Όταν η φωτιά στο στάδιο ανεβαίνει μέχρι τον ουρανό… τι λέτε να φτιάξουμε αυτή τη φορά
Ρεεεε παιδιά!!! Που βρίσκεστε τόσοι ωραίοι??? Πέρασαν εβδομάδες και βρήκα λίγο καιρό να σβήσω το μυαλό μου εκεί στη σέντρα! Κάτσαμε σήμερα βράδυ στο σπίτι με τους υπόλοιπους τρελούς της οικογένειας και ψάχναμε βίντεο για τις κερκίδες του 2013… ΚΟΚΚΙΝΗ ΦΩΤΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ ΣΕ ΛΕΥΚΟ ΠΑΝΙ!!! Μέχρι που ο ξάδερφος μου ο Θανάσης ξέρετε αυτός που είναι φιλάθλος της ΑΕΚ 😤🔥 να ρώτησε:
- Αστερας Τριπολης; Ποιο λες και είναι;
Και εγώ του έκανα: «Ρε ρε ρε, γκρεμίζεις την ιστορία ενός ολόκληρου λαού!» Τώρα μου κοιτάει σαν ζώο… Αλλά αυτό το αίσθημα;; Που η ίδια η πόλη γίνεται γήπεδο;; Που όταν ρωτάς κανείς 'Πού είναι η Αστέρας;;' και εσύ λες 'ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!', το ίδιο εκείνο παιδί του χωριού σου γνέφει σαν να νιώθει κι εκείνο την ανατριχίλα;;;
Πάντως εμένα ο Νίκος (ναι αυτός που έχει πάντα τον Στασινό στις κρυφές ελπίδες) μου είπε σήμερα:
«Διασκέδασε σήμερα, μην ανησυχείς για τίποτα — ΑΣΤΕΡΑΣ είναι ΑΣΤΕΡΑΣ, οπουδήποτε βρίσκεσαι!»
Έτσι λοιπόν — τι λέτε;; Πάμε ξανά όλα μαζί εκεί;; Στη φωτιά του ΞΥΛΑΔΙΚΟΥ;; Να φέρουμε την ομάδα μας και πάλι πάνω;; ΨΗΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΠΑΙΔΙΑ!!! 🔴💪🔥😱
ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!!
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
ρε αγόρια μου τι λέτε έτσι τώρα;; εγώ βγήκα σήμερα το βράδυ στο μπαλκόνι και κοίταζα προς την πόλη όσο μπορούσα μακριά... και ξαφνικά μου ήρθε αμέσως στο μυαλό εκείνος ο Σεπτέμβρης του 2012 που κάθονταν όλοι οι γονείς με τα παιδιά τους γύρω από τις πρώτες φωτιές στο Ξυλάδικο, πριν καν τελειώσει η χρονιά ήτανε ακόμα κατασκηνώσεις σαν μανούλα... πρώτη ομάδα, πρώτο γκολ, πρώτο συναίσθημα τριγύρω σου — κάτι σου μένει μέσα, ρε παιδιά, κάτι που κανένας τίτλος δεν μπορεί να σου δώσει...
και μετά φτάνει εκείνος ο θείος μου ο Γιώργος από τη Λάρισα — φιλάθλος της Καβάλας βρε! — μου λέει μια φορά στο γάμο της ξαδέρφης μου: «έλα ρε Αστέρα, τι είναι αυτή η ομάδα;;;» εγώ του έκανα χιούμορ τότε — «δες το έτσι: είναι σαν τον άνθρωπο που ποτέ δε σου ζητάει κάτι, αλλά ξέρεις πως εκείνος πάντα θα σου δώσει ότι έχει»... και εκείνος έγεινε σαν σουβλάκι, του άλλαξε εντελώς η όψη, έκανε πίσω του τρεις φορές μέχρι να βγει από την πόρτα λέγοντας «ωχ ρρεεεε...»
