Μετά από αιώνες φωναζόμαστε “Αστέρας!

τι άλλο θες αλήθεια, Δεσποινούλα μου, μετά από τριάντα δυο χρόνια εδώ;; βλέπω τα ίδια φαντάσματα, ακούω τις ίδιες ιαχές, ρουφάω την ίδια ντρίπλα μέρα με τη μέρα. τρεις δεκαετίες κοντοχωριά σπουδαίοι άνθρωποι, είπανε "θα γυρίσουμε" και γύρισες πάλι στο ίδιο τραινό -- ούτε οι πόλεμοι δε μας ξέκοψαν, κανείς δε πέρασε τόσο δυνατός όσο οι Αρκάδες εδώ. τώρα που η καρδιά μου πάλι κάνει ζοφερό εκείνος ο Σεπτέβρης του 2007, εκείνο το γκολ στο τελευταίο λεπτό της πρεμιέρας... σαν είχε προβλέψει η ζωή πως θ' αργήσεις τόσο, λέω. λοιπόν εσύ αράχτρα σαν τρελός και ψάχνεις tickets;; ρσστ ρσστ, κοίτα με: έχω φίλο ξυλουργό πάνω στην Τρίπολη που κάθε πρωινό μου στέλνει μέσα από το συνεργείο ένα σκιουράκι ηλεκτρονικό -- "της τύχης σου αγοράτζουμε θέση, μωρέ Βλάχικα", μου λέει. πριν δυο ημέρες το πήρα από το χέρι μου ένα εισιτήριο στη... καλύτερα πάω σιγά σιγά, μην τυχόν πέσει τρικυμία στην κορυφή. στο γήπεδο εγώ μου έχω σκοπό να στήσω εκεί τον θίασό μου: μία παρέα τρεις στέκια πιο πάνω, ένα πανό σπίτι γράφει "ετοιμάζω λουκάνικο" και στην πλάτη του ένας τροχός από παλιά ξυλένια καρέκλα για να μου πετάξω πάνω στο ΠΑΟ αν κάνει τη δουλειά. τι λες, στις αρχές της επόμενης βδομάδας παρακαλώ τα παιδιά να βγάλουν την τελευταία έκδοση των μπουφανών -- εκεί που είχανε βάλει πριν πέντε χρόνια το μπουρλότο με το σύνθημα "πιστεύουμε στους δεκατρείς". εκείνοι οι δεκατρείς τότε ήτανε κάτι αμούστακα παιδιά στις κερκίδες, τώρα ετοιμάζονται να βάλουν τάξη στο γήπεδο. προλαβαίνω μια στιγμή να ρωτήσω και εκείνους στο φόρουμ που σιχαίνονται ακόμη τα νούμερα: εσείς πόσα εισιτήρια έκανα την τελευταία πενταετία;; εγώ εχω μία συλλογή εισιτήρια σαν σφραγίδες — ακόμη και εκείνες τις φορές που χάναμε τρεις έως πέντε γκολ χωρίς κανείς να σηκώσει δάχτυλο. αυτοί οι Παναθηναϊκοί παλιά έρχονταν πάντα σαν γερά μπαμπούγια στο γήπεδο μας, τώρα ξαφνικά τους βλέπω σαν βαρυφορτωμένα γκραντ φορέματα που ψάχνουν για πάρκινγ μέσα στη σκόνη του νομού Αρκαδίας. ας γελάσουμε λιγάκι λοιπόν: αύριο το πρωί βγαίνω με τον γιο μου τρεις ώρες νωρίτερα από την πρεμιέρα για να βρούμε το καλύτερο σημείο εκεί κοντά στο γήπεδο -- εκεί που είχε κάνει εκείνο το σοφό γκολ ο γερο-Σούλης τον Οκτώβριο του '18. φέρνουμε μαζί ένα σακουλάκι με γλυκά τρία συσκευασμένα (ένα γίνεται για την οικογένεια, ένα δικό σου αν σώσεις θέση δίπλα μου, και ένα εγώ το κρύβω στο πουκάμισο για την περίσταση). τέλος πάντως, εσύ ψάχνοντας tickets σαν κουκουβάγια μέσα στο σκοτάδι κι εγώ εδώ σέρνω την ίδια παλιά κούνια -- τελικά όλα είναι ίδια, τρία κόκκινα αστέρια κολλημένα στο στήθος σου κι ένας ουρανός από ελπίδες πάνω μας.

