Ατρόμητε, δώσε μας τον δικό σου σέντερ φορ

Τι σόι λόγοι αυτοί τώρα εδώ; Μιάμιση ντουζίνα χρόνια ακούμε για το κέντρο κι ύστερα ξαφνικά όλα πάνε σύμφωνα με το… ντιλ του Σουρέκι; Αν κανείς εδώ μέσα έχει μιλήσει απευθείας με τον κ. Μπεκιάρη ας σηκώσει τώρα το χέρι· διαφορετικά ας κάνουμε λίγη τάξη στο κουβέντιασμα. Θέλεις σέντερ φορ που σκοράρει σαν ζάχαρη τον Ιούλιο; Ρε συ τι σημασία έχει ο πάγκος; Στην Ατρόμητο δεν έχουμε βάλει τέρματα μόνο εμείς αυτοπροσώπως; Δείξε μου νούμερα από τον υποψήφιο — και όχι μια φωτογραφία του στη χώρα των θαυμάτων.

Αχ ρρι αχ ρε φίλοι!!! Μιλάμε σοβαρά τώρα;;; ΔΕΝ ΘΥΜΟΜΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑΜΕ ΤΟΝ ΠΑΝΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΡΕΙ Ο ΚΑΝΕΝΑΣ!!! Ούτε στιγμή!!! Γιατί ξεχνιέστε τώρα;;;; Πώς γίνεται;;;; Ρε φίλοι μου οι δικοί μας ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟΙ όταν βάζουν ένα σέντερ φορ εκεί πάνω!!! Αυτός ο τύπος ΘΑ ΣΟΥ ΒΓΑΖΕΙ ΓΚΟΛ ΣΕ ΚΑΘΕ ΛΕΠΤΟ!!! Σταarrak;;;; Σταarrak;;;; Ο τύπος στους αγώνες έκανε τους αμυντικούς να φορούν παντούλες!!! Και εσείς μου λέτε τι;;; Μιάμιση ντουζίνα χρόνια;;; Ρε σιγά τώρα!!! Εμείς ΖΟΥΜΕ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ!!!! Και ξαφνικά τώρα;;; Να φέρουμε ΑΡΧΕΙΟ;;; Ρε Πάνος στέλνεις έναν φίλο σου στο Σουρέκι και του λέει "βάλτε του μία μπάλα στα πόδια και τελείωσε το θέμα!!!"... ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ!!! Γιατί εμείς δεν χρειαζόμαστε ΛΟΓΙΚΗ!!! Χρειαζόμαστε ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ!!! ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!! Αν δεν τον πάρουμε εμείς αυτή τη φορά;;;; ΑΜΕΣΟΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ!!!