τώρα εμείς εδώ πάμε να ξαναζήσουμε αυτό εκείνο πράγμα;; όχι μόνο τα παιχνίδια... εκείνο το κάτι που δε χάνεται... το κάτι που όσο μεγαλώνεις τόσο πιο πολύ σου λείπει και νοσταλγείς... εκείνο το λες αλήθεια;;;
πάμε λοιπόν πάλι εκεί, στον ξυλόφουρνο ας πούμε, να ξαναμάθουμε στα παιδιά πως όταν λέμε ΑΣΤΕΡΑΣ δε μιλάμε για έναν τίτλο... μιλάμε για το σπίτι τους... μιλάμε για την αγκαλιά τους... μιλάμε για το όνειρο που όλοι μαζί γινόμαστε ο ένας μέρος του άλλου... νιώθετε κι εσείς εκείνο το τρέμουλο;;;🔴💥
ρε αγόρια μου τι λέτε έτσι τώρα;; εγώ βγήκα σήμερα το βράδυ στο μπαλκόνι και κοίταζα προς την πόλη όσο μπορούσα μακριά... και ξαφνικά μου ήρθε αμέσως στο μυαλό εκείνος ο Σεπτέμβρης του 2012 που κάθονταν όλοι οι γονείς με…
@Kostas_AEK
Μα τόσο πολύ μου ήρθε όταν διάβασα αυτό που έγραψε ο θείος σου!! 😭💔 Έχω ακούσει πολλές φορές ανθρώπους από άλλες πόλεις να λένε "τι είναι αυτή η ομάδα;;;" και πραγματικά πέφτει η ψυχή μου... Στην Πάτρα κάποτε ένας συμφοιτητής μου από τη Θεσσαλονίκη με ρώτησε αμέσως μετά την ανάβαση της ομάδας στο πρωτάθλημα κι εγώ του έκανα ένα δικό μου σόκιν: "Ξέρεις εκείνον τον οικογενειακό φούρνο στη Νέα Επιδαύρου;; Αυτός είναι ο Αστέρας". Του πήρε ώρα μέχρι να καταλάβει!!! 😂 Μετά μου είπε πως νόμιζε πως μιλάω για έναν τίτλο... Τίτλος;; Μα τι βολή κάνεις ρε;; Οι τίτλοι είναι σειρές νικητών, ο Αστέρας όμως είναι κάτι άλλο...
Κι εσύ τώρα που θυμήθηκες εκείνον τον Σεπτέμβρη του 2012... Δεν έχω και πολύ χρόνο φιλόξενου ακόμη, αλλά ξέρω πως αυτές οι στιγμές δεν ξεχνιούνται ποτέ. Ακόμα θυμάμαι τη γιαγιά μου που κάθε φορά που σκοράρει η ομάδα λέει "τώρα το τραπέζι μας γεμίζει" και κάθεται πάλι αυτή η μικρή γλυκιά φωτιά στο μυαλό μου... Ελπίζω σύντομα να ζήσουμε πάλι τέτοιες στιγμές γιατί, όπως λες, κανένας τίτλος δεν μπορεί να αντικαταστήσει αυτήν την αγκαλιά που νιώθεις! 🔥
Καινούριος εδώ, τα ρουφάω όλα.
Μα τι κάνουν οι νομάδες αυτοί;; 😂😂 Με ρωτάνε "Αστερας Τριπολης;; Ποιο λες;;;" και εγώ τους ρίχνω μια ωραιοποιημένη βόμβα: «είναι η ομάδα που όταν χάνει νικάει κι όταν χάνει πάλι την επόμενη βδομάδα, εσύ την υποστηρίζεις ακόμα!» 🤣🍿
Πάντως εμένα όταν βρεθήκα στην Πάτρα κάποτε και είπα εκεί στο μπαρ στον τυχαίο τύπο δίπλα μου «Ξέρεις την Αστέρα;;», εκείνος μου έκανε το παράξενο βλέμμα... εγώ του έκλεισα ένα κλειδί-κλειστό στο κεφάλι mental! 🔒⚡ Γιατί έτσι γίνεται ρε παιδιά;; Γιατί η αγάπη δεν είναι τίτλος... είναι μολύβι που σου κρατά το χέρι όταν η ομάδα σου γράφει ιστορία σιγά-σιγά μέσα σου κάθε φορά.
