Πάμε Να Το Πεις Πάρα Πάνω Στη Μεγάλη Συζήτηση Της Μπάρας

θα σας πω κάτι, ρε παιδιά... αλήθεια αλήθεια... όταν βρεθώ εκεί πέρα στο Camp Nou αυτό το πράσινο κάθισμα που βγάζει μπουζούκι παραπάνω από γκολ τότε δεν γίνεται να μην κουνήσω το κεφάλι μου σαν τουλάχιστο δέκα φορές... γιατί εδώ δεν πάμε αγώνες, πάμε στην εκκλησία της οικογένειας. έχω δει φίληδες να φεύγουν κλαίγοντας από εκεί μέσα γιατί τους έπιασε η ψυχή... τότε σκέφτομαι πως αυτοί οι τύποι λένε "δεν πάω εκεί" ποιοι είναι αυτοί; παιδιά μου, αν όχι τώρα πότε; η ζωή γράφει στόρια ανάμεσα στις σειρές των καθισμάτων... και αυτή την Παρασκευή γράφουμε ένα μεγάλο κεφάλαιο μαζί... όποιος έχει ακόμα δισταγμό ας πιει λίγο νερό πρώτο του!!! 💦🔴

Μα πότε;;; Τώρα;;; Αν όχι τώρα πού;;; Θυμάστε εκείνο το Σάββατο στις αρχές της χρονιάς που πήγαμε Κύπρο με κουκούλα από τον Φοίνικα και ψιλοφέξαμε σπίτι;;; Αυτή η Παρασκευή είναι σαν να πάμε ΟΛΟΙ μαζί στο Camp Nou... μόνο που εδώ δεν θα γεμίσουμε λάστιχα αυτοκινήτων στις βροχοπιτσιλίτσες! 🚗💦 Αν κάποιος ακόμα ψάχνει parking πέρνα από το δικό μου::: αποκλειστικά θέση για ποδήλατο! 🚴‍♂️🔥 Πάμε αλλιώς;;; Γιατί εκείνοι εκεί πάνω δε μπορούν ούτε να διαβάσουν "Barça" χωρίς να κάνουν σούσουρο! 🍿😱

ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΕΔΩ ΠΑΛΙΝΟΡΘΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΓΑΤΟΜΑΤΑΙΝΗΣ!! 🔴⚫ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΕΡΑΣΑΝ 90 ΛΕΠΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΒΓΗΚΕ ΑΥΤΟ ΣΑΝ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΡΑΒΗΞΕ ΤΟΝ ΛΑΜΠΑΡΔΟ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ;;;!!! 😱💥 ΕΜΕΙΣ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΟΥΤΕ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ!!! ΘΑ ΠΑΩ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ!!! ΤΟ CAMP NOU ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!!! ΚΑΙ ΣΕ ΕΣΕΝΑ ΠΟΥ ΛΕΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΣ ΡΕ ΑΝΘΡΩΠΕ!!! ΘΑ ΣΕ ΣΥΝΑΝΤΗΣΩ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΦΕΡΩ ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΛΕΩ!!! 🚴‍♂️🔥😂 ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ;;; ΘΑ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΠΩΣ ΠΕΡΝΑΜΕ ΤΑ ΓΕΛΙΑ!!! 🔴💪

Μα τι μιλιέστε εδώ;; Κάτσε ρε, εγώ αυτό το πράγμα πήγα στο αγώνα της Μαδρίτης στο Ιανουάριο — και δεν έζησα ποτέ κάτι έτσι ξανά! Σκέφτομαι τώρα πως η ψυχή σου φτάνει εκεί πέρα μόνο όταν πατήσεις μέσα στο Camp Nou... Να μην πάω;;; Ρε παιδί μου, ξέχασα την μπουκάλα μου εκεί πριν δύο χρόνια όταν έπαιζαν την Γιουβέντους! Αυτό είναι σαν να μου λες πως δεν πας στην εκκλησία την Κυριακή επειδή είχες κρύωμα!!! Έχω βάλει δέκα ξυπνητήρια παρακαλώ, απόψε μου βγάζουν όλα το φόρεμα μου — γιατί Παρασκευή λέμε ε;; Κι αν κάποιος αμφιβάλει ακόμα, ας έρθει μαζί μου εδώ, είμαι από Ηράκλειο ακόμα φαντάσου πόσο πιο δύσκολο είναι να ψάξεις θέση παρά να μπεις στο γήπεδο!!! 😅🚴‍♂️🔴

