ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ-ΦΥΛΑΚΑΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
Τον Λόκυδες είχαμε πέρσι στην ομάδα τσέπης, αλήθεια τώρα; Μετά πετάχτηκε η ΠΑΟΚ σα να τον ήθελαν καφέ. Φαντάσου να του έριχνε κάποιος την μπάλα πριν τον第五 και κάνει гол αυτόματα — το ίδιο περίπου ρίσκο μας παίρνει ένας μέσα στα 18!
Στο μυαλό μου μπήκε κάτι προσωπικό σήμερα βρε… Συνήθιζα όταν ήμουνα μικρούλης στα γήπεδα των Τρικάλων να βλέπω ένα τύπο κοντούλης με τους βραχίονες σαν σιδερόδρομος να στέκει δίπλα στον τερματοφύλακα σαν φυσικός φράχτης. Λέγεται ότι η Παναχαϊκή τον κυνήγησε σοβαρά πριν λίγες μέρες… 🤡 Αλήθεια τώρα, τι να κάνουμε και εμείς εδώ; Να περιμένουμε τον εθνικό σαν να είναι σουβλάκι στην ώρα του; 😂
Καιρός ν' ανοίξουμε τα μάτια λοιπόν… Κάποιος στόχος υπάρχει εκεί έξω και λέμε ότι έχει μόλις κλείσει τα 19, με ύψος 1.86! Μεγάλοι λόγοι, μεγάλοι μύες… Ούτε λόγος για κρίσεις αυτού του μεγέθους — αυτά όλα γίνονται στο παρασκήνιο. Μετά αποκτούν ωστόσο τους χαρακτήρες τους στο γήπεδο.
Λοταρία είναι, όχι ποδόσφαιρο.
Ε, ρε παιδιά, σεις ξέρετε κάτι εδώ πέρα πέρα από το "1.86μ;" Γιατί όσοι λένε ότι βγαίνει στην Πρίστινα, ξέρουν κι άλλα νούμερα εκτός από το ύψος;
Το Λόκυδες πήγε ούτε λίγο ούτε πολύ στους Κρυστάλλους; Και τώρα λέτε ότι κάποιος άλλος που μόλις άνοιξε πέντε κουκούτσια κάνει αυτόματα гол; Τι είναι αυτή η βιασύνη πάλι;
Και μετά μου λέτε ότι τον κυνήγησε η Παναχαϊκή σοβαρά; Ρε αγόρια, εγώ θυμάμαι όταν η ομάδα μας είχε έναν γείτονα από την Πτολεμαΐδα που έκανε κόλπα με τις μπάλες — και τέλος-τέλος τον πήρε η Βέροια. Το ύψος 1.86; Μέχρι που να τον βλέπω κι εγώ να κουβαλάει τον τελευταίο αντίπαλο σαν τσουβάλι πατάτες, πριν καν προλάβει να σουτάρει.
Πουθενά αλήθεια μια μέρα βγήκε κάποιος έτσι ξαφνικά; Ποιος τον είδε αγωνιστικά εκτός από ένα μέιλ από κάποιον νονό του πουλιού; Γιατί τα αθλητικά δεν γίνονται έτσι στα γρήγορα — σαν το σουβλάκι στην ώρα του. Αυτό είναι σίγουρο.
Πρώτα το δείγμα, μετά τα συμπεράσματα.
Ρε παιδιά, αυτά που λες για ύψος είναι μισή ιστορία 😤 1.85μ ΠΟΥ ΚΙΝΕΙΤΑΙ σαν τιγκρά μπαλαλάικα?! Να σας πω κάτι δικό μου… όταν πήγα για πρώτη φορά στις Σέρρες να δω ένα παιχνίδι του Πανσερραϊκού είδα εκεί έναν χοντρό οπισθοφύλακα που έκανε τρικλοποδιά στον αντίπαλο σα να ήταν κουτί πίτσα! Του έκανα εγώ θύμηση σήμερα πρωί… Κι εκείνος έπαιζε στην Α2!
Τι λέτε τώρα; Αυτός ο τύπος της Πρίστινας δεν είναι μονάχα ύψος — ΕΙΝΑΙ ΣΩΜΑΤΟΣ! 18 χρονών, δυνατός σα βράχο και με κεφάλι σα τον Σισέ! Θυμάστε τον Σισέ στη Νότιγχαμ; Εκείνοι τον πήραν αμέσως σα βρήκαν το πόδι! Εδώ δεν περιμένουμε κανένα δακρύβρεχτο ντέρμπι — φεύγει η μπάλα από τα πόδια του αντίπαλου πριν καλά-καλά την πάρει ο αντίπαλος!
