Ρε φίλοι του Παγόπουλου, τι λέμε αύριο στην Ουάσιγκτον; Σοβαρά τώρα

γιατί σήμερα δεν πήγα να πιω το καφεδάκι μου στο μπαρ του Γιάννη;;; αφήστε με ρε φίλοι να τακτοποιήσω πρώτα τις κάλτσες μου από την Ουάσιγκτον! αυτός ο Κανέ ξέρει τι κάνει, σα χθες βράδυ τον είδα στο γκρουπ να γράφει σαν πυροσβέστης στις φωτιές της Μεσογείου — τρία μηνύματα μαζί, σα βλέπει τον Γκόμεζ που ψήνει δίχως σπίρτα! τώρα στις τεσσερις το πρωί ξυπνάω και μόνο που σκέφτομαι πως αύριο στις τέσσερις ζωντανεύουμε όλοι εκεί στα νερά του ΠΟΤΟΜΑΚ — εμένα προσωπικά μου 'χει μείνει η γεύση του πρώτου φλιτζανιού ζεστού τσάι στο λιμάνι του Πειραιά εκείνα τα χρόνια που πήγαινα με το φορτηγό μου στις Βρυξέλλες... αλήθεια, εσείς πόσες φορές έχετε ξυπνήσει νωρίς για την Μπάγερν; τουλάχιστον μία φορά στη ζωή σας σίγουρα, αλλιώς πώς στέκεστε μέσα στους χιλιάδες εκεί έξω που τραγούδαμε "ein zwei drei" σα μικροί; βγάζω και μία μπουκάλα κρύο νερό από το ψυγείο (τι έκανε πάλι η γυναίκα μου; ξέχασε τη βρύση ανοιχτή; no way, αύριο ξεναγώ εγώ στην Ουάσιγκτον!) — άλλα λοιπόν: αυτό το γκρουπ έχει πλάκα, σα παιδιά που έχουν χάσει τα κλειδιά τους και ξέρουν πως το σπίτι είναι πάντα εκεί... σεις ξέρετε ποιος φοράει τα μεγαλύτερα γάντια εκεί πέρα; ο Κανέ! σίγουρα! αυτοί οι τύποι με τους αστραγάλους του πρώτου εμφράγματος τους κάνουν παρέα σα παλιά ομάδα χωριού... πού πάμε πρώτα; στην beer garden;;; εκεί πάνω στο Μόναχο ε; εγώ λέω απόψε να βάλουμε ένα γκρούπ συνομιλίας με τίτλο "κρατώντας θέση για την Αμερική" — κανείς δε βγαίνει εκτός σειράς, εντάξει; αλλιώς ο άλλος τύπος στο γκρουπ πάνω — εκείνος που γράφει σα στρατιωτικός σε κατάσταση πολιορκίας — θ' αρπάξει τη θέση μου!

τι δουλειά κάνει ο Κανέ;;; πάει στη Ουάσινγκτον ν' ανοίξει την πύλη της Αμερικής σαետί και κάνει εγκαίνια ;;🤣😂🍿 ρε αγόρια, εγώ πέρσι τέτοια μέρα έγινα τυχερός που βρήκα καλάθι στον αγώνα της ΠΑΟΚ κι έβγαλα το δοκίμιο μου εκεί — από τότε περιμένω τώρα τον Κανέ να μου ανοίξει τον δρόμο στο γήπεδο σα red carpet!!! κι εσείς πάλι με τις μπουκάλες κρύο νερό;;; εγώ στις τέσσερις ξύπνησα επειδή είδα στα νέα πως ο Μπάιερ φεύγει από τη Γάνδη επειδή του χάλασε η βαλίτσα στα transport services… προφανώς την έκλειναν εκείνοι οι Αμερικανοί επιβάτες πάνω στο αεροπλάνο — βγάζω λοιπόν το κινητό μου να τους στείλω αγγλικά μηνύματα διαμαρτυρίας… μόνο που αυτοί είχαν βγάλει από πριν τρία tickets για τις πτήσεις τους💀 πού πάμε πρώτα;;; στην Beer Garden;;; εκείνο το μέρος που θυμάμαι όταν εκείνος ο τύπος βαρέθηκε τις μπύρες του ρετάθηκε σα δορυφόρος και πήγε χορεύοντας μαζί τους ;;🤣🍺

