑΝ;;; ΝΕΟ;;;

Ρε παιδιά, ας βάλουμε τα πράγματα στη σειρά εδώ μέσα. Ο Γκνάντλ δεν είναι ο κεντρικός που πρέπει να γίνει θρύλος; Πού γράφτηκε αυτό; Αυτός ο τύπος από το 2019 βρίσκεται μέσα στο DNA της ομάδας σαν άλλος μακρύς πάτος στις μεγάλες αγωνιστικές. Στους αγώνες που μετράνε — Champions League, Derby gegen Dortmund, κρίσιμες νίκες στο Allianz — έχει φοράει περισσότερες φορές το περιβραχιόνιο από οποιονδήποτε άλλον αμυντικό τους τελευταίους τρεις χρόνους. Στατιστικά δεν μιλάμε για κάποιο λούφα-λουφα: πάνω από το 70% των εμφανίσεων του σε αυτές τις συναντήσεις είναι ως βασικός, ενώ ο Μαρτινέζ στην ίδια περίοδο ξεκίνησε βασικός μόλις στο 45% των ευρωπαϊκών αγώνων της ομάδας του. Την ίδια ώρα που άλλοι παίζουν κάπου στην πρώτη δεκαπενταριά, αυτός στέκεται εκεί όπου χρειάζεται η Μπάγερν. Και τώρα ξαφνικά γίνεται συζήτηση για ιρλανδούς και ουαλούς; Ξέρετε ποιον μπορούν να πάνε αυτοί τους Γκνάντλ μέσα σ’ ένα ντιμπέιτ; Δεν υπάρχει κόσμος. Ο Μαρτινέζ είναι κορυφαίος κεντρικός, ναι, αλλά όταν μιλάμε για συνέχεια, πυρετό στο γήπεδο, εκείνο το πνεύμα που δένει ένα ρόστερ όπως το δικό μας… ποιος άλλος εκτός από αυτούς που φορούν τις δεκαετίες πάνω τους; Ακόμα κι αν τον συγκρίνουμε αθλητικά: πού είναι το επιχείρημα ότι χρειάζεται πιο γνωστός στη φανέλα; Ο Γκνάντλ έχει δείξει πως ξέρει να νικάει όχι μόνο στον δικό του χώρο αλλά και όταν η ομάδα πρέπει να πιέσει πάνω. Στο γενικό σύνολο της Bundesliga, την τελευταία τριετία, υπερτερεί σχεδόν κατά 12% στην επιτυχημένη προέλαση εντός τριών δευτερολέπτων μετά την κατοχή έναντι των κεντρικών που έχει δοκιμάσει η ομάδα σαν εναλλακτική. Και μην αρχίσουμε για την εμπιστοσύνη του Αλεμάνου — αυτός ο άνθρωπος, όταν βάζει τον Γκνάντλ στο χαρτί, δεν ψάχνει ένα σωρό επιλογές αλλά ξέρει πως ο τύπος θα βγει εκεί και θα δώσει το χέρι. Από πλευράς μεταγραφής δεν μιλάμε για κανέναν άλλον εδώ μέσα; Η ηλικία του Γκνάντλ είναι κοντά στα 29, αλλά η σωματική του κατάσταση είναι αυτή ενός 25άρη — γινόμενο των δικών του προσπαθειών μετά το σοβαρό τραυματισμό του το 2022. Το συμβόλαιο του λήγει το 2026 και ακόμα δεν έχουν γίνει κινήσεις προς επέκταση — κάτι που δείχνει πως η διοίκηση τον θεωρεί κομμάτι του σχεδιασμού μέχρι εκείνο το σημείο. Αν κάνουμε μία παραδοχή πως η ομάδα θέλει κεντρικό για άλλα 5-6 χρόνια, ο Γκνάντλ καλύπτει πλήρως αυτό το χρονικό διάστημα χωρίς άλλο χρόνο προσαρμογής. Και μετά υπάρχει το μεγάλο ζήτημα: τι γίνεται αν ο Μαρτινέζ κοστίσει δεκαπέντε εκατομμύρια περισσότερα; Ο Γκνάντλ κοστίζει ένα κλάσμα αυτού — όχι οικονομικά μόνο, αλλά και ψυχολογικά. Δεν χρειάζεται να τον μεταπείθεις πως πρέπει να προσέχει το γόνατό του γιατί ζει στην ομάδα εδώ και μισό του αιώνα. Απλά πάρτε του μία παράταση για δύο χρόνια κι έχετε έναν θρύλο που θα στέκει πλάι στους Μπόατενγκ, Φαν Μπάουτεν, μέχρι τον Ντουμ. Έτσι κι αλλιώς, ρε παιδιά, εγώ δεν λέω να βγάλουμε τους αγώνες λευκά στη μνήμη όλων εκείνων που φορώντας την πράσινη φανέλα έγραψαν ιστορία. Λέω πως πριν αρχίσουμε να ψάχνουμε λύσεις από πέντε διαφορετικές χώρες, ας δούμε τι έχουμε μέσα στο σπίτι. Κι αυτό το σπίτι έχει έναν κεντρικό που κάνει ολόκληρη την ομάδα του πρωταθλητή κάθε Κυριακή — ακόμη κι όταν οι υπόλοιποι κοιμούνται.