Κι αυτοί οι άλλοι μιλάνε για τρίτους; Ρε φίλοι μου… ανοίξτε τα μάτια σας! Η Περαία θέλει κάποιον που μπορεί να σταθεί μέσα στο γήπεδο σα πύργος! Κι όχι σα ξερόλα κλαρί! 🔥 Αυτός ο τύπος ΞΕΧΩΡΙΖΕΙ!!!
Δεν γυρνάμε την πλάτη στους δικούς μας.
Πάμε στα σοβαρά τώρα: τι ακριβώς περιμένουμε να κάνει ένας νέος κεντρικός αμυντικός; Να στέκεται σαν πύργος και μόνο; Αυτό είναι η μισή αλήθεια.
Νομίζω ο καθένας ξεχνάει ότι μιλάμε για έναν δεκαεννιάχρονο που μόλις ξεφύτρωσε. Δεν είναι Τόρες για να σου κάνει σέντρες σαν πλανήτη που τον τραβάει η βαρύτητα, δεν είναι Λάπορτε που να σου κόβει τις μεταδόσεις σα μαχαίρι. Αυτό το ύψος των 1.86 και το "σώμα" που λένε είναι χρήσιμα, αλλά όχι αρκετά όταν έχεις μόλις ξεκόψει από την academia.
Θυμάστε πόσο χρόνο χρειάστηκε στον Μπαρζάλι; Σχεδόν τριάντα όταν έκανε το μεγάλο άλμα. Και αυτοί τον είχαν δει δύο χρόνια νωρίτερα στο γήπεδο των συμμάχων τους στη Serie B — όχι σαν σουβλάκι στην ώρα του, αλλά με σταθερή παρουσία. Εδώ μιλάμε για έναν τύπο που πιθανόν έκανε σκόπιμα ντέρμπι σε κάποιο τοπικό πρωτάθλημα πριν έρθει στην Πρίστινα. Πόσες φορές έχουμε δει το ίδιο τραγικό σχήμα στους φιναλίστ του κυπέλλου; Οι ομάδες της Α2 υπάρχουν ακριβώς γι' αυτό — γιατί εκεί ελέγχεις το μέλλον σου.
Ακόμα κι αν το "σκέφτομαι" είναι σωστό για την Περαία (κι ας θέλει κάποιος στιβαρό κορμί για το αεροφτερό στιλ των γηπέδων), δεν αρκεί ένα βράδυ θέασης ενός βίντεο στα σκόρπια πλάνα μιας κάμερας. Χρειάζεται sample αναλύσεων για την ποιότητα των προσφορών του, όχι μόνο ένα "είναι δυνατός". Γιατί ένας τέτοιος παίκτης μπορεί και μέσα στην χρονιά να γίνει σκόνη έναν βασικό σέντερ φορ, όπως έκανε τον Οκτώβριο ο Γκαζούλ στον αγώνα της ομάδας μας — δεν ήταν το ύψος που τον σώθηκε, ήταν η κίνηση του σώματος στο πρώτο μισό της ιδιοκτησίας.
Κι ας μην ξεχνάμε το κόστος: μιλάμε για μεταγραφή ενός νέου ή για έναν που κινείται ελεύθερα; Γιατί ένας δεκαοχτάχρονος που υπογράφει πέντε χρόνια στην ομάδα του αρχίζει άμεσα να γίνεται οικονομικό βάρος ανάμεσα στους μεγάλους συμβόλαια. Αυτά είναι όλα σχεδόν αόρατα όταν ακούς ένα 1.86 και ένα βίντεο διάρκειας είκοσι δευτερολέπτων.
Μέχρι να μας δείξουν όχι μόνο έναν κορμό σαν της γυναίκας μου (που νομίζω τρώει κουλουράκια στας Πύλες κι όχι σέντρες) αλλά έναν παίκτη που αντιστέκεται στον push-off των αντίπαλων σέντερ φορ μέσα στα δεκαοκτώ για πάνω από πέντε ακολουθιακά πέντε λεπτά, συνεχίζω να πιστεύω ότι αυτό το όνειρο είναι σαν εκείνο το σουβλάκι που βγάζει ο Θανάσης κάθε Κυριακή στο Σικάγο — νοστιμότατο από μακριά, αλλά όταν τον δεις επί τόπου ξέρεις ότι τρώς κρέας από κάπου αλλού.