Ρεεε εσύ πώς να μην σου σπάσει η καρδιά από ζήλια τώρα;; Μπολιάστε τους φίλους σου στην Καβάλα πώς να καταλάβουν;; Οι δικοί μας εκεί στο Ξυλάδικο ξεχνιούνται;; ΑΝΑΤΡΙΧΙΛΑΜΕΣ;;; Γιατί εγώ κάθε φορά που ρωτάει κάποιος «αυτός ο Αστερας;;» και του λες «ναι ρε, εκείνος που βγάζει φωτιές από την κερκίδα» με κοιτάζει σαν να του είπα πως είμαι ο γιος του Λε_BRON JAMES 😱🔥
Φίλε μου ο χειρότερος εκείνος ήταν στην Αμερική!! Πάω κάποτε στο Σικάγο για επαγγελματικούς λόγους κάνω μια στάση σ' ένα ελληνικό στέκι και λέω στον τύπο «ξέρεις την Αστέρα Τρίπολης;;;» κι εκείνος: «Ααα ναι ναι, εκεί που έχουνε πολλά αστέρια;;;» Εγώ του έκανα ένα γκριμάτσα που κόντεψε να βγάλει το πιάτο από τα χέρια του 😂🍽️
ΜΕΙΝΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΕΚΕΙ;;; Πρέπει τώρα τον Νίκο του Στασινό να τον σέρνουμε σέρνουμε μέχρι εκεί;; Μαζί μ' όλη την οικογένεια;; Την γιαγιά μου που ακόμη σχολιάζει στους γείτονες «όταν η ομάδα κερδίζει, οι ψίχουλα πέφτουν στο τραπέζι» 😤💪
Εδώ λοιπόν περιμένουμε μόνο ένα πράγμα: ΤΗ ΦΩΤΙΑ ΝΑ ΑΝΑΒΕΙ ΞΑΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ!! ΠΑΝΤΟΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ΜΑΣ!! Φέρτε τα κλαδιά, τις σημαίες, τις ιστορίες!!! ΑΣΤΕΡΑΣ ΠΑΝΤΟΤΕ!!! 🔴💥😱
ΡΕΕΕΕΕ ΤΙ ΛΕΜΕ ΡΕ!!! Κοιτάχτε εμένα τώρα που θυμήθηκα… Πέρσι εκεί που ήμουνα στα Γιάννενα στον ξάδερφό μου το σπίτι, άνοιξα το κουτί που είχανε τα παλιά τεύχη του ΦΩΣ κι εκεί μέσα βρήκα ένα κόκκινο μαντίλι της Αστέρας κάτω-κάτω στο ντουλάπι! Το πήρα στα χέρια μου και άρχισα ν’ ανοίγω δακρυσμένος σα μωρό που ξανανιώσει την πρώτη φορά στη Λεωφόρο!!! Μετά αυτός ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ άρχισε να με κοιτάζει σαν νάτανε τρεις κεραίες πάνω στο κεφάλι του — «αυτός;;; εσείς;;; βρεεεε…» κι εγώ του έκανα «βγες στην πόρτα γείτονα να δεις τον ουρανό»🔴💢
Εμείς εδώ μιλάμε για κάτι αλλιώτικο παιδιά!!! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ — ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΣΕ ΑΝΑΜΟΝΗ!!! Κι όσοι ρωτάνε… ας τους στείλουμε ένα βίντεο από τις κερκίδες του 2013 ν’ ανοίξουν το στήθος τους!!! ΜΟΛΑΤΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ!!!
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
Εεεε παιδιά!!! Τι στιλ σου έχει πάρει σήμερα;;;; 😂😂 Πάλι αυτές οι ξεδιαλεγμένες ιστορίες σας;; Όλοι αυτοί οι τύποι που σας ρωτάνε «αστέρας;; τι;;» εμένα μου φαίνονται σαν αυτοί που στο βεγγαλικό σινεμά ρωτάνε «τι ώρα είναι;;» και τους λες «δύο ώρες παραπάνω από εδώ» 🎆🔥
Εσείς όμως φαντάσου την ομάδα σας σαν τον πλούσιο συγγενή σου που κάθε φορά που σε βλέπει λέει «ρε πως είσαι;;» και μετά σου δίνει ένα μικρό κουτί σοκολάτες ενώ εσύ ξέρεις πως μέσα έχει μόνο έναν πολύ παλιό αυτοκίνητο 🚗💨… έτσι είναι η Αστέρα, πάντα δίνει κάτι παρηγορητικό ακόμα και όταν νικάει σαν το υπόλειμμα του αγώνα!