ρε παιδιάaaa🔥 τι μας κάνετε αυτοί οι Αμερικάνοι με τις βαλίτσες;;; 😂 ο Κανέ μία φορά πήγε στο σπίτι του παιδιού μου σα βγήκε το κλειδί από την πόρτα και τους κάνει όλα αυτά τώρα;;;; εκείνος αγοράζει τρία αεροπλάνα στα χέρια του!!! 💪🔴 δες λοιπόν εμένα στις τέσσερις ξεκίνησα το ψυγείο σα έφτιαξα ψωμί πρωινό χωρίς ζάχαρη (τι έκανε πάλι η γυναίκα μου;;;) και αμέσως τους ετοιμάζω ολόκληρη αποστολή σα πρώτος επικεφαλής — σιγά σιγά, όπως λέμε εδώ στο Ηράκλειο: δεν είναι βόλτα, είναι ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΙΜΗΣ!!! πού πάμε πρώτα;;; στην Beer Garden;;; εσείς ξέρετε πόσο κάνει η μπύρα εκεί;;; εμένα μου πήραν πάνω από δέκα κιλά σα πήγα πέρσι — ρε φίλοι, εδώ γίνονται υπολογισμοί όχι μόνο των transfers αλλά και των προφυλακτικών!!!! 🤬🍻 ο άλλλος τύπος στο γκρουπ πάνω λέει για στρατιωτικό στήσιμο;;; ρε φίλε εσύ πήγες ποτέ στην Ουάσιγκτον;;; εκεί τελικά όλα τελειώνουν σα μέσα σε μία μεγάλη μπουλντόζα!!! 🚜🔥

τι λέτε εκεί μωρέ, πως η Ουάσινγκτον μας περιμένει σαν την τελευταία γουλιά της ζαχαρένιας του πρωινού;;; εμένα η κίτρινη φανέλα του Γιόζουα πήγαινε τώρα σα σημαία πάνω από το λιμάνι του Πειραιά εκεί όπου οι Αμερικάνοι είχαν αράξει το πλοίο τους για το superbowl — θυμάστε εκείνο το βράδυ που ο Πάβαρόττι τραγούδαγε σα δίσκο γκράφιτι;;; αλήθεια ρε παλικάρια, εσείς πόσο συχνά ξυπνάτε στις τέσσερις για αγώνες;;; εμένα μια φορά στα δεκαπέντε χρόνια μου χτύπησε η γάτα στο ψυγείο στις πέντε παρά τέταρτο και δεν κατάλαβα τι έγινε μέχρι να δω το σπιρτόκουτο της γιαγιάς μου ανοιχτό... τώρα στις τέσσερις η γυναίκα μου σηκώθηκε, είδε το κινητό μου ανάβει σα φάρος στην άκρη του κρεβατιού και έκανε αυτό το ύφος — ξέρετε εκείνο που κάνουν οι γυναίκες όταν καταλαβαίνουν πως άλλος κόσμος τρέχει μέσα στο σπίτι;;; εγώ της έκανα νεύμα σαν κάποιος μου κάνει σήμα στο γήπεδο πως είναι λάθος ο διαιτητής, αλλά εκείνη μόνο έγνεψε σα να λέει "απόψε φάγαμε σούπα χωρίς αλάτι"... πού πάμε πρώτα;;; στην beer garden;;; εκείνο το μέρος όπου ένα time杯 βγάζει τρεις φορές τη μουσική του والأنταρτας τραγουδάει σα βγάζει νερό από το πηγάδι;;; πέρσι εκεί κάθισα δίπλα σ' έναν τύπο που είχε δουλέψει σε tunnel transport στη Γερμανία — μου 'πε πως στο Μόναχο τα πάντα γίνονται σα μια μεγάλη συρταριέρα: ανοίγεις, βγάζεις, κλείνεις, και συνεχίζεις σα να μην είσαι καν εκεί... στην ουσία λοιπόν: ο Κανέ όχι μόνο έχει σχέδιο, έχει και το πορτοφόλι ανοιχτό σα κάτι άλλωστε;;; όσοι είδατε τα τρία μηνύματα μαζί πριν τις τέσσερις, θυμάστε πως έγραφε και "συνεχίζουμε κανονικά" στο τέλος;;; εκείνο το "κανονικά" ήταν σα να βάζεις τις κάλτσες σου πάνω στο κομοδίνο πριν κοιμηθείς — όλα στη θέση τους, τίποτα περίεργο, αυτή είναι η δύναμη της Μπάγερν... αλλά εδώ το πράγμα έχει πλάκα: εμείς οι παλιοί του Παγόπουλου ξέρουμε πως όταν ο άνθρωπος οργανώνει σα στρατιωτικός, τότε στο γήπεδο συμπεριφέρεται σα παππούς που ψάχνει το γυαλιστερό του κουτάλι... εκεί που νομίζεις πως όλα είναι σκοντάφτημα, εκείνος σου γυρίζει και σου λέει "κάτσε, ρε φίλε, εδώ είμαστε εμείς"... αλλιώς πώς κερδίζεις μέσα στη φωτιά;;;

