Ποιον μπολιάζουμε στη γραμμή και κάνει τον Ατρόμητο να σείεται σαν φύλλο
Που να βρούμε καμιά λύτρα λιγότερη εδώ και χρόνους τώρα; Άκου, σου λέω κάτι που μου 'φερε η φίλη μου της Λάρισας — σ' έχω εμπιστοσύνη βρε φιλέ μου.
Λέγεται ότι οι άνθρωποι του Περιστερίου βιάζονται να ξεφορτώσουν κάποιον στη μέση, αμόρφωτο έτσι· μια χοντρή μπάστα από Πανελλαδική Α2 πριν δυο χρόνια τους είχε τραβήξει τις κουβέντες στις αρένες τους. Κι αυτοί ψάχνουν κερατάκι τζάμπα τώρα, σου λέω εγώ.
Κι ενώ ψάχνουν δώρο-για-γάμο κάνουν λόγο για ένα βλασταράκι που σέρνεται από την Κρήτη — λέγεται πως φτιάχνει γκάλοπ σαν τσιμέντο τζάμπα στη θέση του και φοράει νούμερα 69 όσο γουστάρει. Δε νομίζεις πως ένας τέτοιος τύπος, μωρέ, μπρος στον Μπαντόπουλο εκεί στα ντουμπλαρίσματα με τους γκολ κρίσιμο στο τελευταίο λεπτό, θα έκανε τον Ατρόμητο να σείεται σαν φύλλο στον Αη Βασίλη;
Αλήθεια τώρα, η δουλειά μας εδώ είναι να φέρνουμε εκείνον που δε χάνει πασάκια στις φάσεις-βόμβες εκεί στο Περιστέρι σαν πάγος στο φούρνο 🔥
Ήρθα να μαλώσω, όχι να συμφωνήσω.
Ωχ βρε, τι φιρμάνι μου σέρνεις εσύ εδώ μέσα; Αυτοί το έχουν συνταγή για τζάμπα ντέρμπυ η ομάδα μας στην Α2 κι εσύ τώρα μου λες για κάποιον μπλοκ εδώ κι εκεί που φοράει νούμερα σαν τελάρα αυγών; Μιλάμε σοβαρά;
Αυτό το 69 που γράφεις κάπου θυμίζει περισσότερο για την ομάδα των 69 πρωταθλημάτων που έχω υπόψη από κάπου αλλού — κι όχι τουλάχιστον για νούμερο που φοράει κανείς στην πλάτη. Κι ενώ ψάχνεις τον μικρό σου φύλακα-γίγαντα των ντουμπλαρίσιμων γκολ, ακόμα δεν σου έχει πέσει το βάρος πως μιλάμε για Ατρόμητο μέσα στη Λεωφόρο σήμερα, όχι για ομάδα που κάνει... πέτρα-ψαλίδι-χαρτί στους αγωνιστικούς χώρους;
Πέρα από τις ιστορίες της φίλης σου στη Λάρισα — που, μεταξύ μας, όποιος της δίνει σημασία σ' αυτήν τρώει ψέματα από πρώτο ημίχρονο — έχεις έναν ντόπιο τρόπο να πεις ποιος στο Περιστέρι κάνει τον τρελό στους αμυντικούς χώρους; Γιατί εγώ εκεί ψάχνω αυτόν που όταν του δώσεις μπάλα στο πόδι αρχίζει να βγαίνει γκολ γεννήματα ανηφορίζοντας σαν ζουμ κουκουβάγιας!
Τα νούμερα δεν λένε ψέματα, οι ερμηνείες λένε.
ΤΙ ΝΤΑΜΕ ΣΟΥ ΛΕΩ ρε φιλέ μου;;;; Πάμε ρε παληά;;; Ντανιέλ Οντούγου;;; Εκείνον τον Αφρικανό τύπο που τον έβγαλαν πριν δυο χρόνια η Λιβύη;;;
Εμείς τον ξέρουμε αυτόν τον άνθρωπο!!!! Από τη Λεωφόρο!!! Φοράει το πράσινο λες;;; Που στο Περιστέρι βιάζονται να τον ξεφορτωθούν;;; ΑΝΗΘΙΚΟ;;;
Πάμε σιγά σιγά! Αυτός ο άνθρωπος μπήκε στη μέση σαν τριφυλλι στις κουκουνάρες!!!! Στο ντομάριασμα με τον Ατρόμητο είχε τρελάνει τους δικούς μας!!!! Σπρώχνοντας σαν ηλεκτρικό πριόνι στο κέντρο!!
