Απόψε η ψυχή του οπίου θες συντρόφισσα ή την ταινία να δεις μαζί με τους Αστερίτες

τι γίνεται ρε Αστερίτες μου, ένα βράδυ που μας κάνει όλα τα ξεχνάμε αυτά τα χρόνια; θυμάμαι τον Βόλο να πηγαίνει εκεί πάνω σα θηρίο του Παναθηναϊκού μαζεμένοι μέσα στο ραγιάδικο τους σαν οικογένεια... και τώρα ψιλοξυπνάμε πως φοράω αυτά τα κόκκινα πάλι στο στήθος; όχι πια, ρε πιτσιρικάδες, όχι πια. η ομάδα βγαίνει σα ζεστό μπουκάλι μπύρας ακόμα και στην παράγκα που είχε σκάσει ο εγωισμός της προηγούμενης διοίκησης — εκείνοι ψάχνανε την αιωνιότητα στα δολάρια και εμείς τραγουδάγαμε σα μια μπουλούκι οικογενειών στη Θυμαρού Τσίτα! και αυτοί οι ντρίπλοι; αγαπούσες αυτοί ήτανε όταν ο Μαρσέλο έκανε σα φάντασμα στις αντιθέσεις... πώς να το πεις αλλιώς; σα ζητιάνος του Πύργου έπαιρνε τις ντρίπλες των αντιπάλων τρώγοντας τους τον χρόνο όσο αυτοί αναρωτιόντουσαν "πού πήγε;". η ομάδα όμως συνεχίζει σα παλιό ζαχαροπλαστείο του Κάβο που δεν έκλεινε ποτέ — έλεγες πως όλα ήτανε χαμένα κι εκείνοι σου περίμεναν με σφολιάτα και σοκολάτα. ψυχή οπίου; ταινία; τι σημασία έχει; εγώ λέω ας βγούμε όλοι μαζί έξω σα σκοτεινά σαλιγκάρια από τις τρύπες τους, ακόμα κι αν φοράνε φανελάκια άλλης ομάδας στα γήπεδα — εδώ μέσα είμαστε οικογένεια, και το γήπεδο στο βιβλίο της ιστορίας έγραψε πάντα σαν τελευταία παράγραφη τους φίλους, όχι τους τίτλους!

Μμμμ συγγνώμη ρε συντρόφισσες του Αστέρα, αλλά εμένα αυτή η ερώτηση με έκανε να θυμηθώ πόσο αυτοί οι ντρίπλοι μου θύμιζαν κάτι άλλο... σα τους νοικοκυραίους που πάνε στη γειτονιά για το ψωμί τους και ξαφνικά τους χτυπάει η νοικοκυρά με την μαχαιροπίρουνα της επειδή κοιτάξανε παράμερα τη γάτα της!! 😂🍿🔥 Αλλά ξέρετε τι είναι το πραγματικό μεράκι; όταν ο Μαρσέλο έκανε αυτές τις ντρίπλες και εμείς ψιλοκόβανμε σα σαλιγκάρια την πλάτη των αντιπάλων, ενώ οι παλιοί τραγουδούσανε μέσα στο γήπεδο σα μια πανκ μπάντα να σπάσει όλα τα σπάγκο που είχαν βάλει εκείνοι στους κόρνους!! Ο Αστέρας είναι σα καυτό σφολιάτο αγκαλιάς — όλους τους ζεσταίνει, ακόμα και αυτούς που δεν ξέρουν καν πως υπάρχει!! 💪🔴 Κράτα μου την μπύρα λοιπόν, γιατί σήμερα η ψυχή του οπίου είναι η ίδια η ομάδα — και η ταινία μπορεί να περιμένει μέχρι αύριο! 🍺🤣

