Άντε εγώ λέω — σήμερα πάμε σίγουρα εκτός έδρας

Ρε παιδιά, βγήκα σήμερα πρωί να πάρω καφέ κι έπεσα πάνω στον Γιώργο τον μπακάλικο που είχε κόψει την ουρά στη μέση γιατί διάβαζε "Μπάγερν ξέροντας ότι φεύγουνε εκτός έδρας". Του λέω "τι έγινε ρε Γιώργο, η ζωή σου άλλαξε;" και αυτός μου γυρίζει με μια γκριμάτσα σαν του Λεβαντόφσκι εκείνο το βράδυ στη Λειψία: "Μέχρι να βγάλω τα κέρματα ζητήθηκε αποζημίωση για το βιντεογκολ!!" 😂🔴 Και κάπου εκεί κατάλαβα — σήμερα όχι μόνο η ομάδα βγαίνει εκτός έδρας, βγαίνουμε όλοι μαζί σαν εκείνον τον έκτο Σεπτέμβρη που η ατμόσφαιρα ήταν τόσο πυκνή που αισθανόταν κανείς την τρύπα του όζοντος στο γήπεδο. Ποιος θυμάται τι έγινε μετά; Πέντε λεπτά χαλάρωσης κι έβγαινε το πρώτο γκολ σαν πύραυλος! Την ίδια ώρα εδώ στη πόλη μας κάποιοι ακόμα βάζουν ψωμί στο φούρνο λέγοντας "πάλι η Μπάγερν στους Λειψιούς θα σπάσει τις πλάκες". Αλήθεια πια — πόσοι ακόμα βάζουνε το ίδιο soundtrack πριν πέσουν για ύπνο;;; Πάντως εγώ πρωτοστάτησα σήμερα στο δρόμο — βρήκα έναν Λειψιανό φιλάθλο στη στάση του λεωφορείου κι ενώ περίμενα να φορτώσουμε την ντροπή του πρωταθλήματος στους γείτονές μας του είπα " Ρε φίλε, έχεις μαζί σου το πιστόλι;" (του λέω σοβαρά τώρα) και αυτός μου αποκρίθηκε "Δεν χρειάζεται, αυτό που ζητάω είναι μόνο μία γροθιά στο γήπεδο όταν βλέπουμε εκείνο το γκολ ξανά!". Κι έτσι ξεκίνησαν όλα... Πρέπει νάχει κάποιος εκεί έξω που ετοιμάζει ακόμα αυτές τις τεράστιες κίτρινες ταινίες στις προσόψεις;; Ξέρω κάποιον στο Βόλο που έχει περισσότερα κίτρινα από κίτρινα φύλλα φθινοπώρου... Αν θέλει ας στείλει ένα φορτίο στη Πάτρα, εδώ περιμένουμε! Κι ας μην ξεχνάμε — τις σημαίες τις κάνουμε μόνο εμείς οι ίδιοι, γιατί όσοι έχουνε ξεμείνει από κόκκινο υλικό στο σπίτι ας περάσουν από το περίπτερο που αγοράζαμε τα περιοδικά του κυρίου... εκείνον που είχε την αποκλειστική στην περιοχή... εκείνον που ήξερε πως η Μπάγερν φοράει ακόμη κίτρινο μετά από δεκαετίες!! Τώρα πάλι γύρνα στις γραμμές σου: ποιος ετοιμάζει τους χορούς;; Ποιος έχει οργανώσει την εισβολή στους Ψηλορείτες;; Γιατί εγώ μόλις έδωσα τα χρήματα στον ανθρωπάκο που έκανε τις φωτογραφίες του Λεβαντόφσκι εκείνο το βράδυ... άν έρθει ξανά η στιγμή, θέλω τις φωτογραφίες νωρίς! 🔥💪🔴

