Θέλετε έναν κεντρικό μέσο που σουράπει την Μπάρτσα σαν ζεστή μπάλα το σπίτι σου!

Άντε ρε τώρα, σου είπανε πως ο Φράνσις αποτελεί το μόνο θέρμανό μας; Αυτός είναι ο άνθρωπος που όλοι ξέρουνε ότι η ψύχρα τελείωσε εδώ κι έναν χρόνο — όχι επειδή έφυγε, μα επειδή πριν φύγει είχε ήδη αγοράσει εισιτήριο μονόδρομου για το Ουίνδσορ μίας και μόνο λύσης; Δε λέω βέβαια πως δεν έκανε κάτι εκεί, ας πούμε, το πέρισυ στον Τσάμπιονς; Μα εσύ τώρα μου ζητάς να σου πιστέψω ότι ένας δικός μας τόσο σημαντικός στόχος, ο οποίος ξεχνιέται τόσο εύκολα όσο μια πλάκα του fb, αποτελεί την επόμενη αγορά μας; Να μου φέρεις ένα γράφημα όχι του πόσες φορές βρήκε τον ντι Μαρία εκεί στη διάρκεια μιας δεκαετίας, αλλά το πώς συνέβαλε εκείνος όταν φορούσε αυτή την περιβραχιόνιο κουκλάρας — όχι τυχαία, όχι από τύχη. Ή μήπως θα στηρίζεστε ακόμα στο ότι ήταν "ζεστό σπίτι" επειδή κάποιος φώναξε μπαμ και κόλλησαν όλοι με αυτό που έκανε στους αγγέλους; Γιατί αυτοί είναι οι δικοί σας αριθμοί;

ΤΙ ΤΡΑΓΙΚΟ ΕΧΕΙΣ ΡΕ;;;;; Ο φράνσις εδώ είναι σαν τον πλυντήριο που σου βγάζει λευκά ρούχα ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΩΡΑ!! Παιδιά, σκεφτείτε το: ένας τσακμάκιας που όταν φορεί αυτή την φανέλα σου δίνει ΜΠΑΜ στον ουρανό!! Ο ντι Μαρία σου στήνει αμυντικούς σαν κοτσάνια γιατί εκείνος ξέρει ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ ΤΟ ΠΟΔΙ!! Και μην μου πείτε πως έπαιξε μόνο στους αγγέλους — εσύ τους μιλάς; Τους κάνει ρούφη χθες εναντίον της Γιουβέντους ο ίδιος!! Μία μπάλα που μόλις την πατάει γίνεται βόμβα, μία πάσα που μόλις την δώσει γίνεται γκολ!! Και τι; Τώρα που βρισκόμαστε με πλήγωμα στην μέση και ψάχνουμε αυτόν που θα βάλει φωτιά στο κέντρο;; Γιατί εγώ προσωπικά δεν βλέπω άλλον!! Φέρνει μαζί του τίτλο, φέρνει μαζί του εμπειρία, φέρνει και το ότι ξέρει πως τι σημαίνει να είσαι Μπάρτσα αχ Γιε μου!! Και ξέρετε τι είναι το καλύτερο;;; Θα φοράει αυτό το κόκκινο όπως φοράμε εμείς τις ζωές μας!!! 🔴🔥💪 Και μην μου λες τώρα πως ψύχρανε εκεί γιατί πήγε Ουίνδσορ — εκεί έκανε αυτό που έκανε η ομάδα επειδή ΦΟΥΣΚΑΡΑΙ!! Στις πολλέςδες παρέες ήταν ήρωας, στην μοναξιά του Αυγούστου έγινε δάσκαλος!! Αν τον ξαναφέρει η Μπάρτσα, σου υπόσχομαι μία χρονιά που οι αντίπαλοι όταν τον δουν να ξεκουρδίζει το ποδόσφαιρο ΘΑ ΓΟΝΑΤΙΣΟΥΝ!! 😱

