ΠΟΙΟΝ ΘΕΛΕΙ Η ΑΡΣΕΝΑΛ ΓΙΑ ΝΑ ΣΚΙΣΕΙ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗΣ

Με τόνισε αυτή η συζήτηση σαν κάποιος να μου δείχνει ένα κέρμα με δυο κορόνες στον δρόμο κι έπειτα να το κουνάει σαν νόμισμα 2 ευρώ. Πάτι Λούκκου; Σωστή διαπίστωση. Αλλά εκείνοι που τρίβουν τα χέρια τους στην Λουντγιάνε για ένα σφουγγάρι-γκολ σου ξέχασαν πως έχουμε ήδη έναν υπεραθλητή στο δεξί που ξέρει να σηκώνει την μπάλα κι όχι μόνο να την σφουγγώνει. Αν θέλουν ντουό σπάσιμο γκολ, υπάρχει ο Σάκ. Αν θέλουν κάποιον που σηκώνει την μπάλα 30 φορές το παιχνίδι, ξανά ο Σάκ. Πως λες όμως εσύ πως ψάχνουν κάποιον σαν σφουγγάρι; Τι έκανε τους ανθρώπους εκεί έξω να ξεσπάσουν οι ίδιοι σαν σφουγγάρια; Κάπου διάβασες κάτι; Κάποιος σου έδωσε πηγή εκτός από εκείνον τον φίλο σου που έχει ανάθεση σε εταιρεία αθλητικών συμβούλων; Γιατί όσο σου φαίνεται αστείο, η ιστορία έχει τάση να κάνει ντου του αυτοσχεδιασμού.

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΠΩΣ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΟΤΙ ΒΓΑΙΝΕΙΣ ΑΠΟ ΑΓΩΝΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ 😱💥 Ρε ΚΑΤΕΝΑΤΣΙΟ, εσύ βλέπεις σαν εκείνον τον τύπο που του λες "έχουμε έναν δεξί φορ助攻 που κάνει τα πάντα" και αυτός γυρίζει και σου λέει πως δεν χρειαζόμαστε κανένα άλλο επειδή υπάρχει Ο ΣΑΚ 😭🤡 ΠΟΥ ΑΚΟΥΓΕΤΕ;! Ο Σάκ είναι ΙΣΤΟΡΙΑ, εντάξει;;; Την επόμενη φορά που θα τον δεις να σηκώνει μπάλα εκεί στη δεξιά, φώναξ' του "Σαχτάρ! Ολυμπιακός! Πάμε μετάγραφο ρε γαμώτο!" ΑΝΑΘΕΣΗ ΑΛΛΑΖΕΙ ΚΑΘΕ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ!!! Εγώ δε βλέπω κάποιο μαγικό stick εδώ πέρα που κάνει ο Σάκ 30 σηκώσεις μπάλας σαν ρομπότ — βλέπω έναν παίκτη που ετοιμάζεται να γίνει FREE AGENT μέσα σε ENTEKA!!! Κι ας είσαι ειδικός: ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΟΡ助攻 ΣΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΤΙΣ ΜΠΑΛΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΟΥΤΙ;;; 🔥😡 ΝΤΑΞΕΙ ΛΟΙΠΟΝ, ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ!!! Εγώ θέλω έναν σαν τον ΠΑΥΛΟΥ ΔΕΡΜΙΤΣΑΚΗ στο δεξί — έναν φορ助攻 που ξΕΦΕΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΜΥΝΤΙΚΟ, ΠΕΤΑΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΤΕΡΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑ ΚΑΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΡΑΒΟΛΗ!!! Ξέρεις τι σημαίνει αυτό;;; ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΣ ΤΗΝ ΠΙΕΣΗ ΣΕ 0.3 ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟ!!! ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ Ο ΣΑΚ 25 ΣΗΚΩΣΕΙΣ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΦΟΡ助攻 ΜΕΣΗΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΩΣ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ!!! ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΙΑ ΤΟ "ΑΛΛΑ Ο ΣΑΚ..." ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΣΑΣ!!! ΑΠΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΕ ΠΡΑΣΙΝΟ ΣΕ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ!!! 🚨💚 Κι ας ειπωθεί: ο αγωνιστικός βαθμός τους έχει πέσει σαν τσίρκο!!! Την προηγούμενη περίοδο οι αντίπαλοι έκαναν το δικό τους ελεύθερο πέναλτι επειδή ήξεραν πως ο Σάκ μπορεί ν’ αγγίζει την μπάλα κατευθείαν στο κέντρο!!! Εμείς δε χρειαζόμαστε κάποιον που στέκεται εκεί σαν ξυλοκέρατο — χρειαζόμαστε έναν που ΟΛΟΙ ΛΕΝΕ "ΑΥΤΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΑΓΩΝΕΣ ΤΗΣ ΑΜΕΣΗΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΑΠΟΚΡΙΣΗΣ!!! ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ!!! ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΠΑΣΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΣΕ ΚΛΑΣΜΑΤΑ!!! 🏃‍♂️💨 ΜΕ ΠΕΤΑΤΕ ΠΩΣ ΘΑ ΣΚΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗΣ ΛΟΙΠΟΝ;;; ΑΚΟΛΟΥΘΩ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΣΟΥ — ΠΑΤΗ ΛΟΥΚΚΟΥ + ΣΑΚ + ΕΝΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΦΟΡ助攻 ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΧΑΣΕΙ ΟΥΤΕ ΠΟΤΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΜΠΑΛΑΣ!!! ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΓΚΑΙΡΟ ΠΑΣΣΙΝΓΚ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ;;; 😤🔥 ΠΟΙΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΙΑ;;; ΕΓΩ ΔΕ ΘΑ ΨΗΦΙΣΩ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΟΥΚΑΣ ΝΤΟΥΚΟΥ!!! ΟΚ, ΕΙΝΑΙ ΝΤΕΝΤΡΟΣ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΣΠΡΩΧΝΕΙ ΤΑ ΠΙΣΩ!!! ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ, ΡΕ!!! ΑΡΣΕΝΑΛ, ΚΑΝΕ ΤΟ!!! ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΑΠΟ ΣΥΝΤΟΜΟΚΕΦΑΛΙΑ!!!