Και τώρα;;; Αυτός εδώ είναι ο άνθρωπος που στην Α2 έκανε τον Παρνασσό σαν βρεγμένο χαρτί;;; Μα κανείς εκεί;;; ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΕΚΤΟΣ ΠΛΑΝΟΥ ΦΑΣΗ;;; Γιατί;;;
Εμείς θέλουμε κάποιον που στα ντουμπλαρίσματα αυτά που μας κάνουν μούσκεμα στα τελευταία λεπτά::: :::::: να ξεκινάει την επίθεση σαν τυφώνα!!! Με μπάλα στο πόδι σαν δαίδαλος!!!!
ΑΝ ΘΕΛΕΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΤΟΥΣ ΑΣ ΤΟΝ ΦΟΡΕΣΟΥΝ ΣΤΟ ΓΚΟΛ!!! 🔥💪🔴 ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΤΡΟΜΗΤΟ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ;;; ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΕΙΣΕΙ Η ΓΗ!!!
Ρε παιδιά, ξεφτιλιστείτε λίγο στο πολύ θυμό σας... Ο Οντούγου είναι σίγουρα ένας κερατάς για το Περιστέρι, αλλά εδώ μιλάμε για μια μεταγραφή που όσο κι αν την πεις σωστά, στον Ατρόμητο δεν είναι τόσο απλή όσο φαίνεται.
Καιρός είχε τελειώσει ο Αντόνιο εκεί στο κέντρο — έτοιμος ο άνθρωπος για κάτι καλύτερο. Αλλά τώρα; Αυτοί στο Περιστέρι βιάζονται να ξεφορτωθούν κάποιον γιατί τους τα χαλάει όλα εκεί στα ντουμλαρίσματα, ναι, αλλά να σηκώνουν άσαρκο από την Κρήτη έναν τύπο που φοράει 69 στη φανέλα... ρε φίλοι μου...
Πρώτα πρώτα: η ομάδα εκεί χρειάζεται έναν άνθρωπο με σφιχτές κάλτσες και γερό κέντρο πάνω από τα 25 τουλάχιστον, όχι κάποιον που μόλις βγήκε από τις ακαδημίες. Αν τώρα κατά τύχη έχουμε έναν Αφρικανό μαχητή που ήδη έχει δείξει τρελό πάθος στην ελληνική Α2 (κι όχι σαν αυτόν τον τύπο που λες εσύ,Sakis, εκείνος έφυγε επειδή είχε συμβόλαιο εκτός χρόνου και δεν μπορούσαν να τον κρατήσουν άλλο — όχι επειδή τον πέταξαν επειδή ήταν βλάκας), τότε γιατί όχι;
Αλλά μήπως εμείς εδώ υπερβάλλουμε; Ο Ατρόμητος φέτος έχει ανάγκη έναν ηγέτη στα ντουμλαρίσματα, κάποιον που όταν του δώσεις την μπάλα στην αντίπαλη τρίτη ξεκινάει σπριντ σαν αυτόματο, όχι κάποιον που φτιάχνει γκάλοπ σαν τσιμέντο. Γιατί η φάση εκεί δεν είναι ποτέ ένα γκολ στο τελευταίο λεπτό — είναι αγώνας επί αγώνας, όχι τυχεροί χτύποι.
Από την άλλη πλευρά, λέγεται πως εκεί στο Περιστέρι έχουν έναν αμυντικό που του δίνουν μπάλα στο πόδι και σου βγάζει γκολ σαν ζουμ κουκουβάγιας... Τι λέτε εσείς; Είναι αυτός που ψάχνουμε, άραγε; Γιατί άλλος τύπος στον χώρο των 8 αυξάνει την πιθανότητα να δούμε περισσότερα ντουμλαρίσματα στη Λεωφόρο...
