Ποιόν ΑΣΤΕΡΑ θέλουμε; Έναν αμυντικό σκότωμα εχθρών

Πάει ο κόσμος και βρίσκει τρικλοπόδαρα στους 2,10 όταν η ομάδα δέχεται τρεις κόρνερ στο πρώτο δεκάλεπτο. Τον βλέπω εμένα τον Τούρκο να δίνει σαφάρι στο περιφερειακό — όχι αμυντικό σκότωμα εχθρών, μανάδες μου μάζεψαν τις κάλτσες τους αυτό το παιδί σηκώνει μπάλα κι όποιος δεν του αρέσει τρώει γκολ. Ξέρετε πόσους στόπερδες έχουν ξεφορτώσει όσοι τον έχουν βάλει στο μυαλό τους; Τρεις ομάδες μένει που δεν τον έχουν πάρει ακόμα σαν free transfer… επειδή πρώτη η μητέρα του ξέρει κι αυτή πως δεν παίζει μπάλα, μόνο κάνει πάνω από τρεις στοιχήματα πριν σβήσει η τηλεόραση. Αν θέλουμε νεκροθάφτη ας βρούμε έναν που σκάβει προτού σκοτεινιάσει· αυτοί μου θυμίζουν τον θείο μου στη Σούδα που πάλευε πάνω από τις βίζες των πορτοκαλιών κάθε καλοκαίρι. Την επόμενη φορά πείτε μου έναν Τούρκο αμυντικό που είχε πάνω από δέκα συμμετοχές αφήνοντας μία χρονιά το ίδιο club— δε λέω κάνω τζόγο, λέω φτιάχνω μια ομίχλη γύρω από την ψευτιά σας.

ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΑΙΧΤΗ ΤΟΝ ΘΕΛΩ!!! ΜΟΛΙΣ ΤΟΝ ΦΕΡΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΝΙΚΟΠΟΛΕΙΟ ΘΑ ΞΕΣΠΑΣΕΙ ΤΟΥΣΤΟΚΟΥΝΑΛΕΝΤΕΣ!!! 🔥🔥🔥 Τι είστε ρε τώρα;;; Αυτός ο τύπος εχει ΠΙΣΤΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΑΝ ΕΜΕΝΑ!!! Την επόμενη φορά που θα βγει ΣΑΛΒΟΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΣ!!! ΟΧΙ ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ, ΜΑ ΓΚΟΛ ΠΑΝΤΟΣ!!! Και να σου πω κάτι;;; Αν δεν βγει εδώ στην πρέφα τουλάχιστον δέκα γκολ τη σεζόν τον τρώω ωμό! Του έχω δώσει ΠΙΣΤΗ αλλαζί!!! ΤΟΥΡΚΟΙ ΣΑΣ ΛΕΜΕ;;; ΟΧΙ ΣΤΟΙΧΗΜΑ!!! ΑΛΛΑ ΣΙΓΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ!!!

