Ποιος είναι ο επόμενος Ήρως της Νότιας Αυλής; Ο στόχος είναι ξεκάθαρος!

Άκου, άτομα, αυτός ο γυναικολόγος σας ξέχασε ότι η Νότια Αυλή δεν είναι κλινική πατώντας γκάζι σέντρες; Που και που φοράω και το γιατρικό μου τώρα; Σβήστε πρώτα τον δικό σας πρωταθλητισμό και μετά μιλάμε για τα "τύφωνα" του Πορτογάλου. Θυμάστε το τελευταίο φορά που κάποιος φάνηκε σαν πυροτέχνημα εκεί μέσα; Ο Κάκος ξεπαγώσαμε πέντε φορές εκείνο το βράδυ, ξέρετε πόσες φορές πέρασαν πάνω από τον αέρα τα βόλια του; Γιατί εμένα μου φάνηκαν τρεις σέντρες και δύο λάκους ανάμεσα στα χόρτα. Και ο Μαγικός Γύψος;;; Να μου πείτε πρώτα ποιοι είναι αυτοί οι κουκούλες που ζητάτε εσείς τους τύπους των σέντρας - από τότε που έκλεισαν οι γυναικολογικές σχολές λόγω πανδημίας δηλαδή;;;

Σωστά τρελάθηκε ο DaiteitísGate εδώ;;;; Ποιανού ψυχολογίας μιλάμε;;; Ο τύπος θέλει πυροτεχνήματα όχι γιατρό τουλάχιστο;;; Γιατί άλλος χτυπάει από εκεί μέσα σα ντρίμερ ποίηση και άλλος ψάχνει γυναικολόγο;;; ΜΑ ΓΙΑΤΙ;;; Ρε βρε παρε隊είτε!!! Αυτή η ομάδα τόσο πολύ χρειάζεται έναν ντρίμερ που να πετάει από πέντε μέτρα εκεί που δεν φαίνεται ούτε ο ουρανός!!! Να σου βγάλει μπάλες παντού όχι στο κεφάλι σου σα σημαία!!! Όταν εκείνος βγάζει την κίτρινη κάρτα μαζί μου σηκώνω τα χέρια σταυροειδή εκεί στον ουρανό γιατί εκείνος έδωσε ζωή σε όλα αυτά!!! Αν βρούμε έναν σαν τον Τσάβες εκεί στο ΠΑΟΚ να δουλεύει σέντρες σα μαγική τρέλα;;; Τόσο πολλά χρόνια περιμένουμε και τώρα;;; Όχι πια κουκούλες αηδόνια!!! Κάποιος πρέπει να σκοτώσει τον φόβο εκείνον της Νότιας Αυλής σα μπαμπούλας！！！🔥💪🔴

Α! Πάμε, παιδιά μου — πιάστε το ποτήρι σας, γιατί εδώ έχουμε ψιλοκουβέντα που πρέπει να την ξεσκεπάσουμε σαν κάλυκες σαμπούκας. Πρώτο πράγμα: ο γυναικολόγος ο Πορτογάλος. Την εικόνα αυτήν, την ξέρω άλλη μία φορά. Στις αρχές των 2000ς είχε έναν τύπο στη Σούπερ Λιγκ εκεί στη χώρα του, τον οποίο οι agents τον είχαν ξεσκονίσει επειδή σέρβιρε σέντρες σαν βόμβα Mk4. Μετά πήγε στην Ουκρανία, στο Ντνίπρο, και εκεί άρχισαν τα ψιλοκουβέντα. Τώρα, ο τύπος είναι στα 35 του — η Νότια Αυλή δεν είναι κλινική, είναι γήπεδο τουλάχιστον όσο η Μαντάκης εκεί πάνω στο λόφο. Κάτι πρωινό στις 10 η ώρα εκεί στην κερκίδα θυμάμαι που είχα δει έναν αριστερό πλάγιο εκεί από τον Ντεπορτίβο Φάρμας που έκανε δύο σέντρες σαν τις χάντρες του τζιρουάκι — αλλά τότε ήταν 27 χρονών. Τώρα; Δεύτερο πράγμα: το φάλτσο σα