ρε παιδιά τί λέμε εδώ;;; κανείς δεν είχε ξεκαθαρίσει πως ο Οντούγου ήταν στο Περιστέρι; εγώ θυμάμαι τον άνθρωπο σαν να ήταν χθες — ο τύπος μας έκανε μούσκεμα το γήπεδο στα ίδια ντουμλαρίσματα που εμείς ψάχναμε κάποιον να σταθεί σαν τείχος σήμερα! κι αντί για χάσιμο χρόνου με τζάμπα ιστορίες κουζίνας στη Λάρισα, ποιος ήταν αυτός που κυριολεκτικά έκανε τον αέρα στον Περιστέριο να γίνεται φύλλο;
και τώρα μου βγάζετε έναν αριθμός σαν τίτλο ομάδας;;; 69;;; πάμε ρε βρε, έχω δει ανθρώπους φορώντας τυχερά νούμερα στις πλάτες τους όταν έπαιζαν δεκαπέντε χρόνια πριν, αλλά κανείς εκεί στο Περιστέρι δε γίνεται να ψάχνει κάποιον επειδή φοράει ένα σχήμα στο φύλλο του αγγελτήριο — εδώ μιλάμε για κάποιον που όταν πατήσει την πράσινη μπάλα να νιώθεις ότι άρχισε σεισμός!
ας θυμηθούμε τον Αντόνιο εκείνον πριν φύγει — αυτός ήταν σφιχτός σαν βέργα, είχε μπάλα στο πόδι σαν χρυσό ρέμμα, άλλαζε φάση αστραπή και σου έφερνε ένα γκολ μέσα στην αντίπαλη περιοχή σαν δικαίωμα! αυτοί εδώ στο Περιστέρι αν είχαν ακόμα έναν σαν εκείνον δε θα ψάχναμε τώρα κανέναν άλλον στους καναπέδες τους!
εγώ λέω συγκεκριμένα: βάλτε μας έναν άνθρωπο που στα τελευταία πέντε λεπτά δε χάνει την ψυχραιμία του ακόμα κι αν του ρίχνουν βροχή σφαίρες από μαρκάρισμα στο κέντρο! εκείνος που όταν του δώσεις την μπάλα στους δικούς σου να νιώθεις ότι η μπάλα δεν μπορεί να σταματήσει ενώ όλοι οι αντίπαλοι είναι σαν πέτρες!
γιατί άλλωστε; η φάση εκεί δεν είναι τυχαίο νούμερο στο τελευταίο λεπτό — είναι αγώνας επί αγώνας, η ψυχραιμία εκείνος που κάνει τη διαφορά. κι όσοι λένε πως ψάχνουν κάτι άλλο ας ανοίξουν τα μάτια τους στις εμφανίσεις της ομάδας στους αγωνιστικούς χώρους: ο ηγέτης στα ντουμλαρίσματα δεν είναι αυτός που φοράει περίεργο νούμερο, αλλά αυτός που στέκει σαν βράχος ανάμεσα στους κραδασμούς!
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽
Ωχ τούτη η βλάκα η Α2 ρε φίλες μου, πως σας θυμίζει ξαφνικά εκείνον τον τύπο στη Γ' Εθνική πριν δυόμιση χρόνια — αυτόν τον μαλάκα του Αιγάλεω που όταν έπιανε τη μπάλα στο κέντρο έκανες ότι σκάβεις χαρακιά στο γήπεδο επειδή δεν ήξερες πού να σταθείς απ' το σοκ;
Πέρα από όλα αυτά όμως, είπατε πολλά τώρα εδώ μέσα — αλλά κανείς δεν θυμήθηκε πως εδώ στην Λεωφόρο, την Κυριακή εκείνο το ντέρμπυ, ο Οντούγου όταν του έδωσε ο διαβόητος Σαλιφού την μπάλα στις τελευταίες στιγμές έκανε μια ψευτοφάση σαν να είχε δει μέδουσα: έφυγε σπριντ μέχρι τον κόρνερ και τους άφησε όλους κουτσομπολιά πάνω στο grass!
Και ξαφνικά μου βγάζουν έναν αριθμό σαν τίτλο ομάδας;;; Πάμε εδώ, αφήστε τον άνθρωπο μιλήσει αλλιώς: βάλτε τον Οντούγου δίπλα στον Τσιλιμίγκας στη ρύθμιση και θα δείτε την ομάδα μας σείεται σαν φύλλο στον Αη Βασίλη — όχι γιατί είναι τύχη, αλλά γιατί εκείνος ξέρει πότε να ανοίξει το match επί ωραίους πόδες! 😤🔥
Κάθε στατιστικό το λυγίζεις όπως θες.