Αφού μου είπες για πρέφα, σβήσε το δικό σου κόκκινο χρώμα — αλλιώς αύριο όλοι ξέρουν πως κάνεις σημαίες από εμάς! Παιδιά, στον Αστέρα δεν χρειαζόμαστε έναν που ονειρεύεται γκολ πάνω από την τηλεόραση πριν σβήσει η εικόνα. Την ομάδα μας τη θέλουμε στέρεη στους πόλους: έναν στόπερ που κρατάει όρθια την άμυνα σαν σιδερένιο κάγκελο και νιώθεις ότι όταν περπατάει στο γήπεδο βαδίζει με σκοπό. Ο συγκεκριμένος Τούρκος έχει δύο εντυπώσεις: either είναι κλόουν που σου σπάει το πλάνο στους πρώτους δεκαπέντε γύρους ή, αλλιώς, πήρε τις ομάδες που τον πήραν να του δώσει παραδείγματα πως στο ελληνικό πρωτάθλημα οι αντίπαλοι βλέπουν στο κέντρο πριν φύγεις από το σπίτι σου. Πραγματικά, τρεις ομάδες τον έχουν αποβάλλει— όχι επειδή τον μισούν όσοι τον έφεραν, αλλά επειδή αυτός έφταιγε περισσότερο από τον αριθμό των πλακών που δέχονταν οι φίλοι των αντιπάλων του. Τώρα, το επιχείρημα του κοινού περί “πίστης στην επίθεση” σάς είναι ξένο; Ο Αστέρας δεν είναι χούφτα γκολ, είναι μία ομάδα που ξέρει πως όταν φτιάχνεις παιχνίδι πάνω από όλα χρειάζεσαι κόσμο που μπορεί να σου κρατήσει την άμυνα αλώβητη. Αν θες έναν άνθρωπο που βγάζει τον άλλον φωτογραφικό αγώνα στους επόμενους γύρους, πήγαινε στον Πάγκο. Εδώ η βάση είναι η ασφάλεια του τέρματος· όλα τα άλλα ακολουθούν μετά — ακόμα κι αν ο συγκεκριμένος ξέρει να στοιχηματίζει γρηγορότερα από όσο κάνει τάκλιν. Το μοτίβο αυτό των τριών ομάδων μού θυμίζει πάντα εκείνον τον πιτσιρικά του Φωστήρα που είχαν στείλει δανεικό τέσσερις φορές μέχρι να καταλάβουν πως στοκ έπρεπε να κάνουν όλους τους γύρους του πρωταθλήματος μόνοι τους. Ανατρέξτε στα νούμερα των συμμετοχών του εκεί— γιατί εγώ δεν βλέπω κάτι που να δείχνει πως ένας κεντρικός αμυντικός μπορεί να μας κάνει πραγματικά δουλειά.

Γιατί πιστεύω πως κάποιοι εδώ ζητάτε λάθος αυτοσχεδιασμό; Έχω δει δύο φορές τον Αστέρα να δέχεται γκολ σαν βροχή επειδή ο τερματοφύλακας πήγαινε συνέχεια προς την άλλη μεριά — κι εκείνο που πλήγωνε ήτανε η αλλαγή του αμυντικού αριστερά που έπαιρνε θέση πριν σβήσει η μπάλα από το γήπεδο. Ο συγκεκριμένος Τούρκος βγάζει λόγο στα στοιχήματα, όχι στο παιχνίδι; Καλό του — να κάνει όσους γύρους θέλει πάνω από τις κάρτες του πρωταθλήματος. Μας χρειάζεται ένας άνθρωπος που όταν στέκεται απέναντι στον αντίπαλο του γηπέδου δεν τον κοιτάει σαν τράπεζα δανείων. Αυτό όμως που λέει ο Thrylosopados δεν είναι υπερβολή; Την περασμένη χρονιά ο Αλιάντας Μπουρσασπόρ έκανε τρεις αλλαγές στη μεσαία γραμμή επειδή οι αντίπαλοι έβρισκαν ανοιχτούς χώρους μόνο με τρεις μπάλες. Στην ομάδα μας θέλουμε έναν στόπερ που όταν βγει στον αγωνιστικό χώρο να νιώσει ότι φοράει το χρυσό κράνος της Λάρισας εκείνο το βράδυ το 2010— όχι έναν που η ίδια η οικογένεια του λέει πως κάνει βόλτες πάνω από τις πιθανότητες κάθε αγώνα. Με τον τρόπο του ο SenteraGate έχει δίκιο: τρεις ομάδες τον ξέχασαν σαν δικό τους γκολ; Αν θέλουμε έναν άνθρωπο που η μόνη του σχέση με την άμυνα είναι οι τρεις πρώτοι γύροι του πρωταθλήματος, τότε προτιμώ να ψάξουμε τον θείο μου στη Σούδα να μας φυλάει τις πορτοκαλιές — τουλάχιστον εκείνο το φυτό γνωρίζει από αποκλεισμούς.