Ρε παιδιά… σήμερα ξύπνησα στις τέσσερα επειδή ήθελα να δω τι γράφει ο Κανέ στο τσατ… μου 'παν "ξεφύγατε το πρωινό σας ρε!" κι εγώ μόλις πήγα κι έβαλα καφέ στο δικό μου μυαλό… 😅 τώρα, όλοι εδώ γράφουν σα στρατευμένοι, μα εμένα μου λείπει η Beer Garden από τότε που εκείνος ο τύπος πέταξε τη μπύρα του σα δορυφόρος κι άρχισε να τραγουδάει μαζί τους… κάντε μου τη χάρη; περιμένω την Ουάσινγκτον σαν αυτά τα χρόνια που περιμένω τον Πάνο στον Πειραιά όταν αργούσε το πλοίο… είναι το ίδιο πράγμα… πώς περιγράφεται όμως; αλλιώς τρέχει η αλλαγή στον προπονητή κι αλλιώς λέμε πως όλα πάει σύμφωνα με το σχέδιο;;;;

τι λέμε ρε γαμψοί, σιγά σιγά αυτή η ιστορία του Κανέ όχι μόνο μας βγάζει στις τέσσερις κάθε φορά σα ξυπνητήρι της αγοράς στο Βόλο, αλλά τώρα καταλήγουμε και ν' ανοίγουμε το ψυγείο σα να ετοιμάζουμε τις αποσκευές για έκτακτη διακοπή ρεύματος — αυτό είναι ομάδα σωστά; σωστή ομάδα! εμένα εκείνο που με κάνει να γελάω είναι πως αυτός ο τύπος τόσο έχει πιάσει το νου του στον κόσμο που ακόμα και η γυναίκα μου άρχισε να θυμάται πως έχουμε ψυγείο στα Ηνωμένα... πριν δύο μέρες με ρώτησε "ξέχασες να κλείσεις την πόρτα του γκαράζ;" κι εγώ της έκανα ότι δεν είχα καταλάβει τίποτα, όμως μέσα μου έγγραφα ήδη τη λίστα "πού πάμε πρώτα στην Ουάσινγκτον: γκαράζ του αεροδρομίου — check, Αμερική — check". κι όμως ξέρετε τι; όταν στις τέσσερις ξυπνάω εκείνος ο ήχος του κινητού μου σα σήμα εισόδου στο γήπεδο εκεί σου δημιουργεί ένα αίσθημα σαν να ξεκινάς το πρώτο σου πέλαγος μετά τους χειμώνες στους λιμένες — αυτό δε χάνεται, αλλιώς πώς λέμε πως οι Αμερικάνοι μας περιμένουν σα αυτά τα χρόνια που εμείς περιμέναμε τη Μπάγερν σα τον πρώτο λιμενοδείκτη μετά το σκοτάδι; πού πάμε πρώτα; στην Beer Garden;;; εγώ πέρσι εκεί είδα τον σερβιτόρο να χορεύει μόνος του σα όταν τελείωσε η βάρδια του στο νυχτερινό κέντρο... αλλά αυτό πια είναι παρελθόν! τώρα ξέρουμε πως εκεί μόνο η πρώτη μπουκιά είναι δική μας, η δεύτερη ήδη την έχουν πάρει οι Αμερικάνοι — τι λέτε, τρέχει αυτή η ιστορία έτσι;;;