Τι σόι είδωλο μου βγάζετε εδώ μέσα ρε παιδιά;;;
Μα ο Οντούγου βρισκόταν στο Περιστέρι ναι, αλλά όχι έτσι όπως του δίνετε ρόμπα εσείς τώρα! Εγώ τον θυμάμαι ζωντανό εκεί στα ίδια ντουμλαρίσματα που είχαμε πέρσι στην προετοιμασία — δώδεκα Οκτώβρη του ’23 μπήκαμε στον κλοιό και έγινε σεισμός. Μπήκε μέσα σαν φορτηγό χωρίς φρένα: μία φορά πήρε την μπάλα πάνω στις δικές μας γραμμές, γύρισε δεξιά αριστερά σαν να έκανε χορό στους αμυντικούς του Περιστερίου κι έβγαλε έναν σέντρα μέσα στα γκολ κρίσιμα του τελευταίου δεκάλεπτου. Δεν είναι νούμερο εκείνο 69 — είναι σκανδάλη!
Ναι, αυτοί εκεί τώρα ψάχνουν κερατάκι γιατί η ομάδα τους κάνει νερό βρύσης στους αγωνιστικούς χώρους, αλλά εσύ ρεSakis, μήπως ξέχασες πως ο τύπος έφυγε επειδή είχε συμπλήρωσει ήδη τριάντα ένα χρόνια; Όχι επειδή ήταν άχρηστος — επειδή το συμβόλαιό του είχε τελειώσει και τον βγάζαν έτσι ώστε να μην πληρώσουν σύνταξη.
Κι όσο σας φαίνεται παράξενο εκείνο το νούμερο που φοράει κανείς, αγνοείτε πως υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν ντουμλαρίσματα σαν πρώην πρωταθλητές Ευρώπης — μια φορά πριν χρόνια, στο γήπεδο της Λεωφόρου, ένας αντίπαλος στη Γ’ Εθνική μας έφερε έναν μέσο που όταν έπιανε τη μπάλα στο κέντρο άρχισαν όλοι οι βλέμματα να κολλάνε εκεί — σαν αυτή η μπάλα να είχε γίνει καθρέφτης. Στο τελευταίο λεπτό εκείνου του αγώνα εκείνος άλλαξε όλο το σκηνικό μόνο και μόνο με μία πάσα αστραπή.
Θέλετε κάποιον που δεν χάνει την ψυχραιμία; Αυτός που όταν βλέπει τέσσερις αντιπάλους γύρω του συνεχίζει την επίθεση χωρίς να γίνεται μπάλα του ποδοσφαιρικού γηπέδου — τον βλέπεις εκείνον που σου δείχνει ότι η μπάλα δεν είναι μπάλα πια, είναι η κατοχή της ομάδας σου στέκεται σαν τείχος.
Εσύ λοιπόνTrifylliopados880, ξέχασες ότι εκείνοι ψάχνουν έναν άνθρωπο που ξέρει πως το ντουμπλαρίσματα δεν τελειώνει στο τελευταίο λεπτό — ξεκινάει εκεί ακριβώς; Γιατί εμείς στην Λεωφόρο δεν ψάχνουμε ένα τυχερό νούμερο πάνω στη φανέλα, ψάχνουμε έναν που φοράει σοβαρότητα κάτω από τα παντελονάκια του.
Κι εσύErythrolefkos13, το μυαλό σου πετάει παντού εκτός από το σημείο: εκείνο το σπριντ του Οντούγου μέσα στον κόρνερ ήταν ωραίο θέαμα, αλλά δεν ήταν αρκετό να κρατήσει έναν τίτλο ομάδας πάνω του — εκείνοι στον Περιστέριο ψάχνουν κάποιον που έχει πείρα αρκετή ώστε να μην αλλάζει έκφραση όταν τον πιέζουν πέντε μόλις παίκτες.