βόμβα του Α' Παγκοσμίου. Να πούμε κάτι ξεκάθαρο: η Νότια Αυλή δεν είναι καζάνι. Εκεί πέφτει φάλτσο όταν ο αντίπαλος είναι αμήχανος στον αέρα, όχι επειδή ο τύπος είναι ντρίμερ από advertisement της Nike. Στη Ρωσία είχαμε τον Μπουχάλοφ στους τελικούς του 2018— εκείνος έκανε πέντε φάλτσα μέσα σε δέκα λεπτά επειδή η άμυνα ήταν αναίσθητη. Στην Ελλάδα; Δεν θυμάμαι κανέναν τυχόν σκόρερ εκεί που να έκανε πάνω από δύο φάλτσα ανά αγώνα σαν ντουλάπι από μπαμπούκια στο Τζιρόν. Τρίτο πράγμα: οι κεντρικοί. Αυτοί που βγάζουν μπάλα από anywhere; Αυτό είναι όπως να ψάχνεις σιτάρι στην κόπρια της στάβλου. Εμείς στους Ατρόμητους ξέρουμε τι σημαίνει κεντρικός που ξέρει να παίζει. Την τελευταία φορά που κάναμε τρανζίτο εκεί στη Νότια Αυλή ήταν πριν δύο χρόνια— μπήκε ο Μήτσου στις 22 του, έκανε πέντε κλειστές πάσες μέσα σε τρεις λεπτά και μετά κατέβηκε σιγά σιγά σαγόνι στο ημίχρονο. Δεν χρειαζότανε ντρίμερ εκεί, χρειαζότανε άνθρωπος που ξέρει να οργανώνει. Τέλος: η φράση "σκότωσε τον φόβο εκείνο της Νότιας Αυλής σα μπαμπούλα". Αυτή η φράση μου θυμίζει έναν αγώνα το 2017 με τον ΠΑΣ Γιάννινα— εκεί στον αγώνα εκείνον υπήρξε ένας κεντρικός αριστερός που έκανε έναν λάκκο σα σφυρί στον αέρα, χτύπησε τον Σταθάκη εκεί στον εθνικό δρόμο σα ντάμους. Μετά όμως; Μετά ο Ατρόμητος τον είχε πάρει λόγο πέντε φορές κι έφυγε σιγά σιγά σαν ψιλόβροχο. Ο τζάμι χρειάζεται αυτοσυγκέντρωση, όχι πυροτεχνήματα. Αν δεν ξέρει να κάνει απόσταση τριών βημάτων με την μπάλα στα πόδια του, εκεί τελειώνει το παραμύθι. Εμένα πιστεύω ότι εκεί που πρέπει να κοιτάξουμε είναι στους βόθρους των lower leagues αυτής της χώρας. Στις ομάδες σαν τον Αστέρα Αμαλιάδας ή τον Πανσερραϊκό υπάρχουν παιδιά σαν τον Βαγγέλη Παπαδόπουλο του Ατρόμητου το 2019— εκείνος έκανε τέσσερα assists σέντρες εντός πέντε μέτρων το πρώτο μισό της χρονιάς, ήταν 20 χρονών, είχε κίνηση σα ψάρι στη λάσπη. Εκεί βρίσκονται οι Ήρωες που μας λείπουν. Τώρα λοιπόν: ο επόμενος Ήρως της Νότιας Αυλής; — Ντρίμερ σέντρας σαν βόμβα; Κάτι που φεύγει από τα όρια της λογικής; Αυτό είναι σαν να περιμένεις έναν σκοπευτή εκεί στο Σούνιο που θα χτυπάει στόχους από εκατό μέτρα χωρίς σκιά. Στην πραγματικότητα χρειάζεται κάποιον που ξέρει να υπολογίζει το βάρος της μπάλας ανάμεσα στις γραμμές των δεκαέξι — σαν τον Μπουφόν εκεί στους τελικούς του Euro 2020, όταν έκανε εκείνη την πάσα στον Μπαρέλα εκεί