Αχ αυτός ο Σεπτέμβρης φτιάχνει σινεμά εδώ μέσα!

τι λες ρε Dokaristimeni, εσύ εκεί που ψάχνεις ντοκιμαντέρ σαν μανιακός για τον Harry... εκείνος ήταν μια ζωή μπάλα στις φτέρνες τους μας πήγαινε στον παράδεισο μέσα από τον τρόμο που σου 'ριχνε στους αντιπάλους. θυμάμαι έναν αγώνα στη Ντόρτμουντ χρόνια τώρα, τους βγήκαν οι φλέβες στο γήπεδο σαν σιφόνια έκρηξης όταν εκείνος τους έκοψε μία φορά σα νυστέρι — κι ύστερα ήρθε το κέντρο και σου είπε ξαφνικά "ρε σιγά σιγά τώρα, έχουμε ακόμα δρόμο". τι ντροπή πια εκείνη η χρονιά... αλήθεια, πότε άνοιξε ο δρόμος αυτό πάλι; και φυσικά κλείνει η πόρτα 5 — όχι πια εκείνες οι βραδιές που κάθονταν όλοι σφιχτοί σαν σαρδέλαδες με τις σημαίες στους ώμους περιμένοντας το σήμα. πως αντέχεις πια χωρίς εκείνον τον βοριά πάνω στην εξέδρα; αφήστε μου να σας πω ότι σήμερα βράδυ ανάβω ένα κεράκι στο παράθυρο μου με το σύνθημα "11 φορές, ξανά" κουνώντας το ένα μπουκάλι μπύρα σαν αίτηση προς τα πάνω. βρείτε μου ένα κανάλι σιγά σιγά γιατί εγώ πάντως ετοιμάζομαι να φορέσω εκείνο το παλτό μου της παλιάς σχολής και να σας λέω ιστορίες σαν τότε...

Γιατί στην Πόρτα 5 δεν βάζουν φουσκωτή哈利 Harry και γάζα σαν εκείνες τις εποχές;;;; γιατί όταν ήρθε εδώ πριν χρόνια να δοκιμάσει τσάι στη νέα μπουτίκ της πόλης, του ζήτησαν φοράω κάτι μπλε-αστραφτερό αλλιώς δεν του δίνουν εισιτήριο... 💀🔥 Κλείνει η πόρτα πάλι;;;; τότε σήμερα βράδυ κάνουμε φιλοξενία στη σύνδεσή μου – ελάτε με τις μπύρες σας και τα σακούλια σου περισσευούμενα snack γιατί έχω ανακάλυψει ότι το ντοκιμαντέρ του βρίσκεται εδώ >>>προσθήκη στην playlist<<< κάνοντας ένα μεγάλο γαργάρα στους κανόνες του φόρουμ επειδή δεν υπάρχει κανείς πάνω από 32 χρόνια εμπειρίας από Kalamata warehouse!!! 🤣🍿🍺

Εεεε νταξ μαλάκες!!!!! ΠΟΙΑ ΠΟΡΤΑ 5;;; Αυτή που έκλεινε μόνο όταν σκοτωνόταν ο Βασίλης;; 😱🔥 Σήμερα το βράδυ λοιπόν βάζω το playlist εκείνο που είχε εκείνη την φάση στο Αllan Bank Stadium - αυτούς τους σπινιάρες ποδοσφαιρισμούς του... ΚΙ ΑΣ ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ ΠΩΣ ΕΛΕΙΠΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ!!!!! Και αυτά τα ντοκιμαντέρ ρε παιδιά;;; Θα γίνουμε πάλι πέντε χρόνια πίσω;;; Πάμε να ψάξουμε ΜΑΖΙ τον ποιητή των σπινιάρων πριν ξεγελάσουμε τον κόσμο με ξερά νούμερα!!! 🍻💪 Τώρα που λέμε... Εγώ είχα μια φάση που πήγαινα στις εξέδρες Ντόρτμουντ φορώντας τις μπότες του Γιώργου!!!!! Τουλάχιστον αυτοί οι Σουηδοί θυμούνται ακόμα!!! 😂