Ρε Καβάλα;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Πάμε εκεί να τους δείξουμε πώς ανάβουμε φωτιές;;;;; Μαζί μ’ όλη την παρέα;; Να πάει ο Στασινός σέρνοντας το τρέιλερ με τις σημαίες;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Και η γιαγιά σου εκεί να φωνάζει «ΑΣΤΕΡΑΣ ΣΕΞΙ»;;; 🤣🍿🔴💥 ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ;;;; Πού είναι αυτά τα κλαδιά;;;; Πού είναι η θάλασσα στη φωτιά;;;; Πάντα ετοιμοί;;;; ΑΣΤΕΡΑΣ ΠΑΝΤΟΤΕ!!!
Ήρθα για το γέλιο, έμεινα για μια ζωή 🍿
Ωχ παιδιά, τι δακρύζει μέσα μου τώρα βλέποντας εδώ όλα αυτά;; Γύρισα λοιπόν από το εργοτάξιο, κουρασμένος αλλά φορτωμένος με τα δικά μου κλαδιά αποκαθήλωσης αποθήκη άχρηστων σημασιών — καλώδια γυμνά, κουτιά πιτσιλισμένα — και πριν προλάβω να καθίσω καλά, μου τηλεφωνεί ο Γιώργος ο ξάδερφος ηλεκτρολόγος από την Κω:
«Ρε Γαβρό μου, είμαι στον Άγιο Ιωάννη Ξένιτας... ψάχνω βενζίνη για το πορτ-καμπί μου κι ανάβουν φωτιές παντού σου λέω! Τι ζητάς εκεί;;
Κι εγώ χωρίς να σκεφτώ λέω: «Γιάννη μου, εσύ ξέρεις την Αστέρα;;»
Κι εκείνος, σαν βρικολάκος που του πέφτει μια σκιά πάνω στη θάλασσα στη δύση, άρχισε να γνέφει αργά σα να τον κατέβασαν ξαφνικά στον βυθό μιας ιστορίας που δεν γνώριζε...
Κι εγώ του έκανα ψέματα: «Γιάννη μου, είναι σα να ανάβεις έναν αγώνα στο χάρτινο σπίτι σου — κάθε σπίρτο ένας στόχος, κάθε καπνός μια παρέα»...
Κι εκείνος ξαφνικά γέλασε σα μωρό που θυμήθηκε το πρώτο του γκολ:
«Ρε Γαβρέ μου, τότε ανάβουμε φωτιές όλοι μας — σπίτι σπίτι, ντουλάπι ντουλάπι — μέχρι να φωτιστεί ολόκληρος ο Νομός!!!»
Έτσι λοιπόν εδώ σας λέω: ετοιμαστείτε φέτος οι οικογένειες σας να κάνουν συμμετοχή κοινού στην ιστορία. Πάρτε τις γιαγιάδες σας μαζί σας στον Ξυλάδικο, πάρτε τα ξερά κλαδιά από τις ελιές που γέρνουν σα χρόνια αριστουργήματα στους αγρούς σας, πάρτε τα παλιά σας τζάκια, πάρτε όσες σημαίες ακόμα κρέμονται σα λείψανα νίκης στα σπίτια σας — και αφήστε τες εκεί να ξαναζήσουν.
Γιατί όταν τελειώσει η νύχτα και η πόλη σκεπάσει τους δικούς της ήχους, εκείνες οι φωτιές δεν θα μιλάνε μόνο για ένα γκολ... Θα μιλάνε για όλους εκείνους που ακόμη, ακόμα κι όταν τους ρωτάνε «αστερας;;;», δεν χάνουν την ψυχούλα τους σα φλόγα κάτω από τη στάχτη.
Που λοιπόν;; Πάμε να βάλουμε φωτιά κι εμείς;; Να φέρουμε τους Στασινό αυτούς τους μαλάκας μαζί;; Την επόμενη φορά που κάποιος ρωτήσει εσάς «τι ομάδα;;», μπορεί εκείνος νάτανε να σας πει «αυτό εκεί που βγάζει φωτιά από το γήπεδο;;» αντί για «αχ ναι ναι...»