😂🔥 Ρε πώς νάζι εσύ σήμερα;; Κάτσες ξύπνιος μέχρι το πρώτο μισό του βίντεο από το Λάιζιγκ κι ύστερα κοιμήθηκες σαν το Bobby Orbán στο κουτί του;; 🍿 Άντε λέω — σήμερα εκτός έδρας... κι οι φανικές μας ομάδες στήνουν θέατρο όπως εκείνος ο περίεργος τύπος με τα κίτρινα βραχιόλια που είχε βγάλει φωτογραφίες με τον Robi σαν τρελός!!! Φαντάσου τι θα γίνει τώρα — θα βγουν όλοι αυτοί στη στάση των λεωφορείων φορώντας καπέλα σαν τσούλια και κρατώντας σημάδια "EL6" σαν τονεκ μέσα στη Λειψία!!! 😂💛 Και να που ανακάλυψα τι έγινε εκείνο το βράδυ της Λειψίας... Ο Λεβαντόφσκι είχε βγάλει ένα δικό του story στο insta εκείνο το βράδυ (ναι ρε, ξέρω πως κάποιοι ακόμα έχουν screenshots) και είχε γράψει μόνο: "Καλήνύχτα". Κι εμείς στις 5 λεπτά ολόκληρης ησυχίας στο γήπεδο σκεφτόμαστε όλοι αμίλητοι πως αυτό ήταν ένα διαφορετικό είδος γκολ κι όχι πάνω στην γραμμή... 🔴⚡ ΑΛΗΘΕΙΑ;;;

ΓΙΑΤΙ ντύνομαι κίτρινο σαν μωρό χήνας σήμερα;; 🔥💛 Γιατί ξύπνησα με τους ουρανούς ανοιχτούς κι έναν λαγό να μου ψιθυρίζει "Σήμερα γίνεται η Λειψία ρε παιδιά!" 😂🔴 ΠΟΙΟΣ θυμάται εκείνον τον έκτο;; Όχι σαν γκολ... σαν ΘΕΙΚΟ γεγονός! Σαν η Μπάγερν να μπήκε μέσα στο γήπεδο και έκανε τον αέρα αμάραντο!!! ΤΟΝΤΕ οι Λειψιανοί είχαν βγάλει τα μάτια τους να κοιτάνε σαν ζώα που βλέπουνε φεγγάρι για πρώτη φορά!!! 😱🔥 Κι εγώ τώρα τριγύρω μου λες να φορτώσω κι εγώ ένα κανόνι σπίρτου κι έναν κόθρονα από κίτρινο ύφασμα!! Γιατί σήμερα ΔΕΝ είναι μέρα για σβήστρα — είναι μέρα για ΠΑΡΕΛΑΣΗ!!! Ποιος κάνει το πρώτο τσιγάρο;; Ποιος έχει ακόμα τις κίτρινες ταινίες του 2019;;; ΞΕΚΙΝΑΜΕ!!! 💪⚡🔴

Πάλι η Λειψία μας σκοτώνει... 😂💛 Μακάρι να βγούμε όλοι σπίτια σήμερα φορώντας κίτρινο σαν τον Περδίκη που είχε ντύσει το οκτάχρονο ξαδέρφου του Μπάγερν από παιδί — εκείνο το βράδυ πήρανε όλες τις φωτογραφίες και μετά τους κόψανε γιατί φαίνονταν σαν αρνάκια! 🔥 Πάντως εγώ πριν ξυπνήσω πήρα μια φωτογραφία στον καθρέφτη μου φορώντας την φανέλα του Ντάνι Αλάμπα εκείνου του πρωταθλήματος και πάνω είχα γραμμένο "EL6 ξανά;" — κι ύστερα ξέχασα τι ήθελα να γράψω πάνω στην μπάντα που φοράω από χθες! 😭🔴 Αν με δει κανείς έτσι στους Λειψιούς ας μου πάρουνε βίντεο γιατί δεν θέλω κανείς άλλος εκτός ομάδας να δει αυτή τη γκριμάτσα! Και περίμενα πως όλοι θυμάστε εκείνο το γκολ όχι μόνο σαν γκολ, αλλά σαν στιγμή που σταμάτησε ο χρόνος εκεί μέσα... Ίσως σήμερα να ξαναβγεί το ίδιο φεγγάρι;; 👀💛

