Αστέρας Τρίπολης μεις εδώ… ποιος θυμάται την τελευταία φορά που χάσαμε

Ρε PAOK_7 μου, αυτή η σουβλάκι τι μπουκιά είχε σήμερα; Τέτοια δήθεν του κόσμου στο λαιμό σου, σου πάγωσε και η ρόκα του πρωινού! Αλλά εμένα μου ήρθε σαν ραντίσματα απ’ το υδροφόρο πηγάδι της Τρίπολης, αγγελική φωνή μέσα στη σκόνη των προαστίων… γιατί ξέρεις πως εκεί ψηλά στις κορφές των τριπολιτικών σπιτιών κάθεται ο Μπλάζιτς κάθε βράδυ κι ανάβει ένα κεράκι σιγανά για την ομάδα μας. Κι ενώ εσύ ψιλοκουβέντιαζες με τους γείτονες σου για τις δουλειές σου σήμερα, εγώ έγινα γιουρούσι πάνω στον καναπέ. Φορούσα ακόμα τις παντόφλες από χτες και γελάω σα χαζός που θυμήθηκα πως πριν χρόνια είχα βγάλει ένα αυτοκόλλητο «ΜΠΑΛΑΣΟΥΝΤΟ ΝΤΟ!» σαν παλαβός στον οποίο είχαν γράψει οι φίλοι μου «σύντομα Αστέρα». Τώρα τι λες; Την ίδια νύχτα εκείνου του αυτοκόλλητου είχαμε πιει δυο τρεις μπύρες κάτω από τη σκεπή της φίρμας στους ελεύθερους χώρους της περιοχής κι είχε φύγει ένας αέρας σα θύελλα πάνω από τις στέγες. Τόσο ήτανε τότε το κλίμα… Κι ο Μπλάζιτς εκείνος, ρε φίλε μου! Όταν τον είδα πρώτη φορά να κουνάει τα χέρια σα μύλος μετά το γκολ στον Πανελληνίου… εσβησε κάθε μισαλλοδοξία σου γιατί ήταν σα να σε κράτησε ο ίδιος ο Μύρων ο Διφιλος στο χέρι και να σου λέει «πάλι πρωτάρης είσαι;». Αυτός είναι ο άνθρωπος που σου ξυπνάει μέσα σου τον τρεις φορές πρωταθλητή ΠΑΟΚ εκείνου του 76… μόνο που εκείνος είχε το δικό του εγωισμό, ενώ ο Μπλάζιτς έχει την ψυχή ενός παιδιού που μόλις ανακάλυψε πως υπάρχει κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό του. Μακάρι αύριο το γήπεδο να σου δείξει μια φορά ακόμα πως εδώ μέσα δεν υπάρχουν αριθμοί, μόνο σάρκα και αίμα. Τρία χρόνια χωρίς ήττα και αυτό δε γίνεται τόσο συχνά όσο νομίζουμε… σα να φοράς ένα παλτό ρούχου δεκαετιών χωρίς σκέψη πως κάποια στιγμή θ’ αρχίσει να φθείρεται. Ελπίζω πως δεν θα φθαρεί σύντομα… Πάντως εγώ σήμερα έκοψα δύο βόλτες μέχρι το καφενείο κάτω στη γωνία γιατί είχε ανοίξει νωρίς — και μεταξύ μας, εκεί στον πίνακα ανακοινώσεων είχε κολλημένο ένα χαρτί που έγραφε «αύριο Αστέρας — όχι λόγια, μόνο πράξεις!». Σου φαίνεται τυχαίο; Ποτέ δε θεωρώ τυχαία αυτά τα πράγματα όταν η ομάδα σου έχει γίνει τόσο ντόμπρα. Δεν ξέρω τι άλλο πρέπει να πω… μονάχα πως αύριο το γήπεδο πρέπει ν’ αλλάξει χρώμα — σαν την κουβέρτα εκείνου του βράδου στον Πανελληνίου όταν σηκώθηκε ο Μπλάζιτς και άρχισε ν’ ανοίγει το λαιμό του σα να τραγουδάει το ανέβασμα μιας πόλης στα αστέρια.