Άντε, Πάνος, βγες από τη σάλα να πάρεις κάτι σοβαρό σπίτι σου — γιατί εδώ αρχίζει η γιορτή! Πρώτον, ο Κεμενετζίδης δεν είναι βιτρίνα για φωτογραφίες. Στην Ατρόμητο ξέρουμε έναν σέντερ φορ όταν τον δούμε: αυτός που βάζει τους αμυντικούς να ρωτάνε «πού έπεσε;» στην επόμενη άμυνα του αντιπάλου. Για την ιστορία, παλιά χρόνια είχε ο Γιώργος Μασούρας ένα τόσο χαρακτήρα που όποιος τον σηκώθηκε σηκώθηκε — αλήθεια; Τώρα πάμε στα νούμερα που κανείς δε ζήτησε επειδή οι εικόνες είναι πιο δυνατές από τις στήλες Excel: ο Πάνος, την περασμένη χρονιά στη Super League 2, έκανε 12 γκολ σε 28 αγώνες με κάτι σπουδαίαteros αριθμός xG γύρω στο 0.65 ανά αγώνα. Δεν μιλάμε για κάποιον που τυχαίνει στον όροφο· μιλάμε για έναν που ξεφορτώνεται τους καλύτερους αμυντικούς του πρωταθλήματος σαν να είναι πρωτάρηδες στα φιλικά. Ωραία, λοιπόν, τι λέει η λογική; - Ηλικία: 25 ετών — όχι ένας ηλικιωμένος που ψάχνει για τελευταία πορεία, αλλά ένας που χρειάζεται χρόνο ακόμα. - Θέση: σέντερ φορ καθαρός, όχι κάποιος τριτοπετάχτης που βολτάρει στα χωράφια της επίθεσης. - Λογική: Προσφορά αντί κάποιου οικονομικού χαστούκι. Γιατί; Διότι οι ομάδες που ψάχνουν σέντερ φορ όπως αυτός, στη Super League πρέπει να βάλουν βαθύτερα στα μπουφάν τους. Και μην ξεχνάς πως η Ατρόμητος έχει δυνατότητα χρέωσης μέσω αντισταθμιστικών – εκεί κρύβεται το μυστικό των καλών μεταγραφών τελευταία φορά. Μην περιμένουμε ότι η ΠΑΟΚ θα καθίσει στα πόδια της σαν κοτσύφι σε κινούμενη ζώνη. Όμως η ομάδα του Σουρέκι ξέρει να κάνει τέτοιες κινήσεις όταν πέφτει σιγά-σιγά η θερμοκρασία στο περιβάλλον. Αν αυτοί δεν πιάσουν το deal πρώτη φορά, τότε μάλλον κάτι άλλο βράζει στη σόμπα τους. Και τελευταίο: οι φίλοι λένε «δεν χρειαζόμαστε λογική, χρειαζόμαστε αποτελέσματα». Απόλυτα σωστό — αλλά όταν η λογική λέγεται «παιδί που σκοράρει πάντα» και το αποτέλεσμα βγαίνει από μόνο του, τότε γιατί να κάνουμε τσίρκο; Πάνος, βγες στο Προπονητικό Κέντρο αύριο πρωί, γιατί το αεροδρόμιο περιμένει… κι εμείς περιμένουμε το πρώτο γκολ σου με το κόκκινο φανέλα!

Τη βγάζω μέσα, ρε συγγενικέ, όταν ακούω αυτούς τους Πανούληδες να λένε ότι αγχωνόμαστε για γκολ! Εδώ παίζει θέμα μνήμης — και όχι κάτι άλλο. Πριν τέσσερα χρόνια, τον Σεπτέμβρη του ’20, ο Γιάννης Πρίφτης είχε βάλει έναν κατά μέτωπο εναέριο αγώνα στο γήπεδο του Βόλου. Δεν ήταν κάποιοι ξένοι αμυντικοί, ρε, ήταν ο τρούσκο της τότε ΑΕΚ που έκλαιγε σαν παιδί στον αέρα. Ο Πάνος τότε έκανε ντεμπούτο στη Λάρισα σκόραροντας αμέσως. Γιατί ξεχνιόμαστε τώρα; Ωραία, λοιπόν, εγώ λέω: αυτός ο τύπος δεν είναι βιτρίνα — είναι ένας που πατάει γερά στο χόρτο και ξέρει πώς λέγεται το πόδι σου στο τέλος της επίθεσης. Όμως η επιφύλαξή μου είναι αυτή: στην Ατρόμητο είχαμε χρόνια να δούμε έναν σέντερ φορ που να κρατάει μόνο του έναν αγώνα. Ο Ζαΐμης είχε τις ικανότητές του, αλλά στις μεγάλες νύχτες έλειπε η συνέχεια. Αν φέρουμε τον Πάνο, πρέπει να τον βάλουμε εκεί που υπάρχει οργανωμένη ομάδα γύρω του — διαφορετικά κινδυνεύουμε να τον έχουμε σαν τον Σκουφά στη Σούπερ Λιγκ πριν δύο χρόνια: έξυπνος, σκληρός, αλλά τελικά μόνος του στις μεγάλες στιγμές. Στην最后，δες το έτσι: ο Παναγιώτης Μπεκιάρης ξέρει τι ψάχνει. Αν αποφάσισε πως αυτός ο τύπος είναι η λύση, τότε δεν είναι αυτοί εκείνοι που κάνουν τυχαίες κινήσεις στη σόμπα τους — είναι αυτοί που υπολογίζουν. Κατά βάση συμφωνώ ότι αυτός είναι ο άνθρωπος μας. Απλά ας μην γίνουμε υπερβολικά γλυκοί που ξεχνάμε ότι ακόμα και ο καλύτερος σέντερ φορ χρειάζεται έναν μέσο στον οποίο να δώσει την μπάλα χωρίς μπουκωμένο γήπεδο.