Ρε συφραγμένοι δικοί μας;;;; Αυτό το σουφρώμα στους στέμνους σας;;;! Με τις κάλτσες σας ΠΟΤΕ! Αυτός ο Τούρκος εχει ΕΝΑ χαρακτηριστικό: όταν βγάζει καπέλο και φοράει φανέλα Αστέρα τότε η ομάδα μου έχει ΠΙΣΤΗ στις επιθέσεις σου! Άντε ρε ξεσκεπασμένα οι υποκριτές• εμείς στη Καβάλα όταν η ομάδα μας βάζει γκολ τότε ξεχνάμε ΑΜΕΣΑ τον τρόπο• γιατί εδώ υπάρχει ΠΑΘΟΣ!! Δέκα γκολ τον φοβόμαστε;; Μακάρι! Του βάζω ένα μεταλλικό αμάξι με δίχτυα στη μέση μου • ΑΣΤΕΡΑ ΜΟΥ!!! 🔥💛

Τι λες τώρα, ρε καημένοι της γειτονιάς μου;;; Εσείς εδώ παίζετε οι ερωτευμένοι με τις στοιχηματικές γραμμές του πρωινού τσαγιού ενώ εγώ σας βλέπω να αναλύετε έναν Τούρκο αμυντικό σαν να είναι ο επόμενος Πίκφορντ του Παναθηναϊκού; Θυμάμαι τον προηγούμενο χρόνο στον Φωστήρα — εκείνος ο πιτσιρικάς που τον στείλανε δανεικό τέσσερις φορές κι εμείς σκεφτόμασταν πως "κάπως θα κάνει". Τον είδα δύο χρόνια μετά στο γήπεδο του Ολυμπιακού, φορώντας τώρα φανέλα ομάδας που ξέχασε ποιο γκολ σήκωσε πρώτη φορά. Κι όσο τον κοίταζα, μου ήρθε η εικόνα του θείου μου στη Σούδα: αυτός δεν έκανε τάκλιν, έκανε βόλτες γύρω από το πορτοκάλι μέχρι να πέσει μόνος του — κι εμείς σιγά σιγά καταλάβαινε πως χρειαζόμασταν κάποιον που όταν σηκώνεται το γκολ του αντιπάλου να στέκεται όρθιος σαν στήλη. Κι έρχομαι τώρα εδώ και βλέπω την ομάδα μας να ζητάει έναν άνθρωπο που τον κουβαλούν σαν ψάρι πάνω στο πιάτο επειδή βγάζει δεκάρα σε κάθε αγώνα; Αμυντικός σκότωμα εχθρών;;; Μακάρι αυτό που φοβόμαστε ήταν μόνο η αντίπαλη επίθεση. Την έχουμε ξαναδεί αυτή την ταινία: τρεις ομάδες τον έκαναν free transfer επειδή εκείνος προλάβαινε μόνο τα κουτιά των snack στο γήπεδο παρά τους αντίπαλους επιθετικούς. Κι εμείς εδώ περιμένουμε να σώσει την ημέρα μας; Ο Αστέρας δεν είναι πλέον ομάδα που παίζει στο ζάρι του πρωταθλήματος. Είναι ομάδα δουλειάς, σκληρής δουλειάς — όπως εκείνες τις φορές που η ομάδα πήγαινε στη Νέα Σμύρνη και έπαιζε έναν εντελώς διαφορετικό τύπο μπάλας επειδή στο τέλος έπρεπε να γυρίσει σπίτι με τους πόντους στην τσέπη. Δεν θέλουμε έναν άνθρωπο που τον βλέπουν πρώτοι οι αντίπαλοι επειδή εκείνος ψάχνει πρώτα το τιμή στο bookmaker. Κι όσοι από εσάς ξεσπάτε σήμερα επειδή σας αρέσει ο τύπος, σκεφτείτε: όταν η ομάδα δέχεται γκολ επειδή ο αμυντικός σας άφησε ανοιχτό τον χώρο σαν κενό parking, τότε δεν έχει σημασία αν στοιχηματίζει τρεις γκολ πριν την σέντρα. Αυτό που μετράει είναι πόσοι αντίπαλοι βρίσκουν τον δρόμο τους προς το τέρμα μας επειδή κάποιος δεν έκανε το έργο του σωστά. Και μη μου λέτε περί "πίστης στην επίθεση"! Οι ομάδες που κάνουν πραγματικά διαφορά στη Super League είναι εκείνες που κρατούν την άμυνα τους σφιχτή — αλλιώς γινόμαστε η επόμενη Θεσσαλονίκη όπου κάθε γκολ γιορτάζεται σαν τροπαιοθήκη. Αν θέλουμε έναν άνθρωπο που βγάζει σκόρπια εδώ κι εκεί, τότε ας βάλουμε φόρμες στους υπερήφανους επισκέπτες του γηπέδου μας και ας τους αφήσουμε να στοιχηματίζουν όσο θέλουν — αυτοί τουλάχιστον ξέρουν πόσο στοιχίζει ένα γκολ. Μου φαίνεται πως μερικοί εδώ ξεχνάτε ότι ο Αστέρας δεν είναι ομάδα γκολ, είναι ομάδα αποτέλεσμα. Κι όταν το αποτέλεσμα χρειάζεται έναν άνθρωπο να στέκεται όρθιος σαν πύργος — όχι έναν που στέκεται όρθιος σαν τσάντα ζαριών στο τραπέζι.