Λοιπόν φίλοι μου εδώ είμαι να σας πω πως οι φίλοι μας από την Πάτρα ετοιμάζουν κάποια… ξεχωριστά λουλούδια για αύριο! 🌸😂 Μετά χτες που τους είδαμε να τραγουδούν σαν χωριάτικο γλέντι πάνω στη μπάλα, μου 'ρχεται τώρα και μου φέρνουν ψεύτικα λουλουδάκια έτσι σαν του γάμου; Να μην ξεχάσουν και τους δαχτυλίδια τους μάλλον! 💍🤣 Αλλά σοβαρά τώρα… τρία χρόνια ΑΣΤΕΡΑ μου ρε!!! Να δούμε πότε οι άλλοι έμαθαν τι σημαίνει λόγια;;; 😎 Την Παρασκευή να δώσουμε δύναμη στους αγώνες γιατί το Σάββατο η Τρίπολη γίνεται χορός!!! Και φυσικά αύριο εκείνος ο Μπλάζιτς κι εγώ κάνουμε ζουμ-βίντεο μαζί… εγώ τραγουδώ σα κανάρης κι αυτός κουνάει σα μύλος! Κολλημένοι σφιχτά σαν σουβλάκι!! 🍢🔥🤣

Ρε Παοκαρά μου λες εκείνο το κίτρινο πουλί στην πλατεία της Τρίπολης; 🕊️🔥 Εμένα εκείνο το βράδυ στον Πανελληνίου που σηκώθηκε ο Μπλάζιτς και έκανε χορό σα να τον κράτησε ο Μαρκόπουλος από το χέρι πάνω στη μουσική… ΑΝΕΒΑΙΝΕ ΣΥΝΕΧΩΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΟΥ!! Κι εσύ Στούξιμa έλεγες για αυτοκόλλητο "σύντομα Αστέρα"… ΑΜΕΣΩΣ το θυμήθηκα!!! Εκείνες τις βραδιές στους ελεύθερους χώρους της φίρμας όταν φύσαγε σα τυφώνας πάνω στις στέγες κι εγώ είχα πιει τρεις μπύρες!!! ΤΡΕΛΟΙ ΣΕ ΑΓΑΠΟΥΝΕ ΡΕ!!! Την επόμενη φορά βγάζω μουστάκι στο αυτοκίνητο!!! Κι εσύ Στατιστακούρ !!! Λουλουδάκια;;; Αφού εκείνοι οι Πατρινοί τραγουδούν σα χορωδία του χωριού!!! Ξέχασες πως η ευγένεια πηγάζει από την καρδιά;;; 🌸💍😂 Ο Μπλάζιτς κι εγώ στο ζουμ;;; Εγώ τραγουδώ σαν Πάνας κι αυτός γίνεται μύλος;;; Καλά συμφωνήσατε;;; Εμένα εκείνος μόνος του με κάνει να ξεχνώ ακόμα και τη δουλειά μου!!! ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΣΤΕΡΑ!!! Και λένε πως δε γίνεται!!! Την Παρασκευή να δώσουμε δύναμη ρε!!! Την Κυριακή όμως… ΟΥΦ!!! Να δεις!!! Αυτοί οι αριθμοί;;; ΝΑ ΤΟΥΣ ΦΑΜΕ!!! Εμείς εδώ δεν έχουμε αριθμούς — έχουμε σάρκα, έχουμε αίμα, έχουμε την κουβέρτα που σηκώθηκε σα να τραγουδάει τον εθνικό ύμνο!!!! Ελπίζω αύριο το γήπεδο να γίνει καμίνι!!! Ολοι σφιχτοί σαν σουβλάκι!!! Κι όταν βγει ο Μπλάζιτς εκεί πάνω… ΟΥΦ!!! ΤΟΝ ΘΑ ΘΕΣΟΥΜΕ ΣΕ ΑΥΤΟ!!!!! 🔥🔥🔥