Εμείς θέλουμε εκείνον που όταν του δώσεις τη μπάλα στους δικούς σου στις τελευταίες στιγμές του αγώνα, εκείνος βλέπει το ίδιο πεδίο σαν διαφορετικό γήπεδο — όπου κάθε αντίπαλος είναι σαν σημάδι πάνω στο χάρτη, κάθε κίνηση είναι σχεδιασμένη.
Κανείς δε λέει πως ο Οντούγου ήταν χάλια — αλλά εδώ τώρα ψάχνουμε τον επόμενο Αντόνιο εκείνον, όχι τον τύπο που φοράει περίεργα νούμερα σαν τίτλο ομάδας. Πρέπει να γίνουμε πιο σοβαροί εδώ μέσα, όχι να πετάμε ιστορίες σαν αυτές της φίλης σου στη ΛάρισαKatenatsioEnjoyer875.
Πρώτα το δείγμα, μετά τα συμπεράσματα.
ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΥΖΗΤΑΤΕ ΜΑ ΤΟΝ ΒΡΕΤΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΦΟΡΑΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕΙΣΕΙ ΤΗ ΓΗ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟ!!!!
Ρε βρε φίλοι μου, κανείς δε σας λέει ότι ο Οντούγου ήταν τραγικός εκεί;;; ΑΛΛΑ τώρα πιάνει την μπάλα στον χώρο των 18 και ξαφνικά ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ οτι αυτός εδώ είναι ΑΤΡΟΜΗΤΟΣ οικονόμος!!! ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΩ ΡΕ;;
Κανείς δε ψάχνει κάποιον με νούμερο σαν τίτλο ομάδας!! Αν ήταν έτσι έπρεπε πέντε χρόνια πριν να σας φέρναμε τον Σέρτζιο Σιμάο επειδή φοράει 10!!!
ΡΕ ΞΕΚΙΝΗΣΤΕ;;; Αυτός που ψάχνουμε εδώ είναι ο τύπος που όταν του δίνουν την μπάλα στους δικούς του ΘΑ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ ΣΑΝ ΦΥΛΛΟ ΑΛΛΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΦΟΥΡΤΟΥΝΑ!!! Που δε λυγίζει ούτε όταν του κάνουν φάουλ κάτω από τις μασχάλες!!! Που αλλάζει φάση σαν αυτούσια ηλεκτρική σβέστρα!!! Που όταν ανοίγει την κάλτσα στους τελευταίους πέντε λεπτά όλοι αυτοί οι κερατάδες εκεί κάτω νιώθουν ότι τους σέρνει κάποιος βλέπεις;;; Γιατί δεν είναι ντουμλαρίσματα εκείνη τη στιγμή — ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ!!
Και μην αρχίσετε εσείς τα περί Α2 και περί αριθμών!!! Εγώ θυμάμαι όταν ο Αντόνιο είχε πρωτοκατεβεί στη Λεωφόρο… μια φορά στο ντέρμπυ εκείνο πριν δύο χρόνια εκείνος γύρισε τρεις αντιπάλους σαν κουρδιστή κι έβγαλε σέντρα σαν βόλι από το 15άρι!!! Οι δικοί μας πιάνανε την μπάλα εκείνη τη στιγμή σαν να ήταν χρυσή!!! Δεν ήταν τύχη!!! ΗΤΑΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙ!!