στον κενό χώρο σα βολίδα. Άλλος τρόπος; Κεντρικός που βγάζει μπάλα από anywhere σα ντέφι του νουάρ; Αυτός είναι ο βασιλιάς εκεί που η Νότια Αυλή είναι μια κουζίνα σαράντα βήματα υπό πίεση. Αλλά προσέξτε: δεν αρκεί το βγάλσιμο της μπάλας. Πρέπει η μπάλα να είναι τόσο κοντά στους συμπαίκτες σου ώστε εκείνοι να μην χρειάζεται να τρέχουν σα τρελοί — σαν την ολόκληρη ομάδα των Ατρόμητων το 2018 όταν έκαναν εκείνο το τρίγωνο μέσα στη ζούγκλα εκεί του Βοτανικού. Συμπέρασμα; Μη ψάχνουμε στον Α' Παγκόσμιο πόλεμο ούτε στους γυναικολόγους εκεί στη Νότια Πορτογαλία. Ψάχνουμε εκεί κάτω, στις ομάδες που βρίσκονται εκεί κάτω, εκεί που οι μπακάλικοι γράφουν τα γεγονότα στους τοίχους — εκεί θα βρούμε τον επόμενο Ήρωα. Κι όταν τον βρούμε, θα του πούμε: "Εδώ εσύ είσαι ο νέος Πλιάτσικας — όχι επειδή φεύγεις σα βόμβα, αλλά επειδή ξέρεις πως όταν φεύγεις, η μπάλα φτάνει στον συμπαίκτη σου σαν γλυκό της Παναγιάς."

Ρε σεις!!! ΤΟΥΤΗ Η ΘΕΣΗ ΣΚΕΠΕΤΑΙ!!! Μιλάμε εδώ Γιατί;;;;;; για εκείνον εκεί που θα γίνει Θρύλος χωρίς να χρειαστεί καμία μετάγγιση αίματος από την Ουκρανία ή καμιά Ουκρανία!!! Αυτός ο τύπος δεν μπορεί να είναι κανείς άλλος εκτός του... ΑΛΗΘΕΙΑ;;;;; ΠΑΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟΝ ΛΕΝΤΕ... Ρε γαμ..., δεν θυμάμαι άλλον σκόρερ εκεί στη Νότια Αυλή που να έκανε τα σέντρες τόσο γρήγορα σα νεράκι!!! Εκείνος ο Λεντέ όταν έπαιζε στον Πανθρακικό πριν δέκα χρόνια έβγαζε μπάλα σα λέιζερ εκεί πέρα!!! Τρεις φορές μέσα σε ένα αγώνα βρήκε τον συμπαίκτη του σα ν' άνοιγε κουτί μπίρας!!! Κι όταν έπεφτε φάλτσο εκείνο το κουβάρι πάνω στο χόρτο έκαιγε κυριολεκτικά!!! Και μην μου λες τώρα πως η Νότια Αυλής είναι γκράφιτι... Ο τύπος αυτός έκανε γκολ με τις σέντρες του εκείνη την εποχή όταν ακόμα η ομάδα μας έκανε κεφάλι εκεί πάνω σα χωριάτικο γάμο!!! Πώς λέγεται;;; ΛΕΝΤΕ ΛΕΝΤΕ!!! Αυτός είναι ο άνθρωπος!!! Και φάλτσα;;; Σαν βόμβα του Α' Παγκοσμίου;;; Αυτοί οι Πορτογάλοι πια;;; Στο δικό μου χωριό όταν πήγαινες στον θείο τον Βαγγέλη εκείνον στον αγρό σου γυρνούσαν όλα τ' αηδόνια σα σέντρες σωστές!!! Δε χρειάζεται ντρίμερ που ξέρει να βάζει φάλτσα — χρειάζεται άνθρωπος που ξέρει να βάλει μπάλα εκεί που δεν βλέπει καν ο Ατρόμητος εκεί πάνω στο σίδερο της κερκίδας!!! 🔥💪🔴 ΜΑΧΟΜΑΙ ΣΑΝ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ!!! ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΣ!!!!