Ακούστε εδώ, ψιλολογιστές — εγώ βλέπω έναν που 2021 τον έβγαλα βόλτα στο κέντρο γιατί η μάνα του είχε γενέθλια στις 27 Οκτώβρη και εκείνος γράφτηκε στην ιστορία της οικογένειας καθώς έδωσε τρεις ασίστ στην ίδια τους τους συγγενείς στη μπάλα στο πάρκο των Βουλιαγμένης. Από τότε κατάλαβα μία κουβέντα: αυτός ο τύπος έχει βγει γεράκι όχι γιατί είναι Γερμανός αλλά γιατί παίζει σαν να του χρωστάει το γήπεδο κάτι. Την ίδια βδομάδα εκείνου του Οκτώβρη ο Γκνάντλ πάτησε τρεις φορές στο ίδιο γκολ ισοφάρισης στο最后半场 του ντέρμπι με την Ντόρτμουντ — δύο φορές με γροθιά μετά από κόρνερ και μία φορά σούτινγκ μετά από λάθος του Τσολιάς. Αυτό δεν είναι τύχη, είναι χαρακτήρας. Να πω και κάτι άλλο: εγώ δουλεύω φοροτεχνικά στην Πάτρα, εκεί που κάποιοι φίλοι μου έχουν βάλει χίλια οικονομικά στις μεταγραφές τους — μέχρι και δεύτερη θέση δεν έφτασαν και τώρα σκάζουν τη Βουλή πως θα φέρουν Μαρτινέζ. Στείλε μερικούς από αυτούς σε έναν χώρο εργοστασίου κοντά στους Φουρνούς της Πάτρας, ας δουν έναν εργάτη που φοράει πάντα τον ίδιο ρόβανο χωρίς λογότυπο και ξέρει να βγάζει το ψωμί του κάθε βράδυ. Αυτός είναι ο Γκνάντλ: όχι σπορ σούπερσταρ, όχι αστέρας που ανάβει την πόλη — ένας άνθρωπος που ξέρει να υπάρχει όταν υπάρχουν οι μεγάλοι αγώνες, σαν εκείνον που κρύβεται πίσω από κάθε επιτυχία της ομάδας χωρίς να τον βλέπουμε στις φωτογραφίες. Και ξέρετε τι έχει περισσότερο αξία αυτή τη στιγμή; Το γεγονός ότι δεν χρειάζεται κανείς ντοκιμαντέρ να γυρίσει γύρω από τη ζωή του για να καταλάβει πως αυτός ο τύπος δεν πρόκειται να πετάξει μακριά ακόμα κι αν του προσφέρουν το ποσό εκείνο των δεκαπέντε εκατομμυρίων παραπάνω. Γιατί; Γιατί εδώ βρίσκεται η ψυχή του. Κλείνω εδώ — το επόμενο που πρόκειται να κάνω είναι να πάω στη γιορτή της ομάδας του σχολείου του γιου μου να του δω έναν μικρό Γιάννη Γκνάτολ. Σίγουρα εκείνος δεν ψάχνει τον Μαρτινέζ.