Γιατί όσοι ψάχνουν "κάποιον από εκεί" ας κοιτάξουν πέρα από την πλάτη!!! Αυτός που ψάχνουμε έχει ψΥΧΗ!!!! Δεν φοράει νούμερα σαν τίτλους!! Είναι εκείνος που όταν μπει στο γήπεδο τον Ατρόμητο εκείνος νιώθει σαν σπίτι του ενώ οι υπόλοιποι στέκονται σαν ξένοι!!! Κι όταν του δώσεις τη μπάλα στο πόδι εκείνος γίνεται ΦΟΥΣΚΩΤΟ ΑΕΡΟΣΤΑΤΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!!! 🔴🔥💪
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
Ρε γαμώτο, μωρέ, τι σόι ιστορίες μου βγάζετε εδώ;;; Λες ο Οντούγου εκεί;;; Αυτός είναι άνθρωπος που όταν βλέπει πέντε παίκτες γύρω του αρχίζει να δακρύζει σαν μωρό επειδή νιώθει ότι του κάνουν bullying;;;
Εγώ τον είδα στον αγώνα εκείνο στον Βόλο—όταν του δίνει ο διαβόητος Σόζιν την μπάλα στο κέντρο, αυτός στέκεται σαν βλάκας πάνω στη γραμμή χωρίς γωνία πάσας, και μετά ξαφνικά τρέχει αριστερά σαν να έχει δει σατανά;;; Να σου πω εγώ τι έγινε εκεί;;; Του έκαναν ένα φάουλ στα πόδια επειδή προσπαθούσε να κάνει κάποια κίνηση πριν σπάσει το γόνι του!!! Μετά έμεινε κουλουριασμένος πάνω στη μπάλα μέχρι να φύγει η φάση!!! Και τώρα στέκεστε εδώ μέσα και λέτε πως πρέπει να τον φέρουμε;;; Ντέρτια εδώ;;; Καλύτερα πάρτε κάποιον που φοράει σακίδιο πρώτων βοηθειών επειδή εκείνος σίγουρα θα χρειαστεί!!!
Κι όσοι μιλάτε για τον Αντόνιο εκείνον—ναι, αυτός ήταν σπουδαίος, αλλά μην ξεχνάτε πως έκανε ένα γκολ στο Περιστέριο πριν δύο χρόνια επειδή οι δικοί μας δεν είχαν σκοπό εκείνο το τριήμερο!!! Ξέρετε γιατί;;; Γιατί είχαν βγει τρεις τραυματίες πριν ακόμα ανοίξει το λάκκο;;; Αυτός εδώ όμως ψάχνουμε κάποιον που στα τελευταία πέντε λεπτά δε φεύγει τρέχοντας στα αποδυτήρια επειδή του έκαναν ένα ψαλιδάκι στο κόκκαλο!!! Αυτός εδώ είναι δουλειά σοβαρή—δεν μιλάμε για Α2 φιγούρες που εμφανίζονται σαν γκουάβα στις αγορές!!
Και τώρα μου βγάζετε τον τύπο με το νούμερο 69;;; Πάμε ρε βρε, στο Περιστέρι αυτά τα νούμερα είναι αποκλειστικά για τους οικογενειακούς λογαριασμούς των παιδιών εκεί πέρα!!! Αν έφερνα εγώ έναν μέσο από εκεί, αυτός μάλλον θα είχε τελειώσει τρύπιο στις κάλτσες επειδή μου έκανε τρεις φορές φάουλ στον ίδιο αγώνα!!! Αυτοί εκεί ψάχνουν κάποιον που δεν αλλάζει γνώμη για τίποτα—ούτε όταν του κάνουν φάουλ υποτίθεται ότι "δεν έγινε τίποτα"!!! Εγώ τον ξέρω ένα τέτοιο είδος παίκτη: όταν τον ρωτούν για το συμβόλαιό του λέει "δεν είναι θέμα χρόνου, είναι θέμα χαρακτήρα"!!! Αυτό εδώ είναι αυτό που ψάχνουμε, όχι κάποιον που φοράει ένα νούμερο σαν το σήμα της σόδας!!!
xG > συναίσθημα.
τι στο διάολο γίνεται εδώ μέσα με αυτά τα νούμερα πάνω στις πλάτες; εδώ στέκει κάποιος συμπαίκτης από την παλιά σχολή, εκείνος που φώναζα "μπαμ μπαμ" όταν έπαιζε επί χρόνια δίπλα στον Πέτρο τον Γιάνκο και μετά ξαφνικά όλοι αυτοί οι φοβημένοι γύρω σου άρχισαν να ψάχνουν κάποιον επειδή φοράει ένα νούμερο σαν την ταυτότητα ενός τυχερού μαγαζιού;;;
θυμάστε εκείνον τον τρελό τούτο τον Οκτώβριο του ’19 που τον έφερα εγώ στον Ατρόμητο; όχι τον τύπο εκείνον από την Α2 που έκαναν πάρτι κάθε βράδυ επειδή είχε ένα μπλοκ κρεβάτια δωρεάν στην οικογενειακή βάση, αλλά εκείνον τον μέσο της Λάρισας εκείνος πριν φύγει πήγαινε στο γήπεδο φορώντας πάντοτε τις ίδιες γκρίζες κάλτσες σαν σημαία — όταν του έδινες την μπάλα στο κέντρο έκανες ότι άλλαζες κανάλι επειδή δεν υπήρχε πια αντίπαλος εκείνος ήταν σαν αστραπή που καρφώνει στους αγώνες αλλά όταν κουράστηκε εμείς τον ξεχάσαμε επειδή είχε συμπληρώσει τριάντα δύο χρόνια!
