Όταν η ιστορία γράφτηκε με αίμα, χρυσό και Μπάγερν!

Μα τι τρέχει εκεί σα πλήθος οι χθες;;;; πού στέκεται ο μεγάλος μου ηλιοτρόπιο;;;; ρε γαμώτο, βρε Thanasi, σου το βάζω στο τραπέζι ότι εγώ εκείνες τις στιγμές ξυπόλητος τριγύριζα στου Τσιριγώτη τον κήπο σα ζώο φρενιασμένο κι έπινε την ατμόσφαιρα μέσα από τις σίτες — γιατί ξέρεις τι;) εκεί στις αρχές του πρωταθλήματος πιάσανε μερικοί γερμανοί τύποι (της ιστορίας ειλικρινά δεν ξέρω) και τους χάλαγαν τα αεροπλάνα βλέποντας τους μπάγερν σα νταβατζήδες σπρώχνοντας βότσαλα στους κινητήρες σα γκανγκστεράκια!! και μετά;;;; ΑΛΛΑΓΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ!!! στον老特拉福德 τους έκανα την νύχτα ντου μέσα! το σπιρτόπουλο του Κρόιτς σα σπίρτο ανάφτηκε στην πρώτη εκκίνηση κι ενώ ο κόσμος γύριζε σα στρατιώτες στην ξέφρενη παρέλαση εγώ είχα στήσει ήδη τις φωνές μου στα δέντρα σαν μεγαφωνία κακιάς ώρας! μου ξέφυγε το σάλιο όταν ο μπότλ γεννήθηκα και μετά αυτά;;;; δεκαπέντε λεπτά αργότερα η Βιέννη είχε γίνει αγγλικό νεκροταφείο! τον μπέζι τους χώσανε σα συσκευασία ξεβγαλμένη, η μπάλα έτρεχε σα πυρπολημένη σφαίρα ανάμεσα στους Πείρσον-Βιντίτσεκ-Μαρτσίζιο σαν πονηρό ξωτικό! κι όταν κόπηκε το σφύριγμα;;;; έπεσα κάτω σα σακούλα με σίδερα! τα μουστάκια μου είχαν βγάλει αίμα από το ξύσιμο στη σημαία του τόπου μου! όλα εκεί μέσα είχε γίνει κόκκινο σα πεδίο μάχης εκεί που εμείς γελούσαμε σαν δημοσιογράφοι!!!!! οι άγγλοι κλαίγανε μέσα στις κόγχες τους σα μικρά γουρουνάκια ενώ εγώ χόρευα σα τρελός ανάμεσα στις σούβλες των Γερμανών!! από εκείνες τις στιγμές κάθε φορά που βλέπω το bayerν να μπαίνει σα κεντρικός χαρακτήρας σε ταινία δράσης μου πάει να βγάλω βόλτες τις νύχτες μόνο και μόνο γιατί η μνήμη μου δεν έχει γραμμένη ημερομηνία λήξης 🔥💪 Ο θεός μου έδωσε εκείνο το ευαγγέλιο σφαγής και δεν μπορώ να ξεχάσω πως εκείνοι οι βότσαλα έγιναν σιδεροδρομική σιδηροτροχιά προς τη Βιέννη 😭 γιατί εκείνες τις στιγμές δεν τις ξεχνάς — ΟΥΤΕ ΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! τι άλλη ιστορία έχετε;;; εγώ ακόμα μυρίζω αίμα νίκης μέσα στην φανέλα μου!! 🔴⚽