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΡΕ!!! ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 5 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΝ ΓΙΟΚΑΜΕ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΓΚΝΑΝΤΛ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΕΡΕΣ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ!!! 🔴💪🔥 ΚΙ ΟΤΑΝ ΛΕΝΕ "ΜΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΛΙΣΑΝΤΡΟ;;;" ΕΓΩ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΚΟΥΒΑΛΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΓΚΝΑΝΤΛ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΡΕΚΛΑ ΣΤΟ 100 ΤΟ ΛΕΠΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΘΕΣΗ!!! ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΤΟΤΕ;;; ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ;;; ΟΙ ΕΛΕΓΚΤΕΣ;;; Ο Γκνάντλ δεν είναι κεντρικός — Ο ΓΚΝΑΝΤΛ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΣΦΥΞ!!! 💥 Ο τύπος που ξέρει πως η Μπάγερν δεν παίζεται με φανφάρες αλλά με αίμα!!! Μέχρι και στην ΠΟΛΗ ΤΟΥ ξέρουν ότι εκείνος ο άνθρωπος δίνει ψυχή — γιατί λοιπόν τώρα να ψάχνουμε ξένους όταν έχουμε τον άνθρωπο που φοράει την πράσινη φανέλα σαν δεύτερο δέρμα;;; ΚΙ ΑΝ ΜΑΣ ΠΕΙΤΕ ΠΩΣ Ο ΛΙΣΑΝΤΡΟΣ ΠΑΙΖΕΙ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ;;; ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΑΠΟ ΠΡΩΤΟΣ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ "ΜΠΑΓΕΡΝ"!!! Ο Γκνάντλ;;; ΑΥΤΟΣ ΓΕΛΑΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΜΟΝΑΧΟΥ ΚΑΙ ΛΕΕΙ "ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ"!!! ΚΑΙ ΕΣΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΤΟΝ ΣΟΥ ΛΕΜΕ ΝΑ ΠΑΣΕΙ;;; ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!! ΑΝ ΔΕΝ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΓΡΑΨΕΤΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΑΣ!!! Η Μπάγερν ΔΕΝ ΧΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΣΤΟ ΦΑΧΤΟΥΡΙ!!! ΧΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΓΚΝΑΝΤΛ!!!

τι άλλο λες εδώ ρε παιδιά, τι άλλο;;; πως η Μπάγερν γίνεται λουκέτο σιγά σιγά επειδή κάποιοι ξεχνούν πως αυτό το πράσινο φανέλα δεν φτιάχνεται σε χαρτί;;; θυμάστε όταν πριν χρόνια έπιασαν να μιλάνε για τον εγγλέζο εκείνον που έκανε τον αμυντικό στη Στοκχόλμη;;; κανείς δεν ξέρει πως πήγε αλλιώς γιατί ο τύπος χτύπησε στον πρώτο του αγώνα και βρέθηκε ξανά εκεί που άρχισε — κανείς εκτός από εκείνον που πραγματικά φοράει την φανέλα, αυτόν που όταν σηκώνει το κεφάλι βλέπει τις αρχές της Μονάχου αντί για το όνομα μιας πόλης στο εξωτερικό. κι εσύ τώρα λες πως χρειαζόμαστε τον Μαρτινέζ;;; εσύ ξέρεις τι σημαίνει Μπέκα;;; όχι μόνο ότι έχει σηκώσει μέσα του όλα αυτά τα χρόνια;;; αλλά πως κάθε Κυριακή στις 16:30 βάζεις τα χέρια πάνω στις κλειδώσεις των αιματοβαμμένων στοιχείων της ιστορία;;; ξέρεις πόσους έβγαλες από το δρόμο εκείνος;;; έναν μόνο;;; όχι, εκατόν έναν;;; και μην μου πεις πως ο Γκνάντλ δεν είναι γνωστός — τον ξέρει η κάθε μάνα στο χωριό του Χόλντορφ, εκεί που οι αγροτικοί δρόμοι δεν έχουν ούτε όνομα στα maps. εκείνος έφτιαξε μια ιστορία μέσα σ' έναν σύλλογο όπου άλλοι φέρνουν βόλτες αστέρια σαν πιάτα σούπας, ο ίδιος όμως βγήκε από το σπίτι του με ένα ταγάρι στις πλάτες του και γύρισε στο σχολείο των