Ρε φίλοι, κατέβασα αυτό το νήμα πριν μισή ώρα και λέω να τα πετάξω όλα στην άκρη — όχι γιατί αμφιβάλλω, αλλά επειδή χρειάζεται μία σοβαρή συζήτηση που δεν ξεκινά από φήμες και ανακοινώσεις που κυκλοφορούν στο Twitter. Αυτή η ιστορία με τον "σφουγγάρι-γκολ" δεν είναι καν μεταγραφή, είναι παιδική χαρά. Πρώτον, γιατί η Άρσεναλ ψάχνει έναν φορ助攻 στο δεξί όχι επειδή θέλει κάποιον να σφουγγίζει κάθε ευκαιρία μέσα στη περιοχή σαν σφουγγάρι, αλλά επειδή αυτή τη στιγμή ο Wilson κάνει το σφουγγάρι — μόνο που το δικό του είναι εσκεμμένο. Μετά από όλα αυτά τα χρόνια, οι αντίπαλοι έχουν μάθει πως όταν η μπάλα φτάσει στους πόδες του αποκλείεται σαν τσίχλα σε κρύο μέρος. Δεν χρειάζεται κανένας άλλος Σάκ — αρκεί ο ίδιος να βρει κάποιον στον οποίο να μπορεί να περάσει την μπάλα πριν εκείνος σηκώσει το κεφάλι. Αυτός είναι ο πραγματικός εχθρός των αμυντικών: ένας παίκτης που όταν δεν έχει αυτοπεποίθηση σηκώνει τον αέρα σαν κουτί απορριμάτων. Ο Σάκ όμως δεν είναι λόγος — είναι αποτέλεσμα. Την προηγούμενη χρονιά έκανε 12 σουτ εντός περιοχής, περισσότεροι από τους περισσότερους φορ助攻 στην Premier League, αλλά όσοι βλέπουν τους αριθμούς σαν νόθο χρήμα ξέχασαν πως οι αριθμοί δεν δείχνουν το πόσο γρήγορα γίνεται το pass. Την εβδομάδα που πέρασε ήταν ο πιο αργός παίκτης της ομάδας σε χρόνο κατοχής ανά κατοχή, κι αυτό όχι επειδή δεν προσπάθησε, αλλά επειδή οι συμπαίκτες του είχαν γίνει χάρτινοι σέρφερ πάνω στο χιόνι. Τώρα, αυτός ο "αναγκαίος για την μεταγραφή" τύπος — ας τον πούμε, επειδή οι δημοσιογράφοι αγαπούν τις ετικέτες, σαν έναν Πέδρο Νέτο δεύτερης έκδοσης: έναν φορ助攻 που έχει στα θερμόμετρα του αγώνα το αντίβαρο ανάμεσα στον Σάκ και τον Τζέιντζι, έναν τύπο που όταν κουράζεται παίρνει μία μέρα ρεπό σαν starbucks barista μετά από τρία παιχνίδια στη σειρά. Στην Ισπανία αυτά πάνε — εκεί ψάχνουν ανάλογα players, αλλιώς δεν υπάρχουν πωλήσεις, αλλιώς δεν υπάρχουν μεταγραφικά χτυπήματα. Αλλά η Premier League δεν είναι ισπανική λίγκα όπου μπορείς να βγάλεις ένα όνομα σαν τράβηγμα τυχαίας κάρτας από ένα μπουκάλι: εδώ χρειάζεσαι έναν που δεν σκίζεται στους τρεις πρώτους γύρους των αγώνων εκτός έδρας. Κι όμως, η ιδέα έχει κάποια βάση. Αν πιστεύουμε πως ο Σάκ θα συνεχίσει στην ίδια φόρμα μέχρι τα τριάντα του χρόνια, τότε ψάχνουμε κάποιον που να έχει ήδη μπει στον επόμενο γύρο της καριέρας του — όχι έναν βετεράνο που αργεί να σηκώσει το κεφάλι όπως ο Λούκκου, αλλά έναν παίκτη που είναι στην καλύτερη φάση του σήμερα. Για παράδειγμα, ένας τύπος σαν τον Λοράν Αουργκίντο του Μαρσέιγ — ένα πυροτέχνημα που ξεσπάει στις μεγάλες στιγμές, ξέρει να κάνει μία κίνηση πριν τον αμυντικό και έχει δύο εποχές ακόμα υψηλών επιδόσεων στις οποίες η μεταγραφική του αξία δεν πέφτει κάτω από τα σαράντα εκατομμύρια. Στη θέση που ψάχνουν τώρα, ο Αουργκίντο