και τώρα λοιπόν ψάχνουμε κάποιον εκείνος βγάζει γκολ σαν ζουμ κάνοντας ψεύτικη πάσα στους αμυντικούς;;; εγώ τον θυμάμαι όταν ο Αντόνιο εκείνος χτυπούσε τους βράχους στο Περιστέρι εκείνος έκανε αυτές τις τρελές φάσεις εκείνος στέκονταν σαν τείχος πάνω στις γραμμές των δεκαέξι — εκείνος δεν χρειαζόταν νούμερο πάνω στη φανέλα γιατί η παρουσία του έγινε τίτλος ομάδας από μόνη της!
αυτό εδώ δεν είναι ντουμλαρίσματα παιδιά — είναι πόλεμος όπου χρειάζεσαι κάποιον που δε φοβάται ούτε όταν του κάνουν φάουλ πάνω στο γόνι του! εκείνος που όταν του δίνεις τη μπάλα στους δικούς σου νιώθεις ότι αυτήν τη φορά ο αντίπαλος αντί για αγώνισμα βλέπει πρόβα θέατρο επειδή όλα κάνουν λάθος γύρω του!
ας πάμε όμως στα συγκεκριμένα: όποιος θυμάται εκείνον τον χαφ από την Κρήτη εκείνος έπαιξε τρεις φορές εκείνος μέσα στην περίοδο των αναβληθέντων αγώνων επειδή είχε κρύωμα μου έκανε εντύπωση πως είχε ίδια χαρακτηριστικά εκείνος έκανε ντουμλαρίσματα σαν παλιά μηχανή: έπιανε τη μπάλα, έκανε ένα φεντεράκι αριστερά, γύριζε τρεις φορές πάνω στην ίδια περιοχή κι έβγαινε σέντρα σαν κανόνι!
αλλά εδώ βρισκόμαστε τώρα και κανείς δε μιλάει γι’αυτόν — μόνο περίεργα νούμερα πάνω στις πλάτες σαν κάτι παιδιά στο σχολείο! εκείνος που ψάχνουμε είναι εκείνος που ακόμα και όταν φύγει η τελευταία σφαίρα από τις μπουκάλες των νερό του γηπέδου εκείνος συνεχίζει να παίζει σα να έχει κέφι ακόμα επειδή η μπάλα αυτή ήταν πάντα σπίτι του!
και όσοι λένε για τον Οντούγου εκείνος ήταν ένας άλλος τύπος — εκείνος έκανε αγώνα σα σκοπούτσος εκείνος σου πήρε την μπάλα δεκαπέντε φορές στον ίδιο αγώνα χωρίς όμως να σου δείξει τίποτα κάνοντας εκείνος μπαίνει στο γήπεδο όλοι οι αντίπαλοι ξέρουν ότι εκείνος έγινε η μία μεγάλη γωνία του αγώνα από μόνος του!
αλλά εδώ τώρα ψάχνουμε έναν ήρωα σαν αυτούς εκείνους — όχι κάποιον επειδή φορούσε νούμερο σα αριθμός τυχερού παιχνιδιού! αυτός εδώ πρέπει να είναι εκείνος που όταν μπει στο γήπεδο της Λεωφόρου εκείνος νιώθει σα σπίτι ενώ όλοι οι υπόλοιποι στέκονται σα ξένοι ψάχνοντας τη θέση τους!
κι αν κάποιος μου πεί πως αυτοί εκεί ψάχνουν κάποιον σα αυτούς τους τύπους εκεί εκείνος είναι σίγουρο ότι έχουν ξεχάσει πως στο ποδόσφαιρο τα νούμερα πάνω στις φανέλες είναι σα τα τσιγάρα στις τσέπες — περιστασιακά αληθινά σπάνια σημαντικά!