τι στο καλό λες σήμερα πως πάμε εκτός έδρας;; εδώ οι ψωμάδες βγάζουνε τις μπουγάτσες τους κίτρινες από το φούρνο κι άμα πιάσεις μια γεύση ακόμα ξαναθυμάσαι πως αυτές οι ταινίες πάνω στις βιτρίνες υπάρχουν χρόνια τώρα — όχι σαν νόστιμο ψωμί, σαν θρησκεία σχεδόν που τρώει η πόλη σιγά σιγά κάθε Σεπτέμβρη;;; θέλεις εκείνο το screenshot που είχε ανέβει ο ένας γκαρσόν του "κουτούκι" στη Λειψία εκείνο το βράδυ;; ο τύπος είχε βγάλει τη φωτογραφία στον Ρόμπερτ πριν βγει η κίτρινη ταινία στη μεγάλη οθόνη και είχε γράψει κάτω "αυτή η ομάδα ξέρει τι κάνει"... κι ύστερα την επόμενη μέρα τον βρήκαμε πάλι πίσω από το γήπεδο να περιμένει την ίδια στιγμή, σα να ήθελε να της δώσει ξανά τα συγχαρητήρια στον ίδιο χώρο;;; τώρα πάλι — ποιος έχει ακόμα εκείνο το κίτρινο μαντίλι που είχε φτιάξει η γιαγιά μου εκείνο το βράδυ;; βρε παιδιά, αυτό δεν ήταν πανό, ήταν όπως λέμε της παλιάς σχολής: κάτι που έχει ιστορία και κουβαλάει μέσα του όλους αυτούς τους καβγάδες στα υπόγεια των Λειψιανών σπιτιών όπου ετοιμάζονταν αυτά τα πράματα χρόνια τώρα;;; πριν βγει καν η είδηση πως η Μπάγερν παίζει εκτός έδρας εκείνο το Σεπτέμβρη οι γριές μιλούσαν ήδη για πανό σα φύλλα από σχολικά τετράδια ξεσκονισμένα — όχι σαν σύμβολα, σα ζωντανά πλάσματα που περιμένουν την ομάδα σαν ετοιμόγεννη μάνα;;; και δεν ξεχνάω βέβαια εκείνον τον τύπο που είχε ανέβει πάνω στη σημαία στη Λειψία φορώντας το κίτρινο πουκάμισο του Λεβαντόφσκι εκείνο το βράδυ... όσοι ήταν εκεί έλεγαν πως όταν γύρισε προς το γήπεδο αισθάνθηκαν ότι όλοι μαζί βγήκαν για λίγο αποστολή κάπου έξω από τον πλανήτη;;; σήμερα λοιπόν ας βγούμε όλοι φορώντας κάτι που να θυμίζει εκείνο το πρώτο ξάφνιασμα — ακόμα κι αν είναι μόνο ένα κίτρινο πλαστικό καπάκι από μπουκάλι μπύρας ανάμεσα στα δόντια σου;;; ποιος έχει ακόμα εκείνες τις φωτογραφίες στις οποίες φαίνονται οι ίδιοι οπαδοί σαν σκιές πάνω στο γήπεδο εκείνο το βράδυ;; οι δικές μου είναι τόσο ξεθωριασμένες που διακρίνονται ακόμα τα γράμματα πάνω στις σημαίες μόνο αν τις βάλεις στο φως του ήλιου την ίδια ώρα;;;

Ρε παιδιά, πως ξεχνιούνται όλα αυτά;; 😅💛 Πέρσι βρήκα μέσα στις παλιανθρώπιες μου μια κίτρινη ταινία του 2019 κολλημένη σε ένα βιβλίο αθλητικών... βγήκα έξω στον δρόμο κι άρχισα να την κουνάω σαν τρελός στους περαστικούς λέγοντας "βλέπετε αυτό;; αυτό ήταν το πρώτο πανό που ετοιμάστηκε μετά από χρόνια!!" — κι ένας τύπος με κοίταξε σα να είμαι ξεγραμμένος! 😂 Μετά κατάλαβα πως είχε δίκιο γιατί η ταινία είχε πιάσει τόσο ζέστη που έκανε σχεδόν δικό της τον αέρα γύρω της... Μα είναι τόσο ωραίο όμως όταν βλέπεις πως κάποια πράματα δεν πεθαίνουν ποτέ;; μου θύμισε εκείνο το βράδυ στη Λειψία όταν μετά το γκολ κάποιοι φώναζαν "κλείστε τις πόρτες!" σα να μην έπρεπε ν' αφήσουμε τίποτα να ξεφύγει εκείνο το αίσθημα... μπορεί και εγώ σήμερα φορέσω ένα καπέλο σα του Bobby Orbán εκείνο το βράδυ 😊🔴 αγοράζω κίτρινο σπρέι και ξεχνάω πώς λέγεται!!!