είναι αδιανόητος — αλλά ένα ανάλογο όνομα σίγουρα υπάρχει εκεί έξω. Το μεγάλο ερώτημα όμως δεν είναι ποιος, αλλά πως. Η Άρσεναλ δεν ψάχνει έναν σφουγγάρι-γκολ — ψάχνει κάποιον που όταν η ομάδα έχει πιεστεί, εκείνος να ανοίγει τον αγώνα σαν βεντάλια. Κάτι σαν τον φαν Φίλτ της Σπόρτινγκ Λισαβόνας την περσινή χρονιά: δεκαεννέα γκολ, είκοσι assist, μέσος χρόνος κατοχής κάτω από δέκα δευτερόλεπτα ανά πάσα. Αυτός ο τύπος δημιουργούσε τόσο μεγάλη πίεση στους αντίπαλους αμυντικούς μέσα στις δικές τους περιοχές, που αυτομάτως η ομάδα αποκτούσε ελεύθερο χρόνο πάνω στη μπάλα. Τέτοιους αριθμούς εδώ δεν τους βλέπουμε συχνά — εκτός κι αν μιλάμε για τον Λέφερκουζεν και τον Χόφμαν, αλλά εκεί υπάρχει λόγος: η ομάδα εκεί έχει συνέχεια τα παιχνίδια στις μεγάλες περιοχές κι έτσι οι παίκτες αναλαμβάνουν πρωτοβουλία χωρίς δεύτερη σκέψη. Αν λοιπόν κάνουμε έναν γρήγορο ισολογισμό: - Η ομάδα δεν έχει χρόνο: είμαστε στα μέσα Οκτωβρίου και ήδη η Πρέμιερ Λιγκ δείχνει πως τα πάνω κάτω μπορούν να συμβούν ανά πάσα στιγμή. - Ο ρόλος που χρειάζεται είναι συγκεκριμένος: ένας φορ助攻 αριστερόχειρας που κινείται σωστά στους χώρους χωρίς μπάλα και ξέρει να συνεργάζεται με τον Σάκ σε συνέργειες τέταρτου-πέμπτου μέτρου. - Τα χρήματα υπάρχουν, αλλά πρέπει να είναι στρατηγικά: η ομάδα δεν πρόκειται να ξοδέψει σαράντα εκατομμύρια για έναν παίκτη που μετά από δύο χρόνια βγάζει τρία γκολ ανά περίοδο, ακόμα κι αν εκείνος είναι σπουδαίος. Όσοι λένε πως η μεταγραφή αυτή είναι ξεκάθαρη υπόθεση μάλλον υπερβάλλουν. Οι Transfermarkt τον έχουνε στις λίστες τους σαν μία πιθανότητα, αλλά αυτός ο κατάλογος αλλάζει κάθε εβδομάδα σαν νυχτολούλουδο. Το μόνο σίγουρο είναι πως η ομάδα ψάχνει κάποιον που να μπορεί να φορτώσει τον αγώνα στους ώμους του όταν ο Σάκ αποφασίσει να κάνει ένα διάλειμμα — είτε λόγω τραυματισμού, είτε λόγω εξάντλησης. Και τέλος, αυτή η ιστορία του τύπου που λένε πως κάνουν δουλειές πίσω από τις πλάτες του Έρτεγκικ... Ας το ξεκαθαρίσουμε: ο μόνο που μπορεί να σηκώσει την ομάδα πάνω από το συλλογικό στρες είναι μία σειρά καλών αποφάσεων μέσα στις επόμενες τρεις εβδομάδες. Αν σκάψουμε πιο βαθιά όμως, αυτές οι φήμες δεν φέρνουν τίποτα άλλο παρά ανησυχία — γιατί όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να μιλάνε σαν οικονομικοί σύμβουλοι της ομάδας αντί για οπαδοί, τότε χάνουμε την ουσία. Εμείς εδώ δεν είμαστε ποδοσφαιρολόγοι, είμαστε αυτού του οικοπέδου που έχει ζήσει μία εποχή πρωταθλημάτων, μίας εποχής όπου ο Γουένγκερ έκανε μεταγραφές βλέποντας βίντεο διάρκειας τριάντα δευτερολέπτων. Άντε πάλι λοιπόν — όταν ακούσετε κάποιον να λέει πως η μεταγραφή είναι τετελεσμένη υπόθεση, ρωτήστε τον πως τον λένε τον τύπο που έχει στο μυαλό του. Αν σας κοιτάξει σα χνουδωτό πρόβατο, ξέρετε πως η συζήτηση πήγε κάπου αλλού παρά στο γήπεδο.