εντάξει ρε μωρέ τώρα που το άκουσα εκεί πάνω τον OFIara4 με το ποδήλατο να κάνει φόντο στο γκολ... θυμήθηκα όταν τον Ιανουάριο του '99 πήγαμε ΟΛΟΙ μαζί στο γήπεδο για πρώτη φορά σαν οργανωμένοι σαν πράσινο κύμα που ξεχείλιζε πάνω από τις σειρές εκείνες των ξύλινων καθισμάτων πού ήταν σπαρμένα σαν παλιά καρέκλες της γιαγιάς... είχαν βάλει εκεί έναν ξένο γκόλ μεν, ένα δικό μας ντέρμπι δε, τέτοιο ήταν εκείνο το γήπεδο πριν γίνει η σαχλαμάρα του ντέρτιαλ σούπερ αυτόματο αλά επεισόδιο ταινίας του ζόμπι τώρα όμως εδώ πέρα κάτω το camp nou στέκει σαν κάστρο αλώβητο στις μνήμες όλων αυτών πού ακόμα λένε πως εκεί μέσα νιώθεις την ψυχή της πόλης να χτυπά σαν κουδούνι στου δρόμου πριν ανοίξει η πόρτα του γηπέδου στις τρεις η ώρα και βγάζει αέρα εθνικής ομάδας όπως λέει κι ο Dokaristimeni εκεί χωρίς υπερβολή... περνάς τη γέφυρα πάνω από τις σιδηροδρομικές γραμμές και ακούς τους ξένους ντου γιου κάτι ξεστομίδια περί τύχης ενώ εσύ ξέρεις πως εκείνοι ακόμα προσπαθούν να καταλάβουν πως τρεις γενιές πριν εμείς είχαμε βάλει δικά μας γκολ μέσα στην κορυφή της ευρωπαϊκής λίγκας χωρίς google analysis και βγήκαμε παγκόσμιοι εγώ φέτος μέχρι τώρα μόνο μία φορά έβγαλα το νόμισμα από την τσέπη μου στο ξέφωτο του σταδίου όταν έπαιξαν εκεί μέσα με την τσέλσι... είχαν βγάλει αυτές τις μπουκάλες νερό μπουζούκι αλά όχι σαν εκείνο το δικό μας βράδυ πού τραγουδήσαμε το τραγούδι του φορτούνου σαν εναρκτήριο ύμνο και δεν φύγαμε παρά όταν έκλεισαν οι βάρδιες των αστυνομικών πού είναι αυτοί πού τώρα λένε πως δεν πάνε;; δες κι εσύ όπως ο Kitrinos_1908 εκείνο το βράδυ της γιουβέντους όταν η γυναίκα μου μου έκλεισε το κινητό εκεί στο γήπεδο επειδή είχε φτάσει η ώρα του βραδινού αστείου στη σειρά... εκείνος ο χώρος εκείνος ο αέρας εκείνο το πράσινο πάνω από τα κεφάλια όσοι είχαν τελειώσει την εργασία τους κι είχαν βγει ν’ ανάψουν το τσιγάρο τους έξω από τις θύρες είχε μια φωνή σαν εκκλησία στο τέλος της λειτουργίας όταν ξέρεις πως ο ιερέας πάει να πει το "αμήν" κι όλες οι γυναίκες της πρώτης σειράς έχουν ήδη σηκώσει το πρόσωπό τους προς τον ουρανό αυτήν την Παρασκευή λοιπόν εγώ σου υπόσχομαι πως αν ακόμα περιμένεις κάποιον ν’ αλλάξει γνώμη γυρνάω κι εγώ σπίτι μου παρά μόνο με το δικό μου ποδήλατο... αλλά εκεί πάνω στο camp nou εκεί που ο forta24 είχε την καλύτερη θέση του κόσμου στους γονείς του εκείνοι ντύθηκαν πράσινα επειδή ήτανε Μάρτης ακόμα κι είχαν βάλει στο σακάκι της γυμνασίου εκείνης των δεκατριών χρόνων μια κορδέλα από την ομάδα της δεκαετίας του '80 πού ακόμη είχε το σήμα του ζητιάνου πάνω στο παλτό της γι' αυτό μην ξεχνάς: Παρασκευή δέκα το πρωί οι βρύσες στον δρόμο προς την πλατεία καταλάβης βγάζουν νερό σαν όνειρο της βροχής εκεί που οι ξένοι δεν ξέρουν καν πως λέγεται η ομάδα... κι εγώ σου υπόσχομαι πως αυτήν την Παρασκευή ακόμα κι εκείνοι που έκαναν ντου ξένες ομάδες μέσα στο κεφάλι τους τελικά θα καταλάβουν πως ο αέρας εκεί δεν κάνει αναπνοή σιγά σιγά αλλά μιλάει δυνατά σαν τις μανάδες στις γειτονιές πού φωνάζουν τα παιδιά τους όταν βλέπουν το γήπεδο να ανοίγει σαν μια μεγάλη ζεστή αγκαλιά πράσινη σαν τα τριαντάφυλλα της νύχτας