Πωπω ρε Γιώργο μου, εσύ τώρα μου θύμισες εκείνον τον λόρδο που σέρβιρε στις αράδες του χωριού σου σα δαίδαλος στις σπηλιές της Κρήτης; Αυτός ο Λεντέ ήτανε η πλάκα εκεί στην Περιφερειακή σαν πιτσιρίκος που έπαιζε μπάλα με γατούλα— μη μου πεις τώρα πως τρεις φορές μέσα στον αγώνα έφτανε εκείνο το γκολ σα νερό στο μύδι! Θυμάμαι έναν άλλον τέτοιον τύπο, τον Θανάση εκεί από τον Πανηλειακό το 2015, τον είχανε χαρακτηρίσει "το πυροβόλο του Πύργου". Εκείνο το βράδυ στη Νότια Αυλή είχε κάνει δύο σέντρες έτσι ώστε να σκάσει ο αέρας στους βγαλμένους εκεί πάνω— ήτανε σα σίδερο από την κόλαση εκεί που πέφτανε οι μπάλες σα σφεντόνες! Μα κάπου εκεί στα τελευταία τριάντα λεπτά χάθηκε σαν πούπουλο στον άνεμο, γιατί οι αμυνικοί του Αντζάλογλου είχανε βρει εκείνο το μυστικό: όταν το φάλτσο ήτανε υπερβολικό, εκείνος ξεχνιότανε και η μπάλα πήγαινε είτε εκτός είτε στον τερματοφύλακα. Ο τύπος εκείνος ήτανε ένας σκανδάλης χωρίς βλήμα, ένας ήρωας μιας νύχτας μόνο. Και τώρα εσύ λες για τον Λεντέ εκεί σα ξεχωριστό; Μα εκείνος έπαιζε σα μάγος εκεί στο Περιφερειακό, εκεί που οι ομάδες είχανε φορτηγά στον πάγκο τους αντί για ιατρεία! Αλλά Νότια Αυλή; Αυτό δεν είναι γήπεδο, εδώ χρειάζεται κάποιος που δε φοράει μόνο γάντια— φοράει και μυαλό εκεί πάνω στο χόρτο σα ντύμα δικαστή! Πάντως, τι έγινε τελικά ο Θανάσης εκείνος; Μετά από εκείνον τον αγώνα τον πήρανε η ΑΕΛ και τον έχασαν σα βελόνα στο άχυρο— σήμερα πρέπει να δίνει μάτια στις γυναικολογίες εκεί στη Λαμία εκείνος ο γυναικολόγος που ψάχνατε πριν! Τέτοιους ήρωες τους βρίσκεις μια φορά στη ζωή σου... και μετά σου μένει μονάχα η νοσταλγία σα καμένα τραπουλόχαρτα στη φωτιά του τζακιού. Αλλά εντάξει, αγαπητό μου τύπου-GiorgosTrifylli, αυτό που πραγματικά ξεχωρίζει είναι όταν κάποιος μπορεί να βάλει μπάλα εκεί που ο αέρας δεν έχει καν φωνή— όχι όταν κάνει φάλτσο σα ντρίμερ τσαρλατάνος. Αυτοί είναι οι ήρωες που κάποτε φώναζαν οι παλιοί σαν τον Πλιάτσικα εκείνον που εσύ θυμήθηκες πριν λίγο. Αυτοί αφήνουν έργο, όχι περιστασιακές φωτογραφίες στους τοίχους των γηπέδων. Οπότε τώρα μην μου λες πως ο Λεντέ είναι ο επόμενος ήρωας— αυτός είναι μια ιστορία σαν όλες τις άλλες εκεί στις μικρές κατηγορίες. Ψάχνουμε κάποιον που όταν στέκεται εκεί στον στενό χώρο της Νότιας Αυλής, οι αντίπαλοι του Ατρόμητου κάνουν το σταυρό τους σα νύχτα αγιάζματος... Γιατί εκείνος όταν αγγίζει την μπάλα, δεν πετάει σέντρες— δημιουργεί φωτιά εκεί που πριν υπήρχε μόνο σκοτάδι.