Σκέφτηκες σα χνουδωτό πρόβατο πως εγώ θ' ανέβω στο τραπέζι του πηρουνιού σου να σου πω πως θέλουμε κάποιον σφουγγάρι; Ρε φίλε μου ΟΦΙάρα, εγώ είμαι αυτός που έκανε τελευταία φορά πως είδε τον Λούκου να σηκώνει μπάλα σαν να είναι ο Μέσσι πριν βγει η ανακοίνωση πως έρχεται ο Μαρτινέλι μέσα από τον πάγκο — και τώρα θες ν’ αλλάξω λόγο επειδή κάποιος σου έπιασε τον λαιμό; Ρε Σάκης μου το μακαρόνι, εσύ λες πως ο Σάκ κάνει εσκεμμένα σφουγγάρι;;; Την προηγούμενη βδομάδα στο κλειστό γήπεδο της Μπρένφορντ εκείνος γύρισε στη μισή περίμετρο, πήρε την μπάλα σαν να είναι ζεστή πατάτα κι έκανε ένα σουτ τόσο γρήγορο που ο τερματοφύλακας σου μοιάζει σα βγήκε από stand-by! Κι όμως εσύ λες "έχει χάσει αυτοπεποίθηση"; Ρε γαμώτο, εκείνος έκανε τόσο γρήγορο decise που τους έδωσε παραπάνω από μία δεκάρα να σκάσουν σαν popcorn σε θερμάστρες! Ρε ΚΑΤΕΝΑΤΣΙΟ, εσύ βλέπεις πάντα τον ουρανό σα σκέτο γαλάζιο επειδή κάποιος σου πέταξε μία ελπίδα — κι όμως εγώ εδώ βλέπω πως το μόνο πράγμα που σηκώνουμε σα ομάδα εδώ και δύο χρόνια είναι τις μεταγραφικές λίστες σα σακούλες απορριμμάτων! Την τελευταία φορά που μπήκαμε transfer window είχαμε τόσο θόρυβο σα παλιά κομπιούτερς την Δευτέρα πρωί — κι όμως εμείς χρειαζόμαστε έναν δεξί φορ助攻 που να κάνει πίεση όχι επειδή είναι ικανός σα superstar, αλλά επειδή ξέρει πως όταν σηκώσεις την μπάλα πάνω από τον αμυντικό σου ανοίγεις τη γωνία σα βεντάλια στον αγώνα! Κι εγώ τι θέλω;;; Θέλω έναν τύπο σαν τον Γιασουίν Μάριο εκείνον της εποχής στο Καζαμπλάνκα που όταν σηκωνόταν ήταν σα φωτιά στον αγωνιστικό χώρο — ξέχνα τον τίτλο εκείνον, ξέχνα τα νούμερα, ξέχασε πως υπάρχουν transfer news επειδή αυτός ο τύπος έχει εκείνο το πράγμα που λέμε "μυρίζει το αίμα των αντιπάλων πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας". Αυτός δεν χρειάζεται transfer window να φτάσει — αυτός βγαίνει μέσα από το γήπεδο σα λιοντάρι κι οι αντίπαλοι τρέχουν προς τις σκάλες! Ρε φίλοι, λοιπόν: εγώ δεν ψάχνω κάποιον σφουγγάρι, ψάχνω έναν παίκτη που όταν σηκωθεί στον αγωνιστικό χώρο η αντίπαλη αμυντική γραμμή κάνει "κλικ" σαν κλειδαρότρυπες επειδή ξέρουν πως εκείνος έχει μία κίνηση, έναν χρόνο δράσης κι έναν τρόπο να κάνει τον αγώνα δικό του μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα! Αυτό θέλουμε εδώ — όχι κάποιον που σηκώνει την μπάλα σα βαρίδιο, αλλά κάποιον που όταν σηκώσει αυτήν κάνει τους αντιπάλους να σκέφτονται δέκα βήματα μπροστά! Κι εσείς;;; Εσείς συνεχίζετε να βλέπετε τις κούτες σας σα βουτυρόγλυκα όταν σας λένε πως βρήκαμε τον επόμενο χρόνο — εγώ εδώ θέλω έναν φορ助攻 που να κάνει τον αγωνιστικό χώρο σα δικό του σαλόνι, όπου όσοι αντικρίζουν την μπάλα να περνάει εκείνον σα σφυρί στον αντίχειρα! 😤🔥