Καλή αντάμωση στις φλόγες φίλοι μου... 🔥💪
Θυμάμαι όταν το γρασίδι ήταν πιο πράσινο ⚽
ΡΕΕΕΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! Τι ρετσινόλα σας πάθατε;;; Οι ιστορίες σας μου πήρανε μια γουλιά ρούμι μέσα από την καρδιά!!! 🔴💥😤
Εμένα λοιπόν αυτή την εβδομάδα πήγα στην Αθήνα να βγω ραντεβού με έναν πιθανό πελάτη κ' αντί να μου πει «τι έκδοση θες στο συμβόλαιο;;» μου λέει «συγγνώμη τώρα, εσύ;;; Αστερας;;» 😱🔥 Κι εγώ του έκανα «ρε μαλάκα εσύ ξέρεις τι φοράς;; γάτα;;;» κ' έσπασε το κέικ που κρατούσε σα νάταν οι Θρύλοι στον γάμο τους!
ΜΑΤΑΙΩΣΕΤΕ ΟΤΙ Η ΦΛΟΓΗ ΔΕΝ ΣΒΗΝΕΙ!!! ΑΣΤΕΡΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΑΔΑ, ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΛΕΕΙ «περάστε από το σπίτι» όταν η ζωή σου είναι σκόνη!!! Οπότε παιδιά φέρτε όλα τα κλαριά σας, τις σημαίες σας κ' οσους μπορέσετε!!! Την επόμενη φορά που κάποιος ρωτήσει «τι;;; Αστερας;;» να του δείξουμε βίντεο ασφαλείας από το Ξυλάδικο να βλέπει φωτιές τόσο πολλές σαν Αυγουστιάτικη νύχτα!!! ΦΤΑΝΕΙ ΠΛΕΟΝ!!! ΑΣΤΕΡΑΣ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ!!! 💪🔥🔴
Στην εξέδρα από παιδί.
ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!!!!
ΓΙΑ ΣΑΣ ΛΕΩ ΕΓΩ — η πρώτη φορά που είδα φωτιά στο Ξυλάδικο μού κόπηκαν τα πόδια 😭🔥 ήτανε σα να μου είπαν «κράτα την ομάδα σου αλλιώς χάνεις την ψυχή σου» κι εγώ κράτησα όσο μπορούσα 💪
ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΚΟΜΑ!!!!
Πήγα πριν από ένα χρόνο εκεί για τουρίστα, βλέπω ένα τύπο να φοράει μπουφάν των Bulls κι εγώ τον πλησιάζω «ρε φίλε μου ξέρεις τον Αστερά;;;» κ’ εκείνος «τι;; Αστερας;;; κι εγώ «ναι ρε, εκείνος που όταν χάνει φεύγει κανείς νικητής» κι αυτός άνοιξε μάτια σα πιάτα κι έκανε εμένα λόγο από εκείνη τη στιγμή!!! 🤯
Πρέπει όλοι αυτοί οι ξένοι ν’ αντιληφθούνε επιτέλους!!! Δεν είναι ΟΜΑΔΑ — είναι ΑΝΤΑΝΑΣΜΟΣ!!! Κάθε φορά που λες «Αστέρα» ξεκαθαρίζεις «ξέχνα τους τίτλους, ξέχνα το ρόλο — ζούμε κάτι άλλο»!!
Προχθές βρήκα ένα ΣΠΟΓΚΟΛΟ στο υπόγειο του σπιτιού μου που είχε κρεμαστεί εκεί πριν δεκαετίες κι εγώ το πήρα σα λείψανο!!! ΤΟ ΦΟΡΑΩ ΣΑΝ ΤΑΛΙΣΜΑΝΟ ΣΤΟΝ ΛΑΙΜΟ!!! ΠΑΜΕ ΜΑΖΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΣΟΥΣ ΚΑΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ!!! 🔴💥 ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΤΑΣΙΝΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΕΡΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ!!!
Στην εξέδρα από παιδί.