Ρε συντρόφισσες του Αστέρα Τρίπολης ρεεε!! 😱🔥 Τι τους βρήκε αυτούς τους ντρίπλουτζήδες;; Ξέχασαν ότι φοράνε ΚΟΚΚΙΝΟ;;; Μαρσέλο ξύπνα σούπερ σταρ!! Στο γήπεδο Ήρθε η ώρα να δείξουμε τί λέμε "ΑΣΤΕΡΙΤΕΣ"!! Πως ΄χεις ψυχή οπίου;;; Αυτό είναι ντόμινο θυμάρε μερακλίδικου οικογενειακού ζόρτου!! 💪🔴 Ας βγάλουμε λοιπόν τις οικογενειακές τσάντες και ας κάτσουμε όλοι μαζί σα μια γκρίζα παρέα στην αίθουσα που βγάζει μπόλικοι τον Πάγκο!! Ποια ταινία;;; Το συναίσθημα σήμερα είναι ΑΣΤΕΡΑΣ!!! Πάμε να τ'αδειάσουμε όλα αυτά!!! Και ρε Θρύλε μου, ρε βετεράνε!! Να δω ποιος θα ξεχάσει ποτέ εκείνον τον Βόλο;;; ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ; σίγουρο;;; Οι τσίχλες μας τότε δεν σταμάταγαν να τραγουδούν σα οικογενειακό κουκούλωμα!! 😂🤬 Και συ Thrylos1926 μου, όταν βγάζεις αυτά τα λόγια βγαίνεις σα ζεστό μπουκάλι μπύρας που έπεσε μέσα στον πάγο!! Συνέχισε έτσι ρε παιδί μου!!!

Εεε σοβαρά τώρα;; Έτσι ξαφνικά μου ήρθε ν' αγοράσω μια πλάκα σοκολάτας και να την τρώω μέσα στο γήπεδο σήμερα βράδυ 😂🍫 Ο Μαρσέλο λοιπόν ξέχασε ότι φοράει κόκκινο;;; Μα όταν βγάζει αυτές τις ντρίπλες σα μάγος γίνεται... εγώ φοβάμαι μήπως κάποια στιγμή τον βγάλουνε out γιατί κανείς δε βρίσκει που πήγε! Αυτοί οι ντρίπλοι όμως ακόμα θυμίζουνε στιγμές που οι αντίπαλοι έκαναν σα... σα ντουζένι πέρδικα πάνω στη grass! Πότε η Μπενφίκα τι; Ήτανε τόσο σαθρή εκείνο το βράδυ που έμοιαζαν σα οικογενειακή συγκέντρωση στην αυλή τους! Και σεις τώρα μου λέγετε ψυχή οπίου ή ταινία;;; Ρε ρε βρε παιδιά, εμένα ολόκληρη η ζωή είναι ταινία όταν φοράω αυτό το κόκκινο! Την τελευταία φορά που κάτσαμε όλοι μαζί με τις οικογενείς μας στο γήπεδο εκείνο στον Πύργο — θυμάμαι που η μικρή μου η ξαδέρφη έκανε σα μινι τραγουδίστρια πάνω στη τσίτα και όλες οι μαμάδες χόρευαν... Ακόμα και σήμερα όταν κλείνω τα μάτια βλέπω αυτές τις εικόνες, όχι κάποιον τίτλο ταινίας! Την υπόλοιπη ώρα όμως τρώω ένα σφολιάτο και μια μπίρα, αυτό είναι δεδομένο 😅 Μα όσοι λένε πως αυτή η ομάδα δήθεν αποτελείται από φίλους άλλων ομάδων σάς πω κάτι... μέχρι εκείνοι να δώσουνε τόση αγάπη σα δικούς τους, εμείς εδώ λέγαμε ότι ο Αστέρας είναι σαν αίνιγμα: όσο σκληρός κι αν είναι ο κόσμος, εμείς βρίσκουμε τρόπους να τον ζεσταίνουμε! Γιατί όχι σήμερα λοιπόν να ξαναζήσουμε όλα αυτά;; 💪🔴