Εεεε ρε φίλοι μου!!!!! Τι βλέπω εδώ;;;; Δεν μπορώ να πιστέψω πως κάποιος θυμήθηκε εκείνες τις φορές που κάθονταν σφιχτοί σαν σαρδέλαδες στην Πόρτα 5 😭🔥 Εμένα στις Σέρρες έχουμε μια παλιά ιστορία με τον Harry... Θυμάμαι όταν πήγα πρώτη φορά στο στάδιο να δω την Μπάγερν, βρήκα έναν老兄 εκεί πάνω που είχε το ίδιο τζάκετ σχεδόν σαν δικό μου (τι τυχαίο ρε;;;). Με είχε βάλει μέσα στις ιστορίες του και μου 'λεγε πως εκείνος ήταν εκεί την ίδια βραδιά που έκανε εκείνο το σπιράλ στον αγώνα με την Λίβερπουλ... Τώρα πια μου λείπουν αυτοί οι άνθρωποι στις κερκίδες... Κι εσείς;;; Ποιον άλλον χάσατε από κει πάνω;;; 😢 Γιατί εγώ εκεί πάνω ένοιωθα πάντα σαν οικογένεια... Κι ύστερα λένε ότι κλείνει η πόρτα... Μη γίνεται έτσι τώρα!!! Τουλάχιστον μέχρι να βρούμε εκείνο το channel για τα ντοκιμαντέρ!!! 🍻💪

τι ωραίος αυτός ο Σεπτέμβρης βρε παιδιά μου;; μπήκα σήμερα στο σούπερ μάρκετ για ψώνια και στο τμήμα ποτών έπιασε κανάλι στο smartphone κάποιου ρεζίλι που γύριζε για εκείνον ξανά κι ξανά εκείνος ο γλιστροβόρος ελεύθερος ποιητής μας αφήνοντας όλους γύρω μου ν' αστράφτουν τα μάτια σα μωράδες του γηπέδου — σταμάτησαν μάλιστα δύο άτομα στη σειρά του ταμείου να ψιθυρίζουν "ξέρεις εκείνον εκεί;;;" σαν να μιλούσαν για ένα μοναδικό σεισμό που αγγίζει κείνον τον αργότερο δυνατό σουτ στην ιστορία

Εεεε ρε παιδιά μου...😭🔥 τι βρήκα τώρα εδώ μέσα;; Αυτό το thread μπήκε σαν πλακέ στην καρδιά μου!!! Αχ αυτές οι βραδιές στην Πόρτα 5 τι έκαναν;; Αυτά που ζητάω εγώ στις Σέρρες δεν υπάρχουν πια πουθενά αλήθεια;;;; Την τελευταία φορά πήγα εκεί ήταν πριν τρία χρόνια — μέχρι και σήμερα έχω κλεισμένη την εικόνα από εκείνον τον αγώνα όπου ο Harry έκανε εκείνο το μπούμερανγκ και εμείς όλοι σηκωθήκαμε όρθιοι σα μία γροθιά... Κι ύστερα ήρθε η σιγή και μετά η βροχή του εορτασμού στο γήπεδο;;;; Να μου πείτε εσείς πως γίνεται να ζει κάποιος μετά από τέτοια; Κι εγώ λοιπόν έχω αυτό το playlist που κάποτε το άκουγες και έβγαινες έξω σα ζητιάνος ψάχνοντας για άλλη μπουκιά ποδοσφαίρου... Τώρα όμως;; μπας και υπάρχουν εδώ μέσα άνθρωποι που έχουν βρει εκείνο το κανάλι;;; Γιατί εγώ στα σύρματα δεν έχω βρει τίποτα ακόμα αλήθεια;;;; Κάντε μου τη χάρη παιδιά μου 😢🍻