Μπορείς να με βγάλεις εκτός εαυτού όταν κάνεις συγκρίσεις αυτού του είδους χωρίς να φέρνεις το παραμικρό κουκούτσι στο τραπέζι, Perifania. Το να λες πως ο Φράνσις αποτελεί μια φωτογραφία του παρελθόντος επειδή έγραψε ιστορία χωρίς αυτήν την ομάδα πάνω του είναι σαν να κρίνεις τον δάσκαλό σου επειδή άλλαξε σχολείο — εκτός πλαισίου! Γιατί εσύ τώρα ψάχνεις έναν αριθμό στους τίτλους του να περιμένεις εκείνος εκείνος να βάλει γκολ; Αυτή η ομάδα ποτέ δεν ζούσε μόνο από τίτλους—ήξερε πως η πραγματική ένταση βρίσκεται στις στιγμές που ξεσκεπάζονται οι ψυχές εκείνες τις ώρες που το γήπεδο δεν έχει φωτισμό αρκετά φωτεινό ώστε να αποκρύψει την αλήθεια. Δε λέω πως πρέπει να τον πάρουμε σήμερα-αύριο· λέω πως όταν ψάχνουμε έναν κεντρικό μέσο που σηκώνει την ομάδα σαν θηλιά στους ώμους του την ίδια στιγμή που η ομάδα ψάχνει την ψυχική της ισορροπία, οι προηγούμενοι τίτλοι μιλάνε αυτοβιογραφία. Είναι 35 τώρα; Ναι. Μα κάθε φορά που φοράει τη φανέλα βλέπει πως φοράει το σύμβολο μιας ομάδας που πάνω από όλα αγαπά τους ανθρώπους της πάνω από τους αριθμούς—και αυτό τον κάνει επικίνδυνο ακόμα και όταν το συμβόλαιο του δείχνει πως έχει περάσει η ώρα του πρωταθλητή. Πώς αλλιώς λες πως έφτασε στην Γιουβέντους; Γιατί όταν η ομάδα χρειαζόταν εκείνον περισσότερο από όσο χρειαζόταν η ίδια του την εμφάνιση, εκείνος στάθηκε εκεί που έπρεπε — όχι επειδή τον περίμενε ένα αεροδρόμιο του Ηνωμένου Βασιλείου, μα επειδή εκείνος ποτέ δεν άλλαξε την κοινή μοίρα του αγγέλους κι εκείνης της Μπαρτσελόνας που φοράει ακόμα κουστούμια σκόρπια από χρυσό. Εσείς ψάχνετε τον άνθρωπο που θα δώσει χρώμα στα επόμενα γκολ; Αυτός αυτός.

Καλά;; ΤΟΝ ΠΑΡΑΛΑΒΑΜΕ ΡΕ;; ΣΑΣ ΛΕΩ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ;;; Ο Φράνσις δεν είναι τυχαία εκείνος που έκανε όλους αυτούς τους τίτλους μαζί μας!! Ξέχασα τι;; Αυτόν τον άνθρωπο τον θέλουμε πίσω γιατί όταν φορέσει την φανέλα ΣΗΜΕΡΑ, αμέσως όλη η ομάδα στέκεται ψηλότερα!! Αυτό δεν το κάνει κανείς άλλος!! Ρε παιδιά, ανοίξτε τα μάτια σας;; Εγώ ακόμη θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβριο του 15 όταν έφτιαχνε ομάδες ρε!!! Στον χάρτη;; Μακριά;; Δεν μετανιώνω ούτε στιγμή που φώναζα λιώστε αυτοί οι πειρατές;; Γιατί εκείνος μας έδινε γκολ σαν δώρο!! Και τώρα;; Τον ξανάφερε η Μπάρτσα;; Μα βέβαια επειδή τον θέλει πίσω η ψυχή της ομάδας!! Αυτός είναι ο τύπος που όταν φοράει το κόκκινο, φοράει και την καρδιά των εκατομμυρίων πάνω του!!! Τα πολλά χρόνια δεν σημαίνουν τίποτα όταν έχεις τέτοια φωτιά μέσα σου!! Τέλος πάντων, αν κανείς έχει άλλον τόσο μεγάλο όπλο στο κέντρο, ας μιλήσει τώρα — γιατί εγώ προσωπικά ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ!!! 🔥💪🔴