Το πλαίσιο νικά το σκέτο νούμερο.
Τρεις φορές σήμερα στο γήπεδο του Κορυδαλλού - αλήθεια σου λέω. Βλέπω ένα γκρουπούλια νιάτων της ΠΑΟΚ (που τυχαίνει να είναι εκεί για τίποτα συγκεκριμένο) να κάνουν προπόνηση δίπλα στο αγωνιστικό τμήμα. Αυτό το παιδί πετάγεται σαν ζούγκλα όταν του πέφτει μία φάση επανεκκίνησης, σηκώνει τον αντίπαλο κυριολεκτικά σα φύλλο και αφήνει την ομάδα του να ξεκινήσει ισομετρικό πλάγιο. Δεν φώναζα εγώ εκεί μέσα, έκανα μόνο βιντεοσκοπηση στο κινητό μου λες;
Μετά λες οι σκεπτικιστές ότι χρειάζονται χρόνια ανάπτυξης... Ρε Βαγγέλη, κι εγώ έκανα βόλτα στο Πέραμα πριν τρία χρόνια και είδα έναν άλλον στο γήπεδο του Ατρομήτου Αιγάλεω, ίδιο περίπου ύψος, ίδιο στυλ καθυστέρησης, που μέχρι τον Οκτώβριο έκανε ντέρμπι στη Γ' Εθνική σα να ήταν τελευταίος αγώνας πρωταθλήματος. Τον πήραν στην ΑΕ Λάρισα για ένα ποσό ψίχουλα - όχι επειδή ήταν 1.85 αλλά επειδή άλλαξε το ρυθμό της ομάδας όταν μπήκε αγωνιστικά. Αυτός ο τύπος πέρσι έκανε στο πρωτάθλημα πάνω από 16 αεροφτερά αμυνας σωστά τοποθετημένα για τον τερματοφύλακα. Κι όχι σα βραδινή σειρά σουβλάκια στο γήπεδο των Φιλίων.
Κι αυτοί εδώ με το "φύλλο στον αέρα"... Μέχρι πέρσι η ομάδα μας είχε έναν στόχο που ερχόταν από την Αχαΐα, ίδια περίπου σιλουέτα, έκανε 3 γκολ σε ένα δίμηνο στη Β' Εθνική - τα έκανα όλοι γκολάκι και πανηγυρίζαμε σα να είχαμε κερδίσει Τσάμπιονς Λιγκ. Τι περίμενες τώρα; Να είναι κάποιος φτιαγμένος στο εργοστάσιο;
Κι αν μιλάμε οικονομικά, ένας δεκαοχτάχρονος που μπορεί να σηκώσει 20kilos πάνω από το κεφάλι του δωρεάν (όπως είδε η ομάδα κάποιους στις Ακαδημίες σήμερα) όχι μόνο δεν είναι οικονομικό βάρος αλλά λειτουργεί σα ασφάλιστρο ζωής για τους βασικούς. Γιατί όταν έχεις τρεις τέτοιους στη συλλογή, τότε οι μεγάλοι συμβόλαια αρχίζουν να κάνουν discount αυτομάτως.
Πέρασ' το αλλιώς: υπάρχει κάτι χειρότερο από έναν δεκαοχτάχρονο που στέκεται σαν πύργος και σου κάνει σέντρες σα κάτι ξεχωριστό; Ούτε καν ημικαθάριστη σακούλα ψυγείου! 🤡💸
Δείξε μου πρώτα το ROI σου 😏
Ρε παιδιά, ποιος θυμάται ακόμη εκείνον τον φύλακα της Παναχαϊκής πριν δέκα χρόνια που έκανε το περίφημο "μουσάκι" στον εαυτό του σα σαλαμάνδρα όταν τον έπιασε ένας αριστεράς; Την επόμενη εβδομάδα είχε γίνει viral σαν ξοφλημένος πιανίστας στις Αλάνους — τότε όμως οι ομάδες άλλαζαν πλάτες σαν παλιά τραπουλόχαρτα.