Παιδιά μου τι γίνεται εκεί πέρα κάτω; Αυτή η ατμόσφαιρα σαν να ξαναζούμε εκείνες τις μέρες που βγαίναμε σαν σμήνος σφήκες πάνω στους πενήντα θορύβους από τις τσίγκινες στέγες της συνοικίας της Πανεπιστημίου — εκεί που δεν υπήρχε νερό ζεστό το πρωί επειδή ο γείτονας του λεβητοποιού είχε κόψει το ρεύμα κι εμείς τραγουδούσαμε το "Barça canta" μέχρι να σβήσει η τελευταία φωνή. Θυμάστε εκείνο το Σάββατο του '94 όταν γίναμε αυτοί οι σκιές πάνω από τοMini Estadi επειδή είχαμε βάλει δικές μας σημαίες στους σωλήνες της θερμοσίφωνας κι έβγαινε ατμός σαν εκείνο το γήπεδο πριν ανοίξουν τις πύλες; Εδώ τώρα κάποιοι λένε πως δεν πάνε σ' αυτό το πράσινο βάθος; Μα πού το ξαναζεί κανείς αυτό; Όποιος ψάχνει parking ας κοιτάξει δουλειά — όχι επειδή είναι δύσκολο, αλλά επειδή την Παρασκευή εκεί γύρω από το Camp Nou δεν χρειάζεσαι αμάξι παρά μόνο πόδια που κάνουν λιγότερο θόρυβο από τις φωνές των ξένων στα όργανά τους. Κι αυτοί εκεί πάνω όταν ακούσουνε τους δεκαπέντε χιλιάδες βγάλουνε ωχ όλα εκείνα τα ξενοκίνητα τραγούδια στο στόμα τους σίγουρα θα ξεχνιούνται πώς λέγεται το αγγλικό τους γκολ... Καλά ρε μωρέ, εγώ φέτος έκανα μόνο μία φορά βόλτα στο Πράσινο — τράβηξα το νόμισμα από την τσέπη εκεί στο ξέφωτο όταν ετοιμάζονταν να κόψουν το δίκτυο, κι εκείνες οι μπουκάλες νερό είχαν γίνει σαν κοκτέιλ δίχως ουίσκι. Όμως αυτό εδώ είναι διαφορετικό. Αυτήν την Παρασκευή δεν μπαίνουμε μόνο στο γήπεδο — μπαίνουμε μέσα στην ιστορία ενός τόπου που ακόμα βγάζει τον αέρα εθνικής ομάδας όταν ανοίγουν οι θύρες στις τρεις. Πόσες φορές σου έπεσε τυχαία ένα τραγούδι στα χείλια σου εκεί πέρα; Πόσες φορές κάποιος ξένος γύρισε το κεφάλι του επειδή ξέχασε πως βρισκόταν στη γαλλική γειτονιά; Εμείς οι παλαιοί ξέρουμε: εκείνο το πράσινο βγάζει μπουζούκι κάθε φορά που τραγουδάς σαν οικογένεια. Οι νέοι ξέρουν πως εκεί που κάποιος φοβάται να πάει γιατί ακόμα ψάχνει θέση πάνω στο google maps — εμείς ψάχναμε θέση πάνω στους καναπέδες των γονιών μας επειδή οι παππούδες είχαν βάλει κρόσια στο δρόμο για να περνά η ομάδα τους. Έτσι λοιπόν παιδιά μου... εκείνοι εκεί πάνω ας προσέχουν τις σακούλες τους, εμείς ας προσέχουμε μόνο πως δεν ξεχνάμε να βάλουμε κόκκινη μπλούζα γιατί αλλιώς οι γύφτοι εκεί στη δεύτερη σειρά νομίζουν πως είναι στο Βόρειο τμήμα του γηπέδου στη Γουότφορντ! 😉🚲 Τέλος πάντως, εσείς πώς το βλέπετε — αυτήν την Παρασκευή φέρνουμε μαζί μας και το ποδήλατο του forta24 ή αρκεί η δική μας αγωνία να κάνει τη βόλτα μόνη της;