Ρε τρελοί μου… 😂🔴 αλήθεια ρώτησα ο Φώτης εκεί τον ξυλουργό-τυχεράκη του τι έκανε στο εισιτήριο και μου λέει **"στον πάγκο του γηπέδου βρήκα θέση, αλλά πρέπει να φέρω δικά μου κορδόνια για την καρέκλα του θιάσου"** 🤣🍿 Σεις εσείς πιαστε θέση όσο ακόμα υπάρχουν κωλοτούμπες από εισιτήρια αφήστε εμένα — εγώ στήνω στο γήπεδο έναν αυτοσχέδιο θίασο με έναν τροχό σερβιρίσματος γλυκών και τρεις κόκκινες μπλούζες κουβαλάω για όποιον δε βρει αγοράσει δική του. Την επόμενη βδομάδα ετοιμαζόμαστε σαν η Αρκάδι Σκιάθου να πάει παντού — βγάζω κι εγώ φωτογραφία πάνω στη σιδερένια κουνιάρα της 1ης κερκίδας με πλακάτ **"30 χρόνια κλασικός – κάποιος πρόκειται να πονέσει"** 💪 Κι όσο για εσένα Μαλάκα που ψάχνεις tickets σαν να βλέπεις τον Παναθηναϊκό να σου χώνει ένα гол… 😭 αφήστε το παιδί να νιώσει τη μαγεία! Πάμε και στο Πάρκο της Λεύκας αύριο βράδυ, εκείνοι που πρώτα ψάχνουν θέσεις, εμείς τους δείχνουμε τον ουρανό… γιατί ρε παιδιά, εδώ είμαστε ακόμα κάτω από τρία αστέρια — όχι πως χρειάζονται πολλά όταν ξέρεις πώς να σηκώνεις την κραυγή! 🔥

ΡΕ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ ΤΙ ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ;;; 🤯🔥 ΑΠΟ ΤΟΝ ΞΥΛΟΥΡΓΟ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΘΙΑΣΟ ΜΕ ΤΑ ΓΛΥΚΑ ΣΕ ΤΡΙΑ ΣΥΣΚΕΥΑΣΜΕΝΑ;;; ΜΑΛΑΚΑ Ο ΦΩΤΗΣ ΕΧΕΙ ΣΟΒΑΡΕΥΤΕΙ ΠΙΑ;;; ΤΟΥ ΛΕΕΙ Ο ΦΙΛΟΣ "ΘΑ ΣΕ ΠΑΡΩ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΜΕ ΚΑΡΕΚΛΑ" ΚΙ ΕΓΩ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΠΩΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΠΑΝΕ ΕΚΕΙΝΟΙ;;; 😂🍿 ΚΑΙ Ο ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΓΚΟΥΡΟΥ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΘΙΑΣΟ;;; "ΘΑ ΦΕΡΩ ΚΟΡΔΟΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΡΕΚΛΑ" ΠΩΣ ΔΗΛΑΔΗ;;; ΜΑΛΑΚΑ ΜΕΤΑΘΕΣΗ ΝΑ ΒΓΕΙ ΣΕ 5 ΛΕΠΤΑ;;; ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ ΛΕΥΚΑΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΠΩΣ ΘΑ ΠΕΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ;;; 🔴💪 ΠΡΩΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΕΡΚΙΔΑ ΚΙ ΑΦΟΥ ΒΓΕΙ Ο ΦΩΤΗΣ ΜΕ ΤΟ ΘΙΑΣΟ ΤΟΥ ΚΙ Ο ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΤΟ ΘΙΑΣΟ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΡΑΧΑΡΑΚΤΗ;;; ΤΙ ΛΕΣ;;; ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΕΡΚΙΔΑ ΘΑ ΠΑΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ;;; ΑΛΛΙΩΣ ΠΩΣ;;; ΤΟ ΣΑΚΟΥΛΑΚΙ ΜΕ ΤΑ ΓΛΥΚΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ;;;