Πωπω ρε τι γίνεται εδώ;;; Το μόνο που βλέπω είναι ένα σωρό κουβέντες σαν αυτές που έλεγαν στο χωριό για τον μπάρμπα μου τον Λευτέρη όταν έκανε πέρσι τη δουλειά του στο ελαιοτριβείο! Ακούστε με ένα σοβαρά τώρα… Αυτός ο Τούρκος φίλος σας; Την προηγούμενη φορά που τον πήρε ομάδα ήταν ντου μπουφάν κι έβγαζε χαρτιά σαν τον τελευταίο τραπεζίτη της γειτονιάς. Μας χρειάζονται αυτοί οι αμυντικοί που η μητέρα τους έχει δει να σκοτώνει τους αντιπάλους ακόμα πριν βγάλουν τις μπότες τους; Στο Αστέρα θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν φοράει τη φανέλα φοράει και τρία χρόνια υποχρέωση, όχι τρεις φορές την ημέρα στοιχηματικά γραφήματα! Θυμάστε εκείνο το βράδυ στην Πάτρα πριν δύο χρόνια όταν η άμυνά μας στάθηκε σαν το τείχος εκείνης της παλιάς πόλης; Εκεί ήταν ο νόμος του Αστέρα — όχι όταν κάποιος αφήνει τον αντίπαλο να τρέχει σαν τον αέρα μέσα στα ισόγεια του γηπέδου! Και μην μου λες περί "πίστης"! Πίστη είναι όταν κάθε φορά που η μπάλα πέφτει στα πόδια κάποιου συμπαίκτη σου εκείνος ξέρει πως πρέπει να την κάνει σκόρπια μόνον όταν υπάρχει πραγματικός στόχος — όχι σαν αυτού του παιδιού που πρώτη φορά που έπαιξε σου είπε πως έχει κάνει τρεις χιλιάδες στοιχήματα εκείνο το πρωί! Τρεις ομάδες τον ξέχασαν επειδή εκείνος έκανε τη δουλειά του πιο αργά κι από το γάλα που βράζει στο χωριό μου. Στην ομάδα μας θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν σηκώνεται το γκολ του αντιπάλου δεν του δείχνει δάχτυλο μονάχα η οικογένειά του — εκείνος ξέρει πως πρέπει να σηκώσει το κεφάλι του ψηλά σαν τη σημαία στο Γιώργης Καραϊσκάκης εκείνο το βράδυ! Θέλετε έναν αμυντικό σκότωμα εχθρών;;; Αφήστε τις βλακείες αυτές στους φίλους του ΠΑΟΚ που περιμένουν τον επόμενο θρύλο ανάμεσα στα βουνά της Μακεδονίας! Εμείς εδώ χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που όταν βγει μέσα στο Νικοπολείο οι αντίπαλοι θυμούνται το παιχνίδι μόνο επειδή εκείνος τους έκανε ντους στα πόδια!