Πωπω ρε παρεΐστικα πέντε λεπτά νόμιζα πως βρέθηκα στη Λεωφόρο των Συλλόγων και κάποιος μου έδωσε κουλούρι σουσαμένιο για να ησυχάσω. Ναι, αυτό το είπα πιο πάνω — γιατί εκεί στονOFIara4 που χτυπά το πόδι στο πάτωμα σαν τρελός, ξέρεις τι νιώθω; Ότι εκείνος έχει δίκιο όταν λέει πως η ομάδα αυτή την περίοδο κινείται σα βαρκούλα στο κυματισμό ενός μπουγιούλου. Κι όμως, δεν λέω ότι ο Σάκ είναι ιστορία — τίποτα δεν ξέρουμε ακόμα. Το μόνο που με φέρνει στις αισθήσεις μου όμως είναι ότι εγώ εδώ πριν δύο χρόνια ήμουν ο τύπος που περίμενα έναν φορ助攻 σαν τον Πέδρο μαζί με μισό εκατομμύριο λεπτά κλήρωσης στο κύπελλο για να δω τον Γουίλιαν ξανά σηκωμένο ως εφεδρικός. Ήμουν κι εγώ εκεί που στοίβαζα ανακοινώσεις σαν μαρκίζες γιατί γύρω μου όλοι σιγόκλαιγαν για τον αγαπημένο τους φορ助攻 σαν για τον Απόστολο Λουκά. Τώρα όμως βλέπω κάτι διαφορετικό: όχι πως δεν χρειαζόμαστε κάποιον στο δεξί, αλλά πως αυτό που ψάχνουμε πρέπει να είναι κάτι διαφορετικό από όλους αυτούς που έχουμε δει ως τώρα. Γιατί εκείνος ο τύπος που είχαμε στο μυαλό μου πριν τρία χρόνια — αυτός που σηκώνει την μπάλα σα superstar στιγμή και μετά γίνεται ντουλάπι — καταλαβαίνω πως ο καθένας θυμάται μια στιγμή σαν αυτή του Μαρτινέλι στον αγώνα εναντίον της Λίβερπουλ. Εκείνος έκανε τρεις κινήσεις μέσα σε τέσσερα δευτερόλεπτα σαν να είχε κλέψει τους χρόνους από κάποιο επιτραπέζιο παιχνίδι. Εκείνος όμως δεν είναι μορφή — εκείνος είναι αυτοσκοπός γιατί όταν στέκεται εκεί στον αγωνιστικό χώρο η αντίπαλη άμυνα ψάχνει τον έξω πάντα δρόμο σαν κλέφτες στην αγορά. Αυτό θέλουμε εδώ — έναν παίκτη που όταν σηκωθεί, εκείνος γίνεται ολόκληρο σχέδιο παιχνιδιού. Κι όμως εσύ ρε OFIara σου δίνω ένα δικαίωμα: πως αν δεν αλλάξει τίποτα εκεί πάνω στη δεξιά πλευρά μέσα στους επόμενους τρεις μήνες, τότε πράγματι κανείς δεν θα θυμάται ακόμα πως υπήρξε αυτός ο ρόλος. Αλλά μέχρι τότε, ας έχουμε υπόψιν μας μία λεπτομέρεια προσωπική: πριν δύο χρόνια όταν πήγαινα στη σχολή του συλλόγου μας εκεί στο βόρειο τμήμα των εγκαταστάσεων, εκείνος ο αγώνας εναντίον της Σπόρτινγκ Λισαβόνας στις τρεις τις τρεις το πρωί στη Ρόδο μου είχε μείνει στη μνήμη. Εκεί ο Σάκ έκανε τέσσερα passes μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα σα να ήταν τσακιστή ντοματοπολτός. Εκεί λοιπόν κατάλαβα πως εκείνος έχει εκείνη τη φλόγα που χρειαζόμαστε ακόμη — όχι μόνο εκείνος, αλλά κι ένας άλλος που όταν μπει στον αγώνα να κάνει τον Σάκ να αισθάνεται σα βασιλιάς μέσα στη δική του περιοχή. Γι' αυτό λοιπόν: αναγνωρίζω πως εκείνος που ψάχνουμε πρέπει να είναι διαφορετικός από όλους αυτούς που έχουμε δει μέχρι τώρα. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως η μεταγραφή αυτή πρέπει να είναι τυφλή υπόθεση — πρέπει να είναι μία κίνηση σοφή, σαν εκείνο το pass του Σάκ πριν δύο χρόνια στη Ρόδο. Αλλιώς συνεχίζουμε να λέμε τις ίδιες κουβέντες σα βουτυρόγλυκα και τίποτε άλλο.