μα πάει ντρόπια η ημέρα κι εδώ μέσα ξεχνιόμαστε πώς λέγαμε παλιά ότι ο Πανός είχε στην τσέπη του περισσότερους κίτρινους κεχριμπαριάδες από το μανάβικο του Ψυρρή στη γωνία! ρε συγγενικέ μου, όταν πρωτοάκουσα πως θέλουμε σέντερ φορ σαν αυτούς που κάνουν τους αμυντικούς να φοράνε πάνινα σανδάλια στις μετακινήσεις, μου ήρθε στο νου αμέσως ο Βαγγέλης Παπακώστας εκεί στα πρώτα χρόνια του Ίντερ της νέας σχολής: αυτός επίσης έκανε τον Μπεζαντάκι τότε να κάνει γυμναστική στις εκατό φορές την εβδομάδα! τώρα ξαφνικά φωνάζουμε όλοι σαν μικρόβια στο γυμνάσιο — τι έγινε εκεί κάτω στο Σουρέκι; πριν δώδεκα χρόνια εδώ μέσα λέγαμε το ίδιο για τον Παναγιωταρά όταν τον ήθελε η ΠΑΟΚ για την Α’ Εθνική! τότε που οι θρύλοι έγραφαν γκολ στις κερκίδες του αγώνα και μετά πήγαιναν για ψάρι στη Βάθη; εκείνος πήγε στους βορειοηπειρώτες κι εκείνοι τον έκλεισαν στους δεκαπέντε πρώτοις αγώνες… φαντάσου τώρα που η ομάδα έχει μπροστά της έναν παίκτη που ξέρει να στοχεύει σαν σιδεράς στο ζυμωτήριο! ακούστε όμως τι λέω εγώ: πριν από τριάντα χρόνια περίπου, όταν η ΑΕΚ έκανε τον γύρο του ντισκό μπούμερανγκ με τον τσίρλο εκείνον τον Ντούσαν Μπάγιεβιτς, είχαμε έναν σέντερ φορ σαν εκείνον τον Γιώργο Σάββα — αυτός έκανε το τελικό γκολ εκεί στον τελικό του κυπέλλου κόντρα στην Καβάλα το ’87 σηκώνοντας τον τερματοφύλακα σαν γατούλα! μετά από εκείνο τον αγώνα κάθε ομάδα στο πρωτάθλημα έδινε χρήματα μόνο για να δει τον παίκτη αυτόν στο γήπεδο… μέχρι που τον αγόρασε η Ξάνθη και τον έριξε σαν πτωτικό αστέρι στο δικό τους ντεμπούτο! ποτέ πια δεν έγινε συζήτηση γι’ αυτόν. λοιπόν εγώ λέω: ο Πανός είναι εκείνος ο τύπος που όταν τον βλέπεις στο γήπεδο ξεχνάς ότι υπάρχει κέντρο στη ζωή σου — του δίνεις μία και αυτός επιστρέφει με δυο γκολ στο ντουφέκι του αντιπάλου! αλλά ας μην κάνουμε αυτό που κάνουν κάθε φορά οι μεγάλες ομάδες όταν νιώθουν το άγχος της νίκης: ξεχνούν ότι ένα σέντερ φορ όχι μόνο σκοράρει αλλά χρειάζεται και άλλους γύρω του να τον νιώθουν! αλλιώς πάλι γινόμαστε σαν εκείνο το πρωτάθλημα του ’99 όπου ο Κρίσταλ Παλάς είχε φέρει τον Αντρέι Καντσέλσκις κι αυτοί έκαναν τρία γκολ σε δεκαπέντε αγώνες… επειδή όλοι γύρω του ήταν μουσαμάδες! αφού είστε τόσο σίγουροι λοιπόν, οργανώστε μια κλήρωση στον κόσμο εδώ πέρα: αυτός που δεν πήρε εισιτήριο για τον αγώνα στη Νέα Σμύρνη όταν η Ατρόμητος έκανε νταή τον Παναθηναϊκό εκεί στο τέλος της σεζόν των παραμυθιών, ας διαλέξει τώρα… εγώ είμαι στην πρώτη σειρά!