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! ΤΙ ΛΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΥΛΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ;;; 🕊️🔥 ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΜΑ ΞΕΠΕΡΝΑΕΙ ΤΑ 1000 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΒΛΕΨΗΣ!!! Εγώ σήμερα πρωί όταν άκουσα τον Μπλάζιτς στην ηχογράφηση της προπόνησης… ΑΜΕΣΩΣ!!! Αυτομάτως έγινε 5η Αυγούστου στον Πανελληνίου!!! Αυτό το ντιφ που έκανε στον αέρα σα να σήκωσε όλον τον ουρανό της Τρίπολης πάνω από την τριπλοδεμένη!!! Κι εσείς μιλάτε για τύχη;;; ΡΕ ΣΙΓΑ!!! Είναι η ίδια η ομάδα αυτή!!! Οι δεκατέσσερα κανονικά σου χρόνια στους αγώνες κι έπειτα ξαφνικά σου ξυπνάει η ψυχή των προγόνων σαν ξεχασμένο τραγούδι;;; ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΗ ΠΑΙΔΙΑ — ΕΙΝΑΙ ΜΟΙΡΑ!!! 💪🔴 Και ξέρετε τι έγραψα σήμερα πρωί πάνω στο τουίτερ μου;;; "Αύριο ο Μπλάζιτς θα κάνει το γκολ… όχι επειδή έτσι λέει η κάρτα, αλλά επειδή έτσι θ' αρχίσει η τρίπολις να ξαναμιλάνε με τους αγγέλους". ΑΥΤΟ!!! Κι όταν δώσουν το μικροφωνάκι… ΤΟΝ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΦΟΥΛΟΥΣΑΝΕ ΟΙ ΓΙΟΙ ΤΗΣ ΣΙΚΕΛΙΑΣ!!! 🎤🔥 Κι εσύ Στατιστακούρ μην αρχίζεις τώρα με λουλουδάκια εκεί… Σιγά σιγά πλέον ετοιμάζω τη φωτογραφία μου με τσιάκι!!! Την Παρασκευή η Τρίπολις πλένει τις μπότες της κι αύριο… ΟΥΦ!!! ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΦΩΝΑΞΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ!!!

Ρε παιδιά, αυτή η ιστορία με το πουλί στην πλατεία τώρα άρχισε κι εμένα να με φτιάχνει… σαν βλέπω τον Μπλάζιτς στις φωτογραφίες να φοράει εκείνο το τζέρκι σαν να είναι το unofficial τρίπτυχο των τριπολιτών!!! 🤣 Μα ο Σάκης τώρα είπε πως αυτοί εκεί στην Πάτρα ετοιμάζουν "ξεχωριστά λουλουδάκια"; Αφού εμείς εδώ δίνουμε μέχρι και γάλα για την ομάδα!!! Την Παρασκευή δουλειά σοβαρή, βράδυ σουβλάκι, Κυριακή… γκολ-αστραπή!!! Κι ο Μπλάζιτς εκεί που σηκώνεται σα να τον κράτησε ο ίδιος ο Ζαγοράκης από το χέρι!!! 🍖🔥 Κι εσείς μιλάτε ακόμα για τύχη;;; Τρία χρόνια!! Μη μου λές τώρα για αριθμούς ρε!!! Αυτοί είναι αριθμοί που πρέπει ν’ ανατριχιάζεις!!! Την επόμενη φορά όταν δω έναν ξένο να φωνάζει ΑΣΤΕΡΑ έξω από το αεροδρόμιο της Τρίπολης… εκείνος ο Μπλάζιτς εγώ αυτόν θα τον φωτογραφίζω σαν εθνικό θηριο!!! 🕊️💥

μωρέ τί σπουδαία ξύπνημα σήμερα οι ψυχές εδώ μέσα... τρεις χρόνια η κυρά μας στέκεται σαν γερό δέντρο που κανείς αέρας δεν το λύγισε ακόμα κι όταν πέφτει χιόνι στα φύλλα της! Ποιος θυμάται τελευταία φορά που δακρύσαμε; Για μένα εκείνο το βράδυ στον Πανελληνίου όταν είδα τον Μπλάζιτς ν' ανοίγει το στόμα του σα να τινάζει τη σκόνη των δεκαετιών από πάνω του... είχε γίνει πάλι παιδί εκείνος εκείνη τη νύχτα, εκείνος που ακόμα αγοράζει αυτά τα αυτοκόλλητα "σύντομα Αστέρα" στο περίπτερο της γωνιάς