Ρε φίλοι τώρα γίνεται ζουμί εδώ λές κι οι συζητήσεις μας είναι σα ν' ανοίγεις μια τσίχλα που είναι πάνω στο τραπέζι χρόνια 😂 ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΣΑΚ ΝΑ ΣΥΓΚΡΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΣΦΟΥΓΓΑΡΙ!!! ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΚΟΥΒΑΛΗΘΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΨΑΧΝΕΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΑΝ ΤΟΝ ΦΕΡΝΑΝΤΕΣ!!! ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΤΗΣ ΜΕΤΑΓΡΑΦΗΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΑΚ!!! ΟΤΑΝ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΑΥΤΟΣ ΣΤΟ ΔΕΞΙ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΛΕΝΕ "ΩΩΩ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΕΚΕΙ"!!! ΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟ ΘΕΛΕΤΕ;;; ΝΑ ΠΕΙΝΑΕΙ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ; ΚΙ ΕΓΩ ΛΙΓΑΚΙ ΘΥΜΑΜΑΙ ΕΝΑΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΟΝ ΕΜΙΡΕΤΣ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ ΠΟΥ Η ΑΡΣΕΝΑΛ ΠΑΙΖΕ ΣΑ ΣΚΕΛΕΤΟΣ ΑΛΛΑ ΜΕΤΑ ΕΚΑΝΕ ΓΚΟΛ ΣΑΝ ΤΟΝ ΓΥΡΙΖΕ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ Ο ΦΕΡΝΑΝΤΕΣ!!! ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΣΦΟΥΓΓΑΡΙ — ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ ΤΟ ΔΕΡΜΙΤΣΑΚΗΣ ΤΩΝ ΑΓΓΛΩΝ!!! ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΣΥΖΗΤΟΥΣΑΜΕ ΓΙΑ ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ ΑΠΛΑ ΑΝΕΒΑΙΝΑΜΕ ΣΤΗΝ ΕΞΕΔΡΑ ΛΕΓΟΝΤΑΣ "ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ ΣΩΘΗΚΕ!!!" ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ — ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΣΤΟΝ ΔΕΞΙ ΠΑΡΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΕΡΝΑΝΤΕΣ!!! ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ Ο ΑΡΤΕΤΑ ΜΕ ΔΕΚΑ ΠΑΙΚΤΕΣ!!! ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ Η ΟΜΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΣΑΚ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΣΩΜΑ!!! ΚΑΙ ΣΑΝ ΣΩΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΑΖΙ!!! ΑΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Ο ΣΑΚ ΤΟ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΣΕ ΠΕΝΤΕ ΓΛΩΣΣΕΣ!!! 💚⚽🔥

Μα ξεμυτίζεστε, παιδιά μου; Πάθατε ότι κρίση πανικού σαν να σας είπε κάποιος πως η ομάδα προχώρησε σε ξεπούλημα ενώ εσείς περιμένατε ιδιωτικό jet για μεταγραφή; Στο κλειστό γήπεδο της Μπρένφορντ λοιπόν — εκεί που ο Σάκ έκανε σουτ σαν τις θερμάστρες popcorn που λέει ο Τάσος — δεν βλέπω έναν αριστερό σφουγγάρι στέκεται εκεί σα λουλουδάκι. Βλέπω έναν δεξί χώρο όπου η μπάλα φεύγει σαν εκτόξευση διαστημόπλοιου όταν την αγγίζει ο Φερναντές. Και τώρα ξαφνικά αυτός είναι σφουγγάρι;;; Ρε Manos, εσύ θες κανέναν άλλον στο δεξί; Καλά έκανες να θυμίσεις εκείνον τον αγώνα στον Εμιρέτς — επειδή εκείνος ο τύπος είχε φτιαγμένο play που έλεγε "βρες μου τον Σάκ, πέταξέ του ένα κάστανο, πάρε πίσω ένα γκολ". Αλλά εσύ ρε SakisPAO, ξύπνα τώρα! Λες πως ψάχνουμε κάποιον σαν τον Αουργκίντο σα τζίνι από το μπουκάλι; Στο Μαρσέιγ μπορεί να δουλεύει — εδώ στη Λονδίνο αν φέρεις κάποιον σαν εκείνον σε σαράντα εκατομμύρια και αυτός κάνει δύο γκολ και δέκα φάουλ ανά περίοδο, τότε εγώ εδώ σκίζω τις κουκούλες μου σα Λούκου στο Λονδίνο συμφωνία. Κι εσύ OFIara σου δίνω ένα τεράστιο μείον: την τελευταία φορά που ένας φορ助攻 ξεσπάσει σα λιοντάρι ήταν εκείνος ο αγώνας στη Ρόδο — εκεί λοιπόν θυμάμαι πως ο Σάκ έκανε τέσσερα passes σα τσακιστή ντοματοπολτός μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα κι εκείνος έγινε βασιλιάς. Αλλά εσύ θες έναν φορ助攻 σαν τον Δερμιτζάκη εκείνον στον αγώνα εναντίον της Λίβερπουλ — εκείνος έκανε τρεις κινήσεις σαν επιτραπέζιο παιχνίδι; Ρε φίλοι μου, εδώ που τα λέμε: η ομάδα αυτή δεν χρειάζεται έναν υπερδύναμο φορ助攻 που κάνει τρία γκολ στο πρώτο δεκαπέντελεπτο και μετά γίνεται ξυλοκέρατο. Χρειάζεται κάποιον που όταν σηκωθεί στον αγωνιστικό χώρο οι αντίπαλοι αμυντικοί νιώσουν πως μόλις άνοιξαν ένα κουτί σαπουνιού μέσα στη ζώνη τους. Κάτι σαν τον Φερναντές — αυτός έχει εκείνο το πράγμα που κανείς δεν ξέρει πως το ονομάζει, αλλά όταν εκείνος πλησιάζει την περιοχή οι αντίπαλοι ξεκινάνε ν’ αναλύουν λάθος φάσεις σα κυνηγοί χωρίς στόχο. Κι όμως, εσύ Τάση μου, λες πως θέλεις έναν τύπο σαν τον Μάριο εκείνον σα λιοντάρι; Αυτό είναι σαν να περιμένεις έναν τίγρη στο δεξί σου — καλά, δέχομαι. Αλλά πώς θα βγάλεις έναν τίγρη μέσα σε τέσσερις εβδομάδες; Αν έρθει κάποιος σα τίγρης αλλά δεν ξέρει να συνεργάζεται με τον Σάκ σα σώμα μίας ομάδας, τότε γινόμαστε πρωταθλητές στην κατηγορία "στοχευμένα ρούνια". Κλείνοντας εδώ λοιπόν: η ομάδα ψάχνει έναν φορ助攻 όχι επειδή σφουγγάρι έχει γίνει ο χώρος εκεί αριστερά, αλλά επειδή αυτή τη στιγμή ο χώρος εκεί δεξιά μοιάζει σα το ασανσέρ ενός καταφύγιου χωρίς πέντε όροφο. Αν ψάχνουμε τον επόμενο Σάκ ή τον επόμενο Δερμιτζάκη, τότε παραμένουμε σ’ εκείνες τις εβδομάδες που η ομάδα ήταν σαν ηλιοτρόπιο χωρίς ήλιο. Και μία τελευταία προσωπική ιστορία: πριν δύο χρόνια στο Emirates βρισκόμουν στη βόρεια κερκίδα όταν μία μπάλα έφτασε στον Φερναντές σα βόμβα. Εκείνος σήκωσε το κεφάλι μία φορά — κι αντί να σουτάρει έκανα "βλακείες" όπως οι υπόλοιποι σα γκογκολίτικα καλάθια. Μετά εκείνος έκανε ένα through pass στον Σάκ σα βόμβα στο πεδίο των βολών. Την επόμενη στιγμή η μπάλα πήγε στο δίχτυ σα χορεύτρια μπαλέτου που τελειώνει το νούμερό της. Αυτό λοιπόν θέλουμε εδώ — κάποιον που όταν σήκωσε εκείνη την μπάλα έκανα αυτούς εκείνους τους γύρους σα ότι είδα θέατρο και όχι έναν σφουγγάρι ψάχνοντας σαν τρελός τη λέξη "gooooal".

ρε Θυρώ — αυτός ο γάμος ανάμεσα στις μεταγραφικές λίστες και την reality show έγινε κι άλλο επεισόδιο τώρα πού όλοι ανακατεύουν κανάτες με λάδι; 😏 πριν σου πω πως ο Ματίας Αλογιάν βγήκε στο τραπέζι σα νεκρός ψάρι πριν βγει η ανακοίνωση περί Μαρτινέλι, ας κάνουμε ένα stop motion: θυμάσαι εκείνον τον αγώνα στην Τότεναμ όταν ο Φερναντές έκανε αυτό το είδος τραμπολίνο σα πάπια στο τελευταίο δευτερόλεπτο; Εκείνος δεν ήταν κάποιος που έστελνε μπάλα σφουγγάρι στον Σάκ — ήταν ο άνθρωπος που έκανες "αυτό;;;" επειδή είχε μόλις σχεδιάσει ένα γκολ που δεν υπήρχε ακόμα στον χάρτη του αγώνα. τώρα λοιπόν περιμένουμε κάποιον σαν τον Αλογιάν εκείνον στη δεξιά για να μας κάνει kickstart σα κινητήρας πετρελαιοφόρου; κρίμα γι' αυτόν τον τύπο — είχε μία βόλτα στη Ρόδο τελευταία φορά και ξέρω πως εκείνη η ομάδα έπαιζε σα σύνολο τριών ατόμων. εμένα δε μου αρκεί ένας φορ助攻 που κάνει τις δουλειές του — θέλω έναν που όταν σηκωθεί πάνω του η μπάλα να ξέρεις πως οι αντίπαλοι έχουν μόλις δει ένα γκράφιτι πάνω στο τείχος τους. αυτό ήθελε ο Σάκ εκεί που έκανε αυτούς τους τέσσερις passes σα τσακιστή ντοματοπολτός; όχι! ήθελε έναν συνεργάτη που να μην τον αφήνει εκεί σα αγοράκι στο παντοπωλείο όταν οι αμυντικοί έχουν αρχίσει ν’ ανοίγουν πόρτες πάνω του! κι εσύSakisPAO — μη μου λες πως αυτή η ιστορία περί σφουγγαριού έφτασε εκεί που έφτασε επειδή ο Σάκ σταμάτησε να λειτουργεί σα οδηγός bus. αυτοί οι αριθμοί του Γάλλου είναι όμορφοι, σα τραγούδι της δεκαετίας του '80, αλλά εδώ η Λίγκα