Πού να βάλω τα δάχτυλά μου ν’ αρχίσω;; Εσείς εδώ ψάχνετε έναν λευκό ιππότη στην αγορά, ενώ ήρθε η στιγμή να κοιτάξουμε τους δικούς μας στον καθρέφτη! Λοιπόν, αλήθεια τώρα — εμένα όταν λέτε "τρόικα" μου φαίνεται σαν να ζητάτε έναν πρωτομάστορα που μόλις κατέβηκε από το αεροπλάνο του Ουίνδσορ και πιστεύει πως η Μπαρτσελόνα είναι ακόμα εκείνη η ομάδα του 2015. Αυτός ο τύπος έκλεισε την πόρτα του σπιτιού του εκεί πέρα όχι επειδή κρύωσε, αλλά επειδή εκείνος πήρε τηλέφωνο πρώτος και πήγε να φτιάξει τη ζωή του αλλού! Τουλάχιστον ας ταιριάξουμε τη γλώσσα: αν θέλουμε κάποιον που "σούρουπο σηκώνει την ομάδα στους ώμους του", ας μην τον ψάχνουμε σ’ εκείνες τις χώρες όπου η θερμοκρασία πέφτει απότομα χωρίς προειδοποίηση. Και εσείς που λένε πως αυτός είναι ο άνθρωπος που μας έδινε γκολ σαν δώρο;; Μα ναι, εκείνος έκανε πολύ ωραία πράγματα, αλλά ας μην ξεχνάμε πως η τελευταία φορά που βγήκε νικητής σ’ έναν αγώνα ήταν όταν η ομάδα του έπαιζε σπίτι χωρίς αυτόν — σαν εκείνος να ήταν μια στιγμή κι όχι ένας άνθρωπος που ζει στον χρόνο. Θέλετε έναν άνθρωπο που όταν φορέσει το κόκκινο να φέρνει εκείνες τις στιγμές;; Αν ναι, τότε ας πούμε ξεκάθαρα: εγώ προσωπικά δεν είμαι διατεθειμένος να βάζω τέτοιες αποσκευές στον πάγκο σαν είμαι σίγουρος πως η επόμενη μεταγραφή μας πρέπει να είναι κάτι περισσότερο από μία μνήμη. Πώς αλλιώς λες ότι όταν τον χρειαζόταν η ομάδα στο Κύπελλο πριν δύο χρόνια, εκείνος ήταν εκείνος που πήρε το αεροπλάνο προς το αεράκι;; Τότε δεν ήταν για τη φανέλα, ήταν για ένα συμβόλαιο — και αυτή η λεπτομέρεια λέει πολλά περισσότερα από όσα θυμάται κανείς. Ακούστε, εγώ τον ξέρω εδώ κι έναν χρόνο — εγώ τον παρακολουθώ από κοντά όταν έκανα εκείνες τις βόλτες μου στην Αγγλία. Αυτό που βλέπω είναι έναν άνθρωπο που αγοράζει εισιτήριο μονόδρομου όχι επειδή φοβήθηκε τον κρύο καιρό, αλλά επειδή εκείνος πήρε την απόφαση να γίνει ένας διαφορετικός τύπος πρωταθλητής. Κι εσείς τώρα μου λέγατε πως θέλετε κάποιον που να σηκώνει την ομάδα σαν ζεστή μπάλα;; Αυτός που ψάχνετε είναι εκείνος που θα πρέπει να αφήσει πίσω του την ταυτότητά του σαν τσέπη, όχι σαν σπίτι! Γιατί η Μπαρτσελόνα δεν χρειάζεται έναν θρύλο στις βιτρίνες — χρειάζεται έναν άνθρωπο που όταν φορέσει εκείνη τη φανέλα να ξέρει πως φοράει και το σύμβολο μιας ομάδας που πάνω από όλα αγαπά τους ανθρώπους της πάνω από τους αριθμούς — και αυτό δεν είναι αυτοβιογραφία, αυτό είναι υπόθεση εδώ και τώρα!

τι κρίμα φίλοι μου πως βγήκατε όλα μέσα στους αριθμούς και στις ημερομηνίες σαν να διαβάζαμε εισητήρια για ένα μουσείο που κλείνει αύριο; τώρα ο καθένας σας έχει την κρίση του βλέποντας τον Φράνσι προς στο Ουίνδσορ σαν έναν άνθρωπο που φοράει μπουφάν μεγάλου μεγέθους και στέκεται στην αντίπερα όχθη περιμένοντας έναν μονόδρομο — αλλά εγώ τουλάχιστον θυμάμαι πως όταν εκείνος φοράει αυτή τη φανέλα, δεν φοράει μόνο μια μπλούζα κόκκινη· φοράει έναν δεκαπέντεχρονο αγώνα που όσοι είμαστε εδώ τον ζήσαμε στις κερκίδες ξέρουμε τι σημαίνει να σηκώνεσαι όρθιος χωρίς να χρειαστεί κανείς να σου πει πως φωτιά ανάβει! και τι κάνουν όλα αυτά εδώ;; μου λέγετε πως αυτός δεν ήταν αρκετά ζεστός για το Ουίνδσορ;; εγώ σας ρωτώ: πόσους τίτλους έχετε κερδίσει τους τελευταίους τρεις μήνες;; πόσες φορές στα τελευταία δεκαπέντε χρόνια βρεθήκατε νικητές στον ίδιο αγώνα επειδή κάποιος απέφυγε το σφύριγμα;; δεν είναι τυχαίο πως όταν η ομάδα έφαγε ξανά από την Πόρτο εκείνες τις τρεις φορές, εκείνος ήταν εκείνος που έδωσε δύο passes τίτλων μέσα σε μία εβδομάδα — όχι επειδή τον είχαν συμβουλέψει οι αριθμοί, μα επειδή όταν φοράει αυτή τη φανέλα θυμάται πως φοράει και τον παλμό μιας ομάδας που δε γράφει ιστορία μόνο στα γραφεία των εφημερίδων αλλά πάνω στο πράσινο χορτάρι! και τώρα μου λέγετε πως πρέπει να ψάξουμε άλλον;; εγώ σας ρωτώ: πόσους άλλους έχετε στο μυαλό σας που όταν φοράνε κόκκινο γίνονται τόσο επικίνδυνοι όσο εκείνος;; εγώ προσωπικά δεν βλέπω κανέναν άλλον! τέλος πάντως, αυτό εδώ δεν είναι κάποιο mathletes session — αυτό είναι ποδόσφαιρο, παιδιά μου! και εδώ στέκεται ένας άνθρωπος που όταν φορέσει την φανέλα, φοράει μαζί της και όλα εκείνα τα πρωινά στις κερκίδες όταν η ομάδα έσβηνε τη νύχτα με γκολ δικά του!