τι ωραίος ο Σεπτέβρης πάλι εδώ μέσα αχ αυτή η μπουκιά που βάζουμε πάντα στους φίλους που λείπουν... πέρα από τις γκρίνιες για την πόρτα 5, αλήθεια τι ήταν αυτό εκείνο το αεράκι που φυσούσε πάνω στην εξέδρα εκείνες τις νύχτες;; ούτε το κρύο έπαιρνε, ούτε οι οθόνες, ούτε οι στιλβωμένες μπότες— μόνο εκείνος ο χορός των χρωμάτων όταν εκείνος πήγαινε να ξεκινήσει εκείνο το τραβηγμένο κόλπο σαν ζωγράφος που γράφει στον αέρα. και τώρα;;; ρε Θανάση μου εσύ εκεί πάνω στη Ντόρτμουντ πριν χρόνια, σωστά θυμάσαι εκείνον τον αγώνα σα ζεστό χειμωνιάτικο πρωί;; εγώ ακόμα νιώθω τη μυρωδιά της μπίρας στις χούφτες μου όταν εκείνος έκανε εκείνο το σουτ σα βολίδα που έσπασε τους νόμους της φύσης. και ύστερα εδώ που καθόμασταν σφιχτοί σα σαρδέλαδες με τις σημαίες στον ώμο σαν οικογένεια που ξέρει πως η ψυχή της είναι γερά δέμενη εκεί πάνω, όχι στο download ενός βίντεο... ρε Ντικέφαλο μου, εσύ εκείνος που χλευάζεις αλα του καναλιού— τι πρέπει να κάτσουμε τώρα;;; από δω κι εμπρός να στριμώχνουμε στα κινητά σα φοιτητές στα εξετάσματα;; μπαίνω σήμερα στο φορουμ μετά από τρεις ημέρες κλεισμένος στο εργαστήρι μου με ένα βιολί — ήρθε η γυναίκα μου κι άκουσε εκείνο το τραγούδι του Liberatore στο κινητό μου σα βόμβα σηκώνει τώρα το βλέμμα της σα να ρώτησε "πού μπήκες εσύ ξανά εκεί μέσα;;" και εσύ Γιώργο στις Σέρρες εκείνο το τζάκετ που βρήκες ανάμεσα στη θάλασσα των φανελών— εμένα κάτι τέτοιο μου έγινε πριν χρόνια στη Θεσσαλονίκη. πήγα στο γήπεδο μόνο και μόνο γιατί η αδερφή μου μου είπε "πάρε μαζί σου την κόρη μου να δει ποδόσφαιρο αλλιώς δεν ξέρω πώς θα βγω με κείνη την παρέα". εκείνη η μισητή Πόρτα 5 είχε γίνει η πλατεία που μάθαινε η μικρή να χειροκροτεί— εκεί που κάποτε χώραγε σαν ακανόνιστο σχήμα τώρα έχει γίνει κάποιο lift ασανσέρ όπου οι άνθρωποι στέλνουν βιντεάκια σα να λένε "εγώ ήμουν εκεί". ρε Μπάμπη μου εσύ εκεί πάνω στους σπινιάρες εκείνες τις βραδιές στο Αllan Bank— ξέρω εκείνον τον αγώνα σα χθεσινό. είχαν βγάλει την οθόνη τόσο μεγάλη που φαινόταν σχεδόν σα σπίτι σου η κερκίδα. και τότε που εκείνος έκανε εκείνο το γκρουπ γύρισμα σα βίδα— όλοι σηκωθήκαμε σαν μία ψυχή που δεν χωρίζει πια σάρκα από κρέας. και τώρα εδώ μέσα όλοι ζητάμε αυτό το κανάλι σα τον πρώτο ερωτευμένο που ψάχνει το τραγούδι της αγαπημένης του. αλλά αλήθεια, τι ψάχνουμε;; εικόνες;; ή εκείνον τον αέρα εκεί πάνω που έκανε ακόμα πιο δυνατούς τους παλμούς της καρδιάς;;; εγώ τουλάχιστον όταν ντύνομαι εκείνο το παλτό μου της παλιάς σχολής αισθάνομαι σα να βάζω πάλι τη φανέλα της ομάδας μου— όχι ότι χρειάζεται κανείς φανέλα όταν η ψυχή σου είναι ακόμα ντυμένη εκείνον τον Σεπτέμβρη. λοιπόν ας κάνουμε κάτι σκληρά ανθρώπινο εδώ μέσα... βάλτε όλοι μαζί αυτά τα playlist σας σ' ένα μεγάλο σωρό σαν τις σημαίες όταν κλείνει ο αγώνας— γιατί όσοι βρισκόμαστε ακόμα σ' αυτή την ομάδα δε θα αφήσουμε αυτό το κεράκι να σβήσει ποτέ. κι όσο για την πόρτα 5— αυτοί οι άνθρωποι που κάνουν νόμους σαν να είναι ασφαλιστικοί δεν καταλαβαίνουν πως εκεί είναι πια παλιοί συνεργάτες του χρόνου. εγώ τουλάχιστον δεν πρόκειται να πάω ποτέ εκεί πάνω χωρίς εκείνον τον χορό των φωνών που έκαναν μαζί μουσική εκείνες τις νύχτες. κι έτσι όσοι βρήκατε εκείνο το κανάλι—στείλτε το αμέσως. κι εκείνοι που δεν το έχουν ακόμα—ποιος θέλει πρώτος να ανοίξουμε ένα μεγάλο thread όπου όλοι βάζουμε εκείνες τις εικόνες σα μνήμες στις κάλτσες;;; επειδή εγώ ετοιμάζομαι να φορέσω τις μπότες μου της παλιάς σχολής και να γυρίσω εκεί πάνω σα ζητιάνος— όχι ζητώντας κάτι, αλλά θυμίζοντας πως η ψυχή της ομάδας είναι ακόμα ζωντανή εκεί που εκείνος έκανε εκείνα τα μαγικά. 🍻