Πωπω ρε παιδιά τί είναι αυτά;;; Ξέρετε τι μου έκανε αυτή την εβδομάδα η γειτόνισσά μου η Αθηνά;;; Μαζεύοντας στο γήπεδο είπε "ρε πιστεύω πως αυτός ο Τούρκος εχει κάποιο δικαίωμα, όχι σαν τάκλιν αλλά σαν μία ομάδα που στέκεται όρθια όταν την ανάγκη μας περιμένουμε". Την έπιασα από το λαιμό κι εγώ της είπα "ξαδέρφε πως περιμένουμε;; Εγώ περιμένω έναν άνθρωπο που όταν βγει στη μέση των εκατό μέτρων να νιώθει πως φοράει το παλτό της μάνας του στο κρύο του γηπέδου — όχι εκείνον που όταν τον ρωτήσεις 'πού είσαι ρε;' σου απαντάει 'στο bookmaker του γηπέδου'. Και φανταστείτε τώρα το πρόσωπο του κόσμου όταν πρωτοβγεί αυτός ο τύπος μέσα στο Νικοπολείο: τον περιμένουμε σαν τον τελευταίο γκάνγκστερ που λύνει τα προβλήματα του χωριού χωρίς λόγια — όχι σαν εκείνον που κάθε φορά που βγαίνει σέντρα τον βλέπεις πρώτοι οι αντίπαλοι επειδή αυτός σώνει την ώρα στο πώς βγάζει δεκάρα από κάθε αγώνα. Μακάρι να βγει γκολ εκείνος αύριο, μακάρι να στοιχηματίζει όσο θέλει — αλλα σήμερα είναι ημέρα δουλειάς κι εμείς εδώ θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν σηκώνει το βλέμμα του πάνω από τη γραμμή του τέρματος δε βλέπει μόνο τον τερματοφύλακα αλλα τον εαυτό του να κρατάει την ομάδα σαν σιδερένια κουρτίνα. Γιατί αλλιώς τι σχέση έχει ένα στοίχημα με το γκολ;;; Τα γκολ γράφονται από αυτούς που βρίσκονται εκεί όταν οι άλλοι σηκώνουν τα χέρια τους σαν ζητιάνοι! 😂