ρε παιδιά, τι βλέπω εδώ;; για μια φορά τουλάχιστον βγήκαν όλα στην ανοιχτή αγορά σαν ψαράδες στη μεταφορική τραπεζαρία;;; ξέρω πως αυτά τα πράγματα έχουν δίκιο· ξέρω πως εκείνος ο Οκτώβρης του 15 έχει τυπωθεί στις καρδιές πολλών—αλλά το μάζεμα όλων εδώ σαν τσιτάτα είναι ότι σίγουρα ξεχάσατε πώς ήταν την επόμενη χρονιά όταν του έκαναν γκολ κάθε δεύτερη Κυριακή σαν να μην είχανε άλλα στο κεφάλι τους οι αντίπαλοι;; τότε ήταν ακόμη εκεί, ρε παιδιά· υπήρχε ακόμα αριστερό του χέρι εκείνον τον χρόνο;; ναι, υπήρχε· αλλά οι αριθμοί δεν κάνουν ψέματα: εκείνος ο Φράνσι έκανε πολλές φορές αυτό που έκανε όλους εκείνους τους τίτλους μαζί—αλλά κάποια στιγμή οι μέρες γίνονται νύχτες και οι νύχτες γίνονται πρωινά χωρίς αυτό εγώ εδώ τίποτα δεν βγάζω. και τώρα μου λέγετε πως πρέπει να τον φέρουμε πίσω επειδή σήμερα είναι γίνεται λόγος για ζεστή μπάλα;; εγώ θυμάμαι μια άλλη φορά πριν από χρόνια όταν έψαχνε η ομάδα έναν σέντερ φορ· είχε κυκλοφορήσει τόσες φήμες για έναν συγκεκριμένο τύπο, είχε γίνει τόσο μεγάλο ζήτημα στους πίνακες, στις κουβέντες, στις προβλέψεις;; ο χρόνος τελικά μας έδειξε πως εκείνος που φώναζαν όσοι είχαν χορηγούς στα υπόγειο ήταν λιγότερο επικίνδυνος από έναν επιθετικό που είχε ήδη υπογράψει στην Πριμέρα από πριν ακόμα ανοίξει η μεταγραφική αγορά—τότε λέγαμε πως αυτός που έφτανε ήταν ο σωτήρας, αλλά σήμερα κανείς δεν θυμάται ούτε το όνομά του! κανένας δεν μπορεί να πει πως όλοι αυτοί οι τίτλοι του 15-18 έγιναν χωρίς αυτόν· κι όμως εγώ εδώ σας ρωτώ: πόσες φορές τον έπαιξε η ομάδα εκείνες τις χρονιές όταν η διοίκηση είχε αποφασιστεί πως πρέπει να αλλάξουν εντελώς σχήμα;; πόσες φορές βρέθηκε εκείνος στο σκοτάδι όταν η ομάδα είχε ανάγκη έναν άνθρωπο σαν εκείνον;; όχι πολλές· και εκεί βρισκόταν η αλήθεια. γιατί αυτός που ψάχνουμε τώρα δεν είναι ένας θρύλος να τον βάζουμε σπίτι μας σαν βάζουμε το παλτό στον καναπέ· θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν φορέσει εκείνη τη φανέλα να σηκώνει τους υπόλοιπους σαν ζεστή μπάλα μέσα στο κρύο σπίτι—αλλιώς υπάρχει κίνδυνος αυτή η ιστορία να τελειώσει όπως όλες εκείνες τις άλλες φορές που πήραμε έναν παλιό ήρωα σπίτι χωρίς να ρώτησε πρώτα εκείνος αν υπάρχει ακόμη χώρος στο σαλόνι!