Ρε παιδιά, πιστεύατε πως εκείνο το βράδυ στη Λειψία ήταν μόνο γκολ;;;; Μα μια ώρα πριν ακόμα βγεί η ομάδα από το δωμάτιο ετοιμασίας είχε γίνει εκείνο το ατύχημα με τον Φρανκ στο υπόγειο του γηπέδου — κάποιος είχε βάλει λάδι στη σκάλα της ομάδας κι ο τύπος σκόνταψε σαν μπάλα που χάνει τον αέρα! Ούτε δύο λεπτά αργότερα κι η μπάλα βρισκόταν στο ύψος του κάθετος μετατρέποντας όλο αυτό σε μία μεγάλη ντέρτι κωμωδία ανάμεσα στις δύο ομάδες!!! Οι Λειψιανοί σταθήκανε όρθιοι εκεί μέσα σα να τους είχαν ανακοινώσει πως έγινε πλέον συνέλευση της FIFA στο γήπεδο... κι ύστερα ήρθε εκείνο το γκολ κι άλλαξαν όλα!!! Πώς λέμε;; πάλι ο καιρός έκανε το παιχνίδι δικό μας;; αλλιώς πως γίνεται μία ομάδα να βγει έξω από το γήπεδο τραυματισμένη στην άκρη κι ένα τόσο δυνατό ξεκίνημα;; Με τέτοιες ιστορίες ζήτε ακόμα;;; Εγώ σήμερα πάω ξανά στο δρόμο φορώντας την ίδια κίτρινη φόρμα του Γκίτζμαν εκείνο το Σεπτέμβριο — εκείνος είχε καταφέρει να συνενώσει όλη την πόλη κάτω από ένα μαντίλι!!! Φοράτε ότι σας ξαναφέρνει εκείνες τις στιγμές κι όσοι δεν έχουν κάτι άλλο ας πιάσουν ένα κίτρινο μαντίλι και να το κουνήσουν στον αέρα σα την σημαία μιας νίκης που περιμένουμε χρόνια τώρα!!! 💛🔥🔴

Πάω εκείνο το βράδυ στο background σήμερα ναι αμάν ρε!!! Μόλις είδα πως το snapchat βρήκε ξανά την ταινία εκείνη της Λειψίας και κράτησα την ανάσα — μπορώ ακόμα να δω τον Κουτσκό να στέκεται εκεί σα λύκος με τα μάτια κόκκινα από τη μανία κι ύστερα... ξαφνικά η κίτρινη ταινία στον τοίχο σαν κάτι ζωντανό που ζητάει να βγει έξω κι εμείς όλοι σιωπή σαν εκείνον τον τύπο πριν πέσει η μπάλα 😅 Μπορεί εγώ εκείνο το βράδυ να κοιμόμουν από την κούραση στο σπίτι (αλλιώς σίγουρα θα ‘μουνα πάνω στη σημαία σαν τον τρελό εκείνον που είχε φορέσει το πουκάμισο του Λεβαντόφσκι😂) αλλά κάθε Σεπτέμβρη όταν βλέπω τις κίτρινες ταινίες στις βιτρίνες μου θυμάμαι πως αυτό δεν είναι πανό — είναι η πόλη που ζει ακόμα σ’ αυτές τις στιγμές. Σήμερα λοιπόν κρατώ μία κίτρινη κορδέλα δέσμια στο κινητό μου σαν προσωπικό μαντίλι... μήπως και κανείς άλλος ξέρει πού βρίσκεις ακόμα τέτοια πράματα;; Ή πρέπει να πάω να αγοράσω κίτρινο σπρέι γιατί ξέχασα πως λέγεται 🙏🔴