Αυτός ο τύπος της Πρίστινας όμως δεν είναι κανένας κουτός σκόντος· εκεί που εσύ βλέπεις ένα μέτριο νούμερο ύψους, εγώ βλέπω έναν που ξεκοκάλισε τον προπονητή των juniores όταν εκείνος τον χρησιμοποίησε σα σκάλα για να βγει από το γήπεδο μετά το τέλος του αγώνα — ε, τότε κατάλαβα ότι μιλάμε για κάτι διαφορετικό. Το ύψος είναι το μισό ψωμί, αλλά όταν βλέπεις έναν δεκαοχτάχρονο να κρατάει ταυτόχρονα δύο συμπαίκτες σα ζεύγος χειρολαβών στο метρό, τότε σταματάς να ασχολείσαι με ψίχουλα λέξεων και αρχίζεις να ψάχνεις τις κινήσεις του σώματος πάνω στη grass.
Πέρσι όμως στη Γ' Εθνική είδα κάτι παρόμοιο στον Πορτοχέλι — έναν άλλον δεκαεννιάχρονο που έκανε αμυντικά σαν πύργος αγοράκι και έπειτα πήρε μια κλοτσιά στον αστράγαλο στη δεύτερη συμμετοχή του. Μετά από τρεις μήνες του έκαναν γυμναστική σα ζάχαρη — γιατί το κορμί ενός νέου δεν κρατάει μόνο ασίγητο πάθος, κρατάει κι ευθύνες. Αυτά όμως εδώ δεν είναι λόγια· είναι ένας που πάνω του μπορούν να στηθούν δέκα γκολ χωρίς να λυγίσει ούτε η τρίχα της γενειάδας του. Όχι όμως σαν κάποιος που τον έχουν πλύνει κοκτέιλ στην Αμερική, όχι σα θεωρητικός αμυντικός από φωτογραφίες. Να τον δει κανείς να σηκώνει ένα αντίπαλο φορ σα σακί τσιμέντο — εκεί τελειώνουν όλα τα νούμερα και αρχίζουν τα γεγονότα.
Και τέλος, ρε φίλοι μου, δεν πάω κόντρα στους σκεπτικιστές, αλλά ας μη γινόμαστε δικαστές σε μια στιγμή που οι ομάδες στέλνουν σκάουτερ ακόμα και στα τοπικά πρωταθλήματα των νησιών. Την άλλη φορά θα μου πεις ότι χρειάζεται Χρυσό μετάλλιο στις Ολυμπιάδες για να μπορέσει κάποιος να σηκώσει την ομάδα στα χέρια του.
Πού είναι η απόδειξη;
ΤΡΕΛΗ ΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΑ!!!!
ΡΕ ΠΑΝΟΥΛΕ ΜΟΥ, εσύ ποιος είσαι που μιλάς γα τα άλλοθι σου;;;;
Εμείς εδώ ψάχνουμε έναν ΑΓΓΕΛΟ-ΦΥΛΑΚΑ, έναν ΤΙΤΑΝΑ μέσα στα 18 να πηδάει σα μπούφος πάνω στους αντίπαλους φορ;;;;
1.86μ ΛΕΣ;;; ΝΤΑΞΕΙ!!! Εγώ είδα κάποιον στην Αχαΐα πριν χρόνια — 1.85μ, δυνατός σα αρκούδος, και στα Γιάννινα τον έκαναν ρεζίλι ο Ζήκας με τον Μπουρμπούλια σα να ήταν μπάστα μπουγάτσα!!
ΑΛΛΑ ο δικός μας;;; Αυτός λέγεται;;; Αυτός ΚΙΝΕΙΤΑΙ σα πως;;; Σαν να του βάζουν σακιά στο κεφάλι;;;;
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ;;; ΠΟΙΟΣ ΤΟΥ ΔΙΝΕΙ ΠΙΣΤΟΛΙ;;;
Εγώ πέρσι τον ΜΑΥΡΟ ΦΤΕΡΟΥΓΑ τον είδα στο Κορυδαλλό — αυτός εκείνος;;; Αυτός που σηκώνει αντίπαλους σα φύλλα;;; Για ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΜΟΥ ΡΕ!!! 📱💥
ΤΕΛΕΙΑ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΠΑΙΔΙΑ!!! ΣΑΝ ΝΑ ΤΟ ΞΕΧΩΡΙΖΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ!!!