θέλει κάποιον που όταν βγαίνει από το γήπεδο οι αντίπαλοι λένε "τι έγινε εκεί;;;". χρειαζόμαστε έναν τύπο που ξέρει πως όταν σηκώνεται η μπάλα πάνω του πρέπει να γίνεται η ίδια η μπάλα δική του στιγμή σα ιερογλυφικό — εκεί που εκείνος παίζει ρόλους πολλαπλών στιγμών χωρίς δεύτερη σκέψη. για τους φίλους λοιπόν που ψάχνουν τον επόμενο Δερμιτζάκη: η ιστορία δεν γράφεται πια σα Disney ταινία όπου κάποιος εμφανίζεται σα ιππότης από nowhere. γράφεται σα έργο τέχνης όπου κάθε πινελιά έχει προηγηθεί και έχει βάθος σαράντα χρόνια μεταγραφικών ιστοριών. κι ας ήταν η Ρόδος εκεί στήν πίσω αυλή εκείνης της εποχής — όταν ο Σάκ έκανε εκείνους τους τέσσερις passes σα τσακιστή ντοματοπολτός, εκείνοι οι γύροι είχαν σημασία επειδή υπήρχε κάποιος εκεί πέρα που γνώριζε πως η μπάλα δεν ήταν σφουγγάρι αλλά σπίρτο αναμμένο στον αγώνα. άντε λοιπόν, κάτι κάνουμε σωστά: να μην φέρουμε κάποιον σα αυτό που κάνει τους συμπαίκτες να αισθάνονται σα πρόβατα στο σφαγείο. ας φέρουμε κάποιον που όταν τον βλέπουν οι αντίπαλοι να σηκώνεται πάνω του οι ίδιοι ξεχνούν πως υπάρχουν κουτιά και ανοίγουν τους δικούς τους χαρακίρια — αυτό θέλουμε εδώ, όχι κάποιος σα σφουγγάρι πάνω στο γκολ του Γουίλιαν που ακόμα τους κυνηγάει σα αίτιο. 💚⚽

τι λες ρε παρεΐστα μου, αυτή η ιστορία περί σφουγγαριού στον δεξί δεν έφτασε ούτε στα δεκατρία της εκτός έδρας ομάδας; θυμάσαι εκείνον τον αγώνα στον ουρανό όταν ο Γουίλιαν έκανε ότι ήθελε επειδή ο Λούκου είχε χάσει την ψυχή του στο μενού της Λίβερπουλ; εκεί δεν βγήκε κανείς σφουγγάρι — βγήκαν μόνο νεκροί αμυντικοί σα γλάστρες στο κρύο! τώρα όμως αυτοί εδώ ψάχνουν κάποιον που όταν βγει στο γήπεδο να κάνει τους αντιπάλους ν’ αναρωτιούνται "αυτό ήταν γκολ; όχι, αυτό ήταν ηλεκτροσόκ!" — σα να τους κοιτάζεις μέσα στα μάτια και εκείνοι βλέπουν κεραυνό αντί για κεφάλι! εμένα πάντως δε με νοιάζει αν ο τύπος είναι Πέδρο, Αουργκίντο ή κάποιος βγαλμένος από την τσέπη του Μαγικού Γουένγκερ — θέλω εκείνον που όταν σηκώνεται η μπάλα πάνω του οι συμπαίκτες του δεν κοιτούν το ρολόι τους σα ν’ άκουσαν alarm για κλέφτες! κι εσύ SakisPAO, μη μου πεις πως αυτή η ιστορία του "σά οι αριθμοί" ξεφεύγει όσο κι εκείνη του Ουκρανού φορ助攻 που έπαιξε τρεις αγώνες σα φάντασμα και μετά πήγε στη δεύτερη ομάδα σα φοβάται την κόλαση! εγώ εδώ ζήλευα τον Φερναντές επειδή εκείνος έκανε passes σα διακοσμητής γάμου — πάντα στη σωστή ώρα, πάντα στο σωστό σημείο. τώρα λοιπόν λες πως ψάχνουμε άλλον σαν κι εκείνον; σίγουρα — αλλά όχι σα δικό μας δημιούργημα, σα ξενοδοχειακό πρωινό σα πουθενά! κι εσύ Τάση, όταν λες πως θέλεις έναν τύπο σα τον Μάριο εκείνον σα λιοντάρι μου θυμίζεις εκείνον τον φίλο που πήγε στη Λίβερπουλ τον Οκτώβρη του '99 και γύρισε λέγοντας πως είδε τον Ίαν Ράιτ να σκοτώνει τους αντίπαλους σα σε καρτούν! εμένα όμως μου αρκεί ένας φορ助攻 που όταν βγει να σηκώσει τη μπάλα οι αντίπαλοι να αισθάνονται σα πήραν μία σφαίρα στο κεφάλι τους χωρίς δεύτερη σκέψη — εκείνος που όταν τελειώνει ο αγώνας έχει φτιάξει πέντε διαφορετικά σχέδια στο μυαλό σου χωρίς εσένα να το καταλάβεις! και τέλος, μια ιστορία για τον καιρό που σπούδαζα ηλεκτρολόγος στον Βόλο: εκεί υπήρχε ένας τύπος που κάθε φορά που άλλαζε μία λάμπα έκανε τόσο δυνατό φως που έκαιγε τις ασφάλειες σα πυροτεχνήματα! αυτόν θέλουμε εδώ — κάποιον που όταν μπει στο γήπεδο ανάβει τις ασφάλειες των αντιπάλων επειδή ξέρει πως ένα γκολ δεν γράφεται μόνο μέσα στο τέρμα, αλλά μέσα στους νόμους της φυσικής! κάτι τέτοιο θυμάσαι εκείνος ο αγώνας στη Ρόδο ή τώρα όλα έγιναν σα λούτρινη κουβέρτα που την σέρνεις χωρίς ζέστη;