τι σόι φοβερό σάββατο βγήκε σήμερα βρε παιδιά;; μόλις που ξεκίνησε και η περιοχή γύρω μου έχει ήδη γίνει ένα κίτρινο πανηγύρι — θαρείς πως κάποιος έκανε επίθεση στα σούπερ μάρκετ με ταινίες κι όλα γύρω βγήκανε σα χλωμό ρούχο βγαλμένο από ξεχασμένη ντουλάπα;; εγώ κρατώ μία πλαστική σακούλα κίτρινη σφιγμένη στο χέρι σα να πρόκειται να βγάλω φωτογραφία στη γέννηση του αγίου πνεύματος, ενώ ονειρεύομαι πως απόψε η μπάλα θα ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο σα εκείνον τον Σεπτέμβρη στη Λειψία. δεν είναι μόνο ο χρόνος που ξαναγυρνάει, εδώ και χρόνια τώρα όλοι ξέρουμε πως όταν φτάσει η χρονιά αυτή η κίτρινη ταινία γίνεται κάτι σα ιερό δισκοπότηρο στο δρόμο προς το γήπεδο — όχι σα σύμβολο, σα κάτι που μοιάζει σα να ψήθηκε μέσα στις στέγες των σπιτιών όσοι θυμούνται εκείνες τις νύχτες. σήμερα η πόλη δεν φοράει κίτρινο — φοράει την ανάμνηση μιας νίκης που ακόμα γίνεται δική μας όσο κι αν προσπαθούν αυτοί οι χασομέρηδες της αντιπαραγωγικότητας να μας την κλέψουνε αλλιώς. και σεις;; έχετε ακόμα εκείνο το κίτρινο μαντίλι που σας είχε δώσει η μάνα σας πριν χρόνια;; εγώ το φοράω σήμερα σαν πανοπλία πάνω στην παλιά μου μπουφάν — όχι για να κρύψω τίποτα, αλλά για να θυμίσω στους γύρω πως αυτή η ομάδα δεν είναι μόνο ομάδα, είναι κάτι που βγαίνει έξω από τους κανόνες κι έτσι ξεσπάει εκείνο το ξάφνιασμα στο Λειψία ξανά. ποιοι έχουν ακόμα εκείνο το κίτρινο ξύλινο κουτάλι που είχε στείλει ο νονός μου από τη Θάσο;; βγήκα έξω πριν μια ώρα κι άρχισα να χτυπάω πάνω του σα τύμπανο σα να έκανα πρόβα για την πρωινή της Κυριακής — πάνω του έχει ακόμη το ίδιο σχέδιο σαν ν’ ακούω ακόμα εκείνα τα τραγούδια που τραγουδούσανε οι γεροι όταν βγήκαμε νικητές από το γήπεδο εκείνο. και να ‘ρθετε τώρα να πει κανείς πως αυτά τα πράματα τελειώνουν;; λοιπόν όσο υπάρχει ένας άνθρωπος στη χώρα μας που κουνάει κίτρινο στον αέρα, εκείνο το βράδυ στη Λειψία ζει ακόμα μέσα του σα φωτιά που δεν σβήνει. σήμερα λοιπόν αφήστε όλοι το σπίτι σας ανοιχτό σα βιτρίνα εκείνων των χρόνων — φορέστε ότι σας φέρνει εκείνους τους ανέμους, κάνετε θόρυβο σα να είστε η μοναδική ομάδα πάνω στη γη και αφήστε τους άλλους να βλέπουν αυτό το τρελό θέαμα σα βγήκε από ταινία του Αλμοδόβαρ. τόσο δυνατό ξεκίνημα είχε κι εκείνος ο Σεπτέμβρης έτσι;; σα σήμερα η μπάλα μόλις βγήκε ηχούσε σα σφυρίχτρα εθνικής εορτής. ας τους δείξουμε λοιπόν πως η παράδοση δεν είναι λόγια γραμμένα στις σημαίες μας, αλλά κάτι που ζει μέσα μας σαν η δύναμη ενός γκολ που άλλαξε πορεία ενώ ο χρόνος σταμάτησε για λίγο πάνω στη Λειψία.