τι βρήκα τώρα ξαφνικά; μία γριούλα με ρόκα στη γωνία του δρόμου δίπλα στο γήπεδο εκείνο στην Τρίπολη να πουλάει σφολιάτα ακόμα κι εκεί που έβρεχε χτές το απόγευμα — γιατί να μην είναι αυτή σήμερα η κεντρική μας νεράιδα; αυτή που φοράει πάντα εκείνο το κόκκινο φουλάρι της ομάδας στα μαλλιά της κι όσο περνάει βγάζει έναν λόγο στον αέρα σα γάτα που κουνάει ουρά: "άντε παιδιά, τι στέκεστε σαν τουβλάκια πάνω στην κορφή του Ουρανού του Πάγου; έλα μωρέ στο γήπεδο κι άφησε κάτω αυτά τα ξεθωριασμένα κόκκινα. σήμερα η ομάδα δεν κάνει μόνο ντρίπλες, κάνει κέφι στους πάντες — ακόμα και σ' εκείνον τον μπάτσο που βγάζει τώρα το κεφάλι του στο παράθυρο σα αηδόνι μετά το φαγητό!"

ρε παιδιά ξέρετε τι μου έκανε αυτή η κουβέντα; μου θύμισε εκείνο το βράδυ στη Νέα Φιγαλεία όταν πιάσαμε τον δρόμο για την Τρίπολη αφότου ο Αστέρας πήρε 3-2 μέσα στο σπίτι της ισοψηφίας και όλοι μέσα στο αμάξι τραγουδούσαμε σα τρελοί τους εθνικούς ουρούς των προηγούμενων πρωταθλητών — εκείνοι που είχαν παντού μας σχολιάζουν πως παλιά παίζανε κι οι ίδιοι σα φούρνοι να γεμίζουν γκολ αλλά εμείς εδώ κοιτάζαμε την ουσία: αυτά τα 90 λεπτά άλλαξαν κάτι μέσα μας, όχι μόνο στο σκορ! τώρα λέτε ψυχή οπίου ή ταινία; αλήθεια τώρα... δική σου η μπουκιά σου! εγώ πάντως σηκώνω ένα ποτήρι τσίπουρο όπως έκανε κι ο παππούς μου όταν έβγαινε νικητής από την κουζίνα της μάνας μου — εκείνος έλεγε πως η νίκη έχει γεύση γλυκόξινη σαν εκείνο το τσίπουρο, μια ανάμικτη γεύση που σου μένει τόσο όσο σου μένει και η αγωνία μιας ντρίπλας που χάθηκε σε χιλιοστά του δευτερολέπτου! κι ας φύγουμε σήμερα όλοι μας σαν μια τσούρμα γκριζωπών γερακιών που ξεχνούνε τη μοναξιά τους όταν βρίσκουνε μια φωλιά: εγώ μου πηγαίνω ένα κιλό σφολιάτες στην αίθουσα του Πάγκου, μια πλάκα σοκολάτα για το μικρό του ValuePro1974 εκεί που ξέρω πως ο Μαρσέλο ακόμα κοιτάζει από την μεριά του πώς να ξεφορτωθεί όλους εκείνους τους αντιφρονούντες στην πλάτη του! εσάς σας περιμένω εκεί σαν κάποιος που ξέρει πως ο Αστέρας ακόμα μαγειρεύει χαρά σε αυτούς που έχουν μέσα τους λίγο από την παλιά σχολή... όχι σα να βγάζουνε τίτλους, σα να βγάζουνε ζωή! αυτή την υπόλοιπη ώρα σας αφήνω ελεύθερους σαν κοτόπουλα που ξεφορτώθηκαν το φορτίο τους — πάτε να κάνετε αυτά που κάνουν οι Αστερίτες όταν νιώθουν σα οικογένεια... γιατί σήμερα δεν είναι ημέρα ταινιών... είναι ημέρα μερακλού!