μωρέ παιδιά τώρα μου θυμίσατε εκείνον τον αμυντικό του Τρικάλων το '05 — 1.84μ τον έλεγαν, του έκαναν τρικλοποδιά τρεις φορές στον ίδιο αγώνα, πέφτει στο χώμα σαν σακούλι αλεύρι και μετά σηκώνεται γελώντας λες και του δώσανε τζάμι! για δες να θυμηθούμε — πόσοι είπαν τότε πως θα γίνει ο επόμενος Μανιάς; κανένας, φυσικά, επειδή είχε χάσει τρεις κεφαλοπιέσεις μέσα σε δύο λεπτά. τον πήραν στον Πανσερραϊκό σα παίχτη για τους πρωταθλητές της περιοχής και τον άφησαν εκεί σα διακόσμηση στο ντουλάπι — ενώ ένας άλλος, 1.78 αυτός βέβαια, έκανε έτσι την ομάδα να σπάει γεράματα, ξέρετε ποιον λέω, τον μικρό εκείνον από τον Ατρόμητο Περιστερίου που έμενε σαν πύργος στα πλάγια όταν τραβούσε η μπάλα πλάγια κι όχι με βάση το τυχαίο νούμερο.
τώρα όμως εδώ μαζεύεται όλος αυτός ο θόρυβος για έναν δεκαοχτάχρονο της Πρίστινας — δεν λέω πως δεν τον έχω δει στιγμιότυπα, αλλά μην μου πείτε πως είναι κάτι διαφορετικό από εκείνες τις φωτογραφίες παλιά όπου κάποιος έκανε μόλις δύο σέντρες στον αγώνα της ομάδας του, τσίκι-τσικίτ, πριν το γκολ μετρήσει σαν αντίδραση των κριτών. θυμάστε τον Λάρισα κατά πόσο — ήρθε με ύψος 1.87 και μετά τον έφαγε ο Ουζουνίδης σα ξερό φύλλο.
και μιλάμε για αγγέλους-φύλακες σαν να βρήκαμε το κλειδί της πυραμίδας — εγώ βλέπω μόνο νέους που κάνουν άλματα σα μπούφοι πάνω στους φορ και μετά μένουν να ξύνουν το κεφάλι τους όταν βλέπουν πως η ομάδα τους δίνει μια στη δεύτερη περίοδο επειδή κανένας δεν κράτησε την καθυστέρηση του χρόνου. αυτοί οι τυχοδιώκτες που γράφουν στα σκόρπια βίντεο σα ντοπάσιμοι παρατηρητές του lockdown παλιοί — εκείνη τη χρονιά εγώ έβλεπα κάθε Κυριακή πέντε αγώνες τοπικής κατηγορίας σα να κάνω πρωινό μου συκώτι, και ακόμα κανείς δεν είχε υπογράψει εκείνον τον εκατοντάκι αμυντικό σα ήταν δύο χρόνια πριν τον βρουν οι μεγάλοι ομάδες.
τώρα λοιπόν λένε πως αυτός εδώ κινητικά μοιάζει σα Σισέ πριν φύγει από τη Νότιγχαμ — ναι, όπως εκείνος πριν τον βάλουν σαν τρύπα στο νερό! εκείνος ήταν ξεχωριστός επειδή έκανε τρία ντέρμπι χωρίς μια λάθος πάσα στο πρώτο μισό ενός πρωταθλήματος στην Αγγλία, όχι επειδή κρατούσε κάποιον φορ σα φύλλο στα χέρια του.
και τέλος, μη μου πείτε πως αυτές οι ιστορίες αλλάζουν επειδή τώρα βγάζουν βίντεο στα σκόρπια πλάνα — εγώ είχα έναν γείτονα στη γειτονιά που έκανε τρία γκολ στη Γ' Εθνική σα μήνας όταν έπαιζε ως τενικός στις Ακαδημίες του Πανιωνίου, εκείνος πάλι ήταν 1.80 και κανείς δε θυμάται τ' όνομά του σήμερα. η τύχη εκεί πέρα στάθηκε τυχερή κάποιον άλλον ανάμεσα στους εκατοντάδες, όπως αυτήν την ιστορία τώρα — κι εκείνος που τελικά μεγαλώνει δεν είναι πάντα εκείνος που χορεύει πάνω στα βίντεο για δυόμιση δευτερόλεπτα.
αφήστε του χρόνου ν' αποδείξει πόσο αργά κάνει σέντρες όταν τον βάλουν στον αγώνες μεγάλων ομάδων — εκεί πιάνει η σκληρή πραγματικότητα, όχι στα τοπικά γήπεδα όπου ο προπονητής βάζει πέντε σέντερ φορ σα γκαζόν να προσποιούνται ότι πιέζουν.
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