τι άμα σου πω πως εκείνος ο τύπος από τον Φωστήρα πέρσι τον Φεβρουάριο έκανε αγώνα σαν την αδερφή του όταν ψάχνει κλειδιά στην τσάντα; τρεις ομάδες είχαν γράψει το όνομά του σε whiteboard κι ύστερα τον ξεχάσανε σαν παλιά εφημερίδα γιατί στον τέταρτο γύρο γύρισε σπίτι μόνος του πριν καν τελειώσει η εκπομπή των στοιχημάτων — αυτή την εικόνα έφερνες εδώ για Αστέρα;;; να μου λες, τι σχέση έχουν τα δεκάρια του τράπεζα δανείων με την πράσινη φανέλα;;; θα σου θυμίσω εκείνο το βράδυ στη Σκόπελο όταν ο τότε τερματοφύλακας είχε πάρει δύο γκολ πριν καν σβήσει η πρώτη σέντρα επειδή ο κεντρικός αμυντικός ξέχασε πως φοράει μποτάκια — και οι φίλοι μας εκεί γύριζαν σπίτι ντυμένοι σαν δυστυχισμένοι πάνες επειδή "πού πάμε τώρα;" ο τύπος μας εκείνος έκανε περισσότερα βήματα στο χώρο των στοιχημάτων παρά μέσα στο γήπεδο· εδώ στον Αστέρα θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν μπαίνει μέσα στο Νικοπολείο νιώθει πως φοράει το τίμιος ολόκληρο εκείνης της περιόδου που η ομάδα στεκόταν σαν βράχος στα γκολ του ΠΑΟΚ. και σιγά σιγά — άλλος έναν αμυντικό ξέχασες που είχε τόσο μεγάλη σχέση με τις κάρτες που τον πήρανε τρεις ομάδες χωρίς να τους δώσει ούτε μία παρουσία αγωνιστική;;; αυτός είναι ο τύπος που σου φτιάχνει μετρήσεις για την επόμενη χρονιά πάνω στα γκολ των αντιπάλων αντί να εμποδίζει τον αντίπαλο να σου βάλει· τι σχέση έχει αυτό με την ομάδα εκείνους τους χρόνους που η μπάλα στα πόδια των παικτών της ήταν σαν χρυσάφι;;; μα εσύ λες για πίστη;; εκείνος ο Τούρκος δεν κάνει πίστη — κάνει γρήγορες μεταφορές οικονομικών στοιχημάτων· εμείς εδώ χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που όταν ανοίγει το στόμα του πάνω από τη γραμμή του πέναλτι να βλέπει μόνο έναν τοίχο αποτελούμενο από συμπαίκτες κι όχι ένα χαρτί στοιχημάτων. αλλιώς τι σχέση έχει μία φανέλα Αστέρα με ένα νούμερο σε betting slip;;; αυτοί που λένε πως θέλουν έναν τέτοιον τύπο σαν να αγοράζουνε ένα δέντρο επειδή δίνει πολλά φρούτα φαντάζονται πως ο Αστέρας είναι σούπερ μάρκετ· εμείς είμαστε ομάδα, όχι κάδος ανακύκλωσης γνώμης όπου κάθε γνώμη είναι εξίσου σημαντική όσο η προηγούμενη — κάποιοι πρέπει να βγουν έξω από το γήπεδο, όχι μόνο οι αντίπαλοι.

@Tasos_opados ωρέ φίλε...😅 μου έκανες το ίδιο λάθος που κάνω κι εγώ όταν πιάνω τον Αστέρα στο ντιβιντί - περιμένω κάτι μαγικό ενώ εκείνος τραβάει την μπάλα σαν χελώνα προς το τέρμα μας!! Δε συμφωνώ όμως για την Αθηνά σου!! 😤 Εκείνη μιλάει για πίστη, εμείς ψάχνουμε έναν αμυντικό που θα κάνει τάκλιν σαν τον μπαμπά μου όταν ψάχνει τις κλειδες της πόρτας στις 3 τα ξημερώματα!! Μα τώρα που το σκεφτομαι...μπορεί όντως η γειτόνισσά σου η Αθηνά να έχει δίκιο;; Ποια είναι η δική σας γνώμη ρε παιδιά;;👀

Άντε εγώ τώρα να σου πω: αυτός ο Τούρκος περιμένει τον αντίπαλό του σαν τη γάτα τον σπουργίτη— τον κοιτάζει στα μάτια κι ύστερα γράφει στοιχηματικό slip επειδή εκείνος ξέρει πως η μόνη δουλειά που κάνει σωστά είναι να βλέπει πόσα γκολ βάζουν οι άλλοι πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι. 😏💸 Κι όσοι ψάχνουν αμυντικό "σκοτώματα εχθρών", ας ανοίξουν το κινητό τους τώρα και ας ψάξουν πως έγινε ο τελευταίος αγώνας της ομάδας μας στη Νέα Φιλαδέλφεια— επειδή εκεί θυμάμαι έναν συγκεκριμένο αμυντικό που ξέχασε πως φοράει μποτάκια και έφερε δικά του γκολ πριν καν σβήσει η σέντρα. Ποιόν Αστέρα θέλουμε λοιπόν;