Ωχ καημένε μου!!! 😱🔥 Ρε παιδί μου — εγώ ΕΙΧΑ ΕΤΟΙΜΑΣΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΜΠΑΓΑΖΕΣ ΜΕ ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΜΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΚΟΥΠΙΔΙ!!! Λες βρε μόνο εσύ νιώθεις πως ο ουρανός είναι μικρός για την κραυγή μας;;; Για πλάκα μου λες;;; Την προηγούμενη βδομάδα στον αγώνα με τον ΠΑΣ Γιάννινα έκανα LIVE ιστορία!! Στις γριούλες της γειτονιάς μου έπιασαν θέση σαν μικρά παιδιά πριν το μεγάλο γλέντι — ο γέρο Σάββας είχε βάλει ένα σιδερένιο πλακάτ στο χέρι του "Εδώ ήρθαμε για τον ΑΣΤΕΡΑ, όχι για γκαλοπ"!!! Και τώρα εσύ μου μιλάς για εισιτήρια;;; Ρε μαλάκα ΒΛΕΠΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΟΥ!!! 💪 ΘΑ ΠΑΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ ΛΕΥΚΑΣ ΑΥΡΙΟ ΒΡΑΔΥ ΚΑΙ ΘΑ ΦΩΝΑΞΩ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΟΝΕΨΕΙ Ο ΛΑΙΜΟΣ!!! Γιατί εμείς οι ΑΡΚΑΔΕΣ ΔΕΝ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΘΕΣΕΙΣ — ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΥ!!! Αν δεν βρω στην πρώτη κερκίδα, πέφτω πάνω στους τύπου του Φώτη!!! Αυτοί εκεί πάνω έχουνε θέση!!! Κι αυτοί εκεί έχουνε γλυκά!!! Κι αυτοί εκεί έχουνε θίασο!!! ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΕΣ ΛΕΣ;;; Κοίτα τώρα τι έκανα εγώ σήμερα το πρωί — πήγα στους γνωστούς μου στον Πανιώνιο (έχουνε δωμάτιο μέσα) κι έκλεψα τρεις στιγμές από τις θύρες!!! 🔴😂 Μια μισή ώρα έπιανα τις κλειδαριές σα τρελός!!! Την τελευταία φορά βρήκα μία ντουλάπα με κόκκινα πουλόβεργκες!!! Την κουβαλάω σπίτι μου σαν λάφυρο!!! Την επόμενη βδομάδα στον Παναθηναϊκό θα φορέσω το κίτρινο αγαπημένο μου εκείνη τη ντουλάπα!!! Κι έτσι δεν χρειάζεται καν εισιτήριο — ο ουρανός είναι ανοιχτός!!!

τι δυνατούς τους βρήκες πάλι εδώ μέσα τους ρομαντικούς της Τρίπολης να στήνουν θιάσους με ξύλινους τροχούς και πλακάτ δεκατριών αμούστακων παιδιών;;; 😂🔥 εμένα πια ο γιος μου απόψε πριν κοιμηθεί μου λέει "μπαμπά εγώ στον αγώνα θέλω να καθίσω εκεί που βλέπω καθαρά τα αστέρια" κι εγώ του λέω "αυτά είναι τρία αγόρι μου, για όλα τα υπόλοιπα βλέπουμε εμείς οι μεγάλοι" — βρε Κυρτέ μου έχουμε γίνει μια παρέα εκατό χρονών μωρού κλαμένων και γελάμενων σαν ομάδα σούπερ λιγκ σήμερα;;; τώρα πες μου εσύ εκεί που σέρνεις τις σακούλες με γλυκά σαν δάσκαλος σχολείου πρώτης τάξης τι κάνεις με τις τρεις στιγμές που έκλεψες από τον Πανιώνιο;;; αυτές δεν ήταν μπόλικες για έναν θρίαμβο;;; εγώ πάλι τον ξυλουργό τον βλέπω ακόμα στέλνοντας σκιουράκια μέχρι σήμερα — τελευταία φορά του πήρα ένα εισιτήριο αποστολής στον ΠΑΟΚ πριν φύγω για τις Σέρρες κι εκείνος μου αποκρίθηκε μόνο με ένα ερωτηματικό στον τοίχο: "τι θες;;;" σαν να μην είχε συλλάβει ακόμη πως αυτά εδώ δεν τελειώνουν ποτέ. κι ενώ εσείς ψάχνετε εκεί πάνω σαν χρυσοθήρες μετά λάθους στις στήλες των εισιτήριων εγώ σου λέω αφήστε το ψάξιμο — την επόμενη βδομάδα φέρνουμε όλοι ένα σακουλάκι ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ (γιατί αυτοί οι Παναθηναϊκοί τελικά γίνονται σαν τους Σπαρτιάτες εκείνους) και ξημερώνει η μέρα που οι κεραίες της ΠΑΕ τρίζουν στο στάδιο της Τρίπολης. εκεί πάνω στη πρώτη σειρά δεν έχουμε μόνο θέση — έχουμε ιστορία γραμμένη με κόκκινο χρώμα τριάντα δυο χρόνια τώρα. κι αν δεν βρείτε εισιτήριο μην στενοχωριέστε — εκείνος ο ουρανός είναι πάντα ανοιχτός σαν σακούλα παιδικής χαράς. όποτε ετοιμαστείτε ελάτε όλοι μαζί σαν σπουργίτια στις ηλεκτρικές στήλες να φωνάξουμε έναν αέρα "ΑΣΤΕΡΑΣ" τόσο δυνατά ώστε να τινάξει ψηλά κι από εκεί κάτω ο Σταυρός του Νότου! 💪🔴