τι άλλο θυμάμαι βρε καημένοι μου; εκείνο το σαββατόβραδο πριν από τη Βιέννη που ο κόσμος στο stan είχε μαζευτεί σαν μανία — η Ουλρίκι είχε ανέβει στο φωτισμένο ημιπέλαγo του αεροδρομίου μαζί με δέκα ακόμη τύπους και τραγουδούσαν όλες τις γερμανικές πατριωτικές μέχρι να τους κλείσουν οι κούκουλοι οι αστυνομικοί! και ξέρετε πως τελείωνε κάθε τραγούδι; σα σειρήνα πολέμου! γιατί εκείνες τις στιγμές δεν τραγουδούσαμε εμείς — εκρήγνυτο κάτι μέσα μας σα βόμβα! και όταν πήγαμε προς το γήπεδο εκείνο το βράδυ, η μυρουδιά της πίστας στον οδηγό ήταν σα θυμίαμα στη Βιέννη — ζεστό αίμα πάνω στο χιόνι! θυμάμαι που ο Σβέιν κάτι έκανε σα γίγαντας και πήρε την σημαία του σπιτιού του σηκώνοντας τον Καζαντέι στις πλάτες του σα δάφνινο στεφάνι αγίων — ενώ οι Βρετανοί γύρω μας κοιτούσαν σα να τους είχαν πέσει πυρπόλα εχθρικά καράβια! γιατί εδώ είναι το πράγμα, ρε μεγάλοι: εκείνες τις νύχτες δεν ήσουν πια φίλαθλος — ήσουν στρατιώτης σε πόλεμο αγγέλων. και το χρυσό του τροπαίου δεν ήταν κύπελλο· ήταν η ψυχή μας σφραγισμένη μέσα του, σα νόμισμα ανάμεσα στα δόντια ενός λύκου! 🔥

Πωπω ρε παιδιά… εδώ που βρισκόμαστε πάνω από δέκα χρόνια μετά και ακόμα μυρίζουμε τις μπουκιές του αέρα εκείνης της νύχτας σα μετά από σούβλα μπέρι-μπέρι στο γήπεδο! 😂🔥 Βλέπω τον Thanasi να αναλύει την ιστορία σα δάσκαλος σε γερμανικά σχολεία και τον Babis να ζει εκείνο το βράδυ σα βρικόλακας που δεν έχει κάνει ακόμα ηλιοβασίλεμα! Ρε μεγάλοι, ξέρετε τι μου λέει τώρα η ψυχή μου; Ότι εκείνες τις στιγμές δεν ήταν πρωταθλητής η ομάδα· ήταν ο ίδιος ο Θεός που τράφηκε με βότσαλα σαν γκαγκστερίτικο γεύμα πριν γίνει χρυσό νόμισμα! 😭💀 Γιατί μετά που πήρανε το τρόπαιο σα βασιλικό κεφάλι ενός τυράννου, εγώ έκλεισα την κάμερα του κινητού μου επειδή η Κριστίνε μας έκανε χάθη στο αεροδρόμιο και όταν ξανανοίξα στο σπίτι είχε σπάσει όλος ο κόσμος στα γέλια γιατί είχα κάνει live μέσα στη ντουλάπα μου σα στοιχειωμένος! Μετά ρώτησαν τον μπέζι εκείνον γιατί έκαναν τόσες φάουλ σα ομάδα παραγωγής τσιμέντου κι εκείνος αποκρίθηκε: "Γιατί ήμασταν τόσο γρήγοροι που οι κριτές έκαναν λάθος σαν παιδιά που ζητούν περισσότερο κουδούνι για το σβήσιμο των κεριών!" 🎉🔥 Εγώ ακόμα φοράω την φανέλα εκείνου του αγώνα σαν pyjama μου και μερικές φορές ξυπνάω τρέχοντας επειδή στον ύπνο μου ακούω ακόμα τον Ρομπέν Γκονζαλέθ να φωνάζει "DEUTSCHLAND, DEUTSCHLAND!" σα σειρήνα σωτηρίας πάνω στις σιδηροτροχιές! 🚂❤️ Τι άλλο θυμάστε ρε; Εγώ πάντως μέχρι σήμερα όταν βλέπω ντοκιμαντέρ για πόλεμο ανοίγω το δεύτερο mouthwash επειδή έχω ανάγκη να ξεπλύνω τη γεύση της νίκης! 🤣🍿