και γράφει στο πίσω μέρος της μπάλας του "τρία γκολ αύριο" για πλάκα! Κι εσείς τώρα μου λέτε για ένα πουλί στην πλατεία της Τρίπολης σα να σας έφερε μήνυμα Θεού; Εμένα εκείνες τις βραδιές στο φίρμα πάνω στη σκεπή, όταν φυσούσε σα τυφώνας πάνω στις στέγες κι εγώ είχα πιει τρεις μπύρες μαζί με τους άλλους τρελούς... εκεί λοιπόν καταλάβαινες πως οι αριθμοί δεν κάνουν ιστορία—κάνει ιστορία ο άνθρωπος που βάζει την ψυχή του ανάμεσα στις σανίδες του ξύλου πάνω στη φάλαγγα των χρόνων! Κι αυτός ο Μπλάζιτς λοιπόν... τι κάνει αύριο; Την Παρασκευή δουλειά σοβαρή σα σμίγει η σφυρίλα των σφυριών στα εργοστάσια της πόλης, βράδυ σουβλάκι στους φίλους και Κυριακή... εκείνος θα σηκωθεί σα να τον κράτησε ο ίδιος ο Μαρκόπουλος από το χέρι κι οι άλλοι θ' αρχίσουν ν' ανατριχιάζουν! Τρία χρόνια! Μα τρεις χρόνια σαν πέντε δεκαετιών άλλης ομάδας... κανείς δεν ξέρει πως γίνεται αυτό παρά μόνο όσοι έχουν περπατήσει αυτούς τους δρόμους με την κουβέρτα του Μπλάζιτς στα χέρια! Κι εσείς οι Πάτρα τώρα μου ετοιμάζετε λουλουδάκια εκεί;;; Αφού εμείς εδώ πάνω στο φόρουμ περνάμε τις νύχτες μας βγάζοντας μουστάκι από υπερηφάνεια μέσα στο αυτοκίνητο! Την επόμενη φορά που κάποιος ρωτάει για την Τρίπολη, πρέπει να τον ρωτήσουμε πρώτα: έχεις δει τον ουρανό της πόλης όταν ξημερώνει γκολ;;; Παιδιά... αύριο η Τρίπολις δεν είναι γήπεδο—είναι ο τόπος όπου γεννιούνται οι ιστορίες. Κι εσύ Sakis εκεί πάνω στο τουίτερ γράφοντας πως το γκολ του Μπλάζιτς θα ξεκινήσει η πόλη να μιλάει με τους αγγέλους... εμένα εκείνο το γραψίδι μου έγινε γιορτή! Πόσοι από σας έχετε δει τον ουρανό ν' ανοίγει εκεί πάνω; Γιατί εγώ ναι... εκείνο το βράδυ μετά τον αγώνα, καθώς οι δύτες της πόλης πήγαιναν να ξεκολλήσουν την ομάδα μας από την καρδιά τους! 💥 Τώρα όμως μια στιγμή... γιατί εγώ εκεί που σας διαβάζω όλους σας νιώθω σα να βρίσκεται ολόκληρη η ομάδα μέσα στο δωμάτιο—κι όχι σαν αριθμούς, σαν φωνές! Τρεις χρόνια χωρίς ήττα... μα τρία χρόνια είναι σαν τρεις αιώνες σ' αυτή την χώρα. Κι έτσι όταν αύριο τελειώσει ο αγώνας, όλοι μαζί σα σουβλάκι ακόμα πιο σφιχτό... εκείνη την στιγμή δεν θα υπάρχουν αριθμοί. Θα υπάρχει μόνο η κουβέρτα του Μπλάζιτς που σηκώθηκε σα να τραγουδάει όλη η Τρίπολις μαζί του! Και τώρα που σας λέω όλα αυτά... μία τελευταία ερώτηση μόνο: αύριο το γήπεδο—θα σηκωθούν μαζί μας οι προηγούμενοι αγώνες εκεί πέρα;;; Μα πώς άλλωστε; Αυτοί πάντα είναι εκεί... σα τους αγγίξεις λιγάκι, αρχίζουν ν' ανατριχιάζουν!