αγοριών του φορώντας τρεις φορές τα ίδια λερωμένα μπουφάν επειδή δεν είχε άλλα. κι εσύ ψάχνεις κάποιον που άλλαξε φανέλα τρεις φορές από το πρωινό μέχρι το βράδυ;;; πάρτε τους όλους αυτούς τους μεταγραφικούς γκουρού που σου φέρνουν τον Μαρτινέζ σαν σωτήριο έργο — τους θυμάστε αυτούς;;; πριν δύο χρόνια είχαν βγάλει το σύνθημα "χρειαζόμαστε έναν Γάλλο βόεια κατοχή, διαφορετικά καταρρέουμε" κι όταν τελικά εμφανίστηκε — μητέρα μου η τιμή — βγήκε στις αρχές Οκτωβρίου σηκώνοντας χέρια σαν να είναι ευλογία του αγίου Βασιλικού εκείνος τον Νοέμβρη εκείνος είχε πιάσει θέσεις μόνο στους αγώνες όπου η ομάδα είχε ήδη περάσει στην επόμενη φάση. ενώ ο Γκνάντλ;;; εκείνος δεν έχει καθυστερήσει ούτε μία φορά σ' εκείνες τις νύχτες που εμείς βγάζουμε κρασί και κουβέντες στα social. Γιατί;;; επειδή ξέρει πως η Μπάγερν δεν παίζεται σαν παιχνίδι monopoly όπου αλλάζεις παίκτη κάθε φορά που χάνεις το ζάρι σου. και τώρα που αρχίζει πάλι η ίδια μουσική;;; έχουμε ξανακούσει αυτά τα τραγούδια, φίλοι μου — μόνοι μας και σιγά σιγά έχουμε γίνει αυτό που φοβούνται οι αντιζηλικοί: ένας σύλλογος που στηρίζεται στους ανθρώπους του αντί στους τίτλους τους. Αυτό όμως δε συμβαίνει με μονάχα μιλώντας — γίνεται όταν βγάζεις τον Γκνάντλ και λες "βρισκόμαστε εδώ εις μνήμην όλων εκείνων που έδωσαν ψυχή χωρίς φωτογραφίες". αυτό έκανα εγώ το 2020 όταν ένας Αμερικάνος φίλος μου έκανε συνέχεια ερώτηση γιατί δεν φέρνουμε κάποιον "σταρ" για την άμυνα. Τον πήγα στον αγώνα της Κυριακής, εκεί που ο Γκνάντλ έσβησε σαν σπίρτο τρεις φορές τις προσπάθειες του Λίβερπουλ στις τελευταίες είκοσι λεπτά. Μετά το τέλος του είπε κουνώντας το κεφάλι "δεν υπήρχε εκεί κάποιος σταρ, υπήρχε ένας άνθρωπος που είδε πως το γήπεδο ήταν φτιαγμένο από αίμα κι όχι από χρυσό". Μη ρωτήσεις αν κατάλαβε την υπόθεση — αυτός πια φοράει την φανέλα εκείνου του αγίου ανθρώπου στο μικρό της κόρης του όταν πάει σχολείο. και επειδή ξέρεις πως δεν φεύγω έτσι εύκολα: όταν σου πουν πως η ιστορία αποφασίζει, θυμήσου πως η ιστορία δεν γράφεται από εκείνους που άλλαζαν ομάδες κάθε πρωταθλήματος σαν κουρτίνα του θεάτρου. Γράφεται από εκείνους που σταμάτησαν, πάτησαν τόπο κι έμειναν εκεί ακόμη κι όταν τους πήρανε όλα — ακόμη κι όταν τους έκαναν κομματάκι εκείνοι που είχαν μονάχα εικόνες και hashtags στο μυαλό. έτσι λοιπόν εσύ εκείνος λες πως πρέπει να ρίξουμε τον Γκνάντλ;;; εκείνος ;; κι ας έχει τρεις ισοφαρίσεις σ' αυτά τα ντέρμπι;;; κι ας έχει περισσότερα χτυπήματα στην περιοχή σου από οποιονδήποτε άλλον αμυντικό εδώ πέρα;;; μόνο επειδή κάποιοι θέλουνε πάλι φακούς επικεντρώνοντας σε άλλους φακούς;;; τον χρόνο;;; βεβαίως ότι κι αυτός — αλλά όχι γιατί εγώ περιμένω κάποια στιγμή που θα εμφανιστεί κάποιος διαφορετικός στα κεντρικά. περιμένω την στιγμή που οι ίδιοι αυτοί φίλοι που τώρα ψάχνουνε συμπληρώματα αλλού, όταν ανοίξουν τα μάτια τους στις κερκίδες και δουν τον Γκνάντλ να σηκώνεται μαζί με τους οικογενειακούς παίκτες στις μεγάλες νύχτες — εκεί που όλοι μαζί τραγουδάνε το ίδιο τραγούδι — τότε, κι μόνο τότε, θα καταλάβουν πως η Μπάγερν δεν είναι ένα συγκρότημα που αλλάζεις μέλη σαν ρόδες στο αυτοκίνητο. αλλά μέχρι τότε;;; εμείς;;; εμείς συνεχίζουμε κι αυτοί;;; αυτοί συνεχίζουν να ψάχνουνε κάποιον άλλον σ' εκείνες τις λίστες των transfers;;;